Παγώνη: Το 10% των παιδιών με οξεία ηπατίτδα ήθελαν μεταμόσχευση

Ανησυχία έχει προκαλέσει στην επιστημονική κοινότητα η οξεία ηπατίτιδα που εμφανίζεται σε μικρά παιδιά όπως δήλωσε στον ΣΚΑΪ η πρόεδρος των νοσοκομειακών γιατρών Αθήνα- Πειραιά, Ματίνα Παγώνη.

«Η ηπατίτιδα σε μικρά παιδιά, κυρίως έως την ηλικία των 5-6 ετών, μας ανησυχεί, γιατί στο 10% των παιδιών που νόσησαν έγιναν μεταμοσχεύσεις. Βέβαια ήταν πετυχημένες όλες, όμως είχαμε έναν θάνατο, όπως ανακοινώθηκε από τον ΠΟΥ», δήλωσε η κ. Παγώνη.

Όπως είπε, ακόμα διερευνάται η αιτία έξαρσης της ηπατίτιδας σημειώνοντας ότι «πιστεύουμε ότι αφορά σε κάποιον αδενοϊό». Υπενθυμίζεται ότι χθες σε ανάρτησή του ο επίκουρος καθηγητής Γκίκας Μαγιορκίνης τόνισε σχετικά με τον αδενοϊό ότι παραμένει το πιο πιθανό αίτιο. «Το πιο πιθανό αίτιο μέχρι στιγμής παραμένει ο Αδενοϊός 41, ένας ιός που έχει κυρίως συμπτώματα από το γαστρεντερικό και λιγότερο από το αναπνευστικό», ανέφερε ο κ. Μαγιορκίνης τονίζοντας ότι «πρόκειται για παλιό και συχνό παθογόνο».

Παράλληλα, η κ. Παγώνη ξεκαθάρισε ότι η οξεία ηπατίτιδα δεν έχει καμία σχέση με τα εμβόλια, καθώς κανένα από τα παιδιά που νόσησαν δεν είχε εμβολιαστεί, ενώ δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο να σχετίζεται με τον κορωνοϊό.

Ωστόσο, η κ. Παγώνη υπογράμμισε ότι δεν χρειάζεται πανικός, καθώς οι γιατροί ξέρουν πως θεραπεύονται και πως αντιμετωπίζεται η ηπατίτιδα.

Παγώνη για οξεία ηπατίτιδα: Τι πρέπει να προσέξουν οι γονείς

«Οι γονείς πρέπει να προσέχουν το θέμα των συμπτωμάτων. Επειδή παραπέμπει σε γαστρεντερικές διαταραχές με εμετούς και διάρροιες, πρέπει να επικοινωνήσουν άμεσα με τον παιδίατρό τους», συμπλήρωσε και κάλεσε για αυστηρή τήρηση των μέτρων υγιεινής, καθώς η ηπατίτιδα είναι μεταδοτική.

«Κολλάνε και οι μεγάλοι, αλλά αυτή τη στιγμή περιορίζεται μέχρι την ηλικία 16 ετών», επισήμανε.

Ανησυχία Παγώνη για την πανδημία του κορωνοϊού μετά το Πάσχα
Σε ό,τι αφορά στην πανδημία του κορωνοϊού, η πρόεδρος της ΕΙΝΑΠ κ. Παγώνη εξέφρασε την ανησυχία της για το τι θα ακολουθήσει μετά τις γιορτές του Πάσχα.

«Φοβάμαι μετά την Ανάσταση και τους Επιταφίους γιατί ο κόσμος ήταν χωρίς μάσκες. Θα δούμε τα αποτελέσματα σε 10-15 μέρες», ανέφερε.

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr

Γ. Πρασσάς: «Μάχη» με τον χρόνο για τους ύποπτους βιοδείκτες της long COVID δίνουν οι επιστήμονες

Το σύνδρομο long COVID ή η μακροχρόνια COVID-19 αποδεικνύεται το νέο «αντίπαλο δέος» της πανδημίας. Όπως μας λέει ο διδάκτωρ Μοριακής Βιολογίας του Πανεπιστημίου του Τορόντο και μόνιμος ερευνητής στο Πανεπιστήμιο Mount Sinai Hospital, Γιάννης Πρασσάς, οι επιστήμονες δίνουν «μάχη» με τον χρόνο για να εντοπίσουν τους ύποπτους βιοδείκτες, οι οποίοι ευθύνονται για την εμφάνιση της long COVID σε συγκεκριμένους ασθενείς.

Στην εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη, που μας παραχώρησε ο κ. Πρασσάς, μας εξήγησε ποια είναι τα όργανα, που προσβάλλει η μακροχρόνια COVID, πόσο κοντά είμαστε στη θεραπεία και ποια είναι, ακριβώς, τα ένοχα συμπτώματα. Πάνω από όλα ο Έλληνας ερευνητής, που μαζί με συνεργάτες του μελετούν επισταμένα τη διάγνωση του συνδρόμου, ξεκαθαρίζει ότι όσοι πάσχουν δεν είναι κατά φαντασίαν ασθενείς και ότι η μακροχρόνια COVID θα είναι η νέα πρόκληση για τα συστήματα υγείας.

Κύριε Πρασσά ποιο είναι το αντικείμενο της έρευνάς σας;

Εδώ και δύο χρόνια η long COVID αποτελεί μέρος της έρευνας, που κάνει η ομάδα μας. Προσπαθούμε, σε συνεργασία με το Τμήμα Παθολογίας του νοσοκομείου μας και σε συνεργασία με ασθενείς, που πάσχουν από αυτό το σύνδρομο, να συλλέγουμε διαρκώς δείγματα από αυτούς τους ασθενείς. Προσπαθούμε να βρούμε κάποιους βιοδείκτες, που να μας δώσουν να καταλάβουμε καλύτερα πότε ξεκινάει το σύνδρομο και ποιοι είναι οι μηχανισμοί πρόκλησής του.

Δώστε μας τον ορισμό της long COVID…

Μετά από μία ή δύο εβδομάδες οι περισσότεροι ασθενείς, που πέρασαν COVID-19, θα δουν τον οργανισμό τους να επανέρχεται στα φυσιολογικά επίπεδα. Ένα ποσοστό 5-10% εκείνων, που νόσησαν, θα μείνει εγκλωβισμένο σε μία κατάσταση μη φυσιολογικής λειτουργίας. Αυτή η μη φυσιολογική λειτουργία παρατηρείται για τουλάχιστον 2 με 3 μήνες και μπορεί να κρατήσει μέχρι και χρόνια.

Και πώς ορίζεται αυτή η κατάσταση; Σε τι φάση βρίσκονται αυτοί οι ασθενείς, που λέτε ότι είναι εγκλωβισμένοι σε μακροχρόνια COVID;

Οι ασθενείς αυτοί έχουν κάποια χαρακτηριστικά συμπτώματα, με εξέχον την έντονη εξάντληση. Κι όταν λέμε εξάντληση, δεν λέμε π.χ. ότι έτρεχαν στίβο και εκεί που έκαναν 10 γύρους στο γήπεδο, τώρα μπορούν να κάνουν 9. Ενώ είναι κατά τα άλλα υγιέστατοι, νέοι άνθρωποι, ήταν αθλητικοί τύποι, τώρα δεν μπορούν να ανέβουν 5 σκαλιά, χωρίς να λαχανιάσουν, δεν μπορούν να πλύνουν τα δόντια τους, χωρίς να χρειαστεί να πάρουν ανάσες στο ενδιάμεσο. Είναι, δηλαδή, «κλειδωμένοι» σε μία κατάσταση, η οποία δεν τους επιτρέπει να κάνουνε ούτε τα απλά πράγματα της φυσιολογικής λειτουργίας τους.

Και, καταλαβαίνετε, ότι αυτό είναι ένα φάσμα παθογενειών, οι οποίες είναι κάτω από την μακροχρόνια COVID. Κι όταν αναφερόμαστε σε ένα 5%-10% του πληθυσμού που νοσεί, όταν θα μολυνθεί σχεδόν η πλειοψηφία της κοινωνίας μας μέσα σε έναν χρόνο από αυτόν τον υπερμεταδοτικό ιό, αντιλαμβάνεστε ότι μιλάμε για ένα πολύ μεγάλο μέρος του πληθυσμού μας, το οποίο θα το δούμε τους επόμενους μήνες μπροστά μας.

Ήδη στην Ελλάδα έχουμε κάποιες χιλιάδες ανθρώπους, οι οποίοι είναι εγκλωβισμένοι σε αυτή την κατάσταση και πρέπει επειγόντως να σκύψει πάνω τους τόσο η επιστημονική κοινότητα όσο και στο σύνολό της η κοινωνία και να δούμε πώς θα τους περιθάλψουμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Είναι κάτι που μας αφορά όλους.

Υπάρχουν ασθενείς, που ταλαιπωρούνται από το σύνδρομο της μακροχρόνιας COVID-19 πάνω από έναν χρόνο;

Ναι. Το έχω δει σε ασθενή, από τον οποίο συλλέγουμε δείγματα. Είναι 35 χρόνων, έκανε τρίαθλο, κατά τα άλλα υγιέστατος, νόσησε σχεδόν ασυμπτωματικά και εδώ και πάνω από ενάμιση χρόνο είναι σε αυτή την κατάσταση, στην οποία, δυστυχώς, να το πω απλά, δεν μπορεί να πάρει τα πόδια του. Μένει στο σπίτι του και μου λέει ότι για να ανέβει 10 σκάλες, πρέπει στη μέση να σταματήσει, γιατί παθαίνει ταχυκαρδία. Πολλοί κάνουν το λάθος να νομίζουν ότι πρόκειται για μία μετατραυματική ψυχολογική εμπειρία, ότι είναι ένα είδος στρες. Δεν είναι καθόλου μετατραυματική εμπειρία, δεν είναι καθόλου στο μυαλό των ασθενών, είναι ξεκάθαρα μία νέα παθολογική κατάσταση, την οποία ενεργοποιεί η μόλυνση με αυτόν τον ιό.

Να τονίσουμε εδώ ότι αυτός ο ιός δεν είναι ο μόνος, που μπορεί να προκαλέσει μακροχρόνια συμπτώματα. Κι άλλοι ιοί, όπως ο ιός Έμπολα, ακόμη και ο ιός της γρίπης, μπορούν να προκαλέσουν μακροχρόνια προβλήματα. Ξέρουμε, για παράδειγμα, ότι ένα μεγάλο μέρος των αυτοάνοσων συμπτωμάτων, που βλέπουμε στην κοινότητα, ή ακόμη και καρκίνων, είναι αποτέλεσμα ιικών μολύνσεων που συνέβησαν σε κάποια φάση της ζωής μας. Δυστυχώς αυτό δεν έχει γίνει επαρκώς αντιληπτό από την κοινωνία. Ενώ και άλλοι ιοί έχουν μακροχρόνια συμπτώματα, δεν υπάρχουν σε αυτή την ένταση και στη συχνότητα που τα βλέπουμε με τον συγκεκριμένο ιό.

Γι’ αυτό θεωρώ ότι σίγουρα – όσο κι αν θέλουμε να βάλουμε το κεφάλι μας στην άμμο σαν στρουθοκάμηλοι – θα τη δούμε αυτή τη νέα πραγματικότητα, όταν θα νοσήσει πάρα πολύ μεγάλο μέρος του πληθυσμού μας και θα μείνει σε αυτή την κατάσταση. Τότε θα αναγκαστούμε να δούμε πιο σοβαρά τι συμβαίνει με αυτούς τους ανθρώπους, που, κακώς, ως τώρα τους είχαμε «τσουβαλιάσει» σε μία διάγνωση, που την ονομάζαμε χρόνιο σύνδρομο εξάντλησης. Και το λέω με απογοήτευση, γιατί αυτό είναι ένα «τσουβάλιασμα», επειδή δεν είχαν δοθεί επαρκείς πόροι στην έρευνα, ώστε να καταλάβουμε ποιοι είναι οι μηχανισμοί, που προκαλούν το εν λόγω σύνδρομο. Γιατί το να καταλάβεις τους μηχανισμούς, είναι μονόδρομος, αν θες να σχεδιάσεις καινούριες θεραπείες.

Οπότε αργεί η θεραπεία;

Όσοι έχουμε έρθει σε επαφή με αυτούς τους ανθρώπους, καταλαβαίνουμε ότι είναι μια κατάσταση πάρα πολύ δύσκολη. Το να βρεθείς ξαφνικά μετά από επαφή με έναν ιό σε μια κατάσταση, η οποία θα σου στερήσει κάποιες από τις απλές, φυσιολογικές λειτουργίες σου, από μία τρομερή εξάντληση, μέχρι του να χάσεις την ικανότητα να μπορείς να συγκεντρωθείς στη δουλειά σου, να χάσεις μέρος των αισθήσεών σου, να μην μπορείς να ελέγξεις τον τρόπο, με τον οποίο αναπνέεις… Όλα αυτά είναι συμπτώματα, που είναι πολύ κοινά σε αυτούς τους ασθενείς και, δυστυχώς, δεν έχουμε ακόμη τρόπο θεραπείας τους. Είναι, όμως, αντικείμενο πολύ έντονης μελέτης.

Ποιοι είναι πιο πιθανό να εμφανίσουν long COVID;

Όσοι περάσουν πιο βαριά την οξεία φάση της μόλυνσης, έχουν περισσότερες πιθανότητες να πάθουν μακροχρόνια COVID. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι ακόμη και η ασυμπτωματική νόσος δεν μπορεί να το προκαλέσει. Δεν αποκλείεται. Επίσης οι μεγαλύτεροι σε ηλικία άνθρωποι έχουν μεγαλύτερη προδιάθεση να πάθουν long COVID, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι δεν μπορούν να το πάθουν και πολύ νεότεροι. Το έχουμε δει να συμβαίνει και σε παιδιά.

Ποια είναι τα όργανα που προσβάλλονται;

Πολλοί νομίζουν ότι ο συγκεκριμένος ιός είναι ένας ιός του αναπνευστικού συστήματος, του άνω αναπνευστικού συστήματος συγκεκριμένα, που θα μείνει απλά στη μύτη μας και στον φάρυγγα και στη χειρότερη περίπτωση θα φτάσει μέχρι τα πνευμόνια μας.

Όμως είναι ένας ιός, που μπορεί και μολύνει οποιοδήποτε κύτταρο, καθώς παράγει έναν συγκεκριμένο υποδοχέα. Αυτός ο υποδοχέας εκφράζεται από σχεδόν όλα τα όργανα του σώματός μας. Συγκεκριμένα έχουμε βρει ότι ο ιός αυτός μολύνει την καρδιά, τα πνευμόνια, τα νεφρά, το έντερο, τον εγκέφαλο, είναι ένας ιός που προκαλεί αυτό που λέμε συστημική μόλυνση.

Πλέον γνωρίζουμε ότι μετά από έναν χρόνο μόλυνσης, το ρίσκο για καρδιαγγειακά προβλήματα ή το ρίσκο για να πάθεις διαβήτη διπλασιάζεται στο σύνολο των νοσούντων. Αυτό δείχνει ξεκάθαρα ότι δεν είναι ένας απλός ιός του αναπνευστικού, που δημιουργεί κάποια προβλήματα στο πνευμόνι μας. Είναι ένας ιός, που μπορεί να δημιουργήσει συστημικά προβλήματα. Και πρέπει να το δούμε μέσα από τον φακό που βλέπουμε τις επιπλοκές της μακροχρόνιας COVID.

Αυτό, που έχει νόημα, είναι να καταλάβουμε ποιοι είναι οι μηχανισμοί. Γιατί το παθαίνουν συγκεκριμένοι άνθρωποι και άλλοι όχι. Από αυτά, που έχουμε δει ως τώρα, ο κάθε άνθρωπος έχει πολύ διαφορετική αντίδραση στην επαφή του με τον ιό. Παραδείγματος χάριν εμείς μελετάμε την έκφραση αυτοαντισωμάτων έναντι πρωτεϊνών του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος των ασθενών στην πρόκληση της μακροχρόνιας COVID-19.

Προσπαθούμε να δούμε πώς η επαφή με τον ιό ταράσσει την κατάσταση ανοσοϊσορροπίας, που έχει ο καθένας μας. Μελετάμε τα αυτοαντισώματα, που παράγονται. Τώρα δημοσιεύουμε μία μελέτη, στην οποία είδαμε, δυστυχώς, ότι ο κάθε άνθρωπος, με βάση το ανοσολογικό προφίλ που είχε πριν από την επαφή του με τον ιό, δημιουργεί διαφορετικά αυτοαντισώματα απέναντι στον συγκεκριμένο ιό. Δεν βρήκαμε, δηλαδή, ένα συγκεκριμένο προφίλ αυτοαντισωμάτων, που να είναι χαρακτηριστικό για όλους τους ασθενείς.

Μπορείτε να μας πείτε με απλά λόγια ποιοι είναι οι μηχανισμοί που μελετώνται;

Υπάρχουν τρεις μηχανισμοί, που πρέπει να αναφερθούν σαν οι πιο πιθανοί. Ο πρώτος είναι αυτό που μελετάμε κι εμείς, δηλαδή η διαταραχή της αυτοάνοσης ισορροπίας, στην οποία βρίσκεται ο καθένας μας.
Η δεύτερη υπόθεση, που μελετάται πολύ και είναι πολύ πιθανό να συμβαίνει, είναι ότι σε κάποιους ανθρώπους που περνάνε μακροχρόνια COVID, το σώμα δεν μπορεί να καθαρίσει πλήρως από τον ιό, με αποτέλεσμα ένα πολύ μεγάλο μέρος της ενέργειας του οργανισμού να μείνει μόνιμα «κλειδωμένο» σε αυτή τη διαρκή, μάταιη ως τώρα, μάχη καθαρισμού του ιού από το σώμα τους. Αυτό μπορεί να δικαιολογήσει και το σύνδρομο της πολύ έντονης εξάντλησης.

Γιατί όταν περνάμε στην οξεία φάση μίας μόλυνσης, το σώμα μας γυρνάει τον διακόπτη, για να το πω απλοϊκά, ώστε ένα μεγάλο μέρος της ενέργειας να αφιερωθεί στην άμυνα, για να καθαρίσει από αυτόν τον ιό. Συνήθως μετά από λίγες μέρες, όταν το σώμα μας, όντως, καθαρίζει από τον ιό, ξαναγυρνάει ο διακόπτης και τα επίπεδα ενέργειας επανέρχονται. Δυστυχώς σε αυτούς, που δεν μπορούν να καθαρίσουν από τον ιό, μένει μόνιμα ο διακόπτης σε αυτή την κατάσταση, με αποτέλεσμα να τους απομένει ένα πολύ μικρό μέρος της ενέργειας για όλες τις άλλες λειτουργίες.

Και ο τρίτος μηχανισμός που μελετάται, είναι οι φλεγμονές. Όταν έχουμε μια οξεία μόλυνση, μπορεί να δημιουργηθούν πολύ ξαφνικά μεγάλης έντασης φλεγμονικές αντιδράσεις κι αυτό να κάνει ζημιά σε συγκεκριμένα όργανα (όπως μικροθρομβώσεις). Οπότε, όταν ένας ιός μολύνει ένα σύνολο του συστήματος του οργανισμού και μπορεί να συμμετέχουν σε αυτό όλα τα όργανα, γίνεται πολύ πιο δύσκολη η εξατομικευμένη παθολογία του συνδρόμου, γιατί μπορεί να υπάρξουν διαφορετικές οδοί, οι οποίες να ταράξουν την ομαλή λειτουργία του οργανισμού.

Έχουμε κάτι να ελπίζουμε κύριε Πρασσά; Τι μπορούμε να κάνουμε μέχρι να βρεθεί θεραπεία;

Υπάρχει ελπίδα. Πλέον δίνονται αρκετά χρήματα στην έρευνα και υπάρχουν εξαιρετικοί επιστήμονες σε όλο τον κόσμο, οι οποίοι μελετάνε αυτό το σύνδρομο. Η καλύτερη θεραπεία είναι να αποφύγουμε τις επαναληπτικές μολύνσεις (επαναλοιμώξεις). Δεν γνωρίζουμε ποια είναι η επίπτωση των επαναλαμβανόμενων μολύνσεων, οπότε παραμένουμε εμβολιασμένοι – ο πιο σίγουρος τρόπος να μειωθούν οι πιθανότητες να εκτεθούμε και σε μακροχρόνιο σύνδρομο. Το εμβόλιο μειώνει κατά 50% την πιθανότητα για long COVID.

Στη θεραπεία η ελπίδα είναι στα αντιικά φάρμακα που έρχονται. Βλέπουμε ότι κάποια αντιικά φάρμακα είναι πιθανό να βοηθάνε τους ασθενείς να καθαρίσουν από τον ιό. Περιμένουμε με ανυπομονησία και αισιοδοξία να ακούσουμε τα νέα από τις νέες μελέτες.

Στο δικό μας εργαστήριο μας μελετάμε μόνο τη διάγνωση. Στη διάγνωση, όπως σας είπα, υπάρχουν συγκεκριμένοι βιοδείκτες. Δηλαδή ψάχνουμε τα αυτοαντισώματα, να βρούμε έναν συγκεκριμένο βιοδείκτη που να λέει ότι, αν έχεις αυτό το αυτοαντίσωμα, έχεις πιθανότητες να πάθεις long COVID. Δυστυχώς δεν έχουμε φτάσει ακόμη εκεί, είμαστε στο στάδιο της έρευνας. Υπάρχουν κάποιοι υποψήφιοι βιοδείκτες, τρέχουν μεγαλύτερες μελέτες και τους επόμενους μήνες θα ξέρουμε περισσότερα.

 

 

Πηγή: https://healthstories.gr/

Π. Λάγιου για την ηπατίτιδα σε παιδιά: Η σχέση με την COVID-19, τι να προσέχουν οι γονείς

Προσπάθειες να εξηγήσουν γιατί η οξεία ηπατίτιδα εμφανίζεται σε παιδιά το τελευταίο διάστημα, κάνουν οι επιστήμονες. Η καθηγήτρια Επιδημιολογίας, διευθύντρια στο Εργαστήριο Υγιεινής και Επιδημιολογίας στην Ιατρική Σχολή του ΕΚΠΑ και πρόσεδρη καθηγήτρια Επιδημιολογίας στο Πανεπιστήμιο Harvard, Παγώνα Λάγιου, μας εξηγεί πού κινούνται οι υποψίες της διεθνούς επιστημονικής κοινότητας, όσον αφορά στην ταυτότητα του «ένοχου» ιού, που, ήδη, έχει στοιχίσει την απώλεια της ζωής ενός παιδιού.

Ηπατίτιδα σε παιδιά: Οι υποψίες

Αυτό, που τρομάζει, είναι ότι δεν φαίνεται να υπάρχει κάποιος τρόπος προστασίας – θεωρητικά τα παιδιά είναι επιρρεπή να νοσήσουν ανά πάσα στιγμή.

Η κα Λάγιου συνιστά ψυχραιμία και ξεκαθαρίζει: «Ακόμη ξέρουμε λίγα πράγματα. Ωστόσο η ηπατίτιδα δεν είναι παρενέργεια του εμβολίου για την COVID-19. Τα περισσότερα από τα παιδιά, που νοσούν, δεν είχαν κάνει το συγκεκριμένο εμβόλιο, είναι μικρής ηλικίας».

Και προσθέτει: «Όσο για το αν πρόκειται για επιπλοκή της COVID-19 αυτής καθαυτής, είναι κάτι που συζητείται, αλλά δεν είναι πάρα πολύ πιθανό σενάριο. Με βάση τα όσα γνωρίζουμε ως τώρα, μάλλον ο αδενοϊός 41 θεωρείται η πιο πιθανή αιτία. Πρόκειται για έναν ιό, που ξέρουμε ότι κυκλοφορεί και ότι έχει συμπτώματα από το γαστρεντερικό σύστημα. Ο αδενοϊός 41 είναι πολύ μεταδοτικός. Είναι πολύ πιο μεταδοτικός από τον κορωνοϊό SARS-CoV-2».

Στην Ελλάδα οι αρμόδιες υγειονομικές Αρχές είναι σε εγρήγορση και έχουν λάβει οδηγίες, εάν εντοπιστεί ύποπτη συμπτωματολογία σε παιδί, να επικοινωνούν με τον ΕΟΔΥ. Παράλληλα οι υγειονομικές υπηρεσίες έχουν εκπονήσει πλήρες επιχειρησιακό σχέδιο, που θα τεθεί σε εφαρμογή, εάν παραστεί ανάγκη. Τα νοσοκομεία Παίδων έχουν λάβει οδηγίες να βρίσκονται σε ετοιμότητα, ώστε να δεχθούν και να αντιμετωπίσουν πιθανά κρούσματα.

Η υποψία, ότι έχουμε και στη χώρα μας ένα περιστατικό, δεν επιβεβαιώθηκε. Πάντως είναι θέμα χρόνου να εμφανιστεί κρούσμα σοβαρής ηπατίτιδας σε παιδιά και στην Ελλάδα, όπως υποστηρίζει ο πρόεδρος του ΕΟΔΥ, Θεοκλής Ζαούτης.

Γιατί εμφανίστηκε τώρα

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) μέχρι στιγμής έχει επιβεβαιώσει 169 κρούσματα ηπατίτιδας σε παιδιά, σε 12 χώρες. Έχουν γίνει 17 μεταμοσχεύσεις ήπατος και έχει καταγραφεί ένας θάνατος.

Δεν υπάρχει κάποια προληπτική αγωγή ή θεραπεία των συμπτωμάτων. Οι ειδικοί συνιστούν αυστηρή τήρηση των μέτρων υγιεινής, δεδομένης της μεγάλης μεταδοτικότητας της νόσου. Η συντριπτική πλειοψηφία των παιδιών περνά την ίωση λόγω αδενοϊού ελαφρά.

Γιατί, όμως, η οξεία ηπατίτιδα σε παιδιά εμφανίστηκε αυτή τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή;

Η καθηγήτρια Επιδημιολογίας Παγώνα Λάγιου επισημαίνει σχετικά: «Λόγω του lockdown τα παιδιά δεν εξοικειώθηκαν με τις ιώσεις, όπως θα συνέβαινε εάν κυκλοφορούσαν κανονικά, εάν πήγαιναν στον παιδικό σταθμό και γενικότερα εάν συγχρωτίζονταν με άλλα παιδιά».

Πάντως ως τώρα το πρόβλημα έχει περιορισμένες διαστάσεις, αν και, σύμφωνα με την ειδικό, ενδεχομένως να υπάρχουν και άλλα περιστατικά, υποκλινικά, που δεν έγιναν αντιληπτά και δεν κατεγράφησαν.

«Τα παιδιά δεν τα κλείνουμε μέσα, ούτε τα μεγαλώνουμε σε αποστειρωμένο περιβάλλον. Οι γονείς με ψυχραιμία, να παρατηρούν τα παιδιά για τυχόν ίκτερο ή φαγούρα», συμπληρώνει η κα Λάγιου.

Τα «καμπανάκια»

Πιο συγκεκριμένα οι γιατροί συμβουλεύουν τους γονείς να παρακολουθούν τα παιδιά τους ηλικίας κάτω των 16 ετών, προκειμένου να διαπιστώσουν αν εμφανιστούν τα εξής συμπτώματα:

  • Ίκτερος
  • Αλλαγή στο χρώμα τον ούρων και των κοπράνων
  • Κνησμός στο σώμα
  • Πυρετός
  • Ναυτία
  • Πόνος στην κοιλιακή χώρα.

 

Πηγη: https://healthstories.gr/

Ο κίνδυνος άνοιας στις γυναίκες συνδέεται αρνητικά ή θετικά με αναπαραγωγικούς και ορμονικούς παράγοντες

Μία σειρά από παράγοντες σχετιζόμενοι με την αναπαραγωγή αυξάνουν ή μειώνουν τον κίνδυνο μιας γυναίκας να εμφανίσει άνοια κάποια στιγμή στη ζωή της, όπως δείχνει μία νέα επιστημονική έρευνα.

Η άνοια εξελίσσεται σε μία παγκόσμια επιδημία, με περίπου 50 εκατομμύρια ασθενείς σήμερα. Τα ποσοστά άνοιας στον πληθυσμό εμφανίζουν διαχρονική αύξηση παγκοσμίως (αναμένεται τριπλασιασμός των περιστατικών έως το 2050) εν μέρει λόγω αυξανόμενης γήρανσης του παγκόσμιου πληθυσμού, με τη συχνότητα να είναι μεγαλύτερη στις γυναίκες από ό,τι στους άνδρες. Η μελέτη δείχνει ότι διάφοροι αναπαραγωγικοί και ορμονικοί παράγοντες, που επηρεάζουν τα επίπεδα των οιστρογόνων, μπορεί να εμπλέκονται στον κίνδυνο άνοιας μίας γυναίκας.

Η εγκυμοσύνη (το να έχει μείνει έγκυος μία γυναίκα έστω μία φορά, ακόμη κι αν μετά απέβαλε), η μακρά αναπαραγωγική περίοδος, η χρήση αντισυλληπτικών χαπιών, η διενέργεια άμβλωσης και η καθυστερημένη είσοδος σε εμμηνόπαυση σε μεγαλύτερη ηλικία σχετίζονται με μειωμένο κίνδυνο άνοιας. Από την άλλη, η υστερεκτομή (ιδίως αν έγινε μετά την αφαίρεση των ωοθηκών), η πρόωρη είσοδος σε εμμηνόπαυση σε νεότερη ηλικία, η γέννηση του πρώτου παιδιού σε μικρή ηλικία και η εμφάνιση της πρώτης εμμηνόρροιας (περιόδου) σε νεαρότερη ή μεγαλύτερη ηλικία σε σχέση με τον μέσο όρο των κοριτσιών σχετίζονται με μεγαλύτερη πιθανότητα άνοιας αργότερα.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τη δρα Τζέσικα Γκονγκ του αυστραλιανού Ινστιτούτου George για την Παγκόσμια Υγεία, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ιατρικό περιοδικό «PLos Medicine», ανέλυσαν στοιχεία για 273.240 γυναίκες και 228.965 άνδρες. Τόσο για τις γυναίκες όσο και για τους άνδρες, όσοι δεν έχουν παιδιά ή έχουν περισσότερα από τέσσερα φαίνεται να έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο άνοιας σε σχέση με όσους έχουν δύο παιδιά.

«Ενώ ο κίνδυνος εμφάνισης άνοιας αυξάνει με την ηλικία, δεν ξέρουμε ακόμη αν τα υψηλότερα ποσοστά που παρατηρούνται στις γυναίκες οφείλονται απλώς στο ότι ζουν περισσότερο. Είναι, όμως, δυνατό αναπαραγωγικοί παράγοντες ειδικοί για τις γυναίκες να εξηγούν εν μέρει τις διαφορές ανάμεσα στα δύο φύλα όσον αφορά τον κίνδυνο άνοιας», δήλωσε η Γκονγκ.

 

 

Πηγη: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Επιτυχής μεταμόσχευση καρδιάς σε ασθενή νεαρής ηλικίας με καρδιακή ανεπάρκεια στο Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο

Ελπίδα ζωής στέλνει η επιτυχής μεταμόσχευση καρδιάς που πραγματοποιήθηκε χθες, Μεγάλη Τρίτη, σε ασθενή νεαρής ηλικίας με καρδιακή ανεπάρκεια. Η ασθενής ζούσε επί 18 μήνες με σύστημα μηχανικής υποστήριξης της καρδιάς. Η δωρεά ζωής έγινε από δότρια η οποία βρισκόταν επί επταετία σε χρόνια αιμοκάθαρση.

«Το Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο εκφράζει θερμά συλλυπητήρια προς την οικογένεια της δότριας και την ευχαριστεί για το μεγάλο δώρο ζωής προς την ασθενή μας. Ευχαριστούμε το ΓΝΙ “Γ. Χατζηκώστα”, το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό καθώς και τη διοίκηση του νοσοκομείου για την εξαίρετη συνεργασία», αναφέρεται σε ανακοίνωση.

Το Ωνάσειο έχει πραγματοποιήσει 199 μεταμοσχεύσεις καρδιάς από την έναρξη λειτουργίας του προγράμματος με εξαιρετικά ποσοστά επιβίωσης. Το 2021 πραγματοποιήθηκαν 13 μεταμοσχεύσεις καρδιάς, ενώ από τις αρχές του χρόνου, έχουν πραγματοποιηθεί δύο. Αυτήν τη στιγμή βρίσκονται στη λίστα αναμονής 26 ασθενείς, από τους οποίους 15 φέρουν συστήματα μηχανικής υποστήριξης της καρδιάς.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Καρκίνος: Τεράστια ανάλυση DNA αποκαλύπτει νέες ενδείξεις και φέρνει ελπίδες για καλύτερες θεραπείες

Για τη μελέτη, οι ερευνητές εξέτασαν 19 διαφορετικούς τύπους – μαστού, παχέος εντέρου, προστάτη, εγκεφάλου και άλλους – και εντόπισαν 58 νέες ενδείξεις για τα αίτια του καρκίνου που ονομάζονται «παραλλαγμένες υπογραφές» που συμβάλλουν στην ανάπτυξη της νόσου

Βρετανοί επιστήμονες έχουν αναλάβει μια τεράστια «αρχαιολογική ανασκαφή» του καρκίνου στο Ηνωμένο Βασίλειο, αναλύοντας την πλήρη γενετική σύνθεση – ή ολόκληρη την αλληλουχία γονιδιώματος – όγκων από περίπου 12.000 ασθενείς.

Η ομάδα λέει ότι ο άνευ προηγουμένου όγκος δεδομένων τους επέτρεψε να αποκαλύψουν νέα μοτίβα στο DNA του καρκίνου – υπονοώντας αιτίες που δεν έχουν γίνει ακόμη κατανοητές.

Προσθέτουν ότι οι γενετικές ενδείξεις θα βοηθήσουν τελικά στη βελτίωση της διάγνωσης και της θεραπείας.

Η μελέτη τους, που δημοσιεύτηκε την Μεγάλη Πέμπτη (21/4) στο περιοδικό Science, δεν είναι η πρώτη που κάνει τέτοιες περιεκτικές αναλύσεις.Συγκρίνοντας τα δεδομένα με άλλες διεθνείς έρευνες, επιβεβαίωσαν μοτίβα που είναι ήδη γνωστά και αποκάλυψαν 58 νέα. Κανείς όμως δεν έχει έχει φτάσει τόσο μακριά. «Αυτή είναι η μεγαλύτερη ομάδα στον κόσμο. Είναι εξαιρετικό», δήλωσε η Serena Nik-Zainal από το Πανεπιστήμιο του Cambridge, η οποία ήταν μέλος της ομάδας.

Λίγο περισσότερα από 12.200 χειρουργικά δείγματα προήλθαν από ασθενείς που στρατολογήθηκαν από την Εθνική Υπηρεσία Υγείας του Ηνωμένου Βασιλείου ως μέρος ενός έργου για τη μελέτη ολόκληρων γονιδιωμάτων από άτομα με κοινούς καρκίνους και σπάνιες ασθένειες. Τα υπόλοιπα προήλθαν από υπάρχοντα σύνολα δεδομένων για τον καρκίνο.

Οι ερευνητές μπόρεσαν να αναλύσουν έναν τόσο μεγάλο αριθμό μέσω των πιο ακριβών μηχανών, βελτιώσεων στην τεχνολογία γενετικής αλληλουχίας που επέτρεψαν πρόσφατα στους επιστήμονες να ολοκληρώσουν επιτέλους την αποκωδικοποίηση ολόκληρου του ανθρώπινου γονιδιώματος.

Για τη μελέτη, οι ερευνητές εξέτασαν 19 διαφορετικούς τύπους – μαστού, παχέος εντέρου, προστάτη, εγκεφάλου και άλλους – και εντόπισαν 58 νέες ενδείξεις για τα αίτια του καρκίνου που ονομάζονται «υπογραφές μετάλλαξης» οι οποίες μπορεί να είναι το κλειδί για την ανάπτυξη καρκίνων. Επιβεβαίωσαν επίσης 51 από περισσότερα από 70 μοτίβα μετάλλαξης που είχαν αναφερθεί στο παρελθόν.

Οι ερευνητές δημιούργησαν επίσης ένα πρόγραμμα υπολογιστή για να βοηθήσουν τους γιατρούς να ελέγξουν αν οι ασθενείς που είχαν υποβληθεί σε αλληλούχιση ολόκληρου του γονιδιώματός τους, παρουσίαζαν κάποιες από τις πρόσφατα ανακαλυφθείσες μεταλλάξεις.

Ή Ώμπρεϊ, ένα δίχρονο κορίτσι που διαγνώστηκε με καρκίνο όταν ήταν μόλις 16 μηνών δεν συμμετείχε στη μελέτη, αλλά η γονιδιακή της αλληλουχία βοήθησε τους γιατρούς να προσδιορίσουν τον τύπο του καρκίνου που έχει. Πρόκειται για ραβδομυοσάρκωμα, έναν σπάνιο καρκίνο που επηρεάζει τους μύες που συνδέονται με τα οστά. Τα αποτελέσματα βοήθησαν να διασφαλιστεί ότι το παιδί λαμβάνει την καλύτερη δυνατή θεραπεία.

«Ενώ έχουμε ακόμη ένα δύσκολο δρόμο με τη διάγνωση και τη θεραπεία της Ώμπρεϊ, νιώθουμε ανακούφιση γιατί γνωρίζουμε ότι ο καρκίνος της δεν είναι κληρονομικός και δεν χρειάζεται να ανησυχούμε ότι θα μπορούσε να επηρεάσει και τον γιο μας ή άλλα μέλη της οικογένειας», δήλωσε η μητέρα του παιδιού.

Ο καρκίνος είναι μια ασθένεια του γονιδιώματος, που εμφανίζεται όταν αλλαγές στο DNA ενός ατόμου προκαλούν την ανεξέλεγκτη ανάπτυξη και διαίρεση των κυττάρων Περίπου 375.000 νέες περιπτώσεις καρκίνου διαγιγνώσκονται στο Ηνωμένο Βασίλειο κάθε χρόνο, ενώ 1,7 εκατομμύρια επιβεβαιώνονται στις ΗΠΑ. Το 2020, υπήρχαν περίπου 19 εκατομμύρια νέες περιπτώσεις καρκίνου παγκοσμίως.

 

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Παγκόσμια Ημέρα κατά της Ελονοσίας: Αξιοποίηση της καινοτομίας για μείωση της νόσου

Η ημέρα γιορτάζεται για να ευαισθητοποιηθεί σχετικά με αυτήν την απειλητική για τη ζωή ασθένεια και να ενθαρρύνει τους ανθρώπους να συναντηθούν για να την αποτρέψουν.

Η Παγκόσμια Ημέρα κατά της Ελονοσίας γιορτάζεται στις 25 Απριλίου κάθε χρόνο για την ευαισθητοποίηση σχετικά με αυτήν την απειλητική για τη ζωή ασθένεια που εξακολουθεί να αποτελεί απειλή για την ανθρωπότητα. Η ελονοσία προκαλείται από το τσίμπημα του θηλυκού κουνουπιού Anopheles (το οποίο έχει μολυνθεί με το παράσιτο πλασμώδιο που προκαλεί την ελονοσία). Σχεδόν οι μισοί από τους πολίτες του κόσμου κινδυνεύουν από ελονοσία και οι πιθανότητες να προσβληθούν από την ασθένεια οι άνθρωποι που κατοικούν σε φτωχές χώρες είναι πολύ μεγαλύτερες. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, έως και 241 εκατομμύρια άνθρωποι μολύνθηκαν από αυτή τη θανατηφόρα ασθένεια το 2020, με τα περισσότερα από αυτά τα κρούσματα να αναφέρονται στην Αφρική.

Ενώ ο ΠΟΥ έχει δηλώσει ότι η ελονοσία είναι ιάσιμη και μπορεί να προληφθεί με τη σωστή θεραπεία, πολλοί άνθρωποι εξακολουθούν να πεθαίνουν από την έλλειψη πρόσβασης σε επαρκή υγειονομική περίθαλψη. Η ημέρα αναπτύχθηκε από την ημέρα αφρικανικής ελονοσίας. Στην Αφρική, οι κυβερνήσεις γιορτάζουν την Ημέρα κατά της Ελονοσίας από το 2001. Ωστόσο, μόλις το 2007, κατά την 60ή σύνοδο του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, προτάθηκε να αναγνωριστεί η Ημέρα κατά της Ελονοσίας στην Αφρική ως Παγκόσμια Ημέρα κατά της Ελονοσίας και να αναγνωριστεί ο αντίκτυπος της ασθένεια παγκοσμίως. Η πρώτη Παγκόσμια Ημέρα κατά της Ελονοσίας πραγματοποιήθηκε το 2008.

Η ημέρα γιορτάζεται και τηρείται για να ευαισθητοποιηθεί σχετικά με αυτήν την απειλητική για τη ζωή ασθένεια και να ενθαρρύνει τους ανθρώπους να συναντηθούν για να την αποτρέψουν. Η ημέρα επιτρέπει επίσης σε νέους δωρητές να συμμετάσχουν στον αγώνα κατά της ελονοσίας οργανώνοντας άντρες κεφαλαίων για την πρωτοβουλία. Στοχεύει επίσης να φέρει τα ερευνητικά και εκπαιδευτικά ιδρύματα να κοινοποιούν τυχόν επιστημονικές εξελίξεις σχετικά με τη νόσο. Πολλοί οργανισμοί και ιδιώτες δωρίζουν χρήματα αυτήν την ημέρα σε πρωτοβουλίες που εμπλέκονται στην έρευνα για την ελονοσία. Διοργανώνονται εκδηλώσεις και σεμινάρια για να ρίξουν φως στη νόσο, να αναδείξουν τη θεραπεία της και ποια προληπτικά μέτρα μπορούν να ληφθούν. Το θέμα της φετινής Παγκόσμιας Ημέρας κατά της Ελονοσίας είναι “Αξιοποίηση της καινοτομίας για μείωση του βάρους της νόσου της ελονοσίας για να σωθούν ζωές”.

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Veklury -Κορωνοϊός: Επέκταση χρήσης του φαρμάκου της Gilead σε παιδιά

Μια επιπλέον επιλογή στη θεραπευτική φαρέτρα κατά του κορωνοϊού που προκαλεί COVID-19, για παιδιά ηλικίας μεταξύ 28 ημερών και 11 ετών, αποτελεί η επέκταση της έγκρισης από την Αμερικανική Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) στο φάρμακο Veklury (ρεμδεσιβίρη) της Gilead.

Τον Οκτώβριο του 2020, το αντιιικό Veklury (ρεμδεσιβίρη) της Gilead έγινε το πρώτο φάρμακο που εγκρίθηκε από τον FDA για τη θεραπεία της COVID-19. Δεκαοκτώ μήνες αργότερα, το Veklury έγινε επίσης το πρώτο φάρμακο κατά της COVID, που έλαβε έγκριση για τη θεραπεία παιδιών, κάτω των 12 ετών.

Η επέκταση χρήσης αφορά παιδιά 28 ημερών και άνω που νοσηλεύονται με COVID ή για εκείνα που είναι θετικά στον ιό και υπάρχει σοβαρός κίνδυνος εξέλιξης της νόσου.

Το Veklury χορηγείται σε ενήλικες και εφήβους (από την ηλικία των 12 ετών και βάρους τουλάχιστον 40 κιλών) με πνευμονία, για την οποία απαιτείται παροχή συμπληρωματικού οξυγόνου (οξυγόνο χαμηλής ή υψηλής ροής ή άλλη μη επεμβατική υποστήριξη της αναπνοής κατά την έναρξη της θεραπείας).

Το φάρμακο μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί σε ενήλικες που δεν χρειάζονται συμπληρωματικό οξυγόνο και οι οποίοι διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης σοβαρής νόσου COVID-19.

Πώς χρησιμοποιείται το Veklury;

Το Veklury χορηγείται με ενδοφλέβια έγχυση (στάγδην χορήγηση). Η θεραπεία πρέπει να ξεκινά με έγχυση 200 mg την πρώτη ημέρα και να συνεχίζεται με έγχυση 100 mg μία φορά την ημέρα.

Σε ενήλικες και εφήβους με πνευμονία για την οποία απαιτείται παροχή συμπληρωματικού οξυγόνου, η συνολική διάρκεια της θεραπείας πρέπει να είναι τουλάχιστον πέντε ημέρες και όχι μεγαλύτερη από 10 ημέρες.

Σε ενήλικες που δεν χρειάζονται συμπληρωματικό οξυγόνο, η θεραπεία πρέπει να ξεκινάει το συντομότερο δυνατόν μετά τη διάγνωση της νόσου COVID-19 και εντός 7 ημερών από την εμφάνιση των συμπτωμάτων. Η συνολική διάρκεια της θεραπείας πρέπει να είναι τρεις ημέρες.

Το φάρμακο χορηγείται μόνο με ιατρική συνταγή και η χρήση του περιορίζεται σε εγκαταστάσεις υγειονομικής περίθαλψης στις οποίες οι ασθενείς μπορούν να παρακολουθούνται στενά.

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Νέο κρούσμα Εμπολα στη ΛΔ Κονγκό – Είχε τουλάχιστον 74 επαφές

Κρούσμα του ιού Έμπολα εντοπίστηκε σε πόλη στα βορειοδυτικά της ΛΔ Κονγκό, όπου η ασθένεια είχε στοιχίσει τη ζωή σε 55 ανθρώπους το 2020.

Τα παραπάνω ανακοίνωσε ο υπουργός Υγείας της γιγαντιαίας αφρικανικής χώρας.

«Η ΛΔ Κονγκό κατέγραψε νέο κρούσμα της ασθένειας που προκαλεί ο ιός Έμπολα» στην Μπαντάκα (επαρχία του Ισημερινού, βορειοανατολικά), δήλωσε ο Ζαν-Ζακ Μπουγκανί, ο υπουργός Υγείας, στο Γαλλικό Πρακτορείο.

«Πρόκειται για φοιτητή 31 ετών, που έφθασε στο νοσοκομείο την 5η Απριλίου και υπέκυψε την 21η Απριλίου. Εργαστηριακές εξετάσεις στην Μπαντάκα, που επιβεβαιώθηκαν από το Εθνικό Ινστιτούτο Βιοϊατρικών Ερευνών (Institut national des recherches biomédicales, INRB) στην Κινσάσα, έδειξαν πως υπήρχε μεγάλο ιικό φορτίο του Έμπολα στα δείγματα», εξήγησε ο Δρ. Μπουγκανί.

«Τοπικοί επιστήμονες και αυτοί του υπουργείου παρακολουθούν ήδη κάπου 74 επαφές», συνέχισε, προσθέτοντας πως ο στόχος είναι «να ελεγχθεί το συντομότερο αυτή η επιδημία».

«Ο χρόνος δεν είναι σύμμαχός μας», τόνισε η Δρ. Ματσιντίσο Μοέτι, η διευθύντρια του τμήματος του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) για την Αφρική, σε δελτίο Τύπου που δημοσιοποίησε.

Ο ιός «είχε μεγάλο χρονικό πλεονέκτημα, δύο εβδομάδων», εξήγησε, τονίζοντας πάντως την εμπειρία των αρχών της ΛΔ Κονγκό στην αντιμετώπιση του Έμπολα.

Από το 2018, η εκδήλωση επιδημιών του Έμπολα έχει γίνει κυκλική, από τον Απρίλιο ως τον Ιούνιο, στην επαρχία του Ισημερινού (βορειοδυτικά) και τους μήνες που ακολουθούν στις επαρχίες Κίβου και Ιτούρι (βορειοανατολικά), παρατήρησαν ειδικοί με τους οποίους επικοινώνησε το Γαλλικό Πρακτορείο.

Το 2021, επιδημία του Έμπολα που κηρύχθηκε στην Μπένι (ανατολικά) διήρκεσε «δύο μήνες και εννέα ημέρες», με 11 επιβεβαιωμένα κρούσματα, εκ των οποίων τα 9 ήταν θανατηφόρα. Το 2020, στην Μπαντάκα, ο ιός που προκαλεί αιμορραγικό πυρετό είχε προκαλέσει τον θάνατο 55 ανθρώπων επί συνόλου 130 καταγεγραμμένων κρουσμάτων.

Δύο θεραπείες ενάντια στον ιό Έμπολα

Σήμερα, οι ομάδες που μάχονται εναντίον του Έμπολα διαθέτουν δύο θεραπείες, που εγκρίθηκαν στα τέλη του 2020 από τον αμερικανικό ομοσπονδιακό οργανισμό φαρμάκων (FDA): το REGN-EB3, κοκτέιλ τριών μονοκλωνικών αντισωμάτων, και το mAb114, μονοκλωνικό αντίσωμα που διατίθεται εμπορικά με την ονομασία Ebanga.

Οι γιατροί αξιοποιούν επίσης το εμβόλιο κατά του Έμπολα που αποκαλείται rVSV-ZEBOV για να σπάνε την αλυσίδα της μετάδοσης, προχωρώντας σε ανοσοποίηση των επαφών επιβεβαιωμένων κρουσμάτων.

Ο ιός Έμπολα, που ταυτοποιήθηκε για πρώτη φορά το 1976 στο τότε Ζαΐρ, τη σημερινή ΛΔ Κονγκό, μεταδίδεται στον άνθρωπο από μολυσμένα ζώα. Η μετάδοση από άνθρωπο σε άνθρωπο γίνεται μέσω των σωματικών υγρών. Κυριότερα συμπτώματα είναι η εκδήλωση επίμονου υψηλού πυρετού, οι εμετοί, οι αιμορραγίες, οι διάρροιες.

 

 

Πηγή: https://healthpharma.gr/

Κορωνοϊός: Για πόσο καιρό μετά την COVID βγαίνουν θετικά τα τεστ;

Τα τεστ που ανιχνεύουν τον κορωνοϊό μπορεί να βγαίνουν θετικά για αρκετό καιρό μετά το τέλος της οξείας φάσης της λοίμωξης. Πόσο είναι αυτό το χρονικό διάστημα. Τι υποδηλώνει για τη μεταδοτικότητα το επίμονα θετικό τεστ. Ποιες είναι οι εξαιρέσεις.

Αίσθηση προκάλεσε πριν από λίγες ημέρες η είδηση ότι ένας ασθενής ήταν θετικός επί 505 ημέρες στη λοίμωξη που προκαλεί ο κορωνοϊός. Ο ασθενής ήταν ανοσοκατεσταλμένος και ο οργανισμός του δεν κατόρθωσε να απαλλαγεί από τον επικίνδυνο ιό.

Η περίπτωση αυτή είναι η εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα, αν και τα τεστ που ανιχνεύουν τον κορωνοϊό μπορεί να βγαίνουν θετικά για αρκετό καιρό μετά το τέλος της οξείας φάσης.

Όπως εξηγεί ο Dr. Matt Binnicker, καθηγητής Εργαστηριακής Ιατρικής και διευθυντής του Τομέος Κλινικής Ιολογίας στην Mayo Clinic, οι περισσότεροι ασθενείς βγαίνουν θετικοί στη λοίμωξη που προκαλεί ο κορωνοϊός για περίπου 10 ημέρες.

Αυτό ισχύει κυρίως όταν κάνουν self test ή rapid test. Όταν κάνουν μοριακό έλεγχο με PCR, κάποιοι βγαίνουν θετικοί για πολύ περισσότερο καιρό.

Η διαφορά ανάμεσα στα είδη των τεστ έγκειται στο τι αναζητά το καθένα, λέει ο Dr. David Dowdy, αναπληρωτής καθηγητής Επιδημιολογίας στη Σχολή Δημοσίας Υγείας του Πανεπιστημίου Τζωνς Χόπκινς.

Τα rapid τεστ και τα αυτοδιαγνωστικά τεστ αναζητούν πρωτεΐνες του κορωνοϊού που λέγονται αντιγόνα. Αυτά τα τεστ δύσκολα βγαίνουν θετικά μετά τις πρώτες μέρες της οξείας λοίμωξης.

Αντιθέτως, «το PCR είναι σχεδιασμένο να εντοπίζει το RNA, δηλαδή το γενετικό υλικό του κορωνοϊού», εξηγεί. «Ακόμα και όταν ο κορωνοϊός έχει πια αποβληθεί από τον οργανισμό, θραύσματα από το RNA του μπορεί να παραμένουν στο σώμα. Το PCR είναι πάρα πολύ ευαίσθητο και τα εντοπίζει, με αποτέλεσμα να βγαίνει θετικό το αποτέλεσμά του για δύο μήνες ή και περισσότερο ακόμα».

Αυτό δεν συμβαίνει πάρα πολύ συχνά, αλλά δεν είναι απίθανο, προσθέτει.

Τι σημαίνει το επίμονα θετικό τεστ

Τι σημαίνει, όμως, το επίμονα θετικό αποτέλεσμα στα τεστ;  Σύμφωνα με τους ειδικούς, οι περισσότεροι άνθρωποι που εξακολουθούν να έχουν θετικό PCR τεστ μετά την ανάρρωσή τους, δεν πρέπει να ανησυχούν.

Το θετικό τεστ δεν σημαίνει ότι είναι μεταδοτικοί και θα μολύνουν τους άλλους, τονίζουν. Σημαίνει απλώς ότι φέρουν κάποια θραύσματα του ιού. Και πάλι, όμως, υπάρχουν εξαιρέσεις όταν το θετικό τεστ αφορά ασθενείς που:

  • Είναι ανοσοκατεσταλμένοι
  • Αρρώστησαν βαριά από τη λοίμωξη που προκαλεί ο κορωνοϊός

«Οι ασθενείς με σοβαρή εξασθένηση του ανοσοποιητικού μπορεί να είναι για περισσότερο καιρό μεταδοτικοί. Αυτό ισχύει κυρίως αν εξακολουθήσουν να έχουν συμπτώματα», τονίζει ο Dr. Binnicker.

«Αυτό οφείλεται στο ότι το ανοσοποιητικό σύστημά τους δεν μπορεί να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τον κορωνοϊό. Και γι’ αυτό θα βγαίνουν θετικοί στα τεστ για περισσότερο καιρό απ’ όσο είναι το σύνηθες», συνηγορεί ο Dr. Dowdy.

Πότε είστε μεταδοτικοί

Σε κάθε περίπτωση, αν ένας ασθενής βγαίνει αρνητικός στα rapid test και θετικός στο PCR, πιθανώς δεν είναι μεταδοτικός. Έχει απλώς υπολειπόμενο RNA του κορωνοϊού στον οργανισμό του, αναφέρει η παγκόσμια Συμμαχία για τα Εμβόλια GAVI.

Αν, όμως, βγαίνει θετικό τόσο το rapid τεστ όσο και το PCR, ο κορωνοϊός πιθανότατα είναι ακόμα ζωντανός και αναπαράγεται. Γι’ αυτό και παράγει το αντιγόνο που «πιάνει» το rapid τεστ. Σε τέτοια περίπτωση ο πάσχων είναι ακόμα μεταδοτικός, σύμφωνα με την GAVI.

 

Πηγή: https://www.iatropedia.gr/