Νέα σελίδα στην αντιμετώπιση της νόσου του κινητικού νευρώνα (ALS) και της πλήρους μυϊκής παράλυσης φαίνεται πως ανοίγει με την εμφύτευση ειδικής συσκευής στον εγκέφαλο. Η επικοινωνία με ασθενή με τη νόσο και πλήρη σύνδρομο εγκλεισμού επιτεύχθηκε με τη βοήθεια ειδικής συσκευής και μέσω της τεχνητής νοημοσύνης.
Το εγχείρημα πραγματοποιήθηκε από ομάδα ερευνητών από το Πανεπιστήμιο του Tübingen της Γερμανίας υπό τον συντονισμό του μεταδιδακτορικού ερευνητού Ujwal Chaudhary και του Καθηγητού Niels Birbaumer. Το άρθρο των ερευνητών δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Nature Communications (με δείκτη απήχησης 14,9). Την εν λόγω εργασία σχολιάζουν ο καθηγητής Νευρολογίας και Διευθυντής της Β’ Νευρολογικής Κλινικής του ΕΚΠΑ, Γεώργιος Τσιβγούλης και η Νευρολόγος Λίνα Παλαιοδήμου.
Πρόκειται για μία προοδευτική νευροεκφυλιστική πάθηση που προσβάλλει τους κινητικούς νευρώνες στον εγκέφαλο και το νωτιαίο μυελό. Η νόσος προκαλεί βαθμιαία απώλεια της ικανότητας για βάδιση, σίτιση, ομιλία και, στα τελικά στάδια, αναπνοή. Συνήθως συσκευές υποβοήθησής και επαυξητικής επικοινωνίας επιστρατεύονται ή επικοινωνία του ασθενή βασίζεται σε κινήσεις των οφθαλμών. Ωστόσο, εφόσον επέλθει η υστέρηση και αυτής της ικανότητας ο ασθενής περιέρχεται σε μία κατάσταση πλήρους εγκλεισμού (complete locked-in syndrome) που έως τώρα απέκλειε την κάθε είδους επικοινωνία.
Ο 36χρονος ασθενής είχε λάβει τη διάγνωση της νόσου του κινητικού νευρώνα πριν από 7 χρόνια. Ωστόσο, έχασε την επικοινωνία μέσω των οφθαλμικών κινήσεων από τον Φεβρουάριο του 2019, οπότε και η προοδευτική εκφύλιση των κινητικών κυττάρων τον οδήγησε στην κατάσταση πλήρους μυϊκής παράλυσης. Έπειτα από τη συγκατάθεση της οικογένειας του ασθενή, οι ερευνητές προχώρησαν στη νευροχειρουργική τοποθέτηση ειδικής συστοιχίας 64 μικροηλεκτροδίων στον κινητικό και προκινητικό φλοιό του εγκεφάλου του ασθενούς, όπως αναφέρεται στην περίληψη της μελέτης.
Τους επόμενους τρεις μήνες μετά την εμφύτευση της συσκευής. Λόγω της αδυναμίας υιοθέτησης στρατηγικής επικοινωνίας μέσω κινήσεων των ματιών ή των χεριών ακολούθησε η εκπαίδευση του υπολογιστικού συστήματος με τη βοήθεια ακουστικών ερεθισμάτων και βίο-ανατροφοδότησης. Οι ερευνητές αυξομείωναν τον τόνο του ηχητικού ερεθίσματος αναλόγως της πυροδότησης των νευρώνων που βρίσκονταν κοντά στο εμφύτευμα. Μετά από 12 ημέρες, ο ασθενής πλέον μπορούσε να πυροδοτήσει ένα συγκεκριμένο ηχητικό τόνο στον υπολογιστή.
Ο ασθενής που βρισκόταν σε κατάσταση κατ’οίκον φροντίδας ανέπτυξε μια στρατηγική βασισμένη σε νευροανάδραση με ακουστική καθοδήγηση για τη διαμόρφωση των ρυθμών νευρικής πυροδότησης. Μέσω των ηχητικών τόνων και της αύξησης ή μείωσης αυτών, ο ασθενής κατάφερε να υποδείξει «ναι» ή «όχι» σε μεμονωμένα γράμματα και στη συνέχεια σε φράσεις. Στο επόμενο στάδιο ο ασθενής πέτυχε να σχηματίσει ολοκληρωμένες προτάσεις, με τις οποίες μπορούσε να επικοινωνήσει με τους φροντιστές και την οικογένειά του και να εκφράσει τις επιθυμίες του.
Ενθαρρυντικά είναι τα στοιχεία που δημοσιεύθηκαν στην βιβλιογραφία. Ωστόσο, αναγκαίες κρίνονται περαιτέρω μελέτες και σε άλλους ασθενείς για να επιβεβαιωθούν αυτά τα πρώιμα στοιχεία.
Πηγη: https://virus.com.gr/
Οι χρόνιοι φόβοι ότι η χρήση κινητών τηλεφώνων μπορεί να αυξάνει τον κίνδυνο εγκεφαλικού όγκου αναζωπυρώθηκαν τα τελευταία χρόνια μετά την εμφάνιση των ασύρματων δικτύων πέμπτης γενιάς (5G), όμως νέα μεγάλη βρετανική επιστημονική μελέτη καθησυχάζει, καταλήγοντας στο ότι οι χρήστες κινητής τηλεφωνίας δεν έχουν αυξημένο κίνδυνο καρκίνου στον εγκέφαλο.
Τα κινητά εκπέμπουν κύματα ραδιοσυχνοτήτων που, αν απορροφηθούν από τους ιστούς του σώματος, μπορεί να αυξήσουν τη θερμοκρασία τους και να προκαλέσουν βλάβη. Επειδή τα κινητά κρατιούνται συνήθως κοντά στο κεφάλι, τα εκπεμπόμενα κύματα φθάνουν σε βάθος μερικών εκατοστών στον εγκέφαλο, κάτι που έχει εδώ και χρόνια οδηγήσει σε ανησυχίες για τον πιθανό κίνδυνο ανάπτυξης εγκεφαλικών όγκων.
Η Διεθνής Υπηρεσία Έρευνας για τον Καρκίνο (IACR) έχει χαρακτηρίσει τα κύματα ραδιοσυχνοτήτων ως «πιθανώς καρκινογόνα». Όμως οι περισσότερες έρευνες μέχρι σήμερα που έχουν μελετήσει το ζήτημα, ήσαν αναδρομικές, δηλαδή οι συμμετέχοντες ανέφεραν τη χρήση του κινητού τους μετά από τη διάγνωση καρκίνου, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε παραπλανητικές εκτιμήσεις.
Η νέα προοπτική μελέτη (prospective study) από τους επιδημιολόγους του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης και την IACR, η οποία δημοσιεύθηκε στο περιοδικό του Εθνικού Ινστιτούτου Καρκίνου (Journal of National Cancer Institute), περιέλαβε 776.156 γυναίκες προτού αναπτύξουν κάποια πάθηση και οι οποίες παρακολουθήθηκαν σε βάθος έως 14 ετών, για να διερευνηθεί μια πιθανή σχέση ανάμεσα στη χρήση κινητού τηλεφώνου και στην εμφάνιση όγκων στον εγκέφαλο, όπως γλοίωμα (όγκος του νευρικού συστήματος), ακουστικό νεύρωμα (όγκος του νεύρου που συνδέει τον εγκέφαλο με το έσω ους), μηνιγγίωμα (όγκος της μεμβράνης που περιβάλλει τον εγκέφαλο) και όγκος της υπόφυσης.
Στη διάρκεια της μελέτης 3.268 γυναίκες (ποσοστό 0,42% του συνόλου) εμφάνισαν κάποιον εγκεφαλικό όγκο. Δεν υπήρχε όμως καμία στατιστικά σημαντική διαφορά ανάμεσα σε εκείνες που ποτέ δεν είχαν χρησιμοποιήσει κινητό τηλέφωνο και σε εκείνες που είχαν, κάτι που αφορούσε όλους τους τύπους καρκίνου του εγκεφάλου.
Δεν διαπιστώθηκε αύξηση του κινδύνου καρκίνου του εγκεφάλου σε όσες χρησιμοποιούσαν το κινητό τους καθημερινά ή/και για πάνω από δέκα χρόνια. Τέλος, η πιθανότητα εμφάνισης όγκου ήταν ίδια στην αριστερή και στη δεξιά πλευρά του κεφαλιού, παρόλο που οι περισσότεροι χρήστες κινητού το χρησιμοποιούν κρατώντας το από τη δεξιά πλευρά.
Η ερευνήτρια δρ Κίρστιν Πίρι της Μονάδας Επιδημιολογίας Καρκίνου του Τμήματος Υγείας του Πληθυσμού της Οξφόρδης δήλωσε ότι “αυτά τα αποτελέσματα υποστηρίζουν τα ολοένα αυξανόμενα στοιχεία ότι η χρήση κινητού τηλεφώνου υπό συνήθεις συνθήκες δεν αυξάνει τον κίνδυνο όγκου στον εγκέφαλο”.
Παρά το ότι τα ευρήματα είναι καθησυχαστικά, σύμφωνα με τους ερευνητές, παραμένει ασαφές κατά πόσο οι κίνδυνοι από τη χρήση κινητού είναι διαφορετικοί για όσους χρησιμοποιούν πολύ συχνά τη συσκευή τους. Στη συγκεκριμένη βρετανική μελέτη μόνο το 18% των ατόμων μιλούσαν στο κινητό τους για περισσότερα από 30 λεπτά την εβδομάδα. Οι ερευνητές ανέφεραν ότι κάποιος μπορεί να μειώσει την έκθεση του στα κύματα του κινητού χρησιμοποιώντας “hands-free” ή ηχεία.
Ο ερευνητής Γιοακίμ Σιτζ της IARC ανέφερε ότι «οι κινητές τεχνολογίες βελτιώνονται συνεχώς, συνεπώς οι πιο πρόσφατες γενιές συσκευών εκπέμπουν σημαντικά χαμηλότερη ενέργεια. Παρόλα αυτά, δεδομένης της έλλειψης στοιχείων για τους πολύ συχνούς χρήστες, μια καλή προσέγγιση για λόγους προφύλαξης είναι να συμβουλεύσουμε τη μείωση της μη αναγκαίας έκθεσης στο κινητό».
Πηγή: ΑΠΕ -ΜΠΕ
Πηγη: https://www.news4health.gr/
Μία πειραματική γονιδιακή θεραπεία σε μορφή τζελ δίνει υποσχέσεις στα παιδιά – πεταλούδες, καθώς επούλωσε σε μεγάλο βαθμό τις πληγές τους.
Τα παιδιά-πεταλούδες είναι τα παιδιά που γεννήθηκαν με δέρμα τόσο ευαίσθητο, ώστε ακόμη και ένα απλό άγγιγμα να μπορεί να δημιουργήσει πληγές που ίσως δεν επουλωθούν ποτέ πλήρως. Τώρα, σε μία μικρή μελέτη με ασθενείς που κληρονόμησαν τη σπάνια νόσο της πομφολυγώδης επιδερμόλυσης (Epidermolysis Bullosa), οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν ένα τζελ μεταφοράς DNA για να βοηθήσουν στην αποκατάσταση του δέρματός τους.
Η προσέγγιση είναι απλώς μία από τις αρκετές νέες πειραματικές γονιδιακές θεραπείες για την πάθηση. Είναι με διαφορά, όμως, η πιο απλή. Ένα τζελ γεμάτο με ιούς που φέρουν ένα θεραπευτικό γονίδιο, απλώνεται στο δέρμα, σαν αλοιφή. Οι δημιουργοί του αναφέρουν ότι είναι η πρώτη τοπική γονιδιακή θεραπεία που πέρασε τις κλινικές δοκιμές και είναι «η πιο επιτυχημένη τέτοια θεραπεία μέχρι σήμερα» ανέφερε βιομηχανικός David Schaffer από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϋ, ο οποίος δεν συμμετείχε στη μελέτη.
Τα άτομα με EB φέρουν μεταλλάξεις που απενεργοποιούν γονίδια για τις πρωτεΐνες που αγκυροβολούν μεταξύ τους τα στρώματα του δέρματος και τις επενδύσεις ορισμένων εσωτερικών οργάνων. Το δέρμα τους σκίζεται εύκολα και σχηματίζονται φουσκάλες σε περιοχές που είναι επιρρεπείς στην τριβή όπως οι αγκώνες, τα γόνατα και ο οισοφάγος. Ένα τέτοιο σκίσιμο μπορεί να οδηγήσει σε επώδυνες ανοιχτές πληγές, επίμονες λοιμώξεις, ουλές, καρκίνο του δέρματος και θάνατο μέχρι την πρώιμη ενήλικη ζωή.
Στη νέα μελέτη, οι ασθενείς είχαν υπολειπόμενο δυστροφικό EB (RDEB) και δεν είχαν μια πρωτεΐνη δέρματος που ονομάζεται κολλαγόνο VII. Για τη θεραπεία των πληγών τους, μια ομάδα με επικεφαλής τον δερματολόγο Peter Marinkovich της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Στάνφορντ ανέπτυξε ένα τζελ που περιέχει τον ιό του απλού έρπητα 1 – πιο γνωστός για την πρόκληση έρπητα – τροποποιημένο για να φέρει το γονίδιο για το κολλαγόνο VII και κατασκευασμένο έτσι ώστε να μην μπορεί να αναπαραχθεί.
Ένα πλεονέκτημα του ιού του έρπητα είναι ότι το γονιδίωμά του είναι αρκετά ευρύχωρο για το μεγάλο γονίδιο του κολλαγόνου VII. Ένα άλλο είναι ότι ο ιός έχει εξελιχθεί για να αποφύγει την αύξηση της αποτελεσματικής απόκρισης από το ανθρώπινο ανοσοποιητικό σύστημα – ο λόγος που οι περισσότερες λοιμώξεις από έρπητα δεν εξαφανίζονται ποτέ. «Όταν έχεις έρπητα, είναι πολύ ενοχλητικό, αλλά ως φορέας γονιδιακής θεραπείας μπορεί να είναι ένα σημαντικό πλεονέκτημα», λέει ο Marinkovich. Αυτό σημαίνει ότι, σε αντίθεση με τις περισσότερες ιικές γονιδιακές θεραπείες, οι ασθενείς μπορούν να λαμβάνουν πολλαπλές θεραπείες με φορείς ιού έρπητα.
Το 2018 ο Μαρίνκοβιτς και οι συνάδελφοί του εκκίνησαν μία κλινική δοκιμή που χρηματοδοτήθηκε από την εταιρεία Krystal Biotech Inc. Εννιά ασθενείς, τρεις εκ των οποίων παιδιά, απάλειψαν τις πληγές τους με σταγόνες του τζελ, που μετά απλώθηκε με επίδεσμο. Οι ασθενείς λάμβαναν φροντίδα κάθε 1-3 μέρες για 25 μέρες.
Σε όλες τις περιπτώσεις εκτός από μία, οι πληγές επουλώθηκαν μέσα σε 3 μήνες μετά τη λήξη της θεραπείας, αναφέρουν οι επιστήμονες στο περιοδικό Nature Medicine. Η 5ετής πληγή στο πόδι ενός ασθενούς, χρειάστηκε δύο κύκλους θεραπειών αλλά τελικά γιατρεύτηκε μετά από οχτώ μήνες. Αντίθετα, κάποιες πληγές που έλαβαν φροντίδα με placebo, κάποιες φορές γιατρεύτηκαν αλλά άνοιξαν ξανά. Δεν γιατρεύτηκε πλήρως κάθε πληγή με το τζελ αλλά «τα αποτελέσματα ήταν αρκετά καλά» είπε ο Μαρίνκοβιτς.
«Δεν είναι μια μόνιμη θεραπεία, αλλά είναι ένας τρόπος για να βρισκόμαστε σε πλεονεκτικότερη θέση από τις πληγές. Βελτιώνει σημαντικά την ποιότητα ζωής των ασθενών» είπε ο Marinkovich.
Η ομάδα του σχεδιάζει τώρα να δοκιμάσει το τζελ σε άλλα τραύματα τυπικά σε ασθενείς με RDEB, στον κερατοειδή, τον οισοφάγο και γύρω από τον πρωκτό.
Την περασμένη εβδομάδα, ο Μαρίνκοβιτς παρουσίασε θετικά αποτελέσματα από μια μεγαλύτερη δοκιμή του τζελ. Η Krystal Biotech σχεδιάζει να αναζητήσει ρυθμιστική έγκριση φέτος.
Πηγη: https://www.news4health.gr/
Ερευνητές από το Νοσοκομείο Παίδων της Φιλαδέλφειας (CHOP) ανακάλυψαν ότι η δυσλειτουργία σε έναν σημαντικό υποτύπο κυττάρων στο νευρωνικό δίκτυο του εγκεφάλου συμβάλλει σε χρόνια συμπτώματα στη νευροαναπτυξιακή διαταραχή σύνδρομο Dravet. Τα ευρήματα δημοσιεύτηκαν σήμερα στο περιοδικό Cell Reports. Το σύνδρομο Dravet είναι μια μορφή γενετικής επιληψίας που χαρακτηρίζεται από επιληπτικές κρίσεις που ξεκινούν τον πρώτο χρόνο της ζωής, μαζί με διαφορές στην ανάπτυξη της παιδικής ηλικίας και χαρακτηριστικά της διαταραχής του φάσματος του αυτισμού. Τα παιδιά με σύνδρομο Dravet έχουν επίσης αυξημένες πιθανότητες πρόωρου θανάτου, καθιστώντας τη σωστή διάγνωση και θεραπεία της διαταραχής κρίσιμης σημασίας.
Περισσότερο από το 90% των παιδιών με σύνδρομο Dravet έχουν μια παθογόνο ή ασθένεια που προκαλεί παραλλαγή στο γονίδιο SCN1A, το οποίο κάνει την πρωτεΐνη Nav1.1, ένα κανάλι νατρίου που είναι σημαντικό για τη δραστηριότητα των κυττάρων που καταστέλλουν τις κρίσεις που ονομάζονται ενδονευρώνες και Συγκεκριμένα, ένας υποτύπος ενδονεύρων που ονομάζεται ενδονευρώνας παρβαλβουμίνης. “Το σύνδρομο Dravet επηρεάζει 1 στα 14.000 παιδιά στον κόσμο και έχει βαθιά επίδραση στα παιδιά και τις οικογένειές τους”, δήλωσε ο Ethan Goldberg, MD, Ph.D., παιδονευρολόγος και διευθυντής της Epilepsy Neurogenetics Initiative (ENGIN) στο CHOP and επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης.
“Μπορούμε να μοντελοποιήσουμε το σύνδρομο Dravet στο εργαστήριο για να κατανοήσουμε ακριβώς πώς η απώλεια του SCN1A παράγει τα κλινικά χαρακτηριστικά που είναι χαρακτηριστικά της νόσου για να οδηγήσει στην ανάπτυξη νέων θεραπειών και, μια μέρα, μια θεραπεία”. Προηγούμενη εργασία από το εργαστήριο Goldberg έδειξε ότι η μη φυσιολογική ηλεκτρική δραστηριότητα αυτών των νευρώνων παρβαλβουμίνης σε ένα προκλινικό πειραματικό μοντέλο του συνδρόμου Dravet ήταν μόνο παροδική, με αυτούς τους νευρώνες να ανακτούν τη φυσιολογική δραστηριότητα στη χρόνια φάση της διαταραχής.
Αυτό δημιούργησε ένα αίνιγμα για την ερευνητική κοινότητα: γιατί οι ασθενείς με σύνδρομο Dravet συνεχίζουν να έχουν επιληπτικές κρίσεις, γνωστική εξασθένηση και χαρακτηριστικά διαταραχής του φάσματος του αυτισμού; Σε αυτή τη μελέτη, οι ερευνητές ανέπτυξαν μια μέθοδο για την αξιολόγηση της λειτουργίας των ενδονευρώνων παρβαλβουμίνης σε δύο διαφορετικά χρονικά σημεία. Η πρώιμη σοβαρότητα της νόσου προκαλείται από ανωμαλίες στην ηλεκτρική δραστηριότητα του ενδονευρώνα παρβαλβουμίνης, η οποία επιτρέπει στους νευρώνες να στείλουν ένα μήνυμα στους γειτονικούς νευρώνες. Ωστόσο, η χρόνια δυσλειτουργία οφειλόταν αντ’ αυτού σε εξασθενημένη συναπτική μετάδοση.
Eνώ οι ενδονευρώνες παρβαλβουμίνης ανέκτησαν την ικανότητα να παράγουν ηλεκτρική δραστηριότητα, αυτή η δραστηριότητα δεν εξαπλώθηκε κάτω από το νεύρο ή τον άξονα στη σύναψη για να αναστείλει άλλους νευρώνες, οι οποίοι απαιτούνται για την καταστολή των επιληπτικών κρίσεων. Ενώ χρειάζεται περισσότερη δουλειά για να μεταφραστεί αυτή η έρευνα σε άμεσες ανθρώπινες εφαρμογές, οι ερευνητές σημειώνουν ότι το SCN1A μπορεί να είναι ένας βιώσιμος θεραπευτικός στόχος για ασθενείς με σύνδρομο Dravet, ιδιαίτερα εάν υπάρχουν τρόποι να αυξηθεί η έκφρασή του στον άξονα για να ξεπεραστεί η εξασθενημένη σηματοδότηση και η συναπτική μετάδοση.
Πηγη: https://www.healthweb.gr/
Εγκύκλιο απέστειλε σήμερα η Αναπληρώτρια Υπουργός Υγείας Μίνα Γκάγκα προς τους Διοικητές Υγειονομικών Περιφερειών να ενημερώσουν τους ιατρούς των εποπτευόμενων Μονάδων Υγείας σχετικά με το θέμα της μονιμότητας των ιατρών του ΕΣΥ.
Στην εγκύκλιο αναφέρεται:
“Προς αποφυγή παρερμηνειών, διευκρινίζουμε ότι η μονιμότητα στις προσλήψεις του ΕΣΥ ΔΕΝ καταργείται.Ο νόμος 4915/2022 (ΦΕΚ 63/τ. Α΄) προσθέτει την αναγνώριση προϋπηρεσίας σε χώρες του εξωτερικού, όπως η Β. Αμερική, η Μ. Βρετανία, η Ελβετία και η Ιαπωνία. Πρόκειται για διάταξη συμπληρωματική προς τον νόμο 2889/2001 (ΦΕΚ 37/τ. Α΄) όπως τροποποιήθηκε με το νόμο 3204/2003 (ΦΕΚ 296/τ. Α΄) και ισχύει έως σήμερα και βάσει αυτού αναγνωρίζεται η προϋπηρεσία σε κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η προσθήκη δηλαδή που έγινε, αφορά την προϋπηρεσία σε τρίτες χώρες, και καμία άλλη μεταβολή δεν έχει γίνει. Η προσθήκη των νέων χωρών (και της Μ. Βρετανίας, λόγω εξόδου από την ΕΕ) είναι η μόνη αλλαγή που γίνεται στις διατάξεις που ισχύουν για τους ιατρούς του ΕΣΥ. Τα εδάφια των νόμων 3754/2009 (ΦΕΚ 43/τ. Α΄) και 4316/2014(ΦΕΚ 270/τ. Α΄), που ορίζουν ότι γίνεται ατομική κρίση των ιατρών στην πενταετία, ισχύουν όπως ίσχυαν από το 2009 και 2014 αντίστοιχα, και δεν καταργούνται. Δηλαδή, οι θέσεις δεν επαναπροκηρύσσονται και δεν καταργείται η μονιμότητα”.
Πηγη: https://www.healthweb.gr/
Στοιχεία Έρευνας: Μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα στοιχεία έρευνας που έγινε σε βάθος 23 ετών σε σχεδόν μισό εκατομμύριο ανθρώπους άνω των 18 ετών με ψυχικές διαταραχές και περιστατικά αυτοκτονίας ή αυτοτραυματισμού και οι οποίοι έπασχαν από 26 είδη καρκίνων. Η μελέτη με επικεφαλής την Αλβίνα Λάι του Πανεπιστημιακού Κολλεγίου του Λονδίνου (UCL), κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η κατάθλιψη είναι η συχνότερη ψυχική διαταραχή στους ασθενείς με καρκίνο και ότι το μεγαλύτερο ποσοστό ψυχιατρικών διαταραχών σχετίζεται με τη διενέργεια χημειοθεραπείας, ακτινοθεραπείας και χειρουργικής αφαίρεσης όγκου, ιδίως σε μερικούς καρκίνους όπως των όρχεων στους άνδρες.
Αυτή δεν είναι η μοναδική μελέτη πάνω στο αντικείμενο αυτό. Ακόμα μια ευρωπαϊκή μελέτη αποκαλύπτει ότι οι ασθενείς με καρκίνο, οι οποίοι έχουν επίσης διαγνωστεί με κάποια ψυχιατρική διαταραχή, έχουν υψηλότερη θνησιμότητα γενικά και ειδικότερα μεγαλύτερο κίνδυνο θανάτου από αυτοκτονία σε σχέση με τους υπόλοιπους καρκινοπαθείς.
Πρόκειται για μια ανάλυση σε βάθος 62 ερευνών σε περισσότερους από 46 εκατομμύρια ασθενείς, με επικεφαλής τη Γερμανίδα Κορίνα Ζέλιγκερ του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου της Χαϊδελβέργης.
Σύμφωνα με αυτήν, υπάρχει δύο φορές μεγαλύτερος κίνδυνος αυτοκτονίας μεταξύ των ασθενών με καρκίνο από ό,τι μεταξύ του γενικού πληθυσμού. Το ποσοστό της θνησιμότητας από αυτοκτονίες ανεβαίνει στους ασθενείς με καρκίνο που είχαν κακή πρόγνωση για την εξέλιξη της νόσου τους.
Πηγη: https://www.healthweb.gr/
Το Διαδίκτυο έχει αλλάξει ριζικά τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι έχουν πρόσβαση στις πληροφορίες και εδώ και αρκετά χρόνια έχει επηρεάσει καθοριστικά τον τρόπο με τον οποίο επικοινωνούν και ανταλλάσσουν πληροφορίες σε πολλούς τομείς της ζωής τους, ακόμα και σε θέματα υγείας. Οι ασθενείς γίνονται ολοένα και πιο ενεργοί στο διαδίκτυο και τα τελευταία χρόνια, ειδικά με την εμφάνιση των smartphones και άλλων κινητών συσκευών, έχει αυξηθεί τόσο η χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, όσο και ο αριθμός των ψηφιακών εφαρμογών για την αντιμετώπιση διαφορετικών πτυχών πρόληψης και διαχείρισης των ασθενειών, δίνοντας στους καταναλωτές ένα μεγάλο εύρος επιλογών για προσωπική ενδυνάμωση και αυτοδιαχείριση της υγείας τους.
Χαρακτηριστικό αυτής, της μη αναστρέψιμης πλέον τάσης, είναι ότι στην Ελλάδα, σύμφωνα με τα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Υπηρεσίας, το πρώτο τρίμηνο του 2021 το 79,1% των ατόμων ηλικίας από 16 έως 74 ετών χρησιμοποίησαν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ενώ ποσοστό 74,6% αναζήτησε πληροφορίες υγείας στο διαδίκτυο σημειώνοντας αύξηση κατά 12% σε σχέση με το αντίστοιχο τρίμηνο της προηγούμενης χρονιάς. Επιπλέον παγκοσμίως υπάρχουν περισσότερες από 325.000 εφαρμογές υγείας διαθέσιμες στα ψηφιακά καταστήματα εφαρμογών (app stores), ενώ οι 90.000 νέες ψηφιακές εφαρμογές προστέθηκαν το 2020, αύξηση που πιθανόν οφείλεται στην πανδημία Covid-19, η οποία κατά γενική ομολογία επιτάχυνε την ψηφιακή σύγκλιση.
Ψηφιακές Εφαρμογές
Οι ψηφιακές εφαρμογές υγείας παρέχουν μια σειρά από διευκολύνσεις στους ασθενείς που κυμαίνονται από απλές υπενθυμίσεις και ημερολόγια, έως πολύπλοκες ιατρικές συσκευές που παρακολουθούν την υγεία και ρυθμίζουν τη δοσολογία των φαρμάκων και είναι προσβάσιμες ανά πάσα στιγμή, επιτρέποντας στους χρήστες να διαχειρίζονται χρόνιες ασθένειες όπως ο διαβήτης, να κάνουν αυτοδιάγνωση ή να υποστηρίζουν αλλαγές στον τρόπο ζωής τους, όπως η απώλεια βάρους και η διακοπή του καπνίσματος.
Παρότι η έρευνα για την αξιολόγηση αυτών των εφαρμογών βρίσκεται σε αρχικό στάδιο και δεν υπάρχουν ακόμα πολλές ξεκάθαρες ενδείξεις, από τα αποτελέσματα μιας μετα-ανάλυσης που δημοσιεύθηκε τον Ιανουάριο του 2021 στο περιοδικό JMIR mHealth and uHealth και περιλάμβανε 172 μελέτες που δημοσιεύθηκαν παγκοσμίως καταγράφεται ότι οι εφαρμογές αυτές έχουν θετική, αλλά μικρή επίδραση στη βελτίωση της υγείας και μπορεί να έχουν κάποια επίδραση στην αλλαγή της συμπεριφοράς για την προαγωγή της υγείας και τη διαχείριση των ασθενειών ίσως επειδή παραδοσιακά οι παρεμβάσεις αλλαγής συμπεριφοράς είναι χρονοβόρες, απαιτούν πόρους και είναι δύσκολο να κλιμακωθούν ακόμα και στο σύγχρονο τεχνολογικό περιβάλλον που επιτρέπει γρήγορη και άμεση πρόσβαση.
Μέσα κοινωνικής δικτύωσης
Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχουν γίνει αποδεκτά και χρησιμοποιούνται ευρέως από τους ασθενείς με στόχο την αναζήτηση και αύξηση της πληροφόρησης για μια ασθένεια, την ανταλλαγή συμβουλών και κοινών εμπειριών, την ενίσχυση της αυτοφροντίδας και της αυτοδιαχείρισης της νόσου, αλλά και την ανεύρεση κοινωνικής και συναισθηματικής υποστήριξης. Οι ασθενείς δεν αναζητούν μόνο πληροφορίες, αλλά πολλές φορές τις παρέχουν και οι ίδιοι αφού μοιράζονται τις γνώσεις τους, τις εμπειρίες τους από την ασθένεια, τα συμπτώματα τους, τις θεραπείες, καθώς επίσης σχολιάζουν και αξιολογούν προϊόντα υγείας, φάρμακα, γιατρούς, κλινικές και νοσοκομεία. Η σύνδεση και με άλλους χρήστες, που πιθανώς πάσχουν από την ίδια ή παρόμοια ασθένεια, μπορεί να προσφέρει εξηγήσεις, προσωπικές εμπειρίες του να ζει κανείς με την ασθένεια και τρόπους που την αντιμετωπίζει στην καθημερινότητα του και μπορεί να είναι συμπληρωματική στην ιατρική επίσκεψη βελτιώνοντας την αυτοδιαχείρισής μιας χρόνιας ασθένειας η οποία οδηγεί σε περιορισμό των επιπλοκών, μείωση της συχνότητας για νοσηλεία και του κόστους της υγειονομικής περίθαλψης.
Ωστόσο, η χρήση τόσο των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, όσο και ψηφιακών εφαρμογών υγείας από ασθενείς για θέματα υγείας δεν είναι απελευθερωμένη από κινδύνους.
Τα κυριότερα μειονεκτήματα της χρήσης των μέσων κοινωνικής δικτύωσης από ασθενείς, αφορά την ακρίβεια και την ποιότητα των πληροφοριών που διακινούνται και την παραβίαση της εμπιστευτικότητας των προσωπικών δεδομένων των ασθενών. Η ποιότητα και η αξιοπιστία της πληροφορίας είναι αρκετές φορές ανησυχητική στο πλαίσιο της παραπληροφόρησης, της κατευθυνόμενης πληροφόρησης και των ψευδών ειδήσεων με μεγάλες επιπτώσεις στην έκβαση της υγείας των ασθενών. Πολλές φορές το περιεχόμενο που ανταλλάσσουν οι ασθενείς δεν έχει αξιολογηθεί από ειδικούς με αποτέλεσμα ανακριβείς πληροφορίες υγείας να διαμοιράζονται ανάμεσα στους χρήστες, δημιουργώντας εσφαλμένες εντυπώσεις και παρέχοντας ατελείς ή ανακριβείς οδηγίες που έχουν ως αποτέλεσμα τη δημιουργία σύγχυσης και την αδυναμία τήρησης των θεραπειών και των ιατρικών συμβουλών. Επιπλέον οι ασθενείς μπορεί να παραπληροφορηθούν ή να εξαπατηθούν από διαφημίσεις ή ψευδή σχόλα αναφορικά με φαρμακευτικά και ιατροτεχνολογικά προϊόντα που δεν έχουν εγκριθεί από αντίστοιχους επιστημονικούς φορείς.
Από την άλλη πλευρά, ενώ οι ψηφιακές εφαρμογές υγείας έχουν τη δυνατότητα να ωφελήσουν τους καταναλωτές προσφέροντας διαδραστικά εργαλεία που βοηθούν στην τήρηση της θεραπείας και βελτιώνουν την πρόσβαση στις πληροφορίες, μπορεί επίσης να θέτουν κινδύνους για την ασφάλεια και την υγεία των καταναλωτών εάν είναι ανακριβείς και αναξιόπιστες. Πολλές εφαρμογές περιέχουν εσφαλμένες πληροφορίες, δεν αναπτύχθηκαν σε συνεργασία με ειδικούς, ή παρέχουν ελλιπείς ή γενικές οδηγίες με αποτέλεσμα οι ασθενείς να μη γνωρίζουν τι ακριβώς θα πρέπει να κάνουν. Επιπλέον υπάρχει πάντα ο σοβαρός κίνδυνος υποκλοπής ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων που μπορεί να χρησιμοποιηθούν για πολλούς λόγους συμπεριλαμβανομένης της εξατομικευμένης διαφήμισης προϊόντων και καταναλωτών.
Συμπερασματικά τόσο η χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, όσο και των ψηφιακών εφαρμογών υγείας έχουν συνολικά θετική επίδραση για τους ασθενείς με χρόνιες παθήσεις, καθώς δύνανται να τους ωφελήσουν στην αυτοδιαχείριση της υγείας τους στην καλύτερη επικοινωνία με το γιατρό τους, στην συναισθηματική και κοινωνική υποστήριξη με ασθενείς με παρόμοια νοσήματα, ωστόσο οι γιατροί θα πρέπει να διαδραματίσουν ενεργό ρόλο στη σύσταση και στην επίβλεψη της χρήσης των νέων ψηφιακών εργαλείων με ιδιαίτερες προσεγγίσεις στους ψηφιακά αναλφάβητους ασθενείς. Τέλος οι ασθενείς θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί όχι μόνο ως προς το περιεχόμενο, αλλά και ως προς την πρόσβαση και τα δικαιώματα επεξεργασίας, ασφάλειας και απορρήτου των ευαίσθητων προσωπικών τους δεδομένων.
*Η κυρία Έφη Σίμου είναι Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Επικοινωνίας και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης στη Δημόσια Υγεία στο Τμήμα Πολιτικών Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής
Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/
Περίπου 5.000 γιατροί των νοσοκομείων του ΕΣΥ στην Αττική θα ψηφίσουν τους εκπροσώπους τους μεθαύριο στην Ένωση Ιατρών Νοσοκομείων Αθήνας Πειραιά (ΕΙΝΑΠ) αλλά και τους αντιπροσώπους τους στην Ομοσπονδία Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδας (ΟΕΝΓΕ).
Οι εκλογές της ΕΙΝΑΠ θα πραγματοποιηθούν από τις 7.30 π.μ. έως τις 16:00 μ.μ., σε όλα τα νοσοκομεία του λεκανοπεδίου. Κάθε νοσοκομείο θα αποτελεί ένα εκλογικό τμήμα, στο οποίο θα ψηφίζουν όλοι οι γιατροί του νοσοκομείου, δηλαδή, οι γιατροί ΕΣΥ, οι ειδικευόμενοι γιατροί ΕΣΥ, οι εξειδικευόμενοι, οι επικουρικοί, οι αλλοδαποί υπότροφοι, καθώς και οι γιατροί ΕΣΥ των Κέντρων Υγείας που ανήκαν σ’ αυτό πριν από την 1/1/2015. Δεν ψηφίζουν οι στρατιωτικοί, οι πανεπιστημιακοί, οι αγροτικοί γιατροί, οι γιατροί ΚΕΕΛΠΝΟ, καθώς και οι διορισμένοι σε διοικήσεις νοσοκομείων ή άλλων δημόσιων Οργανισμών φορέων υγείας.
Δικαίωμα ψήφου θα έχουν όλοι οι νοσοκομειακοί γιατροί που υπηρετούν στο νοσοκομείο, καθώς και εκείνοι που υπηρέτησαν το τελευταίο εξάμηνο (6μηνο) πριν από τις εκλογές, προσκομίζοντας μια βεβαίωση από το γραφείο προσωπικού του νοσοκομείου τους, ή άλλο αποδεικτικό στοιχείο. Το ίδιο ισχύει και για όσους γιατρούς δεν βρίσκονται –για κάποιο λόγο- στους εκλογικούς καταλόγους, ενώ έχουν δικαίωμα ψήφου. Οι γιατροί που είναι αποσπασμένοι ψηφίζουν στο νοσοκομείο αναφοράς τους (εκεί που μισθοδοτούνται) ή στο νοσοκομείο που υπηρετούν, κάνοντας υπεύθυνη δήλωση ότι δεν ψηφίζουν στο άλλο.
Όπως αναφέρει η ΕΙΝΑΠ, στην τελευταία Γενική Συνέλευση εξελέγη 5μελής Κεντρική Εφορευτική Επιτροπή η οποία θα έχει την ευθύνη και το συντονισμό της διενέργειας των εκλογών. Σε κάθε εκλογικό τμήμα των νοσοκομείων θα υπάρχει η τοπική 3μελής Εφορευτική Επιτροπή –ο δικαστικός αντιπρόσωπος και 2 γιατροί μέλη-, που θα εποπτεύουν για την ομαλή διεξαγωγή της ψηφοφορίας, υπό την επίβλεψη του δικαστικού αντιπροσώπου.
Η καταμέτρηση των ψήφων θα γίνεται σε κάθε εκλογικό τμήμα, όπως και οι τυχόν ενστάσεις, και το εκλογικό υλικό θα συγκεντρώνεται στα γραφεία της ΕΙΝΑΠ, όπου ο δικαστικός αντιπρόσωπος μαζί με την Κεντρική Εφορευτική Επιτροπή θα εκδώσουν τα τελικά συγκεντρωτικά αποτελέσματα. Ο δικαστικός αντιπρόσωπος θα υπογράφει τον αριθμό των σταυρών και τους σταυρούς προτίμησης σε κάθε ψηφοδέλτιο.
Διευκρινίσεις για 20 νοσοκομεία
Σε ορισμένα νοσοκομεία, όπου δεν μπορεί να αναπτυχθεί εκλογικό τμήμα, οι γιατροί θα ψηφίσουν στο πλησιέστερο νοσηλευτικό ίδρυμα.
Αυτά είναι τα:
-ΝΝΑ (Ναυτικό Νοσοκομείο Αθηνών) στο ΝΙΜΤΣ
-ΟΦΘΑΛΜΙΑΤΡΕΙΟ, ΠΟΛΥΚΛΙΝΙΚΗ, ΕΚΕΨΥΕ ΕΞΑΡΧΕΙΩΝ (μόνο ειδικευόμενοι) στον ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟ
-ΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΕΙΟ στο ΕΛΕΝΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ
-ΑΙΓΙΝΗΤΕΙΟ, ΑΡΕΤΑΙΕΙΟ στο ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ
-ΩΝΑΣΕΙΟ, Κ.Υ. ΑΙΓΙΝΑΣ, Κ.Υ. ΓΑΛΑΤΑ, ΕΚΕΨΥΕ ΠΕΙΡΑΙΑ (μόνο ειδικευόμενοι), ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΚΥΘΗΡΩΝ στο ΤΖΑΝΕΙΟ
-251, 401 ΓΣΝΑ στο ΣΩΤΗΡΙΑ
-ΕΚΑΒ, Κ.Ψ.Υ. ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ στο Γ. ΓΕΝΝΗΜΑΤΑΣ
-ΔΥΤΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ, Κ.Υ. ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ στο ΚΡΑΤΙΚΟ ΝΙΚΑΙΑΣ
-Κ.Υ. ΕΛΕΥΣΙΝΑΣ, Κ.Υ. ΜΕΓΑΡΩΝ στο ΘΡΙΑΣΙΟ
-Κ.Υ. ΚΑΠΑΝΔΡΙΤΙΟΥ στο ΑΓΙΑ ΟΛΓΑ
-Κ.Υ. ΒΑΡΗΣ στο ΑΣΚΛΗΠΙΕΙΟ ΒΟΥΛΑΣ
-ΕΚΕΨΥΕ ΑΙΓΑΛΕΩ (μόνο ειδικευόμενοι) στο ΨΝΑ ΔΑΦΝΙ
-Κ.Υ ΚΟΡΩΠΙΟΥ , Κ.Υ. ΛΑΥΡΙΟΥ, Κ.Υ. ΝΕΑΣ ΜΑΚΡΗΣ, Κ.Υ. ΣΠΑΤΩΝ, Κ.Υ ΡΑΦΗΝΑΣ – ΠΙΚΕΡΜΙΟΥ, Κ.Υ. ΚΑΛΥΒΙΩΝ στο Κ.Υ. ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΥ
Πηγή: https://www.ygeiamou.gr/
Τι επισημαίνουν οι ειδικοί του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων για την αποτελεσματικότητά του έναντι παραλλαγών του ιού, όπως η Όμικρον.
Σε κυλιόμενη ανασκόπηση ενός νέου πρωτεϊνικού εμβολίου κατά της CoViD – του PHH-1V – προχωρούν οι υπεύθυνοι του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων (ΕΜΑ).
Όπως ανακοινώθηκε χθες, το εμβόλιο παρασκευάζεται από την ισπανική εταιρεία HIPRA Human Health SLU, ως αναμνηστική δόση σε ενηλίκους που έχουν ήδη εμβολιαστεί πλήρως με διαφορετικό εμβόλιο.
Η απόφαση για έναρξη κυλιόμενης ανασκόπησης βασίζεται σε προκαταρκτικά αποτελέσματα εργαστηριακών μελετών (μη κλινικά δεδομένα) και κλινικών μελετών σε ενήλικες. Οι κλινικές μελέτες συνέκριναν την ανοσολογική απόκριση στο εμβόλιο (μετρούμενη με το επίπεδο αντισωμάτων κατά του SARS-CoV-2) με αυτή που παρατηρήθηκε με το εμβόλιο mRNA Comirnaty (Pfizer).
Τα προκαταρκτικά αποτελέσματα υποδηλώνουν ότι η ανοσολογική απόκριση με το εμβόλιο HIPRA μπορεί να είναι αποτελεσματική κατά του κορωνοϊού, συμπεριλαμβανομένων των παραλλαγών που προκαλούν ανησυχία, όπως της ‘Ομικρον.
Ο EMA θα αξιολογήσει τα δεδομένα μόλις γίνουν διαθέσιμα, προκειμένου να αποφασίσει εάν τα οφέλη υπερτερούν των κινδύνων. Η κυλιόμενη επανεξέταση θα συνεχιστεί έως ότου διατίθενται επαρκή στοιχεία για επίσημη αίτηση άδειας κυκλοφορίας.
Η κυλιόμενη ανασκόπηση είναι ένα ρυθμιστικό εργαλείο που χρησιμοποιεί ο EMA για να επιταχύνει την αξιολόγηση ενός πολλά υποσχόμενου φαρμάκου ή εμβολίου κατά τη διάρκεια έκτακτης ανάγκης για τη Δημόσια Υγεία.
Κανονικά, όλα τα δεδομένα για την αποτελεσματικότητα, την ασφάλεια και την ποιότητα ενός φαρμάκου ή εμβολίου και όλα τα απαιτούμενα έγγραφα, πρέπει να είναι έτοιμα κατά την έναρξη της αξιολόγησης σε μια επίσημη αίτηση για άδεια κυκλοφορίας. Στην περίπτωση μιας κυλιόμενης ανασκόπησης, η επιτροπή φαρμάκων για ανθρώπινη χρήση (CHMP) του EMA εξετάζει τα δεδομένα καθώς γίνονται διαθέσιμα από συνεχιζόμενες μελέτες.
Μόλις η CHMP αποφασίσει ότι υπάρχουν επαρκή δεδομένα, η εταιρεία μπορεί να υποβάλει επίσημη αίτηση. Με την εξέταση των δεδομένων μόλις καταστούν διαθέσιμα, η CHMP μπορεί να καταλήξει σε γνώμη σχετικά με την έγκριση του φαρμάκου νωρίτερα.
Κατά τη διάρκεια μιας κυλιόμενης επανεξέτασης και καθ’ όλη τη διάρκεια της πανδημίας, ο EMA και οι επιστημονικές του επιτροπές υποστηρίζονται από την ομάδα εργασίας για την πανδημία. Η ομάδα συγκεντρώνει εμπειρογνώμονες από όλο το ευρωπαϊκό ρυθμιστικό δίκτυο φαρμάκων για να συμβουλεύει σχετικά με την ανάπτυξη, την έγκριση και την παρακολούθηση της ασφάλειας φαρμάκων και εμβολίων για την COVID-19 και να διευκολύνει τη γρήγορη και συντονισμένη ρυθμιστική δράση.
Το εμβόλιο της HIPRA λειτουργεί προετοιμάζοντας τον οργανισμό να αμυνθεί έναντι της CoViD. Περιέχει δύο εκδοχές μέρους της πρωτεΐνης ακίδας (το πεδίο δέσμευσης υποδοχέα) που έχουν παραχθεί στο εργαστήριο: η μία έκδοση αντιστοιχεί σε μέρος της πρωτεΐνης ακίδας της παραλλαγής Άλφα και η άλλη αντιστοιχεί σε εκείνη της παραλλαγής Βήτα.
Η πρωτεΐνη ακίδας βρίσκεται στην επιφάνεια του SARS-CoV-2 και χρησιμοποιείται από τον ιό για να εισέλθει στα κύτταρα του σώματος. Το εμβόλιο περιέχει επίσης ένα “ανοσοενισχυτικό”, μια ουσία που βοηθά στην ενίσχυση των ανοσολογικών αποκρίσεων στο εμβόλιο.
Όταν χορηγείται το εμβόλιο, το ανοσοποιητικό σύστημα αναγνωρίζει τις δύο πρωτεΐνες του ως ξένες και παράγει φυσικές άμυνες – αντισώματα και Τ κύτταρα – εναντίον τους. Εάν, αργότερα, το εμβολιασμένο άτομο έρθει σε επαφή με τον SARS-CoV-2, το ανοσοποιητικό σύστημα θα αναγνωρίσει την πρωτεΐνη ακίδας στον ιό και θα είναι έτοιμο να του επιτεθεί.
Τα αντισώματα και τα κύτταρα του ανοσοποιητικού μπορούν να προστατεύσουν από την CoViD, συνεργαζόμενοι για να εξοντώσουν τον ιό, να αποτρέψουν την είσοδό του στα κύτταρα του σώματος και να καταστρέψουν τα μολυσμένα κύτταρα.
Το εμβόλιο προορίζεται για χρήση ως αναμνηστικό εμβόλιο σε άτομα που έχουν λάβει πλήρη κύκλο αρχικού εμβολιασμού με εμβόλιο mRNA ή και αδενοϊό CoViD.
Πηγή: https://www.iatronet.gr/