Biogen: Η αντουκανουμάμπη επιβραδύνει την εξέλιξη της νόσου του Αλτσχάιμερ

Η Biogen δήλωσε την Τετάρτη ότι οι ασθενείς που συμμετείχαν σε μια μακροχρόνια δοκιμή του φαρμάκου Aducanumab (ανθρώπινο μονοκλωνικό αντίσωμα τύπου IgG1), παρατήρησαν μείωση σε δύο βασικούς δείκτες της ασθένειας μετά από σχεδόν δυόμισι χρόνια θεραπείας.

Όπως συγκεκριμένα εξήγησε η Biogen, το φάρμακο μειώνει σημαντικά τα επίπεδα της πλάκας του βήτα αμυλοειδούς. Συγκεκριμένα τονίζει ότι οι ασθενείς είδαν ότι είχαν μειωμένα επίπεδα πλάσματος p-tau181 κατά την 78η εβδομάδα μεταξύ άλλων. Αυτό σημαίνει ότι το φάρμακο επιβραδύνει την εξέλιξη της νόσου.

Παρόλα αυτά, η εταιρεία δεν παρέχει λεπτομέρειες και περισσότερες εξηγήσεις σχετικά με αυτά τα ευρήματα. Τα αμυλοειδές βήτα και Ταύ πάντως είναι υπέυθυνα για τον σχηματισμό πλακών και «κόμπων» στον εγκέφαλο που κρύβονται πίσω από τη νόσο του Αλτσχάιμερ.

Όπως είχε γράψει το news4health.gr, η αντουκανουμάμπη πάντως πρόκεται για ένα φάρμακο το οποίο θεραπεύει την ασθένεια, επιτιθέμενο στις πρωτεϊνικές πλάκες που συνδέονται με τη νόσο.  Οι κλινικές δοκιμές επιβεβαίωσαν ότι το φάρμακο επιβραδύνει την εξέλιξη της νόσου από τα πρώτα στάδια και βοηθά να «καθαρίσει» τις πρωτεϊνικές πλάκες που συνδέονται με αυτή.

Ωστόσο, η έγκριση του φαρμάκου από τον FDA (Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων) είναι αμφιλεγόμενη καθώς δεν έχει ξεκαθαρίσει το τοπίο σχετικά με τον τρόπο που βοηθάει στην ανακούφιση των συμπτωμάτων.

Παρόλα αυτά, την στιγμή που άλλα φάρμακα φαίνεται ότι ανακουφίζουν από τα συμπτώματα της νόσου, το φάρμακο σύμφωνα με τα αποτελέσματα μιας κλινικής δοκιμής έδειξε ότι επιβραδύνει της εξέλιξη της νόσου – στην ουσία επιβραδύνει τις πλάκες που συνδέονται με τη νόσο – ήδη από τα πρώτα στάδια.

Υπενθυμίζεται ότι το Aducanumab εγκρίθηκε τον περασμένο χρόνο και έγινε η πρώτη θεραπεία που θεωρείται ότι μπορεί να βοηθήσει στην ασθένεια του Αλτσχάιμερ, 20 χρόνια μετά την κυκλοφορία του πρώτου φαρμάκου, παρόλο που οι δοκιμές μεγάλης κλίμακας που έγιναν δεν μπορούν να αποδείξουν τα οφέλη που έχει για τον ασθενή όπως αναφέρει το Reuters.

Για την ώρα πράγματι δεν γνωρίζουμε «πρακτικά» κατά πόσο θα μπορούσε όντως να σταματήσει τα κλινικά συμπτώματα της νόσου και για αυτό το λόγο η έγκρισή του θεωρείται αμφιλεγόμενη.

Οι ρυθμιστικές αρχές ενέκριναν το φάρμακο με βάση το γεγονός ότι μειώνονται οι βιοδείκτες της ασθένειας. Εξέχοντες ειδικοί πάντως θεωρούν αμφιλεγόμενη την κίνηση του ιατρικού προγράμματος των ΗΠΑ, η οποία προτείνει ότι η χρήση του φαρμάκου αυτού επιτρέπεται στους ασθενείς που συμμετέχουν στη νέα δοκιμή του φαρμάκου.

Η Biogen παρουσίασε τα δεδομένα αυτά στο Διεθνές Συνέδριο για το Αλτσχάιμερ και το Πάρκινσον το οποίο βρίσκεται σε εξέλιξη στη Βαρκελώνη.

 

 

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Long Covid: Προβλήματα μνήμης και συγκέντρωσης ανάμεσα στα συμπτώματα

Περίπου επτά στους δέκα ασθενείς με μακρόχρονη Covid-19 εμφανίζουν δυσκολία συγκέντρωσης και προβλήματα μνήμης αρκετούς μήνες μετά την αρχική λοίμωξή τους με κορονοϊό, δείχνει μια νέα βρετανική επιστημονική μελέτη.

Σύμφωνα με την έρευνα, οι έχοντες μακροχρόνια συμπτώματα της Covid-19 εμφανίζουν επίσης χειρότερες επιδόσεις στα γνωστικά-μνημονικά τεστ. Η σοβαρότητα των κατοπινών συμπτωμάτων έλλειψης συγκέντρωσης και προβληματικής μνήμης σχετιζόταν με το πόσο σοβαρή κόπωση και ορισμένα νευρολογικά συμπτώματα, όπως ζαλάδα και πονοκέφαλο, είχαν στη διάρκεια της αρχικής λοίμωξης από κορονοϊό.

Επιπλέον, το 75% ή οι τρεις στους τέσσερις με επίμονα σοβαρά συμπτώματα μακράς Covid-19 αναφέρουν ότι για μεγάλα χρονικά διαστήματα αδυνατούν να εργαστούν. Ακόμη, οι μισοί αντιμετωπίζουν δυσκολίες στο να πείσουν τους γιατρούς να πάρουν στα σοβαρά τα προβλήματά τους.

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ, οι οποίοι έκαναν δύο παράλληλες δημοσιεύσεις στο περιοδικό νευροεπιστήμης «Frontiers in Aging Neuroscience», μελέτησαν 181 ασθενείς με μακρά Covid-19 σε βάθος έως 18 μηνών, από τους οποίους το 78% ανέφεραν δυσκολία συγκέντρωσης, το 69% εγκεφαλική «ομίχλη», το 68% απώλεια μνήμης-αφηρημάδα και το 60% δυσκολία εύρεσης της κατάλληλης λέξης κατά την ομιλία. Οι περισσότεροι δεν είχαν νοσηλευθεί αρχικά, ενώ η μελέτη έκανε σύγκριση με άλλους 185 ανθρώπους χωρίς Covid-19 (η ομάδα ελέγχου).

Τα στοιχεία του Γραφείου Εθνικών Στατιστικών της Βρετανίας δείχνουν ότι το 10% έως 25% όσων αρρώστησαν από Covid-19, στη συνέχεια έχουν σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό κάποια χρόνια νόσο. Η νέα μελέτη δείχνει ότι ακόμη και μεταξύ όσων ποτέ δεν νοσηλεύθηκαν, εκείνοι που εμφάνισαν τα χειρότερα αρχικά συμπτώματα Covid-19, είναι πιθανότερο να έχουν επί εβδομάδες ή μήνες μετά διάφορα επίμονα συμπτώματα, όπως ναυτία, πόνους στην κοιλιά, πίεση στο στήθος, δύσπνοια κ.α., πέρα από τα γνωστικά προβλήματα. Τα άτομα άνω των 30 ετών είναι πιθανότερο να ταλαιπωρούνται από σοβαρά συμπτώματα διαρκείας από ό,τι οι νεότεροι.

«Η νέα μελέτη παρέχει σημαντικά στοιχεία ότι όταν οι άνθρωποι λένε πως έχουν γνωστικές δυσκολίες μετά την Covid-19, αυτές δεν είναι κατ’ ανάγκη αποτέλεσμα άγχους ή κατάθλιψης, αλλά πρόκειται για μετρήσιμες επιπτώσεις, κάτι ανησυχητικό πράγματι τους συμβαίνει. Ιδίως οι δυσκολίες της μνήμης μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά τις καθημερινές ζωές των ανθρώπων, μεταξύ άλλων την ικανότητ’α τους να εργασθούν κανονικά», δήλωσε ο ερευνητής δρ Μουζαφέρ Κασέρ του Τμήματος Ψυχιατρικής του Κέιμπριτζ.

Οι ερευνητές εκτίμησαν ότι τα ευρήματά τους ενισχύουν άλλες μελέτες που δείχνουν ότι η κοινωνία θα αντιμετωπίσει τα «μεθεόρτια» ενός εργατικού δυναμικού με χειρότερη υγεία, λόγω της μακράς Covid-19. Ως τέτοια θεωρείται εφόσον τα συμπτώματα διαρκούν για περισσότερους από τρεις μήνες και δεν μπορούν να εξηγηθούν από μια εναλλακτική διάγνωση.

«Η μακρά Covid-19 έχει προσελκύσει πολύ μικρή προσοχή πολιτικά ή ιατρικά. Είναι επείγουσα ανάγκη το θέμα αυτό να αντιμετωπισθεί πιο σοβαρά. Η επίπτωση στον εργαζόμενο πληθυσμό μπορεί να είναι τεράστια», δήλωσε η ερευνήτρια δρ Λούσι Τσέκε του Τμήματος Ψυχολογίας του Κέιμπριτζ. «Οι άνθρωποι νομίζουν ότι η μακρά Covid-19 είναι μόνο κόπωση ή ένας βήχας, αλλά τα γνωστικά ζητήματα είναι το δεύτερο συχνότερο σύμπτωμα και τα δεδομένα μας δείχνουν πως αυτό οφείλεται στο ότι υπάρχει μια σημαντική επίπτωση στην ικανότητα κάποιου να θυμάται. Αυξάνονται πλέον τα στοιχεία ότι η Covid-19 έχει επίπτωση στον εγκέφαλο και τα ευρήματά μας το επιβεβαιώνουν αυτό», πρόσθεσε.

«Η λοίμωξη από τον κορονοϊό που προκαλεί την Covid-19, μπορεί να οδηγήσει σε φλεγμονή στο σώμα και αυτή η φλεγμονή μπορεί να επηρεάσει τη συμπεριφορά και τη γνωστική απόδοση με τρόπους που δεν κατανοούμε πλήρως, όμως νομίζουμε ότι σχετίζονται με την αρχική υπερβολική αντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος», ανέφερε ο δρ Κασέρ.

 

 

Πηγη: https://www.dikaiologitika.gr/

Ο Ηλίας Μόσιαλος επικεφαλής Συμβουλίου Εμπειρογνωμόνων του ΕΟΔΥ

Ο Εθνικός Οργανισμός Δημόσιας Υγείας (ΕΟΔΥ) ανακοινώνει τη συγκρότηση και λειτουργία Συμβουλίου Εμπειρογνωμόνων με επικεφαλής τον καθηγητή Ηλία Μόσιαλο

Το Συμβούλιο Εμπειρογνωμόνων θα παρέχει στον ΕΟΔΥ τεχνική καθοδήγηση και υποστήριξη σε όποιο πεδίο ζητείται κάθε φορά, ενώ θα συγκαλείται από τον ΕΟΔΥ κατά περίπτωση για την εξέταση και διατύπωση τεχνικών συστάσεων επί ζητημάτων που κρίνονται ως κρίσιμα για τη Δημόσια Υγεία.

Στο νέο συμβούλιο συμμετέχουν κορυφαίοι Έλληνες επιστήμονες παγκοσμίου κύρους, με στόχο τη μεταφορά τεχνογνωσίας και βέλτιστων επιστημονικών πρακτικών σε θέματα Δημόσιας Υγείας.

Πρόκειται για ένα καίριο βήμα της νέας διοίκησης του ΕΟΔΥ, υπό τον Καθηγητή Παιδιατρικής Θεοκλή Ζαούτη, προς την κατεύθυνση του εκσυγχρονισμού του Οργανισμού και τη λειτουργία του στα πρότυπα των διεθνών Κέντρων Ελέγχου Νοσημάτων (CDC), ο οποίος επισημαίνει:

«Η πανδημία COVID-19 ανέδειξε την ανάγκη να εκσυγχρονιστεί η Δημόσια Υγεία, και έδωσε μια ισχυρή ώθηση για να γίνει αυτό πραγματικότητα. Προκειμένου να υλοποιήσουμε αυτό το έργο στρατηγικά και αποτελεσματικά για τον ΕΟΔΥ, έχουμε αναπτύξει έναν οδικό χάρτη για τον εκσυγχρονισμό του Οργανισμού, ώστε να λειτουργεί ως σύγχρονο CDC. Η συγκρότηση του Συμβουλίου Εμπειρογνωμόνων είναι το πρώτο βήμα προς αυτή την κατεύθυνση και είμαι περήφανος που κορυφαίοι Έλληνες επιστήμονες, από την Ελλάδα και άλλα μέρη του κόσμου, ανταποκρίθηκαν στην πρόσκλησή μας προκειμένου να μεταφέρουν τεχνογνωσία και να φέρουν την έρευνα στο επίκεντρο για τη Δημόσια Υγεία στη χώρα μας».

Τα μέλη του Συμβουλίου συνιστούν ευρύ φάσμα καταξιωμένων επιστημόνων, εμπειρογνωμόνων Δημόσιας Υγείας και επιδημιολόγων, σε εθνικό και διεθνές επίπεδο, στους τομείς των πολιτικών υγείας, των μεταδιδόμενων νόσων, των χρόνιων ασθενειών, της ετοιμότητας έναντι πανδημιών, της στατιστικής και της διαχείρισης των big data στην υγεία. Ο Πρόεδρος και τα μέλη της επιτροπής θα προσφέρουν τις υπηρεσίες τους αμισθί.

Ποια είναι τα μέλη του Συμβουλίου

Συμβούλιο Εμπειρογνωμόνων ΕΟΔΥ

Πρόεδρος:

Ηλίας Μόσιαλος, Καθηγητής Πολιτικής της Υγείας στην έδρα Brian Abel-Smith του London School of Economics (LSE) (Chair), αναπληρωτής επικεφαλής του Τμήματος Πολιτικής Υγείας και Διευθυντής του Τμήματος Υγείας του LSE.

Μέλη:

Ευφροσύνη Γκρανιά-Κλώτσα, Consultant, Infectious Diseases and Epidemiologist στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Cambridge

Στέφανος Καλές, Καθηγητής Ιατρικής Σχολής του Χάρβαρντ, Διευθυντής Προγράμματος του Ομοσπονδιακού Τμήματος Ιατρικής Εργασίας στο Harvard T.H. Chan School of Public Health

Αγγελική Καραΐσκου, Νοσηλεύτρια Επιτήρησης Λοιμώξεων, Διεύθυνση Ασφάλειας και Διαχείρισης Κινδύνων Νοσηλευτικών Μονάδων – ΟΔΙΠΥ

Μανώλης Κέλλης, Καθηγητής Επιστήμης των Υπολογιστών του ΜΙΤ, μέλος του Εργαστηρίου Επιστήμης Υπολογιστών και Τεχνητής Νοημοσύνης (CSAIL) και του Broad Institute του ΜΙΤ και του Harvard

Δημήτρης Κοντογιάννης, Αναπληρωτής Επικεφαλής και Καθηγητής του Τμήματος Ιατρικής του Αντικαρκινικού Κέντρου MD Anderson του Πανεπιστημίου του Τέξας

Ιωάννης Hodges-Μαμελετζής, Επικεφαλής του Γραφείου του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας στην Ουκρανία

Ελένη Ναστούλη, Καθηγήτρια Ιολογίας και Σύμβουλος επί τιμή για παιδιατρικά λοιμώδη νοσήματα στο Νοσοκομείο Great Ormond Street, Διευθύντρια του Τμήματος Κλινικής Ιολογίας του Νοσοκομείου του University College του Λονδίνου

Νικόλας Παπαδόπουλος, Καθηγητής Ογκολογίας και Παθολογίας στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Johns Hopkins

Βάνα Παπαευαγγέλου, Καθηγήτρια Παιδιατρικής Λοιμωξιολογίας του Εθνικού & Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και Διευθύντρια της Γ ’ Παιδιατρικής Κλινικής στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο «Αττικόν»

Γιώργος Παπαζήσης, Επίκουρος Καθηγητής Βασικής και Κλινικής Φαρμακολογίας στο Τμήμα Ιατρικής του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης

Εφη Πολυζωγοπούλου, Επίκουρη Καθηγήτρια Επείγουσας Ιατρικής στο Εθνικό & Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και Διευθύντρια ΕΣΥ Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών, Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο «Αττικόν»

Βάνα Σύψα, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Επιδημιολογίας και Ιατρικής Στατιστικής στο Εργαστήριο Υγιεινής, Επιδημιολογίας και Ιατρικής Στατιστικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού & Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών

Πέτρος Σφηκάκης, Καθηγητής Παθολογίας-Ρευματολογίας, Διευθυντής Α΄ Προπαιδευτικής Παθολογικής Κλινικής & Μονάδος Ρευματολογίας στο Λαϊκό Νοσοκομείο (πρώην Πρόεδρος Ιατρικής Σχολής Αθηνών Εθνικού & Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών)

Νικόλαος Τζανάκης, Καθηγητής Πνευμονολογίας στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Κρήτης

Γεράσιμος Φιλιππάτος, Καθηγητής Καρδιολογίας στο ΕΚΠΑ και Διευθυντής της Β’ Καρδιολογικής Κλινικής στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο «Αττικόν».

Πηγη: https://www.dikaiologitika.gr/

COVID-19: Ποια η σύνδεση καρδιαγγειακών και νεφρικών επιπλοκών με τα επίπεδα γλυκόζης

Νέα μελέτη καταδεικνύει τον αυξημένο κίνδυνο ενδονοσοκομειακών καρδιαγγειακών και νεφρικών επιπλοκών. Ο κίνδυνος παραμονεύει τόσο για ασθενείς με υψηλά όσο και σε χαμηλά επίπεδα γλυκόζης, καθώς και σε ασθενείς με ή χωρίς διαβήτη.

Η πολυκεντρική προοπτική μελέτη, που διεξήχθη στη Μ.Βρετανία και δημοσιεύτηκε πρόσφατα στο διεθνές επιστημονικό περιοδικό Diabetes Care, αξιολογεί  τη σύνδεση μεταξύ των συγκεντρώσεων γλυκόζης στο αίμα κατά την εισαγωγή στο Νοσοκομείο και την εμφάνιση καρδιαγγειακών και νεφρικών επιπλοκών σε ασθενείς με COVID-19. Οι ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και του Ενδοκρινολογικού Τμήματος του Νοσοκομείου Αλεξάνδρα, Σταυρούλα (Λίνα) Πάσχου (Επίκουρη Καθηγήτρια Ενδοκρινολογίας), Θεοδώρα Ψαλτοπούλου (Καθηγήτρια Θεραπευτικής-Προληπτικής Ιατρικής), Γεωργία Κάσση (Διευθύντρια ΕΣΥ Ενδοκρινολογίας-Διαβήτη-Μεταβολισμού) και Θάνος Δημόπουλος (Καθηγητής Θεραπευτικής-Αιματολογίας-Ογκολογίας και Πρύτανης ΕΚΠΑ) συνοψίζουν τα αποτελέσματα της μελέτης αυτής.

Ο πληθυσμός της μελέτης ήταν 36.269 ενήλικες νοσηλευόμενοι με COVID-19 και διάμεση ηλικία τα 71 έτη το διάστημα από 6 Φεβρουαρίου 2020 έως 16 Μαρτίου 2021. Εξ αυτών 20.591 από αυτούς ήταν άνδρες (56,8%).

Αναλυτικά, καρδιαγγειακές και νεφρικές επιπλοκές εμφανίστηκαν σε 10.421 (28,7%) ασθενείς. Μια μη γραμμική συσχέτιση μεταξύ του επιπέδου γλυκόζης εισαγωγής και των καρδιαγγειακών και νεφρικών επιπλοκών καταγράφηκε, αλλά η φύση της μη γραμμικής σχέσης ήταν συγκεκριμένη ανάλογα με το αποτέλεσμα.

Επιρρεπείς να εμφανίσουν καρδιακή ανεπάρκεια, αρρυθμία και επιπλοκές πήξης είχαν ασθενείς με επίπεδα γλυκόζης στο υπογλυκαιμικό εύρος. Αξιοσημείωτο είναι η σύνδεση που έκαναν οι ερευνητές μεταξύ του επιπέδου γλυκόζης και των πιθανοτήτων εμφάνισης καρδιακής ανακοπής, καρδιακής ισχαιμίας και εγκεφαλικού επεισοδίου χαρακτηρίστηκε από αυξανόμενες πιθανότητες με αυξανόμενα επίπεδα γλυκόζης εισαγωγής.

Διαφορετική ήταν η εικόνα για την καρδιακή ισχαιμία και το εγκεφαλικό επεισόδιο. Η  αύξηση των πιθανοτήτων ήταν γραμμική σε όλη την κατανομή της γλυκόζης, ενώ για την καρδιακή ανακοπή ο ρυθμός αύξησης μειώθηκε σε υψηλότερες τιμές γλυκόζης.

Καθοριστικό ρόλο στις περισσότερες επιπλοκές,  έπαιξαν η ηλικία.  Υψηλότερες πιθανότητες επιπλοκών είχαν ασθενείς με υψηλότερα επίπεδα γλυκόζης αλλά με ηλικία μικρότερη των 69 ετών. Επίσης, επηρέασε η προϋπάρχουσα κατάσταση διαβήτη αλλά κυρίως η νεφρική βλάβη και η καρδιακή ισχαιμία.

Συνεπώς, τα ευρήματα τονίζουν τη σημασία του τακτικού ελέγχου γλυκόζης κατά την εισαγωγή προκειμένου να εφαρμοστούν εξατομικευμένες στρατηγικές γλυκαιμικής ρύθμισης.  Εκ των διαπιστώσεων προκύπτει ότι γλυκόζη εισαγωγής θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως δείκτης για τη διαστρωμάτωση κινδύνου τέτοιων ασθενών. Πλέον αναμένεται να αξιολογηθούν παρεμβάσεις για τον καθορισμό του βέλτιστου γλυκαιμικού ελέγχου, αποφεύγοντας τόσο την υπογλυκαιμία όσο και την υπεργλυκαιμία σε άτομα με COVID-19.

 

 

Πηγη: https://virus.com.gr/

Γερμανία : Υποχρεωτικός ο εμβολιασμός των Υγειονομικών

Απόλυση για τους παραβάτες
Υποχρεωτικός κατέστη από χθες ο εμβολιασμός κατά της COVID-19 για
τους υγειονομικούς στη Γερμανία.
Η προθεσμία για εμβολιασμό η προσκόμιση ιατρικής βεβαίωσης
για όσους δεν επιτρέπεται να εμβολιαστούν για λόγους υγείας, έληξε
χθες και από σήμερα οι εργοδότες των σχετικών επιχειρήσεων υποχρεούνται
να αναφέρουν στις αρμόδιες αρχές όσους δεν συμμορφώθηκαν με τον
κανονισμό.
Οι παραβάτες απειλούνται με απόλυση, πρόστιμο και απαγόρευση
της άσκησης του επαγγέλματός τους.
Αναλυτικότερα, το Υπουργείο Υγείας της χώρας έχει ανακοινώσει ότι έως τις
31 Μαρτίου, οι εργοδότες των εν λόγω επιχειρήσεων μπορούν να υποβάλουν
τα στοιχεία των εργαζομένων τους μέχρι το τέλος Μαρτίου, έτσι ώστε κάθε
περίπτωση να εξεταστεί ξεχωριστά.
Όσοι δεν έχουν εμβολιαστεί θα λαμβάνουν γραπτή προειδοποίηση
και στη συνέχεια θα μπορούν να αποφασίσουν τερματισμό της
σύμβασης εργασίας, άρση της άδειας άσκησης επαγγέλματος και επιβολή
προστίμου ύψους 2.500 ευρώ. Υπάρχει δικαίωμα υποβολής ένστασης ή ακόμη
και προσφυγής κατά των αποφάσεων των υγειονομικών υπηρεσιών, από
τους διαφωνούντες. Οι εντονότερες αντιδράσεις για την εν λόγω
νομοθετική απόφαση, προέρχονται από τη Βαυαρία και τον Πρωθυπουργό
Μάρκους Ζέντερ, ο οποίος είχε απειλήσει να μην εφαρμόσει τη
σχετική νομοθεσία. Ωστόσο, η ψηφιακή πλατφόρμα δήλωσης των
ανεμβολίαστων από τους εργοδότες έχει τεθεί ήδη σε λειτουργία, με τον
υπουργό Υγείας Κλάους Χόλετσεκ να επισημαίνει ότι η εφαρμογή θα
προχωρήσει «με ρεαλιστικό τρόπο και αίσθηση αναλογικότητας και με
στόχο να πειστούν όσο το δυνατόν περισσότεροι εργαζόμενοι να
εμβολιαστούν».

 

Πηγη:HealthDaily

Πέντε ερωτήσεις για τα ανασυνδυασμένα στελέχη του SARS-CoV-2

Ανησυχία προκαλούν οι αυξημένες αναφορές για την κυκλοφορία ανασυνδυασμένων στελεχών του SARS-CoV-2.  Οι ανασυνδυασμένες παραλλαγές, όπως η Deltacron, δεν είναι ασυνήθιστες, ούτε οι τελευταίες.

Η επικεφαλής επιστήμονας του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, Soumya Swaminathan, επεσήμανε σε ανάρτησή της  στο Twitter ότι «γνωρίζουμε ότι μπορούν να συμβούν ανασυνδυαστικά συμβάντα, σε ανθρώπους ή ζώα, με πολλαπλές κυκλοφορούσες παραλλαγές του SarsCoV2. Πρέπει να περιμένουμε τις έρευνες για να προσδιορίσουμε τις ιδιότητες αυτού του ιού. Σημασία έχει η αλληλουχία, η ανάλυση και η ταχεία ανταλλαγή δεδομένων καθώς αντιμετωπίζουμε αυτή την πανδημία».

Ο συνδυασμός των παραλλαγών μπορεί να προκύψει κατά μια περίοδο μετάβασης από την μια παραλλαγή στην άλλη, εξηγεί ο πρώην επικεφαλής της πρωτοβουλίας γονιδιωματικής για το Covid-19 στο Ινστιτούτο Wellcome Trust Sange , Jeffry Barrett, σύμφωνα με τον TheGuardian. Τις περαιτέρω απορίες για τα ανασυνδυασμένα στελέχη  λύνουν  οι καθηγητές της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Γκίκας Μαγιορκίνης και Θάνος Δημόπουλος (Πρύτανης ΕΚΠΑ)

1) Τι είναι τα ανασυνδυασμένα στελέχη;

Πρόκειται για στελέχη των οποίων το γονιδίωμα είναι το μωσαϊκό από γονιδιώματα διαφορετικών στελεχών.

2) Πώς δημιουργούνται τα ανασυνδυασμένα στελέχη;

Όταν διαφορετικά στελέχη μολύνουν τον ίδιο ασθενή και βρεθούν να μολύνουν ακόμα και το ίδιο κύτταρο τότε υπάρχει η πιθανότητα κατά τον πολλαπλασιασμό του ιού να αναμιχθούν τα γονιδιώματα των δυο διαφορετικών στελεχών.

 

3) Ένα στέλεχος που προέρχεται από ανασυνδυασμό με Δέλτα και Όμικρον είναι μεταδοτικό όπως η Όμικρον και παθογόνο όπως η Δέλτα;

Ο ανασυνδυασμός των γονιδιωμάτων δεν σημαίνει αυτόματα και ανάμιξη των χαρακτηριστικών της παθογένειας και της μεταδοτικότητας. Σε πολλές περιπτώσεις αυτά τα δυο χαρακτηριστικά (παθογένεια, μεταδοτικότητα) δεν μπορούν να διαχωριστούν γενετικά και για αυτό δεν μπορούν να «ανασυνδυαστούν».

4) Ποια ανασυνδυασμένα στελέχη του SARS-CoV-2 υπάρχουν και πώς ονομάζονται;

Ανασυνδυασμένα στελέχη του SARS-CoV-2 έχουν αναφερθεί και στο παρελθόν και είναι πάρα πολλά. Δεν παίρνουν όλα ειδικές ονομασίες γιατί δεν αποκτούν όλα «κρίσιμη μάζα» ώστε να έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Αυτά που αφορούν την πρόσφατη δημοσιότητα είναι τα στελέχη που έχουν απομονωθεί στο Ηνωμένο Βασίλειο ονόματι ΧE (Δέλτα+Όμικρον1) και XF (Όμικρον1+Όμικρον2) αλλά και το XD (Δέλτα+Όμικρον1) που έχει απομονωθεί στη Γαλλία. Να σημειωθεί ότι εκτός από αυτά υπάρχουν και άλλα ανασυνδυασμένα στελέχη μεταξύ Δέλτα και Όμικρον1 ή Όμικρον1 και Όμικρον2  που έχουν διαφορετικό μωσαϊκό στα γονιδιώματά τους, αλλά δεν έχουν ακόμα αποκτήσει «κρίσιμη μάζα». Οι ονομασίες Deltacron και Deltomicron δεν είναι δόκιμες. Κάποιες αναφορές που χρησιμοποίησαν αυτούς τους όρους αφορούσαν γονιδιώματα που είχαν προκύψει από τεχνικά εργαστηριακά λάθη και έχουν αποσυρθεί από τις βάσεις δεδομένων, ενώ δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με τα επιβεβαιωμένα ανασυνδυασμένα στελέχη.

5) Πόσο μας ανησυχούν για την πορεία της πανδημίας;

Πρόκειται για μία μορφή εξέλιξης του ιού που την γνωρίζουμε από την αρχή της πανδημίας. Δεν πρόκειται για νέο φαινόμενο. Τα ανασυνδυασμένα στελέχη παρακολουθούνται όπως όλα τα άλλα στελέχη για την περίπτωση εμφάνισης ενός πιο μεταδοτικού ή πιο παθογόνου στελέχους.

 

 

Πηγη:  https://virus.com.gr/

Νεανικά Ρευματικά Νοσήματα: Επηρεάζουν περίπου 1 στα 1000 παιδιά

Η Νεανική Ιδιοπαθής Αρθρίτιδα είναι συχνά άγνωστη ακόμη και σε επαγγελματίες υγείας και αυτό προκαλεί μια καθυστέρηση πριν γίνει η σωστή διάγνωση. Σύμφωνα με έρευνες τα Νεανικά Ρευματικά Νοσήματα επηρεάζουν 1 στα 1000 παιδιά κάτω των 16.

H Νεανική Ιδιοπαθής Αρθρίτιδα είναι σχεδόν τόσο διαδεδομένη στα παιδιά όσο και ο παιδικός διαβήτης και μπορεί να εκδηλωθεί σε οποιαδήποτε ηλικία. Προσβάλλει αγόρια και κορίτσια, μολονότι οι περισσότερες μορφές αρθρίτιδας είναι περισσότερο διαδεδομένες στα κορίτσια. Για την πλειοψηφία των παιδιών αυτών, η αρθρίτιδα δεν είναι η ίδια με των ενηλίκων. Το να νοσεί με αρθρίτιδα κάποιος ως παιδί, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι θα συνεχίσει να νοσεί και ως ενήλικας.

Χαρακτηρίζεται από επίμονη φλεγμονή των αρθρώσεων και τυπικές εκδηλώσεις είναι ο πόνος, η διόγκωση και ο περιορισμός της κινητικότητας. Ο όρος ΝΙΑ αφορά όλες τις μορφές επίμονης αρθρίτιδας αγνώστου αιτιολογίας που αρχίζει στην παιδική ηλικία.

Αθανασία Παππά: Η επιστήμη έχει κάνει άλματα

Η κα Αθανασία Παππά, Πρόεδρος της ΕΛ.Ε.ΑΝ.Α, που νοσεί από την ηλικία των 7 ετών, με Νεανική Ιδιοπαθή Αρθρίτιδα, αναφέρει: «Σήμερα η επιστήμη έχει κάνει άλματα και διατίθενται ισχυρά και ειδικά φαρμακευτικά σκευάσματα που αναχαιτίζουν την εξέλιξη της φλεγμονής και στοχεύουν στην κλινική ύφεση παράλληλα με την φυσικοθεραπεία και την εξατομικευμένη άσκηση, όπου αυτά χρειάζονται.

Η θεραπευτική αγωγή μπορεί σε κάποιες περιπτώσεις να είναι πολύπλοκη και απαιτεί την συνεργασία διαφόρων ειδικοτήτων και την καλή επικοινωνία της διεπιστημονικής ομάδας. Ένας από τους σκοπούς της θεραπείας είναι η παροχή δυνατότητας φυσιολογικής διαβίωσης του παιδιού έτσι ώστε να μην θεωρεί τον εαυτό του διαφορετικό σε σχέση με τα άλλα συνομήλικα παιδιά.

Η φυσική αγωγή και τα αθλήματα θα πρέπει να προσαρμόζονται στα μέτρα του παιδιού ανάλογα με την δραστηριότητα της νόσου και γι αυτό η σχολική ομάδα θα πρέπει να γνωρίζει για την ΝΙΑ, για τις απρόβλεπτες υποτροπές που μπορεί να συμβούν και να έχει κατανόηση. Μια θετική στάση, υποστηρικτική και ενθαρρυντική όσο είναι δυνατόν για την ανεξαρτησία του παιδιού που πάσχει από ΝΙΑ, είναι ανεκτίμητης αξίας».

Η 18η Μαρτίου έχει καθιερωθεί ως «Παγκόσμια Ημέρα Νεανικών Ρευματικών Νοσημάτων». Στόχοι αυτής της ημέρας είναι η ενίσχυση της ευαισθητοποίησης των Επαγγελματιών Υγείας για τα νοσήματα αυτά και η ενημέρωση των γονέων ώστε να αναγνωρίσουν τα συμπτώματα έγκαιρα και να συμβάλλουν ενεργά στη στήριξη των παιδιών τους.

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr

Κορονοϊός: Τα πιο συχνά επίμονα συμπτώματα στα παιδιά – Νέα μελέτη

Ένα στα τέσσερα παιδιά με Covid-19 θα εμφανίσει μακρόχρονα συμπτώματα

Ένα στα τέσσερα παιδιά με κορονοϊό θα εμφανίσουν μακρόχρονα συμπτώματα της νόσου, σύμφωνα με μια νέα επιστημονική μελέτη.

Οι αναλυτές (μελέτησαν δεδομένα από Ευρώπη, Ασία, Αυστραλία και Νότια Αμερική) έκαναν τη σχετική προδημοσίευση στο medRxiv, αξιολόγησαν στοιχεία από 21 προηγούμενες έρευνες, που αφορούσαν συνολικά 80.071 παιδιά, εκ των οποίων το 25% είχαν συμπτώματα διάρκειας τουλάχιστον τεσσάρων έως 12 εβδομάδων.
Τα πιο συχνά επίμονα συμπτώματα στα παιδιά

Η μετα-ανάλυση έδειξε ότι τα πιο συχνά επίμονα συμπτώματα των παιδιών ήταν:

νευροψυχιατρικά (μεταβολές διάθεσης, κόπωση, διαταραχές ύπνου, πονοκέφαλοι, ζαλάδες, προβλήματα ισορροπίας),

καρδιοαναπνευστικά (δύσπνοια, ρινική συμφόρηση, πόνοι και πίεση στο στήθος, βήχας, καρδιακή αρρυθμία), δερματικά (υπερβολικός ιδρώτας, φαγούρες, απώλεια τριχών) και

γαστρεντερικά (πόνοι στην κοιλιά, δυσκοιλιότητα, διάρροια, εμετοί, ναυτία).

Όπως ανέφερε η ερευνήτρια Σόνια Βίλαπολ του Μεθοδιστικού Ερευνητικού Ινστιτούτου του Χιούστον στο Τέξας, σύμφωνα με το πρακτορείο Ρόιτερς, «τα παιδιά και οι έφηβοι μπορούν επίσης να έχουν σωματικές και ψυχικές επιπτώσεις από την μακρά Covid-19»

 

 

Πηγη: https://www.healthreport.gr/

Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας: Ώρα για καινοτόμες λύσεις

Αν και η Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας (ΠΦΥ) αποτελούσε τον ακρογωνιαίο λίθο του ιδρυτικού νόμου του Εθνικού Συστήματος Υγείας (ΕΣΥ), σαράντα χρόνια μετά αποτελεί ακόμα το διαρκές ζητούμενο.

Μεταξύ άλλων, ο δογματικός αποκλεισμός του ιδιωτικού τομέα σε μια εποχή που οι γιατροί «περίσσευαν», υπονόμευσε τη λειτουργία δομών ΠΦΥ, ιδίως στα αστικά κέντρα. Όλα αυτά τα χρόνια η ΠΦΥ στις αστικές περιοχές έμεινε κατά κύριο λόγο στα χέρια των ιδιωτικών ιατρείων και εργαστηρίων. Μετά τη δεκαετία του ’90 προστέθηκαν τα Διαγνωστικά Κέντρα και μεταγενέστερα τα ιδιωτικά Πολυϊατρεία.

Τα Κέντρα Υγείας, κυρίως αγροτικού τύπου, λίγο συνέβαλαν στην αποσυμφόρηση των νοσοκομείων και τον αποκλειστικό προσανατολισμό τους στην τριτοβάθμια φροντίδα υγείας. Δηλαδή τα νοσοκομεία εξακολουθούσαν και εξακολουθούν να παρέχουν υπηρεσίες ΠΦΥ!

Το Κέντρα Υγείας αστικού τύπου που λειτουργούν κυρίως στα μεγάλα αστικά κέντρα, έστω με πολλά προβλήματα, έχουν επιβεβαιώσει την ανάγκη περαιτέρω ανάπτυξης και εξάπλωσης αυτών των δομών.

Η πρόσφατη διετής πανδημία απέδειξε περίτρανα την αξία και τη συμβολή των δομών ΠΦΥ, κρατικών και ιδιωτικών, στη σημασία της παροχής της ΠΦΥ από τις αντίστοιχες δομές και όχι από τα τριτοβάθμια νοσοκομεία!

Η αξιοποίηση αυτής της εμπειρίας αποτελεί την αδήριτη ανάγκη περαιτέρω ανάπτυξης των δομών ΠΦΥ!

Το ερώτημα είναι πώς και από ποιους; Η απάντηση είναι σαφής και κατηγορηματική:

Επειδή προφανώς καμιά μεταρρύθμιση (αν θέλει να πετύχει) δε μπορεί να αγνοήσει την υπάρχουσα κατάσταση (αυτή δηλαδή που περιέγραψα παραπάνω), κάθε λύση θα πρέπει να συμπεριλάβει όλες τις υπάρχουσες δομές, τόσο του δημόσιου όσο και του ιδιωτικού τομέα.

Όσον αφορά στον ιδιωτικό τομέα, θα πρέπει οι υπηρεσίες τους να είναι συνδεδεμένες και αποδεκτές από τον ΕΟΠΥΥ, ισότιμα με αυτές των δομών του δημόσιου τομέα με βάση ενιαίο τιμολόγιο και μηχανογραφικό έλεγχο.

Όμως πολύ κρίσιμο ζήτημα αποτελεί η οργάνωση και η λειτουργία όλων των δημόσιων δομών, παλαιών και νέων.

Δύο βασικές έννοιες θα πρέπει να διέπουν την οργάνωση και λειτουργία τους:

Πρώτη έννοια, η διασύνδεση και εξάρτηση τους από την Τοπική Αυτοδιοίκηση, και πρώτου και δευτέρου βαθμού.

Αυτό απλά σημαίνει ότι η κάθε δομή ΠΦΥ όχι μόνο απευθύνεται στους κατοίκους μιας περιοχής, αλλά αποτελεί κομμάτι της και παρέχει υπηρεσίες τόσο κοινές (όπως όλες οι αντίστοιχες δομές) όσο και ξεχωριστές, που καθορίζονται από τις ιδιαιτερότητες της πληθυσμιακής σύνθεσης κάθε τοπικής κοινωνίας.

Ακόμη, μ’ αυτόν τον τρόπο η σύνδεση δημόσιου και ιδιωτικού τομέα παίρνει ένα πιο τοπικό χαρακτήρα και οι επαγγελματίες υγείας, είτε του δημοσίου είτε του ιδιωτικού τομέα, προέρχονται από την ίδια τοπική κοινωνία.

Δεύτερη έννοια, ο τρόπος διεύθυνσης και διαχείρισης των δομών ΠΦΥ του δημόσιου τομέα.

Εδώ θεωρώ ότι χρειάζεται μια διαφορετική αντίληψη και ανατροπή των μέχρι τώρα ταμπού!
Κάθε δομή αποτελεί μια μικρή επιχειρησιακή Μονάδα, η λειτουργία της οποίας βασίζεται στα πρότυπα των ιδιωτικών μη κερδοσκοπικών οργανισμών.

Αυτό απλά σημαίνει ότι η στελέχωση, η παροχή υπηρεσιών, η κατανάλωση ειδών και οι αμοιβές θα πρέπει να εναρμονίζονται με τα έσοδα (τα οποία εν πολλοίς καθορίζονται από την τιμολόγηση του ΕΟΠΥΥ), χωρίς να έχουν ως αντικείμενο και αυτοσκοπό το κέρδος.

Η υλοποίηση αυτής της πρότασης απαιτεί εξειδίκευση και κοστολόγηση, τόλμη και αποφασιστικότητα.

Τάσος Χατζής
Παιδίατρος – Εντατικολόγος
Μέλος ΔΣ του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών

 

 

Πηγη: https://www.healthreport.gr/