Κορωνοϊός: Μοντέλο δείχνει ποια θεραπεία χρειάζεται και πότε

Ο κορωνοϊός δεν είναι απλή υπόθεση. Κανείς δεν ξέρει πως και σε ποιο σημείο του οργανισμού θα χτυπήσει. Άρα είναι δύσκολο να ξέρουμε από πριν και ποια θεραπευτική πορεία να ακολουθήσουμε. Τώρα, μαθηματικό μοντέλο που δείχνει γιατί οι ασθενείς με κορωνοϊό ανταποκρίνονται διαφορετικά στις θεραπείες. Έτσι, προσδιορίζει και τους βιολογικούς δείκτες που σχετίζονται με αυτή τη διαφορετική ανταπόκριση.

Επιστήμονες από το Γενικό Νοσοκομείο Μασαχουσέτης και το Πανεπιστήμιο Κύπρου, που ανέπτυξαν το μοντέλο, αναφέρουν πως μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την καλύτερη κατανόηση της πολύπλοκης αλληλεπίδρασης ανάμεσα στην ασθένεια και ανταπόκριση του κάθε οργανισμού. Έτσι ώστε να βοηθήσει τους γιατρούς να παρέχουν τη καλύτερη φροντίδα στους ασθενείς.

Η σχετική μελέτη, η οποία δημοσιεύθηκε στο EBioMedicine, ξεκίνησε επειδή η λοίμωξη από κορωνοϊό είναι τόσο ετερογενής με αποτέλεσμα η λοίμωξη σε κάποιους ασθενείς να μην έχει κάν συμπτώματα. Σε κάποιους άλλους να προκαλεί καταστάσεις απειλητικές για τη ζωή. Για παράδειγμα, η αναπνευστική ανεπάρκεια ή σύνδρομο οξείας αναπνευστικής δυσχέρειας (ARDS) κατά τη διάρκεια του οποίου συγκεντρώνεται υγρό στους πνεύμονες. «Ακόμη και στους βαρέως πάσχοντες ασθενείς που αναπτύσσουν ARDS, υπάρχει σημαντική ετερογένεια.

Έχουν γίνει σημαντικές προσπάθειες για τον εντοπισμό υποτύπων του ARDS που ορίζονται από κλινικά χαρακτηριστικά ή βιοδείκτες», εξηγούν οι επικεφαλής συγγραφείς Ρακές Κ. Τζάιν, διευθυντής του Εργαστηρίου Ογκολογικής Βιολογίας E.L. Steele στο Γενικό Νοσοκομείο Μασαχουσέτης και ο Άντριου Γουέρκ Κουκ, καθηγητής Ακτινολογικής Ογκολογίας στην Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ. Τονίζουν επίσης, πως «Για να προβλεφθεί η εξέλιξη της νόσου και να εξατομικευτεί η θεραπεία, είναι απαραίτητο να προσδιοριστούν οι συσχετίσεις μεταξύ κλινικών χαρακτηριστικών, βιοδεικτών και υποκείμενης βιολογίας. Αν και αυτό μπορεί να επιτευχθεί κατά τη διάρκεια πολλών κλινικών δοκιμών, αυτή η διαδικασία είναι χρονοβόρα και εξαιρετικά δαπανηρή».

Εναλλακτική λύση για να νικηθεί ο κορωνοϊός

Ως εναλλακτική λύση, ο Τζάιν και οι συνεργάτες του χρησιμοποίησαν το μοντέλο τους για να αναλύσουν τις επιδράσεις από τα διαφορετικά χαρακτηριστικά του κάθε ασθενή στην έκβαση της θεραπείας με διαφορετικά θεραπευτικά σχήματα. Αυτό επέτρεψε στην ομάδα να καθορίσει τη βέλτιστη θεραπεία για διαφορετικές κατηγορίες ασθενών, να αποκαλύψει βιολογικές οδούς που είναι υπεύθυνες για διαφορετικές κλινικές αποκρίσεις και να αναγνωρίσει δείκτες αυτών των μονοπατιών.

Οι ερευνητές προσομοίωσαν έξι τύπους ασθενών (που ορίζονται από την παρουσία ή την απουσία διαφορετικών συννοσηροτήτων) και τρεις τύπους θεραπειών που ρυθμίζουν το ανοσοποιητικό σύστημα. «Χρησιμοποιώντας ένα νέο σύστημα βαθμολόγησης στην αποτελεσματικότητα της θεραπείας, διαπιστώσαμε ότι οι μεγαλύτερης ηλικίας και οι ασθενείς με υπερφλεγμονώδη αντίδραση ανταποκρίνονται καλύτερα στη θεραπεία ανοσοτροποποίησης, σε σύγκριση με τους παχύσαρκους και τους διαβητικούς ασθενείς», λέει ο συγγραφέας Λάνς Μουν, αναπληρωτής καθηγητής στο Χάρβαρντ και αναπληρωτής διευθυντής του Εργαστηρίου Steele. «Διαπιστώσαμε επίσης ότι ο βέλτιστος χρόνος για την έναρξη της θεραπείας ανοσοτροποποίησης διαφέρει μεταξύ των ασθενών και εξαρτάται επίσης από το ίδιο το φάρμακο».

Βιολογικά προγράμματα

Ορισμένοι βιολογικοί δείκτες που διέφεραν ανάλογα με τα χαρακτηριστικά του ασθενούς, προσδιόρισαν επίσης τον βέλτιστο χρόνο έναρξης της θεραπείας. Οι ίδιοι δείκτες υποδείκνυαν συγκεκριμένα βιολογικά προγράμματα ή μηχανισμούς που επηρέασαν την έκβαση του ασθενούς. Οι δείκτες αντιστοιχήθηκαν επίσης με κλινικά αναγνωρισμένους δείκτες σοβαρότητας της νόσου.

Η προσέγγιση που ακολουθήθηκε, θα μπορούσε να επιτρέψει στους ερευνητές να ενισχύσουν μια κλινική δοκιμή για COVID-19 ή για άλλες παθήσεις, με ασθενείς που είναι πιο πιθανό να ανταποκριθούν σε ένα συγκεκριμένο φάρμακο. «Μια τέτοια ενίσχυση κλινικής μελέτης, ώστε να βασίζεται σε βιοδείκτες πρόβλεψης, ενδεχομένως να αποτελέσει πιθανή στρατηγική για την αύξηση της ακρίβειας των κλινικών δοκιμών και να επιταχύνει την ανάπτυξη θεραπείας», σημειώνει ο Τριαντάφυλλος Στυλιανόπουλος, αναπληρωτής καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Κύπρου.

 

 

Πηγη: https://www.healthview.gr/

Μάτια: Αλγόριθμος αναγνωρίζει την ηλικία στα μάτια

α μάτια δεν είναι μόνο «παράθυρο στην ψυχή», όπως λέει το ρητό. Μπορούν όμως να αποκαλύψουν και πολλά για την υγεία μας.

Η ξηροφθαλμία, για παράδειγμα, μπορεί να είναι σημάδι ρευματοειδούς αρθρίτιδας. Τα υψηλά επίπεδα χοληστερόλης μπορεί να προκαλέσουν τη δημιουργία ενός λευκού, γκρίζου ή μπλε δακτυλίου γύρω από την ίριδα του ματιού. Οι χρυσαφί δακτύλιοι γύρω από την ίριδα είναι βασικό σημάδι της νόσου Ουίλσον. Mιας σπάνιας γενετικής διαταραχής που χαρακτηρίζεται από τη σταδιακή εναπόθεση χαλκού στον εγκέφαλο, το ήπαρ και άλλα όργανα.

Τα μάτια δείχνουν την ηλικία μας

Και δεν είναι μόνο αυτό. Η βλάβη των αιμοφόρων αγγείων στο πίσω μέρος του ματιού, που ονομάζεται αμφιβληστροειδής, μπορεί να είναι πρώιμο σημάδι νευρικής βλάβης που οφείλεται σε διαβήτη, υψηλή αρτηριακή πίεση, στεφανιαία νόσο, καρκίνο. Kαθώς και σε γλαύκωμα και εκφύλιση ωχράς κηλίδας λόγω ηλικίας.

Έτσι, ο έλεγχος για ασθένειες είναι ένας βασικός λόγος για τον οποίο ο οφθαλμίατρος εξετάζει τον βυθό του ματιού στις ετήσιες οφθαλμολογικές εξετάσεις. Μια νέα μελέτη, η οποία σύμφωνα με τους ερευνητές είναι η πρώτη του είδους της, ισχυρίζεται ότι ο αμφιβληστροειδής μπορεί επίσης να παρέχει έναν εύκολο, μη επεμβατικό τρόπο για να προσδιορίσουμε την πραγματική βιολογική ηλικία του σώματός μας. Αυτή, μπορεί να αντικατοπτρίζει ή όχι, τη χρονολογική μας ηλικία.

«Ο αμφιβληστροειδής προσφέρει ένα μοναδικό, προσβάσιμο ‘παράθυρο’ για την αξιολόγηση υποκείμενων παθολογικών αγγειακών και νευρολογικών ασθενειών που σχετίζονται με αυξημένους κινδύνους θνησιμότητας», έγραψε ο συγγραφέας της μελέτης Μίνγκουάνγκ Χε. Καθηγητής οφθαλμολογικής επιδημιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Μελβούρνης και στο Κέντρο Οφθαλμολογικής Έρευνας στην Αυστραλία.

Η μελέτη δημοσιεύεται στο British Journal of Ophthalmology.

Μοντελοποίηση

Η μελέτη ανέλυσε πάνω από 130.000 εικόνες αμφιβληστροειδούς από εθελοντές της μελέτης UK BioBank. Μιας μακροπρόθεσμης βρετανικής μελέτης στην οποία συμμετέχουν πάνω από 500.000 Βρετανοί 40 έως 69 ετών. Χρησιμοποιώντας μοντέλο μηχανικής μάθησης, οι ερευνητές υπολόγισαν ένα «χάσμα ηλικίας αμφιβληστροειδούς» μεταξύ της πραγματικής βιολογικής υγείας του ματιού και της ηλικίας του ατόμου από τη γέννησή του.

Υπήρξε μια αύξηση 2% στον κίνδυνο θανάτου από οποιαδήποτε αιτία για κάθε έτος διαφοράς μεταξύ της πραγματικής ηλικίας ενός ατόμου και της μεγαλύτερης βιολογικής ηλικίας που εντοπίστηκε στο μάτι, σύμφωνα με τη μελέτη.

Μεγαλύτερα χάσματα μεταξύ της πραγματικής και της βιολογικής ηλικίας που μετρήθηκαν από τον αμφιβληστροειδή, σχετίζονταν με έως και 67% υψηλότερο κίνδυνο θανάτου από συγκεκριμένες ασθένειες. Ακόμη και μετά τη συνεκτίμηση άλλων παραγόντων όπως:

  • η υψηλή αρτηριακή πίεση
  • το βάρος
  • οι διαφορές στον τρόπο ζωής, όπως το κάπνισμα

«Χρησιμοποιώντας έναν αλγόριθμο βαθιάς μάθησης, ο υπολογιστής μπόρεσε να προσδιορίσει την ηλικία του ασθενούς από μια έγχρωμη φωτογραφία του αμφιβληστροειδούς. Αυτά τα επίπεδα αλλαγών δεν είμαστε σε θέση να τα εντοπίσουμε ως κλινικοί γιατροί. Μπορούμε να καταλάβουμε αν κάποιος είναι παιδί ή ενήλικας. Αλλά όχι αν είναι 70 και όχι 80 ετών», δήλωσε στο CNN ο Δρ. Σουνίρ Γκαργκ, κλινικός εκπρόσωπος της Αμερικανικής Ακαδημίας Οφθαλμολογίας και καθηγητής οφθαλμολογίας στο Wills Eye Hospital στη Φιλαδέλφεια, ο οποίος δεν συμμετείχε στη μελέτη.

 

 

Πηγη: https://www.healthview.gr/

Σε “βαθύ κόκκινο” σχεδόν ολόκληρη η Ευρώπη. Επιδείνωση της επιδημιολογικής κατάστασης καταγράφει το ECDC

Επιδείνωση της επιδημιολογικής κατάστασης σε σχέση με την COVID-19 στην συντριπτική πλειοψηφία των περιοχών και των περιφερειών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου (ΕΟΧ) καταγράφεται και αυητή την εβδομάδα στον χάρτη του Ευρωπαϊκού Κέντρου Πρόληψης και Ελέγχου Νόσων (ECDC).

Μετά από αρκετές εβδομάδες κατά την οποία η κατάσταση στη Ρουμανία παρουσιαζόταν βελτιωμένη, με ορισμένες περιοχές στην πορτοκαλί, ακόμα και στην πράσινη κατηγορία, πλέον ολόκληρη η χώρα βρίσκεται στην κόκκινη κατηγορία.

Στο βαθύ κόκκινο η Ελλάδα.

Η Κύπρος και η Ελλάδα, για ακόμα μια εβδομάδα, παραμένουν στη βαθιά κόκκινη κατηγορία.

Το μεγαλύτερο μέρος της Πολωνίας, οι ανατολικές περιοχές της Ουγγαρίας και η Ρουμανία είναι οι μόνες περιοχές που παραμένουν στην κόκκινη κατηγορία (και όχι στο βαθύ κόκκινο).

Ο χάρτης, που δημοσιεύθηκε σήμερα, συνδυάζει δεδομένα που αφορούν το ποσοστό κοινοποίησης κρουσμάτων, το ποσοστό δοκιμών και το ποσοστό κρουσμάτων ανά 100 χιλιάδες κάτοικους τις τελευταίες 14 ημέρες (σε αυτή την περίπτωση την τελευταία εβδομάδα του 2021 και την πρώτη εβδομάδα του 2022).

Σημειώνεται πως ο συγκεκριμένος χάρτης δεν καταγράφει τους θανάτους ή τις σοβαρές νοσηλείες, ούτε και τα επίπεδα εμβολιασμού.

Επίσης δεν καταγράφεται πόσα κρούσματα οφείλονται στην παραλλαγή Όμικρον.

Ως πορτοκαλί ζώνη ορίζονται οι χώρες ή περιοχές όπου ο συνολικός αριθμός των νέων περιστατικών κατά τις προηγούμενες 14 ημέρες βρίσκεται μεταξύ κάτω από 50 περιστατικά ανά 100 χιλιάδες κατοίκους, και το ποσοστό θετικών τεστ υπερβαίνει το 4%, ή όπου ο συνολικός αριθμός νέων περιστατικών βρίσκεται μεταξύ 50 και 75 περιστατικών ανά 100 χιλιάδες κατοίκους και το ποσοστό θετικών τεστ υπερβαίνει το 1% ή όπου ο συνολικός αριθμός νέων περιστατικών βρίσκεται μεταξύ των 75 και των 200 περιστατικών ανά 100 χιλιάδες κατοίκους και το ποσοστό θετικών τεστ είναι χαμηλότερο του 4%.

Ως κόκκινη ζώνη ορίζονται οι χώρες ή περιοχές όπου ο συνολικός αριθμός των νέων περιστατικών κατά τις προηγούμενες 14 ημέρες βρίσκεται μεταξύ 75 και 200 ανά 100 χιλιάδες κατοίκους, και το ποσοστό θετικών τεστ υπερβαίνει το 4%, και εφόσον ο αριθμός νέων περιστατικών βρίσκεται κάτω από τα 500 κρούσματα ανά 100 χιλιάδες κατοίκους (οπότε και η χώρα περνά στην «βαθιά κόκκινη» κατηγορία).

Ο χάρτης και τα σχετικά δεδομένα δημοσιοποιούνται από τον ECDC κάθε Πέμπτη, στηρίζοντας τις προσπάθειες που γίνονται στη βάση σχετικής εισήγησης του Συμβουλίου της ΕΕ για συντονισμό των περιορισμών στην ελεύθερη διακίνηση λόγω της πανδημίας.

Οι χάρτες βασίζονται στα τελευταία στοιχεία που βρίσκονται στη βάση των δεδομένων που αποστέλλονται από τα κράτη μέλη στο Ευρωπαϊκό Σύστημα Επιτήρησης (TESSy) μέχρι τα μεσάνυχτα της Τρίτης.

Πηγη: http://healthmag.gr/

Γιατί έχουμε παγκόσμια αύξηση των αυτοάνοσων νοσημάτων

Γίνονται σημαντικές διεθνείς ερευνητικές προσπάθειες για την ανεύρεση και εξάλειψη αιτιών καταπολέμησης των αυτοάνοσων – συμπεριλαμβανομένης μιας πρωτοβουλίας στο Ινστιτούτο Francis Crick του Λονδίνου, όπου δύο παγκόσμιοι ειδικοί, ο James Lee και η Carola Vinuesa, έχουν δημιουργήσει χωριστές ερευνητικές ομάδες για να βοηθήσουν στον εντοπισμό των ακριβών αιτιών της αυτοάνοσης νόσου. Oι συνθήκες είναι γνωστές.

«Οι αριθμοί των αυτοάνοσων περιπτώσεων άρχισαν να αυξάνονται πριν από περίπου 40 χρόνια στη Δύση», είπε ο Lee στον Observer . «Ωστόσο, βλέπουμε τώρα κάποιες να εμφανίζονται σε χώρες που δεν είχαν ποτέ τέτοιες ασθένειες στο παρελθόν.

Για παράδειγμα, η μεγαλύτερη πρόσφατη αύξηση σε περιπτώσεις φλεγμονώδους νόσου του εντέρου σημειώθηκε στη Μέση Ανατολή και την Ανατολική Ασία. Πριν από αυτό δεν είχαν δει σχεδόν καθόλου την ασθένεια».

Τα αυτοάνοσα νοσήματα κυμαίνονται από διαβήτη τύπου 1 έως ρευματοειδή αρθρίτιδα, φλεγμονώδη νόσο του εντέρου και σκλήρυνση κατά πλάκας.

Σε κάθε περίπτωση, το ανοσοποιητικό σύστημα διασταυρώνεται και ενεργοποιεί υγιή ιστό αντί για μολυσματικούς παράγοντες.

Μόνο στο Ηνωμένο Βασίλειο, τουλάχιστον 4 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν αναπτύξει τέτοιες καταστάσεις, με ορισμένα άτομα να υποφέρουν περισσότερα από ένα. Σε διεθνές επίπεδο, υπολογίζεται πλέον ότι τα κρούσματα αυτοάνοσων νοσημάτων αυξάνονται μεταξύ 3% και 9% ετησίως. Οι περισσότεροι επιστήμονες πιστεύουν ότι οι περιβαλλοντικοί παράγοντες παίζουν καθοριστικό ρόλο σε αυτή την άνοδο.

«Η ανθρώπινη γενετική δεν έχει αλλάξει τις τελευταίες δεκαετίες», είπε ο Lee, ο οποίος είχε έδρα στο Πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ. «Έτσι, κάτι πρέπει να αλλάζει στον έξω κόσμο με τρόπο που να αυξάνει την προδιάθεσή μας για αυτοάνοσες ασθένειες».

Αυτή η ιδέα υποστηρίχθηκε από την Vinuesa, ο οποίος στο παρελθόν είχε την έδρα του στο Εθνικό Πανεπιστήμιο της Αυστραλίας. Επισήμανε τις αλλαγές στη διατροφή που συνέβαιναν καθώς όλο και περισσότερες χώρες υιοθέτησαν δίαιτες δυτικού τύπου και οι άνθρωποι αγόραζαν περισσότερο fast food.

” Οι δίαιτες γρήγορου φαγητού δεν έχουν ορισμένα σημαντικά συστατικά, όπως φυτικές ίνες, και τα στοιχεία δείχνουν ότι αυτή η αλλαγή επηρεάζει το μικροβίωμα ενός ατόμου – τη συλλογή μικροοργανισμών που έχουμε στο έντερό μας και που παίζουν βασικό ρόλο στον έλεγχο διαφόρων σωματικών λειτουργιών”, είπε η Vinuesa.  «Αυτές οι αλλαγές στα μικροβιώματα μας πυροδοτούν τότε αυτοάνοσες ασθένειες, από τις οποίες έχουν ανακαλυφθεί περισσότεροι από 100 τύποι».

Και οι δύο επιστήμονες τόνισαν ότι μεμονωμένες ευαισθησίες εμπλέκονται στη μόλυνση τέτοιων ασθενειών, παθήσεις που περιλαμβάνουν επίσης κοιλιοκάκη καθώς και λύκο, ο οποίος προκαλεί φλεγμονή και πρήξιμο και μπορεί να προκαλέσει βλάβη σε διάφορα όργανα, συμπεριλαμβανομένης της καρδιάς.

“Εάν δεν έχετε μια συγκεκριμένη γενετική ευαισθησία, δεν θα πάθετε απαραίτητα μια αυτοάνοση ασθένεια, ανεξάρτητα από το πόσα χάμπουργκερ τρώτε”, είπε η Vinuesa. «Δεν μπορούμε να κάνουμε πολλά για να σταματήσουμε την παγκόσμια εξάπλωση των franchise fast-food. Αντίθετα, προσπαθούμε να κατανοήσουμε τους θεμελιώδεις γενετικούς μηχανισμούς που στηρίζουν τα αυτοάνοσα νοσήματα και κάνουν μερικούς ανθρώπους ευάλωτους, αλλά άλλους όχι. Θέλουμε να αντιμετωπίσουμε το θέμα σε αυτό το επίπεδο».

Αυτό το έργο είναι δυνατό χάρη στην ανάπτυξη τεχνικών που τώρα επιτρέπουν στους επιστήμονες να εντοπίζουν μικροσκοπικές διαφορές DNA μεταξύ μεγάλου αριθμού ατόμων. Με αυτόν τον τρόπο, είναι δυνατός ο εντοπισμός κοινών γενετικών προτύπων μεταξύ εκείνων που πάσχουν από αυτοάνοσο νόσημα.

«Μέχρι πολύ πρόσφατα, απλώς δεν είχαμε τα εργαλεία για να το κάνουμε αυτό, αλλά τώρα έχουμε αυτή την απίστευτη δύναμη να αναλύουμε την αλληλουχία του DNA σε μεγάλη κλίμακα και αυτό έχει αλλάξει τα πάντα», είπε ο Lee. «Όταν άρχισα να κάνω έρευνα, γνωρίζαμε περίπου μισή ντουζίνα παραλλαγές DNA που εμπλέκονταν στην πυροδότηση της φλεγμονώδους νόσου του εντέρου. Τώρα γνωρίζουμε περισσότερα από 250».

Τέτοιες εργασίες βρίσκονται στον πυρήνα των προσπαθειών του Lee και της Vinuesa, που στοχεύουν να ανακαλύψουν πώς λειτουργούν αυτά τα διαφορετικά γενετικά μονοπάτια και να ξεδιαλύνουν τους πολλούς διαφορετικούς τύπους ασθενειών που εξετάζουν τώρα οι γιατροί. «Αν κοιτάξετε ορισμένες αυτοάνοσες ασθένειες – για παράδειγμα, τον λύκο – έγινε σαφές πρόσφατα ότι υπάρχουν πολλές διαφορετικές εκδοχές τους, που μπορεί να προκαλούνται από διαφορετικές γενετικές οδούς», είπε η Vinuesa. «Και αυτό έχει συνέπεια όταν προσπαθείς να βρεις τη σωστή θεραπεία.

«Έχουμε πολλές δυνητικά χρήσιμες νέες θεραπείες που αναπτύσσονται συνεχώς, αλλά δεν ξέρουμε σε ποιους ασθενείς να τις χορηγήσουμε, γιατί τώρα συνειδητοποιούμε ότι δεν ξέρουμε ακριβώς ποια εκδοχή της νόσου έχουν. Και αυτός είναι πλέον ένας βασικός στόχος για την αυτοάνοση έρευνα. Πρέπει να μάθουμε πώς να ομαδοποιούμε και να διαστρώνουμε τους ασθενείς ώστε να μπορούμε να τους δώσουμε τη σωστή θεραπεία».

Ο Lee τόνισε επίσης ότι τα αυξανόμενα κρούσματα αυτοάνοσων ασθενειών σε όλο τον κόσμο σήμαιναν ότι χρειάζονται πλέον επειγόντως νέες θεραπείες και φάρμακα περισσότερο από ποτέ. «Προς το παρόν, δεν υπάρχουν θεραπείες για τα αυτοάνοσα νοσήματα, τα οποία συνήθως αναπτύσσονται σε νέους – ενώ προσπαθούν να ολοκληρώσουν την εκπαίδευσή τους, να βρουν την πρώτη τους δουλειά και να κάνουν οικογένειες», είπε.

«Αυτό σημαίνει ότι όλο και περισσότεροι άνθρωποι αντιμετωπίζουν χειρουργική επέμβαση ή θα πρέπει να κάνουν τακτικές ενέσεις για το υπόλοιπο της ζωής τους. Μπορεί να είναι ζοφερή για τους ασθενείς και τεράστια πίεση στις υπηρεσίες υγείας. Εξ ου και η επείγουσα ανάγκη να βρεθούν νέες, αποτελεσματικές θεραπείες».

 

 

 

 

Πηγή: The Guardian

 

Πηγή: http://healthmag.gr/

Μεγάλες καθυστερήσεις για την χορήγηση του χαπιού κατά του κορονοϊού της MSD

Τους λόγους που δεν έχει ανοίξει ακόμα η πλατφόρμα για την υποβολή αίτησης για τη λήψη της θεραπείας για τον κορονοϊό με τη μορφή χαπιού που ανάπτυξε η εταιρεία της MSD, εξήγησε κατά τη χθεσινή ενημέρωση, η Αναπληρώτρια Υπουργός Υγείας, Μίνα Γκάγκα. Όπως τόνισε, κάποιο τεχνικό ζήτημα έχει καθυστερήσει να ανοίξει στην Ελλάδα η πλατφόρμα για την υποβολή αίτησης για τη θεραπεία δια του στόματος.

«Η πλατφόρμα είναι έτοιμη και υπολογίζαμε ότι θα είχε ανοίξει αλλά υπάρχουν κάποια τεχνικά θέματα που  αφορούν το γεγονός ότι τα φάρμακα δεν έχουν πάρει έγκριση» ανέφερε χαρακτηριστικά, η κ. Γκάγκα.

Επομένως, χρειάζεται μία διαδικασία για το πως θα γίνεται η δήλωση συγκατάθεση ασθενούς. Θυμίζουμε ότι τα χάπια έχουν λάβει θετική γνωμοδότηση αλλά ακόμα δεν έχουν εγκριθεί από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων. Γι’ αυτό το λόγο, ο ασθενής θα πρέπει να υπογράψει για τη συγκατάθεση λήψης των φαρμάκων.

Η Αναπληρώτρια Υπουργός Υγείας δεσμεύτηκε ότι θα είναι έτοιμη η πλατφόρμα πολύ σύντομα χωρίς να διευκρινίσει την ημερομηνία. Ας σημειωθεί ότι τα χάπια της MSD βρίσκονται στη χώρα μας από τις 27 Δεκεμβρίου.

Με συνταγογράφη γιατρού η θεραπεία μετά από αίτηση

Η κ. Γκάγκα τόνισε ότι η θεραπεία της MSD (molupiravir) θα μπορεί να δίνεται σε ασθενείς με ίδια χαρακτηριστικά με αυτούς που λάμβαναν τα μονοκλωνικά αντισώματα. Παρομοίως, θα είναι απαραίτητη η συνταγογράφηση γιατρού μετά από υποβολή αίτησής του.

Η ιατρική αίτηση για τη χορήγηση των χαπιών σε ασθενείς με κορονοϊό, θα υποβάλλεται αποκλειστικά από τον θεράποντα ιατρό του ασθενούς, μέσα από το Σύστημα Ηλεκτρονικής Συνταγογράφησης. Ειδικότερα, οι γιατροί θα υποβάλλουν αίτημα για τη λήψη θεραπείας από τους ασθενείς τους και αυτό θα εξετάζεται από την ίδια Επιτρόπη που εξέταζε και τις αιτήσεις για τα μονοκλωνικά αντισώματα. Αν τελικά εγκριθεί η αίτηση, τότε οι ασθενείς θα μπορούν να λάβουν τα χάπια της MSD.

Οι γιατροί που θα κάνουν τη συνταγογράφηση θα χρειάζεται να καταχωρούν την 7 η μέρα και την 28η μέρα μετά τη χορήγηση, την πορεία της νόσου.

Σε ποιους ασθενείς απευθύνεται το χάπι της MSD

Το φάρμακο, το οποίο δεν έχει λάβει ακόμη άδεια κυκλοφορίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, μπορεί να χορηγηθεί για τη θεραπεία ενηλίκων με COVID-19, οι οποίοι δεν χρειάζονται οξυγόνο και αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο να αναπτύξουν σοβαρή νόσο.

Το molnupiravir διατίθεται σε κάψουλες και θα πρέπει να λαμβάνεται δύο φορές την ημέρα για πέντε ημέρες. Σημαντική είναι η χορήγηση του όσο το δυνατόν νωρίτερα μετά την διάγνωση της COVID-19 και εντός πέντε ημερών από την έναρξη των συμπτωμάτων.

 

 

Πηγη: http://healthmag.gr/

Απαραίτητος ο περιοδικός οφθαλμολογικός έλεγχος στα άτομα με διαβήτη

Το 2015, ο αριθμός των ανθρώπων παγκοσμίως που έπασχαν από σακχαρώδη διαβήτη (ΣΔ) ήταν 415 εκατομμύρια. Ο αριθμός αυτός προβλέπεται να φτάσει τα 552 εκατομμύρια ως το 2030.

Περισσότερο από το 40% των ασθενών με σακχαρώδη διαβήτη ανήκουν στην ηλικιακή ομάδα 40-59 ετών, δηλαδή ανήκουν στον ενεργό εργαζόμενο πληθυσμό.

Ένας στους τρεις περίπου διαβητικούς θα εμφανίσει διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια.

«Ο ασθενής με σακχαρώδη διαβήτη πρέπει να γνωρίζει ότι το απορρυθμισμένο σάκχαρο μπορεί να γίνει η αιτία για μια σειρά από σοβαρές επιπλοκές που μπορεί να θέσουν σε κίνδυνο ζωτικές λειτουργίες του όπως η όραση ή ακόμα και την ίδια τη ζωή του.

Το ρυθμισμένο σάκχαρο σε συνδυασμό με καλά επίπεδα λιπιδίων και αρτηριακής πίεσης συμβάλλει σημαντικά στην πρόληψη των ως άνω οφθαλμικών επιπλοκών, καθώς και όλων των επιπλοκών του σακχαρώδους διαβήτη» αναφέρει ο κ. Κωνσταντίνος Γ. Φώτης, MD, MSc, FEBO, Διευθυντής Τμήματος Οπισθίου Ημιμορίου, Χειρουργός Οφθαλμίατρος Β΄ Οφθαλμολογικής Κλινικής του Metropolitan Hospital, ο οποίος μας εξηγεί τη σοβαρότητα  των βλαβών που μπορεί να προκαλέσει ο σακχαρώδης διαβήτης στην όραση του πάσχοντος.

Πώς επιδρά ο σακχαρώδης διαβήτης στον οφθαλμό;

Τα αυξημένα επίπεδα σακχάρου στο αίμα έχουν ως αποτέλεσμα τη συσσώρευσή του στα τοιχώματα των αγγείων, προκαλώντας τη στένωση και την απόφραξη των αγγείων. Τα μικρά αγγεία όπως αυτά του αμφιβληστροειδούς καθώς και τα αγγεία που τρέφουν τα νεύρα, ακριβώς λόγω της μικρής τους διαμέτρου επηρεάζονται ιδιαίτερα από αυτή τη συσσώρευση σακχάρου.

Η διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια αποτελεί μορφή μικροαγγειοπάθειας που προκαλεί αλλαγές στα αιμοφόρα αγγεία του αμφιβληστροειδούς.

Κατά τα πρώιμα στάδια, ή στο στάδιο της μη παραγωγικής διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας, η μικροαγγειοπάθεια περιορίζεται στον αμφιβληστροειδή.

Η εξέλιξη της νόσου στην παραγωγική της μορφή συμβαίνει επειδή οι μικροαγγειακές βλάβες περιορίζουν την παροχή οξυγόνου στον αμφιβληστροειδή. Στην προσπάθεια του οργανισμού να αναπληρώσει την έλλειψη οξυγόνου, νέα παθολογικά αγγεία (νεοαγγεία) αναπτύσσονται από τον αμφιβληστροειδή προς το εσωτερικό της υαλοειδικής κοιλότητας. Αυτή η εξέλιξη μπορεί να οδηγήσει σε δραματική απώλεια όρασης εξαιτίας αιμορραγιών στην υαλοειδική κοιλότητα, ελκτικής αποκόλλησης του αμφιβληστροειδούς και νεοαγγειακού γλαυκώματος.

Σε οποιαδήποτε φάση της αμφιβληστροειδοπάθειας μπορεί να εμφανιστεί η διαβητική ωχροπάθεια, να προσβληθεί δηλαδή η κεντρική περιοχή του αμφιβληστροειδούς, η ωχρά κηλίδα, που είναι υπεύθυνη για την κεντρική μας όραση. Η βλάβη μπορεί να προκληθεί είτε μέσω της διαταραχής της κυκλοφορίας του αίματος και της επακόλουθης ισχαιμίας και ατροφίας, είτε μέσω διαρροής υγρού και επακόλουθου οιδήματος της ωχράς κηλίδας (εστιακού ή διάχυτου).

Ενίοτε ο σακχαρώδης διαβήτης μπορεί να προκαλέσει οίδημα στο οπτικό νεύρο, κατάσταση που ονομάζεται διαβητική οπτική νευροπάθεια. Αυτή δεν σχετίζεται με τη σοβαρότητα της αμφιβληστροειδοπάθειας. Γενικά δεν επηρεάζει σημαντικά την όραση, αλλά είναι ένας δείκτης μη ικανοποιητικού ελέγχου του σακχαρώδους διαβήτη.

Υπάρχουν επίσης και οφθαλμικές παθήσεις, οι οποίες δεν οφείλονται στον σακχαρώδη διαβήτη, αλλά απαντούν συχνότερα και, σε ορισμένες περιπτώσεις, εξελίσσονται ταχύτερα στους διαβητικούς. Αυτές που θα πρέπει επίσης να ελέγχονται είναι:

Η διπλωπία. Ο σακχαρώδης διαβήτης είναι η κυριότερη αιτία νευρολογικής βλάβης που επηρεάζει την κινητικότητα των οφθαλμών.

Ο καταρράκτης. Ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου 1 μπορεί να προκαλέσει έναν τύπο καταρράκτη, ενώ και ο ηλικιακός καταρράκτης τείνει να εμφανίζεται νωρίτερα στους διαβητικούς ασθενείς.

Το γλαύκωμα. Στα διαβητικά άτομα απαντά κάθε τύπος γλαυκώματος (χρόνιο γλαύκωμα ανοικτής γωνίας, γλαύκωμα κλειστής γωνίας, νεοαγγειακό γλαύκωμα).

Η απόφραξη της κεντρικής φλέβας του αμφιβληστροειδούς ή κλάδου αυτής.

Η ισχαιμική οπτική νευροπάθεια, η οποία οφείλεται σε αγγειακές βλάβες και διαφέρει από την προαναφερθείσα διαβητική οπτική νευροπάθεια.

Ποια είναι τα συμπτώματα της διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας και ωχροπάθειας;

Η εμφάνιση συμπτωμάτων εξαρτάται από το είδος και το βαθμό των αλλοιώσεων. Πολλές φορές οι ασθενείς παραμένουν ασυμπτωματικοί ακόμα και σε σχετικά προχωρημένα στάδια της νόσου, γεγονός που υπογραμμίζει την αναγκαιότητα περιοδικών οφθαλμολογικών ελέγχων.

Διακυμάνσεις στα επίπεδα της γλυκόζης στο αίμα μπορεί να οδηγήσουν σε αντίστοιχες διακυμάνσεις στην ποιότητα της όρασης, συνήθως όμως αυτές είναι παροδικές.

Η διαβητική ωχροπάθεια και το οίδημα της ωχράς κηλίδας προκαλούν θόλωση της όρασης.

Η παραγωγική διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια μπορεί να προκαλέσει μικρές αιμορραγίες μέσα στο υαλοειδές, οι οποίες γίνονται αντιληπτές ως μαύρα στίγματα (μυγάκια). «Μεγαλύτερες αιμορραγίες όμως μπορεί να οδηγήσουν σε απώλεια μέρους του οπτικού πεδίου («σκοτώματα») έως και σε πλήρη απώλεια της όρασης» τονίζει ο κ. Φώτης.

Σε ακόμα πιο προχωρημένες περιπτώσεις παραγωγικής νόσου, μπορεί να παρατηρηθεί ελκτική αποκόλληση του αμφιβληστροειδή, η οποία, αν αφορά την κεντρική όραση και δεν αντιμετωπιστεί εγκαίρως, είναι δυνατόν να οδηγήσει και στη μόνιμη απώλεια της όρασης.

Τέλος, σε σπάνιες περιπτώσεις προχωρημένης παραγωγικής νόσου μπορεί να προκληθεί νεοαγγειακό γλαύκωμα, όπου η απότομη αύξηση της ενδοφθάλμιας πίεσης προκαλεί έντονο πόνο, ναυτία, φωτοφοβία, και μείωση της όρασης.

Προτεινόμενο πρόγραμμα αρχικού οφθαλμολογικού ελέγχου και συνεχιζόμενης παρακολούθησης

Σακχαρώδης διαβήτης τύπου 1: Πρώτη εξέταση εντός 5ετίας από τη διάγνωση. Αν το ιστορικό είναι ασαφές ως προς τη διάγνωση, τότε θεωρείται πως έχει παρέλθει το διάστημα της 5ετίας. Στα παιδιά ο πρώτος έλεγχος γίνεται στην 5ετία από τη διάγνωση ή στην εφηβεία, όποιο προηγείται χρονικά.
Στη συνέχεια ετήσια παρακολούθηση. Η συχνότητα των ελέγχων πιθανόν να αυξηθεί εφόσον διαπιστωθεί διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια, ανάλογα με τη σοβαρότητα των ευρημάτων.

Σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2: Πρώτη εξέταση αμέσως μετά τη διάγνωση της νόσου. Στη συνέχεια ετήσια παρακολούθηση. Η συχνότητα των ελέγχων πιθανόν να αυξηθεί εφόσον διαπιστωθεί διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια, ανάλογα με τη σοβαρότητα των ευρημάτων.

Σακχαρώδης διαβήτης κύησης: Πρώτη εξέταση αμέσως μετά τη διάγνωση και τακτικά (ανά 3μηνο) κατά τη διάρκεια της κύησης. Αν ο διαβήτης δεν επιμείνει μετά τον τοκετό, δεν απαιτείται περαιτέρω παρακολούθηση.

Τι περιλαμβάνει η οφθαλμολογική εξέταση κατά τον περιοδικό έλεγχο του ασθενούς;

Σε κάθε ασθενή που διαγιγνώσκεται με διαβήτη γίνεται πλήρης οφθαλμολογικός έλεγχος, που περιλαμβάνει μέτρηση της οπτικής οξύτητας, εξέταση του πρόσθιου ημιμορίου του οφθαλμού στη σχισμοειδή λυχνία και μέτρηση της ενδοφθάλμιας πίεσης. Κατόπιν, και μετά τη χορήγηση σταγόνων για τη διαστολή της κόρης (μυδρίαση), ακολουθεί η βυθοσκόπηση για τον λεπτομερή έλεγχο του αμφιβληστροειδούς και του οπτικού νεύρου.

Πραγματοποιείται επίσης και απεικονιστικός έλεγχος που περιλαμβάνει την απεικόνιση του αμφιβληστροειδούς και της ωχράς κηλίδας με φωτογραφία βυθού, τομογραφία οπτικής συνοχής (OCT) και OCT-αγγειογραφία.

Κατά περίπτωση και ανάλογα με τα κλινικά και απεικονιστικά ευρήματα, μπορεί επιπρόσθετα να πραγματοποιηθεί εξέταση αυτοφθορισμού του αμφιβληστροειδούς, ψηφιακή φλουοροαγγειογραφία με ενδοφλέβια έγχυση χρωστικής και υπερηχογραφία (B-scan).

Ποια είναι η αντιμετώπιση της διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας και ωχροπάθειας;

«Σήμερα, έχουμε πλέον αρκετές θεραπευτικές επιλογές για την αντιμετώπιση της διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας, της ωχροπάθειας και του οιδήματος της ωχράς κηλίδας.

Αυτές περιλαμβάνουν την ενδοϋαλοειδική έγχυση αντιαγγειογενετικών παραγόντων (Αντι-VEGF) ή κορτικοστεροειδών, η οποία γίνεται με ένεση του φαρμάκου στο εσωτερικό του ματιού», επισημαίνει ο ιατρός.

Η laser φωτοπηξία της ωχράς κηλίδας μειώνει επίσης το οίδημα και μπορεί να γίνει με συμβατικό laser (εστιακή ή «δίκην δικτύου»), καθώς και με micropulse laser που είναι δυνατόν να συνδυαστεί με τις ενδοϋαλοειδικές εγχύσεις.

Η αντιμετώπιση της παραγωγικής διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας περιλαμβάνει τη laser παναμφιβληστροειδική φωτοπηξία, κατά την οποία το laser καλύπτει τον περιφερικό αμφιβληστροειδή και όχι την ωχρά κηλίδα, αποσκοπώντας στην υποχώρηση των νεοαγγείων και τη διατήρηση της υπάρχουσας όρασης με αποφυγή των επακόλουθων επιπλοκών.

Όταν πλέον εμφανιστούν επιπλοκές της παραγωγικής διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας όπως σημαντικές αιμορραγίες ή/και αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς, τότε η θεραπεία είναι χειρουργική: είναι μια επέμβαση που ονομάζεται pars plana υαλοειδεκτομή.

Με την επέμβαση αφαιρείται το υαλώδες και η αιμορραγία, και επιδιώκεται η αφαίρεση των νεοαγγειακών μεμβρανών για την αποφυγή ελκτικής αποκόλλησης του αμφιβληστροειδούς. «Στην περίπτωση παρουσίας και αποκόλλησης, τότε επιδιώκεται η χειρουργική θεραπεία αυτής για τη διατήρηση της όρασης» καταλήγει ο κ. Φώτης.

 

 

Πηγή: http://healthmag.gr/

Αποτελεσματική προστασία έναντι της Όμικρον προσφέρει η 3η δόση, όπως επιβεβαιώνει βρετανική έρευνα

Η τρίτη ενισχυτική/αναμνηστική δόση εμβολίου Covid-19 αυξάνει με επιτυχία τα επίπεδα των αντισωμάτων, έτσι ώστε να μπορούν πλέον να εξουδετερώσουν την παραλλαγή Όμικρον του κορονοϊού, κάτι που δεν συμβαίνει με τις δύο δόσεις επαρκώς, επιβεβαιώνει βρετανική εργαστηριακή έρευνα με τη συμμετοχή ενός Έλληνα επιστήμονα της διασποράς.

Οι ερευνητές του Ινστιτούτου Φράνσις Κρικ του Λονδίνου, μεταξύ των οποίων ο δρ Γιώργος Κασσιώτης, επικεφαλής του Εργαστηρίου Ανοσολογίας των Ρετροϊών και καθηγητής ιολογίας του Τμήματος Ιατρικής του Κολλεγίου Imperial, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ιατρικό περιοδικό “The Lancet”, βρήκαν ότι τα αντισώματα που δημιουργούνται στους ανθρώπους που έχουν κάνει μόνο δύο δόσεις Οξφόρδης/Astra Zeneca ή Pfizer/BioNTech, είναι λιγότερο ικανά να εξουδετερώσουν την Όμικρον, σε σχέση με τις παραλλαγές ‘Αλφα και Δέλτα. Ενδεικτικά, σε όσους έκαναν δύο δόσεις Pfizer, τα επίπεδα αντισωμάτων βρέθηκαν περίπου τρεις φορές χαμηλότερα έναντι της Όμικρον από ό,τι έναντι της Δέλτα μετά από δύο δόσεις. Σε όσους είχαν κάνει δύο δόσεις Astra Zeneca, τα επίπεδα αντισωμάτων κατά της Όμικρον ήσαν πολύ χαμηλά για να μετρηθούν.

Οι επιστήμονες, οι οποίοι ανέλυσαν 620 δείγματα αίματος από 364 ανθρώπους, διαπίστωσαν ότι τα επίπεδα αντισωμάτων πέφτουν μέσα στους πρώτους τρεις μήνες μετά τη δεύτερη δόση, αλλά η τρίτη δόση αποκαθιστά τα επίπεδα τους αποτελεσματικά, ώστε να εξουδετερώνουν πλέον την Όμικρον.

Στους ανθρώπους που έκαναν και τις τρεις δόσεις με Pfizer/BioNTech, τα μέσα επίπεδα αντισωμάτων κατά της Όμικρον μετά την ενισχυτική δόση είναι παρόμοια με εκείνα κατά της Δέλτα μετά από δύο δόσεις. Συνολικά, τα επίπεδα αντισωμάτων είναι σχεδόν 2,5 φορές υψηλότερα έναντι της Όμικρον μετά τις τρεις δόσεις, συγκριτικά με τις δύο δόσεις.

Υψηλότερα επίπεδα αντισωμάτων κατά της Όμικρον βρέθηκαν επίσης στους ανθρώπους που έκαναν δύο δόσεις είτε Pfizer είτε Astra Zeneca και επίσης εμφάνισαν συμπτώματα Covid-19, σε σχέση με εκείνους που δεν είχαν τέτοια συμπτώματα λοίμωξης.

Μολονότι τα επίπεδα των αντισωμάτων από μόνα τους δεν προβλέπουν την αποτελεσματικότητα των εμβολίων, αποτελούν έναν πολύ καλό δείκτη προστασίας έναντι της σοβαρής Covid-19. Η νέα μελέτη επιβεβαιώνει ότι οι τρεις δόσεις εμβολίου είναι αναγκαίες για μεγιστοποιηθεί η προστασία έναντι της βαριάς νόσησης και του κινδύνου νοσηλείας λόγω Covid-19.

Οι ερευνητές επιβεβαίωσαν επίσης ότι το συνθετικό μονοκλωνικό αντίσωμα Xevudy (sotrovimab), που χρησιμοποιείται για την πρόληψη και θεραπεία ασθενών που κινδυνεύουν να αρρωστήσουν σοβαρά, μπορεί να εξουδετερώσει την Όμικρον.

 

 

 

Πηγή: ΑΠΕΜΠΕ

Πηγή: http://healthmag.gr/

Φάουτσι: Τα πέντε στάδια της πανδημίας και σε ποιο είμαστε σήμερα; Ακόμα στο πρώτο

O κορυφαίος Αμερικανός επιδημιολόγος Άντονι Φάουτσι και επικεφαλής ιατρικός σύμβουλος του Τζο Μπάιντεν εκτιμά ότι βρισκόμαστε στο πρώτο από τα πέντε στάδια της πανδημίας και προειδοποίησε να μην προτρέχουμε ως προς το πού ρεαλιστικά στεκόμαστε σε ό,τι αφορά την εξέλιξη της Covid-19.

Η πρώτη φάση της πανδημίας ή η «πραγματικά πανδημία» σύμφωνα με τον Φαούτσι είναι η περίοδος κατά την οποία «ολόκληρος ο κόσμος επηρεάζεται πολύ αρνητικά όπως συμβαίνει αυτή τη στιγμή», είπε τη Δευτέρα στη διαδικτυακή διάσκεψη του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ του Νταβός.

Τα ακόλουθα τέσσερα βήματα είναι η επιβράδυνση, ο έλεγχος, η εξάλειψη και τελικά η εκρίζωση της νόσου.

Επιβράδυνση

Μετά την πρώτη φάση ακολουθεί η επιβράδυνση και συγκεκριμένα η επιβράδυνση του αριθμού των πρόσφατα επιβεβαιωμένων κρουσμάτων.

Σε πολλές χώρες όπου η μετάλλαξη Όμικρον επικράτησε, μετά την «έκρηξη» κρουσμάτων ακολούθησε αποκλιμάκωση. Στη Νότια Αφρική, το τέταρτο πανδημικό κύμα λόγω της «Όμικρον» διήρκεσε συνολικά μόνο τρεις εβδομάδες, ενώ στη Βρετανία οι νοσηλείες covid έχουν ήδη αρχίσει να υποχωρούν, μόλις ένα μήνα μετά τη σχεδόν κατακόρυφη αύξηση που ξεκίνησε στα μέσα Δεκεμβρίου.

Επιστήμονες από την Επιστημονική Συμβουλευτική Ομάδα του Ηνωμένου Βασιλείου για έκτακτες ανάγκες (SAGE) κατασκεύασαν μοντέλα που δείχνουν ότι μπορεί να υπάρχει ένα νέο κύμα κρουσμάτων Όμικρον στις αρχές του καλοκαιριού, καθώς οι άνθρωποι συμμετέχουν σε κοινωνικές δραστηριότητες και η ανοσία μειώνεται. Ωστόσο, όπως υποστηρίζουν, είναι απίθανο τα κρούσματα να φτάσουν στον αριθμό του προηγούμενου κύματος, με τα τελευταία μοντέλα να αποκλείουν το σενάριο των 4.000 νοσηλειών την ημέρα.

Μερικοί εκφράζουν την αισιοδοξία ότι η φυσική ανοσία θα προκαλέσει την υποχώρηση του αριθμού των νέων μολύνσεων, αλλά ο Φαούτσι σημειώνει ότι είναι πολύ νωρίς για να πούμε κάτι τέτοιο και ότι θα μπορούσε μια νέα παραλλαγή του ιού να καραδοκεί.

«Παραμένει το ερώτημα κατά πόση η Όμικρον θα γίνει ή όχι, ο live εμβολιασμός του ιού – κάτι στο οποίο ελπίζουμε όλοι. Ο λόγος έχει να κάνει με την μεγάλη μεταβλητότητα των νέων παραλλαγών που εμφανίζονται» εκτιμά ο επικεφαλής ιατρικός σύμβουλος του Αμερικανού προέδρου.

Έλεγχος

Η επόμενη φάση, μετά την επιβράδυνση, είναι η φάση ελέγχου της πανδημίας, ή αυτό που ορισμένοι αναφέρουν ως ενδημικότητα. Αυτό σημαίνει ότι η Covid-19 θα ενσωματωθεί στο ευρύ φάσμα μολυσματικών ασθενειών που βιώνουμε συνήθως, όπως η γρίπη ή το κοινό κρυολόγημα.

«Ο έλεγχος σημαίνει ότι ο ιός είναι παρών, αλλά σε ένα επίπεδο που δεν διαταράσσει την κοινωνία», λέει ο Φαούτσι, ο οποίος ελπίζει ότι αυτό θα συμβεί, υπογραμμίζοντας κατι τέτοιο θα είναι δυνατό μόνο εάν δεν προκύψει άλλη παραλλαγή που διαφεύγει από την ανοσολογική απόκριση.

Στην ερώτηση κατά πόσο η Covid-19 θα καταστεί ενδημική ή όχι εντός του 2022, ο Φαούτσι απάντησε ότι «δεν γνωρίζουμε».

Κυβερνήσεις όπως η Ισπανία και η Ελβετία έχουν ήδη πει ότι η Covid-19 γίνεται μια ενδημική ασθένεια που οι χώρες μπορούν να διαχειριστούν όπως η γρίπη. Αλλά για να γίνει ενδημική, δεν μπορεί να υπάρχουν άλλες «εκπλήξεις» σχετικά με τη μεταδοτικότητα και τη μολυσματικότητα του ιού ή οποιασδήποτε από τις μελλοντικές του παραλλαγές.

«Δεν νομίζω ότι υπάρχει κάτι προβλέψιμο για τον κορωνοϊό», είπε στο Fortune ο Λόρενς Γιανγκ, ιολόγος και καθηγητής μοριακής ογκολογίας στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Γουόρικ.

«Η είσοδος σε μια ενδημική φάση είναι πολύ διαφορετική από αυτό που βιώνουμε αυτή τη στιγμή», είπε ο Γιανγκ. «Νομίζω ότι πολλά από αυτά είναι ευσεβείς πόθοι» συμπλήρωσε.

Εξάλειψη

Η εξάλειψη μιας πανδημίας συμβαίνει όταν ο ιός εξακολουθεί να υπάρχει στον κόσμο, αλλά έχει εξαλειφθεί από ορισμένες περιοχές ή χώρες. Ο Φαούτσι δίνει το παράδειγμα της πολιομυελίτιδας, η οποία έχει εξαλειφθεί από πολλές χώρες στον παγκόσμιο Βορρά.

Ο κόσμος απέχει ακόμα πολύ από το να το πετύχει αυτό με την Covid, λένε οι επιστήμονες.

«Για πολλούς ανθρώπους υπήρχε αυτή η ελπίδα ότι θα υπάρξει μια μέρα που θα ανακηρυχθεί η νίκη. Η μέρα που θα πουν, “σήμερα ήταν το τέλος και αύριο θα ζήσουμε ξανά σε έναν κόσμο χωρίς κορωνοϊό”. Νομίζω ότι αυτό είναι πραγματικά μη ρεαλιστικό και δεν είναι εφικτό», δήλωσε ο Δρ Wafaa El-Sadr, καθηγητής επιδημιολογίας και ιατρικής στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια, στο Fortune.

Εκρίζωση

Το τελευταίο στάδιο, η εκρίζωση, είναι σχεδόν αδύνατο να επιτευχθεί.

Ο Φαούτσι σημειώνει ότι η ευλογιά ήταν η μόνη μολυσματική ανθρώπινη ασθένεια που έχει εκριζωθεί ποτέ, και σχετικά με τον SARS-CoV-2 είπε ξεκάθαρα: «Αυτό δεν πρόκειται να συμβεί με αυτόν τον ιό».

Πηγή: medlabnews.gr

Omicron… 2: Η υποπαραλλαγή που ανησυχεί τους επιστήμονες και πού έχει εντοπιστεί – Τι γνωρίζουμε έως τώρα

«Δεν έχουμε δεδομένα που να αναφέρουν ότι η υποπαραλλαγή είναι πιο μεταδοτική ή προκαλεί μεγαλύτερη νοσηρότητα» δήλωσε ο Γκίκας Μαγιορκίνης – Δεν έχει καταγραφεί στην Ελλάδα
Αγωνία επικρατεί για την υποπαραλλαγή της Omicron ή παραλλαγή Omicron 2 που έχει εκδηλωθεί στον πλανήτη, το ζήτημα όμως είναι ο βαθμός μεταδοτικότητάς της και οι συνέπειες που προκαλεί. Απαντήσεις έδωσε ο Γκίκας Μαγιορκίνης στην καθιερωμένη ενημέρωση για την πορεία της πανδημίας.
Όπως δήλωσε, από τις αρχές Δεκεμβρίου έχει αναφερθεί ότι η παραλλαγή Omicron έχει δύο κλάδους. Ο ένας από τους δύο κλάδους ονομάστηκε «κρυφός» γιατί έχει μία μετάλλαξη στη θέση 67 που τον κάνει μη ανιχνεύσιμο από την κλασική μέθοδο.
Φαίνεται ότι έχει επεκταθεί στη Νορβηγία και ίσως και σε κάποιες άλλες χώρες.
Δεν είναι γνωστό, όμως, ακόμη κατά πόσο αυτός ο ιός είναι πιο μεταδοτικός, καθώς δεν υπάρχουν ακόμα αναφορές από άλλες χώρες.
Μέχρι στιγμής στην Ελλάδα δεν έχει υπάρξει καταγραφή του, ανέφερε ο κ.Μαγιορκίνης.
«Τα χαρακτηριστικά της υποπαραλλαγής δεν είναι ακόμα σαφή και δεν έχουμε δεδομένα που να αναφέρουν ότι είναι πιο μεταδοτική ή προκαλεί μεγαλύτερη νοσηρότητα», ανέφερε.
Το κύμα της Omicron έχει μπει σε τροχιά συρρίκνωσης και αυτό αναμένουμε να φανεί και στους σκληρούς δείκτες τις επόμενες εβδομάδες ανέφεραν σήμερα οι ειδικοί στην καθιερωμένη συνέντευξη τύπου στο Υπουργείο Υγείας.
«Περιμένουμε μια κάμψη στην πίεση του Συστήματος Υγείας» τις επόμενες εβδομάδες ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ.Μαγιορκίνης.
Σημείωσε επίσης ότι πλέον παρατηρείται μείωση κατά -31% στη διασπορά των κρουσμάτων αλλά η πίεση στο ΕΣΥ παραμένει καθώς αυξήθηκαν κατά +24% οι θάνατοι.
Πηγη: http://medispin.blogspot.com/

Ο γρήγορος ρυθμός βάδισης μειώνει τον κίνδυνο καρδιακής ανεπάρκειας σε γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση

Γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση που ανέφεραν ότι περπατούσαν με γρήγορο ρυθμό είχαν χαμηλότερο κίνδυνο εμφάνισης καρδιακής ανεπάρκειας, έδειξε έρευνα που δημοσιεύτηκε στο Journal of the American Geriatrics Society.

Από 25.000 γυναίκες  50 έως 79 ετών που παρακολουθήθηκαν για 17 χρόνια, 1.455 νοσηλεύτηκαν για την πάθηση.

Σε σύγκριση με γυναίκες που περπατούσαν χαλαρά, όσες περπατούσαν με μέτριο ρυθμό είχαν 27% χαμηλότερο κίνδυνο καρδιακής ανεπάρκειας.

Γυναίκες που περπατούσαν με γρήγορο ρυθμό είχαν 34% χαμηλότερο κίνδυνο για καρδιακή ανεπάρκεια.

Επιπλέον, το γρήγορο περπάτημα για λιγότερο από μια ώρα την εβδομάδα συνδεόταν με τον ίδιο χαμηλότερο κίνδυνο για καρδιακή ανεπάρκεια, με το μέσο χαλαρό περπάτημα για περισσότερο από 2 ώρες την εβδομάδα.

Ο Dr. Charles B. Eaton, του Brown University στην Providence δήλωσε ότι αυτή η έρευνα επιβεβαιώνει άλλες που δείχνουν τη σημασία της ταχύτητας βάδισης στη θνησιμότητα και σε άλλα καρδιαγγειακά θέματα. Πρόσθεσε, ότι το πιο γρήγορο βάδισμα αλλά για λιγότερα χρόνια θα μπορούσε να δίνει παρόμοια οφέλη στην υγεία με αυτά από τη συνιστώμενη μέτρια σωματική δραστηριότητα για 150 λεπτά την εβδομάδα.

Οι ερευνητές παρακολούθησαν 25.183 γυναίκες 50 έως 79 ετών για 17 χρόνια,

Εκτός από την παρακολούθηση της καρδιακής υγείας των γυναικών, οι ερευνητές αξιολόγησαν το ρυθμό βάδισης με ερωτηματολόγιο που ρωτούσε για τη συχνότητα περιπάτων για περισσότερο από 10 λεπτά χωρίς παύση, τη μέση διάρκεια κάθε περιπάτου και το συνήθη ρυθμό βάδιση

Πηγές: Journal of the American Geriatrics Society.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/