Μαγιορκίνης και Δημόπουλος εξηγούν το ρόλο των ενισχυτικών δόσεων

Με τη συζήτηση για 4η εμβολίου για τον κορωνοϊό να έχει ανοίξει οι καθηγητές Γκίκας Μαγιορκίνης και Θάνος Δημόπουλος εξηγούν το ρόλο των ενισχυτικών δόσεων.

Στις 29 Μαρτίου το Ομοσπονδιακό Πρακτορείο Φαρμάκων (FDA) των Ηνωμένων Πολιτειών αδειοδότησε την χορήγηση 2ης ενισχυτικής δόσης των εμβολίων mRNA της Pfizer ή Moderna 4 μήνες μετά την λήψη της 1ης ενισχυτικής δόσης οποιουδήποτε αδειοδοτημένου εμβολίου για COVID-19.

Ωστόσο η ανακοίνωση δεν ακολουθήθηκε με ισχυρή σύσταση προς τους δικαιούχους να σπεύσουν να κάνουν την 2η ενισχυτική δόση.

Συγχρόνως όμως ξεκίνησαν συζητήσεις για την υψηλή πιθανότητα να χρειαστεί 3η ενισχυτική δόση (5η δόση) σε όσους επιλέξουν να κάνουν την 2η ενισχυτική δόση (4η δόση) άμεσα. Σε αυτό το πλαίσιο, οι Καθηγητές της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Γκίκας Μαγιορκίνης και Θάνος Δημόπουλος (Πρύτανης ΕΚΠΑ) ανασκοπούν το ρόλο των ενισχυτικών δόσεων με βάση τις πειραματικές μελέτες.

Οι ενισχυτικές δόσεις διευρύνουν την αντισωματική απάντηση

Αρκετές μελέτες έχουν δείξει ότι η χορήγηση ενισχυτικών δόσεων έχει ως αποτέλεσμα να παράγονται αντισώματα που μπορούν και αναγνωρίζουν ένα ευρύτερο φάσμα στελεχών του κορωνοϊού. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα μέσω των ενισχυτικών δόσεων να γίνεται εφικτή η εξουδετέρωση νέων παραλλαγών.

Ανεβάζουν τον τίτλο αντισωμάτων οι ενισχυτικές δόσεις

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι μετά από τις ενισχυτικές δόσεις αυξάνεται ο τίτλος των αντισωμάτων που κυκλοφορούν στο αίμα και συνεπώς στους ιστούς (π.χ. στο βλεννογόνο της μύτης). Αυτό έχει ως συνέπεια να βελτιώνεται η προστασία έναντι λοίμωξης, αλλά η διάρκεια των αυξημένων αντισωμάτων είναι σχετικά μικρή, υπολογίζεται γύρω στους 3 με 4 μήνες.

Επεκτείνουν τα κύτταρα μνήμης

Η κυτταρική ανοσία είναι αυτή που είναι κυρίως υπεύθυνη για την προστασία από βαριά λοίμωξη. Τα εμβόλια επεκτείνουν τον στρατό των κυττάρων που είναι «κομμένα-ραμμένα» για να αναγνωρίζουν τον κορωνοϊό. Μετά από κάθε ενισχυτική δόση αυτό ο στρατός επεκτείνεται τόσο σε αριθμό όσο και σε δυνατότητες αναγνώρισης.

Επαληθεύθηκαν οι πειραματικές μελέτες από τις κλινικές μελέτες;

Τα στοιχεία που ανέλυσε ο FDA έδειξαν ότι σε όσους έκαναν την 2η ενισχυτική δόση (4η δόση) αποκαταστάθηκε κατ’ ουσίαν η ανοσολογική προστασία σε επίπεδα που είχαν λίγο μετά την 1η ενισχυτική δόση (3η δόση) και πιθανώς να υπήρχε ένα μικρό επιπλέον όφελος. Σε σχέση, λοιπόν, με την 1η ενισχυτική δόση, η 2η ενισχυτική δόση δεν φαίνεται να αυξάνει σημαντικά την άμεση προστασία που προσφέρεται μετά από 20 ημέρες από την λήψη του εμβολίου. Να θυμίσουμε ότι μεταξύ 1ης ενισχυτικής δόσης και 2ης δόσης υπήρχε σημαντική διαφορά της ποιότητας και της ποσότητας της ανοσολογικής απάντησης. Από την άλλη μεριά στην 2η ενισχυτική δόση αυτό που παρατηρούμε είναι κυρίως μία αποκατάσταση της ανοσίας παρά μία επέκταση-περεταίρω ωρίμανσής της.

Με απλά λόγια η ανοσία που έχει κάποιος 20 ημέρες μετά την 1η ενισχυτική και την 2η ενισχυτική δόση φαίνεται να είναι παρόμοιας ποιότητας και ποσότητας. Καθώς όμως περνάει ο καιρός, περίπου 4-6 μήνες μετά φαίνεται ότι εξασθενεί η ανοσία και η 2η ενισχυτική δόση αποκαθιστά αυτή την εξασθένιση.

Συνεπώς, το ερώτημα καταρχήν που τίθεται είναι ποιοι έχουν ανάγκη αυτή την αποκατάσταση της ανοσίας και σε ποιο χρονικό σημείο θα πρέπει να στοχεύουμε ώστε να έχουμε το βέλτιστο δυνατό αποτέλεσμα. Για τους ανοσοκατεσταλμένους η απάντηση είναι πιο εύκολη, για αυτό είναι πιθανό να δούμε αδειοδότηση για ενισχυτικές δόσεις ανάλογα με το ιστορικό του ασθενούς και σύμφωνα με τις συμβουλές του θεράποντος ιατρού. Για το γενικότερο πληθυσμό είναι λίγο πιο ασαφείς ακόμα οι κατευθύνσεις. Το όφελος είναι πιο ξεκάθαρο για άτομα μεγάλης ηλικίας, ενώ για τους πιο νέους η εξασθένιση της ανοσίας φαίνεται να είναι πολύ λιγότερο σημαντική. Αυτός είναι και ο λόγος που καταρχήν η αδειοδότηση στοχεύει τους άνω των 50. Η συζήτηση για μία επιπλέον ενισχυτική δόση το φθινόπωρο βασίζεται στο γεγονός ότι λόγω της εξασθένισης της ανοσίας και της μεγαλύτερης μεταδοτικότητας που αναμένουμε τους ψυχρούς μήνες, είναι πιθανό να χρειαστεί μία επιπλέον ενισχυτική δόση λίγο πριν το φθινόπωρο για τους ηλικιωμένους. Σε κάθε περίπτωση φαίνεται ότι πρόκειται για μία δυναμική γνώση που εξελίσσεται και ακόμα υπάρχουν ερωτήματα που δεν έχουν απαντηθεί.

Παπαευαγγέλου για την 4η δόση

Σε 4η δόση του εμβολίου κατά του κορωνοϊού προσανατολίζονται οι ειδικοί, όπως εξήγησε η Βάνα Παπαευαγγέλου το απόγευμα της Πέμπτης, 31 Μαρτίου, ο Εθνικός Οργανισμός Δημόσιας Υγείας (ΕΟΔΥ) ανακοίνωσε 21.099 νέα κρούσματα, 51 θανάτους και 355 διασωληνωμένους, ενώ λίγο αργότερα ακολούθησε η ενημέρωση από το υπουργείο Υγείας για την πορεία της πανδημίας στη χώρα μας.

Από την πλευρά της, η καθηγήτρια Παιδιατρικής Λοιμωξιολογίας και μέλος της Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων Βάνα Παπαευαγγέλου απάντησε σε ερώτηση σχετικά με την τέταρτη δόση του εμβολίου. Η κυρία Παπαευαγγέλου είπε ότι έχει ήδη ξεκινήσει η συζήτηση στην Επιτροπή για την τέταρτη δόση του εμβολίου, επισημαίνοντας, παράλληλα, πως η αποτελεσματικότητα και η διάρκεια της τρίτης δόσης υπερτερεί των δύο δόσεων.

 

 

Πηγή: https://healthpharma.gr/

Ψωρίαση: Πλήρης κάθαρση του δέρματος με το BIMZELX της UCB

Νέα μακροχρόνια δεδομένα για πλήρη κάθαρση του δέρματος με το BIMZELX (μπιμεκιζουμάμπη) της UCB στη μέτρια έως σοβαρή ψωρίαση κατά πλάκας παρουσιάστηκαν στην ετήσια συνάντηση της AAD για το 2022.

Η UCB, μία βιοφαρμακευτική εταιρεία με παρουσία σε όλο τον κόσμο, ανακοίνωσε σήμερα ότι παρουσιάζει 11 ανακοινώσεις για τη μπιμεκιζουμάμπη στη θεραπεία ενηλίκων με μέτρια έως σοβαρή ψωρίαση κατά πλάκας στην Ετήσια Συνάντηση της Αμερικανικής Ακαδημίας Δερματολογίας (AAD) για το 2022, στη Βοστόνη της Μασαχουσέτης στις ΗΠΑ στις 25-29 Μαρτίου, συμπεριλαμβανομένης μίας έκτακτης προφορικής παρουσίασης πλατφόρμας και 10 αναρτημένων ανακοινώσεων.

Η παρουσίαση πλατφόρμας παρέχει στοιχεία από μία νέα ανάλυση συγκεντρωτικών δεδομένων από πέντε κλινικές μελέτες Φάσης 3/3b για τη μπιμεκιζουμάμπη, η οποία έδειξε ότι πάνω από το 80 τοις εκατό των ασθενών που πέτυχαν πλήρη κάθαρση του δέρματος (PASI100) την εβδομάδα 16 και εισήλθαν στις μελέτες ανοιχτής επέκτασης (OLE) διατήρησαν αυτή την ανταπόκριση σε διάστημα παρακολούθησης δύο ετών χωρίς αν εντοπιστούν νέα σήματα σχετικά με την ασφάλεια.

Μεταξύ των αναρτημένων ανακοινώσεων, νέα δεδομένα από την περίοδο OLE της μελέτης Φάσης 3b BE RADIANT έδειξαν ότι οι κλινικές ανταποκρίσεις (PASI100 και απόλυτη PASI, PASI ≤2) που επιτεύχθηκαν την εβδομάδα 48 διατηρήθηκαν έως την εβδομάδα 96 με συνεχή θεραπεία με μπιμεκιζουμάμπη και βελτιώθηκαν για τους ασθενείς που μεταπήδησαν από σεκουκινουμάμπη σε μπιμεκιζουμάμπη κατά την είσοδο στην OLE. , Οι ασθενείς που δεν είχαν επιτύχει ανταπόκριση PASI90 με το σεκουκινουμάμπη την εβδομάδα 48 πέτυχαν βελτιωμένη κλινική ανταπόκριση (PASI90 και PASI100) μετά τη μεταπήδηση σε μπιμεκιζουμάμπη στην OLE.3 Στους ασθενείς που είχαν επιτύχει ανταπόκριση PASI90 με το σεκουκινουμάμπη την εβδομάδα 48, η ανταπόκριση PASI90 διατηρήθηκε και η ανταπόκριση PASI100 αυξήθηκε μετά τη μεταπήδηση σε μπιμεκιζουμάμπη στην OLE.3

Στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στη Μεγάλη Βρετανία, η μπιμεκιζουμάμπη είναι ο πρώτος εκλεκτικός αναστολέας των IL-17A και IL-17F που πρόκειται να λάβει έγκριση για τη θεραπεία της μέτριας έως σοβαρής ψωρίασης κατά πλάκας σε ενήλικες που είναι υποψήφιοι για συστηματική θεραπεία.

Η μπιμεκιζουμάμπη τελεί αυτή τη στιγμή υπό αξιολόγηση από τον Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ (FDA) για τη θεραπεία της μέτριας έως σοβαρής ψωρίασης κατά πλάκας σε ενήλικες.

Μακροχρόνια κάθαρση του δέρματος

«Η μακροχρόνια πλήρης κάθαρση του δέρματος αποτελεί έναν σημαντικό στόχο για τους ανθρώπους με ψωρίαση και τα νέα δεδομένα των 96 εβδομάδων από την περίοδο ανοιχτής επέκτασης της μελέτης BE RADIANT προσφέρουν επικαιροποιημένα στοιχεία σχετικά με τη διατηρούμενη ανταπόκριση και τις κλινικές δυνατότητες της μπιμεκιζουμάμπης στη μέτρια έως σοβαρή ψωρίαση κατά πλάκας», είπε ο Bruce Strober, M.D., Ph.D., Κλινικός Καθηγητής στο Τμήμα Δερματολογίας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Yale, στο New Haven του CT των ΗΠΑ και στο Central Connecticut Dermatology Research στο Cromwell του CT των ΗΠΑ. «Επιπλέον, οι βελτιωμένες κλινικές ανταποκρίσεις που παρατηρήθηκαν σε ασθενείς που μεταπήδησαν σε μπιμεκιζουμάμπη μετά από 48 εβδομάδες θεραπείας με σεκουκινουμάμπη προσφέρουν επιπλέον νέα στοιχεία που αναμένεται να αξιοποιηθούν στη μελλοντική κλινική πρακτική».

Ο Emmanuel Caeymaex, Εκτελεστικός Αντιπρόεδρος, Immunology Solutions and Head of U.S., UCB, είπε: «Είμαστε στην ευχάριστη θέση να ανακοινώσουμε στη δερματολογική κοινότητα τα τελευταία μακροχρόνια δεδομένα μας σχετικά με τη μπιμεκιζουμάμπη στην Ετήσια Συνάντηση της AAD για το 2022. Η πληθώρα των νέων δεδομένων, τα στοιχεία και η πρόοδος που παρουσιάζονται υπογραμμίζουν τη δέσμευσή μας για την επίτευξη εξέλιξης στη φροντίδα της ψωρίασης για τους ανθρώπους που πάσχουν από αυτή τη δύσκολη, διά βίου πάθηση».

Μελέτες φάσης 3/3b: συγκεντρωτικά δεδομένα δύο ετών για τη μπιμεκιζουμάμπη σε ασθενείς με μέτρια έως σοβαρή ψωρίαση κατά πλάκας1¥

Τα δεδομένα συγκεντρώθηκαν από τις Φάσης 3 μελέτες BE VIVID, BE READY και BE SURE, τη Φάσης 3b μελέτη BE RADIANT και την OLE (48 εβδομάδες), καθώς και το πρώτο έτος της μελέτης BE BRIGHT OLE. Η ανάλυση αξιολόγησε τη διατήρηση της ανταπόκρισης PASI100 έως τα δύο έτη (OLE 48 εβδομάδων) στους ασθενείς με ανταπόκριση PASI100 την εβδομάδα 16 που εισήλθαν στις αντίστοιχες μελέτες OLE και συνέχισαν με θεραπεία συντήρησης με μπιμεκιζουμάμπη από την εβδομάδα 16 (320 mg κάθε τέσσερις εβδομάδες [Q4W/Q4W/Q4W] ή Q4W/Q8W/Q8W*). Την εβδομάδα 16, το 62,4 τοις εκατό των ασθενών που έλαβαν θεραπεία με μπιμεκιζουμάμπη (n=850) πέτυχαν PASI100. Από τους ασθενείς που εισήλθαν στις OLE, το 85,1 τοις εκατό (Q4W/Q4W/Q4W, n=316) και το 83,8 τοις εκατό (Q4W/Q8W/Q8W*, n=267) διατήρησαν την ανταπόκριση PASI100 το δεύτερο έτος (εβδομάδα 48 της OLE). Τα προσαρμοσμένα ως προς την έκθεση ποσοστά επίπτωσης (EAIR) των συνολικών και των σοβαρών ανεπιθύμητων συμβάντων που εμφανίστηκαν κατά τη θεραπεία (TEAE) ήταν 192,7 και 5,9. Τα πιο συχνά TEAE ήταν ρινοφαρυγγίτιδα (EAIR 18,4), στοματική καντιντίαση (13,0) και λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος (7,8). Σχεδόν όλες οι περιπτώσεις στοματικής καντιντίασης (98,1 τοις εκατό) ήταν ήπιας ή μέτριας βαρύτητας.

Ανοιχτή επέκταση της μελέτης BE RADIANT σε ασθενείς με μέτρια έως σοβαρή ψωρίαση κατά πλάκας: δεδομένα για την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια έως τις 96 εβδομάδες.

Τα επίπεδα πλήρους κάθαρσης του δέρματος (PASI100) που παρατηρήθηκαν με τη μπιμεκιζουμάμπη στη μελέτη BE RADIANT διατηρήθηκαν στην OLE έως την εβδομάδα 96 (74,8 τοις εκατό και 70,6 τοις εκατό τις εβδομάδες 48 και 96, αντίστοιχα) και βελτιώθηκαν για τους ασθενείς που μεταπήδησαν από σεκουκινουμάμπη σε μπιμεκιζουμάμπη κατά την είσοδο στην περίοδο OLE (52,8 τοις εκατό και 76,1 τοις εκατό τις εβδομάδες 48 και 96, αντίστοιχα). Η απόλυτη ανταπόκριση κατά PASI (PASI≤2) επίσης διατηρήθηκε έως την εβδομάδα 96 (94,3 τοις εκατό και 93,4 τοις εκατό τις εβδομάδες 48 και 96, αντίστοιχα) και βελτιώθηκε για τους ασθενείς που μεταπήδησαν από σεκουκινουμάμπη σε μπιμεκιζουμάμπη κατά την είσοδο στην περίοδο OLE (83,9 τοις εκατό και 94,6 τοις εκατό τις εβδομάδες 48 και 96, αντίστοιχα). Κατά τη διάρκεια της OLE, τα πιο συχνά ανεπιθύμητα συμβάντα με τη μπιμεκιζουμάμπη ήταν ρινοφαρυγγίτιδα (11,8/100 ασθενείς-έτη), στοματική καντιντίαση (7,8/100 ασθενείς-έτη) και ουρολοίμωξη (4,5/100 ασθενείς-έτη). Τα ανεπιθύμητα συμβάντα ήταν συγκρίσιμα ανάμεσα στους ασθενείς που συνέχισαν τη μπιμεκιζουμάμπη και τους ασθενείς που μεταπήδησαν από σεκουκινουμάμπη σε μπιμεκιζουμάμπη. Η επίπτωση των σοβαρών ανεπιθύμητων συμβάντων ήταν χαμηλή. Οι αναλύσεις αυτές περιελάμβαναν 336 ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με μπιμεκιζουμάμπη και 318 ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με σεκουκινουμάμπη οι οποίοι ολοκλήρωσαν τη διπλά τυφλή περίοδο της μελέτης BE RADIANT και εισήλθαν στην OLE.

Ανοιχτή επέκταση της μελέτης BE RADIANT σε ασθενείς με μέτρια έως σοβαρή ψωρίαση κατά πλάκας: ανάλυση των ανταποκριθέντων στους ασθενείς που μεταπήδησαν από σεκουκινουμάμπη σε μπιμεκιζουμάμπη3

Την εβδομάδα 48, 53/318 ασθενείς (16,7 τοις εκατό) που έλαβαν θεραπεία με σεκουκινουμάμπη δεν είχαν επιτύχει PASI90. Μετά τη μεταπήδηση σε μπιμεκιζουμάμπη στην OLE, οι ανταπόκριση των ασθενών βελτιώθηκε. Την εβδομάδα 96, το 79,2 τοις εκατό των ασθενών αυτής της ομάδας πέτυχαν PASI90 και το 50,9 τοις εκατό πέτυχαν PASI100. Την εβδομάδα 48, 256/318 ασθενείς (80,5 τοις εκατό) που έλαβαν θεραπεία με σεκουκινουμάμπη είχαν πετύχει PASI90. Μετά τη μεταπήδηση σε μπιμεκιζουμάμπη στην OLE, το 95,2 τοις εκατό των ασθενών αυτής της ομάδας διατήρησαν αυτή την ανταπόκριση την εβδομάδα 96 και η ανταπόκριση PASI100 αυξήθηκε από 65,2 τοις εκατό την εβδομάδα 48 σε 79,9 τοις εκατό την εβδομάδα 96. Δεν παρατηρήθηκαν κλινικά σημαντικές διαφορές τις εκβάσεις για την ασφάλεια στους ασθενείς που μεταπήδησαν από σεκουκινουμάμπη σε μπιμεκιζουμάμπη από τις εβδομάδες 48-96.

*Στην ΕΕ η συνιστώμενη δόση της μπιμεκιζουμάμπης για ενήλικες ασθενείς με ψωρίαση κατά πλάκας είναι 320 mg (χορηγείται ως δύο υποδόριες ενέσεις των 160 mg) την εβδομάδα 0, 4, 8, 12 και 16, και μετέπειτα κάθε 8 εβδομάδες. Σε ορισμένους ασθενείς με σωματικό βάρος ≥120 kg, οι οποίοι δεν πέτυχαν πλήρη κάθαρση του δέρματος την εβδομάδα 16, 320 mg κάθε 4 εβδομάδες μετά την εβδομάδα 16 μπορεί να βελτιώσουν περαιτέρω την ανταπόκριση στη θεραπεία.4

¥ Αναλύσεις με τροποποιημένο καταλογισμό μη ανταποκρινόμενων BIMZELX

Σχετικά με τις μελέτες BE READY, BE VIVID και BE SURE και την ανοιχτή μελέτη επέκτασης BE BRIGHT 

Η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια της μπιμεκιζουμάμπης στη θεραπεία ενηλίκων με μέτρια έως σοβαρή ψωρίαση κατά πλάκας αξιολογήθηκαν σε τρεις μελέτες Φάσης 3, έναντι εικονικού φαρμάκου και του ustekinumab (BE VIVID), έναντι εικονικού φαρμάκου (BE READY) και έναντι του adalimumab (BE SURE). Οι ασθενείς που ολοκλήρωσαν μία από αυτές τις τρεις μελέτες Φάσης 3 ήταν κατάλληλοι για ένταξη στην ανοιχτή μελέτη επέκτασης BE BRIGHT.

Σχετικά με τη μελέτη BE RADIANT και την ανοιχτή μελέτη επέκτασης της BE RADIANT

Η BE RADIANT ήταν μία Φάσης 3b, τυχαιοποιημένη, πολυκεντρική, διπλά τυφλή, ελεγχόμενη με δραστικό παράγοντα σύγκρισης, παράλληλων ομάδων μελέτη, η οποία σχεδιάστηκε για να αξιολογηθεί η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια της μπιμεκιζουμάμπης έναντι του σεκουκινουμάμπη σε ενήλικες με μέτρια έως σοβαρή χρόνια ψωρίαση κατά πλάκας. Οι ασθενείς που ολοκλήρωσαν την διπλά τυφλή περίοδο των 48 εβδομάδων είχαν τη δυνατότητα να ενταχθούν στη συνεχιζόμενη ανοιχτή επέκταση διάρκειας 96 εβδομάδων, όπου όλοι έλαβαν μπιμεκιζουμάμπη.

Σχετικά με το BIMZELX (μπιμεκιζουμάμπη)

Η μπιμεκιζουμάμπη είναι ένα εξανθρωποποιημένο μονοκλωνικό αντίσωμα IgG1 το οποίο έχει σχεδιαστεί για να αναστέλλει εκλεκτικά και άμεσα τόσο την ιντερλευκίνη 17A (IL-17A) όσο και την ιντερλευκίνη 17F (IL-17F), δύο βασικές κυτταροκίνες που καθοδηγούν τις φλεγμονώδεις διαδικασίες.

Σχετικά με το BIMZELX στην ΕΕ/στην ΕΟΖ*

Στην ΕΕ, το BIMZELX ενδείκνυται για τη θεραπεία της μέτριας έως σοβαρής ψωρίασης κατά πλάκας σε ενήλικες οι οποίοι είναι υποψήφιοι για συστηματική θεραπεία.4

BIMZELX (μπιμεκιζουμάμπη) EU/EEA* Σημαντικές Πληροφορίες Ασφάλειας

Οι πιο συχνά αναφερόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες με τη μπιμεκιζουμάμπη ήταν λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού (14,5%) (συχνότερα ρινοφαρυγγίτιδα) και στοματική καντιντίαση (7,3%). Συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες (≥1/100 έως <1/10) ήταν η στοματική καντιντίαση, οι λοιμώξεις του δακτυλίου, οι λοιμώξεις του αυτιού, οι λοιμώξεις από τον απλό έρπητα, η στοματοφαρυγγική καντιντίαση, η γαστρεντερίτιδα, η θυλακίτιδα, ο πονοκέφαλος, η δερματίτιδα και το έκζεμα, η ακμή, οι αντιδράσεις στο σημείο της ένεσης και η κόπωση. Οι ηλικιωμένοι μπορεί να είναι πιο πιθανό να εμφανίσουν ορισμένες ανεπιθύμητες ενέργειες όπως καντιντίαση από το στόμα, δερματίτιδα και έκζεμα όταν χρησιμοποιούν μπιμεκιζουμάμπη.

*EU/EEA; Ευρωπαϊκή Ένωση / Ευρωπαϊκή Οικονομική Ζώνη BIMZELX

Η μπιμεκιζουμάμπη αντενδείκνυται σε ασθενείς με υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα και σε ασθενείς με κλινικά σημαντικές ενεργές λοιμώξεις (π.χ. ενεργή φυματίωση).

Η μπιμεκιζουμάμπη μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο λοιμώξεων. Η θεραπεία με μπιμεκιζουμάμπη δεν πρέπει να χορηγείται σε ασθενείς με κλινικά σημαντική ενεργή λοίμωξη. Οι ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με μπιμεκιζουμάμπη θα πρέπει να λάβουν οδηγίες να ζητήσουν ιατρική συμβουλή εάν εμφανιστούν σημεία ή συμπτώματα που υποδηλώνουν λοίμωξη. Πριν από την έναρξη θεραπείας με μπιμεκιζουμάμπη, οι ασθενείς θα πρέπει να αξιολογούνται για λοίμωξη από φυματίωση. Η μπιμεκιζουμαμπη δεν πρέπει να χορηγείται σε ασθενείς με ενεργή φυματίωση και οι ασθενείς που τη λαμβάνουν πρέπει να παρακολουθούνται για σημεία και συμπτώματα ενεργού φυματίωσης.

Έχουν αναφερθεί νέες περιπτώσεις ή παροξύνσεις φλεγμονώδους νόσου του εντέρου με μπιμεκιζουμάμπη. Η μπιμεκιζουμάμπη δεν συνιστάται σε ασθενείς με φλεγμονώδη νόσο του εντέρου. Εάν ένας ασθενής αναπτύξει σημεία και συμπτώματα φλεγμονώδους νόσου του εντέρου ή παρουσιάσει έξαρση προϋπάρχουσας φλεγμονώδους νόσου του εντέρου, η μπιμεκιζουμάμπη θα πρέπει να διακοπεί και να ξεκινήσει η κατάλληλη ιατρική αντιμετώπιση. Σοβαρές αντιδράσεις υπερευαισθησίας, συμπεριλαμβανομένων αναφυλακτικών αντιδράσεων, έχουν παρατηρηθεί με αναστολείς της IL-17. Εάν εμφανιστεί σοβαρή αντίδραση υπερευαισθησίας, η χορήγηση της μπιμεκιζουμάμπης θα πρέπει να διακοπεί αμέσως και να ξεκινήσει η κατάλληλη θεραπεία.

BIMZELX

Τα ζωντανά εμβόλια δεν πρέπει να χορηγούνται σε ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με μπιμεκιζουμάμπη.

 

 

Πηγή: https://healthpharma.gr/

Ιβερμεκτίνη: Κίνδυνοι από το αντιπαρασιτικό για άλογα και παραπληροφόρηση στην πανδημία – Διεθνής μελέτη, με συμμετοχή Τσιόδρα

H πίεση για νέες “θεραπείες” από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και οι κίνδυνοι για τους εύπιστους.

Η ιβερμεκτίνη, ένα αντιπαρασιτικό για άλογα, ανέδειξε ένα μείζον θέμα Δημόσιας Υγείας στην πανδημία. Προκάλεσε φρενίτιδα στις ΗΠΑ, όπου οι υπεύθυνοι των νοσοκομείων καλούσαν τους πολίτες να μην την λαμβάνουν, καθώς δεν είχε αποτέλεσμα κατά του κορωνοϊού.

Στην Ευρώπη, καταγράφηκαν νοσηλείες ασθενών. Η συγκεκριμένη “θεραπεία” μπορεί να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα – έως και θάνατο – στην περίπτωση που ληφθεί σε ακατάλληλη δοσολογία. Αποτελεί, δε, μία από τις πτυχές της παραπληροφόρησης που κατέκλυσε την παγκόσμια κοινότητα κατά τη διάρκεια της υγειονομικής κρίσης.

Το θέμα αναλύεται σε μελέτη που δημοσιεύτηκε πρόσφατα στο επιστημονικό περιοδικό Clinical Microbiology and Infection. Υπογράφεται από ομάδα Ευρωπαίων επιστημόνων, μεταξύ των οποίων και ο καθηγητής Σωτήρης Τσιόδρας. Οι υπόλοιποι επιστήμονες προέρχονται από τη Σερβία, την Ιταλία, την Τουρκία, την Αυστρία, την Ιρλανδία, την Ουγγαρία, την Ολλανδία και την Ισπανία.

Σύμφωνα με τους συντάκτες της, υπάρχει μια συνεχής συζήτηση σε ολόκληρο τον κόσμο σχετικά με τα πιθανά οφέλη της ιβερμεκτίνης για τη θεραπεία και την πρόληψη της CoViD. Ορισμένοι εκ των υποστηρικτών της άποψης βασίζονται σε περιορισμένες, πρώιμες μελέτες.

Οι υποστηρικτές ασκούν πιέσεις – ειδικά στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης – για την ευρεία χρήση της. Με βάση τη συμβουλή αυτή, γιατροί διαφορετικών ειδικοτήτων, σε πολλές χώρες, έχουν συστήσει τη χρήση της ιβερμεκτίνης για τη θεραπεία και την πρόληψη της CoViD.

Στον αντίποδα, επίσημοι φορείς όπως ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ), ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων (EMA) και ο Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ (FDA) προβάλλουν τη θέση πως τα διαθέσιμα στοιχεία δεν υποστηρίζουν τη χρήση ιβερμεκτίνης για τη θεραπεία ή την πρόληψη της CoViD, εκτός καλά σχεδιασμένων τυχαιοποιημένων μελετών.

Η ιβερμεκτίνη είναι παράγωγο της οικογένειας αβερμεκτινών μακροκυκλικών λακτόνων και εμφανίζει ευρέως φάσματος αντιπαρασιτική δράση. Είναι εγκεκριμένο για τη θεραπεία της ογκοκερκίασης και της ισχυροειδίασης στον άνθρωπο, καθώς και για κτηνιατρική χρήση για μεγάλο εύρος ζωικών ειδών για εσωτερικά και εξωτερικά παράσιτα και έχει εγκριθεί από τον FDA για αυτούς τους σκοπούς.

Επιτρέπονται, δε, διάφορα τοπικά σκευάσματα ιβερμεκτίνης για τη θεραπεία εξωτερικών παρασίτων, όπως οι ψείρες της κεφαλής, καθώς και δερματικών διαταραχών, συμπεριλαμβανομένης της ακαροδερματίτιδας και της ροδόχρου ακμής.

Η ιβερμεκτίνη έχει δείξει in vitro (εργαστηριακά) δράση έναντι του SARS-CoV-2. Είναι, ωστόσο, πολύ σημαντικό να αναφερθεί ότι αυτή η in vitro δραστηριότητα εμφανίστηκε σε πολύ υψηλότερες συγκεντρώσεις από αυτές που επιτυγχάνονται στο ανθρώπινο πλάσμα και στον πνευμονικό ιστό για συνήθεις δόσεις.

Σε ζωικά μοντέλα, η ιβερμεκτίνη έχει βρεθεί ότι έχει αντιφλεγμονώδη αποτελέσματα και ως εκ τούτου, υποτέθηκε η υπόθεση ότι αυτός ο πρόσθετος αντιφλεγμονώδης μηχανισμός μπορεί επίσης να έχει κάποια αποτελέσματα στη θεραπεία της CoViD. Αν και δεν υπήρχαν στοιχεία ότι οι συγκεντρώσεις ιβερμεκτίνης που επιτυγχάνονται στην in vitro έρευνα μπορούν να αναπαραχθούν σε ανθρώπους, αυτές οι μελέτες έχουν χρησιμοποιηθεί ως βάση για την έναρξη της διαδικασίας επαναχρησιμοποίησης αυτού του παλαιού φαρμάκου για μια νέα λοίμωξη.

Επιστημονικές μελέτες

Μία από τις πρώτες επιστημονικές προ-δημοσιεύσεις που ανέδειξε την ιδέα ότι η ιβερμεκτίνη θα μπορούσε να είναι επιτυχής σε ένα πλαίσιο κλινικών δοκιμών, ήταν η μελέτη με επικεφαλής τον Elgazzar και τους συνεργάτες του. Ωστόσο, στις 14 Ιουλίου 2021, αφού μέλη της επιστημονικής κοινότητας εξέφρασαν σοβαρές ανησυχίες για λογοκλοπή και χειραγώγηση δεδομένων, η εν λόγω εργασία αποσύρθηκε λόγω ανησυχίας σχετικά με τη δεοντολογία.

Έχουν δημοσιευτεί πολυάριθμες άλλες μελέτες σχετικά με τον ρόλο της ιβερμεκτίνης στη θεραπεία και την πρόληψη της CoViD. Η πλειονότητα, όμως, των μελετών ήταν παρατήρησης. Ο αριθμός των ασθενών που συμπεριλήφθηκαν ήταν πολύ μικρός και υπήρχε σημαντική διακύμανση στη δόση.

Η πιο αυστηρή ανάλυση δημοσιεύτηκε από τους Popp et al. ως συστηματική ανασκόπηση της βάσης δεδομένων Cochrane που δημοσιεύθηκε τον Ιούλιο του 2021. Συμπεριλήφθηκαν μόνο τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες δοκιμές (RCT) που συνέκριναν την ιβερμεκτίνη με καμία θεραπεία, με θεραπεία – πρότυπο, εικονικό φάρμακο ή άλλη καθιερωμένη παρέμβαση.

Ωστόσο, δεν αντιμετώπισαν όλες οι δοκιμές τα ίδια ειδικά αποτελέσματα, όπως κλινική επιδείνωση ή ανάγκη για συμπληρωματικό οξυγόνο. Ως εκ τούτου, ο αριθμός των συμμετεχόντων ανά αποτέλεσμα είναι συχνά πολύ μικρός. Βρέθηκαν στοιχεία πολύ χαμηλής έως χαμηλής βεβαιότητας για όλα τα αποτελέσματα. Για τους εσωτερικούς και τους εξωτερικούς ασθενείς, δεν υπήρχε σημαντική διαφορά μεταξύ των ομάδων, όσον αφορά τη θνησιμότητα από όλες τις αιτίες και την κλινική επιδείνωση.

Συνολικά, το συμπέρασμα ήταν ότι “τα αξιόπιστα διαθέσιμα στοιχεία δεν υποστηρίζουν τη χρήση ιβερμεκτίνης για τη θεραπεία ή την πρόληψη της CoViD εκτός καλά σχεδιασμένων τυχαιοποιημένων δοκιμών“.

Οι δημοσιεύσεις σχετικά με τις πιθανές επιδράσεις της ιβερμεκτίνης στη θεραπεία, υπογραμμίζουν ορισμένες από τις αρνητικές επιπτώσεις της πανδημίας στο επιστημονικό έργο. Πολλές μονοκεντρικές, παρατηρητικές μελέτες ξεκίνησαν για ερευνητικά ερωτήματα που δεν μπορούσαν να απαντηθούν σωστά. Χρήματα, χρόνος και ερευνητική προσπάθεια διατέθηκαν σε περιττές μελέτες.

Ανεπιθύμητες ενέργειες

Σύμφωνα με τους συντάκτες της μελέτης, τηρώντας τις συνιστώμενες δόσεις, η ιβερμεκτίνη είναι γενικά καλά ανεκτή. Οι συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν διάρροια και ναυτία.

Ωστόσο, σημαντικά συμπτώματα μπορεί να εμφανιστούν όταν η ιβερμεκτίνη χορηγείται σε υψηλές δόσεις. Περιλαμβάνουν γαστρεντερικά συμπτώματα, όπως ναυτία, εμετό και διάρροια. Επιπλέον, έχουν περιγραφεί υπόταση και νευρολογικές επιδράσεις, όπως μειωμένη συνείδηση, σύγχυση, παραισθήσεις, επιληπτικές κρίσεις, κώμα και θάνατος.

Σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες έχουν καταγραφεί νοσηλείες, λόγω ακατάλληλης χρήσης ιβερμεκτίνης και επακόλουθων σοβαρών παρενεργειών. Σε σύγκριση με την προπανδημική περίοδο, οι κλήσεις σε κέντρα δηλητηριάσεων – λόγω λήψης ιβερμεκτίνης – έχουν αυξηθεί κατά 5 φορές στις ΗΠΑ.

Η ιβερμεκτίνη μπορεί επίσης να μεγεθύνει τις επιδράσεις άλλων ουσιών που προκαλούν καταστολή του κεντρικού νευρικού συστήματος, όπως οι βενζοδιαζεπίνες, και μπορεί να αλληλεπιδράσει με άλλα φάρμακα, όπως τα αντιπηκτικά, ακόμη και σε επίπεδα εγκεκριμένα για ανθρώπινη αντιπαρασιτική χρήση.

Επιπλέον, η παροχή στους ασθενείς ενός ψευδούς αισθήματος ασφάλειας μπορεί να προκαλέσει έμμεση βλάβη, ειδικά εάν επιλέξουν την ιβερμεκτίνη, αντί να αναζητήσουν νοσοκομειακή περίθαλψη ή να εμβολιαστούν.

Ανεπίσημες πηγές

Η παραπληροφόρηση σχετικά με πιθανές θεραπείες για την CoViD που διαδίδεται από ανεπίσημες πηγές, είναι ευρέως διαδεδομένη σε πολλές χώρες, γεγονός που θα μπορούσε να οδηγήσει σε ακατάλληλη και ακόμη και επικίνδυνη χρήση αυτού του φαρμάκου που πωλείται όλο και περισσότερο μέσω παράνομων διαδικτυακών φαρμακευτικών αγορών.

Επιπλέον, η αύξηση των ψευδών πληροφοριών στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και στην επιστημονική βιβλιογραφία συνεχίζει να τροφοδοτεί τον δισταγμό εμβολιασμού, τη δυσπιστία στις υγειονομικές αρχές, το άγχος και τη χρήση μη δοκιμασμένων προληπτικών και θεραπευτικών μέτρων για την CoViD, κάτι που είναι ανησυχητικό.

Είναι κατανοητό ότι μια φθηνή και ευρέως διαθέσιμη θεραπεία αναζητείται απεγνωσμένα σε όλο τον κόσμο. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για συστήματα υγειονομικής περίθαλψης που αντιμετωπίζουν χαμηλά ποσοστά εμβολιασμού. Ακόμη και σε μια πανδημική κρίση, ωστόσο, είναι ανήθικο και αντιδεοντολογικό να υποστηρίζουμε την ευρεία χρήση ενός φαρμάκου που δεν έχει αποδειχθεί αποτελεσματικό σε κλινικές δοκιμές.

Η συνταγογράφηση μιας ουσίας μόνο και μόνο επειδή δεν έχει αποδειχθεί αναποτελεσματική, αντίκειται στην κατευθυντήρια αρχή της Ιατρικής “ὠφελέειν ἢ μὴ βλάπτειν”, που επιβάλλει στον θεράποντα να ενεργεί προς όφελος του ασθενή και να αποφεύγει τη βλάβη.

“Ο κίνδυνος βλάβης από την ιβερμεκτίνη δεν εξισορροπείται από τα οφέλη αυτού του φαρμάκου στη θεραπεία και την πρόληψη της CoViD“, αναφέρουν οι επιστήμονες, τονίζοντας πως το εν λόγω φάρμακο δεν πρέπει να χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της νόσου που προκαλεί ο νέος κορωνοϊός.

 

 

Πηγή: https://www.iatronet.gr/

Ν. Καπραβέλος: Δεν έχουμε καταφέρει να σπάσουμε την αλυσίδα της διασποράς

Τι είπε για τους θανάτους και για την αποτελεσματικότητα των εμβολιασμών κατά της CoViD.

Τον κίνδυνο του εφησυχασμού ως προς την αντιμετώπιση του κορονοϊού, τόνισε τη Δευτέρα ο Νίκος Καπραβέλος.

Μιλώντας στην ΕΡΤ, ο διευθυντής ΜΕΘ του νοσοκομείου “Γ. Παπανικολάου” εξέφρασε την εκτίμηση ότι ο ιός δεν έχει πει την τελευταία του λέξη.

Όπως ανέφερε μεταξύ άλλων: “Αυτό που έχει αλλάξει είναι ότι είναι τέτοια η υγειονομική κατάσταση που μπορούμε να ανταποκριθούμε, όχι ότι μας ευχαριστεί, είμαστε και εμείς εξουθενωμένοι, υπάρχουν πολλές μολύνσεις στο προσωπικό μας, παρ’ όλα αυτά ανταποκρινόμαστε, δεν μας ικανοποιεί όμως ο μεγάλος αριθμός κρουσμάτων και ο μεγάλος αριθμός των θανάτων”

Δεν έχουμε καταφέρει – είπε – να σπάσουμε την αλυσίδα της διασποράς, που ξεκινάει από τα μικρά παιδιά, επεκτείνεται στους μεγαλύτερους, με τραγικές συνέπειες στους ηλικιωμένους.

Σύμφωνα με τον κ. Καπραβέλο, για να συμβεί αυτό, χρειάζονται δραστικά μέτρα, οριζόντια μέτρα, ευτυχώς σταμάτησε η κουβέντα περί χαλάρωσης των μέτρων.

“Στη χώρα μας, έχουμε στρέψει την προσοχή μας στα εμβόλια και στην τέταρτη δόση για να αυξήσουμε την ανοσία. Δυστυχώς, και εκεί υπάρχει μία φθίνουσα πορεία της προστασίας των εμβολίων, γι’ αυτό βλέπουμε και αυτά τα αποτελέσματα, αφού το 40% των διασωληνωμένων είναι πλήρως εμβολιασμένοι. δηλαδή με δύο δόσεις, λίγοι έκαναν την τρίτη δόση”, τόνισε, για να σημειώσει:

“Φαίνεται ότι έχουμε συνθηκολογήσει με τον ιό και έχουμε συνηθίσει αυτό τον ανεπίτρεπτο αριθμό θανάτων. Φαίνεται να ελέγχεται η πίεση στο σύστημα Υγείας, όμως η ανησυχία όλων είναι, ότι καταγράφονται νέα στελέχη, ο ιός δεν έχει πει την τελευταία του λέξη”.

Τέλος επισήμανε πως “μπορεί ο κόσμος να έχει κουραστεί με όλα αυτά τα περιοριστικά μέτρα, αλλά το καλοκαίρι και το φθινόπωρο περιμένουμε εξελίξεις και αν συνεχιστεί αυτή η νοοτροπία που περιγράψαμε, ότι εμείς έχουμε κουραστεί, ποιες μάσκες και ποια εμβόλια, νομίζω ότι θα έχουμε τα ίδια με τα προηγούμενα σφοδρότατα κύματα”.

Ο κ. Καπραβέλος υπογράμμισε πως “ως προς τον καιρό που λέγαμε ότι θα βοηθήσει, τα ίδια λέγαμε και πέρυσι και ήρθε η μετάλλαξη Δέλτα, η πανδημία δεν έχει τελειώσει, ή δεν έχει βρεθεί το “μαγικό” εμβόλιο να κάνουμε μία δόση και να πούμε ότι τελειώσαμε. Ο ιός μπορεί να μας προλάβει και να μας δημιουργήσει πολλά προβλήματα”.

 

 

Πηγή: https://www.iatronet.gr/

Πώς θα πάνε τα Φάρμακα Υψηλού Κόστους (1Β) στα ιδιωτικά φαρμακεία

Ο στόχος είναι η δαπάνη να πέσει από το 1,1 δισ. ευρώ στα 800 εκατομμύρια. Τι σχεδιάζει το υπουργείο Υγείας και τι αναφέρουν παράγοντες της αγοράς.

Εντός του έτους και πριν το Καλοκαίρι, προβλέπεται σύμφωνα με πληροφορίες να προχωρήσει το θέμα της ανάθεσης της διάθεσης των Φαρμάκων Υψηλού Κόστους (ΦΥΚ) που ανήκουν στην κατηγορία 1Β στα ιδιωτικά φαρμακεία. Μάλιστα επ’αυτού έχει γίνει και μελέτη από συμβουλευτική εταιρεία για το σύνολο των ΦΥΚ.  Στην περίπτωση των 1Β, μιλάμε για Φάρμακα, τα οποία δεν χρειάζονται δημόσιες δομές για την χορήγησή τους κάτι που δεν ισχύει για τα 1Α, καθώς αυτά είναι στην πλειονότητά τους ενέσιμα. 
Αντίθετα τα 1Β είναι σχεδόν το 95% χάπια, και το υπόλοιπο εισπνεόμενα ή χορηγούνται υποδόρια.

Ποιος είναι ο στόχος του υπουργείου Υγείας

Σύμφωνα λοιπόν με πληροφορίες, ο στόχος είναι καταρχήν να υπάρξει διαπραγμάτευση με τις φαρμακοβιομηχανίες για το σύνολο των 1Β, έτσι ώστε να μειωθεί η δαπάνη τους από το 1,1 δισ. ευρώ που είναι σήμερα στα 800 εκατ. ευρώ. 

Παράλληλα, προβλέπεται ότι τα φαρμακεία του ΕΟΠΥΥ θα αναστείλουν την λειτουργία τους και συγκεκριμένα από τα 35 που σήμερα υπάρχουν θα παραμείνουν μόλις 5-6, τα οποία θα δραστηριοποιούνται ως φαρμακαποθήκες του Οργανισμού. Ο οποίος αγοράζει τα σχετικά σκευάσματα από τις εταιρείες και τα διαθέτει μέσω των φαρμακείων του στους ασθενείς.

Το προσωπικό που απασχολείται στα φαρμακεία του ΕΟΠΥΥ και τα οποία θα αναστείλουν την λειτουργία τους, θα διοχετεύτει σε άλλες δημόσιες δομές, καθώς τα κενά είναι πολύ μεγάλα και το δημόσιο σύστημα έχει επιβαρυνθεί ήδη υπέρμετρα τα δύο χρόνια της πανδημίας.

Πώς θα γίνεται η διάθεση

Το πλάνο, λοιπόν, είναι ο ασθενής με την συνταγή του φαρμάκου που πρέπει να παραλάβει, θα την δίνει στο φαρμακείο που επιθυμεί το οποίο και θα αναλαμβάνει να κάνει την παραγγελία στον ΕΟΠΥΥ, ο οποίος θα πρέπει να διαθέτει το σκεύασμα εντός 2 ημερών στο συγκεκριμένο κατάστημα (φαρμακείο). Η χρεωπίστωση της διάθεσης θα γίνεται στο ΕΟΠΥΥ, δηλαδή δεν θα υπάρχει οικονομική επιβάρυνση για την εταιρεία, η οποία όμως θα το μεταφέρει σε μία από τις φαρμακαποθήκες του Οργανισμού.
Για την υπηρεσία του αυτή, της διάθεσης δηλαδή του φαρμάκου, ο φαρμακοποιός θα πληρώνεται κλιμακωτά ανάλογα με την τιμή (χονδρική) του σκευάσματος, ενώ δεν θα δεσμεύει κανένα ποσό για την προμήθεια των φαρμάκων.

Πηγές μας ανέφεραν ότι την ανάληψη της διάθεσης των 1Β από τα ράφια τους την έχουν εκφράσει πολλές φορές και μάλιστα πρόσφατα οι φαρμακοποιοί, τόσο στο υπουργείο Υγείας, όσο και σε συναντήσεις με θεσμικά όργανα εκπροσώπησης των φαρμακοβιομηχανιών. Εχουν ζητήσει, κατά πληροφορίες, να αναλάβουν τη διακίνηση των σκευασμάτων που η τιμή τους φτάνει μέχρι τα 800 ευρώ.

 

Πηγή: https://www.iatronet.gr/

Eως και οκτώ φορές περισσότερα παιδιά μολύνει η Όμικρον

Έρευνα για τις μολύνσεις στο κύμα της μετάλλαξης Δέλτα και αυτού της Όμικρον. Μέχρι στιγμής, δεν έχει εγκριθεί κανένα εμβόλιο Covid-19 για την ηλικιακή ομάδα έως πέντε ετών.

Η παραλλαγή Όμικρον του κορωνοϊού έχει μολύνει έξι έως οκτώ φορές περισσότερα παιδιά κάτω των πέντε ετών σε σύγκριση με τη Δέλτα, αλλά τα περιστατικά βαριάς Covid-19 στα μικρά παιδιά είναι λιγότερο συχνά στην περίπτωση της Όμικρον, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα.

Οι ερευνητές, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο αμερικανικό παιδιατρικό περιοδικό “JAMA Pediatrics”, ανέλυσαν στοιχεία της περιόδου 2021-2022 για 651.640 παιδιά έως πέντε ετών, μεταξύ των οποίων τα 66.692 είχαν λοίμωξη λόγω Δέλτα και τα 22.772 λόγω Όμικρον.

Διαπιστώθηκε ότι στην κορύφωση του κύματος της Δέλτα (φθινόπωρο 2021) δύο έως τρία παιδιά ανά 2.000 μολύνονταν από κορωνοϊό καθημερινά. Όταν στη συνέχεια ξεκίνησε το κύμα της Όμικρον, υπήρχαν πέντε έως 11 νέα κρούσματα ανά 2.000 παιδιά καθημερινά, ενώ στην κορύφωση της Όμικρον στις αρχές του 2022 η αναλογία έφθασε τα 17 ανά 2.000 παιδιά κάτω των πέντε ετών, με τα περισσότερα μεταξύ των παιδιών έως δύο ετών που μολύνονται συχνότερα από ό,τι εκείνα ηλικίας τριών και τεσσάρων ετών.

Από την άλλη, τα παιδιά με Όμικρον είχαν σημαντικά μικρότερο κίνδυνο βαριάς νόσησης και νοσηλείας σε ΜΕΘ νοσοκομείου. Λιγότερα από 2% των παιδιών έως πέντε ετών που αρρώστησαν λόγω της Όμικρον, χρειάστηκαν εισαγωγή στο νοσοκομείο, έναντι διπλάσιου ποσοστό 4% λόγω της Δέλτα.

“Η Όμικρον είναι άκρως λοιμογόνος στα παιδιά, περισσότερο από την παραλλαγή Δέλτα. Παρόλο που η Όμικρον είναι επίσης λιγότερο σοβαρή, ο κίνδυνος σοβαρής έκβασης που σχετίζεται με την Όμικρον, δεν είναι μηδενικός. Υπάρχουν ακόμη αρκετά παιδιά που μολύνονται από την Όμικρον, τα οποία θα νοσήσουν βαριά”, επισήμανε ο ερευνητής Ρονγκ Χου, καθηγητής του Πανεπιστημίου Case Western Reserve του Κλίβελαντ.

Μέχρι στιγμής δεν έχει εγκριθεί κανένα εμβόλιο Covid-19 για την ηλικιακή ομάδα έως πέντε ετών, κάτι που αυξάνει την πιθανότητα μόλυνσης και νόσησης των μικρών παιδιών από την Όμικρον ή την υποπαραλλαγή της Όμικρον 2.

Πηγές: Euro2day, με πληροφορίες από το ΑΠΕ-ΜΠΕ

πηγη: https://www.iatronet.gr/

Κοινό στοιχείο σε Long-COVID και εγκεφαλοπάθεια σχετιζόμενη με αντικαρκινικές θεραπείες

Η νοητική δυσλειτουργία εξαιτίας του long covid  και η μείωση στην ταχύτητα επεξεργασίας πληροφοριών καθώς και οι διαταραχές μνήμης μετά από αντικαρκινικές θεραπείες έχουν παρόμοια παθολογοανατομικά χαρακτηριστικά. Επιδίωξη της μελέτης ήταν να εντοπιστούν παθολογοανατομικές αλλοιώσεις από τον SARS-CoV-2 με την εκδήλωση του σύνδρομου long-COVID.

Ερευνητές, σύμφωνα με άρθρο που αναρτήθηκε στη βιβλιοθήκη Pubmed για εργασία ερευνητών από τις ΗΠΑ, με επικεφαλής την Michelle Monje, Καθηγήτρια Νευρολογίας στο Πανεπιστήμιο του Stanford, διερευνήθηκε η νευροφλεγμονή που προκαλείται από την ήπια αναπνευστική λοίμωξη SARS-CoV-2 – χωρίς νευροδιέγερση – και τις επιπτώσεις στη νευρογένεση του ιππόκαμπου και την ολιγοδενδρογλοιακή γενεαλογική γραμμή.  Η ερευνητική ομάδα χρησιμοποίησε ένα μοντέλο ποντικού ήπιας αναπνευστικής λοίμωξης SARS-CoV-2 που προκαλείται από ενδορινική χορήγηση SARS-CoV-2, διαπιστώσαμε επιλεκτική μικρογλοιακή αντιδραστικότητα της λευκής ουσίας, ένα πρότυπο που παρατηρείται στην CRCI. Το άρθρο αυτό σχολιάζουν ο Καθηγητής Νευρολογίας και Διευθυντής της Β’ Νευρολογικής Κλινικής του ΕΚΠΑ, Γεώργιος Τσιβγούλης, ο Καθηγητής Νευρολογίας-Νευροψυχολογίας του ΕΚΠΑ Σωτήριος Γιαννόπουλος,  ο Καθηγητής Νευρολογίας-Νευροψυχολογίας του ΕΚΠΑ  Γιώργος Παρασκευάς και η Νευρολόγος Λίνα Παλαιοδήμου.

Κατά την αξιολόγηση των εγκεφάλων πειραματόζωων, λίγες μέρες μετά τη νόσηση και χωρίς ο ιός να έχει εισέλθει στους εγκεφάλους, οι ερευνητές παρατήρησαν τις εξής αλλοιώσεις:

  • αντιδραστική φλεγμονή στη μικρογλοία της λευκής ουσίας του εγκεφάλου,
  • αύξηση κυτταροκινών και χυμοκινών στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό, ενώ
  • έως και επτά εβδομάδες μετά τη λοίμωξη παρατηρήθηκαν απώλεια μυελίνης, μείωση ολιγοδενδροκυττάρων και επηρεασμένη νευρογένεση στους ιπποκάμπους των πειραματόζωων.

Ο  ανθρώπινος εγκεφαλικός ιστός από 9 άτομα με λοίμωξη COVID-19 ή SARS-CoV-2 παρουσιάζει το ίδιο μοτίβο εξέχουσας επιλεκτικής μικρογλοιακής αντιδραστικότητας της λευκής ουσίας. Σε ποντίκια, οι προφλεγμονώδεις κυτταροκίνες/χημειοκίνες του ΕΝΥ ήταν αυξημένες για τουλάχιστον 7 εβδομάδες μετά τη λοίμωξη, με βλάβες στη νευρογένεση και τη γνωστική λειτουργία. Οι άνθρωποι που πάσχουν από μακροχρόνια COVID με γνωστικά συμπτώματα (48 άτομα) επιδεικνύουν ομοίως αυξημένα επίπεδα CCL11 σε σύγκριση με τα άτομα με μακροχρόνια COVID που δεν έχουν γνωστικά συμπτώματα (15 άτομα). Η αύξηση της αντιδραστικότητας της μικρογλοίας και των επιπέδων ιδιαίτερα της χυμοκίνης CCL11, η οποία χαρακτηριστικά σχετίζεται με τη νευρωνική ανάπλαση και τις νοητικές λειτουργίες, ήταν εμφανή στους ασθενείς με long-COVID σύνδρομο που εκδηλώθηκε με νοητική δυσλειτουργία (COVID-fog) σε σύγκριση με τους ασθενείς που είχαν άλλου είδους εκδηλώσεις του long-COVID συνδρόμου.

Το σύνδρομο των γνωστικών συμπτωμάτων που εμφανίζουν συχνά οι επιζώντες του COVID μοιάζει πολύ με το σύνδρομο της γνωστικής εξασθένησης που σχετίζεται με τη θεραπεία του καρκίνου (CRCI), κοινώς γνωστό ως «χημειοεγκέφαλος» (Chemo-fog).

Συνεπώς, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι COVID-fog και Chemo-fog μοιράζονται παρόμοια παθολογοανατομικά χαρακτηριστικά και, ενδεχομένως, ορισμένα στοιχεία που αφορούν την παθογένεια των συνδρόμων να είναι κοινά. Πλέον θα πρέπει να εξεταστεί εάν αυτές οι μικροσκοπικές αλλαγές στο long-COVID σύνδρομο μπορεί να παραμείνουν και να έχουν σημαντικό αντίκτυπο στη μακρόχρονη λειτουργικότητα των ασθενών.   

 

 

Πηγη: https://virus.com.gr/

CoViD-19: Νόσηση, εμβόλιο και ανδρική γονιμότητα

Η επίδραση του ιού στους όρχεις και στο σπέρμα. Πόσο επηρεάζεται η υποβοηθούμενη αναπαραγωγή από τη νόσηση τι συμβαίνει με το εμβόλιο. Η σεξουαλική δραστηριότητα στην εποχή της πανδημίας.

Ο ίδιος ο SARS-CoV-2 δεν εντοπίζεται στο σπέρμα και επομένως η σεξουαλική πράξη δεν συμμετέχει στη μετάδοσή του. Ωστόσο, ο ιός έχει φανεί πως επιδρά στους όρχεις και έχει επίπτωση στον αριθμό των σπερματοζωαρίων, στην κινητικότητα και στην ποιότητα του γενετικού υλικού. Αντίθετα, ο εμβολιασμός δεν έχει καμία επίδραση στην διαδικασία της εξωσωματικής γονιμοποίησης.

Τα παραπάνω ανακοινώθηκαν από ειδικούς επιστήμονες σε ειδική ενότητα με θέμα “COVID-19 και ανδρολογία”, στη διάρκεια του 36ου Βορειοελλαδικού Ιατρικού Συνεδρίου που διεξάγεται στη Θεσσαλονίκη. Η ίδια εκδήλωση ασχολήθηκε και με τις επιπτώσεις της πανδημίας στην σεξουαλική ζωή των ζευγαριών, οι οποίες είναι σημαντικές και ενδιαφέρουσες.

Η επίδραση του ιού στους όρχεις και στο σπέρμα

Απαντώντας στο ερώτημα αν ο νέος κορωνοϊός μπορεί να βρεθεί στο σπέρμα, η βιολόγος αναπαραγωγής Θεοδοσία Ζεγκινιάδου  είπε πως αυτό δεν συμβαίνει, παρά το ότι πρώτες αναφορές από την Κίνα έδειξαν κάποια λίγα περιστατικά, σε ποσοστό15%. Όπως διευκρίνισε, το σύνολο του δείγματος της συγκεκριμένης μελέτης ήταν μόνο 6 ασθενείς, 4 στη φάση της λοίμωξης και 2 στη φάση ανάρρωσης. “Η πληθώρα των μελετών που ακολούθησαν, έδειξε ακριβώς το αντίθετο. Και μιλάμε για περιπτώσεις ασθενών που ήταν στην οξεία λοίμωξη και ασθενών που είχαν περάσει τη λοίμωξη και ήταν πλέον στη φάση της ανάρρωσης. Σε καμία από τις επόμενες εργασίες δεν βρέθηκε ιός στο δείγμα του σπέρματος και έτσι λοιπόν με απόλυτη βεβαιότητα νομίζω ότι μπορούμε να υιοθετήσουμε αυτή την άποψη”, τόνισε για να προσθέσει πως αυτό έχει πολύ μεγάλη σημασία, καθώς φανερώνει πως η σεξουαλική πράξη δεν μπορεί να ενοχοποιηθεί για τη μετάδοση του ιού.

Παρόλα αυτά, στο σπερμοδιάγραμμα σε ασθενείς που νοσούν από COVID-19 παρουσιάζονται κάποιες αλλοιωμένες παράμετροι, οι οποίες επικεντρώνονται κυρίως στον αριθμό των σπερματοζωαρίων, την κινητικότητα και σε μικρότερο βαθμό στη μορφολογία. Στην ιστοτομία από μια βιοψία του όρχι φαίνονται κάποια σπερματικά σωληνάρια με φυσιολογική λειτουργία και κάποια άλλα με αποδιοργανωμένα κύτταρα.

Εφόσον ο SARS-CoV-2 δεν έχει βρεθεί στο σπέρμα, τι είναι αυτό που προκαλεί τη ζημιά; “Θα μπορούσαν να είναι κάποια πρωτεϊνικά μόρια, τα οποία μπορούν να περάσουν και να επηρεάσουν τη λειτουργία, ή θα μπορούσε να είναι το οξειδωτικό στρες που προκαλείται από τη φλεγμονή που έχει προκληθεί με τη σειρά της από τον COVID”, ανέφερε η κ. Ζεγκινιάδου, και πρόσθεσε: “τα πρώτα λίγα δεδομένα που υπάρχουν δείχνουν ότι το οξειδωτικό στρες έχει επίδραση και στην ποιότητα του γενετικού υλικού”.

Σε ό,τι αφορά το εμβόλιο κατά της COVID-19 λοίμωξης, οι μελέτες έχουν δείξει πως δεν έχει καμία επίδραση στην ποιότητα του σπέρματος σε ανθρώπους που ελέγχθηκαν πριν και μετά τον εμβολιασμό τους. “Αυτό είναι ένα πάρα πολύ ευχάριστο και αισιόδοξο γεγονός, το οποίο ισχύει όχι μόνο για την ποιότητα του σπέρματος αυτή καθ΄ αυτή, αλλά και για το αποτέλεσμα της εξωσωματικής γονιμοποίησης”, επεσήμανε.

Η διάρκεια των διαταραχών

Σε παρόμοιο πνεύμα, ο Χ. Μηλιώνης, ενδοκρινολόγος, επιμελητής Β’ ΕΣΥ στο “Έλενα Βενιζέλου“, ανέφερε πως ο νέος κορωνοϊός μπορεί να προσβάλλει τον ορχικό ιστό, όπως ήταν γνωστό ότι έκανε και ο παλιός (SARS-CoV-1)

“Προκαλούνται αρκετές πρωτοπαθείς βλάβες στους όρχεις και τελικά το κλινικό αποτέλεσμα είναι να έχουμε διαταραχές του σπέρματος στην COVID-19, στον όγκο, στην κινητικότητα, στη μορφολογία και στον αριθμό”, είπε, προσθέτοντας πως είναι σοβαρότερες οι διαταραχές σε άτομα με βαριά νόσο. “Όπως σε όλα τα εμπύρετα νοσήματα ο πυρετός παίζει επιβαρυντικό ρόλο, ενώ οι παθολογικές παράμετροι παραμένουν για περίπου 80 μέρες μετά τη νόσο, το οποίο είναι φυσιολογικό αν αναλογιστούμε ότι η σπερματογέννεση κρατάει περίπου 3 μήνες”, σημείωσε.

Σε ό,τι αφορά τις μακροπρόθεσμες επιδράσεις, δεν υπάρχει βεβαιότητα στους επιστήμονες. “Στους περισσότερους ασθενείς υπάρχει μια ομαλοποίηση των γαναδοτροπινών και της τεστοστερόνης μέσα σε 8 εβδομάδες μετά την ανάρρωση από οξεία λοίμωξη. Παρόλα αυτά, μεσοπρόθεσμα σε μια σημαντική μερίδα ασθενών μπορεί να παραμείνει κυρίως μειωμένη τεστοστερόνη και ωχρινοποιητική ορμόνη λόγω δευτεροπαθούς διαταραχής”, υπογράμμισε.

Παράγοντες κινδύνου είναι η διάρκεια νοσηλείας, που καθορίζει και την βαρύτητα της νόσου, ο Δείκτης Μάζας Σώματος και η αυξημένη περίμετρος μέσης.

Η σεξουαλική ζωή στην πανδημία

Οι ψυχοκοινωνικές επιπτώσεις της πανδημίας και των lockdown όταν αυτά ήταν σε ισχύ, άφησαν αναπόφευκτα το στίγμα τους και στην σεξουαλική ζωή. Όπως ανέφερε ο καθηγητής Ψυχιατρικής στο ΑΠΘ, Λουκάς Αθανασιάδης , οι επιπτώσεις αφορούσαν τόσο τη μειωμένη σεξουαλική επιθυμία όσο και την σεξουαλική δυσλειτουργία.

“Δεν είναι μια ‘ερωτική’ περίοδος αυτή, είναι μια περίοδος στρες και έντασης, υπάρχουν συχνοί καυγάδες στα ζευγάρια, αύξηση της χρήσης ή κατάχρησης ουσιών και αύξησης της ενδοοικογενειακής βίας”, είπε, σημειώνοντας πως η αύξηση της συχνότητας καταθλιπτικών και αγχωδών διαταραχών επέδρασαν έντονα και στη σεξουαλική δραστηριότητα.

Ωστόσο, δεν λείπουν και οι εξαιρέσεις, με ένα μέρος του πληθυσμού να την αυξάνει στην περίοδο της πανδημίας, ίσως σε μια προσπάθεια να χειριστούν το στρες και τις άλλες ψυχολογικές επιπτώσεις.

Αξιοσημείωτο εύρημα κάποιων μελετών είναι η αύξηση της χρήσης σκευασμάτων για τη στυτική δυσλειτουργία. Όπως ανέφερε ο καθηγητής, “δεν έχει διαπιστωθεί αν αυτό σχετίζεται με αυξημένη σεξουαλική δραστηριότητα  -δεν φαίνεται τόσο πολύ- ή με δυσκολίες στη σεξουαλική δραστηριότητα ή κάπου αλλού”.

Επιχειρώντας μια πρόβλεψη για την μεταπανδημική εποχή, ο κ. Αθανασιάδης υιοθέτησε την υπόθεση του ελληνοαμερικανού καθηγητή του Yale Νικόλα Χρηστάκη, όπως διατυπώθηκε στο βιβλίο του “Apollo’s Arrow“. “Λέει λίγο πολύ ότι η κατάσταση μετά την πανδημία θα μοιάζει με αυτή μετά τη γρίπη του 1920, όταν ο κόσμος μπήκε σε μια 10ετία με χαλάρωση των ηθών, οι άνθρωποι προσπαθούσαν να περνάνε καλά, έκαναν σεξουαλικές σχέσεις, το έριξαν έξω”, είπε, διευκρινίζοντας πως αυτό δεν θα αφορά όλους.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Tα παράδοξα της ανοσίας και η αξία της τρίτης δόσης στην Όμικρον

Ασυμπτωματικοί ασθενείς αποβάλλουν αργότερα τον ιό και έχουν χαμηλότερη ανοσία από τους βαρέως πάσχοντες. Εκτόξευση αντισωμάτων με την τρίτη δόση, η συμβολή των Τ λεμφοκυττάρων.

Υψηλότεροι τίτλοι αντισωμάτων ανιχνεύονται στους βαρέως νοσούντες από κορωνοϊό σε σχέση με τα πιο ελαφρά περιστατικά. Αντίθετα, οι μνημονικές απαντήσεις των ειδικών CD4 και CD8 Τ λεμφοκυττάρων είναι χαμηλότερες στη βαρύτερη νόσο.

Είναι ορισμένα από τα “παράδοξα” της ανοσίας απέναντι στην COVID-19 λοίμωξη, όπως τα περιέγραψε η βιοπαθολόγος, διευθύντρια στο Εθνικό Περιφερειακό Κέντρο Ιστοσυμβατότητας – Ανοσολογίας, Ασημίνα Φυλάκτου (φωτογραφία), μιλώντας στο 36ο Βορειοελλαδικό Ιατρικό Συνέδριο, που διοργανώνει η Ιατρική Εταιρεία Θεσσαλονίκης.

Καθυστερημένη ανάπτυξη αντισωμάτων

Μελέτη του Πανεπιστημίου Yale μέτρησε τα αντισώματα σε μεγάλο αριθμό ασθενών, εκ των οποίων κάποιοι εισήχθησαν στο νοσοκομείο και άλλοι παρέμειναν κατ΄ οίκον. Οι υψηλότεροι τίτλοι ανιχνεύτηκαν στους ασθενείς που νοσηλεύονταν σε σχέση με τις ήπιες περιπτώσεις. Στην ίδια μελέτη φάνηκε ότι όσοι ασθενείς κατέληξαν είχαν καθυστερημένη ανάπτυξη αντισωμάτων. Αν και στο τέλος έφτασαν στο ίδιο ποσό, αυτά άργησαν να αναπτυχθούν. “Η καθυστέρηση στην ανάπτυξη των εξουδετερωτικών αντισωμάτων σχετίζεται με αύξηση του ιικού φορτίου και της θνητότητας και άρα τίθεται θέμα έγκαιρης χορήγησης πλάσματος ή μονοκλωνικών αντισωμάτων”, σημείωσε η κ. Φυλάκτου.

Άλλη μελέτη, έδειξε πως ενώ τα αντισώματα αρχίζουν να φθίνουν στις 20 μέρες μετά τη νόσηση, τα μνημονικά Β κύτταρα συνεχίζουν να αυξάνονται για 150 μέρες, ενώ μια τρίτη μελέτη διαπίστωσε πως η κυτταρική ανοσία μπορεί να αντέξει μέχρι και 8 μήνες μετά τη νόσηση. Το ποσοστό των αντισωμάτων δεν σχετίζεται με την κυτταρική ανοσία.

Πολλές μελέτες έχουν δείξει ότι οι ασυμπτωματικοί ασθενείς αποβάλλουν τον ιό αργότερα από αυτούς που εισέρχονται στο νοσοκομείο. Επιπλέον, έχουν χαμηλό τίτλο αντισωμάτων και χαμηλότερη ανοσιακή απάντηση, γεγονός που όπως τόνισε η βιοπαθολόγος πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη στα εμβολιαστικά σχήματα.

Ανοσοκατεσταλμένοι και 3η δόση

Διάφορες ομάδες ανοσοκατεσταλμένων ασθενών, και περισσότερο οι μεταμοσχευμένοι, παρουσιάζουν μικρότερο ποσοστό ανοσιακής απάντησης και δημιουργίας αντισωμάτων με το εμβόλιο.

Στο Ιπποκράτειο νοσοκομείο της Θεσσαλονίκης, ένα μήνα μετά τη δεύτερη δόση του εμβολίου, μόνο το 15% των ασθενών παρουσίασαν θετικά εξουδετερωτικά αντισώματα και μόνο το 10% από αυτούς τα διατήρησε 4 μήνες μετά.

Ωστόσο, όπως τόνισε η κ. Φυλάκτου, το 41% αυτών που είχαν αρνητικά εξουδετερωτικά αντισώματα μετά τη δεύτερη δόση παρουσίασαν ειδική Τ κυτταρική απάντηση. “Αν δεν κοιτάμε την κυτταρική ανοσία, παραπλανούμαστε ως προς το είδος της ανοσίας που έχει επιτευχθεί”, παρατήρησε. Επιπλέον, το 74% όσων από τους παραπάνω ασθενείς νόσησαν ήταν θετικοί για εξουδετερωτικά αντισώματα, δηλαδή το ποσοστό τους πολλαπλασιάστηκε σε σχέση με αυτούς που είχαν αναπτύξει αντισώματα με το εμβόλιο. Το 55% αυτών, μάλιστα, τα διατήρησαν σε επαναληπτική μέτρηση 5 μήνες μετά.

Εξίσου μεγάλη βελτίωση επιτεύχθηκε με την τρίτη δόση του εμβολίου, η οποία αύξησε σε 70% τους ασθενείς που ήταν θετικοί στα εξουδετερωτικά αντισώματα, και αυτή διατηρήθηκε 4 μήνες μετά. Ο τίτλος αντισωμάτων μετά την 3η δόση είχε μέση τιμή 9,6 φορές πάνω από τα όρια αναφοράς, ενώ επίσης εντυπωσιακό είναι ότι η ενισχυτική δόση βελτίωσε περαιτέρω και την κυτταρική ανοσία. Ειδικά για την Όμικρον παραλλαγή, όπως επεσήμανε, είναι επιτακτική η ανάγκη της τρίτης δόσης, προκειμένου να διατηρηθεί η ανοσία.

Σε ό,τι αφορά την 4η δόση, μελέτη στο Ισραήλ έδειξε πως στις μικρές ηλικίες δεν παρουσιάζει ιδιαίτερη μεταβολή ως προς το ανοσιακό προφίλ, ωστόσο, σε άλλη μελέτη φαίνεται ότι είναι μεγάλο το κέρδος της σε άτομα άνω των 60 ετών.

Συνοψίζοντας, η κ. Φυλάκτου, επεσήμανε πως

  • ο χρόνος εμφάνισης των αντισωμάτων είναι κριτικής σημασίας για τη βαρύτητα της νόσου.
  • Οι λεμφοκυτταρικές απαντήσεις παρέχουν προστασία και σε απουσία εξουδετερωτικών αντισωμάτων
  • τα εμβόλια προστατεύουν σαφώς από τη βαριά νόσηση και τον θάνατο
  • Η 3η δόση φάνηκε ότι είναι απαραίτητη και αυξάνει πολύ την προστασία έναντι της Όμικρον παραλλαγής.

Ωστόσο, σημείωσε πως ο αριθμός των θανάτων συνεχίζει να αυξάνεται, αφήνοντας κενά στην κατανόηση μηχανισμών και άρα οριστικής λύσης. “Οι αισιόδοξες προβλέψεις δυστυχώς ακόμα δεν μπορούν να επιβεβαιωθούν, ενώ πολλά ερωτηματικά παραμένουν σχετικά και με το Long COVID σύνδρομο”, κατέληξε.

 

 

Πηγή: https://www.iatronet.gr/

CoViD-19: Η “ακτινογραφία” όλων των παραλλαγών και η Όμικρον 3

Οι 5 κύριες παραλλαγές ανησυχίας που έχουν εμφανιστεί μέχρι σήμερα, τα χαρακτηριστικά τους, οι υποπαραλλαγές και πώς “βαπτίζονται”. Η τρίτη εκδοχή της Όμικρον βρίσκεται ήδη στα ραντάρ των ειδικών.

Άλφα, Βήτα, Γάμα, Δέλτα και Όμικρον. Τα πέντε πιο επικίνδυνα πρόσωπα με τα οποία ο SARS-CoV-2 απείλησε και συνεχίζει να απειλεί την ανθρωπότητα, δεν είναι παρά μόνο πέντε από τις δεκάδες παραλλαγές του. Τα λάθη που κάνει ο ιός στην διαδικασία αντιγραφής του εαυτού του, μεταφράζονται σε διαρκείς μεταλλάξεις. Αυτές που συντελούνται στην περιοχή της πρωτεϊνης ακίδας (Spike), μέσω της οποίας εισέρχεται ιός στο ανθρώπινο κύτταρο, προσδίδουν συγκεκριμένες ιδιότητες στα μεταλλαγμένα στελέχη: μεταδοτικότητα, παθογονικότητα, ικανότητα διαφυγής από το ανοσολογικό “τείχος” του εμβολίου, μειωμένη απόκριση στην θεραπευτική παρέμβαση, δυνατότητα επαναμόλυνσης.

Η παγκόσμια επιστημονική κοινότητα παρακολουθεί, καταγράφει, κατηγοριοποιεί και “βαπτίζει” κάθε φορά τα νέα πρόσωπα του ιού, προετοιμάζοντας τις αντίστοιχες άμυνες, μέχρι την επόμενη παραλλαγή, σε μια αδυσώπητη μάχη για τη δημόσια υγεία, που διαρκεί ήδη πάνω από δύο χρόνια.

Ο βιοπαθολόγος, επιμελητής στο Εργαστήριο Μικροβιολογίας του νοσοκομείου ΑΧΕΠΑ της Θεσσαλονίκης, Γεώργιος Μελέτης , συνοψίζει τη μέχρι σήμερα διαδρομή, από το αρχικό στέλεχος της Wuhan, με το οποίο ο SARS-CoV-2 συστήθηκε στην ανθρωπότητα, μέχρι την Όμικρον 3, την τρίτη εκδοχή της υπέρ-μεταδοτικής παραλλαγής Όμικρον, που βρίσκεται ήδη στο μικροσκόπιο των επιστημόνων. Η εισήγησή του παρουσιάστηκε στο 36ο Βορειοελλαδικό Ιατρικό Συνέδριο.

Μεταλλάξεις, παραλλαγές, ονοματοδοσία

Ο διεθνής όρος που περιγράφει τις διάφορες εκδοχές του ιού είναι variant (παραλλαγή) και όχι mutation (μετάλλαξη). Κάθε παραλλαγή περιλαμβάνει αρκετές μεταλλάξεις σε σχέση με το αρχικό στέλεχος.

“Ξεκινώντας από την αρχική υπόθεση ότι ο SARS-CoV-2 προήλθε από γενετικό ανασυνδυασμό κορωνοϊών νυχτερίδας και παγκολίνου, ο προγονικός τύπος με ικανότητα να μολύνει ανθρώπους ονομάστηκε A lineage. Η επόμενη Β κ.ο.κ.”, είπε ο κ. Μελέτης, περιγράφοντας την αρχή της διαδρομής, τον χειμώνα του 2019 – 2020.

Επιτροπή γενετιστών από τα πανεπιστήμια του Εδιμβούργου και της Οξφόρδης καθορίζουν την επιστημονική και δυσνόητη στο ευρύ κοινό ονοματοδοσία, με βάση συγκεκριμένους κανόνες: Οι γενεαλογίες (lineages) αναγράφονται με αλφαβητικό πρόθεμα με λατινικούς χαρακτήρες και αριθμητική κατάληξη, στις οποίες επιτρέπεται να χρησιμοποιηθεί οποιοδήποτε γράμμα εκτός των I, Oκαι X, επειδή το Ι προσομοιάζει στο 1 (ένα), το Ο στο 0 (μηδέν), ενώ το Χ χρησιμοποιείται μόνο για ανασυνδυασμένες σειρές. Κάθε τελεία σημαίνει “απόγονος του”. “Δηλαδή, η γενεαλογία Β.1.1.7 σημαίνει 7ος απόγονος της Β.1.1, η οποία με τη σειρά της είναι ο πρώτος απόγονος της Β.1”, εξήγησε ο βιοπαθολόγος.

Επειδή όλα αυτά είναι δυσνόητα στο ευρύ κοινό, αρχικά χρησιμοποιήθηκε μια ονοματολογία με βάση την χώρα προέλευσης, η οποία όμως από τη μια δεν είναι σωστή επιστημονικά και από την άλλη εγείρει και πολιτικές αντιδράσεις, γιατί έτσι στοχοποιούνται ολόκληρες χώρες και περιοχές. Έτσι, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) εισήγαγε τη νέα ονοματολογία, με βάση τα γράμματα του ελληνικού αλφαβήτου, κυρίως για αυτές που αξιολογούνται ως παραλλαγές ανησυχίας (variants of concern). Οι άλλες δύο κατηγορίες, ανάλογα με την κλιμάκωση του ΠΟΥ, είναι οι παραλλαγές ενδιαφέροντος (variants of interest) και οι παραλλαγές υπό παρακολούθηση (variants under monitoring).

Τα variants of concern μέχρι σήμερα:

  • Άλφα: Ξεκίνησε στα τέλη του 2020 από τη Μεγάλη Βρετανία. Είχε 17 μεταλλάξεις, 14 σημειακές αντικαταστάσεις και 3 ελλείψεις, 8 εκ των οποίων βρίσκονταν στην S πρωτεϊνη. Υπήρξε μια έλλειψη που οδηγούσε σε μείωση της ανοσοποιητικής απάντησης και αποτυχία ανίχνευσης από ορισμένα διαγνωστικά τεστ. Κλινικά είχαμε περίπου 30% με 50% αυξημένη μεταδοτικότητα σε σχέση με το αρχικό στέλεχος, αυξημένες πιθανότητες νοσηλείας και θανάτου, όμως δεν επηρέασε ουσιαστικά τη δραστικότητα των εμβολίων. Σήμερα, θεωρείται de-escalated variant, διότι δεν κυκλοφορεί πλέον.
  • Βήτα: Εμφανίστηκε περίπου την ίδια εποχή, στη Νότια Αφρική. Είχε 9 μεταλλάξεις στην S πρωτεϊνη, 3 εκ των οποίων βρίσκονται στην RBD περιοχή (η περιοχή σύνδεσης με τους υποδοχείς των ανθρώπινων κυττάρων), αυξάνοντας την συνδεσιμότητα με τον ACE2 υποδοχέα. Μία από αυτές είναι ίδια με την Άλφα και μια άλλη σχετίστηκε με μειωμένη αποδοτικότητα εμβολίων. Κλινικά, ήταν πιο μεταδοτική παραλλαγή από το αρχικό στέλεχος, όμως λιγότερο από την Άλφα. Είχε αυξημένες πιθανότητες νοσηλείας και θανάτου σε σχέση με το αρχικό στέλεχος και μειωμένη αποδοτικότητα των εμβολίων, κυρίως αυτού της AstraZeneca.
  • Γάμα: Εμφανίστηκε στη Βραζιλία, τον Ιανουάριο του 2021. Έχει 10 μεταλλάξεις στην S πρωτεϊνη, 3 εκ των οποίων είναι ίδιες με το Βήτα και βρίσκονται στην RBD περιοχή. Αυξημένη μεταδοτικότητα σε σχέση με άλλες παραλλαγές, αλλά όχι περισσότερο από Άλφα και Δέλτα, προκαλεί 10% με 80% πιο θανατηφόρα νόσο σε σχέση με άλλες παραλλαγές στη Βραζιλία ενώ υπάρχουν ενδείξεις για ανοσιακή διαφυγή (δυνατότητα επαναλοίμωξης και μειωμένη δραστικότητα εμβολίων)
  • Δέλτα: Πρωτοεμφανίστηκε στην Ινδία, περίπου στα τέλη του 2020. Τέσσερις σημαντικές μεταλλάξεις στην S πρωτεϊνη, μία από αυτές είναι ίδια με μετάλλαξη της Άλφα και βρίσκεται στην περιοχή διαχωρισμού της S πρωτεϊνης και μια άλλη νέα μετάλλαξη που σταθεροποιεί τη σύνδεση με τον ACE2 υποδοχέα και αυξάνει κατά πολύ τη μολυσματικότητα. Κλινικά έχουμε περίπου 80% με 90% μεγαλύτερη μεταδοτικότητα από την Άλφα και πιο σοβαρή νόσηση σε ανεμβολίαστους σε σχέση με όλες τις άλλες παραλλαγές. Όμως τα εμβόλια παρέμειναν προστατευτικά ως προς την πιθανότητα σοβαρής νόσησης.
  • Υποπαραλλαγή AY.4.2, που λανθασμένα ονομάστηκε Δέλτα +, όπως ανέφερε ο κ. Μελέτης: Εμφανίζει επιπλέον μεταλλάξεις που παρουσιάζονται σε άλλες παραλλαγές, αλλά δεν υπήρχαν στο αρχικό Δέλτα. Δύο απ’ αυτές θεωρείται πως αυξάνουν τη μεταδοτικότητα, χωρίς όμως να επηρεάζουν εμβόλια και θεραπείες. Κλινικά, είναι 10% με 20% πιο μεταδοτική από την αρχική Δέλτα, χωρίς όμως ενδείξεις για ακόμη πιο σοβαρή νόσο και για μείωση της δραστικότητας των εμβολίων.
  • Όμικρον: Ήρθε στην Μποτσουάνα, τον Νοέμβριο του 2021, για να διαψεύσει όσους εκτιμούσαν ότι ο ιός δεν θα μπορούσε να γίνει ακόμα πιο μεταδοτικός. Έχει πλήθος μεταλλάξεων στην S πρωτεϊνη και άλλαξε τους κανόνες του παιχνιδιού. Τριάντα αντικαταστάσεις, 3 διαγραφές και μια προσθήκη στην πρωτείνη S, 15 από τις οποίες βρίσκονται στο RBD, άρα πρόκειται για την παραλλαγή με τις περισσότερες μεταλλάξεις που έχει βρεθεί μέχρι τώρα σε μεγάλο αριθμό κρουσμάτων. Κλινικά ακόμα πιο αυξημένη μεταδοτικότητα ακόμα και σε σχέση με τη Δέλτα, όμως πλέον υπάρχουν ενδείξεις για πιο ήπια νόσο και για μειωμένη δραστικότητα των εμβολίων.
  • Η υποπαραλλαγή Όμικρον 2, που κυριαρχεί ήδη σε δεκάδες χώρες, και στην Ελλάδα, φαίνεται από τα μέχρι στιγμής στοιχεία να έχει παρόμοια χαρακτηριστικά με την Όμικρον 1, αλλά ακόμη μεγαλύτερη μεταδοτικότητα.
  • Όμικρον 3: Αναφέρθηκε πρόσφατα από τη Νότια Αφρική και εμφανίζει έναν συνδυασμό ορισμένων μεταλλάξεων της Ομικρον 1 και της Όμικρον 2, χωρίς όμως επιπλέον ξεχωριστές μεταλλάξεις. Από τις 33 μεταλλάξεις της Όμικρον 3 στην Spike πρωτεϊνη οι 31 είναι κοινές με την Όμικρον 1. “Αυτό αποτελεί μια ένδειξη ότι ίσως έχει παρόμοια συμπεριφορά με την Όμικρον 1”, εκτιμά μιλώντας στο iatronet.gr ο κ. Μελέτης.

Επιχειρώντας να απαντήσει στο ερώτημα τι μας επιφυλάσσει το μέλλον, ο ίδιος είναι επιφυλακτικός. “Είναι γεγονός ότι τα χαρακτηριστικά της Όμικρον αφήνουν κάποια περιθώρια αισιοδοξίας, όμως είναι επίσης γεγονός ότι κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει με βεβαιότητα την εμφάνιση και νέων παραλλαγών που θα αλλάξουν εκ νέου τα δεδομένα. Επομένως εμείς οι βιοπαθολόγοι προτιμούμε πάντα να μιλάμε για εγρήγορση και επιτήρηση παρά για εφησυχασμό”, καταλήγει.

 

 

Πηγή: https://www.iatronet.gr/