Ζήτηση Ιατρών

Ο Όμιλος Eταιριών Υγείας ΒΙΟΙΑΤΡΙΚΗ με ηγετική θέση στον κλάδο υπηρεσιών υγείας,

επιθυμεί συνεργασία με ΙΑΤΡΟΥΣ ΒΙΟΠΑΘΟΛΟΓΟΥΣ,

για τις Μονάδες Υγείας του Ομίλου στην Θεσσαλονίκη.

Οι ενδιαφερόμενοι/ες παρακαλούνται όπως αποστείλουν τα βιογραφικά τους σημειώματα

στο [email protected] & [email protected]

Για περισσότερες πληροφορίες στο 6987 290078 – 2310 880156 Δίκης Νικόλαος

www.bioiatriki.gr

Θα τηρηθεί απόλυτη εχεμύθεια.

Νέες οδηγίες από FDA για τα self test, έτσι είναι πιο αξιόπιστο το αποτέλεσμα

Υπάρχουν άνθρωποι που κάνουν self test παίρνοντας δείγμα σάλιου από το λαιμό τους. Όμως, η Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) των ΗΠΑ προειδοποιεί ότι αυτός δεν είναι ο σωστός τρόπος για να έχουμε πιο αξιόπιστο αποτέλεσμα.

Η Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) των ΗΠΑ χτυπά το καμπανάκι για το πώς κάνουν πολλοί άνθρωποι το self test, ειδικά μετά την εμφάνιση της μετάλλαξης Όμικρον.

Η FDA προειδοποιεί ότι, σύμφωνα με τις σχετικές οδηγίες, η μακριά μπατονέτα (στυλεός) που περιέχεται στις συσκευασίες των γρήγορων τεστ αντιγόνου (rapid test) για ανίχνευση του κορονοϊού πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο στη μύτη και όχι στον λαιμό, όπως τελευταία κάνουν μερικοί άνθρωποι.

Η σχετική ανακοίνωση έγινε μέσω Twitter, όπως σημειώνει το ΑΠΕ-ΜΠΕ, μετά από αναφορές ότι ολοένα περισσότεροι άνθρωποι που κάνουν self test παίρνουν δείγμα από τον λαιμό τους, παρ’ όλο που τα περισσότερα τεστ προορίζονται για λήψη ρινικού δείγματος.

Η τάση άρχισε μετά από τη δημοσιοποίηση αρχικών ενδείξεων από μελέτες ότι η παραλλαγή Όμικρον μπορεί να μην ανιχνευθεί από τα γρήγορα τεστ ιδίως στην αρχική φάση της λοίμωξης και ότι το αποτέλεσμα πιθανώς είναι πιο αξιόπιστο εάν το δείγμα ληφθεί από το στόμα και το σάλιο παρά από τη ρινική κοιλότητα.

Όπως δήλωσε εκπρόσωπος της FDA στο CNN, τα τεστ Covid-19 πρέπει να χρησιμοποιούνται με βάση της οδηγίες τους. Τόνισε ότι έχουν εγερθεί ανησυχίες μήπως κατά λάθος κάποιος άνθρωπος προξενήσει βλάβη στον εαυτό του εάν πάρει δείγμα από τον λαιμό του και συμβούλευσε η λήψη δειγμάτων από τον λαιμό να γίνεται από ειδικό.

Να ακολουθούνται οι οδηγίες στη συσκευασία του τεστ

Η δρ Έμιλι Βολκ, πρόεδρος του Κολλεγίου των Αμερικανών Παθολόγων, ανέφερε ότι το καλύτερο που έχει να κάνει κανείς είναι να ακολουθεί τις οδηγίες στη συσκευασία του τεστ, όσον αφορά τη λήψη του δείγματος, αλλιώς τα αποτελέσματα μπορεί να μην είναι τα αναμενόμενα.

«Εάν νομίζετε ότι είναι πιο πιθανό να ανιχνεύσετε τον κορονοϊό από τον λαιμό, αυτό δεν το ξέρετε. Το τεστ δεν πρόκειται να “δουλέψει” καλύτερα αν το χρησιμοποιήσετε με διαφορετικό τρόπο από ό,τι λένε οι οδηγίες του. Επίσης, ξέρουμε από πολλά δεδομένα στη διάρκεια της πανδημίας ότι η λήψη δείγματος από τη μύτη είναι αρκετά αποτελεσματική, συνεπώς δεν νομίζω ότι πρέπει κάποιος να υποβάλει τον εαυτό του στη λήψη δείγματος από τον λαιμό», σημείωσε και ο δρ Γρέιχαμ Σνάιντερ, ειδικός στην πρόληψη των λοιμώξεων στο Ιατρικό Κέντρο του Πανεπιστημίου του Πίτσμπουργκ, σύμφωνα με το πρακτορείο UPI.

Σε μερικές χώρες τα τεστ που βασίζονται στη λήψη δείγματος από τον λαιμό είναι συχνότερα από ό,τι σε άλλες.

 

Πηγη: https://www.dikaiologitika.gr/

Γουργουλιάνης: «Ετοιμάζουμε ιατρείο post covid»

Ο καθηγητής Πνευμονολογίας κ. Κώστας Γουργουλιάνης είπεοτι θα φτιαχτεί ιατρείο θα λειτουργεί στην κλινική, με σκοπό για όσους βρέθηκαν να κάνουν post covid – με βλάβες κυρίως στα πνευμόνια- να βοηθηθούν.

Για την εξέλιξη της μετάλλαξης «όμικρον» μίλησε στην εκπομπή «Έτσι κι Αλλιώς» και το Δημοτικό Ραδιόφωνο ο καθηγητής Πνευμονολογίας κ. Κώστας Γουργουλιάνης. «Βλέπουμε μια αύξηση των εισαγωγών στο νοσοκομείο. Μπορεί να βλέπουμε αυτή την αύξηση αλλά έχουμε ήπια νόσο. Δεν πάνε στις μονάδες και δεν πεθαίνουν οι άνθρωποι, μιλώ ιδιαίτερα για εμβολιασμένους.

Έκανα μια ανάρτηση που αφορούσε τα δεδομένα του Οντάριο -και ταιριάζει σαν παράδειγμα στην χώρα μας- όπου οι εμβολιασμένοι με δύο δόσεις, έχουν πέντε φορές λιγότερες πιθανότητες να μπουν στο νοσοκομείο και 11 φορές λιγότερες για να μπουν στην μονάδα εντατικής θεραπείας. Το κύμα στην Ν. Αφρική έφτασε περίπου στις τρεις εβδομάδες στην κορυφή του. Θα δούμε την κορύφωση μέχρι περίπου τις 20 Ιανουαρίου και μέσα στον Φεβρουάριο θα εκτονωθεί. Είναι βιαστικό να πούμε ότι τελειώνει η πανδημία.

Αλλά μπορώ να σας πω ότι αυτή η πορεία είναι πορεία εκτόνωσης της πανδημίας. Όταν ο ιός γίνεται περισσότερο μεταδοτικός και λιγότερο θανατηφόρος πάμε προς αυτή την κατεύθυνση. Απλά δεν ξέρουμε αν αυτή η μετάλλαξη είναι η «όμικρον» ή η επόμενη. Δηλαδή αν αυτή η ιστορία θα τελειώσει την Άνοιξη η το επόμενο Φθινόπωρο. Άρα είμαστε στην κατεύθυνση της ενδημικότητας της νόσου», αναφέρει.

«Ετοιμάζουμε ιατρείο post covid»

Τι γίνεται με το long covid και το post covid και πως πρέπει να το αντιμετωπίσουμε την επόμενη περίοδο; «Καταρχήν να σας πω για την «όμικρον» πως αν είναι στο ανώτερο αναπνευστικό θα προκαλέσει ήπια συμπτώματα και χωρίς μεγάλη διάρκεια. Δεν περιμένω σοβαρό σύνδρομο long covid από την «όμικρον».

Για τους ανθρώπους που νόσησαν βαριά από τα προηγούμενα στελέχη, προετοιμαζόμαστε και θα φτιάξουμε ένα ιατρείο που για μερικούς μήνες ή και χρόνια θα έλεγα, θα λειτουργεί στην κλινική μας, με σκοπό για όσους βρέθηκαν να κάνουν post covid – με βλάβες κυρίως στα πνευμόνια- να τους βοηθήσουμε. Θέλουν μια παρακολούθηση με εξειδικευμένο εξοπλισμό. Αυτά το σύνδρομο μπορεί να κρατήσει και μερικά χρόνια ακόμη. Μπορούμε να τους βοηθήσουμε,με ψυχολογική υποστήριξη, με ασκήσεις αποκατάστασης και εργοθεραπείας», καταλήγει.

 

 

Πηγή: https://www.dikaiologitika.gr/

Κυστική Ίνωση: Οι νέες προκλήσεις για το 2022

Συνέντευξη για τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι ασθενείς με Κυστική Ίνωση για το 2022 με τον Αντιπρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συλλόγου Κυστικής Ίνωσης, Αντιπρόεδρο της Ένωσης ασθενών Ελλάδος και μέλος της επιτροπής του Εθνικού Μητρώου της νόσου.

 

«Έγινε η στραβή και ζήσαμε, ας ζήσουμε χωρίς περιορισμούς», αναφέρει σε συνέντευξη του, που δημοσιεύει το News4Health, ο Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συλλόγου Κυστικής Ίνωσης και της Ένωσης Ασθενών Ελλάδας, αλλά και μέλος της επιτροπής του Εθνικού Μητρώου Κυστικής Ίνωσης.

Ο Δημήτρης Κοντοπίδης μιλάει για τις σημαντικές εξελίξεις στη διαχείριση της νόσου και τις αλλαγές στην καθημερινότητα των ασθενών, αλλά και τις προκλήσεις που επιφυλάσσει το 2022 για τα άτομα με Κυστική Ίνωση.

Τι έχει αλλάξει την νέα χρονιά στην αντιμετώπιση της Κυστικής Ίνωσης; Έχει αυξηθεί το προσδόκιμο επιβίωσης χάρη σε νέες θεραπείες;

Το νέο έτος, βρίσκει τους ασθενείς μας, έτοιμους να «πάρουν την ζωή τους πίσω». Μετά από μια αποφασιστική, εκτεταμένη εκστρατεία διεκδίκησης της επαναστατικής θεραπείας καταφέραμε να προστατέψουμε τους επιβαρυμένους ασθενείς μας.

Είμαστε από τις ελάχιστες χώρες που πρόλαβαν να έχουν πρώιμη πρόσβαση, πρώτού εγκριθεί η κυκλοφορία της επαναστατικής θεραπείας στην Ευρώπη. Ο «life changing» όπως λένε, επαναστατικός τριπλός συνδυασμός φαρμάκου έχει εξαιρετικά αποτελέσματα.

Ασθενείς που βρίσκονταν σε αναπνευστική ανεπάρκεια τελικού σταδίου με λιγότερο από 30% αναπνευστική λειτουργία, πλέον μπορούν να μην εξαρτώνται από το οξυγόνο.

Υπάρχουν ασθενείς που έχουν ανεβάσει 10-15% της αναπνευστικής τους λειτουργίας και η αύξηση εξαρτάται από το πόσο επιβαρυμένοι ήταν όταν την ξεκίνησαν. Για αυτό και την διεκδικούμε έγκαιρα, ώστε να προλάβουμε όσο το δυνατόν σε καλύτερη κατάσταση τον πνεύμονα μας.

Επιπροσθέτως μειώνονται οι ημέρες νοσηλείας μας, η ανάγκη σε ινσουλίνη σε όσους είχαν αναπτύξει διαβήτη, έχουμε μείωση λοιμώξεων, αύξηση βάρους και μυϊκής μάζας και μια διάθεση που νιώθουμε ότι μπορούμε να τα κάνουμε σχεδόν τα πάντα. Το μ.ο. προσδόκιμο ζωής στο φετινό συνέδριο Κ.Ι. της Β.Αμερικής ανακοινώθηκε για πρώτη φορά στα 48 έτη και αυτό είναι μόνο η αρχή.

Ποια είναι η κατάσταση με την μεταμόσχευση πνευμόνων στην Ελλάδα; Η νέα θεραπεία αντικαθιστά την ανάγκη για μεταμόσχευση;

Οι μεταμοσχεύσεις πνευμόνων στην Ελλάδα είναι μια πονεμένη ιστορία. Το 2014 είχα προσωπικά μετρήσει να χάνουμε έναν ασθενή το μήνα περίπου, τους φίλες και φίλες που μεγαλώναμε μαζί σε ηλικίες 20-23 ετών. Με πρωτοβουλία μας, είχαμε καταφέρει να διασυνδεθούμε με το μεταμοσχευτικό κέντρο της Βιέννης και να σώζονται περίπου 5 ασθενείς τον χρόνο. Το 2019 δυστυχώς διακόπηκε η συνεργασία μας με την Αυστρία καθώς η κάθε χώρα οφείλει να καλύψει τις ανάγκες της σε μεταμοσχεύσεις.

Το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς ξεκίνησε το δικό μας μεταμοσχευτικό πρόγραμμα. Δεδομένου ότι η χώρα μας είναι από τις τελευταίες στην δωρεά οργάνων και τα μοσχεύματα του πνεύμονα είναι τα πιο δυσεύρετα και ευαίσθητα, θα αργήσουμε να έχουμε έναν ικανοποιητικό αριθμό μεταμοσχευσεων. Πέρα από την αναγκαία αύξηση των δοτών και των συγχρονων υποδομών που θα εξασφαλιστούν με την ολοκλήρωση του νέου μεταμοσχευτικού κέντρου του Ωνασείου το 2023, χρειαζόμαστε την εφαρμογή ενός ολοκληρωμένου θεσμικού πλαισίου, ιατρικές ομάδες με εμπειρία και υποστήριξη από το σύνολο της πολιτείας, επιστημονικής κοινότητας αλλά και ασθενών.

Η απώλεια του δικού μας Βασίλη, Γενικό Γραμματέα του Συλλόγου μας με ενεργό ρόλο στην ευαισθητοποίηση του κόσμου για δωρεά οργάνων αυτό το καλοκαίρι, αναδεικνύει την αναγκαιότητα για άμεση ανάπτυξη ενός ασφαλούς, αξιόπιστου και αποτελεσματικού προγράμματος μεταμοσχεύσεων. Υπάρχουν ασθενείς μας που δεν είναι επιλέξιμοι για τις θεραπείες που κυκλοφορούν και για κάποιους από αυτούς αλλά και από άλλες αναπνευστικές παθήσεις, όπως ΧΑΠ, πνευμονική υπέρταση, η πνευμονική ίνωση κλπ, η μεταμόσχευση πνεύμονα παραμένει η λύση επιβίωσης.

Ποιες είναι οι νέες προκλήσεις για τη νόσο; Τι απαιτείται να γίνει σε επίπεδο νέων τεχνολογιών για τη διαχείριση της κυστικής ίνωσης; Συμβαδίζει η Ελλάδα με την Ευρώπη;

Στην Ελλάδα τα τελευταία 10 χρόνια πλέον έχουμε αλλάξει τον χάρτη της νόσου. Έχουμε σημαντική βελτίωση σε σχέση με τις Βαλκανικές χώρες αναφορικά με την πρόσβαση σε εξειδικευμένες υπηρεσίες φροντίδας αλλά και καινοτόμων θεραπειών και είναι αποτέλεσμα συστηματικής διεκδίκησης, συνεργασιών και παρεμβάσεων.

Για παράδειγμα σήμερα έχουν καταφέρει να έχουν πρόσβαση με επιτυχή διαπραγμάτευση αποζημίωσης στον νέο επαναστατικό συνδυασμό 10 χώρες, κυρίως από την Βορειοδυτική Ευρώπη. Η Ελλάδα έχει μερική πρόσβαση μέσω ατομικών εισαγωγών, αποτελώντας θετική εξαίρεση από τις χώρες της Νοτιοανατολικής Ευρώπης.

Αυτές ακριβώς οι ανισότητες μεταξύ χωρών που αποτελούν τον κύριο λόγο χαμηλότερου προσδόκιμου ζωής των ασθενών με Κυστική Ίνωση και όχι η νόσος η ίδια, αποτελούν και στρατηγικό στόχο της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Κυστικής Ίνωσης αλλά και προσωπικό μου, ως Αντιπρόεδρος του CF Europe.

Η μεγάλη αλλαγή πέρα από την πρόσβαση στις επαναστατικές θεραπείες, είναι η είσοδος της τεχνολογίας και πρόκληση η αξιοποίηση της σε ευρύτερο πεδίο συνεργιών. Με την εισαγωγή των συσκευών αυτοδιαχείρισης (self management) της νόσου όπως τα σπιρόμετρα, τα wearables αλλά και με την μεταφορά του «νοσοκομείου στο σπίτι» – μέσω απομακρυσμένης παρακολούθησης (telemedicine) αλλάζει το μοντέλο παρακολούθησης και θεραπείας των ασθενών.

Με την συνδυαστική χρήση των Real World Data, που θα επιτευχθεί μέσω και της πρόσφατης ολοκλήρωσης του Εθνικού Μητρώου Κυστικής Ίνωσης, δίνεται πλέον δυνατότητα έγκυρων και στοχευμένων παρεμβάσεων, μειώνοντας την ανισότητα στην πρόσβαση και βελτίωσης της περίθαλψης αλλά και έρευνας.

Η ευρύτερη πλέον στρατηγική από την επικοινωνία και ευαισθητοποίηση περνάει σε παρεμβάσεις με βάση την τεκμηρίωση, την αξιοποίησης των «μεγάλων δεδομένων» και την χρήση της ψηφιακής υγείας όπου και παρακολουθώ στενά μέσω της εξειδίκευσής μου σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο.

Γιατί πρέπει να συνεχίσει να ακούγεται η φωνή των ασθενών με κυστική ίνωση; Ποια είναι η καθημερινότητα ενός ασθενούς με τις νέες θεραπείες;

Έχουμε την ευτυχία πλέον να είμαστε μια «ορατή» πάθηση και αναμένουμε σύντομα να ολοκληρωθούν οι διαπραγματεύσεις της επαναστατικής θεραπείας ώστε να έχουν όλοι οι ασθενείς μας πρόσβαση. Η «φωνή» μας πρέπει να παραμένει ισχυρή, ώστε να εξασφαλιστεί η ανάπτυξη μεταμοσχεύσεων πνεύμονα, μέχρι να έρθουν οι γονιδιακές θεραπείες που θα δώσουν οριστικό τέλος στην πάθησή μας.

Η ψυχολογική υποστήριξη των ασθενών αλλά και της οικογένειας για την διαχείριση της νέας μας πραγματικότητας είναι σημαντικός παράγοντας για μια θετική αλλά τεράστια αλλαγή. Παρόμοια κατάσταση είχαν βιώσει οι ασθενείς με HIV, όταν ανακαλύφθηκε η θεραπεία τους. Τους έφερε ξαφνικά αντιμέτωπους με το ενδεχόμενο να ζήσουν χωρίς να είναι προετοιμασμένοι, καθώς ήταν «ξεγραμμένοι» από την κοινωνία αλλά είχαν χάσει εγκαταλείψει και οι ίδιοι την ελπίδα. Η καθημερινή άσκηση, διατροφή, η διατήρηση της υγείας μας, αλλά και η εργασιακή μας ένταξη στην φυσιολογική ζωή είναι η προσωπική μας πρόκληση.

Η αυτοδιαχείρηση της νόσου, η τηλεϊατρική, τα καινοτόμα φάρμακα και χρήση των αποτελεσμάτων των RWD στην έρευνα και τα θεραπευτικά πρωτόκολλα μέσω της αξιοποίησης και του Εθνικού Μητρώου Κυστικής Ίνωσης μετατρέπουν την θεραπεία μας ως μια ξεκούραστη διαδικασία αυτοβελτίωσης και πρόληψης. Οι ασθενείς μας πλέον έχουν ολοένα και περισσότερο «απεριόριστη ανάσα» και ο νέος μας στόχος η αύξηση ποιότητας ζωής. Έγινε η στραβή και ζήσαμε, ας ζήσουμε χωρίς περιορισμούς…

Στην Ελλάδα υπολογίζονται 500.000 φορείς, γεννιέται ένα παιδί την εβδομάδα και έχουν καταγραφεί 750 ασθενείς. Περισσότερες πληροφορίες www.cysticfibrosis.gr

* Ο κ. Κοντοπίδης βραβέυτηκε τον Σεπτέμβριο με το ELF Award 2021 από τον ευρωπαϊκή αναπνευστική κοινότητα για την καθοριστική συμβολή του στην πρόσβαση των ασθενών στις καινοτόμες θεραπείες με την συγκλονιστική του άρνηση μεταμόσχευσης πνεύμονα που περίμενε επί 2 χρόνια.

 

 

Πηγή: https://www.dikaiologitika.gr/

Προειδοποίηση ΠΟΥ: Περισσότεροι από τους μισούς Ευρωπαίους ενδέχεται να κολλήσουν Όμικρον τους επόμενους δυο μήνες

Περισσότεροι από τους μισούς Ευρωπαίους ενδέχεται να έχουν προσβληθεί από το παραλλαγμένο στέλεχος Όμικρον του κορονοϊού τις επόμενες έξι με οκτώ εβδομάδες, προειδοποίησε σήμερα ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας.

 

Την πρώτη εβδομάδα του 2022 στην Ευρώπη καταγράφηκαν περισσότερα από 7 εκατομμύρια νέα κρούσματα covid-19, αριθμός υπερδιπλάσιος σε σχέση με πριν δύο εβδομάδες, επεσήμανε στη διάρκεια διαδικτυακής ενημέρωσης του Τύπου ο διευθυντής για την Ευρώπη του ΠΟΥ Χανς Κλούγκε.

“Με αυτούς τους ρυθμούς, το Ινστιτούτο Υγειονομικών Μετρήσεων και Εκτιμήσεων (IHME) προβλέπει ότι περισσότερο από το 50% του πληθυσμού της περιοχής θα έχει μολυνθεί από την Όμικρον τις επόμενες 6 με 8 εβδομάδες”, πρόσθεσε.

 

 

Πηγή: https://www.dikaiologitika.gr/

Προβλήματα και για τους παθητικούς στο άτμισμα ηλεκτρονικού τσιγάρου

Οι παθητικοί ατμιστές – δηλαδή όσοι εκτίθενται στη νικοτίνη λόγω χρήσης ηλεκτρονικού τσιγάρου από άλλους και είναι το αντίστοιχο των παθητικών καπνιστών – έχουν αυξημένη πιθανότητα, ακόμη και οι νέοι ενήλικες, να εμφανίσουν συμπτώματα βρογχίτιδας και δύσπνοιας, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική μελέτη, την πρώτη που κάνει αυτή την διαπίστωση.

Αν αυτό επιβεβαιωθεί από άλλες έρευνες, τότε προκύπτει ζήτημα απαγόρευσης του ηλεκτρονικού τσιγάρου και άλλων παρεμφερών προϊόντων στους δημόσιους χώρους, σύμφωνα με τους Αμερικανούς επιστήμονες.

Παρά την εξάπλωση του ατμίσματος, λίγα πράγματα είναι μέχρι στιγμής γνωστά για τις πιθανές επιπτώσεις του στην υγεία, ιδίως στην περίπτωση του παθητικού ατμίσματος.

Μολονότι η έκθεση των παθητικών ατμιστών στη νικοτίνη είναι μικρότερη σε σχέση με τους παθητικούς καπνιστές, τα επίπεδα των πολύ μικρών σωματιδίων που περιέχονται στο αερόλυμα του ηλεκτρονικού τσιγάρου μπορεί να είναι μεγαλύτερα.

Αυτό το αερόλυμα περιέχει χημικές πτητικές ουσίες και μέταλλα που είναι επιβλαβή για τον ιστό των πνευμόνων.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Ταλάτ Ισλάμ του Τμήματος Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου της Νότιας Καλιφόρνιας στο Λος Άντζελες, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο πνευμονολογικό περιοδικό «Thorax»(Θώραξ), ανέλυσαν στοιχεία για 2.090 άτομα σε βάθος εξαετίας, αναφορικά με τον βαθμό που εκτίθεντο στο σπίτι τους σε παθητικό κάπνισμα ή σε άτμισμα και κατά πόσο αυτή η έκθεση σχετιζόταν με προβλήματα υγείας των πνευμόνων τους.

Ως συμπτώματα βρογχίτιδας θεωρήθηκαν: βρογχίτιδα κατά τους προηγούμενους 12 μήνες ή καθημερινός βήχας το πρωί ή άλλες ώρες της μέρας για τουλάχιστον τρεις συνεχόμενους μήνες ή το μπούκωμα και το φλέμα που δεν προέρχονταν από κρυολόγημα.

Διαπιστώθηκε ότι σε σχέση με όσους δεν είχαν εκτεθεί ποτέ σε παθητικό άτμισμα, οι παθητικοί ατμιστές είχαν 40% μεγαλύτερη πιθανότητα να εμφανίσουν συμπτώματα βρογχίτιδας και 53% μεγαλύτερη πιθανότητα για δύσπνοια.

Ειδικότερα, οι παθητικοί ατμιστές που δεν είχαν καπνίσει ή κάνει χρήση ηλεκτρονικού τσιγάρου κατά τις προηγούμενες 30 μέρες, είχαν ακόμη μεγαλύτερη επίπτωση στους πνεύμονές τους, καθώς είχαν τριπλάσια πιθανότητα για συμπτώματα βρογχίτιδας και διπλάσια για δύσπνοια, σε σχέση με εκείνους που δεν είχαν εκτεθεί στο παθητικό άτμισμα.

Τα ευρήματα θεωρούνται ανάλογα με εκείνα που έχουν παρατηρηθεί στους παθητικούς καπνιστές, σύμφωνα με τους ερευνητές, συνεπώς, αν επιβεβαιωθούν από περαιτέρω μελέτες, δικαιολογείται η απαγόρευση του ατμίσματος στους δημόσιους χώρους.

Η δρ Άννα Λουτσία Φουέντες του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στο Σαν Ντιέγκο ανέφερε ότι οι συσκευές ατμίσματος εξ αρχής προβλήθηκαν ως μικρότερου κινδύνου για την υγεία«όμως αυξάνονται τα στοιχεία περί του αντιθέτου. Ακόμη πιο ανησυχητικό είναι ότι το μάρκετινγκ τους εστιάζει στον ευάλωτο εφηβικό πληθυσμό».

 

 

Πηγή: https://www.dikaiologitika.gr/

Δημόσια Υγεία Ακριβείας: Πως μπορεί να βελτιώσει την υγεία του πληθυσμού

Δυνατότητα ταυτοποίησης της διασποράς του ιού σε πραγματικό χρόνο σε κάθε γειτονιά της πόλης παρέχει ένα πρόγραμμα ανάλυσης δεδομένων ανοιχτού κώδικα (SaTScan). Η  λεπτομερή χαρτογράφηση των κρουσμάτων συμβάλει προκειμένου να εφαρμοστεί στοχευμένη πρόληψη  στις περιοχές που έχουν τη μεγαλύτερη μετάδοση.

Τον Απρίλιο του 2020, όταν εκδηλώθηκε το πρώτο κύμα της πανδημίας COVID-19, η επιδημιολόγος Sharon Green και οι συνεργάτες της διερεύνησαν σε λεπτομέρεια τη διασπορά του ιού στη Νέα Υόρκη. Η συγκεκριμένη προσέγγιση διαφέρει από το «παραδοσιακό»» σχέδιο αντιμετώπισης πανδημιών των γενικευμένων μέτρων τύπου lockdown καθώς και μαζικό έλεγχο της  κοινότητας.

Σε πρόσφατο άρθρο του περιοδικού nature αναδεικνύεται η σημασία μιας νέας προσέγγισης της δημόσιας υγείας ακριβείας. H βιβλιογραφία ανασκοπείται από τους καθηγητές της Ιατρικής του ΕΚΠΑ Δημήτριο Παρασκευή (Αναπληρωτής Καθηγητής Επιδημιολογίας και Προληπτικής Ιατρικής) και Θάνο Δημόπουλο (Πρύτανης ΕΚΠΑ).

«Αντί να κατευθύνουμε μια κινητή μονάδα μη στοχευμένα σε μια περιοχή που υπάρχει έξαρση, μπορούμε να κατευθύνουμε την κινητή μονάδα ακριβώς στη γειτονιά που παρατηρείται έξαρση», εξηγεί η Dr. Greene. Το παράδειγμα αυτό αποσαφηνίζει τον ορισμό της στοχευμένης δημόσιας υγείας «ακριβείας».

Πρόκειται για τεχνοκεντρική, στοχευμένη προσέγγιση η οποία έχει αξιοποιηθεί και από άλλους επιδημιολόγους για την αντιμετώπιση του COVID-19 είναι μέρος ενός σύγχρονου επιστημονικού κλάδου που είναι γνωστός ως Δημόσια Υγεία Ακριβείας (precision public health). Μάλιστα εκτιμάται ότι αποτελεί εκσυγχρονισμό της επιδημιολογίας, παρόμοιος με τον τρόπο με τον οποίο η ιατρική ακριβείας έχει μεταμορφώσει την υγειονομική περίθαλψη, όπως σημειώνει  ο Muin Khoury, διευθυντής του Γραφείου Γονιδιωματικής και Ακριβείας Δημόσιας Υγείας στο Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων των ΗΠΑ ( CDC).

Τι είναι δημόσια υγεία ακριβείας;

Περιλαμβάνει τη σύζευξη μεθόδων:

  • ανάλυση δεδομένων, όπως η αλληλούχιση του γονιδιώματος παθογόνων για τον εντοπισμό επιδημικών εκρήξεων (outbreaks)
  • συλλογή διαφορετικών ειδών δεδομένων αναφορικά με επιβλαβείς περιβαλλοντικές εκθέσεις.
  • φιλόδοξο σχέδιο των στοχευμένων παρεμβάσεων σε άτομα με το μεγαλύτερο κίνδυνο ή με τη μεγαλύτερη ανάγκη για παρεμβάσεις.

Στον αντίλογο, άλλοι επιστήμονες ανησυχούν ότι η προσέγγιση «ακριβείας» μπορεί να μας αποπροσανατολίσει από την παραδοσιακή τακτική δημόσιας υγείας. Εναστάσεις προέβαλε ο  Dr. Sandro Galea, επιδημιολόγος και κοσμήτορας της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου της Βοστώνης, όπως και άλλοι επιδημιολόγοι.

Σημειώνεται όμως ότι και πριν από την πανδημία, πολλά Τμήματα δημόσιας υγείας,  πραγματοποιούσαν αναλύσεις δεδομένων σε πραγματικό χρόνο για τον εντοπισμό επιδημικών εκρήξεων από μολυσματικές ασθένειες.  Κατά την τελευταία 15ετία, εργαστήρια δημόσιας υγείας σε όλο τον κόσμο αναλύουν την αλληλουχία των γονιδιωμάτων παθογόνων – τα οποία μεταλλάσσονται συνεχώς και καθώς μεταδίδονται μεταξύ των ανθρώπων. Στόχος είναι η χαρτογράφηση της διασποράς και την εκτίμηση παραμέτρων που θα είναι χρήσιμες για τη δημόσια υγεία. Όλοι οι επιστήμονές συγκλίνουν  ότι η δημόσια υγεία θα συνεχίσει να παίζει σημαίνοντα ρόλο υψίστης σημασίας τις επόμενες δεκαετίες.

Η κ. Παρασκευή και ο κ. Δημόπουλος σχολιάζουν πως η Δημόσια Υγεία μπορεί να ωφεληθεί σημαντικά από νέες μεθόδους και προσεγγίσεις που αποδεδειγμένα έχουν βοηθήσει στην εκτίμηση κρίσιμων παραμέτρων για τη διασπορά ενός παθογόνου ή γενικότερα για την αντιμετώπιση χρόνιων νοσημάτων. Σε κάθε περίπτωση όμως οι νέες προσεγγίσεις δεν θα πρέπει να υποκαταστήσουν τις κλασικές μεθόδους, αλλά θα πρέπει να χρησιμοποιούνται παράλληλα.

 

 

Πηγη: https://virus.com.gr/

1922 – 2022: 100 χρόνια Ινσουλίνης – Η αληθινή ιστορία του Leonard Thomson

Η αληθινή ιστορία του πρώτου παιδιού με Σακχαρώδη διαβήτη στο κόσμο, που σώθηκε χάρις στην ινσουλίνη – Πως ανακαλύφθηκε η ορμόνη που άλλαξε τη ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων – Από τι πέθανε τελικά ο Leonard

Στις 11 του Ιανουαρίου 2022 συμπληρώνονται 100 χρόνια, από την ημέρα που έγινε η πρώτη ένεση ινσουλίνης, σε ένα 14χρονο αγόρι από τον Καναδά, που αργοπέθαινε στην αγκαλιά της μητέρας του και ονομαζόταν Leonard Thomson!

Η αληθινή ιστορία του πρώτου παιδιού στον κόσμο, που σώθηκε χάρη στην ινσουλίνη, μπορεί να ξεδιπλώσει το μεγαλείο και την προσφορά, όσων επιστημόνων συνέβαλαν στην κορυφαία αυτή ανακάλυψη.

Η ινσουλίνη, γλίτωσε τον Leonard από βέβαιο θάνατο και του χάρισε τη δυνατότητα να ζήσει τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής του, σχεδόν φυσιολογικά, μέχρι να πεθάνει, κατά τραγική ειρωνεία, από βρογχοπνευμονία τον Απρίλιο του 1935, λίγο καιρό πριν ανακαλυφθούν τα αντιβιοτικά.

Ο Leonard Thomson, γεννήθηκε στο Τορόντο του Καναδά το 1908. Για πρώτη φορά ήλθε σε επαφή με τον ιατρικό κόσμο της εποχής του, όταν στις 2 Δεκεμβρίου 1921 μπήκε στο Γενικό Νοσοκομείο του Τορόντο εξ αιτίας μιας ασυνήθιστης πολυουρίας και έντονης συχνουρίας ιδιαίτερα τη νύχτα.

Στο νοσοκομείο, οι εξετάσεις δεν άργησαν να αποδείξουν, ότι ο μικρός Leonard έπασχε από νεανικό Σακχαρώδη Διαβήτη. Ήταν ακριβώς 13 χρονών και ζύγιζε μόλις 29 κιλά.

Αμέσως μετά τη διάγνωση, μπήκε στο καθιερωμένο θεραπευτικό σχήμα της εποχής, που δεν ήταν τίποτα άλλο από μία αυστηρά περιορισμένη δίαιτα 450 θερμίδων, η οποία περιλάμβανε μόνο χορταρικά και στην οποία προστίθεντο εναλλάξ λίγο κρέας ή φρούτα.

Με την αυστηρότατη δίαιτα, η κατάσταση του βελτιώθηκε ελάχιστα. Το σάκχαρο αίματος κυμαινόταν από 350 έως 560 mg/dL και η οξόνη στα ούρα από + έως ++++!

Τον Ιανουάριο του 1922, ο μικρός Leonard είχε αδυνατίσει πάρα πολύ και οι γιατροί που τον παρακολουθούσαν, στη Παιδιατρική Κλινική του Πανεπιστημίου του Τορόντο, δεν ήλπιζαν ότι θα ζήσει πολύ ακόμα!

Άλλωστε όλα τα παιδιά της προ-ινσουλινικής περιόδου, δεν ζούσαν περισσότερο από 2-4 χρόνια και αυτά στερημένα, πεινασμένα και μαρτυρικά.

Τον ίδιο ακριβώς καιρό, οι Banding και Best, μετά από μήνες σκληρής και επίπονης ερευνητικής προσπάθειας, μέσα σε αντίξοες και προβληματικές συνθήκες, μόλις είχαν παρασκευάσει το πρώτο παγκρεατικό εκχύλισμα, που ελάττωνε το σάκχαρο σε παγκρεατεκτομηθέντα σκυλιά και ήταν έτοιμοι να το χορηγήσουν δοκιμαστικά σε ανθρώπους.

Η ώρα της κλινικής εφαρμογής σε ανθρώπους είχε φθάσει!

Όμως, ούτε ο Banding, ούτε ο Best, σαν ερευνητές, είχαν κλινική αρμοδιότητα χορήγησης του νέου «φαρμάκου», σε ασθενείς που νοσηλεύονταν στο νοσοκομείο! Αυτό το αγνοούσαν!

Καθώς βάδιζαν στο διάδρομο, του Νοσοκομείου με τη σύριγγα του «νέου φαρμάκου» στο χέρι, για τη μεγάλη στιγμή, ο Καθηγητής και οι γιατροί της Παιδιατρικής κλινικής του Νοσοκομείου τους απαγόρευσαν να μπουν στο θάλαμο και να χορηγήσουν την ανακάλυψή τους.

Mετά από πολλές συζητήσεις, διαμάχες και αντιπαραθέσεις, σε συνεννόηση του τμήματος Φυσιολογίας, υπό τον Καθηγητή MacLeod, στο οποίο ανήκαν οι δύο ερευνητές και της Παιδιατρικής Κλινικής του Γενικού Νοσοκομείου του Τορόντο, αποφασίσθηκε η πρώτη δοκιμή να γίνει στις 11 Ιανουαρίου 1922, από τους γιατρούς της Παιδιατρικής Κλινικής του Νοσοκομείου του Τορόντο.

Το πρωί της 11ης Ιανουαρίου 1922, ένας νεαρός Γιατρός, ο E.P.Jeffrey, εσωτερικός βοηθός της Παιδιατρικής Κλινικής του Γενικού Νοσοκομείου του Τορόντο, υπό την εποπτεία και ευθύνη του Επιμελητού του, Dr Walter R. Cambell, χορήγησε ενδομυϊκά 7,5 ml παγκρεατικού εκχυλίσματος, το οποίο ονόμασαν προσωρινά «ορό MacLeod» σε κάθε γλουτό του 14χρονου πια Leonard Thomson!

Ο Banding και ο Best, παρακολουθούσαν την όλη διαδικασία από το παράθυρο της πόρτας του θαλάμου, αφού δεν τους επέτρεψαν να μπουν στο θάλαμο και να παρακολουθήσουν από κοντά, τη πρώτη δοκιμή του παγκρεατικού εκχυλίσματος που αυτοί ανακάλυψαν.

Στις επόμενες 6 ώρες, παρατηρήθηκε μια παροδική ελάττωση του σακχάρου αίματος από 470 σε 320 mg/dL, χωρίς όμως αισθητή βελτίωση της κλινικής κατάστασης του μικρού Leonard.

Η απελπισία και η απογοήτευση στα πρόσωπα των Banding και Best, που περίμεναν εναγωνίως τα αποτελέσματα στο εργαστήριο τους, ήταν εμφανής.

Προς στιγμή πέρασε από το μυαλό τους, ότι απέτυχαν και ήλθε το πλήρωμα του χρόνου να αποσυρθούν από την ερευνητική τους προσπάθεια, που τόσο τους είχε απορροφήσει και ταλαιπωρήσει το τελευταίο διάστημα.

Ο καθηγητής MacLeod όμως, που στην αρχή των ερευνών τους, αμφισβήτησε έντονα τις δυνατότητες των νεαρών επιστημόνων να πετύχουν, εκεί που οι κορυφαίοι ερευνητές της εποχής είχαν αποτύχει, αλλά και οι γιατροί που πραγματοποίησαν την πρώτη ένεση, ούτε που ήθελαν να ακούσουν για εγκατάλειψη της προσπάθειας.

Μάλιστα ζήτησαν περισσότερο παγκρεατικό εκχύλισμα για να ξανα-προσπαθήσουν. Δυστυχώς όμως, το «ιστορικό» αυτό γεγονός, δεν είχε άμεση συνέχεια, διότι δεν υπήρχε άλλο διαθέσιμο παγκρεατικό εκχύλισμα, για συνέχιση της θεραπείας.

Έτσι ο μικρός Leonard άρχισε πάλι την εξαντλητική δίαιτα των 450 θερμίδων.

Στις 18 Ιανουαρίου 1922, οι γιατροί μετά από υπόδειξη του Leonard, διαπίστωσαν στο σημείο των ενέσεων του αριστερού γλουτού, μία σκληρυντική επιφάνεια, η οποία υποδηλούσε την ύπαρξη ενός άσηπτου αποστήματος. Ήταν η υπόδειξη, αλλά και η απόδειξη, ότι το παγκρεατικό εκχύλισμα δεν ήταν ακόμη τόσο καθαρό, ώστε να χρησιμοποιηθεί άφοβα και χωρίς προβλήματα στους ανθρώπους και ιδιαίτερα στα παιδιά.

Εν τω μεταξύ, ο απόηχος της μεγάλης ανακάλυψης άρχισε να γίνεται όλο και περισσότερο αντιληπτός, παρά τα περιορισμένα μέχρι στιγμής αποτελέσματα και τις δυσκολίες επικοινωνίας μεταξύ των επιστημόνων της εποχής.

Ο διάσημος για την εποχή του, Καθηγητής της Φυσιολογίας MacLeod και «αφεντικό» των Banding και Best, άρχισε να συνειδητοποιεί και να αναγνωρίζει τη σημασία της ερευνητικής προσπάθειας των νεαρών επιστημόνων, με αποτέλεσμα να αποφασίσει να εγκαταλείψει όλες τις ερευνητικές του εργασίες και να ρίξει όλο το βάρος του εργαστηρίου του, στη διερεύνηση της φυσιολογικής δράσης του παγκρεατικού εκχυλίσματος, στον ανθρώπινο οργανισμό.

Καθοριστικής σημασίας υπήρξε η συνεργασία και βοήθεια ενός επισκέπτη Καθηγητή Βιοχημείας, του J.P.Collip, ο οποίος δεν άργησε να παρασκευάσει ένα καινούργιο παγκρεατικό εκχύλισμα, πιο καθαρό και περισσότερο δραστικό.

Στις 23 Ιανουαρίου 1922, 5ml από το καινούργιο και καθαρότερο παγκρεατικό εκχύλισμα, που το ονόμασαν «ορό του Collip», ενέθηκε στο υπογάστριο του μικρού Leonard. Ακολούθησαν άλλα 10ml, σε δυο διαδοχικές δόσεις, τις επόμενες 24 ώρες.

Το σάκχαρο αίματος από 520mg/dL το πρωί της 23ης Ιανουαρίου, έπεσε στα 120 mg/dL στις 5:00 το πρωί της επόμενης ημέρας και το βράδυ της 24ης Ιανουαρίου, μετά από δύο διαδοχικές ενέσεις των 10ml, το ζάχαρο ήταν 100 mg/dL!

Πλέον δεν υπήρχε καμιά αμφιβολία, ότι το παγκρεατικό εκχύλισμα ήταν αποτελεσματικό και ότι ο «ορός του Collip», ήταν πιο καθαρός και δραστικός από τον «ορό του MacLeod».

Ο Collip όμως, από τη χαρά και τον ενθουσιασμό του, που απομόνωσε και «καθάρισε» το παγκρεατικό εκχύλισμα, ξέχασε να καταγράψει λεπτομερώς τη μέθοδο παρασκευής και καθαρισμού του, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να το ξαναδημιουργήσει.

Ευτυχώς, ο φιλόδοξος νεαρός βιοχημικός Best, με τη προτροπή του Banding, κατόρθωσε να παρασκευάσει και αυτός, ένα καθαρότερο και πιο δραστικό εκχύλισμα, με αποτέλεσμα, ο νεαρός Leonard να μη σταματήσει τη θεραπεία του.

Η «εποποιία» της ινσουλίνης μόλις είχε αρχίσει!

Από την 23 Ιανουαρίου μέχρι και τις 4 Φεβρουαρίου 1922, ο μικρός Leonard Thomson, συνέχισε να κάνει καθημερινά ενέσεις από το καινούργιο παγκρεατικό εκχύλισμα, με έκδηλη κλινική βελτίωση. Τα σάκχαρο στα ούρα ελαττώθηκε, η οξόνη εξαφανίσθηκε και το παιδί έγινε πιο έξυπνο, πιο ζωηρό και όπως έλεγε ο ίδιος αισθανόταν πιο δυνατός και ικανός να σταθεί για πρώτη φορά, μετά από καιρό, στα πόδια του.

Όταν η χορήγηση του παγκρεατικού εκχυλίσματος σταματούσε, τότε όλα τα αρχικά συμπτώματα και εργαστηριακά ευρήματα ξαναπαρουσιάζονταν.

Κανένας πια δεν διατηρούσε τη παραμικρή αμφιβολία, ότι η “Isletin” η πρώτη ονομασία που δόθηκε στην ινσουλίνη, ήταν προϊόν της εσωτερικής έκκρισης των νησιδίων του παγκρέατος που ρυθμίζει το μεταβολισμό των υδατανθράκων.

Από τη παρατήρηση αυτή, η ινσουλίνη, πήρε τελικά το όνομα της, από τη λατινική λέξη “Insula” που σημαίνει «νήσος» και μας παραπέμπει στα “νησίδια του Langerhans”. Την πρότεινε ο Καθηγητής MacLeod στον Banding και εκείνος τη βρήκε πολύ εύηχη και σωστή.

Εν τω μεταξύ ο μικρός Leonard συνέχισε τις καθημερινές του ενέσεις με μεγάλη κλινική βελτίωση. Βγήκε από το Νοσοκομείο στις 15 Μαΐου 1922, ζυγίζοντας 30,6 κιλά.

Έκτοτε, ο νεαρός Leonard Thomson, χάρις στη ινσουλίνη, άρχισε να ζει μια σχεδόν φυσιολογική ζωή, εργαζόμενος κατά καιρούς και παίζοντας ακόμη και Baseball!

Η θεραπεία που ακολουθούσε ο Leonard ήταν 30 μονάδες πριν το πρωινό γεύμα, 25 μονάδες πριν το μεσημεριανό, 20 μονάδες πριν το βραδινό και 20 μονάδες πριν κοιμηθεί.

Η «δίαιτα του» περιλάμβανε, 50 γρ. λεύκωμα, 100 γρ. υδατάνθρακες και 160 γρ. λίπη.

Την παρακολούθησή του είχε αναλάβει προσωπικά, ο γιατρός που επέβλεψε τη χορήγηση της πρώτης ένεσης Ινσουλίνης, Walter Cambell.

Μέχρι πριν από λίγα χρόνια, οι διάφορες φήμες μας έκαναν να πιστεύουμε, ότι το αγόρι που γλίτωσε από βέβαιο θάνατο και χάρις στην ανακάλυψη της iνσουλίνης μπόρεσε να ζήσει μία σχεδόν φυσιολογική ζωή, είχε χάσει τη ζωή του σε αυτοκινητιστικό ατύχημα, υποκύπτοντας στα τραύματα του.

Έπρεπε να περάσουν πολλά χρόνια για να μάθουμε τη πραγματική αλήθεια, για το τέλος, του πρώτου παιδιού στο κόσμο με Σακχαρώδη Διαβήτη, που σώθηκε χάρις στην ινσουλίνη.

Με την ευκαιρία του εορτασμού των 150 χρόνων του Γενικού Νοσοκομείου του Τορόντο, μια ομάδα ιατρών στη προσπάθεια τους να προετοιμάσουν ένα Συμπόσιο αφιερωμένο στο Σακχαρώδη Διαβήτη, ανακάλυψε τυχαία στα αρχεία του νοσοκομείου το τελευταίο ιστορικό του Leonard Thomson!

Το γεγονός αυτό δημιούργησε την αφορμή και τη περιέργεια στους γιατρούς, να αναζητήσουν και να μάθουν, τι τελικά απέγινε το πρώτο παιδί στο κόσμο, που σώθηκε χάρις στη ανακάλυψη της ινσουλίνης.

Έπειτα από λεπτομερή έρευνα και ψάχνοντας στο Παθολόγο-Ανατομικό Μουσείο του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου του Τορόντο, ανακάλυψαν το πάγκρεας του Leonard Thomson, διατηρημένο σε φορμαλίνη και στη Παιδιατρική Κλινική, τα πρώτα φύλλα των ιστορικών του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του τελευταίου ιστορικού του, μπήκε στο Νοσοκομείο στις 17 Απριλίου 1935, γιατί παρουσίαζε πυρετό, αρθραλγίες, ανορεξία, ναυτία και εμέτους. Παρά τις 80 μονάδες ινσουλίνης που έκανε σε 4 δόσεις, ήταν αδύνατον να σιτισθεί και προοδευτικά έπεσε σε ημι-κωματώδη κατάσταση.

Την επόμενη ημέρα το πρωί παρουσιάσθηκαν ακροαστικά, στην αριστερή βάση του πνεύμονα. Παρά τη χορήγηση υγρών και ινσουλίνης το σάκχαρο παρέμεινε σε υψηλά επίπεδα και ο πυρετός ανέβηκε στο 39,6.

Το πρωί της τρίτης ημέρας, βρέθηκε σε κωματώδη κατάσταση, τα ακροαστικά είχαν επεκταθεί και στους δυο πνεύμονες και ήταν κυανωτικός.

Η χορήγηση οξυγόνου δεν απέδωσε και στις 2:15 μ.μ. της 20ης Απριλίου 1935, ο Leonard Thomson πέθανε από οξεία αμφοτερόπλευρη βρογχοπνευμονία.

Αυτή είναι η αληθινή ιστορία του πρώτου παιδιού με Σακχαρώδη διαβήτη στο κόσμο, που σώθηκε χάρις στην ινσουλίνη αλλά πέθανε από πνευμονία λίγο πριν ανακαλυφθούν τα αντιβιοτικά.

Αυτή είναι η ιστορία που σφραγίζει μια ολόκληρη εποχή, την προ-ινσουλινική- και ανοίγει μία καινούργια.

Μια εποχή που ο Σακχαρώδης Διαβήτης, «έλιωνε» καθημερινά τα αθεράπευτα διαβητικά παιδιά που ζούσαν 2-4 χρόνια και αυτά μαρτυρικά, πεινασμένα και απελπισμένα.

Και όλα άλλαξαν, από την ημέρα που ανακαλύφθηκε και εφαρμόσθηκε κλινικά στον Leonard Thomson, «αυτό το μυστηριώδες κάτι», η ινσουλίνη.

Η ορμόνη, που άλλαξε τη ζωή και το μέλλον εκατομμυρίων ανθρώπων!

Η ορμόνη που χάρισε και χαρίζει τη χαμένη ελπίδα, σε κάθε άνθρωπο με Σακχαρώδη Διαβήτη, προσφέρει δύναμη, κουράγιο και ευεξία, και εξασφαλίζει πολλά και καλά χρόνια ζωής!

Γιατί πραγματικά η ινσουλίνη δεν είναι φάρμακο αλλά «ορμόνη ζωής».

 

Γράφουν οι Δρ. Πέτρος Λ. Θωμάκος και Δρ. Χρήστος Σπ. Ζούπας, Διαβητολογικό Κέντρο και Κλινική Νοσοκομείου «ΥΓΕΙΑ»

 

 

Πηγη: https://ygeiamou.gr/

Υλοποιούνται οι δράσεις του GRIPP/SNF για τις Νοσοκομειακές Λοιμώξεις και τη Μικροβιακή Αντοχή

Σε πλήρη ανάπτυξη από την αρχή του 2022 οι δράσεις του GRIPP/SNF για τις Νοσοκομειακές Λοιμώξεις και τη Μικροβιακή Αντοχή

 

Στην 4η και ουσιαστικότερη φάση του βρίσκει η νέα χρονιά το Πανελλήνιο Πρόγραμμα για τον Έλεγχο και την Πρόληψη των Νοσοκομειακών Λοιμώξεων (ΝΛ) και της Μικροβιακής Αντοχής (ΜΑ), με τον διακριτικό τίτλο GRIPP/SNF, το οποίο υλοποιείται σε δέκα (10) επιλεγμένα δημόσια νοσοκομεία της χώρας, με αποκλειστική δωρεά του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος και με διαχειριστή το Κέντρο Κλινικής Επιδημιολογίας και Έκβασης Νοσημάτων – CLEO (cleoresearch.org).

Η φάση αυτή περιλαμβάνει την καταγραφή της υφιστάμενης κατάστασης ως προς τις ΝΛ, καθώς και σειρά παρεμβάσεων που έχουν ήδη σχεδιαστεί και θα πραγματοποιηθούν εντός των επόμενων 4 ετών, με στόχο τη μείωση των Νοσοκομειακών Λοιμώξεων και της Μικροβιακής Αντοχής. Ο στόχος αυτός, που είναι προτεραιότητα και για την Πολιτεία, αποτελεί σημαντική πρόκληση καθώς η Ελλάδα βρίσκεται στην τελευταία θέση των επιδόσεων στην αντιμικροβιακή αντοχή και την πρόληψη των ΝΛ σε επίπεδο Ε.Ε.

Ήδη στο πλαίσιο του Προγράμματος τα συνεργαζόμενα νοσοκομεία έχουν ενισχυθεί με Νοσηλευτές Επιτήρησης Λοιμώξεων (ΝΕΛ) και έχει ξεκινήσει, σε συνεργασία με το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΕΚΠΑ), ειδικό Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα για την εξειδίκευση των Νοσηλευτών στην πρόληψη των λοιμώξεων, με εντυπωσιακή συμμετοχή.

Ταυτόχρονα, μέσω του GRIPP/SNF για πρώτη φορά στην Ελλάδα αναπτύχθηκε και εγκαταστάθηκε στα 10 πιλοτικά νοσοκομεία ενιαία ηλεκτρονική πλατφόρμα καταχώρησης μετρήσεων για τις ΝΛ, ώστε να καταγράφονται με κοινό τρόπο οι δείκτες καθώς και οι μεταβολές που επιτυγχάνονται στις επιδόσεις στον συγκεκριμένο τομέα.

Λίγο πριν από το τέλος του 2021 ολοκληρώθηκαν οι εναρκτήριες επισκέψεις της επιστημονικής ομάδας του Προγράμματος στα δέκα συνεργαζόμενα νοσοκομεία, στο πλαίσιο των οποίων δόθηκε ιδιαίτερη έμφαση τόσο στην ανάγκη αναγνώρισης από τις Διοικήσεις των Νοσοκομείων και από όλους τους Επαγγελματίες Υγείας του σοβαρού προβλήματος των ΝΛ και της ΑΜ όσο και στη δέσμευσή τους ότι θα εφαρμόσουν τις παρεμβάσεις που έχουν σχεδιαστεί, προϋποθέσεις απαραίτητες για την επιτυχή υλοποίηση του Προγράμματος. Όπως τόνισαν οι επιστήμονες, Διοικήσεις και Επαγγελματίες Υγείας πρέπει να δεσμευτούν ότι, παρόλο το φόρτο εργασίας τους, θα εφαρμόσουν τις παρεμβάσεις και τις τεχνικές πρόληψης των Νοσοκομειακών Λοιμώξεων, ενσωματώνοντάς τις στην καθημερινή ρουτίνα της εργασίας τους.

«Η ανταπόκριση των επαγγελματιών υγείας καθώς και όλων των εργαζομένων στα νοσοκομεία στην εφαρμογή των διαδικασιών ελέγχου και πρόληψης των λοιμώξεων είναι ο μοναδικός παράγοντας επιτυχίας τόσο του προγράμματος GRIPP/SNF όσο και του στόχου που έχει τεθεί για σημαντική μείωση των καταγεγραμμένων Νοσοκομειακών Λοιμώξεων», δήλωσε ο Ιωάννης Φαρόπουλος, Υπεύθυνος του Προγράμματος GRIPP-SNF για το CLEO και Διευθύνων Σύμβουλος του CLEO.

 

 

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Απαλλαγή από τον εμβολιασμό: Νέες οδηγίες για την υποβολή αίτησης

Νέες οδηγίες για την υποβολή αίτησης για την απαλλαγή από τον εμβολιασμό κατά της COVID έδωσε στη σημερινή ενημέρωση, ο Γενικός Γραμματέας της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, Μάριος Θεμιστοκλέους.

Σε σχέση με τις αιτήσεις απαλλαγής από την υποχρεωτικότητα από εμβολιασμό για λόγους υγείας, ο θεράπων ιατρός αν και εφόσον το κρίνει, θα μπορεί να κάνει αίτηση για τους ασθενείς που παρακολουθεί σε συγκεκριμένη ηλεκτρονική διεύθυνση σε κάθε υγειονομική περιφέρεια ανάλογα με τον τόπο μόνιμης κατοικίας του πολίτη, διαβιβάζοντας ταυτόχρονα όλα τα απαραίτητα έγγραφα και γνωματεύσεις.

Οι οδηγίες έχουν αναρτηθεί στην ιστοσελίδα emvolio.gov.gr

«Σύμφωνα με τις οδηγίες της Εθνικής Επιτροπής Εμβολιασμών, είναι εξαιρετικά σπάνιο να συντρέχει λόγος υγείας μη εμβολιασμού. Ακόμα και κάποιος να έχει αντένδειξη εμβολιασμού σε ένα είδος εμβολίου, μπορεί να εμβολιαστεί με το άλλος είδος εμβολίου» σχολίασε χαρακτηριστικά ο κ. Θεμιστοκλέους.

Το 68% των Ελλήνων έχει εμβολιαστεί πλήρως

Μέχρι σήμερα έχουν χορηγηθεί πάνω 18.100.000 δόσεις στη χώρα μας. Ειδικότερα, περισσότεροι από 7.540.000 πολίτες έχουν εμβολιαστεί με τουλάχιστον 1 δόση που αντιστοιχεί σε ποσοστό 71.8% επί του γενικού πληθυσμού και 81,7% επί του ενήλικου πληθυσμού. Ο αντίστοιχος μέσος όρος στην Ευρωπαϊκή Ένωση για άτομα που έχουν εμβολιαστεί με τουλάχιστον 1 δόση είναι 73,1% του γενικού πληθυσμού και 84,1% του ενήλικού πληθυσμού.

Επίσης, στην Ελλάδα περισσότεροι από 7.150.000 πολίτες έχουν εμβολιαστεί πλήρως, που αντιστοιχεί σε ποσοστό 68,1% επί του γενικού πληθυσμού και 77,7% επί του ενήλικου πληθυσμού. Ο αντίστοιχος μέσος όρος στην Ευρωπαϊκή Ένωση για άτομα που έχουν εμβολιαστεί πλήρως είναι 69,7% του γενικού πληθυσμού και 80% του ενήλικου πληθυσμού.

Στο πρόγραμμα εμβολιασμού κατάκοιτων, έχουν υποβληθεί 76.900 αιτήσεις για εμβολιασμό και ήδη έχουν γίνει 55.000 εμβολιασμοί.

 

 

Πηγη: https://www.news4health.gr/