Κορονοϊός: Για ποιες καρδιακές επιπλοκές αυξάνει τον κίνδυνο έως και ένα έτος μετά τη νόσηση – Μελέτη

Ο κίνδυνος καρδιαγγειακών επιπλοκών είναι αυξημένος ανεξαρτήτως ηλικίας και παραγόντων κινδύνου

Η συσχέτιση μεταξύ της ύπαρξης παραγόντων κινδύνου ή προυπάρχουσας καρδιαγγεακής νόσου με αυξημένο κίνδυνο επιπλοκών και θνητότητας σε ασθενείς με λοίμωξη COVID-19 είναι δυστυχώς διαπιστωμένη ήδη από τους πρώτους μήνες της πανδημίας.

Εξάλλου, οι περισσότερες ιογενείς λοιμώξεις του κατώτερου αναπνευστικού δημιουργούν σοβαρότερες επιπλοκές σε ασθενείς με καρδιαγγειακά νοσήματα και επιδεινώνουν την υποκείμενη νοσολογική οντότητα.

Ειδικότερα στην περίπτωση της λοίμωξης COVID-19 έχει παρατηρηθεί ένα ευρύ φάσμα καρδιακών επιπλοκών που εκτείνεται από την ασυμπτωματική αύξηση ειδικών μυοκαρδιακών ενζύμων όπως η τροπονίνη έως το οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου και την επιδείνωση ή ανάπτυξη νέας καρδιακής ανεπάρκειας, την εμφάνιση αρρυθμιών όπως η κολπική μαρμαρυγή καθώς και την ανάπτυξη θρομβωτικών επιπλοκών όπως η πνευμονική εμβολή.
Κορονοϊός: Τι έδειξε η μελέτη

Πρόσφατα, μία μελέτη δημοσιευμένη στο έγκριτο περιοδικό Nature Medicine ανέδειξε σημαντικές πτυχές της αρνητικής επίπτωσης της λοίμωξης COVID-19 στον καρδιαγγειακό κίνδυνο έως και ένα έτος μετά τη νόσηση. Οι Ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Αλέξανδρος Μπριασούλης (Επ. καθηγητής Καρδιολογίας) και Θάνος Δημόπουλος (Πρύτανης ΕΚΠΑ) συνοψίζουν τα δεδομένα αυτά που επιβεβαιώνουν τη σημαντική επιδημιολογική επίδραση της λοίμωξης COVID-19 όχι μόνο ως προς της αναπνευστικές επιλοκές αλλά και σε άλλα συστήματα του οργανισμού.

Η ανάλυση λαμβάνοντας υπόψιν τις διαφορές στις συνοσηρότητες μεταξύ των ομάδων ασθενών με και χωρίς COVID-19 έδειξε σημαντικά αυξημένο κίνδυνο εμφράγματος μυοκαρδίου, κολπικής μαρμαρυγής και άλλων αρρυθμιών, καρδιακής ανεπάρκειας, υπερδιπλασιασμό των πνευμονικών εμβολών καθώς και υψηλότερη συχνότητα μυοκαρδίτιδας και περικαρδίτιδας εντός του πρώτου χρόνου μετά από τη λοίμωξη.
Συνολικά ο κίνδυνος όλων των καρδιαγγειακών νοσημάτων ήταν αυξημένος κατά 40% μεταξύ αυτών που δεν νοσηλεύτηκαν αλλά νόσησαν με COVID-19 ενώ ήταν πολλαπλάσιος σε αυτούς που νοσηλεύτηκαν σε θάλαμο ή ακόμη περισσότερο σε μονάδα εντατικής θεραπείας.

Ο κίνδυνος καρδιαγγειακών επιπλοκών ήταν αυξημένος ανεξαρτήτως ηλικίας και παραγόντων κινδύνου ενώ παρατηρήθηκε αύξηση ακόμη και σε αυτούς που δεν είχαν παράγοντες κινδύνου. Η στατιστική ανάλυση μάλιστα έδειξε ότι η παρατηρούμενη αύξηση οφείλεται στην ίδια τη λοίμωξη COVID-19 και όχι σε άλλους παράγοντες κινδύνου.

Αυτά τα δεδομένα αναδεικνύουν τη λοίμωξη από COVID-19 ως μια σημαντική απειλή για τη δημόσια υγεία με βραχυπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες επιπλοκές. Μάλιστα λαμβάνοντας υπ΄όψιν τον αριθμό των νοσήσαντων στο Δυτικό κόσμο οι επιπλοκές μετά τη λοίμωξη COVID-19 θα μπορούσαν να προκαλέσουν μια νέα επιδημία εισαγωγών από άλλα καρδιαγγειακά και μη νοσήματα εντός του πρώτου χρόνου μετά τη λοίμωξη.

 

 

Πηγη: https://www.healthreport.gr

Μετάλλαξη Όμικρον: Γιατί ακυρώνει την ανοσία της αγέλης- Μελέτη

Πώς η μετάλλαξη Όμικρον ακυρώνει την ανοσία της αγέλης και αναθεωρεί τους εμβολιαστικούς στόχους

Η δυνατότητα της Όμικρον να διαφεύγει από την ανοσολογική απάντηση έναντι προηγούμενων μολύνσεων και εμβολιασμού, ανέδειξε την ικανότητα του κορονοϊού να προσαρμόζεται με τρόπους που του επιτρέπει να διατηρεί τον πολλαπλασιασμό του στον πληθυσμό.

Μία ανάλυση στις επαναμολύνσεις που έχουν καταγραφεί στο Κατάρ, δημοσιεύθηκε πρόσφατα ως επιστολή στον εκδότη στο περιοδικό New England Journal of Medicine και εκτιμάει κατά πόσο προηγούμενη λοίμωξη προστατεύει έναντι πιθανών επαναμολύνσεων.

Συγκεκριμένα για τα στελέχη Άλφα, Βήτα και Δέλτα η προηγούμενη λοίμωξη προστάτεψε από συμπτωματική επαναλοίμωξη σε επίπεδα υψηλότερα από 85%, ενώ με τη μετάλλαξη Όμικρον αυτό το επίπεδο πέφτει στο 56%.

Στην ίδια ανάλυση φαίνεται ότι προσφέρεται σημαντική προστασία έναντι βαριάς νόσου και Covid-19, αν και ο αριθμός των βαριά νοσούντων στη συγκεκριμένη μελέτη ήταν πολύ μικρός.

Τα ευρήματα των μελετών για το ποσοστό της επαναμόλυνσης είναι σημαντικά για τον υπολογισμό της πιθανότητας επίτευξης ανοσίας της αγέλης με φυσικό τρόπο. Με ποιόν τρόπο;

Η ανοσία της αγέλης είναι το φαινόμενο όπου η μετάδοση ενός παθογόνου στον πληθυσμό εμποδίζεται από αυτούς που έχουν ανοσία (είτε φυσική είτε μέσο εμβολιασμού) σε τέτοιο επίπεδο που η επιδημία σταματάει.
Αριθμός μεταδόσεων

Η θεωρία προβλέπει ότι αυτό συμβαίνει όταν ο αριθμός των μεταδόσεων κάθε φορέα στον γενικό πληθυσμό δηλαδή ο ενεργός αριθμός αναπαραγωγής, γνωστό και ως Rt, πέφτει κάτω από την μονάδα. Για να συμβεί αυτό θα πρέπει ένα ποσοστό του πληθυσμού να έχει την αποστειρωτική ανοσία, δηλαδή να μην κολλάει τον ιό ή αν τον κολλήσει να μην τον μεταδίδει.

Το ποσοστό αυτό υπολογίζεται αδρά μέσω του βασικού αριθμού αναπαραγωγής, γνωστού ως R0, δηλαδή του αριθμού των μεταδόσεων που κάνει κάθε φορέας σε έναν πληθυσμό που δεν έχει καθόλου ανοσία.

Ο βασικός αριθμός αναπαραγωγής στα αρχικά στελέχη του SARS-CoV-2 ήταν 2,5 – 3 και αντιστοιχεί σε ανάγκη ποσοστού αποστειρωτικής ανοσίας 60% με 67%.

Η εκτίμηση για τα στελέχη Άλφα, Βήτα και Δέλτα είναι ότι ο βασικός αριθμός αναπαραγωγής αυξήθηκε, φτάνοντας περίπου το 5 για την παραλλαγή Δέλτα με συνέπεια το ποσοστό της αποστειρωτικής ανοσίας που απαιτείται για ανοσία της αγέλης να αγγίζει το 80%.

Αποστειρωτική ανοσία

Όπως γίνεται εμφανές, ένα τέτοιο ποσοστό αποστειρωτικής ανοσίας, με βάση τα στοιχεία που δημοσιεύει η μελέτη (δείχνει ότι η επαναμόλυνση με την παραλλαγή Δέλτα αγγίζει το 90%), θα μπορούσε να επιτευχθεί μόνο όταν η νόσηση στον πληθυσμό άγγιζε το 88% του πληθυσμού.

Ο λόγος λοιπόν που αρχίσαμε να βλέπουμε επιβράδυνση της επιδημίας στην Ελλάδα στις αρχές Δεκεμβρίου, ήταν ότι ο συνδυασμός φυσικής νόσου και εμβολιασμού πλησίαζε το ποσοστό του 88% οδηγώντας σε αποκλιμάκωση της επιδημίας.

Με την έλευση της Όμικρον ωστόσο ακόμα και αν δεχτούμε ότι δεν υπάρχει αύξηση του βασικού αριθμού αναπαραγωγής το μέγιστο ποσοστό αποστειρωτικής ανοσίας που μπορεί να επιτευχθεί είναι 56% συνεπώς δεν θα μπορούσε να υπάρξει ανοσία της αγέλης ακόμα και αν είχε μολυνθεί το 100% του πληθυσμού με προηγούμενα στελέχη.

Θα πρέπει ωστόσο να σημειώσουμε ότι αυτά τα ποσοστά επαναμόλυνσης αφορούν μόλυνση με διαφορετικά στελέχη και όχι στελέχη της ίδια παραλλαγής (π.χ. πρώτα Δέλτα και μετά Όμικρον). Συνεπώς, δεν γνωρίζουμε το ποσοστό επαναμόλυνσης Όμικρον με Όμικρον το οποίο λογικά θα είναι υψηλότερο του 56%.

Σε κάθε περίπτωση, τα στοιχεία της επαναμόλυνσης δείχνουν ότι οι στόχοι των εμβολιαστικών προγραμμάτων για SARS-CoV-2 έχουν αναθεωρηθεί προς τα πάνω με ποσοστά που ξεπερνάνε το 90% για το σύνολο των ενηλίκων και αγγίζουν το 100% για τις ηλικιακές ομάδες άνω των 60.

Πηγές: ΕΚΠΑ

 

 

Πηγή: https://www.healthreport.gr

Όμικρον: Τα συμπτώματα της σε εμβολιασμένους και ανεμβολίαστους

Η Όμικρον προκαλεί λιγότερο σοβαρή νόσηση αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι τα συμπτώματα που προκαλεί -ιδίως στους ανεμβολίαστους- είναι πάντα ελαφρά

Η Όμικρον έχει πλέον επικρατήσει στην κοινότητα σε ποσοστό άνω του 90% των κρουσμάτων που ανιχνεύονται καθημερινά. Ο αριθμός των κρουσμάτων παραμένει υψηλός και χιλιάδες είναι αυτοί που νοσούν εμφανίζοντας σχετικά ηπιότερα συμπτώματα σε σχέση με την παραλλαγή Δέλτα.

Όπως είναι ήδη γνωστό τα απλά διαγνωστικά τεστ (self, rapid και pcr) δεν μπορούν να διακρίνουν αν κάποιος έχει μολυνθεί από την Όμικρον ή τη Δέλτα ή την Άλφα, καθώς χρειάζεται γονιδιωματική ανάλυση, μια εξαιρετικά σύνθετη και χρονοβόρα διαδικασία.

Τα συμπτώματα δε της Όμικρον μοιάζουν αρκετά με αυτά του κοινού κρυολογήματος και έτσι δεν είναι λίγοι οι πολίτες που δεν μπορούν να καταλάβουν αν έχουν μολυνθεί από κοροναϊό ή κάποια άλλη εποχική ίωση.

Ποια είναι τα συμπτώματα της Όμικρον

Οι κλινικοί γιατροί έχουν καταγράψει μια σειρά συμπτωμάτων που σχετίζονται άμεσα με τη λοίμωξη Covid-19, όπως βήχας, κόπωση, πυρετός, δύσπνοια, απώλεια όσφρησης και γεύσης. Επίσης μερικές φορές αναφέρεται ρινική συμφόρηση, ρινική καταρροή, ναυτία, εμετός και διάρροια.

Αλλά η συμπτωματολογία διαφέρει μεταξύ όσων είναι ανεμβολίαστοι, εμβολιασμένοι με δύο δόσεις και όσων έχουν κάνει και ενισχυτική δόση. Για παράδειγμα, στους εμβολιασμένους με δύο ή τρεις δόσεις δεν εμφανίζεται συχνά πυρετός, εν αντιθέσει με τους ανεμβολίαστους.

Στην ιατρική βιβλιογραφία επίσης αναφέρεται ότι οι εμβολιασμένοι γενικά αναφέρουν ηπιότερα συμπτώματα της Omicron, τα οποία μοιάζουν με αυτά του κοινού κρυολογήματος.

Είναι ήπια η Όμικρον ή βοηθά η ανοσία;

Πολλοί επίσης αναρωτιούνται αν τα ηπιότερα συμπτώματα σχετίζονται με την ίδια τη μετάλλαξη Omicron ή με το γεγονός ότι οι νοσούντες έχουν ήδη εμβολιαστεί ή στην Νότια Αφρική που πρωτοεμφανίστηκε το νέο στέλεχος ο πληθυσμός έχει κάποιου είδους φυσική ανοσία;

Οι επιστήμονες απαντούν ότι ενδεχομένως να μην «φταίει» η μετάλλαξη αλλά η ανθρώπινη φύση καθώς πλέον έχουμε αποκτήσει ένα είδος ανοσίας στη λοίμωξη Covid-19 και άρα το σώμα μας έχει «εμπειρία» στην διαχείρισή της. Έτσι λοιπόν την αντιμετωπίζει ως ένα κοινό κρυολόγημα.

Πώς νοσούν οι ανεμβολίαστοι

Στα άτομα που δεν έχουν εμβολιαστεί έναντι της Covid-19, η Omicron έχει παρόμοια συμπτώματα με τη Δέλτα και τις προηγούμενες παραλλαγές του κορωνοϊού. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι μπορεί να προκαλέσει σοβαρή νόσο με ανάγκη εισαγωγή στο νοσοκομείο και ακόμα και νοσηλεία σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ) ή και θάνατο. Άρα λοιπόν ένα ανεμβολίαστο άτομο δεν πρέπει να θεωρεί τη μετάλλαξη Omicron ένα κοινό κρυολόγημα γιατί δεν είναι.

Η Omicron μπορεί να προκαλέσει πνευμονία και σε ανεμβολίαστα άτομα έχουν καταγραφεί συμπτώματα όπως δύσπνοια, ένδειξη πνευμονίας, όπως δηλαδή έχει αναφερθεί και με τις άλλες επικρατούσες μεταλλάξεις.

Τι πρέπει να γνωρίζουν οι εμβολιασμένοι που παρουσιάζουν συμπτώματα της Covid-19
Οι εμβολιασμένοι που έχουν συμπτώματα κοινού κρυολογήματος (ρινική συμφόρηση, καταρροή, πονόλαιμο, αλλά δεν εμφανίζουν πυρετό) τότε ίσως έχουν Covid-19 και θα πρέπει οπωσδήποτε να υποβληθούν τουλάχιστον σε rapid test.

Σε περίπτωση θετικού αποτελέσματος στον διαγνωστικό έλεγχο τα καλά νέα είναι ότι η νόσος θα εξελιχθεί ήπια και θα μπορέσουν να αναρρώσουν σε μια εβδομάδα περίπου.

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr

Επιστρέφει το gatekeeping στην Πρωτοβάθμια – Πώς θα πηγαίνουμε σε νοσοκομείο

Αλλαγές στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας προωθεί το υπουργείο Υγείας

Ριζικές αλλαγές στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας προωθεί άμεσα το υπουργείο Υγείας. Οι αλλαγές όμως θα περιλαμβάνουν και το περιβόητο gatekeeping δηλαδή τον έλεγχο με έγκριση από τον θεράποντα ιατρό για να κάνει κανείς οποιαδήποτε ιατρική πράξη ή να πάει σε νοσοκομείο.

Το είπε άλλωστε ο ίδιος ο υπουργός Υγείας Θάνος Πλεύρης σε συνέντευξή του στον Ελεύθερο Τύπο.

«Η φιλοσοφία λοιπόν αναπτύσσεται ως ακολούθως: ο κάθε πολίτης έχει τον θεράποντα ιατρό του, ο οποίος τον παραπέμπει για κάθε ιατρική πράξη, αλλά και για την προσέλευσή του στο ΕΣΥ»

Και στα Κέντρα Υγείας σύντομα θεραπείες για ογκολογικούς ασθενείς

Και το ερώτημα είναι πώς θα αντιμετωπίσει η κυβέρνηση και το υπουργείο Υγείας τις αντιδράσεις των γιατρών που είναι πολέμιοι του συγκεκριμένου συστήματος του gatekeeping;

 

Πηγή: https://www.healthreport.gr

Εντός των ημερών η υπουργική απόφαση για τις αλλαγές στα φάρμακα – Τι θα προβλέπει

Εντός των ημερών πιθανώς και εντός της εβδομάδας αναμένεται να εκδοθεί η υπουργική απόφαση ώστε να προωθηθούν οι αλλαγές στα φάρμακα που σχεδιάζει το υπουργείο Υγείας. Όπως είχε αποκαλύψει το HealthReport.gr, η ηγεσία του υπουργείου Υγείας εκτός των άλλων θα προχωρήσει σε κούρεμα των συνταγογραφούμενων βιταμινών, θα βγάλει εκτός λίστας αποζημίωσης φθηνά φάρμακα ευρείας χρήσης μέχρι 5 έως 7 ευρώ ε, ενώ μεταξύ άλλων θα αλλάξει και την επιτροπές διαπραγμάτευσης των τιμών στα φάρμακα.

Να σημειωθεί ότι ήδη έχει ψηφιστεί νόμος που δίνει τη δυνατότητα για αλλαγές στη φαρμακευτική πολιτική γι αυτό και τώρα απαιτείται μόνο υπουργική απόφαση με την εξειδίκευση των αλλαγών.
Οι βιταμίνες

Η σχετική υπουργική απόφαση θα περιορίζει άρδην το συνολικό ποσό που θα αποζημιώνει ο ΕΟΠΥΥ για βιταμίνες καθώς από 120 εκατ. ευρώ που δόθηκαν το 2021, πλέον θα περιορισθεί στα 30 εκατ. ευρώ.

Αναμένεται πάντως να προβλέπονται και εξαιρέσεις ειδικά για βαριά πάσχοντες που πρέπει να λαμβάνουν συμπληρώματα διατροφής και βιταμίνες για να καλύπτουν το νόσημα από το οποίο πάσχουν. Στις περιπτώσεις αυτές θα επιτρέπεται η συνταγογράφηση από τους γιατρούς και τα σκευάσματα θα καλύπτονται από τον ΕΟΠΥΥ.

Αλλαγές στα φάρμακα φέρνει υπουργική απόφαση

Είναι ενδεικτικό ότι μόνο το 2021 δόθηκαν σύμφωνα με τα στοιχεία του HealthReport.gr από τη φαρμακευτική δαπάνη του ΕΟΠΥΥ 45 εκατ. ευρώ για Βιταμίνες D, 35 εκατ. ευρώ για Σίδηρο, 25 εκατ. ευρώ για μαγνήσιο και 15 εκατ. ευρώ για ασβέστιο.
Εκτός λίστας αποζημίωσης φθηνά φάρμακα

Ταυτόχρονα η υπουργική απόφαση θα βγάζει εκτός θετικής λίστας, δηλαδή εκτός της λίστας συνταγογράφησης, και θα τα εντάσσει στη λεγόμενη αρνητική λίστα, φθηνά φάρμακα τα οποία θα καλύπτονται από κονδύλια των ασθενών. Πρόκειται για σκευάσματα κυρίως αναλγητικά, αντιπυρετικά, για τον θυρεοειδή κλπ που θα κοστίζουν το πολύ μέχρι 5-6 ευρώ.

Πηγές του HealthReport.gr αναφέρουν ότι θα προταθεί σε φαρμακευτικές εταιρείες που διαθέτουν τέτοια φάρμακα, να βγάλουν εκτός της θετικής λίστας τα προϊόντα τους, αλλά πιθανώς αυτό θα έχει ως συνέπεια την αύξηση της τιμής τους.

 

 

Πηγη: https://www.healthreport.gr

Έρχονται νοσοκομεία με ιδιωτικά κριτήρια και μπόνους για εργαζόμενους – Ποια θα μετατραπούν σε εξειδικευμένες μονάδες

Τι θα αλλάξει άμεσα στα νοσοκομεία η ηγεσία του υπουργείου Υγείας

Με απολύτως ιδιωτικά κριτήρια αναμένεται σύντομα να λειτουργούν τα δημόσια νοσοκομεία του ΕΣΥ, καθώς η κυβέρνηση σκοπεύει να αλλάξει τον χαρακτήρα λειτουργία τους ώστε να γίνουν νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου (ΝΠΙΔ), ώστε όπως υποστηρίζει, να γίνεται καλύτερα η διαχείριση των πόρων.

Ήδη ο υπουργός υγείας Θάνος Πλεύρης έδωσε ένα πρώτο στίγμα για το πως θα είναι τα δημόσια νοσοκομεία στο άμεσο μέλλον, μιλώντας τόσο στη Βουλή όσο και σε συνεντεύξεις του. Άλλωστε πρόκειται για το προεκλογικό πρόγραμμα της Νέας Δημοκρατίας το οποίο επρόκειτο να υλοποιηθεί αμέσως μετά την ανάληψη της εξουσίας από την κυβερνώσα παράταξη αλλά «πάγωσε» λόγω της πανδημίας.

Τα δημόσια νοσοκομεία μπορεί να λειτουργούν σύντομα με ιδιωτικά κριτήρια όμως θα παραμένουν δωρεάν για τους πολίτες, όπως τουλάχιστον διαβεβαιώνει ηγεσία του υπουργείου υγείας.

Πάρ’ αυτά σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες του HealthReport.gr δεν αποκλείεται να υπάρξουν κάποιες χρεώσεις για συγκεκριμένες υπηρεσίες ή χειρουργικές επεμβάσεις, κάτι όμως που αναμένεται να υλοποιηθεί και να συζητηθεί μετά τις πολυσυζητημένες εκλογές οι οποίες όπως όλα δείχνουν θα γίνουν νωρίτερα από ότι έχουν προγραμματιστεί.
Πώς θα λειτουργούν τα νοσοκομεία

Η κυβέρνηση αλλά και το υπουργείο υγείας σκοπεύουν τα δημόσια νοσοκομεία να λειτουργούν άμεσα με ποιοτικά κριτήρια ώστε κάθε υπηρεσία που θα παρέχεται στους πολίτες να μπορεί να μετρηθεί ποιοτικά. Γεγονός που σημαίνει βέβαια ότι όλες οι κλινικές θα περάσουν από αξιολόγηση. Ένα σύστημα το οποίο έχει αρχίσει ήδη να δημιουργείται από τον ΟΔΙΠΥ.

Τα ΤΕΠ στο Νοσοκομείο Σαντορίνης

Πρόκειται για τον νέο Οργανισμό Διασφάλισης της Ποιότητας στην Υγεία ΟΔΙΠΥ Α.Ε. ο οποίος έχει κληθεί να δημιουργήσει ένα σύστημα μέσω του οποίου θα αξιολογούνται όλες οι κλινικές αλλά και οι μονάδες υγείας, ώστε στη συνέχεια να υπάρχει και ανάλογη κατανομή πόρων με βάση την απόδοση τους.

Το συγκεκριμένο σύστημα αξιολόγησης θα περιλαμβάνει και μπόνους τόσο για τις κλινικές και την υλικοτεχνική υποδομή την οποία θα μπορούν αναπτύξουν και να ανανεώσουν, όσο και για τους εργαζόμενους οι οποίοι θα συμβάλλουν στις ποιοτικότερες υπηρεσίες υγείας.
Νοσοκομεία ΝΠΙΔ

Πάντως βέβαιον θεωρείται ότι όλα τα νοσοκομεία οι μονάδες υγείας που θα δημιουργούνται από δω και πέρα θα είναι νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου (ΝΠΙΔ) ώστε σύμφωνα με την κυβέρνηση, να υπάρχει καλύτερη διαχείριση πόρων αλλά και ταχύτατη λήψη αποφάσεων για διάφορες γραφειοκρατικές διαδικασίες. Ταυτόχρονα υπάρχοντα νοσοκομεία αναμένεται να μετατραπούν σε νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου, ενώ σύμφωνα με πληροφορίες του HealthReport.gr η κυβέρνηση σκοπεύει να προωθήσει και σχετική νομοθετική ρύθμιση.
Αλλαγή χρήσης σε μονάδες

Παράλληλα σύμφωνα με πληροφορίες του HealthReport.gr ετοιμάζεται σχέδιο βάσει του οποίου μονάδες υγείας που σήμερα αποτελούν γενικά νοσοκομεία θα μετατραπούν σε εξειδικευμένα κέντρα παροχής υπηρεσιών υγείας. Θα πρόκειται κυρίως για μικρά νοσοκομεία τα οποία βρίσκονται σε κοντινή απόσταση από άλλα σε άλλες πόλεις και τα οποία θα γίνουν είτε κέντρα αποκατάστασης, είτε μονάδες υγείας για συγκεκριμένες χρόνιες παθήσεις.

Διοικητές Νοσοκομείων με αξιοκρατικά κριτήρια επιδιώκει η κυβέρνηση

Πάντως αντίστοιχο εγχείρημα είχε επιδιωχθεί και πριν από περίπου 10 χρόνια από την τότε κυβέρνηση αλλά το σχέδιο ναυάγησε λόγω των αντιδράσεων των τοπικών κοινωνιών. Η σημερινή κυβέρνηση με τον τρόπο αυτό σκοπεύει να στελεχώσει πλήρως ένα νοσοκομείο ανά περιοχή με προσωπικό το οποίο θα παρέχει εξειδικευμένες υπηρεσίες, ενώ όσα νοσοκομεία μετατραπούν σε ειδικά κέντρα θα διαθέτουν συγκεκριμένες ειδικότητες γιατρών και υγειονομικού προσωπικού.

 

 

Πηγή: https://www.healthreport.gr

Μαγιορκίνης: Μελέτη με ελληνική σφραγίδα για τις βλάβες της Covid-19

Μια ελληνική μελέτη η οποία δημοσιεύθηκε τον Οκτώβριο και έδειξε ότι ο κορωνοϊός ενεργοποιεί κάποιους επικίνδυνους ρετροϊούς που βρίσκονται στο ανθρώπινο γονιδίωμα, έδωσε το έναυσμα για τη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού προγράμματος, το οποίο με χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής θα αναλύσει σε βάθος πενταετίας, ουσίες στο ανθρώπινο σώμα που παίζουν καθοριστικό ρόλο στην πρόγνωση, τη θεραπεία αλλά και την παρακολούθηση των ασθενών με Covid-19.

Ένας από τους βασικούς στόχους των επιστημόνων που συμμετέχουν σε αυτό το πρόγραμμα είναι να δουν πώς επηρεάζεται η καρδιά και ο εγκέφαλος από τη νόσο σε βάθος χρόνου και πώς μπορούν να αναστρέψουν αυτές τις συνέπειες.

Η αρχική μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό “ΜΙCROBIOLOGY SPECTRUM” έγινε στο Εργαστήριο Υγιεινής, Επιδημιολογίας και Ιατρικής Στατιστικής από την Ομάδα Εφηρμοσμένης Εξελικτικής Ιολογίας, της οποίας προΐσταται ο επίκουρος καθηγητής Επιδημιολογίας και μέλος της Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων του υπουργείου Υγείας Γκίκας Μαγιορκίνης. Όπως αναφέρει ο ίδιος (που είναι και ο επιβλέπων ερευνητής της νέας μελέτης) στο Πρακτορείο Fm και στην εκπομπή 104,9 ΜΥΣΤΙΚΑ ΥΓΕΙΑΣ “πρόκειται για τη συνέχεια της μελέτης που ξεκινήσαμε εδώ πριν από περίπου δύο χρόνια, η οποία έχει κινήσει το ενδιαφέρον πολλών επιστημόνων στη διεθνή κοινότητα και για αυτό χρηματοδοτείται τώρα από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, από το πρόγραμμα Ορίζοντας-Έρευνα και Καινοτομία με 6,6 εκατομμύρια ευρώ (έχουν ήδη προεγκριθεί) σε βάθος 5ετίας. Οι συνεργάτες μας είναι το Ινσερμ της Λυόν, το Πανεπιστήμιο Tor Vergata της Ρώμης, το Ινστιτούτο Έρευνας Υγιεινής της Αραγκόν, η εταιρεία Geneuro της Γαλλίας, το Frascati Scienza της Ιταλίας και το Κλινικό κέντρο του Νοσοκομείου Rijeka της Κροατίας”.

Το εργαστήριο του κ. Μαγιορκίνη προΐσταται στο κομμάτι που αφορά στη Γενωμική και τη Βιοπληροφορική, λόγω της υψηλής εξειδίκευσης που έχει ο ίδιος και η ομάδα του σε παγκόσμιο επίπεδο, στην ανάλυση αυτών των ρετροϊών. Εξάλλου η ίδια ομάδα ηγείται του αντίστοιχου τμήματος και στο Ηνωμένο Βασίλειο στο πρόγραμμα των 100.000 Γονιδιωμάτων.

Ο ρόλος των βιοδεικτών στη στοχευμένη θεραπεία

Ποιος είναι όμως ο σκοπός του προγράμματος; Θέλουμε να πάμε ένα βήμα παραπέρα τα ευρήματα που είχαμε, στοχεύοντας στην κλινική τους εφαρμογή, απαντά ο κλινικός ιολόγος, επιστημονικά υπεύθυνος στο Εθνικό Κέντρο Αναφοράς Ρετροϊών του ΕΚΠΑ και εξηγεί:

“Στόχος του προγράμματος που ονομάζεται “Ηervcov” είναι να αναλύσουμε το ρόλο των ενδογενών ρετροϊών του ανθρώπου στην ανοσοπαθογένεση της νόσου. Δηλαδή στον τρόπο που ο Sars επηρεάζει το ανοσοποιητικό σύστημα και δημιουργεί παθολογίες στον ανθρώπινο οργανισμό. Θα επιχειρήσουμε να αναγνωρίσουμε και να αξιολογήσουμε τους βιοδείκτες, πού είναι ουσίες στο σώμα μας, οι οποίες χρησιμοποιούνται για την πρόγνωση και τη θεραπεία των ασθενών. Και αυτές οι ουσίες θα πρέπει να δούμε κατά πόσον είναι σημαντικές για τη διάγνωση, την παρακολούθηση και την προτεραιοποίηση των ασθενών. Κάτι που αυτή τη στιγμή είναι ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα, καθότι αφορά στην στοχευμένη θεραπεία. Το επίκεντρο αυτών των βιοδεικτών θα είναι η επίδραση που έχει η νόσος κυρίως στην καρδιά και στον εγκέφαλο, σε σύντομο χρονικό διάστημα από τη νόσηση, αλλά και σε βάθος χρόνου. Προς το παρόν δεν ξέρουμε ποιες είναι οι μακροχρόνιες συνέπειες που έχει σε αυτά τα δύο συστήματα και θέλουμε να το παρακολουθήσουμε”.

Ξεκινάνε κλινικές δοκιμές με μονοκλωνικό που έδωσε καλά αποτελέσματα στη ΣΚΠ
Σε παλαιότερη συνέντευξη μάς είχατε πει ότι ένα μονοκλωνικό αντίσωμα που έχει δώσει αισιόδοξα αποτελέσματα σε μελέτες για τη σκλήρυνση κατά πλάκας, πρόκειται να μελετηθεί για την αντιμετώπιση του κορονοϊού και συγκεκριμένα για ασθενείς με προχωρημένη νόσο. Αυτό σχετίζεται με την τωρινή σας μελέτη; γεννάται εύλογα το ερώτημα.

“Βεβαίως και σχετίζεται. Η συγκεκριμένη μελέτη θα δημιουργήσει σημεία εκκίνησης για τις λεγόμενες κλινικές δοκιμές, οι οποίες θα ξεκινήσουν στα επόμενα ένα με δύο χρόνια. Θα δώσει δηλαδή το τεχνικό υπόβαθρο, τη θεωρητική βάση. Το μονοκλωνικό αντίσωμα είναι μία θεραπεία. Θα πρέπει να ξέρουμε όμως πως οι ασθενείς ανταποκρίνονται στη θεραπεία. Οπότε πρέπει να έχουμε αντικειμενικές μετρήσεις, για να μπορούμε να αξιολογήσουμε ένα θεραπευτικό σχήμα. Για αυτό το λόγο η χρήση των βιοδεικτών είναι αλληλένδετη με την πρόγνωση στη θεραπεία, αλλά και την ανάπτυξη αποτελεσματικού θεραπευτικού σχήματος”.

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr

Το 63% των Ελλήνων ηλικίας άνω των 18 είναι υπέρβαροι ή παχύσαρκοι

Το 2016 1,6 δισεκατομμύρια ενήλικες παγκοσμίως ήταν υπέρβαροι και 650 εκατομμύρια ήταν παχύσαρκοι, ενώ στην Ελλάδα το φαινόμενο είναι ιδιαίτερα έντονο, καθώς είναι πρώτη στην ΕΕ στην παιδική παχυσαρκία, και στις πρώτες θέσεις στην παχυσαρκία των ενηλίκων. Το 63% των Ελλήνων ηλικίας άνω των 18 είναι υπέρβαροι ή παχύσαρκοι.

Η διαΝΕΟσις ανέθεσε σε μια ερευνητική ομάδα υπό τον συντονισμό του καθηγητή Γιάννη Μανιού από το Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο την εκπόνηση μιας μελέτης που χαρτογραφεί το πρόβλημα στις πραγματικές του διαστάσεις, και προτείνει μια σειρά από δράσεις σε σχολεία και στις δομές πρωτοβάθμιας υγείας για την αντιμετώπισή του.

Βραδινό γεύμα και αδυνάτισμα -Ισχύει ότι πρέπει να είναι ελαφρύ; 

Όπως επισημαίνεται στη μελέτη ως παχυσαρκία ορίζεται η αυξημένη συσσώρευση σωματικού λίπους στο ανθρώπινο σώμα, που μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την υγεία. Αναγνωρίστηκε ως νόσος πριν από περίπου μισό αιώνα και πλέον αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα χρόνια προβλήματα υγείας παγκοσμίως.

Το αν ένα άτομο είναι παχύσαρκο, υπέρβαρο ή όχι υπολογίζεται με τη μέτρηση του σωματικού του λίπους. Ωστόσο, επειδή αυτή είναι δύσκολη διαδικασία που χρειάζεται εξειδικευμένο εξοπλισμό, γι’ αυτή τη δουλειά κατά κανόνα χρησιμοποιείται ο «Δείκτης Μάζας Σώματος» (o γνωστός με το αγγλικό αρκτικόλεξο BMI), που μετρά το σωματικό βάρος σε σχέση με το ύψος, εκτιμώντας έτσι έμμεσα τη συσσώρευση λίπους στο σώμα. Ο BMI υπολογίζεται αν διαιρέσουμε το σωματικό βάρος σε κιλά με το τετράγωνο του ύψους σε μέτρα. Για παράδειγμα, ένα άτομο με ύψος 1,75 μέτρα και βάρος 70 κιλά έχει BMI 22,9. Όπως φαίνεται και για τον παρακάτω πίνακα, που αφορά κυρίως στα σώματα ενηλίκων Ευρωπαίων/Καυκάσιων, άτομα με ΒΜΙ άνω του 25 λογίζονται ως υπέρβαρα και άτομα με ΒΜΙ άνω του 30 ως παχύσαρκα (σε άτομα άλλης εθνοτικής καταγωγής τα όρια είναι ελαφρώς διαφορετικά).

Για τη μέτρηση της παχυσαρκίας των ανηλίκων χρησιμοποιούνται άλλες κλίμακες, οι οποίες διαφοροποιούνται και ανάλογα με την ηλικία και το φύλο.

Γιατί η παχυσαρκία αποτελεί πρόβλημα

Η παχυσαρκία συνδέεται με μια σειρά από καρδιακές και μεταβολικές διαταραχές, οι οποίες μπορεί να εξελιχθούν σε χρόνια νοσήματα, όπως ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2 (ΣΔ2 -το 80-85% του ΣΔ2 στους ανθρώπους αποδίδεται στην παχυσαρκία) τα καρδιαγγειακά νοσήματα, κάποιοι καρκίνοι, η οστεοαρθρίτιδα, χολολιθιάσεις (οι πέτρες στη χολή, δηλαδή) και σοβαρές διαταραχές του ύπνου. Για κάθε αύξηση του BMI κατά 5 μονάδες αυξάνεται ο κίνδυνος εμφάνισης στεφανιαίας νόσου κατά 27% και ο κίνδυνος εμφάνισης εγκεφαλικού επεισοδίου κατά 18%. Η παχυσαρκία έχει, επιπλέον, επιπτώσεις στην ψυχική υγεία, κοινωνικό αντίκτυπο αλλά και οικονομικό κόστος (ιδιαίτερα στο σύστημα υγείας). Στα παιδιά συνδέεται με τη σιδηροπενία και την υποβιταμίνωση D οι οποίες μπορεί να επηρεάζουν αρνητικά τη γνωσιακή, μυοσκελετική και σωματική τους ανάπτυξη. Και, βεβαίως, τα παιδιά που είναι παχύσαρκα έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες να γίνουν και παχύσαρκοι ενήλικες.

Η αύξηση του λίπους επιπλέον πυροδοτεί και μια σειρά από άλλες βιοχημικές διεργασίες, από την αύξηση του επιπέδου κάποιων ορμονών μέχρι τη διαταραχή της μεταφοράς της χοληστερόλης από το συκώτι στο έντερο (μια διαταραχή που μπορεί να δημιουργεί πέτρες στη χολή) καθώς και μια σειρά από άλλες διαταραχές, από τη συσσώρευση λίπους στο φάρυγγα που μπορεί να προκαλεί προβλήματα στην αναπνευστική λειτουργία κατά τη διάρκεια του ύπνου, μέχρι την πίεση στο μυοσκελετικό σύστημα και στις αρθρώσεις.

Τα λιποκύτταρα, δε, δεσμεύουν τη βιταμίνη D, η οποία είναι λιποδιαλυτή. Τα παχύσαρκα άτομα, καθώς έχουν αυξημένο σωματικό λίπος, συχνά έχουν χαμηλότερη συγκέντρωση βιταμίνης D στο αίμα. Μεταξύ άλλων συνεπειών αυτού του φαινομένου, έρευνες έχουν δείξει ότι άτομα με έλλειψη βιταμίνης D εμφανίζουν μεγαλύτερες πιθανότητες βαριάς νόσησης ή θανάτου αν νοσήσουν με Covid-19.

Στα παιδιά, δε, τονίζεται στη μελέτη της διαΝΕΟσις, πέρα από τις πιθανές επιπτώσεις της παχυσαρκίας στην υγεία τους πριν από την ενηλικίωση (από αυξημένες πιθανότητες αναπνευστικών ή ορθοπεδικών προβλημάτων, μέχρι διαταραχές στην έμμηνο ρύση), αλλά και την αυξημένη πιθανότητα να εμφανίσουν από την παιδική ή την εφηβική ηλικία παθολογικές καταστάσεις που κατά κανόνα εμφανίζονται στην ενήλικη ζωή (σακχαρώδη διαβήτη, υπέρταση -περίπου τα μισά παιδιά σχολικής ηλικίας με παχυσαρκία εμφανίζουν ιδιαίτερα αυξημένα επίπεδα αρτηριακής πίεσης) υπάρχουν και άλλες: τα υπέρβαρα παιδιά φαίνεται ότι έχουν χαμηλότερες επιδόσεις στο σχολείο και απουσιάζουν συχνότερα και για μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα από τα μαθήματα. Και, βεβαίως, το 70-80% των παχύσαρκων εφήβων παραμένουν παχύσαρκοι και ως ενήλικες.

Δεν μπορούν να αγνοηθούν και οι κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις της παχυσαρκίας. Οι προκαταλήψεις στις κοινωνίες συχνά οδηγούν σε κοινωνικό στιγματισμό και διακρίσεις κατά των παχύσαρκων ατόμων που, όπως έχει φανεί σε μελέτες, συμβάλουν στην εμφάνιση άγχους και κατάθλιψης. Σύμφωνα με στοιχεία του ΟΟΣΑ από το 2019, δε, στην παχυσαρκία οφείλεται το 9% των ετήσιων δαπανών υγείας στην Ελλάδα. Σύμφωνα με την ίδια μελέτη, το ετήσιο ΑΕΠ στην Ελλάδα κατά την περίοδο 2020-2050 θα είναι 3% μικρότερο από ό,τι θα ήταν αν δεν υπήρχαν οι οικονομικές συνέπειες της παχυσαρκίας.

Πόσο μεγάλο είναι το πρόβλημα στην Ελλάδα

Περισσότεροι από τους μισούς ενήλικες στην Ελλάδα είναι παχύσαρκοι ή υπέρβαροι. Σύμφωνα με δεδομένα του ΠΟΥ από το 2019, το 37,9% των Ελλήνων ενηλίκων είναι υπέρβαροι και το 24,9% είναι παχύσαρκοι. Το 44% των Ελλήνων και το 30,8% των Ελληνίδων είναι υπέρβαροι/ες, ενώ τα δύο φύλα εμφανίζουν τα ίδια ποσοστά παχυσαρκίας: ένας στους τέσσερις Έλληνες και μία στις τέσσερις Ελληνίδες ανήκουν σε αυτή την κατηγορία.

Ενδιαφέρον έχει επίσης, όπως επισημαίνεται στη μελέτη της διαΝΕΟσις, το ότι στα τρία τέταρτα των ελληνικών οικογενειών τουλάχιστον ένας από τους δύο γονείς είναι υπέρβαρος ή παχύσαρκος.

Παράλληλα, τα παιδιά στην Ελλάδα εμφανίζουν τα μεγαλύτερα ποσοστά παχυσαρκίας στην Ευρώπη. Το ποσοστό των παιδιών ηλικίας 4-6 ετών που είναι παχύσαρκα ή υπέρβαρα είναι 20,6%. Στα παιδιά ηλικίας 6-10 ανεβαίνει στο 38,5% και στα παιδιά ηλικίας 10-12 ετών φτάνει το 41,2%.

Τα ποσοστά υπέρβαρου και παχυσαρκίας στα παιδιά φαίνεται πως είναι μεγαλύτερα σε επαρχιακές και αγροτικές περιοχές από ό,τι στις πόλεις. Αλλά και εντός των πόλεων εμφανίζονται ανισότητες: μόνο το 2,7% των παιδιών στο Χαλάνδρι είναι παχύσαρκα -στο Κερατσίνι το ποσοστό είναι 20,3%. Ωστόσο, τα ποσοστά των υπέρβαρων παιδιών είναι παρόμοια σχεδόν παντού -περίπου ένα στα τρία παιδιά στις περισσότερες περιοχές της Ελλάδας είναι υπέρβαρο. Στις πολύ μικρές ηλικίες τα κορίτσια είναι πιο συχνά υπέρβαρα ή παχύσαρκα από τα αγόρια, αλλά στη συνέχεια τα ποσοστά εξισώνονται μέχρι την εφηβεία, όταν και τα αγόρια γίνεται πιο πιθανό να είναι παχύσαρκα.

Πού οφείλεται το φαινόμενο της παχυσαρκίας στην κοινωνία μας

Η μελέτη της διαΝΕΟσις επισημαίνει στη συνέχεια ότι η παχυσαρκία οφείλεται στο θετικό ενεργειακό ισοζύγιο του σώματος -το ότι δηλαδή εισάγουμε περισσότερη ενέργεια στο σώμα με τις τροφές από όση καταναλώνουμε, με αποτέλεσμα αυτή να συσσωρεύεται ως λίπος. Υπάρχουν, όμως, διάφοροι κοινωνικοί, περιβαλλοντικοί αλλά και γενετικοί παράγοντες που κάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης αυτής της ανισορροπίας μεγαλύτερο. Κάποιοι από αυτούς εμφανίζονται ακόμα και από τα πολύ πρώιμα στάδια της ζωής -ακόμα και πριν από τη γέννηση. Πριν δούμε αυτούς τους παράγοντες αναλυτικά, αξίζει να τονίσουμε ότι η επίδρασή τους στο φαινόμενο είναι συνδυαστική.

Το θέμα της παχυσαρκίας είναι πολύπλοκο και ευαίσθητο κοινωνικά και συχνά η απόδοση ευθυνών για την εμφάνισή του στο επίπεδο των προσωπικών επιλογών ή και στο επίπεδο της οικογένειας είναι απλουστευτικές και άδικες. Παρακάτω θα διαβάσετε, για παράδειγμα, ότι οι πιθανότητες ένα παιδί να είναι παχύσαρκο αυξάνονται αν η μητέρα του κάπνιζε κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, ή αν παίρνει βάρος πάρα πολύ γρήγορα μετά τη γέννηση. Ή, ακόμα, ότι τα παιδιά που τα φροντίζουν κυρίως οι γιαγιάδες ή η παππούδες τους έχουν περισσότερες πιθανότητες να γίνουν υπέρβαρα ή παχύσαρκα από ό,τι αυτά που τα φροντίζουν κυρίως οι γονείς. Ή ότι 3 στους 4 Έλληνες ενήλικες τρώνε λιγότερα φρούτα και λαχανικά από τις ενδεδειγμένες ποσότητες. Κανένας από αυτούς του παράγοντες δεν είναι μοναδικός και δεν προσφέρεται για την απόδοση εύκολων ευθυνών. Αντίθετα, λειτουργούν μόνο σε συνδυασμό μεταξύ τους και με τις άλλες συνθήκες που ορίζουν τη ζωή και το περιβάλλον του σύγχρονου ανθρώπου.

Μάλιστα, μερικοί από τους πιο κρίσιμους είναι ελάχιστα γνωστοί και σπάνια αναφέρονται στο δημόσιο διάλογο σχετιζόμενοι με την παχυσαρκία, όπως η ασφάλεια της γειτονιάς, το πόσα σπίτια έχουν αυλή, η ποιότητα των πεζοδρομίων, η εύκολη πρόσβαση σε χώρους άθλησης ή η οικονομική άνεση μιας οικογένειας. Εδώ παραθέτουμε μερικούς από τους σημαντικότερους παράγοντες που επηρεάζουν το φαινόμενο, οι οποίοι αναλύονται στη μελέτη.

Οι πιο γνωστοί παράγοντες έχουν, βεβαίως, να κάνουν με τον τρόπο ζωής παιδιών και ενηλίκων. Το πόσες και τι είδους τροφές καταναλώνουμε, το αν αθλούμαστε ή ασκούμαστε σωματικά και το πόση ώρα αφιερώνουμε σε «καθιστικές» δραστηριότητες επηρεάζουν δραματικά την πιθανότητα αύξησης του σωματικού βάρους, ανεξαρτήτως άλλων παραγόντων. Πρόκειται για πράγματα που για κάποιους θεωρούνται αυτονόητα αλλά, από ό,τι αποδεικνύεται, για πολλούς δεν είναι. Σύμφωνα με μία από τις έρευνες που συγκέντρωσαν πολλά από τα στοιχεία που παρουσιάζονται στη μελέτη, μόνο το 8% των Ελλήνων γνωρίζουν τις συστάσεις για τη σωστή διατροφή, και μόνο το 35,2% τις συστάσεις για τη σωματική δραστηριότητα (νούμερα αρκετά χαμηλότερα από άλλων ευρωπαϊκών χωρών).

Όπως αναφέρεται στη μελέτη της διαΝΕΟσις, στην Ελλάδα μόνο το 25% των ενηλίκων καταναλώνουν φρούτα και λαχανικά στις ποσότητες που προτείνονται. Αυτό το ποσοστό μπορεί να είναι μικρό, αλλά από διάφορες έρευνες τεκμηριώνεται ότι οι διατροφικές συνήθειες των Ελλήνων δεν είναι πολύ χειρότερες από τις συνήθειες άλλων λαών με πολύ μικρότερα ποσοστά παχυσαρκίας. Ή κρίσιμη διαφορά ίσως να είναι το εξής: το 68% των Ελλήνων ενηλίκων δεν γυμνάζονται καθόλου και δεν ασχολούνται με κανένα άθλημα -το μεγαλύτερο ποσοστό στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Οι Έλληνες, δε, καταναλώνουν πάνω από τρεις ώρες καθημερινά μπροστά σε οθόνες εκτός εργασίας -περισσότερο από τους κατοίκους 15 άλλων ευρωπαϊκών χωρών. Και, βεβαίως, υπάρχουν και άλλοι σημαντικοί επιβαρυντικοί παράγοντες, από το κοινωνικό περιβάλλον και τη γειτονιά στην οποία ζει κανείς, μέχρι την οικονομική κατάσταση, τον διαθέσιμο ελεύθερο χρόνο και τη διάρκεια του ύπνου. Κάποιοι από αυτούς μπορεί να εξηγούν και το γιατί οι Έλληνες δεν ασκούνται αρκετά σωματικά: σε σχετικές ερωτήσεις πρόσφατης έρευνας το ποσοστό των Ελλήνων που δήλωναν ότι δεν ασκούνται επειδή η γειτονιά τους «δεν έχει τις κατάλληλες υποδομές», «δεν έχει καλή αισθητική» ή «δεν είναι ασφαλής» ήταν διπλάσιο από το ποσοστό των ερωτηθέντων άλλων ευρωπαϊκών χωρών.

Ένα σοβαρό αλλά ελάχιστα γνωστό πρόβλημα είναι η υποεκτίμηση του βάρους των παιδιών από τους γονείς τους. Το 88% των γονέων με παιδιά προσχολικής ηλικίας που είναι υπέρβαρα και το 55,8% των γονέων με παιδιά που είναι παχύσαρκα θεωρούν ότι το παιδί τους έχει φυσιολογικό σωματικό βάρος. Κάτι που βεβαίως δεν είναι μόνο ελληνικό χαρακτηριστικό -εμφανίζεται συχνά και σε άλλες χώρες σημειώνεται στη μελέτη της διαΝΕΟσις.

Αλλά αυτοί δεν είναι οι μόνοι παράγοντες που επηρεάζουν το αν ένα παιδί θα γίνει υπέρβαρο ή παχύσαρκο. Υπάρχουν και άλλοι, που δρουν από πολύ, πολύ νωρίτερα. Από ό,τι έχει τεκμηριωθεί από πολλές έρευνες, παράγοντες όπως το υπερβάλλον σωματικό βάρος της μητέρας πριν από την εγκυμοσύνη, η υπέρμετρη αύξηση βάρους της μητέρας κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και το κάπνισμα της μητέρας κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης (ενεργητικό ή παθητικό) παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη μετέπειτα εξέλιξη του παιδιού. Ένα παιδί είναι 2,6 φορές πιθανότερο να γίνει παχύσαρκο όταν η μητέρα του είναι παχύσαρκη πριν από την εγκυμοσύνη. Το 35% των Ελληνίδων μητερων αυξάνουν το βάρος τους υπέρμετρα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης -τα παιδιά τους έχουν διπλάσια πιθανότητα να εμφανίσουν παχυσαρκία από τα υπόλοιπα.

Το 11,5% των Ελληνίδων μητέρων δηλώνουν ότι κάπνιζαν κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης τους. Σύμφωνα με την έρευνα Feel4Diabetes, τα παιδιά που γεννιούνται από μητέρες που κάπνιζαν κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης έχουν 2,6 μεγαλύτερες πιθανότητες να γίνουν παχύσαρκα. Η συσχέτιση αυτή τεκμηριώνεται ακόμα και για το παθητικό κάπνισμα.

Μετά τη γέννηση, δε, υπάρχουν κι άλλοι παράγοντες που επηρεάζουν το αν ένα παιδί θα γίνει υπέρβαρο ή παχύσαρκο. Βρέφη που γεννήθηκαν με βάρος υψηλότερο του φυσιολογικού έχουν 1,8 φορές μεγαλύτερες πιθανότητες να γίνουν παχύσαρκα ως παιδιά. Περίπου 10% των Ελληνίδων μητέρων θηλάζουν αποκλειστικά τους πρώτους έξι μήνες -τα παιδιά που τρέφονται έτσι σε αυτό το διάστημα έχουν 2 φορές μικρότερη πιθανότητα να γίνουν παχύσαρκα σε σχέση με τα υπόλοιπα. Επιπλέον, τα παιδιά που αυξάνουν το σωματικό τους βάρος υπερβολικά γρήγορα στα δύο πρώτα χρόνια της ζωής τους -πάνω από 1 στα 3 παιδιά στην Ελλάδα ανήκουν σε αυτή την κατηγορία- έχουν τετραπλάσια πιθανότητα εμφάνισης παχυσαρκίας σε επόμενα στάδια.

Όλοι αυτοί οι «περιγεννητικοί» παράγοντες λειτουργούν συνδυαστικά. Κανένας από μόνος του δεν καθορίζει αποφασιστικά το τι θα συμβεί στο μέλλον ενός παιδιού, αλλά όλοι μαζί διαμορφώνουν ένα περιβάλλον στο οποίο οι πιθανότητες ένα παιδί να γίνει παχύσαρκο αυξάνονται ή μειώνονται ανάλογα με ό,τι συμβαίνει κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και τους πρώτους μήνες ζωής του.

Όπως ισχύει και για τους υπόλοιπους παράγοντες, αν και ο ρόλος των περιγεννητικών παραγόντων είναι σημαντικός, δεν είναι ο μόνος, και γι’ αυτό η απόδοση ευθυνών σε μητέρες ή σε γονείς (ή σε γιαγιάδες, ή παππούδες) απομονώνοντας κάθε έναν από αυτούς τους παράγοντες ξεχωριστά είναι αναποτελεσματική και άδικη. Όλα τα επόμενα στάδια της ζωής του ανθρώπου, με κρισιμότερη την εφηβεία και το διάστημα μετά την ενηλικίωση, επηρεάζουν επίσης το φαινόμενο με πολύπλοκους και αλληλοσυμπληρώμενους τρόπους, σημειώνεται στη μελέτη της διαΝΕΟσις.

Αξίζει, δε, να κρατάμε και αυτά τα στοιχεία στο μυαλό μας:
  • Τα παχύσαρκα παιδιά έχουν πέντε φορές μεγαλύτερη πιθανότητα να γίνουν παχύσαρκοι ενήλικες απ’ ό,τι τα παιδιά με φυσιολογικό σωματικό βάρος.
  • Το 70% των παχύσαρκων εφήβων εξακολουθούν να είναι παχύσαρκοι και μετά τα 30. Αλλά, παράλληλα,
  • Το 70% των παχύσαρκων ενηλίκων δεν ήταν παχύσαρκοι ως παιδιά. Τι προτείνει η μελέτη Δεδομένου ότι το πρόβλημα της παχυσαρκίας οφείλεται σε τόσο πολλούς, συμπληρωματικούς παράγοντες, πολλοί από τους οποίους συνδέονται με τον τρόπο ζωής και τις προσωπικές επιλογές οικογενειών που αντιμετωπίζουν διαφορετικές και ενίοτε πολύ δύσκολες καταστάσεις και προκλήσεις, μια γενική και οριζόντια λύση για το θέμα θα ήταν πολύ δύσκολη υπόθεση. Πάντως προσπάθειες έχουν γίνει, τονίζει η μελέτη της διαΝΕΟσις. Από τη δεκαετία του 1970 κιόλας έχουν εφαρμοστεί διάφορα προγράμματα ενημέρωσης και πρόληψης της παχυσαρκίας σε διάφορες χώρες του κόσμου, τα οποία περιλάμβαναν δράσεις ενημέρωσης παιδιών και γονέων και διάφορες μορφές παρεμβάσεων σε σχολεία και οικογένειες, κάποια από τα οποία είχαν μετρήσιμα και σημαντικά αποτελέσματα.
  • Οι ερευνητές, λαμβάνοντας υπ’ όψιν όλα όσα έχουν προηγηθεί (με έμφαση στα προγράμματα ToyBox και Feel4Diabetes που είχαν σχεδιαστεί και υλοποιηθεί από την ίδια ερευνητική ομάδα), καταλήγουν στην πρόταση υλοποίησης ενός προτεινόμενου σχεδίου δράσης με δύο άξονες: αφενός τον σχεδιασμό και την εφαρμογή προγραμμάτων παρέμβασης σε σχολεία για την προώθηση της υγιεινής διατροφής και την αύξηση της σωματικής δραστηριότητας για τα παιδιά και τις οικογένειες τους, και αφετέρου τον σχεδιασμό και την υλοποίηση μιας διαδικασίας εύκολου και έγκαιρου εντοπισμού των οικογενειών υψηλού κινδύνου για την παχυσαρκία και τα συνοδά της νοσήματα, με κέντρο της παρέμβασης τις δομές της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας ανά την Ελλάδα.
  • Το προτεινόμενο σχέδιο δράσης συνίσταται στην καταγραφή των δεικτών ανάπτυξης και υγείας των παιδιών, των εφήβων αλλά και των γονέων τους μέσω της ήδη θεσμοθετημένης ιατρικής εξέτασης των παιδιών για τη συμπλήρωση του Ατομικού Δελτίου Υγείας Μαθητή (ΑΔΥΜ). Το γνωστό ΑΔΥΜ, που συμπληρώνεται υποχρεωτικά από τους παιδιάτρους για τη φοίτηση των παιδιών στο σχολείο, μπορεί να εμπλουτιστεί με στοιχεία για τους γονείς (ανθρωπομετρικά χαρακτηριστικά, συνήθειες διατροφής και άσκησης, άλλων παραγόντων κινδύνου για χρόνια νοσήματα) δημιουργώντας έτσι ένα σύστημα αξιολόγησης των δεικτών υγείας του πληθυσμού.

Με αυτό τον τρόπο θα μπορούν να εντοπίζονται οι οικογένειες «υψηλού κινδύνου» (πάντα, όπως τονίζει η έρευνα, μέσα από διαδικασίες αυστηρής προστασίας των προσωπικών δεδομένων). Οι οικογένειες αυτές θα παραπέμπονται στις δομές πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας (ΤΟΜΥ, Δημοτικά Ιατρεία, Κέντρα Υγείας) για ιατρικό έλεγχο και πρόσβαση σε συμβουλευτικές υπηρεσίες από ειδικούς, παρεμβάσεις, προγράμματα, και εργαλεία ενημέρωσης. Το προτεινόμενο σχέδιο δράσης έχει εξ αρχής στον σχεδιασμό του διαδικασίες αξιολόγησης και μέτρησης της αποτελεσματικότητάς του.

Τι προτείνει η μελέτη

Δεδομένου ότι το πρόβλημα της παχυσαρκίας οφείλεται σε τόσο πολλούς, συμπληρωματικούς παράγοντες, πολλοί από τους οποίους συνδέονται με τον τρόπο ζωής και τις προσωπικές επιλογές οικογενειών που αντιμετωπίζουν διαφορετικές και ενίοτε πολύ δύσκολες καταστάσεις και προκλήσεις, μια γενική και οριζόντια λύση για το θέμα θα ήταν πολύ δύσκολη υπόθεση.

Πάντως προσπάθειες έχουν γίνει, τονίζει η μελέτη της διαΝΕΟσις. Από τη δεκαετία του 1970 κιόλας έχουν εφαρμοστεί διάφορα προγράμματα ενημέρωσης και πρόληψης της παχυσαρκίας σε διάφορες χώρες του κόσμου, τα οποία περιλάμβαναν δράσεις ενημέρωσης παιδιών και γονέων και διάφορες μορφές παρεμβάσεων σε σχολεία και οικογένειες, κάποια από τα οποία είχαν μετρήσιμα και σημαντικά αποτελέσματα.

Οι ερευνητές, λαμβάνοντας υπ’ όψιν όλα όσα έχουν προηγηθεί (με έμφαση στα προγράμματα ToyBox και Feel4Diabetes που είχαν σχεδιαστεί και υλοποιηθεί από την ίδια ερευνητική ομάδα), καταλήγουν στην πρόταση υλοποίησης ενός προτεινόμενου σχεδίου δράσης με δύο άξονες: αφενός τον σχεδιασμό και την εφαρμογή προγραμμάτων παρέμβασης σε σχολεία για την προώθηση της υγιεινής διατροφής και την αύξηση της σωματικής δραστηριότητας για τα παιδιά και τις οικογένειες τους, και αφετέρου τον σχεδιασμό και την υλοποίηση μιας διαδικασίας εύκολου και έγκαιρου εντοπισμού των οικογενειών υψηλού κινδύνου για την παχυσαρκία και τα συνοδά της νοσήματα, με κέντρο της παρέμβασης τις δομές της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας ανά την Ελλάδα.

Το προτεινόμενο σχέδιο δράσης συνίσταται στην καταγραφή των δεικτών ανάπτυξης και υγείας των παιδιών, των εφήβων αλλά και των γονέων τους μέσω της ήδη θεσμοθετημένης ιατρικής εξέτασης των παιδιών για τη συμπλήρωση του Ατομικού Δελτίου Υγείας Μαθητή (ΑΔΥΜ). Το γνωστό ΑΔΥΜ, που συμπληρώνεται υποχρεωτικά από τους παιδιάτρους για τη φοίτηση των παιδιών στο σχολείο, μπορεί να εμπλουτιστεί με στοιχεία για τους γονείς (ανθρωπομετρικά χαρακτηριστικά, συνήθειες διατροφής και άσκησης, άλλων παραγόντων κινδύνου για χρόνια νοσήματα) δημιουργώντας έτσι ένα σύστημα αξιολόγησης των δεικτών υγείας του πληθυσμού.

Με αυτό τον τρόπο θα μπορούν να εντοπίζονται οι οικογένειες «υψηλού κινδύνου» (πάντα, όπως τονίζει η έρευνα, μέσα από διαδικασίες αυστηρής προστασίας των προσωπικών δεδομένων). Οι οικογένειες αυτές θα παραπέμπονται στις δομές πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας (ΤΟΜΥ, Δημοτικά Ιατρεία, Κέντρα Υγείας) για ιατρικό έλεγχο και πρόσβαση σε συμβουλευτικές υπηρεσίες από ειδικούς, παρεμβάσεις, προγράμματα, και εργαλεία ενημέρωσης. Το προτεινόμενο σχέδιο δράσης έχει εξ αρχής στον σχεδιασμό του διαδικασίες αξιολόγησης και μέτρησης της αποτελεσματικότητάς του.

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr

Κορωνοϊός: Ποια βιταμίνη λείπει από όσους νοσούν σοβαρά – Νέα μελέτη

Ερευνητές από το Ισραήλ υποστηρίζουν ότι ανακάλυψαν μιας καίριας σημασίας «διαφορά» (έλλειψη σε βιταμίνη) ανάμεσα στα άτομα που νοσούν σοβαρά από λοίμωξη Covid-19 και σε αυτούς που την περνούν με ήπια συμπτωματολογία.

Σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύθηκε στο PLOS One περίπου τα μισά άτομα με ανεπάρκεια βιταμίνης D πριν νοσήσουν από Covid-19 εκδήλωσαν σοβαρή λοίμωξη, συγκριτικά με λιγότερο του 10% εκείνων που είχανε επάρκεια της συγκεκριμένης βιταμίνης στο αίμα τους.

Η βιταμίνη D είναι γνωστό ότι είναι ζωτικής σημασίας για την υγεία των οστών μας αλλά και για τον προστατευτικό της ρόλο έναντι της σοβαρής Covid-19.

Η ισραηλινή μελέτη είναι η πρώτη που διερευνά το συσχετισμό των επιπέδων της συγκεκριμένης βιταμίνης προ νόσησης με την εξέλιξη της κατάστασης αφού κάποιος έχει κολλήσει κορωνοϊό.

Έλλειψη βιταμίνης

«Είναι αξιοπρόσεκτες οι διαφορές που εντοπίσαμε ως προς την έλλειψη της βιταμίνης D στους σοβαρά νοσούντες», σχολιάζει σε δηλώσεις στην εφημερίδα Times του Ισραήλ ο Δρ Amiel Dror συγγραφέας της μελέτης και παθολόγος στο Ιατρικό Κέντρο της Γαλιλαίας.

Οι επιστήμονες εστίασαν σε 253 άτομα που είχαν εισαχθεί το ιατρικό κέντρο την περίοδο 7 Απριλίου 2020 – 4 Φεβρουαρίου 2021, δηλαδή πριν την εμφάνιση της μετάλλαξης Omicron.

Από την επεξεργασία διαφόρων παραγόντων προέκυψε ότι η βιταμίνη D βοηθά το ανοσοποιητικό σύστημα να χειριστεί τις επιθέσεις που δέχεται το αναπνευστικό από τους διάφορους ιούς, μεταξύ των οποίων και ο κορωνοϊός SARS-CoV-2.

Εμβόλια και βιταμίνες

«Η μελέτη δεν αποδεικνύει ότι η βιταμίνη D προστατεύει από την Covid-19 και δεν δίνει το πράσινο φως να αποφύγουμε τα εμβόλια και να στραφούμε στις βιταμίνες. Τα εμβόλια είναι αυτά που μειώνουν τον κίνδυνο νοσηλείας έως και κατά 90% ειδικά στην περίπτωση της αναμνηστικής δόσης», υπογραμμίζει ο Dror.

Αξίζει να σημειωθεί ότι τα συμπεράσματα της παρούσας μελέτης ταυτίζονται με αυτά άλλης παρόμοιας που είχε δημοσιευθεί το The Lancet πριν την πανδημία Covid-19 και διαπίστωνε ότι η βιταμίνη D μειώνει τον κίνδυνο των αναπνευστικών λοιμώξεων συγκριτικά με εικονική θεραπεία.

Η D παράγεται από τον ανθρώπινο οργανισμό όταν εκτίθεται στην ηλιακή ακτινοβολία, αλλά επίσης εμπεριέχεται σε μικρότερες ποσότητες στα λιπαρά ψάρια, τα μανιτάρια, τους κρόκους των αβγών και φυσικά σε συμπληρώματα διατροφής.

Επάρκεια της βιταμίνης D θεωρείται ότι έχει κάποιος όταν τα επίπεδά της είναι άνω των 20 νανογραμμαρίων ανά χιλιοστά του λίτρου.

 

 

Πηγή: https://healthpharma.gr/

Κορωνοϊός: Γιατί ο διαβήτης αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο νοσηλείας

Ο εμβολιασμός αλλά και η σωστή διαχείριση της πάθησής τους είναι οι βασικοί τρόποι προστασίας έναντι της σοβαρής COVID-19 για τα άτομα με σακχαρώδη διαβήτη. Η συγκεκριμένη πάθηση και η παχυσαρκία είναι οι δύο χειρότεροι προγνωστικοί παράγοντες για κακή έκβαση της COVID-19 καθώς αυξάνουν σημαντικά τον κίνδυνο νοσηλείας, εισαγωγής σε ΜΕΘ και θανάτου.

Όπως ανέφερε ο καθηγητής Παθολογίας, στην Α΄ Προπαιδευτική Παθολογική Κλινική της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ, Νικόλαος Τεντολούρης σε διαδικτυακή εκδήλωση για τα μεταβολικά νοσήματα στην εποχή της πανδημίας COVID-19, ελληνική μελέτη που εξέτασε 2.624 άτομα θετικά στον κορωνοϊό εκ των οποίων 157 είχαν σακχαρώδη διαβήτη, κατέδειξε ότι οι διαβητικοί εκδηλώνουν τη νόσο μετά την έκθεσή τους στον ιό σε μεγαλύτερη συχνότητα σε σχέση με τους μη διαβητικούς και χρειάζονται συχνότερα νοσηλεία. Ειδικότερα, το 95% των διαβητικών που βρέθηκαν θετικοί, ανέπτυξαν τη νόσο και το 85% αυτών χρειάστηκαν νοσηλεία. Τα αντίστοιχα ποσοστά στους μη διαβητικούς ήταν 74% και 50%. Από όσους νοσηλεύθηκαν, φάνηκε ότι οι διαβητικοί είχαν 2,5 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο να εισαχθούν σε ΜΕΘ, τρεις φορές μεγαλύτερο κίνδυνο διασωλήνωσης και 3,5 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο να καταλήξουν.

Σε άλλη μελέτη, πολυκεντρική (σε 10 ελληνική νοσοκομεία) κατά το 2ο και 3ο κύμα της πανδημίας, στην οποία συμμετείχαν 390 νοσηλευόμενοι διαβητικοί με COVID-19, φάνηκε ότι η μεγάλη ηλικία καθώς και συννοσηρότητες όπως καρδιακή ανεπάρκεια, στεφανιαία νόσος, αγγειακό – εγκεφαλικό επεισόδιο, ανοσοκαταστολή, κακοήθεια κ.ά. αύξαναν τον κίνδυνο θανάτου. Συνολικά η θνητότητα των νοσηλευόμενων ασθενών με διαβήτη και COVID-19 ήταν 18,5%. Αλλοι παράγοντες, όπως το είδος του διαβήτη ή η αντιδιαβητική αγωγή που λάμβαναν οι πάσχοντες, δεν φάνηκε να επηρεάζουν την έκβαση της ασθένειας. Ο κ. Τεντολούρης σημείωσε, πάντως, ότι οι ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη παρουσιάζουν επαρκή ορομετατροπή, όπως εκφράζεται από την παρουσία αντισωμάτων έπειτα από λοίμωξη, αλλά και έπειτα από εμβολιασμό.

Πιθανότητες επιβίωσης

Η καθηγήτρια Παθολογίας – Ενδοκρινολογίας στη Β΄ Προπαιδευτική Παθολογική Κλινική Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ, Βάια Λαμπαδιάρη σημείωσε ότι διαβητικοί ασθενείς τύπου 1, με καλή ρύθμιση του ζαχάρου έχουν πιθανότητα επιβίωσης 99%, ενώ αντίθετα αρρύθμιστοι πάσχοντες τύπου 1 έχουν 11% πιθανότητα να καταλήξουν εάν προσβληθούν από τον κορωνοϊό. Και η επίκουρη καθηγήτρια Παθολογίας – Σακχαρώδους Διαβήτη στη Β΄ Παθολογική Κλινική Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ, Αναστασία Θανοπούλου τόνισε τη σημασία της καλής γλυκαιμικής ρύθμισης για τους ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, και της τήρησης ενός υγιεινού τρόπου ζωής με ισορροπημένη διατροφή και άσκηση, ειδικά κατά τη διάρκεια παραμονής στο σπίτι για μεγάλα χρονικά διαστήματα.

«Τέλεια καταιγίδα» χαρακτήρισε ο καθηγητής Παθολογίας του ΕΚΠΑ Αλέξανδρος Κόκκινος τον συνδυασμό παχυσαρκίας και COVID-19, σημειώνοντας ότι το φλεγμονώδες περιβάλλον που συνοδεύει την παχυσαρκία, ευνοεί την εμφάνιση επιπλοκών της νόσου COVID-19. Επιπλέον, φαίνεται ότι ο λιπώδης ιστός δρα σαν μια «αποθήκη» για τον ιό, συμβάλλοντας στη διασπορά του. Σύμφωνα με τον καθηγητή, οι παχύσαρκοι ασθενείς έχουν υπετριπλάσια πιθανότητα νοσηλείας, πενταπλάσια πιθανότητα εισαγωγής σε ΜΕΘ και τριπλάσια πιθανότητα θανάτου. Ανέφερε ότι είναι επιτακτική η ανάγκη για εντατική αντιμετώπιση της παχυσαρκίας γενικά αλλά και ειδικότερα στην εποχή της πανδημίας, με υγιεινοδιαιτητικά μέτρα βασισμένα στη μεσογειακή διατροφή, φαρμακευτική αγωγή και ίσως και με βαριατρική χειρουργική. Έκλεισε τονίζοντας ότι χρειάζεται ιδιαίτερη προσπάθεια για να επιτευχθεί καθολικός εμβολιασμός των ατόμων με παχυσαρκία.

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr