Ο κορονοϊός μεταδίδεται ακόμα και μετά από δέκα μέρες λοίμωξης (από ένα μικρό ποσοστό ασθενών)

Ένα μικρό ποσοστό ασθενών μπορεί να μεταδώσει τον κορονοϊό ακόμα και μετά τις δέκα ημέρες λοίμωξης, αναφέρει μικρή βρετανική επιστημονική μελέτη.

Ένας στους δέκα ασθενείς μπορεί να διατηρεί ιικό φορτίο ικανό να μεταδοθεί ακόμα και μετά από δέκα ημέρες από την αρχική διάγνωση σύμφωνα με νέα βρετανική μελέτη του Πανεπιστημίου του Έξετερ.

Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν ένα τεστ που μπορεί να ανιχνεύσει αν ο ιός είναι δυνητικά ακόμα ενεργός. Ανέλυσαν δείγματα από 176 ανθρώπους που είχαν προηγουμένως διαγνωστεί θετικοί με μοριακό τεστ PCR.

Όπως διαπιστώθηκε από τη μελέτη, το 13% των ατομών είχε θετικό τεστ μετά από δέκα ημέρες, με τον ιό μάλιστα σε επίπεδα που θα μπορούσαν να είναι μεταδοτικά. Κάποιοι από τους ανθρώπους μάλιστα διατήρησαν τέτοια επίπεδα για διάστημα ακόμα και 68 ημερών, χωρίς πάντως αυτό κατ’ ανάγκη να σημαίνει ότι ήταν μεταδοτικοί καθ’ όλο το διάστημα.

«Μολονότι πρόκειται για μία σχετικά μικρή μελέτη, τα ευρήματα μας δείχνουν ότι ένας δυνητικά ενεργός ιός μπορεί μερικές φορές να επιμείνει πέρα από την περίοδο των δέκα ημερών και έτσι πιθανώς να αποτελεί κίνδυνο για συνεχιζόμενη μετάδοσή του. Επιπλέον, δεν βρέθηκε κάτι κλινικά αξιοσημείωτο σε αυτούς τους ανθρώπους, πράγμα που σημαίνει ότι δεν θα μπορούσαμε να προβλέψουμε ποιοι είναι», δήλωσε η δρ Χάρις.

Τα τεστ PCR, που ανιχνεύουν την παρουσία του κορονοϊού, ενώ μπορούν να πουν εάν κάποιος είχε μολυνθεί πρόσφατα, δεν είναι σε θέση να διακρίνουν εάν ο ιός είναι ακόμη ενεργός και άρα πιθανώς ικανός να μεταδοθεί. Το τεστ που χρησιμοποίησαν οι Βρετανοί ερευνητές δίνει θετικό αποτέλεσμα μόνο όταν ανιχνεύει ενεργό ιό.

«Οι άνθρωποι που συνεχίζουν να είναι μεταδοτικοί μετά από δέκα ημέρες μπορεί να αποτελούν σοβαρό κίνδυνο για τη δημόσια υγεία», ανέφερε ο ερευνητής Μέρλιν Ντέηβις.

 

 

Πηγή: https://www.dikaiologitika.gr/

Ο ΠΟΥ συνιστά δύο νέα φάρμακα για τους ασθενείς με κορονοϊό

Διεθνής ομάδα ειδικών του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας συστήνει δύο νέα φάρμακα να προστεθούν στο θεραπευτικό «οπλοστάσιο» κατά της Covid-19.

Πρόκειται για το φάρμακο baricitinib (έναν αναστολέα κινασών JAK που χρησιμοποιείται επίσης κατά της ρευματοειδούς αρθρίτιδας) και το μονοκλωνικό αντίσωμα sotrovimab.

Για το πρώτο φάρμακο δίνεται ισχυρή σύσταση να χρησιμοποιείται, σε συνδυασμό με κορτικοστεροειδή, σε ασθενείς με βαριά ή απειλητική για τη ζωή Covid-19. Η σύσταση γίνεται μετά από ενδιάμεσης βεβαιότητας στοιχεία ότι το baricitinib βελτιώνει την πιθανότητα επιβίωσης και μειώνει την ανάγκη για διασωλήνωση τών ασθενών, χωρίς αύξηση στις παρατηρούμενες παρενέργειες.

Οι ειδικοί του ΠΟΥ (WHO Guideline Development Group) επισημαίνουν ότι το φάρμακο έχει παρόμοια αποτελέσματα με άλλα αντι-αρθριτικά φάρμακα, τους αναστολείς της ιντερλευκίνης-6 (IL-6). Συνεπώς όταν είναι διαθέσιμα και τα δύο είδη φαρμάκων, οι γιατροί μπορούν να επιλέγουν όποιο κρίνουν ανάλογα με το κόστος, τη διαθεσιμότητα και την κλινική εμπειρία τους, αλλά δεν συστήνεται η ταυτόχρονη χορήγηση και των δύο φαρμάκων.

Οι ειδικοί δεν συνιστούν επίσης τη χρήση δύο άλλων αναστολέων JAK (των ruxolitinib και tofacitinib) σε ασθενείς με σοβαρή ή κρίσιμη Covid-19, λόγω των έως τώρα ανεπαρκών ενδείξεων από κλινικές μελέτες ότι αυτά τα φάρμακα αποφέρουν οποιοδήποτε όφελος, ενώ το δεύτερο μπορεί να προκαλεί και αυξημένες παρενέργειες.

Αναφορικά με το μονοκλωνικό αντίσωμα sotrovimab, ο ΠΟΥ συνιστά τη χρήση του σε ασθενείς με μη σοβαρή Covid-19, όμως μόνο σε όσους κινδυνεύουν περισσότερο να εισαχθούν σε νοσοκομείο, καθώς τα οφέλη του φαρμάκου φαίνονται μικρά για όσους έχουν χαμηλό κίνδυνο νοσηλείας. Παρόμοια σύσταση ο ΠΟΥ είχε κάνει για το “κοκτέιλ” μονοκλωνικών αντισωμάτων casirivimab-indevimab. Οι ειδικοί αναφέρουν ότι υπάρχουν ανεπαρκή δεδομένα που να δείχνουν προτίμηση υπέρ της μιας θεραπείας σε σχέση με την άλλη, ενώ αναγνωρίζουν ότι η αποτελεσματικότητα των μονοκλωνικών αντισωμάτων κατά της παραλλαγής Όμικρον είναι ακόμη αβέβαιη.

Επίσης, η επιτροπή ειδικών του ΠΟΥ συνεχίζει να τάσσεται κατά της χρήσης πλάσματος αίματος από αναρρώσαντες, της ιβερμεκτίνης και της υδροξυχλωροκίνης σε ασθενείς με Covid-19, άσχετα με τη σοβαρότητα της νόσου.

 

 

Πηγή: https://www.dikaiologitika.gr/

Μελέτη: Ποια προστασία εξασφαλίζουν τα εμβόλια έναντι της COVID-19

Μελέτη επιβεβαιώνει την πτώση της προστασίας που προσφέρουν τα εμβόλια έναντι της COVID-19 με την πάροδο του χρόνου μετά τον εμβολιασμό με τη δεύτερη δόση του AZD1222 (AstraZeneca) ή του BNT162b2 (Pfizer/BioNTech).  Ωστόσο, η προφύλαξη έναντι της νοσηλείας και του θανάτου παραμένει ισχυρή ακόμα και μετά τις 20 εβδομάδες από τη δεύτερη δόση του εμβολίου.

Τα  δεδομένα της πρόσφατης δημοσίευσης των Nick Andrews και συνεργατών στην έγκριτη επιστημονική επιθεώρηση The New England Journal of Medicine παρουσιάζουν συνοπτικά οιιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Θεοδώρα Ψαλτοπούλου, Γιάννης Ντάνασης, Πάνος Μαλανδράκης και Θάνος Δημόπουλος (Πρύτανης ΕΚΠΑ) συνοψίζουν (DOI: 10.1056/NEJMoa2115481).

Στόχος ήταν  η αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας του εμβολίου ως προς την προστασία από συμπτωματική νόσο COVID-19 λόγω του στελέχους δέλτα. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι κορυφώθηκε στις πρώτες εβδομάδες μετά τη λήψη της δεύτερης δόσης του εμβολίου και ακολούθως εμφάνισε μείωση.

Ωστόσο, οι επιστήμονες εντόπισαν ότι στις 20 εβδομάδες μετά τη δεύτερη δόση του εμβολίου η αποτελεσματικότητα ως προς την προστασία από συμπτωματική νόσο COVID-19 έφτασε στο 44.3% για το AZD1222 και στο 66.3% για το BNT162b2. Άξιο λόγου είναι ότι η μείωση της αποτελεσματικότητας του εμβολίου ήταν πιο έντονη για τους ασθενείς ηλικίας 65 ετών και άνω συγκριτικά με όσους είχαν ηλικία 40 με 64 έτη.

Διαβάστε επίσης:  Ποια είναι η αποτελεσματικότητα των mRNA εμβολίων για τους ανοσοκατεσταλμένους

Ωστόσο η προστασία από εισαγωγή στο νοσοκομείο ήταν υψηλή. Στις 20 εβδομάδες μετά τη δεύτερη δόση του εμβολίου η αποτελεσματικότητα του εμβολίου ως προς την προστασία από τη νοσηλεία ήταν 80% για το AZD1222 και 91.7% για το BNT162b2.

Σχετικά με την θνητότητα, η αποτελεσματικότητα ως προς την προστασία από θάνατο ήταν 84.8% για το AZD1222 και 91.9% για το BNT162b2. Και σε αυτή τη περίπτωση η πτώση της αποτελεσματικότητας ως προς τη νοσηλεία ήταν εντονότερη στα άτομα 65 ετών και άνω και σε άτομα 40 με 64 ετών με συννοσηρότητες συγκριτικά με υγιή άτομα.

Συνεπώς, η θωράκιση των εμβολιασμένων από το ενδεχόμενο της νοσηλείας και του θανάτου παραμένει ισχυρή ακόμα και μετά τις 20 εβδομάδες από τη δεύτερη δόση του εμβολίου. Οι πιο ηλικιωμένοι  με συννοσηρότητες εμφανίζουν μεγαλύτερη πτώση του επιπέδου προστασίας, οπότε θα πρέπει να έχουν προβάδισμα στη χορήγηση αναμνηστικών δόσεων.

Σύμφωνα  με μια ακόμη νέα μελέτη του Πανεπιστημίου της Βόρειας Καρολίνας στο Chapel Hill τονίζεται η σημασία των ενισχυτικών δόσεων, ειδικά στους ηλικιωμένους, όπως τονίζει ο επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης Danyu Lin, PhD, Dennis Gillings Distinguished Professor of Biostatitics στο UNC Gillings School of Global Public Health. Τα στοιχεία αυτά προέκυψαν από την αξιολόγηση δεδομένων υγείας για 10,6 εκατομμυρίων κατοίκων της Βόρειας Καρολίνας μεταξύ Δεκεμβρίου 2020 και Σεπτεμβρίου 2021, σύμφωνα με το www.technologynetworks.com.

 

 

Πηγή: https://virus.com.gr/

Βελτίωση του ψηφιακού αλφαβητισμού υγείας σε ευάλωτες κοινωνικά ομάδες: Το ευρωπαϊκό πρόγραμμα iHERE

Βελτίωση του ψηφιακού αλφαβητισμού υγείας σε ευάλωτες κοινωνικά ομάδες:
Το ευρωπαϊκό πρόγραμμα iHERE

 

Tο Ινστιτούτο Prolepsis συμμετέχει στο διετές ευρωπαϊκό πρόγραμμα (1/11/2021 – 30/10/2022) iHERE – Digital Health LiteRacy Education For Vulnerable Groups, το οποίο στοχεύει στη βελτίωση του ψηφιακού αλφαβητισμού υγείας ευάλωτων κοινωνικά ομάδων. 

Στο iHERE, το οποίο χρηματοδοτείται από το Πρόγραμμα ERASMUS+ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, συμμετέχουν επίσης οι οργανισμοί: Erasmus Brussels University of Applied Sciences and Arts (συντονιστής έργου, Βέλγιο), Akademie Klausenhof (Γερμανία), Xenios Polis (Ελλάδα), Tiber Umbria Comett Education Programme (Ιταλία), Universitat de València (Ισπανία), Centre for Social Innovation – CSI (Κύπρος), και Research and Education in Social Empowerment and Transformation- RESET (Κύπρος).

Ο βασικός σκοπός του προγράμματος iHERE είναι η προαγωγή της υγείας των κοινωνικά ευάλωτων ομάδων και η άμεση πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας μέσω της εξοικείωσής τους με ψηφιακές πηγές και εργαλεία, καθώς και μέσω της παροχής ειδικά διαμορφωμένων εκπαιδευτικών εργαλείων, βασισμένων σε καινοτόμες εκπαιδευτικές προσεγγίσεις (λ.χ. δημιουργία ψηφιακής εργαλειοθήκης). Τα εργαλεία αυτά στοχεύουν στη βελτίωση της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, στην πρόληψη ασθενειών και στη βελτίωση του ψηφιακού αλφαβητισμού υγείας. Ιδιαίτερη έμφαση θα δοθεί στην υποστήριξη των μεταναστών, των ηλικιωμένων και των ατόμων από χαμηλά κοινωνικοοικονομικά στρώματα.

Οι πιέσεις που δέχεται το σύστημα υγείας λόγω της πανδημίας, σε συνδυασμό με τις οικονομικές δυσκολίες που βιώνουν οι ευάλωτες κοινωνικά ομάδες (λ.χ. πρόσφυγες, μετανάστες, ομάδες που κινδυνεύουν από κοινωνικό αποκλεισμό ή ζουν σε συνθήκες φτώχειας) καθιστούν περισσότερο αναγκαία την υλοποίηση του προγράμματος.

Το πρόγραμμα iHERE απευθύνεται κατά κύριο λόγο σε εκπαιδευτές ενηλίκων, επαγγελματίες υγείας, άτομα που εργάζονται στον τομέα της υγείας, εκπροσώπους της τοπικής αυτοδιοίκησης, μέλη ΜΚΟ, καθώς και σε ευπαθείς οικονομικά και κοινωνικά ευάλωτες ομάδες.

 

Οι στόχοι του iHERE είναι:

  • να προωθήσει εκπαιδευτικές δράσεις χωρίς αποκλεισμούς μέσα από μία καινοτόμο ολοκληρωμένη προσέγγιση,
  • να στηρίξει όσους/ες βρίσκονται σε ευάλωτη θέση λόγω οικονομικών, πολιτισμικών και κοινωνικών παραγόντων,
  • να ενδυναμώσει τους εκπαιδευτές ενηλίκων και συγκεκριμένα τους εκπαιδευτές σε τομείς υγείας μέσω καινοτόμων εκπαιδευτικών εργαλείων (π.χ. πρόγραμμα μαθημάτων, ψηφιακά εργαλεία, μεθοδολογικός οδηγός),
  • να διαμορφώσει και να καθιερώσει ένα πλαίσιο για την κατάλληλη εκπαίδευση των ευάλωτων κοινωνικά ομάδων σε θέματα ψηφιακής υγείας.

 

 

Αποτελέσματα βιβλιογραφικής ανασκόπησης

Στο πρώτο στάδιο του προγράμματος, οι εταίροι πραγματοποίησαν βιβλιογραφική ανασκόπηση και ανέπτυξαν το θεωρητικό πλαίσιο για τη δημιουργία του σχετικού εκπαιδευτικού υλικού. Ειδικότερα, η βιβλιογραφική ανασκόπηση αφορούσε στην περιγραφή των ευάλωτων κοινωνικά ομάδων σε κάθε χώρα, τα ζητήματα υγείας που αντιμετωπίζουν οι συγκεκριμένες ομάδες, το επίπεδο του ψηφιακού αλφαβητισμού υγείας και τα ήδη διαθέσιμα εκπαιδευτικά προγράμματα.

Όσον αφορά στους μετανάστες, τα δημογραφικά τους χαρακτηριστικά φαίνεται να διαφέρουν ανά χώρα. Τα κυριότερα ζητήματα υγείας που αντιμετωπίζουν είναι τα μη μεταδιδόμενα νοσήματα (κυρίως διαβήτης και καρδιαγγειακά), ζητήματα υγιεινής (ιδιαίτερα για τις χώρες που οι μετανάστες μένουν σε κέντρα υποδοχής και υπάρχει υπερπληθυσμός), τα λοιμώδη νοσήματα, η ελλιπής σίτιση, ζητήματα σεξουαλικής και αναπαραγωγικής υγείας (αφορά κυρίως σε θύματα σεξουαλικής και έμφυλης βίας και θύματα trafficking), καθώς και ζητήματα ψυχικής υγείας, με την κατάθλιψη και τη διαταραχή μετατραυματικού στρες να είναι τα πιο συχνά. Τα κυριότερα εμπόδια για τη βελτίωση του ψηφιακού αλφαβητισμού υγείας στους μετανάστες είναι ζητήματα γλώσσας, πολιτισμικές διαφορές, καθώς και οικονομικά προβλήματα που δυσχεραίνουν την πρόσβαση στο διαδίκτυο. Οι μετανάστες χρησιμοποιούν ωστόσο το διαδίκτυο, κυρίως για την επικοινωνία με την οικογένειά τους, το οποίο μπορεί να λειτουργήσει ως παράγοντας για την καλλιέργεια του ψηφιακού αλφαβητισμού.

Σχετικά με τους ηλικιωμένους, το 14-25% του πληθυσμού σε όλες τις χώρες-εταίρους είναι ηλικίας άνω των 60 ετών. Τα πιο συχνά προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζουν οι ηλικιωμένοι σχετίζονται με την ηλικία και αφορούν κατά βάση σε σωματική, γνωστική και ψυχική έκπτωση, σε ζητήματα στοματικής υγείας, ζητήματα ψυχικής υγείας (κυρίως κατάθλιψη και μοναξιά), χρόνιες παθήσεις και αρθρίτιδα. Οι ηλικιωμένοι φαίνεται να έχουν καλύτερα επίπεδα αλφαβητισμού υγείας, ωστόσο αντιμετωπίζουν αρκετά εμπόδια σε ό,τι αφορά τον ψηφιακό αλφαβητισμό υγείας. Μεταξύ αυτών είναι η γνωστική έκπτωση, η έλλειψη γνώσεων σχετικά με τα ψηφιακά εργαλεία, φοβίες απέναντι σε αυτά, καθώς και η έλλειψη τεχνολογικού εξοπλισμού και πρόσβασης στο διαδίκτυο. Σχετικές έρευνες δείχνουν ότι τα άτομα μεγαλύτερης ηλικίας και κυρίως όσοι βιώνουν μοναξιά, έχουν τη θέληση να εκπαιδευτούν στη χρήση ηλεκτρονικών συσκευών και διαδικτύου, ιδιαίτερα αν πρόκειται για δια ζώσης εκπαίδευση που περιλαμβάνει και τη χρήση οπτικοακουστικών μεθόδων.

Τέλος, οι ευπαθείς κοινωνικοοικονομικά ομάδες αναφέρονται σε άτομα με χαμηλό εισόδημα, άνεργους ή ανεπαρκώς αμειβόμενους, πρώην φυλακισμένους και μονογονεϊκές οικογένειες. Τα κυριότερα ζητήματα υγείας που αντιμετωπίζουν είναι ο διαβήτης, η παχυσαρκία, οι καρδιαγγειακές παθήσεις, ο καρκίνος και οι μυοσκελετικοί πόνοι. Tα επίπεδα αλφαβητισμού υγείας στη συγκεκριμένη ομάδα είναι σχετικά υψηλά. Ωστόσο, αυτό μπορεί να λειτουργήσει ως εμπόδιο για τη βελτίωση του ψηφιακού αλφαβητισμού υγείας, δεδομένου ότι μπορεί να τους αποτρέψει από τη χρήση του διαδικτύου για θέματα υγείας. Επίσης, οι οικονομικές δυσκολίες αποτελούν ένα ακόμα εμπόδιο. Σύμφωνα με έρευνες, άτομα που ανήκουν σε ευπαθείς κοινωνικοοικονομικά ομάδες θα συμμετείχαν σε κάποιο εκπαιδευτικό πρόγραμμα για τη βελτίωση του ψηφιακού αλφαβητισμού υγείας, αν αυτό ήταν διαθέσιμο με χαμηλό αντίτιμο ή δωρεάν και ανταποκρινόταν στα ενδιαφέροντά τους.

 

 

 

Όλα τα παραπάνω ευρήματα θα αποτελέσουν τη βάση για τη δημιουργία του εκπαιδευτικού υλικού του iHERE, το οποίο θα είναι διαθέσιμο μέσω διαδικτυακής πλατφόρμας.

Για περισσότερες πληροφορίες, επισκεφτείτε τον ιστότοπο του προγράμματος στον σύνδεσμο: https://ihere-digitalhealthed.eu/ και τις σελίδες του iHERE στα κοινωνικά δίκτυα:

Facebook: https://www.facebook.com/ihereproject/
Linkedin: https://www.linkedin.com/company/ihere-eu/

Μπουρλά – Pfizer: Τα εμβόλια mrna δεν είναι το… άγιο δισκοπότηρο

«Τα εμβόλια mrna δεν είναι το… άγιο δισκοπότηρο, αλλά μια πολύ ισχυρή τεχνολογία που έχει προσφέρει τρομερά αποτελέσματα με θετική επίδραση και είμαστε ακόμη στην αρχή», όπως τόνισε μεταξύ άλλων ο επικεφαλής της Pfizer, Άλμπερτ Μπουρλά σε συνέντευξη του στο Bloomberg απατώντας σε σχετικό ερώτημα: «γιατί αφού είναι τόσο καλά χρειαζόμαστε και 2η και 3η και 4η δόση».

«Στην ερώτηση γιατί αφού είναι τόσο καλό δεν έχει μεγαλύτερης διάρκειας αποτελεσματικότητα, η απάντηση είναι ότι αυτό δεν έχει να κάνει με την τεχνολογία mrna, αλλά με τον ιό. Αν ρωτήσετε τους ειδικούς θα σας πουν ότι και η φυσική μόλυνση δεν προσφέρει μεγάλη ανοσία. Στην πραγματικότητα η φυσική μόλυνση προσφέρει τη μισή, χρονικά, προστασία συγκριτικά με τα εμβόλια.»

Με αφορμή τη συγκεκριμένη απάντηση, κάπου εδώ μπήκε στη συζήτηση και ο Νόβακ Τζόκοβιτς με τον παρουσιαστή να ζητά από κ. Μπουρλά την άποψη του για το συγκεκριμένο θέμα με αφορμή το γεγονός ότι ο Σέρβος τενίστας δεν έχει εμβολιαστεί και πήρε ιατρική εξαίρεση λόγω πρόσφατη νόσησης.

«Προσφέρει παρόμοια ή ισόδυναμη προστασία η νόσηση από τον κορωνοϊό συγκριτικά με το εμβόλιο;» ήταν η ερώτηση που έγινε προς τον ισχυρό άνδρα της Pfizer.

«Πρώτα απ’ όλα πρέπει να σας πω ότι είμαι μεγάλος θαυμαστής του Νόβακ Τζόκοβιτς, αλλά δεν μπορώ να πω τίποτα για το αν είχε τα σωστά έγγραφα ή όχι κι αυτό είναι ένα ζήτημα που αφορά τις αρχές και τον ίδιο. Γενικά μια προηγούμενη μόλυνση σίγουρα προστατεύει από μια μελλοντική για μια χρονική περίοδο, όπως και τα εμβόλια. Το σχόλιο που έκανα πριν θα σας το δώσω μ’ ένα παράδειγμα που αφορά πολλές ευρωπαϊκές χώρες. Η χρονική ισχύ των πιστοποιητικών εμβολιασμού είναι σε γενικές γραμμές στους 6 μήνες, ενώ η αντίστοιχη ισχύ των πιστοποιητικών νόσησης είναι 3-4 μηνών γιατί ξέρουν ότι η προστασία του οργανισμού δεν κρατά τόσο πολύ όσο όταν κάνεις το εμβόλιο».

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr/

ΕΜΑ – FDA: Απαιτούνται νέα κλινικά δεδομένα για εμβόλιο κατά της παραλλαγής Όμικρον

Τι αναφέρθηκε σε χθεσινή συνάντηση στελεχών από την Ευρώπη, τις ΗΠΑ, τη Νότια Αφρική και το Ισραήλ.

Συντονίζουν τη στάση τους ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων (ΕΜΑ) και ο αντίστοιχος αμερικανικός (FDA), προκειμένου να αντιμετωπιστεί επαρκώς η παραλλαγή Όμικρον.

Η εκτίμηση είναι πως τα υπάρχοντα εμβόλια χάνουν την αποτελεσματικότητά τους στην προστασία από λοιμώξεις και ήπιες ασθένειες. Παρέχουν, όμως, υψηλή προστασία έναντι των ατόμων που αναπτύσσουν σοβαρή νόσο και της ανάγκης νοσηλείας που συνδέεται με την Όμικρον.

Το θέμα συζητήθηκε χθες, κατά τη διάρκεια συνάντησης, υπό την προεδρία του ΕΜΑ και του FDA, στην οποία συμμετείχαν εκπρόσωποι ρυθμιστικών αρχών από όλον τον κόσμο και του Διεθνούς Συνασπισμού Ρυθμιστικών Αρχών Φαρμάκων (ICMRA).

Σύμφωνα με τους ειδικούς του ΕΜΑ, στόχος της συνάντησης ήταν να επανεξεταστούν τα διαθέσιμα στοιχεία για την αποτελεσματικότητα των εγκεκριμένων εμβολίων κατά της COVID-19, έναντι της παραλλαγής Όμικρον. Τονίστηκε η ανάγκη να επιτευχθεί ευθυγράμμιση με τις βασικές κανονιστικές απαιτήσεις για την υποστήριξη της ανάπτυξης ενός πιθανού προσαρμοσμένου εμβολίου.

Ο εκτελεστικός διευθυντής του ΕΜΑ και πρόεδρος του ICMPA, Emer Cooke, υπογράμμισε πως η Όμικρον επιβάλλει μία συνονισμένη λειτουργία των ρυθμιστικών αρχών, σε συνεργασία με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ).

Κατά τη διάρκεια της συνάντησης, υπήρξε ευρεία συναίνεση για την ύπαρξη κλινικών δεδομένων για την έγκριση ενός νέου εμβολίου κατά της παραλλαγής.

Στη συνάντηση συμμετείχαν ο Peter Marks, διευθυντής του Κέντρου Βιολογικής Αξιολόγησης και Έρευνας του FDA των ΗΠΑ, ο Marco Cavaleri, επικεφαλής Βιολογικών Απειλών Υγείας και Στρατηγικής Εμβολίων στον EMA, ρυθμιστικές αρχές από τη Νότια Αφρική και το Ισραήλ.

Πηγές: ΕΜΑ

 

Πηγή: https://www.iatronet.gr/

Μελέτη: Ακόμα και λίγη άσκηση μπορεί να συμβάλει στην επιβράδυνση εξέλιξης της νόσου του Πάρκινσον

Η έρευνα ανακάλυψε ότι τακτική σωματική δραστηριότητα, όπως δουλειές στο σπίτι και μέτρια άσκηση, μπορούν ενδεχομένως να βελτιώσουν την πορεία της νόσου μακροπρόθεσμα.

Λίγες ώρες άσκησης την εβδομάδα μπορεί ενδεχομένως να συμβάλλουν στην επιβράδυνση της νόσου του Πάρκινσον, ακόμα και αν είναι μέτρια η άσκηση όπως το περπάτημα και η κηπουρική, αναφέρει νέα έρευνα. Κλειδί είναι να γίνεται η άσκηση συστηματικά.

Ο Dr. Kazuto Tsukita, του Kyoto University, δήλωσε ότι αν και τα φάρμακα μπορούν να δώσουν κάποια ανακούφιση από τα συμπτώματα της Πάρκινσον, δεν έχει φανεί πως επιβραδύνουν την εξέλιξη της νόσου.

Η έρευνα ανακάλυψε ότι τακτική σωματική δραστηριότητα, όπως δουλειές στο σπίτι και μέτρια άσκηση, μπορούν ενδεχομένως να βελτιώσουν την πορεία της νόσου μακροπρόθεσμα.

Οι ερευνητές αξιολόγησαν τη σωματική δραστηριότητα 237 ανθρώπων με Πάρκινσον αρχικού σταδίου. Παρακολουθήθηκαν για 6 χρόνια.

Ενώ τα επίπεδα δραστηριότητας στην έναρξη δεν επηρέασαν την εξέλιξη της νόσου, όσοι τακτικά ασκούνταν τουλάχιστον 4 ώρες την εβδομάδα είχαν χαμηλότερη έκπτωση στην ικανότητα ισορροπίας και βαδίσματος από όσους ήταν λιγότερο δραστήριοι.

Tα συμπτώματα των ασθενών αξιολογήθηκαν με κλίμακα από το 0 έως το 4.

Μέσος όρος σκορ σε αυτούς που ήταν κάτω από τον μέσο όρο μέτριας έως έντονης άσκησης αυξήθηκε από 1.4 στο 3.7 σε 6 χρόνια (έναντι αύξησης στο 3, όσων ασκούνταν πάνω από το μέσο όρο μέτριας ή έντονης άσκησης.

Ο Tsukita δήλωσε ότι τα αποτελέσματα είναι συναρπαστικά επειδή δείχνουν ότι μπορεί πιθανόν να μην είναι ποτέ αργά για κάποιον με τη νόσο να αρχίσει πρόγραμμα άσκησης για να βελτιώσει την πορεία της.

Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι για να επιβραδυνθεί η εξέλιξη της νόσου ήταν πιο σημαντικό να διατηρείται το πρόγραμμα άσκησης από το να είναι κάποιος ενεργητικός στην αρχή της νόσου.

Η έρευνα έδειξε σχέση αλά δεν απέδειξε ότι είναι αιτιατή.

Η έρευνα επίσης ανακάλυψε ότι ασθενείς με λιγότερες από 15,5 ώρες άσκηση την εβδομάδα είχαν μεγαλύτερη έκπτωση στην ταχύτητα νοητικής επεξεργασίας από όσους έκαναν περισσότερη.

Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο Neurology.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Τι να κάνετε όταν το παιδί έχει ύποπτα συμπτώματα – Συμβουλές από την καθηγήτρια Παιδιατρικής Β. Παπαευαγγέλου

Πότε πρέπει να απευθύνεστε στον οικογενειακό παιδίατρο και πότε σε νοσοκομείο.

Οδηγίες σχετικά με το τι πρέπει να κάνουν οι γονείς, των οποίων το παιδί έχει συμπτώματα “ύποπτα” για κορωνοϊό, έδωσε την Πέμπτη η Βάνα Παπαευαγγέλου.

Η καθηγήτρια Παιδιατρικής και μέλος της επιτροπής εμπειρογνωμόνων του υπουργείου Υγείας σημείωσε πως όταν το παιδί έχει συμπτώματα λοίμωξης αναπνευστικού, θα πρέπει να μένει στο σπίτι του. “Δεν χρειάζεται να προσέρχονται στο νοσοκομείο όλα τα παιδιά, εφόσον μπορούν να έχουνε μία καθημερινή παρακολούθηση από τον παιδίατρο τηλεφωνικά. Αυτό αρκεί”, υπογράμμισε η καθηγήτρια, για να σημειώσει:

“Δεν θα πρέπει να πηγαίνει στο σχολείο. Θα πρέπει να γίνεται έλεγχος με αντιγονικό τεστ, με self-test αρχικά και να επιβεβαιώνεται με rapid. Και βέβαια δεν χρειάζεται να προσέρχονται όλα τα παιδιά με λοίμωξη ανώτερου αναπνευστικού στο νοσοκομείο, ούτε καν στον παιδίατρο”.

Όπως ανέφερε, εφόσον υπάρχει κάποιος παιδίατρος, ο οποίος παρακολουθεί το παιδί, σωστό είναι να έρθει σε επαφή ο γονιός να ενημερώσει, ιδιαίτερα αν το self-test είναι θετικό. Από εκεί και πέρα, αρκεί η καθημερινή τηλεφωνική επικοινωνία, εφόσον το παιδί είναι καλά. “Κάθε μητέρα ξέρει να αξιολογήσει καλά το παιδί της. Παρακολούθηση καθημερινή για τη σωστή λήψη υγρών, να τρώει καλά, να είναι ζωηρό το παιδί και όλα αυτά που ξέρουμε πολύ καλά από τις λοιμώξεις του αναπνευστικού”, τόνισε.

Μεγαλύτερη ανίχνευση

Σύμφωνα με την κ. Παπαευαγγέλου, με το άνοιγμα των σχολείων και του επακόλουθου αυξημένου testing των παιδιών θα έχουμε μεγαλύτερη ανίχνευση θετικών παιδιών ηλικίας 4 έως 18 ετών. Ανέφερε χαρακτηριστικά:

“Κατά τη διάρκεια του φθινοπώρου, όταν λειτουργούσαν τα σχολεία και οι ανεμβολίαστοι μαθητές ελέγχονταν σταθερά δυο φορές την εβδομάδα με self-test, είχαμε το 25% με 28% των κρουσμάτων καθημερινά να αφορά σε παιδιά σχολικής ηλικίας. Το ποσοστό αυτό μειώθηκε σημαντικά κατά την διάρκεια των σχολικών διακοπών στο 15& έως 16%. Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει ότι τα παιδιά δεν κόλλαγαν στην διάρκεια των διακοπών. Απλά επειδή τα παιδιά και ιδιαίτερα τα παιδιά του Δημοτικού, νοσούν συχνά ασυμπτωματικά και αφού απουσίαζε αυτός ο τακτικός έλεγχος, που συμβαίνει κατά την διάρκεια της σχολικής χρονιάς, εμείς δεν τα βλέπαμε αυτά τα παιδιά”.

Σύμφωνα με τα δεδομένα του ΕΟΔΥ, από τις αρχές της εβδομάδας, οπότε και διενεργήθηκε μαζικός έλεγχος των παιδιών σχολικής ηλικίας, ο δείκτης θετικότητας στα παιδιά είναι εξαιρετικά χαμηλός. Από την Κυριακή μέχρι την Τρίτη της εβδομάδας αυτής, δηλώθηκαν τα αποτελέσματα από περισσότερα από 2 εκατομμύρια self-test και ο δείκτης θετικότητας στα παιδιά 4 ως 18 ετών ήταν μόλις 1,4%.

Όπως είπε η καθηγήτρια, με την αναγνώριση των παιδιών, που κόλλησαν πριν την ανάπτυξη συμπτωμάτων, θα μειώσουμε σημαντικά την διασπορά στο σπίτι, στο σχολείο αλλά και σε ολόκληρη την κοινωνία, αφού θα διαγνώσουμε και εμβολιασμένους γονείς τους που το περνάνε με ήπια συμπτώματα ή εντελώς ασυμπτωματικά και συνέχιζαν τις δραστηριότητες τους κανονικά.

 

 

Πηγή: https://www.iatronet.gr/

Βιταμίνη Κ2 καρδιά: 34% χαμηλότερος κίνδυνος καρδιακής νόσου με επαρκή λήψη Κ2

Τα άτομα των οποίων η διατροφή ήταν υψηλή σε βιταμίνη Κ2 είχαν 34% χαμηλότερο κίνδυνο καρδιακής νόσου που σχετίζεται με την αθηροσκλήρωση.

Η βιταμίνη Κ είναι μια λιποδιαλυτή βιταμίνη που έχει σημαντική επίδραση στην υγεία σας. Δυστυχώς, πολλοί άνθρωποι δεν λαμβάνουν αρκετή βιταμίνη Κ στη διατροφή τους. Δεδομένου ότι το σώμα σας αποθηκεύει μόνο ελάχιστη, εξαντλείται γρήγορα χωρίς τακτική διαιτητική πρόσληψη. Δεδομένα από το Πανεπιστήμιο Edith Cowan έδειξαν ότι τα άτομα των οποίων η διατροφή ήταν υψηλή σε βιταμίνη Κ2 είχαν 34% χαμηλότερο κίνδυνο καρδιακής νόσου που σχετίζεται με την αθηροσκλήρωση.

Πού βρίσκεται η βιταμίνη Κ;

Οι βιταμίνες που απαντώνται στη φύση είναι η βιταμίνη Κ1 (ονομάζεται επίσης φυλλοκινόνη) και η βιταμίνη Κ2 (ονομάζονται επίσης μενακινόνες). Η βιταμίνη Κ1 βρίσκεται στα πράσινα φυλλώδη φυτά και είναι περισσότερο γνωστή για το ρόλο που παίζει στην πήξη του αίματος. Η βιταμίνη Κ2 προέρχεται κυρίως από τρόφιμα που έχουν υποστεί ζύμωση και ζωικά προϊόντα, όπως τα αυγά, το συκώτι και το κρέας. Η βιταμίνη Κ2 είναι σημαντική για την παραγωγή και τη χρήση ορμονών, καθώς και για την υγεία των οστών και της καρδιάς.

Η βιταμίνη Κ2 μειώνει τον κίνδυνο αθηροσκληρωτικών καρδιακών παθήσεων

Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Edith Cowan δημοσίευσαν μια προοπτική μελέτη κοόρτης στο Journal of the American Heart Association τον Αύγουστο του 2021. Η μελέτη περιελάμβανε συμμετέχοντες που εγγράφηκαν στη Δανέζικη Μελέτη Διατροφής, Καρκίνου και Υγείας και τους ακολούθησαν το πολύ για 23 χρόνια. Οι ερευνητές επέλεξαν άτομα χωρίς προηγούμενο ιστορικό αθηροσκλήρωσης καρδιαγγειακής νόσου (ASCVD). Οι συμμετέχοντες συμπλήρωσαν ένα ερωτηματολόγιο συχνότητας τροφής και παρακολουθήθηκαν για τυχόν εισαγωγές στο νοσοκομείο που σχετίζονται με ASCVD, όπως:

  • ισχαιμική καρδιακή νόσο
  • ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο
  • νόσο της περιφερικής αρτηρίας

Λεπτομέρειες για τη μελέτη

Αφού υπολόγισαν τη διαιτητική πρόσληψη βιταμίνης Κ1 και βιταμίνης Κ2 από τα ερωτηματολόγια των συμμετεχόντων, βρήκαν ότι όσοι έκαναν δίαιτα πλούσια σε βιταμίνη Κ είχαν συνολικό μειωμένο κίνδυνο 34% οποιασδήποτε καρδιαγγειακής νόσου που σχετίζεται με την αθηροσκλήρωση. Τα δεδομένα συλλέχθηκαν από 53.372 άτομα και τα δεδομένα διαχωρίστηκαν για τη μέτρηση των παραγόντων κινδύνου σε άτομα με υψηλότερη πρόσληψη βιταμίνης Κ1 και βιταμίνης Κ2. Οι συμμετέχοντες με τα υψηλότερα επίπεδα πρόσληψης βιταμίνης Κ1 σε σύγκριση με εκείνους που είχαν τη χαμηλότερη πρόσληψη, είχαν 21% χαμηλότερο κίνδυνο νοσηλείας σχετιζόμενης με ASCVD.

Όταν διαχωρίστηκαν τα δεδομένα για τη βιταμίνη Κ2, διαπίστωσαν ότι όσοι είχαν την υψηλότερη διατροφική πρόσληψη είχαν 14% χαμηλότερο κίνδυνο νοσηλείας για ασθένειες που σχετίζονται με το ASCVD από εκείνους που έκαναν δίαιτα με τη χαμηλότερη ποσότητα βιταμίνης Κ2. Η έρευνα υποστηρίζει επίσης προηγούμενες μελέτες που αποκάλυψαν ότι η υψηλότερη πρόσληψη βιταμίνης Κ θα μπορούσε να μειώσει τις καρδιαγγειακές παθήσεις. Πρόκειται λοιπόν για έναν παραμελημένο παράγοντα στην καρδιαγγειακή υγεία.

Προηγούμενες μελέτες συνηγορούν στα ευρήματα

Η βιταμίνη Κ2 εξυπηρετεί τον ρόλο της ρύθμισης του ασβεστίου μέσω της ενεργοποίησης της αντιασβεστωτικής πρωτεΐνης, της πρωτεΐνης μήτρας GLA. Η συμπλήρωση με βιταμίνη Κ2 έχει συνδεθεί στενά με τη βελτίωση των αποτελεσμάτων της καρδιακής νόσου ρυθμίζοντας τη συστημική ασβεστοποίηση και την αρτηριακή ακαμψία.

Μια μελέτη που δημοσιεύθηκε το 2015 εξέτασε την επίδραση που θα μπορούσε να έχει η βιταμίνη Κ2 στην εξέλιξη της αθηροσκλήρωσης σε ασθενείς με χρόνια νεφρική νόσο που δεν υποβάλλονταν σε αιμοκάθαρση. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι όσοι έπαιρναν βιταμίνη Κ2 έδειξαν μείωση της εξέλιξης της αθηροσκλήρωσης αλλά όχι απαραίτητα την εξέλιξη της ασβεστοποίησης.

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Παχυσαρκία γνωστική λειτουργία: Η γνωστική έκπτωση συμβαίνει παράλληλα με την αύξηση βάρους

 Έρευνες δείχνουν ότι η παχυσαρκία επηρεάζει την υγεία του εγκεφάλου από την παιδική ηλικία μέχρι και την ενήλικη ζωή, επηρεάζοντας τα πάντα.

Όποιος έχει πάρει βάρος, γνωρίζει πολύ καλά ότι αυτό μπορεί να τον επιβραδύνει στη ζωή του. Με την πάροδο του χρόνου, εάν αυτά τα κιλά εξελιχθούν σε παχυσαρκία, ενδέχεται να προκαλέσουν σοβαρή βλάβη, θέτοντάς σας σε κίνδυνο για ένα ευρύ φάσμα ασθενειών. Αλλά το υπερβολικό βάρος στο σώμα μπορεί επίσης να βλάψει τον εγκέφαλο. Έρευνες δείχνουν ότι η παχυσαρκία επηρεάζει την υγεία του εγκεφάλου από την παιδική ηλικία μέχρι και την ενήλικη ζωή, επηρεάζοντας τα πάντα. Από τις δεξιότητες εκτελεστικής λειτουργίας (τη σύνθετη ικανότητα έναρξης, προγραμματισμού και εκτέλεσης εργασιών) έως την ουσιαστική αύξηση του κινδύνου άνοιας.

Συνέπειες του βάρους στη γνωστική ικανότητα

Μέχρι τη μέση ηλικία, οι συνέπειες του υπερβολικού βάρους είναι σημαντικές. Αρκετές μελέτες έχουν δείξει ότι οι μεσήλικες ενήλικες που έχουν δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ) πάνω από 30, που χαρακτηρίζεται ως παχυσαρκία, είναι πιο πιθανό να πάθουν άνοια από τους συνομηλίκους τους με υγιές βάρος. Ωστόσο, οι ερευνητές εξακολουθούν να μη γνωρίζουν επαρκώς πώς και γιατί τα περιττά κιλά βλάπτουν τον εγκέφαλο και εάν ο υψηλότερος κίνδυνος άνοιας είναι αθροιστικός κατά τη διάρκεια της ζωής ή εάν η παχυσαρκία επηρεάζει διαφορετικά το σώμα σε διαφορετικά στάδια της ζωής.

Είναι επίσης πιθανό οι γνωστικές προκλήσεις να έρχονται πρώτα, συμβάλλοντας σε κακές διατροφικές συμπεριφορές που ξεκινούν από την παιδική ηλικία, δήλωσε ο Alexis Wood, επίκουρος καθηγητής παιδιατρικής διατροφής στο Ερευνητικό Κέντρο Διατροφής για παιδιά στο Baylor College of Medicine στο Χιούστον. Το κέντρο λειτουργεί σε συνεργασία με την Υπηρεσία Γεωργικής Έρευνας του Υπουργείου Γεωργίας των Η.Π.Α. “Υπάρχουν αρκετά ισχυρά και ουσιαστικά στοιχεία που αφορούν ολόκληρη την παιδική ηλικία, από την νηπιακή ηλικία έως την εφηβεία, που δείχνουν ότι το υψηλότερο βάρος σχετίζεται με χαμηλότερη γνωστική λειτουργία, ιδιαίτερα στον τομέα της εκτελεστικής λειτουργίας”, είπε.

Αυξανόμενα επίπεδα παχυσαρκίας στις ΗΠΑ

Με την παχυσαρκία να αυξάνεται σταθερά στις Ηνωμένες Πολιτείες, αποτελεί επίσης θέμα μεγάλης ανησυχίας. Σύμφωνα με τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων, περισσότερο από το 42% των ενηλίκων χαρακτηρίστηκαν παχύσαρκοι το 2018 – και σχεδόν το 45% από αυτούς ήταν ηλικίας 40 έως 59 ετών. Μεταξύ των παιδιών και των εφήβων, τα ποσοστά παχυσαρκίας αυξάνονταν με την ηλικία: περισσότερο από το 13% των παιδιών κάτω των 5 ετών. Το 20% των παιδιών ηλικίας 6 έως 11 ετών και το 21% αυτών των 12 έως 19 ετών. Και η πανδημία δεν βοήθησε στην επιβράδυνση αυτών των στατιστικών.

Τα CDC είπαν τον Σεπτέμβριο του 2021 ότι ο ρυθμός με τον οποίο αυξανόταν ο ΔΜΣ σχεδόν διπλασιάστηκε κατά τη διάρκεια της πανδημίας σε σύγκριση με την περίοδο που προηγήθηκε. Τα μεγαλύτερα άλματα παρατηρήθηκαν σε παιδιά ηλικίας 6-11 ετών και σε εκείνα που ήταν ήδη υπέρβαρα πριν από την πανδημία. Ορισμένες μελέτες εντοπίζουν τις απαρχές της σχέσης μεταξύ διατροφής, βάρους και υγείας του εγκεφάλου μέχρι τη μήτρα. Από τη νηπιακή ηλικία, υπάρχει ήδη μια σχέση μεταξύ του υπερβολικού βάρους και της ικανότητας του παιδιού να ελέγχει και να κατευθύνει τη συμπεριφορά του.

Μελέτες που αποδεικνύουν τη γνωστική έκπτωση

Για παράδειγμα, μια μελέτη που δημοσιεύτηκε στο American Journal of Epidemiology διαπίστωσε ότι τα παιδιά με υψηλότερες λεκτικές και εκτελεστικές δεξιότητες στην προσχολική ηλικία ήταν λιγότερο πιθανό να γίνουν υπέρβαρα αργότερα στην παιδική ηλικία. Άλλες έρευνες δείχνουν ότι τα μικρά παιδιά που είναι υπέρβαρα ή παχύσαρκα είναι λιγότερο ικανά να ελέγξουν τις παρορμήσεις από εκείνα με υγιές βάρος.“Αν οι προκλήσεις της γνωστικής λειτουργίας έρχονται πρώτα, η επικρατούσα σκέψη είναι ότι αυτό ρυθμίζει τον τρόπο με τον οποίο τα παιδιά αλληλεπιδρούν με το περιβάλλον τους.

Μπορεί να μην είναι τόσο καλοί στη ρύθμιση της πρόσληψης τροφής για να εξισορροπήσουν τις ενεργειακές τους ανάγκες. Μπορεί να τρώνε όταν δεν πεινάνε, όταν βλέπουν κάτι λαχταριστό όπως ένα cupcake.” Ωστόσο, εάν τα προβλήματα βάρους προηγούνται των γνωστικών αλλαγών, το υπερβολικό λίπος μπορεί να αυξάνει τη φλεγμονή. Με την πάροδο του χρόνου, αυτό μπορεί να οδηγήσει σε αλλαγές στη συνδεσιμότητα και τη δομή και τη λειτουργία του εγκεφάλου. Μια θεωρία είναι ότι δεν είναι μόνο το επιπλέον βάρος που προκαλεί το πρόβλημα, αλλά οι καταστάσεις και οι ασθένειες που σχετίζονται με την παχυσαρκία που συμβάλλουν συλλογικά στην κακή υγεία του εγκεφάλου.

“Τα παχύσαρκα άτομα είναι πιο πιθανό να έχουν διαβήτη τύπου 2, υπέρταση και υψηλή χοληστερόλη”, δήλωσε η Kristine Yaffe, καθηγήτρια και αντιπρόεδρος ψυχιατρικής, νευρολογίας και επιδημιολογίας στο Weill Institute for Neurosciences του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Σαν Φρανσίσκο. “Μπορεί να είναι ο αστερισμός των παραγόντων καρδιαγγειακού κινδύνου που συνοδεύουν την παχυσαρκία που γνωρίζουμε ότι μπορεί να έχει επιζήμια επίδραση στη γήρανση του εγκεφάλου, είτε αυτό συμβάλλει στην ανάπτυξη της νόσου του Αλτσχάιμερ ή της αγγειακής άνοιας ή κάποιου είδους μείγμα από τα δύο. Μια άλλη πιθανότητα είναι ότι οι ορμόνες που εκκρίνονται από τα λιποκύτταρα, όπως η λεπτίνη, παίζουν κάποιο ρόλο.” 

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/