Κατηγορία: Ενημέρωση

Η Doctor Greece αναζητά Γενικούς Ιατρούς/ Παθολόγους για εργασία στην Αθήνα. 

 

Απαιτούμενα Προσόντα:

• Πτυχίο Ιατρικής και ειδικότητα στην Παθολογία ή Γενική Ιατρική.
• Άδεια άσκησης ιατρικού επαγγέλματος στην Ελλάδα.
• Εμπειρία στην παροχή ιατρικών υπηρεσιών σε ιατρείο ή νοσοκομείο.
• Ικανότητα στη διάγνωση και διαχείριση ιατρικών περιστατικών.
• Άριστη γνώση της ελληνικής γλώσσας (η γνώση επιπλέον ξένων γλωσσών θα εκτιμηθεί).
• Επαγγελματισμός, υπευθυνότητα και ομαδικό πνεύμα.

 

Παροχές:

• Ικανοποιητικές αποδοχές.
• Συνεχής εκπαίδευση και επαγγελματική ανάπτυξη.
• Σύγχρονος ιατρικός εξοπλισμός και υποδομές.
• Εξαιρετικό εργασιακό περιβάλλον με έμφαση στην επαγγελματική εξέλιξη.
• Δυνατότητες εξέλιξης εντός της εταιρείας.
• Συνεργασία με έμπειρους ιατρούς και επαγγελματίες του χώρου

 

Αποστολή βιογραφικών στο [email protected]. Τηλέφωνο Επικοινωνίας: +30 6985812040

 

Σας ευχαριστούμε εκ των προτέρων.

 

Με εκτίμηση,

HR

Doctor Greece

επισυναπτόμενη προκήρυξη θέσεων Ιατρικών Λειτουργών για τον ΟΚΥπΥ .

 

 

ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ 5 ΚΕΝΩΝ ΘΕΣΕΩΝ ΙΑΤΡΙΚΩΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΩΝ

 

Με εκτίμηση,

 

Άντρη Σταυρίδου

Λειτουργός Ανθρώπινου Δυναμικού

Οργανισμός Κρατικών Υπηρεσιών Υγείας (ΟΚΥπΥ)

Τηλ: 22212800

Γραφ.: 22212854

Φαξ: 22665100

Ηλ. Ταχυδρομείο: [email protected]

Διεύθυνση: Αγίου Αντωνίου 2, Τ.Κ. 2100, Αγλαντζιά, Λευκωσία

 

www.shso.org.cy

Νέος Οδηγός από τη Διεθνή Ομοσπονδία Θαλασσαιμίας
Η Διεθνής Ομοσπονδία Θαλασσαιμίας (ΔΟΘ) ανακοινώνει την κυκλοφορία της δεύτερης, ανανεωμένης έκδοσης με τίτλο «Εξειδικευμένος Οδηγός για Νοσηλευτές Ασθενών με Αιμοσφαιρινοπάθειες», ενός πολύτιμου επιστημονικού και εκπαιδευτικού εργαλείου που δημιουργήθηκε με στόχο να ενισχύσει και να αναδείξει τον πολυσχιδή και θεμελιώδη ρόλο του νοσηλευτικού προσωπικού στη φροντίδα των ατόμων που ζουν με Θαλασσαιμία και Δρεπανοκυτταρική Νόσο. Αναπόσπαστο θεμέλιο της μακροχρόνιας φροντίδας των πασχόντων από αιμοσφαιρινοπάθειες, οι νοσηλευτές και οι νοσηλεύτριες διαδραματίζουν καθοριστικό, συχνά αθόρυβο αλλά ζωτικής σημασίας ρόλο. Η συμβολή τους εκτείνεται πολύ πέρα από τις καθιερωμένες πράξεις νοσηλείας, περιλαμβάνοντας την ψυχολογική και κοινωνική υποστήριξη των ασθενών και των οικογενειών τους, τη διαχείριση επώδυνων και κρίσιμων καταστάσεων, τη διασύνδεση και τον συντονισμό της φροντίδας μεταξύ διαφορετικών επαγγελματιών υγείας, καθώς και την ουσιαστική συμμετοχή τους στην εκπαίδευση των ίδιων των ασθενών αλλά και του υπόλοιπου υγειονομικού προσωπικού.Η νέα έκδοση του Οδηγού, που έρχεται να συμπληρώσει και να επικαιροποιήσει την πρώτη έκδοση του 2013, ενσωματώνει τη συσσωρευμένη εμπειρία μιας δεκαετίας και αντανακλά τις πολύπλευρες προκλήσεις και τα επιτεύγματα της νοσηλευτικής πρακτικής σε δομές όπως τα νοσοκομεία, τα εξωτερικά ιατρεία, τα κέντρα μεταγγίσεων και οι κοινοτικές υπηρεσίες. Παράλληλα, αναδεικνύει τις χρόνιες δυσκολίες που εξακολουθούν να υφίστανται σε διεθνές επίπεδο για την καθιέρωση του ρόλου του εξειδικευμένου νοσηλευτή στις αιμοσφαιρινοπάθειες όπως η ανεπαρκής θεσμική αναγνώριση, οι περιορισμοί των εθνικών συστημάτων υγείας, καθώς και η ελλιπής επαγγελματική επιμόρφωση.Ο Οδηγός αναλύει σε βάθος την κλινική πολυπλοκότητα που χαρακτηρίζει τις αιμοσφαιρινοπάθειες, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στην ανάγκη για συνεχή εκπαίδευση, τήρηση υψηλών ποιοτικών προτύπων, και επαγγελματική εξέλιξη. Παρουσιάζει παραδείγματα πραγματικών περιστατικών που αναδεικνύουν τη νοσηλευτική συμβολή στην ψυχοκοινωνική υποστήριξη, τη διαχείριση του πόνου και την ανταπόκριση σε κρίσεις. Εξίσου σημαντική είναι η ενότητα που εστιάζει στην ενδυνάμωση των ασθενών και των οικογενειών τους ώστε να συμμετέχουν ενεργά στη φροντίδα τους – μια προσέγγιση που ενισχύει την αυτονομία, τη συμμόρφωση και την ψυχολογική ευεξία των πασχόντων. Παράλληλα, φωτίζει τις παγκόσμιες ανισότητες στην επαγγελματική στήριξη των νοσηλευτών και καλεί σε συλλογική δράση για την ενίσχυση της εκπαίδευσης, της αναγνώρισης και της ένταξης των νοσηλευτών σε θεσμικές δομές λήψης αποφάσεων και διαμόρφωσης πολιτικών.«Η έκδοση αυτή αποσκοπεί όχι μόνο στην ενίσχυση της γνώσης, αλλά και στην αναγνώριση του αναντικατάστατου ρόλου των νοσηλευτών στη διαχείριση σύνθετων, χρόνιων και γενετικών παθήσεων όπως η θαλασσαιμία. Η ΔΟΘ επενδύει σταθερά στην ανάπτυξη εργαλείων που στηρίζουν το ανθρώπινο δυναμικό της φροντίδας υγείας, με τελικό στόχο τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των ασθενών διεθνώς», υπογραμμίζει η Δρ. Ανδρούλλα Ελευθερίου, Εκτελεστική Διευθύντρια της ΔΟΘ και εκ των συγγραφέων του Οδηγού.

Έκδοση του Οδηγού στην αγγλική γλώσσα στον σύνδεσμο: https://tinyurl.com/y9vfun67

 

 

Πηγη:HealthDaily

Σημεία ζωής σε ασθενείς τη στιγμή που ξεκίνησε η προμήθεια οργάνων
Το Υπουργείο Υγείας και Ανθρωπίνων Υπηρεσιών των ΗΠΑ ξεκίνησε μια μεταρρύθμιση του συστήματος μεταμόσχευσης οργάνων και απείλησε να κλείσει έναν σημαντικό φορέα προμηθειών, αφού μια έρευνα διαπίστωσε προσπάθειες έναρξης προμήθειας οργάνων ενώ οι ασθενείς έδειχναν σημεία ζωής. Η έρευνα που διεξήγαγε η Διοίκηση Πόρων και Υπηρεσιών Υγείας (HRSA), ένα τμήμα του HHS, εξέτασε 351 περιπτώσεις όπου η δωρεά οργάνων είχε εγκριθεί αλλά δεν είχε ολοκληρωθεί. Διαπίστωσε ότι 73 ασθενείς είχαν εμφανίσει νευρολογικά συμπτώματα ασύμβατα με τη δωρεά οργάνων και τουλάχιστον 28 ασθενείς μπορεί να μην είχαν αποβιώσει κατά τη στιγμή που ξεκίνησε η προμήθεια οργάνων, ανέφερε το HHS σε ανακοίνωσή του τη Δευτέρα. Η έρευνα εντόπισε επίσης στοιχεία για μη σωστές νευρολογικές αξιολογήσεις, αμφισβητήσιμες πρακτικές συναίνεσης και λανθασμένη ταξινόμηση αιτιών θανάτου σε αρκετές περιπτώσεις, ανέφερε η υπηρεσία. Το HHS έχει δώσει εντολή στο εθνικό Δίκτυο Προμήθειας και Μεταμόσχευσης Οργάνων (OPTN) να αναφέρει στις ρυθμιστικές αρχές δεδομένα σχετικά με το σταμάτημα δωρεάς οργάνων που σχετίζονται με την ασφάλεια. Έχει επίσης δώσει εντολή στους OPO (μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί υπεύθυνοι για την προμήθεια οργάνων από νεκρούς δότες για μεταμόσχευση) να υιοθετήσουν μια επίσημη διαδικασία που θα επιτρέπει σε οποιοδήποτε μέλος του προσωπικού να διακόψει μια διαδικασία δωρεάς σε περίπτωση ανησυχιών για την ασφάλεια των ασθενών. Η ανακοίνωση του HHS εξεδόθη μετά από πρόσφατο δημοσίευμα των New York Times σχετικά με πρόωρες προσπάθειες αφαίρεσης οργάνων από ασθενείς που εμφανίζουν σημάδια ζωής.

 

 

Πηγη:HealthDaily

Τα ποσοστά θανάτου από καρκίνο, που σχετίζεται με την κατανάλωση αλκοόλ, αυξάνονται δραματικά στις Ηνωμένες Πολιτείες, σύμφωνα με νέα ανάλυση που παρουσιάστηκε στο φετινό συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρείας Κλινικής Ογκολογίας (ASCO). Οι ετήσιοι θάνατοι σχετιζόμενοι με το αλκοόλ σχεδόν διπλασιάστηκαν μεταξύ 1990 και 2021, από περίπου 12.000 σε πάνω από 23.000. Η Καθηγήτρια Θεραπευτικής – Επιδημιολογίας – Προληπτικής Ιατρικής, Παθολόγος Θεοδώρα Ψαλτοπούλου, η Βιολόγος Αλεξάνδρα Σταυροπούλου και ο Θάνος Δημόπουλος (τ. Πρύτανης ΕΚΠΑ) αναφέρουν ότι οι καρκίνοι που εμφανίζουν τη μεγαλύτερη συσχέτιση με την κατανάλωση αλκοόλ είναι αυτοί του ήπατος, του παχέος εντέρου και του οισοφάγου. Το 2021, σχεδόν 7.500 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους από καρκίνο του ήπατος που σχετιζόταν με το αλκοόλ, περίπου 4.700 από καρκίνο του παχέος εντέρου και περίπου 3.900 από καρκίνο του οισοφάγου. Οι μεγαλύτερες αυξήσεις παρατηρούνται στους καρκίνους του παχέος εντέρου και του οισοφάγου, με ποσοστά που ξεπερνούν το 20–30%. Ιδιαίτερα ανησυχητικά είναι τα στοιχεία για τους άνδρες, που αντιπροσωπεύουν τη συντριπτική πλειονότητα των σχετικών θανάτων. Οι άνδρες άνω των 55 ετών εμφανίζουν θνησιμότητα επτά φορές υψηλότερη σε σχέση με τους νεότερους, ενώ η αύξηση των ποσοστών στους άνδρες συνολικά έφτασε το 70% κατά την τριακονταετία. Στις γυναίκες, ο αριθμός των θανάτων παραμένει χαμηλότερος, αλλά και πάλι αυξημένος.Η βασική αιτία είναι ο μεταβολισμός του αλκοόλ στο σώμα. Όταν καταναλώνεται, το αλκοόλ μετατρέπεται σε ακεταλδεΰδη, μια τοξική ουσία που βλάπτει το DNA και εμποδίζει την κυτταρική επιδιόρθωση. Επιπλέον, ενισχύει τη φλεγμονή και προκαλεί μεταβολές στις ορμόνες, παράγοντες που συνδέονται με την ανάπτυξη καρκινικών όγκων. Παρά την επικινδυνότητά του, ένας μεγάλος αριθμός πολιτών αγνοεί τη συσχέτιση αλκοόλ και καρκίνου: μόλις το 40% των ενηλίκων Αμερικανών
δηλώνουν ενήμεροι για τον κίνδυνο, σε αντίθεση με το 89% που γνωρίζει τη σχέση καπνίσματος και καρκίνου. Οι επιστήμονες ζητούν επειγόντως να ληφθούν μέτρα, όπως η ενημέρωση του κοινού, η τοποθέτηση προειδοποιητικών ετικετών στα αλκοολούχα ποτά και η εφαρμογή στρατηγικών δημόσιας υγείας.

 

 

Πηγη: HealthDaily

Δεν έχουν τέλος τα περιστατικά βίας εναντίον του υγειονομικού προσωπικού, καθώς σύμφωνα με όσα καταγγέλλει η Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργαζομένων Δημόσιων Νοσοκομείων (ΠΟΕΔΗΝ), άλλα δύο περιστατικά βιαιοπραγίας συνέβησαν στο νοσοκομείο Καλαμάτας.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Όπως αναφέρει σε ανακοίνωσή της, έγιναν από Ρομά σε βάρος του υγειονομικού προσωπικού του νοσοκομείου.

“Χειροδίκησαν, τραυμάτισαν συναδέλφους, έβριζαν, απειλούσαν το προσωπικό, συνεπλάκησαν με την αστυνομία, προσήχθησαν στην Αστυνομική Διεύθυνση Μεσσηνίας.
Παρά την αυστηροποίηση του νόμου τέτοια περιστατικά συμβαίνουν συχνά στα νοσοκομεία, στα κέντρα υγείας, στο ΕΚΑΒ. Χρειάζονται να ληφθούν μέτρα πριν θρηνήσουμε θύματα”, λένε τα μέλη της ΠΟΕΔΗΝ.

Αυξάνονται τα περιστατικά βίας στα νοσοκομεία

Στην ανακοίνωση επισημαίνεται ότι οι θύτες χτυπάνε και τραυματίζουν σοβαρά το υγειονομικό προσωπικό, ότι σπάνε και καταστρέφουν δημόσια περιουσία, ότι κλέβουν ό,τι βρουν μπροστά τους, καθώς και ότι απειλούν τις οικογένειες των εργαζομένων στα νοσοκομεία.

“Συλλαμβάνονται, αφού οι Αστυνομία τους γνωρίζει με τα μικρά τους ονόματα. Οδηγούνται στη φυλακή και σαν να μην συμβαίνει τίποτα, όταν αποφυλακίζονται πάλι τα ίδια. Απαιτείται η προστασία των Υγειονομικών Μονάδων”, αναφέρει χαρακτηριστικά η ανακοίνωση.

Η ΠΟΕΔΗΝ ζητά:

Επανασύσταση και διάθεση άμεσα του Ειδικού Σώματος από την Ελληνική Αστυνομία του ΔΕ Προσωπικού Ασφαλείας που προσλαμβάνεται και εκπαιδεύεται στην Ελληνική Αστυνομία, έχει άδεια οπλοφορίας και σύλληψης των παραβατών.

Οι υπηρετούντες Φύλακες- Προσωπικό Ασφαλείας οποιασδήποτε σχέσης εργασίας με ειδική εκπαίδευση στην Αστυνομία να καταταγούν στο νέο σώμα.

Οι Διοικήσεις των Υγειονομικών Μονάδων να καταθέτουν μηνυτήριες αναφορές στα άτομα που προκαλούν βιαιοπραγίες για να μην στοχοποιούνται οι οικογένειες των συναδέλφων με κατάθεση μηνύσεων, οι οποίες στοιχίζουν και οικονομικά.

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr

Η προφύλαξη μετά την έκθεση (PEP – Post-Exposure Prophylaxis) αποτελεί μια στρατηγική πρόληψης που χρησιμοποιείται για να μειωθεί ο κίνδυνος μόλυνσης από παθογόνους μικροοργανισμούς έπειτα από πιθανή έκθεση.

Αν και είναι περισσότερο γνωστή για τη χρήση της στην πρόληψη της HIV λοίμωξης, πρόσφατες μελέτες και κατευθυντήριες οδηγίες εξετάζουν τη χρήση της δοξυκυκλίνης (doxycycline) ως μορφή PEP κατά των σεξουαλικώς μεταδιδόμενων νοσημάτων (ΣΜΝ). Η πρακτική αυτή, γνωστή ως Doxy-PEP, έχει προκαλέσει σημαντικό επιστημονικό και κοινωνικό ενδιαφέρον, καθώς και ηθικές και μικροβιολογικές συζητήσεις.

Τι είναι το Doxy-PEP

Το Doxy-PEP αναφέρεται στη χορήγηση ενός εφάπαξ δόσης δοξυκυκλίνης εντός 72 ωρών από την έκθεση σε σεξουαλική επαφή χωρίς προφυλάξεις, με σκοπό την πρόληψη λοιμώξεων όπως:

• Χλαμύδια (Chlamydia trachomatis)
• Σύφιλη (Treponema pallidum)
• Βλεννόρροια (Neisseria gonorrhoeae)

Η συνήθης δόση είναι 200 mg δοξυκυκλίνης από το στόμα, χορηγούμενη μία φορά, αμέσως μετά ή έως και 72 ώρες μετά την πιθανή έκθεση.

Επιστημονικά Δεδομένα – Τι δείχνουν οι μελέτες

1. Η μελέτη DoxyPEP Study (2022)
Διεξήχθη από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας – Σαν Φρανσίσκο (UCSF) και περιλάμβανε άνδρες που κάνουν σεξ με άνδρες (MSM) και τρανς γυναίκες με ιστορικό ΣΜΝ. Οι συμμετέχοντες λάμβαναν 200 mg δοξυκυκλίνης εντός 72 ωρών από την έκθεση.

Αποτελέσματα:

• Μείωση των κρουσμάτων χλαμυδίωσης κατά 88%
• Μείωση των κρουσμάτων σύφιλης κατά 87%
• Μείωση των λοιμώξεων από γονόρροια κατά 55%

2. Μελέτη ANRS IPERGAY (Γαλλία, 2017)

Η μελέτη παρατήρησε σημαντική μείωση των περιστατικών χλαμυδίωσης και σύφιλης σε MSM που λάμβαναν δοξυκυκλίνη PEP, αλλά περιορισμένο όφελος για τη γονόρροια λόγω αυξημένης ανθεκτικότητας της Neisseria gonorrhoeae.

Πότε Χορηγείται η Doxy-PEP

Η Doxy-PEP δεν είναι για όλους. Οι οδηγίες συνιστούν τη χρήση της σε επιλεγμένους πληθυσμούς υψηλού κινδύνου:

• Άτομα με πολλαπλούς σεξουαλικούς συντρόφους
• MSM και τρανς γυναίκες με ιστορικό επαναλαμβανόμενων ΣΜΝ
• Άτομα που δεν χρησιμοποιούν συστηματικά προφυλακτικά
• Άτομα που κάνουν χρήση προφύλαξης PrEP για HIV (συνδυασμός στρατηγικών πρόληψης)
• Χορήγηση: Εντός 24 έως 72 ωρών από την έκθεση, όχι περισσότερες από 3 φορές την εβδομάδα.

Τι λένε οι γιατροί και οι επιστημονικές κοινότητες

Οι επαγγελματίες υγείας εμφανίζονται επιφυλακτικοί αλλά θετικοί, ιδιαίτερα στις ομάδες υψηλού κινδύνου. Ορισμένες θέσεις:

• CDC (ΗΠΑ): Τον Απρίλιο του 2024, δημοσίευσε προσωρινές οδηγίες για την Doxy-PEP σε επιλεγμένους πληθυσμούς υψηλού κινδύνου, σημειώνοντας τη σημασία παρακολούθησης για παρενέργειες και ανθεκτικότητα.
• WHO (Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας): Παρακολουθεί τις εξελίξεις, αλλά δεν έχει εκδώσει ακόμη επίσημες κατευθυντήριες οδηγίες.
• Ελληνική Δερματολογική και Αφροδισιολογική Εταιρεία (ΕΔΑΕ): Δεν έχει προς το παρόν θεσπίσει κατευθυντήριες γραμμές για Doxy-PEP στην Ελλάδα, αν και ορισμένοι ειδικοί προτείνουν πειραματική χρήση σε ειδικές περιπτώσεις.

Πιθανοί Κίνδυνοι και Περιορισμοί

1. Ανάπτυξη Ανθεκτικότητας

Η συστηματική χρήση δοξυκυκλίνης αυξάνει τον κίνδυνο ανάπτυξης ανθεκτικών στελεχών βακτηρίων, ειδικά του Staphylococcus aureus και της Neisseria gonorrhoeae.

2. Παρενέργειες

• Γαστρεντερικά ενοχλήματα
• Φωτοευαισθησία
• Ενδεχόμενες επιδράσεις στη μικροβιακή χλωρίδα

3. Δημόσια Υγεία – Ηθικά Ζητήματα

• Φόβοι ότι η Doxy-PEP μπορεί να οδηγήσει σε μείωση της χρήσης προφυλακτικών
• Ενδεχόμενο “ηθικού κινδύνου”, δηλαδή αλλαγής συμπεριφοράς λόγω αισθήματος προστασίας
• Ανισότητες πρόσβασης στην αγωγή

Η Doxy-PEP αναδεικνύεται ως μια υποσχόμενη στρατηγική πρόληψης ΣΜΝ σε επιλεγμένες ομάδες υψηλού κινδύνου, με εντυπωσιακά αποτελέσματα για χλαμύδια και σύφιλη, αλλά περιορισμούς ως προς τη γονόρροια λόγω ανθεκτικότητας. Οι γιατροί συνιστούν προσεκτική και στοχευμένη χρήση, με συνεχή παρακολούθηση των αντιμικροβιακών αντοχών και σαφή ενημέρωση των ασθενών για τις δυνατότητες και τους κινδύνους.

Βιβλιογραφία / Πηγές

Luetkemeyer AF et al. (2023). Doxycycline Postexposure Prophylaxis for STI Prevention. NEJM.

Molina J-M et al. (2018). Postexposure Doxycycline to Prevent STIs in MSM: The IPERGAY Study. The Lancet Infectious Diseases.

CDC (2024). Interim Guidance for the Use of Doxycycline as STI PEP.

WHO STI Guidelines Working Group – Updates (2023).

ECDC – European Centre for Disease Prevention and Control. Antimicrobial Resistance Surveillance.

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr

Η γήρανση του εγκεφάλου ενδέχεται να επιταχύνθηκε κατά τη διάρκεια της πανδημίας, ακόμη και σε άτομα που δεν αρρώστησαν από Covid, όπως αναφέρει μελέτη.

Χρησιμοποιώντας εγκεφαλικές τομογραφίες από μια πολύ μεγάλη βάση δεδομένων, Βρετανοί ερευνητές διαπίστωσαν ότι κατά τη διάρκεια των πανδημικών ετών 2021 και 2022, οι εγκέφαλοι των ανθρώπων έδειξαν σημάδια γήρανσης, συμπεριλαμβανομένης της συρρίκνωσης, σύμφωνα με την έκθεση που δημοσιεύθηκε στο Nature Communications.

Τα άτομα που μολύνθηκαν από τον ιό παρουσίασαν επίσης ελλείψεις σε ορισμένες γνωστικές ικανότητες, όπως η ταχύτητα επεξεργασίας και η νοητική ευελιξία.

Το φαινόμενο της γήρανσης «ήταν πιο έντονο στους άνδρες και σε άτομα από πιο υποβαθμισμένα κοινωνικοοικονομικά περιβάλλοντα», δήλωσε μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ο πρώτος συγγραφέας της μελέτης, Αλί – Ρεζά Μοχάμεντ-Νετζάντ, ερευνητής νευροαπεικόνισης στο Πανεπιστήμιο του Νότιγχαμ. «Αυτό υπογραμμίζει ότι η υγεία του εγκεφάλου δεν διαμορφώνεται αποκλειστικά από την ασθένεια, αλλά και από ευρύτερες εμπειρίες ζωής».

Οι εγκέφαλοι γέρασαν κατά 5,5 μήνες

Συνολικά, οι ερευνητές διαπίστωσαν επιτάχυνση της γήρανσης κατά 5,5 μήνες σε σχέση με την πανδημία. Κατά μέσο όρο, η διαφορά στη γήρανση του εγκεφάλου μεταξύ ανδρών και γυναικών ήταν μικρή, περίπου 2,5 μήνες.

«Δεν γνωρίζουμε ακόμη ακριβώς το λόγο, αλλά αυτό ταιριάζει με άλλες έρευνες που υποδηλώνουν ότι οι άνδρες μπορεί να επηρεάζονται περισσότερο από ορισμένους τύπους στρες ή προβλήματα υγείας», δήλωσε ο Μοχάμεντ-Νετζάντ.

Ο εγκέφαλος συρρικνώνεται καθώς οι άνθρωποι γερνούν. Όταν η φαιά ουσία συρρικνώνεται πρόωρα, μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια μνήμης ή προβλήματα κρίσης, αν και η μελέτη για την πανδημία δεν δείχνει εάν τα άτομα με δομικές αλλαγές θα αναπτύξουν τελικά γνωστικές διαταραχές. Η μελέτη δεν είχε ως στόχο να εντοπίσει συγκεκριμένες αιτίες.

«Ωστόσο, είναι πιθανό ότι η συσσωρευμένη εμπειρία της πανδημίας —συμπεριλαμβανομένου του ψυχολογικού στρες, της κοινωνικής απομόνωσης, των διαταραχών στην καθημερινή ζωή, της μειωμένης δραστηριότητας και ευεξίας— συνέβαλε στις παρατηρούμενες αλλαγές», δήλωσε ο Μοχάμεντ-Νετζάντ. «Υπό αυτή την έννοια, η ίδια η περίοδος της πανδημίας φαίνεται να έχει αφήσει ένα σημάδι στον εγκέφαλό μας, ακόμη και χωρίς να έχουμε μολυνθεί».

Αντίστοιχα αποτελέσματα και για τους εφήβους

Μια παλαιότερη μελέτη σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο ο εγκέφαλος των εφήβων επηρεάστηκε από την πανδημία κατέληξε σε παρόμοιο αποτέλεσμα. Η έρευνα του 2024 από το Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον διαπίστωσε ότι ο εγκέφαλος των αγοριών είχε γεράσει κατά 1,4 επιπλέον χρόνια κατά τη διάρκεια της πανδημίας, ενώ ο εγκέφαλος των κοριτσιών είχε γεράσει κατά 4,2 επιπλέον χρόνια.

Στη νέα μελέτη, ο Μοχάμεντ-Νετζάντ και η ομάδα του στράφηκαν στην UK Biobank, μια τεράστια βάση δεδομένων που ξεκίνησε το 2006, για να προσδιορίσουν εάν η πανδημία είχε οποιαδήποτε επίδραση στον εγκέφαλο των ανθρώπων. Η βάση δεδομένων καταγράφει ανώνυμα δεδομένα υγείας από 500.000 εθελοντές που προσλήφθηκαν μεταξύ 2006 και 2010, όταν οι συμμετέχοντες ήταν ηλικίας 40 έως 69 ετών. Μέχρι στιγμής, η βιοτράπεζα έχει συλλέξει 100.000 σαρώσεις ολόκληρου του σώματος.

Για να αναπτύξουν ένα βασικό μοντέλο φυσιολογικής γήρανσης, το οποίο θα συγκρίνουν με αυτό που μπορεί να συνέβη κατά τη διάρκεια των ετών της πανδημίας, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν δεδομένα απεικόνισης από 15.334 υγιή άτομα που είχαν συλλεχθεί πριν από την πανδημία.

«Χρησιμοποιήσαμε αυτό το μεγάλο σύνολο δεδομένων για να διδάξουμε στο μοντέλο μας πώς είναι η τυπική, υγιής γήρανση του εγκεφάλου κατά τη διάρκεια της ενήλικης ζωής», εξήγησε ο Μοχάμεντ-Νετζάντ.

Η ταυτότητα της έρευνας

Στη συνέχεια, οι ερευνητές στράφηκαν σε μια ομάδα 996 συμμετεχόντων που υποβλήθηκαν σε δύο σαρώσεις, η δεύτερη από τις οποίες πραγματοποιήθηκε κατά μέσο όρο 2,3 χρόνια μετά την πρώτη. Από αυτούς τους συμμετέχοντες, 564 είχαν υποβληθεί και στις δύο σαρώσεις πριν από την πανδημία, γεγονός που βοήθησε την τεχνητή νοημοσύνη να μάθει πώς αλλάζει ο εγκέφαλος όταν δεν υπάρχει πανδημία.

Οι άλλοι 432 υποβλήθηκαν σε δεύτερη σάρωση μετά την έναρξη της πανδημίας, κυρίως μεταξύ 2021 και 2022, επιτρέποντας στους ερευνητές να διερευνήσουν πώς η πανδημία μπορεί να έχει επηρεάσει τη γήρανση του εγκεφάλου.

Αν και αυτές οι δεύτερες εξετάσεις πραγματοποιήθηκαν αργότερα κατά τη διάρκεια της πανδημίας, «αντικατοπτρίζουν αλλαγές στον εγκέφαλο που πιθανότατα συνέβησαν κατά τη διάρκεια της κορύφωσης της πανδημίας, όταν οι άνθρωποι βίωσαν τις μεγαλύτερες διαταραχές», είπε ο Μοχάμεντ-Νετζάντ.

Άλλες έρευνες έχουν υποδείξει ότι περιβαλλοντικοί παράγοντες μπορεί να προκαλέσουν πρόωρη γήρανση του εγκεφάλου ενός ατόμου. Μια μελέτη που διεξήχθη στην Ανταρκτική συνέδεσε τη ζωή σε σχετική απομόνωση με τη συρρίκνωση του εγκεφάλου.

Όσοι μολύνθηκαν από τον Covid κατά την πανδημία εμφάνισαν γνωστικές διαταραχές
«Το πιο ενδιαφέρον εύρημα αυτής της μελέτης είναι ότι μόνο όσοι είχαν μολυνθεί από τον SARS-CoV-2 παρουσίασαν γνωστικές διαταραχές, παρά τη δομική γήρανση», δήλωσε η Ζακλίν Μπέκερ, κλινική νευροψυχολόγος και επίκουρη καθηγήτρια ιατρικής στο Icahn School of Medicine στο Mount Sinai. «Αυτό λέει πολλά για τις επιπτώσεις του ίδιου του ιού».

Και αυτό μπορεί τελικά να βοηθήσει στην εξήγηση συνδρόμων, όπως η μακροχρόνια Covid και η χρόνια κόπωση, είπε. Αυτό που δεν γνωρίζουμε από αυτή τη μελέτη είναι εάν οι δομικές αλλαγές στον εγκέφαλο που παρατηρήθηκαν σε άτομα που δεν νόσησαν από Covid θα οδηγήσουν σε παρατηρήσιμες αλλαγές στη λειτουργία του εγκεφάλου, δήλωσε η Μπέκερ.

Αντισταθμίζεται η ζημιά;

Ο Άνταμ Μπρίκμαν, καθηγητής νευροψυχολογίας στο Columbia University Vagelos College of Physicians and Surgeons, δήλωσε ότι η μελέτη είναι μια συναρπαστική αφήγηση, αλλά «εξακολουθεί να είναι μια υπόθεση».

Δεν δείχνει αν η επιταχυνόμενη γήρανση που παρατηρείται σε άτομα που δεν νόσησαν από Covid θα παραμείνει μακροπρόθεσμα, είπε ο Μπρίκμαν, ο οποίος δεν συμμετείχε στη μελέτη.

Αν ο εγκέφαλος όντως άλλαξε από την πανδημία με σημαντικούς τρόπους, τότε οι άνθρωποι θα μπορούσαν να αντισταθμίσουν αυτές τις αλλαγές κάνοντας πράγματα που είναι υγιεινά για τον εγκέφαλο, είπε.

«Γνωρίζουμε ότι η άσκηση είναι καλή για τον εγκέφαλο και διατηρεί την αρτηριακή πίεση σε υγιή επίπεδα, για παράδειγμα. Γνωρίζουμε ότι ο ύπνος και οι κοινωνικές αλληλεπιδράσεις είναι σημαντικές».

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr

Μεγάλη επιδημία του ιού τσικουνγκούνια, ο οποίος μεταδίδεται από κουνούπια και σε σπάνιες περιπτώσεις προκαλεί θανατηφόρο εγκεφαλίτιδα, εξαπλώνεται στην Ασία, την Αφρική και την Ευρώπη, προειδοποιεί ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας.

Από τις αρχές Μαΐου έχουν καταγραφεί στη Γαλλία 800 εισαγόμενα κρούσματα, ενώ στα νότια της χώρας έχουν επιβεβαιωθεί 12 περιστατικά εγχώριας μετάδοσης, ανέφερε σε συνέντευξη Τύπου στη Γενεύη η Ντιάνα Ρόχας Άλβαρεθ του ΠΟΥ.

Ένα κρούσμα επιβεβαιώθηκε την περασμένη εβδομάδα στην Ιταλία, πρόσθεσε.

Η εξάπλωση του ιού που ξεκίνησε στις αρχές του έτους σε τρία νησιά του Ινδικού Ωκεανού απειλεί να πάρει τις διαστάσεις της μεγάλης επιδημίας τσικουνγκούνια που σάρωσε όλο τον κόσμο τη διετία 2004-5 με σχεδόν μισό εκατομμύριο κρούσματα.

«Βλέπουμε την ιστορία να επαναλαμβάνεται» δήλωσε η Ρόχας Άλβαρεθ.

Περίπου 5,6 εκατομμύρια άνθρωποι σε 119 χώρες απειλούνται δυνητικά από τον ιό, ο οποίος προκαλεί υψηλό πυρετό, εξάνθημα και πόνο στις αρθρώσεις που μπορεί να διαρκέσει έως και χρόνια. Σε κάποιες περιπτώσεις εμφανίζονται νευρολογικά συμπτώματα όπως εγκεφαλίτιδα ή σύνδρομο Γκιγιέν-Μπαρέ.

Περίπου ένας στους χίλιους ασθενείς χάνει τη ζωή του, συχνότερα ηλικιωμένοι, μικρά παιδιά και ασθενείς με προϋπάρxοντα προβλήματα υγείας.

«Η αρθραλγία διαρκεί συνήθως μερικές ημέρες, όμως έως και το 40% των ανθρώπων που προσβάλλονται από τσικουνγκούνια εμφανίζουν μακροχρόνιες αναπηρίες που διαρκούν μήνες ή χρόνια» είπε η Ρόχας Άλβαρεθ.

Η κατάσταση στην Ελλάδα

Μέχρι στιγμής η νέα επιδημία δεν έχει επηρεάσει την Ελλάδα, σύμφωνα όμως με τον ΕΟΔΥ, έξι εισαγόμενα κρούσματα καταγράφηκαν στη χώρα τη δεκαετία 2013-2014.

Όλα αφορούσαν άτομα που είχαν ταξιδέψει σε χώρες όπου ο ιός ενδημεί.

Ο ιός τσικουνγκούνια μεταδίδεται από κουνούπια του γένους Aedes, κυρίως το «κουνούπι-τίγρη» Aedes albopictus και το συγγενικό Aedes aegypti, το οποίο έχει εξαπλωθεί στην Κύπρο αλλά μέχρι σήμερα δεν έχει ανιχνευθεί στην υπόλοιπη Ευρώπη.

Ειδική θεραπεία δεν υπάρxει. Τα βασικά μέτρα πρόληψης αφορούν την αποφυγή των κουνουπιών με εντομοαπωθητικά, μακριά ρούχα, σίτες στα παράθυρα και αφαίρεση των στάσιμων νερών.

Παγκόσμια εξάπλωση

Τα μέτρα αυτά είναι απαραίτητα και την ημέρα, δεδομένου ότι το κουνούπι-τίγρης δεν τσιμπά μόνο τις νυχτερινές ώρες.

Η τρέχουσα επιδημία ξεκίνησε από νησιά του Ινδικού που είχαν πληγεί και στην επιδημία της δεκαετίας του 2000, ανάμεσά τους η Ρεϋνιόν, ο Μαυρίκιος και το Μαγιότ.

Σύμφωνα με την Ρόχας Άλβαρεθ, περίπου το ένα τρίτο του πληθυσμού της Ρεϋνιόν έχει ήδη προσβληθεί.

Ο ιός εξαπλώνεται τώρα σε χώρες όπως η Μαδαγασκάρη, η Σομαλία και η Κένυα, καθώς και στη Νοτιοανατολική Ασία, συμπεριλαμβανομένης της Ινδίας.

Δύο εμβόλια κατά του ιού τσικουνγκούνια έχουν εγκριθεί σε αρκετές χώρες, μέχρι στιγμής όμως ο ΠΟΥ δεν έχει συστήσει την ευρεία χρήση τους λόγω έλλειψης δεδομένων αποτελεσματικότητας.

Όπως ανέφερε η Ρόχας Άλβαρεθ, την επόμενη εβδομάδα θα συνεδριάσει η αρμόδια επιτροπή του ΠΟΥ σχετικά με τη διάθεση των εμβολίων.

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Καρδιές που έως τώρα θεωρούνταν μη βιώσιμες για μεταμόσχευση, μπορούν πλέον να χρησιμοποιηθούν χάρη σε μια πρωτοποριακή τεχνική που αποφεύγει ηθικά διλήμματα και υψηλά κόστη.

Για πρώτη φορά, καρδιές που έχουν ανακτηθεί από δότες που υπέστησαν ανακοπή και απεβίωσαν, καθίστανται ξανά κατάλληλες για μεταμόσχευση, χάρη σε μια καινοτόμο μέθοδο που ανέπτυξε ερευνητική ομάδα από το Πανεπιστήμιο Βάντερμπιλτ στο Τενεσί των ΗΠΑ.

Οι μεταμοσχεύσεις καρδιάς που έχουν ανακτηθεί από δότες που έχουν πεθάνει από κυκλοφορικό θάνατο (DCD) ήταν μέχρι τώρα σπάνιες, λόγω τεχνικών, ηθικών και οικονομικών εμποδίων. Οι παραδοσιακές μέθοδοι διατήρησης αυτών των καρδιών είτε απαιτούν την αναζωογόνησή τους εντός του σώματος του δότη — μια διαδικασία απαγορευμένη σε αρκετές περιοχές λόγω ηθικών ανησυχιών — είτε απαιτούν ακριβά μηχανήματα που μιμούνται τη λειτουργία της καρδιάς εκτός σώματος.

Τώρα, ερευνητές του Ιατρικού Κέντρου του Πανεπιστημίου Βάντερμπιλτ ανέπτυξαν μια τρίτη επιλογή: γρήγορη ανάκτηση με εκτεταμένη υπεροξυγονωμένη διατήρηση (REUP). Η τεχνική REUP παρακάμπτει την αναζωογόνηση, χρησιμοποιώντας ένα κρύο, οξυγονωμένο υγρό για τη διατήρηση της καρδιάς αμέσως μετά τον θάνατο. Η διαδικασία είναι πιο απλή, οικονομικά προσιτή και παρακάμπτει τα ηθικά ζητήματα που είχαν σταματήσει τις μεταμοσχεύσεις DCD σε πολλές περιοχές του κόσμου.

«Πιστεύω ότι αυτό θα αλλάξει τα δεδομένα. Θα είναι μια τεχνική με παγκόσμια εφαρμογή» δήλωσε ο Δρ. Άαρον Γουίλιαμς, επικεφαλής της μελέτης.

Από τον Νοέμβριο του 2024, η μέθοδος REUP έχει χρησιμοποιηθεί με επιτυχία σε 20 μεταμοσχεύσεις καρδιάς στο Πανεπιστήμιο Βάντερμπιλτ, παρουσιάζοντας αποτελέσματα συγκρίσιμα με τα ισχύοντα κλινικά πρότυπα. Πέρα από τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας των μεταμοσχεύσεων, η μέθοδος αυτή έχει τη δυνατότητα να επεκτείνει σημαντικά την πρόσβαση σε καρδιές δοτών που έχουν πεθάνει από κυκλοφορικό θάνατο, αυξάνοντας τη διαθεσιμότητα οργάνων σε παγκόσμια κλίμακα.

«Αυτή η μέθοδος προέκυψε λόγω των προβλημάτων των άλλων δύο μεθόδων — τα ηθικά ζητήματα της μίας και το κόστος της άλλης», εξήγησε ο Γουίλιαμς.

«Εδώ και καιρό σκεφτόμασταν αυτά τα θέματα. Ως ομάδα, αναπτύξαμε αυτό το διάλυμα διατήρησης που βοηθά στην επαναφορά και προστασία των καρδιών DCD ώστε να μπορούν να χρησιμοποιηθούν για μεταμόσχευση» συμπλήρωσε.

Η μέθοδος REUP

Το παγωμένο διάλυμα διατήρησης αποτελείται από συμπυκνωμένα ερυθρά αιμοσφαίρια, καρδιοπληγία del Nido και άλλα πρόσθετα, το οποίο εγχέεται στην καρδιά του δότη λίγο μετά τον θάνατο. Σύμφωνα με το ertnews, αυτό σταματά τη φθορά των κυττάρων, μειώνει τη φλεγμονή και διατηρεί τον καρδιακό ιστό κατά τη μεταφορά, χωρίς να απαιτείται αναζωογόνηση του οργάνου.

Η ερευνητική ομάδα έχει αποδείξει ότι οι καρδιές που διατηρούνται με REUP παραμένουν βιώσιμες έως και οκτώ ώρες, δίνοντας στους χειρουργούς μεγαλύτερο χρόνο για ανάκτηση, μεταφορά και μεταμόσχευση.

Μελλοντικά, οι ερευνητές πιστεύουν ότι το REUP θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και σε άλλα όργανα, όπως το ήπαρ, τα νεφρά, οι πνεύμονες και ακόμη και σε παιδιατρικές μεταμοσχεύσεις.

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr/