Οι καρκίνοι των έξω γεννητικών οργάνων αν και σπάνιοι μπορεί να αποβούν θανατηφόροι λόγω της καθυστερημένης διάγνωσης

Αν και σπάνιοι, οι καρκίνοι των έξω γεννητικών οργάνων μπορεί να αποβούν θανατηφόροι λόγω της καθυστερημένης διάγνωσης. Η μορφή που έχουν οι προκαρκινικές αλλοιώσεις “ξεγελούν” τον ασθενή ο οποίος αντί να απευθυνθεί σε δερματολόγο -αφροδισιολόγο προσπαθεί να αντιμετωπίσει το πρόβλημά του με κρέμες και φάρμακα που αγοράζει από το φαρμακείο.

«Τα έξω γεννητικά όργανα σε άνδρες και γυναίκες δεν αποτελούν το πιο συχνό σημείο εντόπισης δερματικού καρκίνου. Ωστόσο, αυτά τα περιστατικά γίνονται όλο και συχνότερα. Το μεγαλύτερο πρόβλημα βρίσκεται στην καθυστερημένη διάγνωση αυτών των νεοπλασιών, καθώς η κλινική τους εικόνα υπό μορφή προκαρκινικών αλλοιώσεων μπορεί να “ξεγελά” στα αρχικά τους στάδια. Συγκεκριμένα, στους άνδρες είναι πιο ασυνήθιστος ο καρκίνος του πέους με συχνότητα ~1 περιστατικό/100.000 πληθυσμού. Αντιθέτως, στις γυναίκες ο καρκίνος του αιδοίου είναι η 4η συχνότερη μορφή γυναικολογικού-ουροποιητικού καρκίνου» ανέφερε κ. Δημήτρης Σγούρος γενικός γραμματέας της Ελληνικής Δερματολογικής και Αφροδισιολογικής Εταιρείας (ΕΔΑΕ), στη διάρκεια συνέντευξης τύπου με αφορμή τις Εαρινές Ημέρες της ΕΔΑΕ που διεξάγονται στης Θεσσαλονίκη 15-17 Απριλίου.

Οι παράγοντες κινδύνου για τον καρκίνο των έξω γεννητικών οργάνων , σύμφωνα με τον κ. Σγούρο είναι κοινοί στα δύο φύλα, με συχνότερους τη χρόνια λοίμωξη με στελέχη του ιού HPV υψηλού κινδύνου, το κάπνισμα, την παχυσαρκία και τις χρόνιες φλεγμονώδεις δερματοπάθειες (π.χ. σκληρός και ατροφικός λειχήνας).

«Ο ρόλος του δερματολόγου- αφροδισιολόγου είναι τριπλός, αποτελώντας τη μοναδική ειδικότητα που μπορεί να χειριστεί πλήρως το σύνολο των περιστατικών σεξουαλικώς μεταδιδόμενων νοσημάτων (ΣΜΝ) στα έξω γεννητικά όργανα: α) Πρόληψη μέσω της θεραπευτικής αντιμετώπισης προκαρκινικών αλλοιώσεων, β) Έγκαιρη διάγνωση των διαφόρων τύπων καρκινωμάτων με σημαντικότατη τη συμβολή ειδικών διαγνωστικών εξετάσεων, γ) Άμεση θεραπεία με τη βοήθεια της δερματοχειρουργικής» πρόσθεσε ο κ. Σγούρος.

Αύξηση των σεξουαλικώς μεταδιδόμενων νοσημάτων

Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται αφενός αύξηση των ΣΜΝ, κυρίως της σύφιλης και της βλεννόρροιας, αφετέρου μείωση της συχνότητας των κονδυλωμάτων αλλά μόνο στις χώρες όπου εφαρμόζεται σε μεγάλη κλίμακα ο εμβολιασμός έναντι της λοίμωξης από τον Ιό των Ανθρωπίνων Θηλωμάτων (HPV), όπως ανέφερε η καθηγήτρια Δερματολογίας – Αφροδισιολογίας Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ, Ηλέκτρα Νικολαΐδου.

«Στην Ελλάδα η πρόσφατη, επέκταση του δωρεάν εμβολιασμού για τον HPV -εκτός από τα κορίτσια- και στα αγόρια 9-18 ετών, μπορεί να συμβάλει στη μείωση των κονδυλωμάτων και στη χώρα μας. Η έγκαιρη προσέλευση στον ειδικό γιατρό, τον δερματολόγο, οδηγεί στη γρήγορη διάγνωση και αντιμετώπιση και συμβάλλει τόσο στην αποκατάσταση της υγείας του ασθενούς, όσο και στη μείωση της μετάδοσής τους» σημείωσε η κ. Νικολαϊδου.

Νέα φάρμακα για δερματοπάθειες και νέα εμβόλια 

Η αλματώδης ανάπτυξη στον τομέα της έρευνας, έφερε νέα φάρμακα που αφορούν κυρίως τις φλεγμονώδεις δερματοπάθειες, όπως το έκζεμα και η ψωρίαση. Τα νέα φάρμακα είναι ασφαλή, εύκολα στη χρήση και επιτυγχάνουν ένα απολύτως καθαρό δέρμα, το οποίο αλλάζει τη ζωή των ασθενών , επισήμανε η αναπληρώτρια καθηγήτρια Δερματολογίας στο ΑΠΘ Ζωή Απάλλα . Παράλληλα ανέφερε ότι υπάρχει έναν νέο ανασυνδυασμένο εμβόλιο κατά του έρπητα ζωστήρα που προστατεύει από την εμφάνισή του και από το βασανιστικό άλγος που κάποτε μπορεί να τον ακολουθεί.».

Επίσης ανέφερε ότι το 9-δύναμο εμβόλιο κατά του HPV, προστατεύει όχι μόνο από τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας, αλλά και από τα οξυτενή κονδυλώματα.

 

Άλλο τα αυτοάνοσα δερματικά νοσήματα κι άλλο τα αυτοφλεγμονώδη

Διαχωρισμό των αυτοάνοσων δερματικών νοσημάτων από τα αυτοφλεγμονώδη έκανε ο καθηγητής Δερματολογίας στο ΑΠΘ, Δημήτρης Ιωαννίδης. «Εάν αναζητήσει κάποιος στο διαδίκτυο την αιτιολογία μιας δερματοπάθειας, θα καταλήξει με το συμπέρασμα ότι η δερματοπάθειά του συνιστά “αυτοάνοσο” νόσημα. Αυτοάνοσα, όμως, είναι μόνο τα νοσήματα κατά τα οποία ο οργανισμός αναγνωρίζει στοιχεία της επιδερμίδας του ως ξένα και παράγει αντισώματα εναντίον τους. Τα αντισώματα προσκολλώνται στην επιδερμίδα και προκαλούν εξανθήματα που χαρακτηρίζουν τις δερματοπάθειες αυτές, όπως κυρίως ο ερυθηματώδης λύκος, η πέμφιγα και το πομφολυγώδες πεμφιγοειδές.

Στις υπόλοιπες δερματοπάθειες, όπως η ψωρίαση, η ατοπική δερματίτιδα (έκζεμα), η γυροειδής αλωπεκία (τριχοφάγος), η λεύκη κ.ά., παρατηρείται διαταραχή της λειτουργίας του ανοσοποιητικού συστήματος που επηρεάζει το δέρμα, χωρίς την παραγωγή συγκεκριμένων αντισωμάτων. Τα νοσήματα αυτά ονομάζονται “αυτοφλεγμονώδη” και σε αυτά ανήκουν τα περισσότερα και τα συχνότερα νοσήματα του δέρματος, πλην αυτών που οφείλονται σε μικρόβια, ιούς και μύκητες. Σήμερα διαθέτουμε φάρμακα τα οποία αδρανοποιούν συγκεκριμένα μόρια που παίζουν σημαντικό ρόλο στην παθογένεση αυτών των δερματοπαθειών και δεν συνοδεύονται από σημαντικές ανεπιθύμητες ενέργειες» εξήγησε ο κ. Ιωαννίδης.

262% αύξηση στις αισθητικές επεμβάσεων στα έξω γεννητικά όργανα στην Αμερική

Τα τελευταία χρόνια οι δερματολόγοι όλο και πιο συχνά γίνονται αποδέκτες αιτημάτων κυρίως γυναικών, αλλά και ανδρών, για επεμβατικές θεραπείες ανάπλασης της πρωκτογεννητικής περιοχής, τόσο για τη βελτίωση της εικόνας όσο και για την αποκατάσταση της λειτουργικότητας, ανέφερε ο δερματολόγος-αφροδισιολόγος μέλος ΔΣ της ΕΔΑΕ Σωτήρης Θεοχάρης .

«Κατά την 6ετία 2012 – 2018 υπήρξε μια αύξηση κατά 262% των ιατρικών αισθητικών επεμβάσεων στα έξω γεννητικά όργανα στην Αμερική. Ο σύγχρονος δερματολόγος, έχοντας βαθιά γνώση της παθολογίας και της ανατομίας των έξω γεννητικών οργάνων και της περιπρωκτικής χώρας, μακροχρόνια εξοικείωση στη χρήση ενέσιμων εμφυτευμάτων (υαλουρονικού οξέος – λίπους) σε άλλες ανατομικές θέσεις (πρόσωπο, σώμα), μεγάλη εμπειρία στη θεραπευτική χρήση των ιατρικών μηχανημάτων (laser, ραδιοσυχνότητες), καθώς και την κατάλληλη εκπαίδευση στην εφαρμογή των δερματοχειρουργικών πράξεων, διαδραματίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στην παροχή αυτών των θεραπειών» σημείωσε ο κ. Θεοχάρης. Παράλληλα ανέφερε ότι στην Ελλάδα δεν είναι τόσο διαδεδομένες τέτοιου είδους επεμβάσεις καθώς αυτές άρχισαν να γίνονται γνωστές τα τελευταία χρόνια. Σκιαγραφώντας το προφίλ των ατόμων που απευθύνονται στο δερματολόγο για αισθητικές επεμβάσεις στα έξω γεννητικά όργανα ανέφερε ότι οι ηλικίας 20-34 ετών , επηρεάζονται από τις εικόνες που βλέπουν στο διαδίκτυο και στις ταινίες και κάνουν σύγκριση. Στις μεγαλύτερες ηλικίες, ιδίως οι γυναίκες που είναι σε εμμηνόπαυση ή όσες οδηγήθηκαν σε πρόωρη εμμηνόπαυση, ζητούν ανάπλαση κόλπου για λειτουργικούς λόγους. «Η τάση είναι η ενίσχυση των ανατομικών ιδιαιτεροτήτων και όχι η δημιουργία αισθητικών προτύπων» πρόσθεσε ο κ Θεοχάρης.

 

 

Πηγη: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Παράγοντας ποιότητας: μια φυσιολογική ζωή με αιμορροφιλία

Η αιμορροφιλία είναι μία σπάνια κληρονομική διαταραχή της αιμόστασης που οφείλεται σε έλλειψη του παράγοντα VIII (Αιμορροφιλία Α) ή του παράγοντα IX (Αιμορροφιλία Β) της πήξης του αίματος, εμφανίζεται από τη γέννηση του ατόμου και διαρκεί για όλη τη ζωή του. Ουσιαστικά, πρόκειται για βλάβη στον μηχανισμό του οργανισμού για την παύση της αιμορραγίας μετά από έναν τραυματισμό αγγείου, όπου φυσιολογικά το αίμα θα έπρεπε να πήζει. Η βαρύτητα της κατάστασης του ασθενούς προέρχεται από το ποσοστό έλλειψης της πρωτεΐνης. Η αιμορροφιλία είναι μια σπάνια νόσος με συχνότητα εμφάνισης 1 ανά 10.000 γεννήσεις αγοριών. Στην Ελλάδα σήμερα υπολογίζεται ότι ζουν 1.016 άτομα με αιμορροφιλία Α και Β.

Αν και κληρονομικό νόσημα, σε ορισμένες περιπτώσεις δεν υφίσταται προηγούμενο ιστορικό μελών της οικογένειας με αιμορροφιλία. Μερικές φορές, αν και υπάρχουν γυναίκες φορείς στην οικογένεια, εντελώς τυχαία, δεν επηρεάζονται τα αγόρια. Ωστόσο, περίπου στο ένα τρίτο των περιπτώσεων, το μωρό που διαγιγνώσκεται με αιμορροφιλία είναι το πρώτο στην οικογένεια που επηρεάζεται από μια νέα μετάλλαξη στο γονίδιο του παράγοντα πήξης, διαφορετική από εκείνη των άλλων μελών.

Η αιμορροφιλία μπορεί να οδηγήσει σε αιμορραγία στο εσωτερικό των αρθρώσεων, η οποία μπορεί να προκαλέσει χρόνια νόσο ή και πόνο στις αρθρώσεις, ακόμη, σε αιμορραγία στο κεφάλι, ή και στον εγκέφαλο, η οποία μπορεί να συνεπάγεται μακροχρόνιες βλάβες, όπως παράλυση ή επιληπτικές κρίσεις. Τέλος, αν η αιμορραγία δεν ανασχεθεί ή αν εκδηλωθεί σε ένα κρίσιμο όργανο του σώματος, τότε είναι πιθανόν να προκληθεί έως και θάνατος.

Για τους λόγους αυτούς, παλαιότερα, η διάγνωση της αιμορροφιλίας συνοδευόταν από δυσμενή πρόγνωση – όχι μόνο για τη διάρκεια αλλά και για την ποιότητα της ζωής του αιμορροφιλικού ατόμου. Σήμερα, όμως, αν και δεν υπάρχει οριστική θεραπεία, η αιμορροφιλία μπορεί να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά. Τα συμπτώματα της αιμορροφιλίας αντιμετωπίζονται με την αναπλήρωση του παράγοντα πήξης που λείπει από το αίμα. Αυτό επιτυγχάνεται με την ενδοφλέβια ή υποδόρια έγχυση ενός προϊόντος, το οποίο περιέχει τον κατάλληλο παράγοντα. Αν ο παράγοντας χορηγείται όταν εμφανίζεται αιμορραγία, η αγωγή υποκατάστασης ονομάζεται συμπτωματική ή κατ’ επίκληση έχει ως αποτέλεσμα την παύση της αιμορραγίας μόλις φτάσει στην περιοχή της αιμορραγίας επαρκής  ποσότητα παράγοντα. Αν η χρήση των παραγόντων γίνεται ανά τακτά διαστήματα, με στόχο την  πρόληψη εμφάνισης της αιμορραγίας, τότε η αγωγή αυτή ονομάζεται προφυλακτική. Η προφυλακτική αγωγή, μάλιστα, έχει αποδειχθεί ότι ελαχιστοποιεί τον αριθμό των αιμορραγιών στις αρθρώσεις, με αποτέλεσμα να προφυλάσσεται η λειτουργία τους και να προλαμβάνεται η αναπηρία. Έτσι, αποτρέπεται η επιβάρυνση μεσο-μακροπρόθεσμα των αρθρώσεων και βελτιώνεται η ποιότητα ζωής των ατόμων με αιμορροφιλία, τα οποία συνεχίζουν να ζουν μια φυσιολογική ζωή χωρίς φόβο
και περιορισμούς  .

Κρίσιμη στην επίτευξη των αποτελεσμάτων αυτών, ατομικής και δημόσιας υγείας, είναι η απρόσκοπτη πρόσβαση σε ολοκληρωμένες υπηρεσίες υγείας, οι οποίες συντονίζονται μεταξύ τους ώστε να προσφέρουν τη βέλτιστη δυνατή εμπειρία φροντίδας στο άτομο με αιμορροφιλία.
Η διασφάλιση της ολοκλήρωσης της φροντίδας, συμπεριλαμβανομένων των κλινικών και ψυχοκοινωνικών υπηρεσιών και της προγεννητικής συμβουλευτικής, αλλά και η ενεργός ενθάρρυνση και υποστήριξη των ατόμων με αιμορροφιλία να ζήσουν μια φυσιολογική ζωή, που περιλαμβάνει σωματική δραστηριότητα και μυϊκή ενδυνάμωση, μπορούν να λειτουργήσουν καταλυτικά στην ποιότητα της φροντίδας και τα αποτελέσματά της. Η επαφή με το Κέντρο Αιμορροφιλικών Ασθενών καθώς και η επικοινωνία του ατόμου με αιμορροφιλία με τον Σύλλογο Προστασίας των Ελλήνων Αιμορροφιλικών (ΣΠΕΑ), μπορεί να συντονίσει αποτελεσματικά, αλλά και να διεκδικήσει δυναμικά, την ισότιμη πρόσβαση στις ολοκληρωμένες αυτές υπηρεσίες υγείας για όλους.

Κοιτώντας μπροστά, θέλουμε να κάνουμε ακόμη περισσότερα για τα άτομα με αιμορροφιλία. Εξάλλου, για τους ασθενείς αυτούς, τίποτε δεν είναι δεδομένο. Μαζί με τους ιατρούς και με σύμμαχο την Πολιτεία, προτάσσουμε την έγκυρη και έγκαιρη διάγνωση, την άμεση διασύνδεση με την κατάλληλη θεραπεία και τη βελτιστοποίηση των υπηρεσιών υγείας, για τη μακροχρόνια αποτελεσματική διαχείριση της νόσου.

Εξασφαλίζουμε, έτσι, καλύτερη ποιότητα ζωής στα άτομα με αιμορροφιλία. Η συνεργασία για την αιμορροφιλία – εκστρατεία ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης υλοποιείται από τον Σύλλογο Προστασίας των Ελλήνων Αιμορροφιλικών – ΣΠΕΑ, με την ευγενική υποστήριξη της φαρμακευτικής εταιρείας TAKEDA.

 

ΣΠΕΑ, Αιμορροφιλία. Διαθέσιμο https://hemophiliasociety.gr/aimorrofilia/ti-einai-h-aimorrofilia/
CDC, What is hemophilia? Διαθέσιμο https://www.cdc.gov/ncbddd/hemophilia/facts.html και World Federation of Hemophilia. Introduction to hemophilia. Διαθέσιμο https://elearning.wfh.org/elearningcentres/introduction-to 
CDC, What is hemophilia? Διαθέσιμο https://www.cdc.gov/ncbddd/hemophilia/facts.html και World Federation of Hemophilia. / Introduction to hemophilia.
ΣΠΕΑ, Αιμορροφιλία, αγωγή και αντιμετώπιση. Διαθέσιμο https://hemophiliasociety.gr/aimorrofilia/agwfh-kai-antimetopisi/

 

Πηγη: https://www.amna.gr/

Περισσότερα χρόνια χωρίς Αλτσχάιμερ για τους ηλικιωμένους που κάνουν υγιεινό τρόπο ζωής

Ένας υγιεινός τρόπος ζωής μπορεί να επιβραδύνει την εμφάνιση της άνοιας, αλλά από την άλλη θα μπορούσε να αυξήσει και τα χρόνια ζωής με Αλτσχάιμερ

Ο υγιεινός τρόπος ζωής – σωστή διατροφή, σωματική και νοητική άσκηση κ.α.– σχετίζεται με μεγαλύτερο προσδόκιμο ζωής αλλά και με περισσότερα χρόνια ζωής χωρίς Αλτσχάιμερ τόσο για τους άνδρες όσο και για τις γυναίκες, δείχνει μια νέα αμερικανική επιστημονική μελέτη.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον επίκουρο καθηγητή Κλόντιαν Ντάνα του Τμήματος Ιατρικής του Πανεπιστημίου Ρας του Σικάγο, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο βρετανικό ιατρικό περιοδικό «British Medical Journal» (BMJ), ανέλυσαν στοιχεία για 2.449 ανθρώπους άνω των 65 ετών (μέση ηλικία 76 έτη) χωρίς ιστορικό άνοιας. Για καθέναν υπολογίστηκε μια βαθμολογία υγιεινής ζωής με βάση αναλυτικά ερωτηματολόγια για τη διατροφή τους, τη σωματική δραστηριότητά τους, το κάπνισμα, την κατανάλωση αλκοόλ, καθώς και άλλες δραστηριότητες που ενεργοποιούν τον νου (διάβασμα, σταυρόλεξα, επισκέψεις σε μουσεία κ.α.).

Διαπιστώθηκε ότι στην ηλικία των 65 ετών το προσδόκιμο υπόλοιπης ζωής ήταν κατά μέσο όρο 24,2 έτη για τις γυναίκες και 23,1 για τους άνδρες που έκαναν την πιο υγιεινή ζωή και είχαν συγκεντρώσει το υψηλότερο «σκορ». Αντίθετα για τις γυναίκες και τους άνδρες με τη χειρότερη βαθμολογία λόγω του πιο ανθυγιεινού τρόπου ζωής τους το προσδόκιμο υπολειπόμενης ζωής ήταν αρκετά μικρότερο, τα 21,1 και 17,4 έτη αντίστοιχα.

Για τις γυναίκες και τους άνδρες με πολύ υγιεινό τρόπο ζωής, από τον υπόλοιπο χρόνο της ζωής τους κατά μέσο όρο το 10,8% (2,6 έτη) και το 6,1% (1,4 έτη) αντίστοιχα έπρεπε να τα ζήσουν με νόσο Αλτσχάιμερ, σε σύγκριση με μεγαλύτερο διάστημα 19,3% (4,1 έτη) και 12% (2,1 έτη) των ανθρώπων με ανθυγιεινή ζωή. Στην ηλικία των 85 ετών η «ψαλίδα» ανάμεσα σε όσους έκαναν υγιεινή και ανθυγιεινή ζωή, ήταν ακόμη μεγαλύτερη, όσον αφορά πόσο χρόνο από την υπόλοιπη ζωή τους θα έπρεπε να ζήσουν με Αλτσχάιμερ.

Ο αριθμός των ανθρώπων με νόσο Αλτσχάιμερ και άλλες μορφές άνοιας αναμένεται να τριπλασιαστεί παγκοσμίως μέχρι το 2050, από περίπου 57 εκατομμύρια το 2019 σε 152 εκατομμύρια. Όσο πιο προχωρημένη είναι η ηλικία, τόσο αυξάνει ο κίνδυνος Αλτσχάιμερ. Ένας υγιεινός τρόπος ζωής μπορεί να επιβραδύνει την εμφάνιση της άνοιας, αλλά από την άλλη θα μπορούσε να αυξήσει και τα χρόνια ζωής με Αλτσχάιμερ. Φαίνεται πάντως, σύμφωνα με τους ερευνητές, πως «η προσδοκία μιας μακροβιότερης ζωής, χάρη σε έναν υγιεινό τρόπο ζωής, δεν συνοδεύεται από αυξημένο αριθμό ετών ζωής με Αλτσχάιμερ».

 

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Ερευνητές του Duke ΗΠΑ: Ετοιμάζουν πολλά υποσχόμενο εμβόλιο κατά του καρκίνου του μαστού με τεχνολογία mRNA

«Δουλεύοντας παράλληλα, το εμβόλιο ενεργοποιεί το ανοσοποιητικό σύστημα και ο αναστολέας του σημείου ελέγχου στη συνέχεια συσπειρώνει τα Τ-κύτταρα σε δράση, με αποτέλεσμα την έντονη μείωση του όγκου και τη μακροπρόθεσμη επιβίωση χωρίς όγκο», ανέφερε το δελτίο τύπου. «Νομίζω ότι στη διάρκεια της ζωής μου θα δούμε τον καρκίνο ως μια πιο διαχειριζόμενη ασθένεια», είπε ο Χάρτμαν.

Ερευνητές του Duke ΗΠΑ: Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου Duke των ΗΠΑ βρίσκουν δυνατότητες σε ένα εμβόλιο κατά του καρκίνου που βασίζεται στον ίδιο αγγελιοφόρο RNA ή mRNA, τεχνολογία που χρησιμοποιείται από τα εμβόλια COVID-19 Η τεχνολογία εμβολίων COVID-19 δεν καταπολεμά μόνο τους ιούς – μπορεί να καταπολεμήσει τον καρκίνο. Οι ερευνητές του Duke βρίσκουν δυνατότητες σε ένα εμβόλιο κατά του καρκίνου που βασίζεται στον ίδιο αγγελιοφόρο RNA ή mRNA, τεχνολογία που χρησιμοποιείται από τα εμβόλια COVID-19 για την καταπολέμηση ενός τύπου καρκίνου του μαστού που εκφράζει υπερβολικά μια πρωτεΐνη που ονομάζεται HER2, σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση του Fox 8.

«Είναι ένα προϊόν που είναι νουκλεϊκό οξύ RNA που κωδικοποιεί μια συγκεκριμένη πρωτεΐνη και στη συνέχεια μπορεί να ενθυλακωθεί σε κάτι που θέλουμε να ονομάζουμε νανοσωματίδιο λιπιδίων, το οποίο είναι πραγματικά μια μικρή φυσαλίδα λίπους, και που μπορεί να εγχυθεί στο σώμα σας και διδάσκει στο σώμα σου τι πρέπει να ακολουθήσει ανοσολογικά», είπε ο Δρ Ζάχαρι Χάρτμαν, επίκουρος καθηγητής στα τμήματα χειρουργικής, παθολογίας και ανοσολογίας στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Duke.

Ο Χάρτμαν εργάζεται στο εργαστήριο του Duke που πρωτοστατεί στην έρευνα.

Ο Δρ Herbert Kim Lyerly, ο οποίος διευθύνει το εργαστήριο, βρίσκεται στο Duke για σχεδόν 40 χρόνια, βλέποντας από πρώτο χέρι πώς η θεραπεία του καρκίνου έχει εξελιχθεί από τη χημειοθεραπεία, με τις μυριάδες παρενέργειές της, σε στοχευμένη ανοσοθεραπεία, σύμφωνα με την έκθεση.

«Σκεφτείτε το: στην καριέρα μου, μια πλήρης αντιστροφή της τύχης για την ανοσοθεραπεία να είναι κάτι από το να θεωρούμαι αουτσάιντερ, να μην είναι πιθανό να λειτουργήσει ποτέ, να είναι η πιο σημαντική μορφή θεραπείας του καρκίνου και η ανάπτυξη νέων θεραπευτικών για τον καρκίνο στον κόσμο. , σήμερα», πρόσθεσε ο Lyerly, George Barth Gellar καθηγητής έρευνας για τον καρκίνο και καθηγητής χειρουργικής, ανοσολογίας και παθολογίας στο Πανεπιστήμιο Duke.

Σύμφωνα με την Κλινική Έρευνα για τον Καρκίνο, η πρωτεΐνη HER2, η οποία σχετίζεται με την επιθετική ανάπτυξη του όγκου, υπερτονίζει το 20% έως 30% των καρκίνων του μαστού, επομένως οι θεραπείες στοχεύουν εναντίον αυτής της πρωτεΐνης, αλλά η αντίσταση στα φάρμακα περιορίζει τη χρήση της, είπε ο Lyerly.

Έτσι, το 2019, οι ερευνητές του Duke βρήκαν δυνατότητες σε μια κλινική δοκιμή φάσης 1 με ένα εμβόλιο που προκάλεσε ανάπτυξη κατά του όγκου σε επτά από τους 22 ασθενείς που είχαν υποτροπιάζοντα καρκίνο του μαστού, με δύο να συνεχίζουν να επιβιώνουν τη στιγμή της δημοσιευμένης έρευνας, σύμφωνα με ενημερωμένο δελτίο τύπου της 9ης Ιουλίου 2019.

Είπε στο Fox News, “Δουλεύουμε πάνω σε αυτήν την τεχνολογία [mRNA εμβολίου] εδώ και πολλά χρόνια. Η πανδημία COVID-19 ανέδειξε την ισχύ της προσέγγισης.” Αν και το τρέχον εμβόλιο, το οποίο είναι ένα συνθετικό εμβόλιο mRNA, στρέφεται κατά του καρκίνου του μαστού, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για άλλους καρκίνους που εκφράζουν την πρωτεΐνη HER2, συμπεριλαμβανομένου του καρκίνου του πνεύμονα, του στομάχου και του οισοφάγου, πρόσθεσε ο Lverly.

“Τα εμβόλια διεγείρουν το ανοσοποιητικό σύστημα, ειδικά τα φονικά Τ κύτταρα, που τώρα είναι ενεργά και αντιδρούν για να αναζητήσουν και να καταστρέψουν κύτταρα όγκου. Προγραμματίζει το ανοσοποιητικό σύστημα να μην αγνοεί τα καρκινικά κύτταρα, αλλά να τα αναγνωρίζει ως κακούς για να τα σκοτώσει,” Lyerly είπε στο Fox News. Κατευνάζει την ανησυχία ορισμένων ανθρώπων ότι η τεχνολογία mRNA μπορεί να είναι επιβλαβής εξηγώντας το πλαίσιο του τρόπου με τον οποίο λειτουργούν τα εμβόλια mRNA στο σώμα μας κατά τη διάρκεια της πανδημίας, σύμφωνα με το ειδησεογραφικό πρακτορείο.

“Έχετε mRNA – δισεκατομμύρια αντίγραφα mRNA στο σώμα σας, αυτή τη στιγμή. Και έτσι, να ανησυχείτε ότι η εισαγωγή ενός mRNA που κωδικοποιεί μια ιική πρωτεΐνη θα είναι επιβλαβής για εσάς, και πάλι, δεν κάνει πολλά λογικό για μένα, γιατί αν τύχει να μολυνθείς από κορωνοϊό, θα έχεις χίλιες φορές περισσότερα mRNA από τον ιό που εισβάλλει στο σώμα σου».

Ο εμβολιασμός είναι ο καλύτερος τρόπος προστασίας από την COVID-19, πρόσθεσε, ο οποίος αποκάλυψε στο Fox News ότι έχει μετοχές στην AlphaVax, μια βιοφαρμακευτική εταιρεία που έχει πατέντες για εμβόλια mRNA.

Ωστόσο, παρόλο που το εμβόλιο της μελέτης λειτουργεί ως ένα βαθμό μόνο του κατά του καρκίνου του μαστού, ο όγκος μπορεί να επιστρατεύσει «εφεδρικές στρατηγικές» για να παραμείνει ζωντανός, σύμφωνα με ένα δελτίο τύπου του Duke του 2020. Έτσι, οι ερευνητές βρίσκονται τώρα στο μέρος της έρευνας που ελέγχει εάν λειτουργεί μια νέα θεραπεία, που ονομάζεται δοκιμή Φάσης 2, που συνδυάζει το εμβόλιο με έναν αναστολέα του ανοσοποιητικού σημείου ελέγχου που ονομάζεται pembrolizumab, το οποίο όταν χρησιμοποιείται μόνο του έδειξε περιορισμένο όφελος κατά του καρκίνου του μαστού αλλά όταν συνδυάζεται με το εμβόλιο, φέρνει «ένα-δύο γροθιές», προστίθεται στο δελτίο τύπου.

«Δουλεύοντας παράλληλα, το εμβόλιο ενεργοποιεί το ανοσοποιητικό σύστημα και ο αναστολέας του σημείου ελέγχου στη συνέχεια συσπειρώνει τα Τ-κύτταρα σε δράση, με αποτέλεσμα την έντονη μείωση του όγκου και τη μακροπρόθεσμη επιβίωση χωρίς όγκο», ανέφερε το δελτίο τύπου. «Νομίζω ότι στη διάρκεια της ζωής μου θα δούμε τον καρκίνο ως μια πιο διαχειριζόμενη ασθένεια», είπε ο Χάρτμαν.

«Θα γυρίσουμε τον επιλογέα και θα είμαστε σε θέση να θεραπεύσουμε όλο και περισσότερους από αυτούς τους τύπους καρκίνου τα επόμενα χρόνια και δεκαετίες, όπου δεν είναι ακριβώς η ίδια πρόταση που ήταν πριν από 20 ή 30 χρόνια.

Δεν νομίζω ότι θα μπορέσουμε ποτέ να απαλλάξουμε τον κόσμο από τον καρκίνο, αλλά πιστεύω ότι θα μπορέσουμε να αποτρέψουμε πολλούς καρκίνους και στη συνέχεια πολλούς καρκίνους που θα μπορέσουμε να κολλήσουμε έγκαιρα και να αντιμετωπίσουμε, θα έχουμε πολύ αποτελεσματικές θεραπείες .”

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Σωματικό Βάρος: Η αύξησή του μπορεί να επιδεινώσει τη δομική βλάβη στην οστεοαρθρίτιδα του γόνατος

«Πρώτον, η δομή της άρθρωσης είναι σαφώς διαφορετική μεταξύ του γονάτου και του ισχίου. Το γόνατο είναι ένας μεντεσές άρθρωσης. Το ισχίο είναι μια κακή ευθυγράμμιση της άρθρωσης της μπάλας και της υποδοχής που θα μπορούσε να τις επηρεάσει με διαφορετικούς τρόπους».

Σωματικό Βάρος: Η αύξηση του σωματικού βάρους φαίνεται να έχει επιζήμια επίδραση σε ορισμένα ακτινογραφικά χαρακτηριστικά της οστεοαρθρίτιδας του γόνατος, αλλά όχι του ισχίου, ανέφεραν ερευνητές στο Παγκόσμιο Συνέδριο Διεθνούς Έρευνας Οστεοαρθρίτιδας OARSI 2022. Χρησιμοποιώντας δεδομένα από την Διεθνή Πρωτοβουλία Οστεοαρθρίτιδας (OAI), ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια διαπίστωσαν ότι μεγαλύτερη από 5% αύξηση του σωματικού βάρους σε διάστημα 4 ετών συσχετίστηκε με 29% αυξημένο κίνδυνο για στένωση του έσω αρθρικού χώρου (JSN), σε σύγκριση με τους ελέγχους

Υπήρχε επίσης 34% αυξημένος κίνδυνος εμφάνισης συχνού πόνου στο γόνατο.

Αντίθετα, η απώλεια βάρους φάνηκε να προσφέρει κάποια προστασία από δομικές βλάβες στην οστεοαρθρίτιδα του γόνατος, είπε ο Gabby B. Joseph, PhD, ειδικός στην ακτινολογία και τη βιοϊατρική απεικόνιση, στο συνέδριο, που χρηματοδοτήθηκε από την Osteoarthritis Research Society International. Πράγματι, τα άτομα που είχαν επιτύχει απώλεια βάρους μεγαλύτερη από 5% σε παρακολούθηση 4 ετών είχαν λιγότερες πιθανότητες να έχουν επιδεινωμένο βαθμό Kellgren και Lawrence (KL) από εκείνα των οποίων το σωματικό βάρος παρέμεινε το ίδιο

Η απώλεια βάρους συσχετίστηκε επίσης με υψηλότερη αλλαγή της ανάλυσης του πόνου στο γόνατο σε διάστημα 12 μηνών.

Σημασία της αλλαγής βάρους στην οστεοαρθρίτιδα ΟΑ «Γνωρίζουμε ότι η απώλεια βάρους έχει ευεργετικά αποτελέσματα στα συμπτώματα της ΟΑ του γόνατος, όπως η ανακούφιση από τον πόνο και η βελτίωση της φυσικής λειτουργίας», σχολίασε ο Xingzhong Jin, PhD, Συνεργάτης Καριέρας Early Career Fellow του Εθνικού Συμβουλίου Υγείας και Ιατρικής Έρευνας NHMRC στο Κέντρο για την Έρευνα Μεγάλων Δεδομένων στην Υγεία στο Πανεπιστήμιο της Νότιας Ουαλίας, στο Σίδνεϊ.

«Αλλά αυτό που είναι ασαφές είναι εάν η απώλεια βάρους θα μπορούσε να επιβραδύνει τη δομική υποβάθμιση της άρθρωσης μακροπρόθεσμα», είπε σε συνέντευξή του.

«Αυτά τα ευρήματα σημαίνουν ότι ο έλεγχος του βάρους είναι σαφώς πολύ σημαντικός για την ΟΑ του γόνατος, όσον αφορά τη βελτίωση των συμπτωμάτων καθώς και την πρόληψη της δομικής εξέλιξης». Και πρόσθεσε: «Τα στοιχεία για την ΟΑ του ισχίου είναι λιγότερο σαφή. Καθώς το μεγαλύτερο μέρος της γνώσης σε αυτόν τον χώρο δημιουργήθηκε από άτομα με ΟΑ του γόνατος, αυτή η εργασία είναι μια σημαντική συμβολή στη γνώση σχετικά με τη φροντίδα των ατόμων με ΟΑ του ισχίου».

Γιατί να δούμε τα αποτελέσματα της αλλαγής βάρους στην ΟΑ;

«Η παχυσαρκία είναι ένας τροποποιήσιμος παράγοντας κινδύνου για οστεοαρθρίτιδα», είπε η Τζόζεφ στην αρχή της εικονικής της παρουσίασης. Πράγματι, οι ασθενείς με παχυσαρκία έχουν περισσότερες από διπλάσιες πιθανότητες να αναπτύξουν οστεοαρθρίτιδα στο γόνατο από τους αντίστοιχους με φυσιολογικό βάρος. Αν και έχουν γίνει διάφορες μελέτες που εξετάζουν την απώλεια βάρους και την αύξηση βάρους στην ΟΑ, οι περισσότερες έχουν επικεντρωθεί στην απώλεια βάρους παρά στην αύξηση και στην ΟΑ στο γόνατο και όχι στο ισχίο, εξήγησε.

Ο στόχος της παρούσας μελέτης, επομένως, ήταν να ρίξει μια πιο προσεκτική ματιά στην πιθανή επίδραση τόσο της αύξησης βάρους όσο και της απώλειας βάρους σε άτομα με ΟΑ ισχίου ή γόνατος όσον αφορά τα ακτινογραφικά αποτελέσματα, τα συμπτωματικά αποτελέσματα ( πόνος στο γόνατο και υποχώρηση στους 12 μήνες) και την ανάγκη για αντικατάσταση της άρθρωσης.

«Οι κλινικές συνέπειες είναι να αναπτυχθούν στοχευμένες μακροπρόθεσμες στρατηγικές για συγκεκριμένες ενημερωμένες συστάσεις για την πρόληψη του εκφυλισμού των αρθρώσεων», είπε ο Τζόζεφ. Χρησιμοποιώντας δεδομένα για σχεδόν 3.000 άτομα από το OAI, ο Joseph και οι συνεργάτες τους ταξινόμησαν τα άτομα με ΟΑ σε μία από τις τρεις ομάδες: σε αυτούς με αύξηση βάρους τουλάχιστον 5%, σε αυτούς με όχι (–3% έως 3% ) αλλαγή στο βάρος και εκείνων με τουλάχιστον 5% απώλεια βάρους σε περίοδο 4 ετών.

Τα αποτελέσματα, τα οποία δημοσιεύθηκαν στο Arthritis Care & Research, δεν αποκάλυψαν επίσης διαφορές στο ποσοστό ολικών αρθροπλαστικών ισχίου ή γόνατος μεταξύ των ομάδων και καμία διαφορά μεταξύ των ομάδων αύξησης και απώλειας βάρους και των μαρτύρων όσον αφορά τις ακτινογραφικές ή συμπτωματικές αλλαγές ισχίου .

«Γιατί υπάρχουν διαφορετικά αποτελέσματα της αλλαγής βάρους στο γόνατο έναντι του ισχίου;

Αυτό θα μπορούσε να είναι πολυπαραγοντικό, αλλά μπορεί να συμβαίνουν μερικά πράγματα», είπε ο Τζόζεφ.

«Πρώτον, η δομή της άρθρωσης είναι σαφώς διαφορετική μεταξύ του γονάτου και του ισχίου.

Το γόνατο είναι ένας μεντεσές άρθρωσης.

Το ισχίο είναι μια κακή ευθυγράμμιση της άρθρωσης της μπάλας και της υποδοχής που θα μπορούσε να τις επηρεάσει με διαφορετικούς τρόπους».

Επιπλέον, «το γόνατο έχει επίσης παχύτερο χόνδρο, το ισχίο έχει πάλι λεπτότερο χόνδρο και τα μοτίβα φόρτισης μπορεί να είναι διαφορετικά σε αυτές τις αρθρώσεις». Υπήρχαν επίσης διαφορές στον ρυθμό εξέλιξης μεταξύ του γόνατος και του ισχίου, «αυτό ήταν ιδιαίτερα αισθητό για την ακτινογραφική εξέλιξη», είπε ο Joseph, με τα ποσοστά να είναι υψηλότερα στο γόνατο. Σημειώνοντας ότι η μελέτη περιορίζεται από τον αναδρομικό σχεδιασμό της, ο Τζόζεφ κατέληξε: «Δεν ξέρουμε γιατί αυτοί οι άνθρωποι έχασαν ή κέρδισαν βάρος.

Έτσι, αυτό θα ήταν κάτι που θα ήταν πιο εμφανές σε μια προοπτική μελέτη.

«Επίσης, δεν υπήρξαν αποτελέσματα μαγνητικής τομογραφίας, καθώς η απεικόνιση μαγνητικής τομογραφίας δεν ήταν διαθέσιμη στο ισχίο  OAI, αλλά σαφώς η μορφολογία Τ1 και Τ2 θα ήταν χρήσιμη να αξιολογηθεί ως αποτέλεσμα και εδώ».

Η Πρωτοβουλία Οστεοαρθρίτιδας OAI είναι μια συνεργασία δημόσιου-ιδιωτικού τομέα που χρηματοδοτείται από τα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας και αρχική υποστήριξη από τη Merck, τη Novartis, την GlaxoSmithKline και την Pfizer.

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

NHS εξουθένωση: Το burnout φέρνει 8 εκατ. ημέρες ασθένειας ψυχικής υγείας σε 5 χρόνια

Η πίεση στο προσωπικό πρόκειται να συνεχιστεί, καθώς ο αριθμός των ασθενών του NHS στο Ηνωμένο Βασίλειο που περιμένουν να ξεκινήσουν τη συνήθη νοσοκομειακή περίθαλψη έχει αυξηθεί στα 6,2 εκατομμύρια και είναι ο υψηλότερος αριθμός εδώ και 15 χρόνια.

Το εξουθενωμένο προσωπικό του νοσοκομείου του NHS “έχει λάβει οκτώ εκατομμύρια ημέρες ασθένειας ψυχικής υγείας σε πέντε χρόνια”. Οι ελλείψεις προσωπικού, οι καθυστερήσεις 6,2 εκατομμυρίων θεραπειών και η πανδημία οδήγησαν στο προσωπικό του NHS να παίρνει 23.000 χρόνια σε ημέρες ασθένειας ψυχικής υγείας Οι γιατροί και οι νοσηλευτές έχουν υποστεί περισσότερες από οκτώ εκατομμύρια ημέρες ψυχικής υγείας τα τελευταία πέντε χρόνια, σύμφωνα με νέα δεδομένα. Η κρίση ψυχικής υγείας είναι σοβαρή, με το προσωπικό των νοσοκομείων του NHS να δηλώνει ότι αισθάνεται εξουθενωμένο ως αποτέλεσμα των ελλείψεων προσωπικού και της πανδημίας.

Η αναρρωτική άδεια που σχετίζεται με την ψυχική υγεία αυξάνεται κάθε χρόνο από το 2017, με σημαντική αύξηση κατά τη διάρκεια της πανδημίας, σύμφωνα με νέα στοιχεία. Η πίεση στο προσωπικό πρόκειται να συνεχιστεί όπως αποκαλύφθηκε την περασμένη εβδομάδα Ο αριθμός των ασθενών του NHS στο Ηνωμένο Βασίλειο που περιμένουν να ξεκινήσουν τη συνήθη νοσοκομειακή περίθαλψη έχει αυξηθεί στα 6,2 εκατομμύρια – ο υψηλότερος αριθμός από το πρώτο ρεκόρ πριν από 15 χρόνια. Η Φιλελεύθερη Δημοκρατική Νταίζη Κούπερ αποκάλυψε ότι τα στοιχεία πρέπει να είναι μιας μορφής αφύπνιση για την κυβέρνηση. Τα δεδομένα που κυκλοφόρησαν από 67 νοσοκομεία του NHS βάσει του Νόμου περί Ελευθερίας της Πληροφορίας διαπίστωσαν ότι το προσωπικό είχε υποστεί 22.718 χρόνια ασθένειας ψυχικής υγείας από το 2017, σύμφωνα με την έκθεση Panitén.

Τον Δεκέμβριο του 2021, μια ανάλυση από το London South Bank University προέβλεψε ότι τα νοσοκομεία θα μπορούσαν να δουν έως και έναν στους έξι άρρωστους γιατρούς και νοσηλευτές καθ’ όλη τη διάρκεια του 2022, επειδή τα κύματα της Όμικρον οδήγησαν σε αυξημένη εξουθένωση, στρες και άγχος στο προσωπικό. Περισσότερες από 2,2 εκατομμύρια ημέρες χρειάστηκαν πέρυσι, όταν το προσωπικό φρόντισε για τις επιπτώσεις των πανδημιών και οι καθυστερήσεις φροντίδας ήταν τεράστιες. Η Daisy Cooper, εκπρόσωπος για την υγεία των Φιλελευθέρων Δημοκρατών, η οποία υπέβαλε το αίτημα δεδομένων, είπε ότι τα ανησυχητικά στοιχεία θα πρέπει να είναι μια αφύπνιση για την κυβέρνηση.

Κάλεσε επίσης τον υπουργό Υγείας Saji Javid να ακολουθήσει έναν καθαρό δρόμο για να υποστηρίξει το προσωπικό του NHS, “ξεκινώντας με τη διόρθωση των χρόνιων ελλείψεων προσωπικού και τη μείωση του ασταθούς φόρτου εργασίας”. Ο Δρ Thomas Dolphin, σύμβουλος αναισθησιολόγος είπε στον κηδεμόνα ότι οι αγώνες ψυχικής υγείας είναι σοβαροί μεταξύ του προσωπικού στην αρχή μιας πανδημίας, ειδικά όταν αντιμετωπίζουν περιορισμένα ΜΑΠ. Ο Γραμματέας του Υπουργείου Υγείας Sajid Javid λέει ότι εκατομμύρια έχουν δημιουργηθεί για τη δημιουργία 40 κέντρων ψυχικής υγείας για το προσωπικό του NHS.

Είπε: “Υπάρχει μια συνηθισμένη φρίκη για αυτό – να βλέπεις ανθρώπους να πεθαίνουν σε μια τρομακτική κατάσταση, να μην μπορούν να δουν ένα αγαπημένο πρόσωπο. Για να είμαστε δίκαιοι με το νοσοκομείο, υπάρχει τεράστια εστίαση στην ευημερία του προσωπικού. Αλλά αυτό δεν αρκεί, γιατί ήταν εκτεθειμένο σε υποστελέχωση στο NHS που συνεχιζόταν εδώ και πολύ καιρό. Χτυπάμε το προσωπικό μας για μήνες. Στη συνέχεια, δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι πολλοί από αυτούς έφυγαν ή συνταξιοδοτήθηκαν ή μετακόμισαν σε άλλη χώρα το συντομότερο δυνατό γιατί είναι ψυχοφθόρο. Τώρα βρισκόμαστε σε μια θέση όπου είμαστε ακόμη πιο φτωχοί. Οι συνέπειες είναι εκεί. σε αυτούς τους αριθμούς [απουσία ψυχικής υγείας].”

Οι ηγέτες ψυχικής υγείας στο Royal College of Nursing σχολίασαν επίσης ότι πολλοί εγκαταλείπουν το επάγγελμά τους για πάντα λόγω ψυχικής πίεσης στο προσωπικό. Αυτή τη στιγμή υπολογίζεται ότι υπάρχουν 110.000 κενές θέσεις στο NHS. Η Miriam Deakin, διευθύντρια πολιτικής και στρατηγικής στο NHS Providers, που αντιπροσωπεύει τα νοσοκομεία, είπε ότι “η αυξανόμενη ζήτηση και οι επίμονες ελλείψεις εργατικού δυναμικού” άφησαν το προσωπικό με ανείπωτο φόρτο εργασίας. Τα δεδομένα δείχνουν ότι τα νοσοκομεία σε όλο το NHS υποφέρουν, με τη μεγαλύτερη εμπιστοσύνη να βιώνει τον μεγαλύτερο αριθμό χαμένων ημερών. Το Ίδρυμα NHS του Πανεπιστημίου του Μάντσεστερ, ένα από τα μεγαλύτερα στο Ηνωμένο Βασίλειο με 10 νοσοκομεία, κατέγραψε 591.254 εργάσιμες ημέρες που χάθηκαν από ψυχικές ασθένειες τα τελευταία πέντε χρόνια.

Ένας εκπρόσωπος του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Φροντίδας δήλωσε: “Γνωρίζουμε ότι το NHS έχει δεχθεί άνευ προηγουμένου πίεση και η υποστήριξη της ψυχικής υγείας και της ευημερίας του προσωπικού του NHS αποτελεί προτεραιότητα. Έχουμε επενδύσει 37 εκατομμύρια στερλίνες φέτος για να χρηματοδοτήσουμε 40 στελέχη του κέντρου ψυχικής υγείας σε όλη τη χώρα, τα οποία είναι εξειδικευμένα σε εξειδικευμένες γραμμές βοήθειας και υπηρεσίες υποστήριξης γραπτών μηνυμάτων 24/7. Έχουμε αριθμό ρεκόρ προσωπικού, συμπεριλαμβανομένων περισσότερων από 4.200 γιατρών και περισσότερων από 12.100 νοσηλευτών. σε σύγκριση με τον Ιανουάριο του 2021.”

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Σύψας – “Test & treat”: Το μοντέλο «αντιιικά από το φαρμακείο της γειτονιάς» που θα εφαρμόσει η χώρα μας το φθινόπωρο

Νέους τρόπους αντιμετώπισης της πανδημίας εξετάζουν οι επιστήμονες ανά τον κόσμο, καθώς η εξελικτική πορεία του κορονοϊού και τα νέα ηπιότερα -ως προς τη νόσηση- στελέχη που αναδύονται, δημιουργούν νέα δεδομένα. Το μοντέλο “test & treat” του Τζο Μπάιντεν, που αναμένεται να ακολουθήσει και η χώρα μας από το φθινόπωρο και μετά, προβλέπει στοχευμένα τεστ σε ανθρώπους με συμπτώματα που αντιμετωπίζουν υψηλό κίνδυνο νοσηλείας, στους οποίους στη συνέχεια θα χορηγούνται πολύ νωρίς αντιιικά φάρμακα. Αυτά, θα τα προμηθεύονται γρήγορα και άμεσα από το φαρμακείο της γειτονιάς.

Η χαμηλότερη νοσηρότητα της παραλλαγής Όμικρον επιτρέπει στα υγειονομικά συστήματα να εφαρμόσουν μια νέα πολιτική απέναντι στην πανδημία, η οποία στηρίζεται λιγότερο στον αποκλεισμό και την πρόληψη της λοίμωξης Covid-19 και περισσότερο στην αντιμετώπιση της μέσω της εύκολης πρόσβασης στα αντιιικά φάρμακα.

Έτσι, από το φθινόπωρο και μετά, η χώρα μας θα ακολουθήσει μια πολιτική, η οποία προβλέπει τη μείωση των μέτρων περιορισμού, του testing και της ιχνηλάτησης των κρουσμάτων, που στραγγαλίζουν την κοινωνική και οικονομική ζωή.

Αντ’ αυτού το testing θα επικεντρώνεται στους ανθρώπους που βρίσκονται σε υψηλό κίνδυνο, στους οποίους θα χορηγείται έγκαιρα φαρμακευτική αγωγή, ώστε να μην εισαχθούν σε νοσοκομείο και να μην καταλήξουν στον θάνατο.

Στη νέα αυτή πρακτική -που στις ΗΠΑ ονομάζεται “test & treat”– αναφέρθηκε σε πρόσφατη ομιλία του σε συνέδριο, ο Καθηγητής Παθολογίας Λοιμώξεων στην Ιατρική Σχολή ΕΚΠΑ, κ. Νικόλαος Σύψας:

«Αυτό το νέο υπόδειγμα αντιμετώπισης, είναι αυτό το οποίο θα δούμε να εφαρμόζεται από το φθινόπωρο και μετά. Κάνουμε στοχευμένα τεστ σε ανθρώπους που έχουν συμπτώματα και χορηγούμε πολύ νωρίς θεραπεία. Ο στόχος μας πλέον δεν είναι η πρόληψη των μολύνσεων από τον Sars-cov-2, αλλά η πρόληψη της σοβαρής νόσου, έτσι ώστε να προλάβουμε την πίεση στο σύστημα υγείας και να μην είμαστε υποχρεωμένοι να λαμβάνουμε μέτρα, τα οποία περιορίζουν την οικονομία και την κοινωνική ζωή», ανέφερε ο Καθηγητής Νικόλαος Σύψας, μιλώντας στην ημερίδα του Συλλόγου Αντιπροσώπων Φαρμακευτικών Ειδών και Ειδικοτήτων (ΣΑΦΕΕ).

Σύψας – “test & treat”: Αντιιικά από το φαρμακείο της γειτονιάς

To νέο μοντέλο “test & treat”, το οποίο εφαρμόζεται στην Αμερική, εστιάζει σε όσους ασθενείς με Covid-19 που παρουσιάζουν συμπτώματα λοίμωξης του αναπνευστικού, για λιγότερο από πέντε μέρες.

Οι ασθενείς αυτοί θα προχωρούν σε διαγνωστικό έλεγχο στο σπίτι τους ή στο φαρμακείο, και εάν αποδειχθούν θετικοί και διατρέχουν υψηλό κίνδυνο για σοβαρή νόσηση, θα λαμβάνουν από του στόματος θεραπεία με ένα αντιιικό φάρμακο, το οποίο θα προμηθεύονται γρήγορα και άμεσα, από το φαρμακείο της γειτονιάς τους.

Στόχος είναι να μη καταλήξει ο ασθενής στα επείγοντα του νοσοκομείου και στη συνέχεια σε νοσηλεία με μονάδα Covid-19 ή ΜΕΘ.

Κατά τη διάρκεια της ομιλίας του, με τίτλο: «Θα αλλάξει η πορεία της πανδημίας από τον SARS-CoV-2 με τη χρήση των νέων αντιιικών φαρμάκων;», ο κ. Σύψας τόνισε πως εάν αυτή η πρακτική αποδώσει και ελαττωθεί η πίεση στο σύστημα υγείας, δεν θα υπάρχει ανάγκη να λαμβάνονται περιοριστικά μέτρα και να κλείνουν τομείς της κοινωνίας.

“Τα αντιικά χάπια έχουν αποτελεσματικότητα έναντι της σοβαρής νόσου που κυμαίνεται από 30-90% ανάλογα με το σκεύασμα, το χρόνο χορήγησης και τα ποιοτικά χαρακτηριστικά του ασθενούς. Εάν το αντιιικό φάρμακο ελαττώσει τις εισαγωγές κατά 90%, και αντιστοίχως τις διασωληνώσεις, αυτομάτως αποσυμπιέζεται το σύστημα υγείας”, ανέφερε συγκεκριμένα ο ίδιος.

Εμβόλια και αντιιικά: Συμπληρωματικά επωφελή απέναντι στην πανδημία

Ο Καθηγητής συμπλήρωσε, ωστόσο, πως παρότι τα αντιιικά φάρμακα είναι πολύτιμη προσθήκη στο οπλοστάσιο έναντι της πανδημίας, δεν αντικαθιστούν το εμβόλιο αλλά το συμπληρώνουν.

Από την άλλη, όπως είπε, έχουν σημαντικούς περιορισμούς. Το μέλλον θα αποδείξει αν μπορούν να αλλάξουν την πορεία της πανδημίας, συμπλήρωσε.

Τα εμβόλια παρουσιάζουν σημαντικά πλεονεκτήματα έναντι των αντιιικών φαρμάκων. Ένας εμβολιασμένος, για παράδειγμα, έχει μικρότερη πιθανότητα να μολυνθεί εάν εκτεθεί σε μολυσμένο άτομο. Επίσης, ακόμη κι αν μολυνθεί, δεν μεταδίδει εύκολα.

Οι εμβολιασμένοι τέλος διατρέχουν μικρότερο κίνδυνο για σοβαρή νόσηση και επομένως για εισαγωγή στο νοσοκομείο ή θάνατο.

Τα αντιιικά φάρμακα, από την άλλη, ελαττώνουν τη σοβαρότητα της νόσου σε αυτούς που μολύνονται. Επιταχύνουν την ανάρρωση των ασθενών, άρα ελαττώνεται και η περίοδος μετάδοσης, περιορίζοντας έτσι την εξάπλωση της πανδημίας.

Εάν χορηγηθούν προφυλακτικά, κάτι το οποίο ακόμα δεν έχει μελετηθεί, θα μειωθεί το ποσοστό των πολιτών που μολύνονται, είπε ο κ. Νικόλαος Σύψας.

Αντιιικά φάρμακα: Εμπόδια και κίνδυνοι

Παρότι τα αντιιικά φάρμακα αποτελούν σημαντικό όπλο έναντι της πανδημίας έχουν σημαντικούς περιορισμούς και ενέχουν και ορισμένους κινδύνους.

Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται: το κόστος, η διαθεσιμότητα, η διαχείριση, η αντοχή και οι αλληλεπιδράσεις με άλλες θεραπείες.

Σύμφωνα με τον ειδικό, η παρουσία τους στην φαρέτρα της αντιμετώπισης του κορονοϊού αποδυναμώνει το κίνητρο για προφύλαξη, που είναι ο φόβος των ανθρώπων να μολυνθούν. Πιο συγκεκριμένα, όπως είπε ο κ. Σύψας, όταν κάποιος φοβάται τον ιό, εμβολιάζεται, φοράει μάσκα και αποφεύγει το συνωστισμό.

“Όταν όμως γνωρίζει ότι υπάρχει ένα φάρμακο πολύ αποτελεσματικό, σκέφτεται ότι δεν χρειάζεται να προφυλαχτεί, αφού και να μολυνθεί θα πάρει το φάρμακο και θα γίνει καλά. Άρα δεν τηρεί τα μέτρα κοινωνικής αποστασιοποίησης, δεν φοράει μάσκα και κυρίως δυστυχώς δεν εμβολιάζεται. Αυτός είναι ένας υπαρκτός κίνδυνος. Δεν γνωρίζω εάν θα τον δούμε ή όχι αλλά είναι υπαρκτός. Θα φανεί κυρίως το φθινόπωρο, όταν θα περιμένουμε να κάνουμε την 4η δόση. Εάν περάσει το μήνυμα ότι έχουμε αποτελεσματικά φάρμακα θα έχουμε μεγαλύτερη διασπορά και συντήρηση της πανδημίας”, τόνισε ο Καθηγητής.

Σύμφωνα με στοιχεία που παρέθεσε, στην Ελλάδα, εμβολιασμένοι με αναμνηστική δόση -που αποτελεί την πιο αποτελεσματική ανοσοποίηση- είναι μόνο 5.700.000 άνθρωποι. Οι υπόλοιποι έχουν λάβει είτε δύο δόσεις, είτε μία, είτε καμία.

“Άρα υπάρχει πολύ υλικό για να πάει ο ιός και να διασπαρεί”, πρόσθεσε ο ίδιος.

Άλλο αποτρεπτικό θέμα για τις αντιιικές θεραπείες είναι το κόστος. Το εμβόλιο κοστίζει 10 με 15 ευρώ ανά ασθενή, “δεν είναι γνωστό στην Ελλάδα γιατί αποτελεί εμπορικό μυστικό”. Στην Αμερική, όμως, το κόστος των αντιιικών θεραπειών ανέρχεται σε 530 δολάρια, ανά κουτί.

Επίσης, τα αντιιικά φάρμακα -αν και εκτιμάται ότι δεν είναι πιθανό να παρουσιάζουν προβλήματα αποτελεσματικότητας απέναντι στον κορονοϊό (αντοχή)- δεν αποκλείεται να συμβεί κάτι τέτοιο στο μέλλον, απέναντι σε κάποια νέα αναδυόμενη παραλλαγή.

Τέλος, με το σύστημα που εφαρμόζεται σήμερα στη χορήγηση των αντιιικών θεραπειών, όπως είπε ο Καθηγητής Παθολογίας, κ. Σύψας “δε νομίζω ότι υπάρχει πολύ έγκαιρη πρόσβαση του ασθενούς τις πρώτες τρεις έως πέντε μέρες. Εάν το φάρμακο, όμως, φτάσει εκπρόθεσμα στον ασθενή πρέπει να πεταχτεί”, κατέληξε ο ίδιος.

 

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Ηλίας Κοντούδης: Η Τηλεϊατρική ήρθε για να μείνει

Ο Head of Market Access – Pharmaceuticals, Bayer Hellas AG, μίλησε στο 5ο Healthcare Transformation, για την ‘’Τηλεϊατρική: βέλτιστες πρακτικές και προαγωγή της υγείας των ασθενών’’.

H εξ αποστάσεως φροντίδα είναι εδώ, ανέφερε στο πλαίσιο του συνεδρίου του Iatronet, 5ο Healthcare Transformation Connecting Ecosystems, ο κ. Ηλίας Κοντούδης, Head of Market Access – Pharmaceuticals, Bayer Hellas AG, ο οποίος μίλησε για την ‘’Τηλεϊατρική: βέλτιστες πρακτικές και προαγωγή της υγείας των ασθενών’’.

Πριν τον Κορωνοϊό το 2019, μόνο ένα 11% των ανθρώπων ήταν πρόθυμο να χρησιμοποιήσει ψηφιακές υπηρεσίες υγείας, ενώ με το ξέσπασμα του Κορωνοϊού αυτό εκτοξεύτηκε πάνω από 70%.

Πλέον βλέπουμε, σύμφωνα με τον ίδιο, ότι ένα μεγάλο μέρος αυτών θα διατηρηθεί. Πλέον η εξ αποστάσεως φροντίδα είναι εδώ και θα μείνει. Αποφεύγει να χρησιμοποιήσω τον όρο τηλεϊατρική γιατί πραγματικά μπαίνουμε σε μία νέα εποχή. Στο μυαλό μας λέγοντας τηλεϊατρική υπάρχει η προσφορά υπηρεσιών στα νησιά ή σε απομακρυσμένες περιοχές, όπου ουσιαστικά έχουμε ένα κέντρο σε κάποιο σημείο της πρωτεύουσας και ένας ειδικός γιατρός παρέχει κάποιες εξειδικευμένες υπηρεσίες σε ασθενείς που βρίσκονται σε κάποιο νησί και σε συνεργασία με κάποιον παθολόγο ή κάποιον γενικό γιατρό προσφέρουν λύσεις οι οποίες μπορούν να υπάρξουν.

Η τηλεφροντίδα λοιπόν, μιλά για ένα γενικότερο οικοσύστημα, ένα ψηφιακό οικοσύστημα φροντίδας υγείας που περιλαμβάνει κομμάτια που αφορούν τόσο το συνολικό ταξίδι του ασθενούς που ξεκινά από την πρόληψη και φτάνει μέχρι και τη διαχείριση της νόσου και την παρακολούθησή της, ενώ περιλαμβάνει ακόμα την επικοινωνία γιατρού ασθενούς και πόσο περισσότερο μπορεί αυτή να γίνει αμφίδρομη αλλά και συνεχής. Επίσης, περιλαμβάνει συσκευές που μπορούν να δίνουν έγκαιρα δεδομένα στον γιατρό που παρακολουθεί τον ασθενή, καθώς επίσης και τη Συλλογή δεδομένων. Αρα μιλάμε για ένα συνολικό ψηφιακό οικοσύστημα.

Ενα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το pd monitor -είναι ένα σύστημα ψηφιακής λύσης για τη νόσο του Πάρκινσον, όπου ο γιατρός μπορεί με κάποιες συσκευές να παρακολουθεί εξ αποστάσεως τις κινήσεις του ασθενούς, μέσα από αυτό να παρέχει πληροφορίες στον ίδιο τον ασθενή ή στον φροντιστή και παράλληλα να προχωρήσει σε κάποιες παρεμβάσεις, όσον αφορά τις συνταγές που λαμβάνει και βέβαια έχει όλο το cloud που συγκεντρώνει τα δεδομένα των ασθενών, με αποτέλεσμα ο γιατρός για τους ασθενείς που παρακολουθεί να μπορεί να τρέξει όλες τις αναλύσεις ή τελικά να δει την πορεία της νόσου.

Μολονότι η τηλεφροντίδα είναι εδώ για να την εγκολπώσουμε στο υπάρχον σύστημα υγείας, σημειώνει το στέλεχος της εταιρείας, θα πρέπει να λάβει υπόψη συγκεκριμένους παράγοντες. Υπάρχουν κενά στο κανονιστικό επίπεδο. Αυτή τη στιγμή σε σχέση με την έγκριση φαρμάκων που γίνονται  στον ΕΜΑ δεν υπάρχει κάποια αντίστοιχη έγκρισή τους. Οι περισσότερες ψηφιακές υπηρεσίες εγκρίνονται με βάση το πλαίσιο που υπάρχει για τα medical devices. Aρα υπάρχει κενό στο πώς αυτές οι υπηρεσίες θα έρθουν στα κράτη- μέλη. Το δεύτερο ζήτημα έχει να κάνει με την αποζημίωση. Υπάρχουν χώρες, όπως η Γερμανία, η Γαλλία, η Αγγλία, οι οποίες έχουν εισαγάγει τέτοιες διαδικασίες λόγω του κενού που υπάρχει στις κανονιστικές αρχές, προκειμένου να αξιολογήσουν μια ψηφιακή υπηρεσία.

Στην Ελλάδα, δεν έχουμε τέτοιο πλαίσιο, τόνισε ο κ. Κουντούδης, ελπίζοντας να δημιουργηθεί σύντομα, επισημαίνοντας ότι η αποζημίωση δεν έχει να κάνει με την υπηρεσία αυτή καθαυτή, αλλά πρέπει να λάβουμε υπόψη το χρόνο και την υπηρεσία του γιατρού, ο οποίος θα χρησιμοποιεί αυτή την υπηρεσία.

Εδώ είχαμε κάποια βήματα. Πλέον η τηλεπίσκεψη αποζημιώνεται από τον ΕΟΠΥΥ για τους γιατρούς, οι οποίοι την πραγματοποιούν, οπότε αυτό είναι ένα πρώτο θετικό βήμα.

Το τρίτο σημείο έχει να κάνει με το νομικό πλαίσιο, το οποίο όσον αφορά το ιατρικό δίκαιο είναι απαρχαιωμένο και σίγουρα δεν συμβαδίζει με την παρούσα εποχή.

Ενα άλλο σημαντικό σημείο είναι η ψηφιακή εγγραμματοσύνη και αυτό έχει να κάνει και με τους ασθενείς αλλά και τους φροντιστές. Κάναμε κάποια πρώτα βήματα αλλά χρειάζονται περισσότερα, έτσι ώστε και οι ασθενείς να μεταφέρουν πληροφορία στους γιατρούς που τους παρακολουθούν και το ίδιο να  ισχύει και για τους φροντιστές.

Το άλλο σημείο αφορά την αγραμματοσύνη υγείας. Οταν κάποιος ασθενής θα μπαίνει σε μία ψηφιακή υπηρεσία ή σε μια εφαρμογή να καταθέσει και να ανεβάσει στοιχεία για την ασθένειά του θα πρέπει να καταλαβαίνει τι ακριβώς χρειάζεται, πώς πρέπει να περιγραφεί κ.λπ.

Αρα, εδώ υπάρχει διπλή ανάγκη: πώς θα μπορέσουμε να εκπαιδεύσουμε τους ασθενείς και πώς η επικοινωνία γιατρού και ασθενούς θα επιτρέψει αυτή η πληροφορία να γίνει πιο κατανοητή, να λύνονται οι όποιες απορίες και να δίνεται ο απαιτούμενος χρόνος. Η ασφάλεια των προσωπικών δεδομένων είναι επίσης σημαντική. Αρα πρέπει να υπάρχουν συγκεκριμένες διαδικασίες και πρέπει κάθε εταιρεία που αναπτύσσει τέτοιες υπηρεσίες ψηφιακής υγείας να τις εφαρμόζει στο ακέραιο.

Το τελευταίο σημείο έχει να κάνει με την ενσωμάτωση αυτών των υπηρεσιών στο γενικότερο πλαίσιο συλλογής και ανάλυσης δεδομένων αλλά και του συστήματος αποζημίωσης.Συνεπώς, πρέπει να δούμε πώς τα δεδομένα που θα καταγράφονται θα μπαίνουν στον ηλεκτρονικό φάκελο του ασθενή

Σίγουρα τα οφέλη από μια επέκταση στην ψηφιακή υγεία είναι πολύ σημαντικά και πολλαπλά. Το πρώτο είναι ότι θα έχουμε καλύτερα αποτελέσματα για τον ασθενή και αυτό που αφορά όλο του το ταξίδι, είναι η επικοινωνία γιατρού και ασθενούς, το μειωμένο κόστος διαχείρισης αλλά και ωρών από το σύστημα υγείας, η εξατομικευμένη θεραπεία, ενώ θα αυξηθεί η πρόσβαση των ασθενών στη φροντίδα και τέλος, θα μπορούμε να συγκεντρώσουμε πραγματικά δεδομένα.

Ο Ηλίας Κοντούδης εργάζεται ως Επικεφαλής Μarket Access στον Τομέα Φαρμάκων της Bayer Ελλάς από τον Σεπτέμβριο 2020.

Είναι απόφοιτος του Τμήματος Μάρκετινγκ και Επικοινωνίας του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών και κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου στη Διεθνή Πολιτική Υγείας και Οικονομικά της Υγείας (MSc International Health Policy/ Health Economics) από το London School of Economics.

Ξεκίνησε την καριέρα του στο Ηνωμένο Βασίλειο, στο τμήμα Global Health Outcomes της εταιρίας GSK ενώ στη συνέχεια διετέλεσε στέλεχος των εταιριών Janssen, GSK και Eisai σε Λονδίνο και Βρυξέλες διατηρώντας θέσεις παγκόσμιας και εθνικής εμβέλειας στον τομέα του Market Access.

Στο πλαίσιο των καθηκόντων του είχε την ευκαιρία να διασφαλίσει την πρόσβαση ασθενών σε διάφορες καινοτόμες θεραπείες αλληλοεπιδρώντας με μερικούς από τους μεγαλύτερους οργανισμούς Αξιολόγησης Τεχνολογιών Υγείας (NICE, HAS, GBA και άλλους).

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Οι πέντε τύποι της CoViD-19 και η ελληνική “υπογραφή”

Επιστήμονες του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας ανέλυσαν τα στοιχεία μεγάλης έρευνας που έγινε μέσω του Facebook για λογαριασμό δύο Πανεπιστημίων των ΗΠΑ και βρήκαν τους 5 φαινότυπους COVID-19.

Εμπύρετος λοίμωξη του κατώτερου αναπνευστικού με δύσπνοια. Αυτός ήταν ο πρώτος ορισμός της νόσου COVID-19 στις αρχές του 2020, όταν ο πλανήτης βρέθηκε αντιμέτωπος με τον SARS-CoV-2 και η παγκόσμια επιστημονική κοινότητα προσπαθούσε να “διαβάσει” τον ιό εισβολέα και τη νόσο που προκαλούσε. Επρόκειτο για την κλινική εικόνα όσων νοσούσαν βαριά και νοσηλεύονταν στα νοσοκομεία. Η ενδελεχής έρευνα στη συνέχεια θα αποκάλυπτε πως η νόσος ήταν κάτι πολύ ευρύτερο από μια πνευμονία, με εκατομμύρια “αόρατους” ως τότε ασθενείς, που αντιμετώπιζαν πολλά διαφορετικά συμπτώματα από σχεδόν όλα τα συστήματα του οργανισμού και σε διάφορους συνδυασμούς μεταξύ τους (φαινότυπους).

Ο ορισμός της COVID-19 λοίμωξης όπως τη γνωρίζουμε σήμερα έχει και ελληνική “υπογραφή”. Ομάδα επιστημόνων του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας ανέλαβε την ανάλυση και επεξεργασία των στοιχείων της τεράστιου μεγέθους έρευνας “COVID-19, Trends and Impact Survey – CTIS” (Έρευνα Τάσεων και Επιπτώσεων της COVID-19) που εκπονήθηκε το 2020 από το Πανεπιστήμιο Carnegie Mellon, σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο του Maryland και το Facebook, για λογαριασμό της Ομοσπονδιακής κυβέρνησης των ΗΠΑ. Η χρήση της δημοφιλούς πλατφόρμας κοινωνικής δικτύωσης έδωσε τη δυνατότητα στους ερευνητές να συγκεντρώσουν εκατομμύρια συμπληρωμένα ερωτηματολόγια πολιτών από ολόκληρο τον κόσμο.

Οι Έλληνες επιστήμονες (Γεώργιος Βαβουγυιός, Βασίλειος Σταύρου, Χριστόφορος Κωνσταντάτος, Παύλος – Χριστόφορος Σινιγάλιας, Σωτήριος Ζαρογιάννης, Κωνσταντίνος Κολομβάτσος, Γεώργιος Σταμούλης και Κωνσταντίνος Γουργουλιάνης) επεξεργάστηκαν ένα δείγμα 320.326 πολιτών και κατέληξαν στην παρουσία 13 διαφορετικών συμπτωμάτων και 5 φαινότυπων (συνδυασμών συμπτωμάτων) που όριζαν τη νόσηση από COVID-19.

Πώς εργάστηκε η ομάδα

Όπως εξηγεί μιλώντας στο iatronet.gr ο νευρολόγος Γιώργος Βαβουγυιός , επισκέπτης λέκτορας στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Κύπρου και μεταδιδακτορικός ερευνητής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, η ομάδα εργασίας του ελληνικού Πανεπιστημίου (από τα Τμήματα Ιατρικής και Πληροφορικής) κατέθεσε πρωτόκολλο στο Facebook και στα δύο αμερικανικά πανεπιστήμια, το οποίο εγκρίθηκε και υπογράφηκε συμφωνία μεταξύ των τεσσάρων φορέων. Τα πρωτογενή δεδομένα που παρέλαβε περιελάμβαναν πολλά εκατομμύρια ανώνυμα συμπληρωμένα ερωτηματολόγια πολιτών που είχαν πάρει μέρος στη γενικότερη έρευνα για το πώς αντιμετωπίζουν την πανδημία. Οι απαντήσεις ήταν περισσότερες από 1 εκατομμύριο το μήνα επί 8 μήνες! Επιλέχτηκαν και αναλύθηκαν οι 320.326 απαντήσεις αυτών που είχαν κάνει τεστ COVID, από τον Απρίλιο ως τον Δεκέμβριο του 2020.

Ως μήνας αναφοράς επιλέχθηκε ο Αύγουστος, με ένα αξιοποιήσιμο δείγμα 66.165 ατόμων για τον συγκεκριμένο μήνα και με βάση τις απαντήσεις των ασθενών για τα συμπτώματα που αντιμετώπιζαν δημιουργήθηκε το πρώτο μοντέλο φαινοτύπων. “Κάναμε έναν συνδυασμό από τα καταγεγραμμένα συμπτώματα και φτιάξαμε ένα μοντέλο το οποίο συνδέει τις νοσηρότητες και αθροίσματα συμπτωμάτων. Αυτά τα εξετάσαμε ως φαινότυπους, δηλαδή αν είναι γνήσια σύνδρομα. Αν είναι πράγματα που πάνε μαζί και θα ξαναεμφανιστούν στη διάρκεια της πανδημίας”, σημειώνει ο κ. Βαβουγυιός.

Από την αρχή της επεξεργασίας έγινε ξεκάθαρο πως η COVID-19 ήταν κάτι πολύ περισσότερο από μια “καινούργια πνευμονία”, όπως είχε χαρακτηριστεί όταν από την Γουχάν της Κίνας διαδόθηκε σε ολόκληρο τον κόσμο. “Είχαμε 13 συμπτώματα, τα οποία κάλυπταν όλα τα δυνατά συστήματα, με τα νευρολογικά συμπτώματα ειδικά να υποεκτιμούνται παγκοσμίως”, ανέφερε ο ερευνητής.

Οι πέντε φαινότυποι

Στη συνέχεια, ελέγχθηκαν όλοι οι μήνες της περιόδου, με τον αριθμό των δειγμάτων να κυμαίνεται από 30.000 ως 100.000 ανά μήνα. Συγκρίνοντας τα ευρήματα του Αυγούστου με τους υπόλοιπους μήνες, όρισαν πέντε διαφορετικούς τύπους ασθενών με COVID-19 (φαινότυπους), σε σταθερή αναλογία στον πληθυσμό.

“Αυτό που αντιμετώπιζε όλος ο πλανήτης ως εμπύρετη πνευμονία, ουσιαστικά για την κοινωνία – εκτός νοσοκομείων δηλαδή – ήταν μάλλον η μειοψηφία. Ήταν ένας σταθερός φαινότυπος (ο FMS), ένα σύνδρομο το οποίο συναντήσαμε επί 7 με 8 μήνες με συνέπεια, με τις ίδιες σχέσεις μεταξύ συμπτωμάτων: πυρετός, κακουχία, συμπτώματα από το κατώτερο αναπνευστικό και δύσπνοια”, ανέφερε για να προσθέσει: “Όμως στην κοινότητα, συμπτώματα τα οποία το 2020 δεν ήταν στον ορισμό της COVID-19 συμπεριλαμβάνονταν σε άλλες 4 διαφορετικές διακριτές εκδηλώσεις”.

Οι πέντε φαινότυποι και τα χαρακτηριστικά τους, όπως καταγράφονται στην εργασία και δημοσιεύτηκαν πρόσφατα στο International Journal of Enviromental Research and Public Health, είναι οι εξής:

  • ANCOS: Χαρακτηρίζεται από γενικευμένη κακουχία, απουσία πυρετού και συμπτωμάτων εκ της αναπνευστικής οδού, με ελάχιστα ή καθόλου λοιπά συμπτώματα.
  • ACOS: Χαρακτηρίζεται από συμπτώματα απύρετου λοίμωξης ανώτερου αεραγωγού, απουσία πυρετού, και ελάχιστα ή καθόλου λοιπά συμπτώματα.
  • FMS: Συμβατό με το αρχικά αναγνωριζόμενο τυπικό, εμπύρετο σύνδρομο, με εκδηλώσεις του αναπνευστικού και του γαστρεντερικού.
  • OGIP: Χαρακτηρίζεται από προεξάρχουσα οσφρητική και γευστική δυσλειτουργία, απουσία πυρετού και συμπτωμάτων εκ της αναπνευστικής οδού, με ελάχιστα ή καθόλου λοιπά συμπτώματα.
  • OSDS: Χαρακτηρίζεται από κεφαλαλγία και απουσία πυρετού και συμπτωμάτων εκ του αναπνευστικού, γαστρεντερικού, απουσία κακουχίας, με ελάχιστα ή καθόλου λοιπά συμπτώματα.

“Ειδικά η ανοσμία θεωρούνταν επιφαινόμενο μιας γενικότερης φλεγμονής του ανώτερου αεραγωγού, κάτι που δεν προσυπογράφω σαν ακαδημαϊκός νευρολόγος. Έδωσα μάχη για να αναγνωριστεί ότι μαζί με την υπογευσία δύναται να σχετιστεί με έναν πιο ήπιο φαινότυπο, ο οποίος δεν έκανε εμπύρετη νόσο, έκανε όμως διαταραχή της γεύσης το ίδιο συχνά και δεν είχε συμπτώματα από το αναπνευστικό”, υπογραμμίζει ο κ. Βαβουγυιός και προσθέτει: “ο πιο ενδιαφέρων φαινότυπος για έναν νευρολόγο θεωρώ ότι είναι ο πέμπτος, που βγήκε αργότερα, όταν αναγνωρίστηκαν τα νευρολογικά συμπτώματα και οι διαταραχές ύπνου. Το θεωρώ ως μια δική μου συνεισφορά στην έρευνα”.

Είναι χαρακτηριστικό ότι όταν, με παρότρυνση του ίδιου στον κύριο ερευνητή της αμερικανικής μελέτης, προστέθηκαν ερωτήσεις στα ερωτηματολόγια για τα νευρολογικά συμπτώματα, όπως ο πονοκέφαλος, η υποκειμενική γνωστική διαταραχή (περιγραφόμενη από τους ασθενείς ως «braifog») και οι διαταραχές ύπνου, οι απαντήσεις πολλαπλασιάστηκαν και αποκαλύφθηκε πως αυτά τα συμπτώματα ήταν διάχυτα στον πληθυσμό.

Αναφερόμενος στο σήμερα, ο ερευνητής παρατηρεί πως σε παγκόσμιο επίπεδο, η στρατηγική επιλογή που έχει γίνει επιδημιολογικά θέλει την προσοχή να επικεντρώνεται στη βαρύτητα των συμπτωμάτων. “Δεν λειτουργούμε καταγράφοντας όλο το φάσμα του τι μπορεί να κάνει η COVID-19. Ασχολούμαστε εν γνώσει μας με αυτό που θεωρούμε το πιο επικίνδυνο”, λέει, σημειώνοντας πως αυτή η στρατηγική ουσιαστικά επαληθεύει την προσέγγιση των φαινοτύπων. “Δηλαδή, ένας άνθρωπος που δεν έχει συμπτώματα τόσο βαριά και ενδέχεται να μην απασχολήσει μια δομή υγείας – ή τουλάχιστον αυτή είναι η πεποίθησή μας – δεν ελέγχεται, παρόλο που έχει ένα άθροισμα συμπτωμάτων. Αυτό είχε ως συνέπεια την μη αναγνώριση των ηπιότερων αλλά υπαρκτών μορφών COVID-19, οι οποίοι συμβάλλουν στο φάσμα εκδηλώσεων της νόσου αλλά και την δυναμική της στην κοινότητα”.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Υψηλότερος ο κίνδυνος για καρδιακή ανεπάρκεια σε παχύσαρκες με καθυστερημένη εμμηνόπαυση

Σύμφωνα με νέα έρευνα που δημοσιεύτηκε στο Journal of the American Heart Association, γυναίκες που μπήκαν στην εμμηνόπαυση στα 55 ή αργότερα, είχαν τον μεγαλύτερο κίνδυνο.

Νέα έρευνα δείχνει ότι η παχυσαρκία αυξάνει τις πιθανότητες για καρδιακή ανεπάρκεια σε ηλικιωμένες, ιδιαίτερα σε όσες μπήκαν στην εμμηνόπαυση αργότερα από το σύνηθες.

Σύμφωνα με νέα έρευνα που δημοσιεύτηκε στο Journal of the American Heart Association, γυναίκες που μπήκαν στην εμμηνόπαυση στα 55 ή αργότερα, είχαν τον μεγαλύτερο κίνδυνο.

Η Dr. Imo Ebong, του University of California, δήλωσε ότι η ερευνητική ομάδα ανέμενε ότι η επίδραση της παχυσαρκίας στον κίνδυνο καρδιακής ανεπάρκειας θα ήταν μεγαλύτερη στις γυναίκες που εμφάνισαν πρόωρη εμμηνόπαυση. Όμως, η αρνητική επίδραση της παχυσαρκίας στον κίνδυνο ήταν μεγαλύτερη σε όσες είχαν καθυστερημένη εμμηνόπαυση.

Οι ερευνητές ανέλυσαν στοιχεία σχεδόν 4.500 Αμερικανίδων μεγαλύτερης ηλικίας. Αξιολογήθηκαν για καρδιακή νόσο μετά από παρακολούθηση 16,5 ετών, όταν είχαν ηλικία 64 ετών κατά μέσον όρο.

Κατά τη διάρκεια της έρευνας, περίπου 900 εμφάνισαν καρδιακή ανεπάρκεια που οδηγούσε είτε σε νοσηλεία είτε σε θάνατο.

Οι ερευνητές ανακάλυψαν σημαντικές σχέσεις μεταξύ κινδύνου καρδιακής ανεπάρκεικας και ηλικίας εμμηνόπαυσης, ΔΜΣ και περιμέτρου μέσης.

Για κάθε αύξηση 6 μονάδων στον ΔΜΣ, ο κίνδυνος καρδιακής ανεπάρκειας αυξανόταν 39% για τις γυναίκες στην ομάδα πρόωρης εμμηνόπαυσης, 33% για όσες μπήκαν στην εμμηνόπαυση στην ηλικία 45 έως 49, και διπλασιαζόταν στην ομάδα καθυστερημένης εμμηνόπαυσης.

Υψηλότερος ΔΜΣ δεν συνδεόταν με αυξημένο κίνδυνο καρδιακής ανεπάρκειας σε γυναίκες που μπήκαν στην εμμηνόπαυση μεταξύ 50 και 54 ετών.

Επίσης, για κάθε αύξηση 15 εκατοστών στην περίμετρο μέσης ο κίνδυνος εμφάνισης καρδιακής ανεπάρκειας σχεδόν τριπλασιαζόταν σε γυναίκες στην ομάδα καθυστερημένης εμμηνόπαυσης.

Σύμφωνα με την έρευνα, η περίμετρος μέσης δεν αύξανε σημαντικά τον κίνδυνο καρδιακής ανεπάρκειας στις γυναίκες των άλλων ηλικιακών ομάδων εμμηνόπαυσης.

Πηγές:
Journal of the American Heart Association

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/