Κορωνοϊός: Ποια κύτταρα μπορούν να σας προσφέρουν σούπερ ανοσία

Μολονότι τα Β-κύτταρα μνήμης ανακαλύφθηκαν πριν από περισσότερο από μισό αιώνα, οι επιστήμονες μόλις αρχίζουν να κατανοούν τον κρίσιμο ρόλο που διαδραματίζουν στην προστασία των ανθρώπων από σοβαρές ασθένειες.

Πριν από δύο περίπου χρόνια, τον Οκτώβριο του 2020, μια ομάδα ιολόγων στο Πανεπιστήμιο Ροκφέλερ στη Νέα Υόρκη ξεκίνησε ένα έργο διάρκειας ενός έτους για να προσπαθήσει να προβλέψει ποιες επικίνδυνες μορφές του Covid-19 θα μπορούσαν να εμφανιστούν στο μέλλον.

Ενώ το φάσμα των νέων παραλλαγών επρόκειτο να απασχολήσει ακόμη τη σκέψη των πολιτικών ηγετών και των πολιτών σε όλο τον κόσμο, οι επιστήμονες γνώριζαν καλά ότι η Covid-19 θα μεταλλασσόταν σχεδόν σίγουρα με τρόπους που θα μπορούσαν να την καταστήσουν πιο μολυσματική και λοιμογόνο.

Ο στόχος των επιστημόνων του Ροκφέλερ ήταν να δημιουργήσουν μια τεχνητή εκδοχή της πρωτεΐνης ακίδας -της πρωτεΐνης που χρησιμοποιεί ο ιός για να διεισδύσει στα κύτταρά μας- που θα μπορούσε να αποφύγει όλους τους γνωστούς τύπους εξουδετερωτικών αντισωμάτων που είχαν βρεθεί στο αίμα όσων πέρασαν Covid-19.

Συνδυασμός μεταλλάξεων 

Τους επόμενους 12 μήνες, καταπιάστηκαν με διαφορετικούς συνδυασμούς μεταλλάξεων στην επιφάνεια της πρωτεΐνης ακίδας μέχρι που εντόπισαν ένα σύνολο 20 που έμοιαζαν να την καθιστούν ιδιαίτερα ανθεκτική σε οτιδήποτε μπορεί να ρίξει το ανοσοποιητικό σύστημα.

Για να δοκιμάσουν αυτό το «Frankenspike» που αναπτύχθηκε στο εργαστήριο, το εισήγαγαν σε αυτό που οι ιολόγοι αποκαλούν ψευδότυπο ιό, έναν ιό που έχει κατασκευαστεί έτσι ώστε να μην έχει αρκετό γενετικό υλικό για αναπαραγωγή, επιτρέποντας στους επιστήμονες να τον τροποποιήσουν και να καταλάβουν πώς συμπεριφέρεται χωρίς κανένα κίνδυνο να διαφύγει.

Αρχικώς τα πράγματα κύλησαν όπως αναμενόταν. Όταν οι ιολόγοι εξέθεσαν τον πρόσφατα κατασκευασμένο ιό τους σε δείγματα αίματος που είχαν ληφθεί από άτομα που είτε είχαν αναρρώσει από τον Covid-19 είτε είχαν εμβολιαστεί κατά της νόσου, διέφευγε επιδέξια από κάθε αντίσωμα.

Τότε όμως συνέβη κάτι εκπληκτικό. Όταν το δοκίμασαν στο αίμα ανθρώπων που είχαν αναρρώσει από τον Covid-19 το 2020 και στη συνέχεια εμβολιάστηκαν επίσης πολλούς μήνες αργότερα, τα αντισώματά τους μπόρεσαν να συνδεθούν με τον ιό και να τον εξουδετερώσουν πλήρως.

Σούπερ ανοσία

«Ήταν πραγματικά απίστευτο να το βλέπεις», λέει ο Michel Nussenzweig, καθηγητής μοριακής ανοσολογίας στο Πανεπιστήμιο Ροκφέλερ και ένας από τους επιστήμονες που συμμετείχαν στη μελέτη.

«Ένα από τα μεγαλύτερα πράγματα που μάθαμε από την πανδημία είναι πώς η απόκριση του ανοσοποιητικού μας συστήματος διαφέρει ανάλογα με το αν έχουμε νοσήσει φυσικά, εμβολιαστεί ή και τα δύο». (Φυσικά, αυτό δεν σημαίνει ότι είναι καλή ιδέα να μολυνθείτε εσκεμμένα, καθώς κάθε μόλυνση ενέχει κινδύνους.)

Τους τελευταίους τέσσερις μήνες, τα ευρήματα της ομάδας του Ροκφέλερ έχουν επανειλημμένως παρατηρηθεί στην πραγματική ζωή.

Τα άτομα που έχουν αναρρώσει από μια λοίμωξη Covid-19 στο παρελθόν και στη συνέχεια εμβολιάστηκαν, φαίνεται να είναι πιο ανθεκτικά στις νέες παραλλαγές, από την Δέλτα έως την Όμικρον. Οι ανοσολόγοι πήραν δείγματα αίματος από αυτά τα άτομα και βρήκαν ότι έχουν ένα είδος «σούπερ ανοσίας» – την λεγόμενη υβριδική.

Αυτοί οι άνθρωποι παράγουν όχι μόνο υπερβολικά υψηλά επίπεδα αντισωμάτων –πολύ περισσότερα από εκείνους που μόλις έχουν διπλοεμβολιαστεί και ενισχυθεί– αλλά ένα φάσμα αντισωμάτων με μεγαλύτερη ποικιλία, τα οποία έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες να βρουν αδύναμα ιικά σημεία, ακόμη και σε εξαιρετικά μεταλλαγμένη μορφή της Covid-19.

Μια πρόσφατη μελέτη από επιστήμονες στη Βοστώνη και τη Νότια Αφρική διαπίστωσε ότι οι άνθρωποι που είχαν μολυνθεί στο παρελθόν με μια μορφή Covid-19, πριν κάνουν δύο δόσεις εμβολίου και μία αναμνηστική, είχαν μεγαλύτερη ανοσία έναντι της Όμικρον – το πιο κοντινό πράγμα στην πραγματική ζωή με τον τεχνητό ιό του Ροκφέλερ.

«Από τη στιγμή που οι άνθρωποι που είχαν Covid-19 εμβολιαστούν με ένα εμβόλιο mRNA, βλέπετε ότι παράγουν μια απόκριση αντισωμάτων που είναι τρεις φορές υψηλότερη από εκείνους που εμβολιάστηκαν χωρίς προηγούμενη λοίμωξη», λέει ο Nussenzweig.

Τα Β-κύτταρα μνήμης

Αλλά ο λόγος που αυτοί οι άνθρωποι εμφανίζουν τόσο ισχυρές αποκρίσεις οφείλεται σε μια μακροχρόνια αγνοούμενη πτυχή του ανοσοποιητικού μας συστήματος, έναν τύπο λευκών αιμοσφαιρίων που είναι γνωστός ως Β-κύτταρα μνήμης.

Αυτά τα κύτταρα δημιουργούνται ως απόκριση σε έναν ιό και τον θυμούνται σε περίπτωση που αυτό το παθογόνο επιστρέψει. Για πολύ καιρό, γνωρίζαμε λίγα πράγματα για αυτά τα κύτταρα και το πώς συμπεριφέρονται.

Όμως, μέσω ερευνών για τον ιό HIV, τον Έμπολα, τις αυτοάνοσες ασθένειες και τώρα την Covid-19, αρχίζουμε να καταλαβαίνουμε πόσο ζωτικής σημασίας είναι για τον προσδιορισμό της ανταπόκρισης μας τόσο στις λοιμώξεις όσο και στα εμβόλια.

Από τα κοτόπουλα στον HIV

Στη δεκαετία του 1890, ο Γερμανός φυσιολόγος Emil von Behring –ένας άνθρωπος που έγινε γνωστός ως «ο σωτήρας των παιδιών» λόγω της βραβευμένης με Νόμπελ εργασίας του για τις θεραπείες για τον τέτανο και τη διφθερίτιδα– πρότεινε την ύπαρξη κυττάρων που θα μπορούσαν να θυμούνται προηγούμενες επαφές με μία συγκεκριμένη λοίμωξη και να δημιουργούν αντισώματα όταν τη συναντήσουν ξανά.

Χρειάστηκαν 70 χρόνια για να αποκτηθούν αποδείξεις για τις ιδέες του von Behring. Στη δεκαετία του 1960, οι ανοσολόγοι ανακάλυψαν ότι τα κοτόπουλα, στα οποία ο θύλακας τους (bursa of fabricius) –κύριο όργανο του ανοσοποιητικού στα πτηνά– καταστράφηκε με ακτινοβολία, δεν είχαν συγκεκριμένα κύτταρα που ήταν απαραίτητα για την παραγωγή αντισωμάτων. Αυτά έγιναν γνωστά ως κύτταρα bursa ή Β κύτταρα.

Στα μέσα της δεκαετίας του 1970, ανακαλύφθηκε ότι αυτά τα κύτταρα σχηματίζονται στους ανθρώπους στον μυελό των οστών, πριν μεταφερθούν στους λεμφαδένες ή στη σπλήνα. Τώρα γνωρίζουμε ότι σε όλη τη διάρκεια της ζωής μας, παράγουμε συνεχώς νέα Β κύτταρα.

Ίσο με το μήκος 100 γηπέδων

Το σώμα περιέχει έως και 10 δισεκατομμύρια από αυτά –που ισοδυναμεί με το μήκος 100 γηπέδων ποδοσφαίρου, αν τα βάλετε όλα στη σειρά– με κάθε Β κύτταρο να περιέχει υποδοχείς που μπορούν να αναγνωρίσουν διαφορετικούς τύπους σχημάτων αντιγόνων στην επιφάνεια ενός ιού.

Αυτό έχει σημασία γιατί ενώ τα Β κύτταρα δεν συνδέονται με τους ίδιους τους ιούς, μπορούν να μετατραπούν σε πλασματοκύτταρα όταν ανιχνεύσουν μια απειλή. Αυτά τα πλασματοκύτταρα παράγουν αντισώματα που κατευθύνονται προς το ίδιο ιικό αντιγόνο με το φυσικό τους Β κύτταρο. Μια λιγότερο ποικιλόμορφη δεξαμενή Β κυττάρων σημαίνει λιγότερα αντισώματα που μπορεί να είναι ικανά να εξουδετερώσουν τον ιό.

Ένα από τα πράγματα που έχει δείξει η Covid-19 στους ανοσολόγους είναι ότι οι άνθρωποι που έχουν μεγαλύτερη ποικιλία Β-λεμφοκυττάρων είναι πιο εξοπλισμένοι ώστε να αποκρούσουν ένα νέο παθογόνο, και ιδιαίτερα τις διαρκώς εξελισσόμενες παραλλαγές της Covid-19. Αυτό επηρεάζεται από την ηλικία, τις υποκείμενες παθήσεις υγείας και επίσης απλώς από τη γενετική.

Το διαφορετικό ρεπερτόριο

«Ο καθένας θα έχει διαφορετικό ρεπερτόριο κυττάρων Β με τα οποία ανταποκρίνεται σε οποιαδήποτε μόλυνση», λέει ο Ali Ellebedy, αναπληρωτής καθηγητής παθολογίας και ανοσολογίας στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Ουάσιγκτον. «Ακόμα κι αν έχετε αδέρφια, θα έχουν διαφορετικές αποκρίσεις Β κυττάρων».

Καθώς μεγαλώνουμε, δύο πράγματα συμβαίνουν στην απόκριση των Β κυττάρων.

Πρώτον, το σώμα αρχίζει να παράγει μια μικρότερη συστοιχία Β κυττάρων, που σημαίνει ότι υπάρχουν λιγότερες πιθανότητες να έχουν υποδοχείς που θα αναγνωρίζουν τα αντιγόνα σε έναν νέο ιό. Και κυρίως χρειάζονται περισσότερο χρόνο για να κινητοποιηθούν ενάντια σε μια απειλή, επομένως ιδιαίτερα θανατηφόρα παθογόνα μπορούν να κατακλύσουν το ανοσοποιητικό σύστημα πριν αρχίσει να λειτουργεί.

Αυτοί οι ίδιοι παράγοντες είναι που έχουν κάνει τους νεότερους ανθρώπους με υποκείμενες παθήσεις πιο ευάλωτους στην Covid-19.

Το ανοσολογικό τέχνασμα

Αλλά όταν το σώμα σας καταπολεμά μια μόλυνση ή λαμβάνει ένα εμβόλιο, αυτό ενεργοποιεί ένα έξυπνο ανοσολογικό τέχνασμα. Μερικά από τα Β κύτταρα μετατρέπονται στα λεγόμενα Β-κύτταρα μνήμης που μπορούν να κυκλοφορούν στο αίμα για δεκαετίες, έτοιμα να ενεργοποιηθούν ξανά και να ξεκινήσουν μια απόκριση αντισωμάτων σε περίπτωση που ο ιός επιστρέψει ποτέ.

Τέτοια αντισώματα παίζουν επίσης ρόλο στην καταστολή χρόνιων λοιμώξεων που παραμένουν αδρανείς στο σώμα για μεγάλο μέρος της ζωής μας, όπως ο ιός Epstein-Barr. Φαίνεται ότι αυτοί οι ιοί μπορούν στη συνέχεια να επανενεργοποιηθούν όταν το σώμα είναι εξασθενημένο, όπως φαίνεται να συμβαίνει σε ένα ποσοστό ασθενών με μακροχρόνιο Covid.

Αλλά υπάρχουν πολλές αποχρώσεις στην απόκριση των Β-κυττάρων μνήμης. Ένα από τα πράγματα που έμαθαν οι ανοσολόγοι από μελέτες σε επιζώντες του Έμπολα είναι ότι οι σοβαρές λοιμώξεις φαίνεται να προκαλούν πολύ μεγαλύτερο αριθμό Β-κυττάρων μνήμης από ό,τι μόνο τα εμβόλια.

«Όταν έχετε μια κακή μόλυνση, τα κύτταρα του σώματός σας παράγουν μια τεράστια ποσότητα ιού», λέει ο Nussenzweig. «Είναι σε όλο σας το αναπνευστικό σύστημα, τη μύτη, τους πνεύμονες, τους ανώτερους αεραγωγούς, τον βλεννογόνο. Όλο το ανοσοποιητικό σύστημα εμπλέκεται στην απόκριση και ανταποκρίνεται σε όλα τα στοιχεία αυτού του ιού, επομένως αυτός είναι ένας πιθανός λόγος για τον οποίο μπορεί να υπάρχουν φυσικές λοιμώξεις που οδηγούν σε καλύτερη μνήμη του ανοσοποιητικού συστήματος».

Οι λεπτές διαφορές

Τους τελευταίους έξι μήνες, ο Nussenzweig μελετούσε τις λεπτές διαφορές μεταξύ της φυσικής μόλυνσης από τον Covid-19 και του εμβολιασμού. Μέσω της απομόνωσης εκατοντάδων Β-κυττάρων μνήμης από άτομα που είτε είχαν μολυνθεί είτε είχαν εμβολιαστεί σε διάφορα χρονικά σημεία, διαπίστωσε ότι η φυσική νόσηση φαίνεται να οδηγεί σε Β-κύτταρα μνήμης που εξελίσσονται συνεχώς.

Αυτό σημαίνει ότι παράγουν αντισώματα που είναι πιο πιθανό να είναι σε θέση να προστατεύσουν από νέες παραλλαγές του ιού.

Η κύρια αποκάλυψη για τους ανοσολόγους είναι ότι αυτή η επίδραση συμβαίνει ακόμη πιο έντονα όταν οι άνθρωποι έχουν μολυνθεί και στη συνέχεια εμβολιαστεί.

Τώρα, οι επιστήμονες προσπαθούν να καταλάβουν εάν μπορούμε να προσαρμόσουμε τα σχήματα εμβολίων με τέτοιο τρόπο ώστε από μόνα τους να μπορούν να προκαλέσουν αυτήν την υβριδική ανοσολογική απόκριση.

Κάτι τέτοιο θα μπορούσε να προσφέρει στην ανθρωπότητα ένα κρίσιμο όπλο ενάντια σε νέες παραλλαγές του Covid-19 και μελλοντικές πανδημίες.

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr

Προέδρος Εθνικής Επιτροπής Εμβολιασμών: Όχι στην 4η δόση για τον γενικό πληθυσμό – Τι είπε για τους ανοσοκατεσταλμένους

Αρνητική για τον εμβολιασμό με την 4η δόση του εμβολίου για τον κορονοϊό εμφανίστηκε η Προέδρος της Εθνικής Επιτροπής Εμβολιασμών Μαρία Θεοδωρίδου.

Η κ.Θεοδωρίδου σημείωσε κατά τη διάρκεια της τακτικής ενημέρωσης για τους εμβολιασμούς στη χώρα μας ότι με βάση και τις συστάσεις του CDC δεν συνιστάται ο εμβολιασμός με την 4η δόση για όλους τους πολίτες καθώς δεν θα προσέφερε στην ανοσία έναντι των στελεχών του κορονοϊού.

Σε ότι αφορά στους ανοσοκατεσταλμένους η κ.Θεοδωρίδου ήταν επιφυλακτική, αλλά τόνισε ότι η αναμνηστικές δόσεις προσφέρουν προστασία σε άτομα που πάσχουν από χρόνια νοσήματα.

«Ζούμε σε μια περίοδο κατά την οποία οι γνώσεις μεταβάλλονται συνεχώς», είπε η Μαρία Θεοδωρίδου και αναφέρθηκε στα βασικά χαρακτηριστικά της Μετάλλαξης Όμικρον: «Είναι η αυξημένη μεταδοτικότητα, η ανοσολογική διαφυγή και η αυξημένη δυνατότητα του ιού για επαναλοιμώξεις». Πρόσθεσε ότι «η φυσική νόσηση από τα στελέχη Α, Β και Δ προσέφερε προστασία από την Όμικρον κατά 90%», σημειώνοντας ωστόσο ότι «η φυσική προστασία δεν είναι ίδια για όλα τα άτομα».

Σχετικά με την ενδεχόμενη χορήγηση 4ης δόσης, είπε χαρακτηριστικά ότι «παραμένει ισχυρή σύσταση για εμβολιασμό με 3η δόση» και πως «η 4η δόση περιορίζεται για ειδικές περιπτώσεις όπως οι ανοσοκατεσταλμένοι».

«Ο κύριος στόχος των εμβολιασμών είναι η προστασία από τη σοβαρή νόσο», τόνισε.

 

 

Πηγη: https://www.healthreport.gr/

Μετάλλαξη Όμικρον: Πόσο αυξάνει τον κίνδυνο long COVID

Πάνω από το ένα τρίτο όσων νόσησαν με κορονοϊό θα αναπτύξει κάποια συμπτώματα Long COVID. Την ίδια στιγμή νέες έρευνες καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι μακροχρόνιες επιπτώσεις στον οργανισμό μπορεί να προκαλέσει και η μετάλλαξη Όμικρον

Τα συμπτώματα με τα οποία εκδηλώνεται το σύνδρομο περιλαμβάνουν κόπωση, δύσπνοια, άγχος και άλλα προβλήματα. Η παρατεταμένη ασθένεια είναι πιο πιθανή εάν έχετε νοσηλευτεί με κορονοϊό, αλλά η έρευνα δείχνει ότι η long COVID μπορεί να συμβεί ακόμη και μετά από μια ήπια λοίμωξη.

Η Δρ Linda Geng του Πανεπιστημίου του Στάνφορντ, η οποία συν-διευθύνει μία από τις πολλές κλινικές που ειδικεύονται στο Long COVID, δήλωσε ότι αν και δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα, ένα νέο κύμα ασθενών είναι πιθανό. «Πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί και προετοιμασμένοι», δήλωσε η Geng.
Long COVID: Πώς και γιατί προκαλείται

Εν τω μεταξύ, οι επιστήμονες κάνουν αγώνα δρόμου για να καταλάβουν τι κρύβεται πίσω από τη μυστηριώδη κατάσταση. Κάποιες θεωρίες: Μπορεί να είναι μια αυτοάνοση διαταραχή. Μικροσκοπικοί μικροθρόμβοι μπορεί να προκαλούν τα συμπτώματα που προκαλούν αναπηρία. Ή ίσως έχουν επανενεργοποιηθεί λανθάνουσες ιώσεις στο σώμα.

Οι επιστήμονες εξετάζουν επίσης αν τα εμβόλια θα μπορούσαν να αποτελούν μέρος της απάντησης. Μια ομάδα του Πανεπιστημίου Yale μελετά την πιθανότητα ότι ο εμβολιασμός θα μπορούσε να μειώσει τα μακροχρόνια συμπτώματα του κορονοϊού. Και δύο άλλες μελέτες προσφέρουν πρώιμες ενδείξεις ότι ο εμβολιασμός πριν από την εμφάνιση του COVID-19 θα μπορούσε να βοηθήσει στην πρόληψη της παρατεταμένης ασθένειας ή τουλάχιστον στη μείωση της σοβαρότητάς της.

 

 

Πηγη: https://www.healthreport.gr/

Πιστοποιητικό νόσησης: Πώς θα το πάρουν όσοι νόσησαν δεύτερη φορά – Έρχονται νέες διευκρινήσεις

Πρόβλημα με την έκδοση πιστοποιητικού νόσησης έχουν όσοι νοσούν για δεύτερη φορά με κορονοϊό. Δεν είναι λίγοι εκείνοι, που νοσούν για δεύτερη φορά από κορονοϊό και δεν μπορούν να εκδώσουν δεύτερο πιστοποιητικό νόσησης – καθώς ο νόμος δεν τους δίνει αυτό το δικαίωμα – αλλά ούτε και πιστοποιητικό εμβολιασμού, καθώς πρέπει να μεσολαβήσει ένα ικανό διάστημα πριν προχωρήσουν στην τρίτη δόση.

Στο θέμα αυτό αναφέρθηκε κατά τη χθεσινή ενημέρωση του υπ. Υγείας για την πορεία των εμβολιασμών στην Ελλάδα ο γενικός γραμματέας ΠΦΥ Μάριος Θεμιστοκλέους.

Ο κ. Θεμιστοκλέους ανέφερε επίσης, ότι τις επόμενες ημέρες θα ανακοινωθεί τι θα γίνει με τα πιστοποιητικά νόσησης όσων νόσησαν δεύτερη φορά. Η Επιτροπή αναμένεται να αναθεωρήσει το πρωτόκολλο, καθώς πολίτες που έχουν κάνει τον βασικό εμβολιασμό τους και έχουν νοσήσει δύο φορές αντιμετωπίζονται ουσιαστικά ως «ανεμβολίαστοι».Υπό συζήτηση η λήξη για το ΠΙστοποιητικό εμβολιασμού
Πιστοποιητικό νόσησης: Πώς εκδίδεται

Οι προϋποθέσεις έκδοσης είναι:

Κατόπιν εργαστηριακού ελέγχου με τη μέθοδο PCR για κορ0νοϊό COVID-19, εντός 14 ημερών μετά από τον πρώτο θετικό έλεγχο

Ειδικώς για τους πλήρως εμβολιασμένους, σύμφωνα με τα οριζόμενα στην παρ. 2, και κατόπιν θετικού ελέγχου με τη χρήση ταχείας ανίχνευσης αντιγόνου κορονοϊό COVID-19 (rapid test). Η ισχύς του πιστοποιητικού νόσησης διαρκεί έως 90 ημέρες μετά από τον κατά τα ανωτέρω μοναδικό ή πρώτο θετικό έλεγχο.

Ο πρώτος θετικός έλεγχος διενεργείται από α) δημόσια αρχή σύμφωνα με την οικεία νομοθεσία

ή β) εργαστήρια αναφοράς δημόσια ή ιδιωτικά και περιλαμβάνει το ονοματεπώνυμο του προσώπου, όπως αυτό αναγράφεται στην ταυτότητα ή στο διαβατήριο.

Εφόσον πραγματοποιηθεί επαναληπτικός εργαστηριακός έλεγχος με τη μέθοδο PCR μετά από τις 90 ημέρες συν μία (1) ημέρα και είναι θετικός, δεν εκδίδεται πιστοποιητικό νόσησης, τηρουμένων πάντως των επιβαλλόμενων μέτρων προστασίας της δημόσιας υγείας.

 

 

Πηγή: https://www.healthreport.gr

Νέες πτέρυγες και κλινικές στα δημόσια νοσοκομεία με ΣΔΙΤ – Τι σχεδιάζει η κυβέρνηση

Πώς σχεδιάζει να αλλάξει τα νοσοκομεία η κυβέρνηση μέσω των ΣΔΙΤ

Με ιδιωτικά κεφάλαια και μέσω του γνωστού συστήματος των ΣΔΙΤ επιχειρεί η κυβέρνηση να δημιουργήσει νέες πτέρυγες και νέες κλινικές στα νοσοκομεία.

Άλλωστε η κυβέρνηση από την πρώτη στιγμή ήταν υπέρ των Συμπράξεων του Δημοσίου με τον Ιδιωτικό Τομέα (ΣΔΙΤ) με επιχείρημα ότι έτσι θα βελτιωθούν οι παρεχόμενες υπηρεσίες και θα μειωθούν οι δαπάνες στο ΕΣΥ.

Με βάση τον σχεδιασμό της κυβέρνησης η βελτίωση της υλικοτεχνικής υποδομής στα νοσοκομεία θα γίνει τόσο με κονδύλια από το Ταμείο Ανάκαμψης όσο και με ιδιωτικά κεφάλαια.
Νοσοκομεία με ιδιωτικά κεφάλαια

Με βάση τη μελέτη που έχει εκπονηθεί, το υπουργείο Υγείας προτίθεται εάν δεν το προλάβουν οι πολιτικές εξελίξεις, να δημιουργήσει νέες πτέρυγες στα νοσοκομεία αλλά και να ανακατασκευάσει άλλες με τη συμβολή ιδιωτών.

Ωστόσο στην περίπτωση αυτή οι ιδιώτες που θα χρηματοδοτήσουν τα νέα έργα, θα έχουν τον έλεγχο των νέων δομών αφού με βάση έγκυρες πηγές του HealthReport.gr θα υπογραφούν συγκεκριμένες πολύχρονες συμβάσεις μέσω των οποίων το ελληνικό δημόσιο θα αποπληρώνει σταδιακά τα οφειλόμενα στις ιδιωτικές εταιρείες.

Με ΣΔΙΤ νέες πτέρυγες στα νοσοκομεία

Προς ώρας πάντως δεν έχει ακόμη «κλειδώσει» ο τρόπος με τον οποίο θα εφαρμοσθούν στην πράξη τα ΣΔΙΤ καθώς επιχειρείται να αποφευχθούν κοινωνικές αντιδράσεις ή διαμαρτυρίες από εργαζόμενους και μάλιστα σε μία ευαίσθητα πολιτικά περίοδο.

Ο ίδιος ο υπουργός Υγείας Θάνος Πλεύρης πάντως σχεδιάζει το νέο ΕΣΥ με βάση τα κονδύλια που θα έρθουν τόσο από το Ταμείο Ανάκαμψης όσο και από ιδιώτες.

Από το Ταμείο Ανάκαμψης θα δοθούν 350 εκατ ευρώ για τις κτιριακές υποδομές και 80 εκ. για την υλικοτεχνική αναβάθμιση των νοσοκομείων. Σύμφωνα με τον σχεδιασμό του υπουργείου Υγείας, εάν οι υλικοτεχνικές αυτές υποδομές γίνουν με ΣΔΙΤ θα ενισχυθεί το ΕΣΥ με επιπλέον 160 εκατ. ευρώ από τους ιδιώτες.
ΣΔΙΤ και στην Πρωτοβάθμια

Τα περιβόητα ΣΔΙΤ θα αξιοποιηθούν όμως και στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας. Αντίστοιχα με τα νοσοκομεία και οι μονάδες της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας θα ενισχυθούν και θα ανακαινιστούν με κονδύλια από το Ταμείο Ανάκαμψης αλλά και με τη συμβολή ιδιωτών.

Οι πρώτες συμπράξεις με ιδιώτες αναμένεται να γίνουν σε απομακρυσμένες περιοχές όπου δεν υπάρχουν συγκεκριμένες υπηρεσίες πρωτοβάθμιας για τους πολίτες. Θα δίνεται η δυνατότητα σε ιδιώτες να δημιουργήσουν συγκεκριμένες δομές με υπηρεσίες οι οποίες θα καλύπτονται για τους κατοίκους μέσω του ΕΟΠΥΥ.

 

 

Πηγή: https://www.healthreport.gr

Ζήτηση Ιατρών

Κλινική στην Πάφο της Κύπρου ζητά να προσλάβει Παθολόγους ή/και Γενικούς Ιατρούς για μόνιμη και σταθερή εργασία

 

Προφίλ υποψηφίου: 

  • Ελληνική υπηκοότητα (ή υπηκοότητα άλλου κράτους – μέλους της Ευρωπαϊκής Ενωσης).
  • Πτυχίο ΑΕΙ ημεδαπής ή αλλοδαπής με αναγνωρισμένο τίτλο σπουδών όπου απαιτείται.
  • Αδεια ασκήσεως επαγγέλματος.
  • Αριστη γνώση του Αγγλικού γραπτού και προφορικού λόγου.
  • Άλλοι τίτλοι σπουδών ή μεταπτυχιακές σπουδές και η γνώση ξένων γλωσσών θα συνεκτιμηθούν.

 

Δεξιότητες υποψηφίου: 

  • Δυνατότητα προσαρμογής σε ένα δυναμικό και απαιτητικό εργασιακό περιβάλλον
  • Συνέπεια στην εργασία, πνεύμα συνεργασίας
  • Επαγγελματική και ευγενική συμπεριφορά
  • Προσοχή στη λεπτομέρεια
  • Εχεμύθεια

 

Η κλινική προσφέρει: 

  • Υψηλές αποδοχές
  • Σημαντικές προοπτικές επαγγελματικής εξέλιξης
  • Περαιτέρω γνώσεις στον τομέα εργασίας
  • Σταθερό πρωινό ωράριο
  • Διαμονή

 

Βιογραφικά/ πληροφορίες στο [email protected]

 

Με εκτίμηση,

 

Dr Anastasios N. Tsiftsis (MD, MPH, LLM)

University of Manchester
3 Lysis, Building 9, Coral Bay, CY

P.O. Box 66880, 8593 Cyprus

 

Covid-19 Τρίτη Ηλικία: Πώς να βοηθήσουμε τους ηλικιωμένους την εποχή της πανδημίας

Καταλήγοντας, στους δύσκολους καιρούς του κορωνοϊού, είναι σημαντικό να ανιχνευθούν νέοι, προσαρμοσμένοι στην σύγχρονη κοινωνία, τρόποι καταπολέμησης της κοινωνικής απομάκρυνσης. Ένας από αυτούς μπορεί να είναι μέσω της χρήσης των τεχνολογιών

Covid-19 Τρίτη Ηλικία: Στις 11 Μαρτίου του 2020 ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας κήρυξε την «πανδημία» Covid-19. Προστατευτικά μέτρα που συνιστούσαν τον εγκλεισμό στα σπίτια, με απαιτούμενη την τήρηση αποστάσεων ασφαλείας το λιγότερο 2 μέτρα από οποιονδήποτε άλλο άνθρωπο, λήφθηκαν σε όλο τον κόσμο. Σχεδόν τρία χρόνια μετά, σύμφωνα με τις έρευνες, οι ηλικιωμένοι αποδείχθηκαν οι περισσότερο ευάλωτοι στην πανδημία. Σύμφωνα με την τελευταία έρευνα του Eurofound για τις επιπτώσεις της πανδημίας στους ηλικιωμένους στην Ευρώπη:

  • Η ψυχική υγεία όλων των ηλικιών υπέστη πλήγμα αλλά οι νεότεροι και οι υπερήλικες (άνω των 80) αισθάνθηκαν μεγαλύτερη μοναξιά και θλίψη.
  • Το μεγαλύτερο ποσοστό των ηλικιωμένων εγκατέλειψε τους περιπάτους που έκανε πριν την πανδημία και κλείστηκε στο σπίτι έχοντας ως υποστηρικτικό πλαίσιο τους συντρόφους ή τα παιδιά του.

Το ertnews.gr συζήτησε με την ψυχολόγο Χαρά Καραγιάννη τις επιπτώσεις της  πανδημίας στους ανθρώπους της τρίτης ηλικίας.

«Ο εγκλεισμός έφερε μείωση των κοινωνικών επαφών, με οικείους και μη, η οποία με την σειρά της προκάλεσε μείωση του αισθήματος του “ανήκειν”», μας είπε η κυρία Καραγιάννη.

Και αφού οι  άνθρωποι είμαστε από κατασκευής κοινωνικά όντα, είναι λογικό να αποζητάμε  την κοινωνική συναναστροφή, η οποία αποτελεί μια σημαντική μεταβλητή στην υποκειμενικά αντιλαμβανόμενη ποιότητα της ζωής μας. Για τους εξωστρεφείς, βέβαια, ανθρώπους είναι μια ακόμα πιο σημαντική μεταβλητή σε σχέση με του εσωστρεφείς, οι οποίοι τείνουν να ζουν πιο απομονωμένοι. Αντίστοιχα, και οι εξωστρεφείς ηλικιωμένοι (άτομα άνω των 65 ετών) στον καιρό της πανδημίας, είχαν περισσότερα να «χάσουν» από τους εσωστρεφείς.

Ας μιλήσουμε όμως περισσότερο συγκεκριμένα…

Πώς επηρέασε η πανδημία και ο εγκλεισμός τους ανθρώπους της τρίτης ηλικίας;

Σε κάθε περίπτωση, μια καραντίνα έχει διάφορους περιορισμούς. Η λήψη και διατήρηση των προστατευτικών μέτρων φαίνεται να δημιούργησαν ένα αίσθημα φόβου, ο οποίος ισχυροποιείτο μέσα από την μοναξιά, στην οποία υποχρεώθηκαν πολλοί άνθρωποι, μεταξύ των οποίων και οι ηλικιωμένοι. Ωστόσο, δεν βίωσαν όλοι οι ηλικιωμένοι στον ίδιο βαθμό τις ψυχολογικές συνέπειες της πανδημίας. Σε έρευνα του 2020, παρατηρήθηκε ότι ηλικιωμένα άτομα τα οποία ζούσαν μόνα τους, ήδη πριν την έναρξη της Covid-19, φαίνεται να μη σημείωσαν σημαντική αύξηση στο αυτοαναφερόμενο αίσθημα της μοναξιάς σε σχέση με τα ηλικιωμένα άτομα που συζούσαν με ένα ή περισσότερα άτομα. Αυτό το εύρημα πιθανώς οφείλεται στο γεγονός ότι τα άτομα που ζουν μόνα τους έχουν «συνηθίσει» τη μοναξιά και επομένως, βρισκόντουσαν υψηλά στην κλίμακα της μοναξιάς, από πριν. Ωστόσο, οι ψυχολογικές συνέπειες της πανδημίας έθεσαν σε μεγάλη ευαλωτότητα την πλειονότητα της τρίτης ηλικίας και εξίταραν ένα διάχυτο αίσθημα ανασφάλειας. Είναι, λοιπόν, σημαντικό να αναρωτηθούμε κατά πόσο τα μέτρα πρόληψης της Covid 19 βοήθησαν στην προστασία της σωματικής υγείας, αλλά επιβάρυναν την ψυχική υγεία, σε σημείο που πυροδότησαν και διαιώνισαν διάφορες αγχώδεις, καταθλιπτικές διαταραχές, ανησυχίες, έλλειψη χαράς και ενθουσιασμού για το μέλλον.

Πώς επηρέασε η πανδημία τους ηλικιωμένους με ψυχικές διαταραχές;

Σε γενικές γραμμές, ηλικιωμένοι με συνυπάρχουσα ψυχική διαταραχή τείνουν να νιώθουν πιο μόνοι σε σχέση με ηλικιωμένους χωρίς κάποια άλλη ψυχική διαταραχή.  Η συνυπάρχουσα ψυχική νόσος τείνει να ανατροφοδοτεί το αίσθημα μοναξιάς, αλλά και το αντίστροφο.

Η πανδημία, και ο απόλυτος τρόπος εφαρμογής των περιοριστικών μέτρων, λειτούργησε σαν ένας έντονος ψυχοπιεστικός παράγοντας σε αυτή την αμφίδρομη σχέση. Μάλιστα, έρευνα που πραγματοποιήθηκε κατά την διάρκεια της πανδημίας και μελετούσε τον ψυχολογικό αντίκτυπο της απειλής του ιού στις ζωές των ανθρώπων, έδειξε ότι η κατάθλιψη ήταν επτά φορές υψηλότερη το 2020 στην παγκόσμια κλίμακα σε σχέση με αντίστοιχη έρευνα που διεξήχθη το 2017. Ενώ στους ανθρώπους στην τρίτη ηλικία, θεωρείται η πιο συχνά διαγνωσμένη διαταραχή διάθεσης. Οι λόγοι μπορεί να είναι ποικίλοι, μεταξύ των οποίων, η έλλειψη ουσιαστικής επαφής με την οικογένεια, η έλλειψη ιδιωτικότητας, η ελλιπής φροντίδα και αγάπη, καταστάσεις οι οποίες τείνουν να αυξάνουν το άγχος και λειτουργούν ως ψυχοπιεστικοί παράγοντες.

Διάφορες αγχώδεις διαταραχές, παρουσίασαν επίσης, σημαντική έξαρση κατά την περίοδο του Covid-19, αφού ο άνθρωπος έχασε σημαντικά τον έλεγχο της καθημερινότητάς του. Η αβεβαιότητα σε διάφορους τομείς- οικονομικό, κοινωνικό, συναισθηματικό- εξέθεσαν τους ηλικιωμένους ανθρώπους σε έντονο στρες, το οποίο ενεργοποίησε μια έντονη ανησυχία ως προς το εγγύς μέλλον. Δεδομένου ότι πολλές ψυχικές διαταραχές προκύπτουν μέσα από την έξαρση σε έντονο ή διαρκές στρες, μια κατάσταση πανδημίας, μπορεί να επιβαρύνει έντονα ψυχολογικά έναν ήδη ευπαθή ψυχολογικά οργανισμό.

Ποιό θεωρείτε ότι είναι το σημαντικότερο πρόβλημα των ανθρώπων που διανύουν την τρίτη ηλικία στην Ελλάδα αλλά και γενικότερα;

Σίγουρα, ένα από τα σημαντικότερα, αν όχι το σημαντικότερο πρόβλημα, που αντιμετωπίζουν τα άτομα τρίτης ηλικίας είναι η μοναξιά. Οι ηλικιωμένοι αποτελούν μία ευάλωτη ηλικιακή ομάδα, καθώς τείνουν να έρχονται αντιμέτωποι με διάφορες μορφές απώλειας στην ύστερη ενήλικη ζωή τους: γνωστική, σωματική, οικονομική, κοινωνική. Οι απώλειες αυτές συχνά οδηγούν στην κοινωνική απομόνωση και συναισθηματική απόσυρση.

Σε έρευνα που διεξήχθη σε ηλικιωμένους στην Αίγυπτο, παρατήρησαν ότι τα άτομα τείνουν να βιώνουν μέτρια επίπεδα μοναξιάς σε ποσοστό περίπου 86%. Το ποσοστό αυτό φαίνεται να σχετίζεται με ήπια καταθλιπτικά συμπτώματα στους ηλικιωμένους, και περιορισμό των κοινωνικών τους συναναστροφών.

Ειδικότερα, η απουσία συντρόφου φαίνεται να επιβαρύνει το επίπεδο μοναξιάς που βιώνει ένας ηλικιωμένος, δεδομένου ότι για τους ηλικιωμένους το πιο σημαντικό άτομο του κοινωνικού τους δικτύου φαίνεται να είναι ο σύντροφός τους. Μάλιστα, οι γυναίκες τρίτης ηλικίας τείνουν να βιώνουν πιο έντονα το αίσθημα της μοναξιάς από τους άντρες, αφού πυλώνας του κοινωνικού τους δικτύου, πέρα από τον σύντροφό τους, είναι τα παιδιά τους, τα οποία τείνουν να ανεξαρτητοποιούνται και να δημιουργούν τις δικές τους οικογένειες. Από την πλευρά τους, οι άντρες δίνουν μεγάλη βαρύτητα στα αδέλφια και τους συνομήλικους φίλους τους με τους οποίους συνήθως διατηρούν πιο εύκολα συστηματικές κοινωνικές επαφές στην καθημερινότητά τους.

Σε κάθε περίπτωση, τα άτομα τρίτης ηλικίας είναι άτομα, τα οποία τείνουν προς τη δύση της ζωής τους. Αυτό τους κάνει, συχνά, να στερούνται το κίνητρο για την ζωή. Νιώθουν ότι δεν μπορούν να προσφέρουν με τον τρόπο που προσέφεραν στην οικογένεια και στην κοινωνία τους, γεγονός που τους δημιουργεί ανασφάλεια και αίσθημα μειονεξίας. Όπως το μικρό παιδί, πιστεύει ότι είναι άξιο της αγάπης των σημαντικών άλλων, όταν αυτή του προσφέρεται ανιδιοτελώς, έτσι και οι ηλικιωμένοι χρειάζεται πολλές φορές να λάβουν πρώτα αγάπη από τους φροντιστές τους, συγγενείς και μη, ώστε να αγαπήσουν και να αποδεχθούν τον «ατελή» εαυτό τους. Τον εαυτό εκείνο που τους προδίδει όταν προσπαθούν να θυμηθούν κάτι και δεν μπορούν, όταν σηκώνουν το ποτήρι και τους πέφτει από τα χέρια, όταν δεν προλαβαίνουν να πάνε στο μπάνιο και κατουριούνται επάνω τους, και όταν μπερδεύονται αν αυτός που βλέπουν μπροστά τους είναι το παιδί τους ή ο νοσηλευτής. Τον εαυτό εκείνο που τους υπενθυμίζει πώς είναι η ζωή στο σήμερα, αλλά ταυτόχρονα αναπολεί την ζωή στο «χθες». Εν τέλει, τον εαυτό εκείνο που τους ανασύρει τον εαυτό που έχασαν… Η μοναξιά, λοιπόν, στους ηλικιωμένους, δεν έγκειται μόνο στην κοινωνική μοναξιά, αλλά και στην εσωτερική μοναξιά, που βιώνουν όταν χάνουν ένα πρότερο, λειτουργικότερο κομμάτι του εαυτού τους.

Πώς μπορούμε να βοηθήσουμε αυτούς τους ανθρώπους; Είναι καλύτερα να μένουν στο σπίτι τους ή να ζουν σε κάποιο χώρο φροντίδας ηλικιωμένων;

Αν θελήσουμε να κατανοήσουμε και να βοηθήσουμε τους ηλικιωμένους, καλό θα ήταν να αναρωτηθούμε πρώτα τι είναι αυτό που μπορεί να τους οχυρώσει ενάντια στην μοναξιά και την κατάθλιψη. Μέσα σε αυτό το κλίμα, έρευνες έχουν δείξει ότι ένα άτομο μπορεί να αισθάνεται μόνο του, ωστόσο να μην βιώνει καταθλιπτικά συμπτώματα, όταν παρεμβάλλεται η μεταβλητή της ανθεκτικότητας. Η ανθεκτικότητα, λοιπόν, τείνει να προστατεύει το άτομο από την κατάθλιψη και την επιβάρυνση της ψυχικής του υγεία.

Τι ορίζουμε, όμως, ως ανθεκτικότητα;

Η ανθεκτικότητα είναι η ικανότητα να εφαρμόζει κανείς μία ποικιλία κοινωνικών και συναισθηματικών στρατηγικών αντιμετώπισης προβλημάτων με έναν ευέλικτο τρόπο που συμβάλλει στην θετική προσαρμογή και την ψυχική ευεξία του ατόμου. Το αίσθημα του «ανήκειν», ο οραματισμός επίτευξης στόχων για το μέλλον, το αίσθημα ελέγχου της ζωής και η κοινωνική στήριξη τείνουν να ενισχύουν την ψυχική ανθεκτικότητα.

Συνεπώς, είναι σημαντικό οι συγγενείς και φροντιστές των ηλικιωμένων, να λαμβάνουν υπόψιν αυτές τις μεταβλητές. Το σημαντικότερο πράγμα που έχουμε να προσφέρουμε σε έναν ηλικιωμένο, είναι η παρουσία μας. Είτε οι ηλικιωμένοι βρίσκονται στο σπίτι είτε σε κάποιο οίκο ευγηρίας, αυτό που χρειάζονται περισσότερο είναι να αισθάνονται χρήσιμοι και σημαντικοί, να αισθάνονται ότι η ζωή τους έχει ακόμα αξία. Γι’ αυτό είναι σημαντικό να ζητάμε τη συμβουλή τους για διάφορα θέματα, να δείχνουμε ότι τους έχουμε ανάγκη, αλλά και να δείχνουμε έμπρακτη ευγνωμοσύνη για την ενεργητική τους παρουσία στη ζωή μας.

Όσον αφορά στους χώρους φιλοξενίας των ηλικιωμένων, ενδεικτικά, χρήσιμος θα ήταν ο προγραμματισμός δραστηριοτήτων από το προσωπικό, οι οποίες θα καλλιεργούν κάποια προσδοκία για το μέλλον. π.χ. μέσα από την προετοιμασία και δημιουργία χειροτεχνιών, χριστουγεννιάτικου παζαριού, πασχαλινής μουσικής εκδήλωσης, θεατρικής βραδιάς κ.λ.π.

Η συμμετοχή των ηλικιωμένων στις δραστηριότητες, και η ανάθεση έργων στον καθένα ξεχωριστά φαίνεται να ενισχύει το ομαδικό πνεύμα και την αυτοεκτίμηση. Παράλληλα, η συμμετοχή τους σε δραστηριότητες εκγύμνασης με την χρήση του κέντρου βάρους, οι ασκήσεις ισορροπίας και μυϊκής ενδυνάμωσης, φαίνεται να βελτιώνουν την ποιότητα ζωής των ηλικιωμένων.

Ένα νέο σύστημα προσωποκεντρικής φροντίδας, μάλιστα, προτείνει πέρα από την συμμετοχή των ηλικιωμένων σε δραστηριότητες, και την ενεργή συμμετοχή τους σε αυτές. Ειδικότερα, προτείνει να λαμβάνεται υπόψιν η γνώμη των ηλικιωμένων ως προς το πώς επιθυμούν να διεκπεραιώσουν την ημέρα τους και τις δραστηριότητές τους, και όχι να  ανταποκρίνονται παθητικά σε ένα δομημένο πρόγραμμα. Με αυτόν τον τρόπο, φαίνεται να αυξάνεται το αίσθημα του ελέγχου της καθημερινότητάς τους και κατ’ επέκταση να ενθαρρύνεται η αντίληψη ότι έχουν ακόμα την δυνατότητα να υλοποιήσουν, όσα οραματίζονται και επιθυμούν για τους ίδιους. Αποκτούν έτσι έναν υποτυπώδη έλεγχο πάνω στην ζωή τους, γεγονός που αυξάνει την αισιοδοξία και την ψυχική τους ενδυνάμωση.

Επίσης, είναι σημαντικό να διατηρείται στον βαθμό του εφικτού, η ανεξαρτησία των ηλικιωμένων ενοίκων στην διεκπεραίωση των καθημερινών τους λειτουργιών, όταν αυτό είναι δυνατό, π.χ. το τάισμα να εφαρμόζεται μόνο σε ηλικιωμένους οι οποίοι αδυνατούν να φάνε μόνοι τους, άτομα που ακόμα περπατάνε, έστω και με κάποια δυσκολία να συνεχίσουν να περπατάνε υπό την επίβλεψη του προσωπικού, και το αναπηρικό καροτσάκι να είναι η ύστατη λύση.

Καταλήγοντας, στους δύσκολους καιρούς του κορωνοϊού, είναι σημαντικό να ανιχνευθούν νέοι, προσαρμοσμένοι στην σύγχρονη κοινωνία, τρόποι καταπολέμησης της κοινωνικής απομάκρυνσης. Ένας από αυτούς μπορεί να είναι μέσω της χρήσης των τεχνολογιών. Είναι βοηθητικό, κάποιες φορές, οι ηλικιωμένοι να εκπαιδεύονται στη χρήση των τεχνολογιών, του internet και των ψηφιακών μέσων, ώστε να απασχολούν το μυαλό τους με νέες γνώσεις και πληροφορίες, και σε δεύτερο χρόνο να τις χρησιμοποιούν προς όφελός τους (π.χ. επικοινωνία με συγγενικό πρόσωπο μέσω skype).

 

Πηγή: https://www.healthweb.gr/

Εμφυτεύματα Τεχνητή Νοημοσύνη: Έδωσε κίνηση σε παράλυτο άνδρα νέα Ελβετική επιστημονική μέθοδος

Η σχετική δημοσίευση έγινε στο επιστημονικό περιοδικό “Nature Medicine” από τους ερευνητές των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων και τους επικεφαλής καθηγητές, Γκρ, Κουρτέν και Ζοζ. Μπλοχ, οι οποίοι κατάφεραν να αποδείξουν ότι η ηλεκτρική διέγερση της σπονδυλικής στήλης αποτελεί μία θεραπευτική προσέγγιση που έχει να προσφέρει πολλά.

Εμφυτεύματα Τεχνητή Νοημοσύνη: Την ελπίδα που έχουν μέσα τους εκατομμύρια παράλυτοι ασθενείς να επανέλθουν ξανά στην κίνηση και στη φυσιολογική ζωή φωτίζει μια νέα επιστημονική μέθοδος η οποία εφαρμόστηκε με επιτυχία στην Ελβετία. Η μέθοδος η οποία χρησιμοποιεί τις δυνατότητες της τεχνητής νοημοσύνης, υπόσχεται να βοηθήσει ασθενείς που έχουν μείνει παράλυτοι μετά από τραυματισμό, όχι μόνο να περπατήσουν αλλά και κολυμπήσουν, να κάνουν ποδήλατο ή κανό.

Ήδη ένα μεγάλο βήμα πραγματοποιήθηκε με επιτυχία τοποθετώντας εμφυτεύματα κάτω από τους σπονδύλους ασθενούς, οι οποίοι ενεργοποίησαν τα νεύρα ασθενούς και τον βοήθησαν να αναπτύξει ανεξάρτητη κίνηση. Είχε προηγηθεί η αρχική θεραπεία το 2018 σε άνδρα που είχε τραυματιστεί σε αθλητική δραστηριότητα, ο οποίος κατάφερε να σηκωθεί και να περπατήσει με τη βοήθεια μπαστουνιού.

Πιο συγκεκριμένα η ιστορία που είδε το φως της δημοσιότητας αφορά τον Μίτσελ Ροκάτι, ο οποίος είχε μείνει παράλυτος έπειτα από τροχαίο με την μοτοσικλέτα του πριν από τέσσερα χρόνια.

Εδώ και μερικές μέρες, ωστόσο, μπορεί και περπατάει χάρη στα εμφυτεύματα

Σε δηλώσεις της η Νευρολόγος του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Λωζάνης, Τζόσελιν Μπλοχ ανέφερε μεταξύ άλλων: «Μέχρι στιγμής μοντελοποιούμε την σπονδυλική στήλη και προσπαθούμε να καταλάβουμε την ανατομία των διαφορετικών σημείων. Μετά προγραμματίζουμε την διέγερση ακολουθώντας τα ανατομικά χαρακτηριστικά του κάθε ατόμου».

Η νέα μέθοδος εφαρμόστηκε με επιτυχία σε τρεις πλήρως παράλυτους άνδρες 29, 32 και 41 ετών οι οποίοι κατάφεραν μέσα σε λίγες ώρες να ανακτήσουν σε σημαντικό βαθμό την κινητικότητά τους.

Εντυπωσιακή ήταν η άμεση απάντηση του οργανισμού στη νέα μέθοδο, αν και το σώμα θα χρειαστεί κάποιο χρονικό διάστημα για να προσαρμοστεί.

«Είναι άμεση, η κίνηση είναι άμεση, αλλά χρειάζεται να καταλάβει κανείς πως πρέπει να την βελτιώσει και σιγά-σιγά συνηθίζει το σώμα», δήλωσε η νευρολόγος Μπλοχ.

Οι ασθενείς χρειάστηκαν μερικούς μήνες για να ανακτήσουν τη μυϊκή μάζα έτσι ώστε να καταφέρουν να κινούνται πιο ανεξάρτητα και να συμμετέχουν σε κοινωνικές δραστηριότητες.

Η σχετική δημοσίευση έγινε στο επιστημονικό περιοδικό “Nature Medicine” από τους ερευνητές των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων και τους επικεφαλής καθηγητές, Γκρ, Κουρτέν και Ζοζ. Μπλοχ, οι οποίοι κατάφεραν να αποδείξουν ότι η ηλεκτρική διέγερση της σπονδυλικής στήλης αποτελεί μία θεραπευτική προσέγγιση που έχει να προσφέρει πολλά.

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

AI ηλικιωμένοι ΠΟΥ: Η τεχνητή νοημοσύνη προς όφελος της υγείας των ηλικιωμένων

Πρέπει να διασφαλιστεί ότι οι τεχνολογίες τεχνητής νοημοσύνης για την υγεία αντιμετωπίζουν τη γήρανση και ότι οι ηλικιωμένοι συμμετέχουν πλήρως στις διαδικασίες, τα συστήματα, τις τεχνολογίες και τις υπηρεσίες που τους επηρεάζουν.

Οι τεχνολογίες τεχνητής νοημοσύνης (AI) έχουν τη δυνατότητα να βελτιώσουν την υγεία και την ευημερία των ηλικιωμένων, αλλά μόνο εάν η ηλικία εξαλειφθεί από το σχεδιασμό, την εφαρμογή και τη χρήση τους. Μια νέα σύνοψη πολιτικής, το Ageism in AI για την υγεία, κυκλοφόρησε πρόσφατα από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ). Παρουσιάζει νομικά, μη νομικά και τεχνικά μέτρα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την ελαχιστοποίηση του κινδύνου επιδείνωσης ή εισαγωγής γήρανσης μέσω αυτών των τεχνολογιών.  Οι τεχνολογίες τεχνητής νοημοσύνης (AI) φέρνουν επανάσταση σε πολλούς τομείς, συμπεριλαμβανομένης της δημόσιας υγείας και της ιατρικής για ηλικιωμένους.

Μπορούν να βοηθήσουν στην πρόβλεψη κινδύνων και συμβάντων για την υγεία, να επιτρέψουν την ανάπτυξη φαρμάκων, να υποστηρίξουν την εξατομίκευση της διαχείρισης φροντίδας και πολλά άλλα. Ωστόσο, υπάρχουν ανησυχίες ότι, εάν αφεθούν ανεξέλεγκτες, οι τεχνολογίες τεχνητής νοημοσύνης μπορεί να διαιωνίσουν την υπάρχουσα γηρατειά στην κοινωνία και να υπονομεύσουν την ποιότητα της υγείας και της κοινωνικής φροντίδας που λαμβάνουν οι ηλικιωμένοι. Τα δεδομένα που χρησιμοποιούνται από την τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να μην αντιπροσωπεύουν άτομα μεγαλύτερης ηλικίας ή να παραμορφώνονται από παλαιότερα ηλικιακά στερεότυπα, προκαταλήψεις ή διακρίσεις.

Αλλάζοντας τις λανθασμένες υποθέσεις

Οι εσφαλμένες υποθέσεις για το πώς οι ηλικιωμένοι επιθυμούν να ζουν ή να αλληλεπιδρούν με την τεχνολογία στην καθημερινή τους ζωή μπορούν επίσης να περιορίσουν το σχεδιασμό και την εμβέλεια αυτών των τεχνολογιών και ο τρόπος με τον οποίο χρησιμοποιούνται οι τεχνολογίες τεχνητής νοημοσύνης μπορεί να μειώσει τις επαφές μεταξύ των γενεών ή να εμβαθύνει τα υπάρχοντα εμπόδια στην ψηφιακή πρόσβαση. “Οι σιωπηρές και ρητές προκαταλήψεις της κοινωνίας, συμπεριλαμβανομένης της ηλικίας, αναπαράγονται συχνά στις τεχνολογίες τεχνητής νοημοσύνης”, σημειώνει η Alana Officer, Unit Head, Demographic Change and Healthy Ageing, ΠΟΥ.

“Για να διασφαλιστεί ότι οι τεχνολογίες τεχνητής νοημοσύνης διαδραματίζουν ευεργετικό ρόλο, η ηλικία πρέπει να εντοπιστεί και να εξαλειφθεί από το σχεδιασμό, την ανάπτυξη, τη χρήση και την αξιολόγησή τους. Αυτή η νέα σύντομη πολιτική δείχνει πώς.” Οι ακόλουθες οκτώ σκέψεις θα μπορούσαν να διασφαλίσουν ότι οι τεχνολογίες τεχνητής νοημοσύνης για την υγεία αντιμετωπίζουν τη γήρανση και ότι οι ηλικιωμένοι συμμετέχουν πλήρως στις διαδικασίες, τα συστήματα, τις τεχνολογίες και τις υπηρεσίες που τους επηρεάζουν.

  • Συμμετοχικός σχεδιασμός τεχνολογιών τεχνητής νοημοσύνης από και με ηλικιωμένους
  • Ομάδες επιστήμης δεδομένων διαφορετικών ηλικιών
  • Συλλογή δεδομένων για την ηλικία
  • Επενδύσεις σε ψηφιακές υποδομές για ηλικιωμένους και τους παρόχους υγειονομικής περίθαλψης και τους φροντιστές τους
  • Δικαιώματα συναίνεσης και αμφισβήτησης των ηλικιωμένων
  • Πλαίσια διακυβέρνησης και κανονισμοί για την ενδυνάμωση και τη συνεργασία με ηλικιωμένους
  • Αυξημένη έρευνα για την κατανόηση των νέων χρήσεων της τεχνητής νοημοσύνης και πώς να αποφευχθεί η μεροληψία
  • Ισχυρές διαδικασίες ηθικής στην ανάπτυξη και εφαρμογή της τεχνητής νοημοσύνης

Η σύνοψη πολιτικής ευθυγραμμίζεται με τα μηνύματα της Παγκόσμιας Έκθεσης για τον Ηλικιωμένο, η οποία χρησιμεύει ως βάση για την Παγκόσμια Εκστρατεία για την Καταπολέμηση της Γήρανσης. Η παγκόσμια έκθεση για την ηλικία είναι τόσο διαδεδομένη όσο και επιβλαβής, αλλά μπορεί να εξαλειφθεί. Ως πρώτη του είδους της, η έκθεση περιγράφει τις εκτεταμένες επιπτώσεις που έχει ο ηλικιωμένος σε όλες τις πτυχές της υγείας και της ευημερίας και στις οικονομίες και σηματοδοτεί μια σαφή ανάγκη επένδυσης σε τρεις αποδεδειγμένες στρατηγικές: πολιτική και νόμος, εκπαιδευτικές δραστηριότητες και παρεμβάσεις μεταξύ των γενεών. Υπογραμμίζει επίσης την ανάγκη βελτίωσης των δεδομένων και της έρευνας για την ηλικία και την αλλαγή της αφήγησης γύρω από την ηλικία και τη γήρανση για τη δημιουργία #AWorld4AllAges.

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Ενδομητρίωση: Αναγνωρίστηκε ως χρόνιο πρόβλημα υγείας στη Γαλλία

Οι γυναίκες που ζουν με ενδομητρίωση περίμεναν όλη τους τη ζωή να ακούσουν τους ηγέτες να την αναγνωρίζουν ως ένα πραγματικό σημαντικό χρόνιο πρόβλημα υγείας.

Ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν έκανε την ενδομητρίωση μια νομικά αναγνωρισμένη χρόνια ασθένεια τον Ιανουάριο. Αυτό το γεγονός ενίσχυσε τις υπηρεσίες για εκατομμύρια γυναίκες που ζουν με την επώδυνη και εξουθενωτική ασθένεια. Τώρα μια ομάδα γιατρών και ασθενών που εκπροσωπούν περίπου ένα εκατομμύριο γυναίκες με την πάθηση στον Καναδά υποστηρίζουν την ίδια αναγνώριση και βοήθεια. “Οι γυναίκες που ζουν με ενδομητρίωση περίμεναν όλη τους τη ζωή να ακούσουν τους ηγέτες να την αναγνωρίζουν ως ένα πραγματικό σημαντικό χρόνιο πρόβλημα υγείας”, δήλωσε η εκτελεστική διευθύντρια του EndoAct Canada Kate Wahl στο CTV News από το Τορόντο. “Απλώς ενισχύει το γεγονός ότι αυτό είναι ένα σοβαρό ζήτημα που αξίζει εθνική προσοχή”.

Τι είναι η ενδομητρίωση;

Η ενδομητρίωση είναι μια συχνά επώδυνη διαταραχή που μπορεί να οδηγήσει σε στειρότητα. Εμφανίζεται όταν αναπτύσσονται αναπτύξεις στο εσωτερικό της κοιλιάς, συχνά γύρω από τις ωοθήκες, τις σάλπιγγες και τον ιστό που επενδύει τη λεκάνη. Ξεκίνησε λίγο μετά την ανακοίνωση του Μακρόν, το Act on Endo είναι μια εθνική καμπάνια που υπογραμμίζει πώς η ασθένεια επηρεάζει μία στις 10 γυναίκες και κοστίζει στον Καναδά περίπου 1,8 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως. Η ασθενής με ενδομητρίωση Feyisara Edu λέει ότι υποστηρίζει την εκστρατεία και έχει γράψει στον ομοσπονδιακό εκπρόσωπο της σχετικά.

Υπήρχαν ήδη μεγάλες αναμονές για διάγνωση και χειρουργική επέμβαση πριν από την πανδημία COVID-19, η οποία σίγουρα έχει επιδεινώσει τα πράγματα. Ο Δρ. Sukhbir Sony Singh, γυναικολόγος στο The Ottawa Hospital, λέει ότι σε σοβαρές περιπτώσεις, η μεγάλη αναμονή για θεραπεία μπορεί να οδηγήσει σε απόφραξη του εντέρου, απόφραξη των πνευμόνων και ακόμη και σε βλάβες οργάνων, καθώς οι βλάβες στην κοιλιά επεκτείνονται. Οι γιατροί υποψιάζονται ότι υπάρχουν αμέτρητες γυναίκες σε όλο τον Καναδά που δεν μπορούν να λάβουν παρόμοια ανακούφιση μέσω έγκαιρης διάγνωσης και θεραπείας.

“Φοβάμαι ότι εάν δεν αναγνωρίσουμε την πραγματική έκταση αυτής της ασθένειας, όλο και περισσότεροι ασθενείς θα υποφέρουν”, είπε ο Singh, ο οποίος είναι επίσης ο Έρευνας E. Jolly στη γυναικολογική χειρουργική στο Ινστιτούτο Ερευνών του Νοσοκομείου της Οττάβα. Οι συνήγοροι λένε ότι υπάρχουν μερικά μικρά σημάδια προόδου. Τον Μάρτιο, το Οντάριο θα γίνει η πρώτη επαρχία που θα διοργανώσει μήνα ευαισθητοποίησης για την ενδομητρίωση μετά από νομοσχέδιο ενός ιδιωτικού μέλους που ζήτησε να δοθεί προσοχή στην ασθένεια. Αλλά οι γιατροί λένε ότι χρειάζονται περισσότερα εξειδικευμένα διαγνωστικά και θεραπευτικά κέντρα, όπως αυτά που σχεδιάζονται στην Αυστραλία και εξετάζονται στη Γαλλία.

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/