Κατηγορία: Γενικά

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Το εγκαινιάζει το Σάββατο ο περιφερειακός διευθυντής Ευρώπης του ΠΟΥ, Χανς Κλούγκε. Πρώτο στη Β. Ελλάδα και μοναδικό ως σήμερα στην Ευρώπη με αυτό το αντικείμενο.

Συνεργαζόμενο Κέντρο του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας για την Ποιότητα Ζωής και την Ευεξία δημιουργείται στη Θεσσαλονίκη. Θα έχει έδρα εντός του Τμήματος Ιατρικής του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου και θα παρέχει συνδρομή στον ΠΟΥ, με ερευνητικά και εκπαιδευτικά προγράμματα υψηλού επιπέδου, σε θέματα διατροφής και Ψυχικής Υγείας.

Το Κέντρο (WHO Collaborating Centre on Quality-of-Life and Well-being) θα εγκαινιάσει το πρωί του Σαββάτου ο Περιφερειακός Διευθυντής Ευρώπης του ΠΟΥ, δρ Χανς Κλούγκε, ο οποίος το προηγούμενο βράδυ θα αναγορευτεί σε επίτιμο διδάκτορα του Τμήματος Ιατρικής του ΑΠΘ, σε μια πανηγυρική συνεδρίαση στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης.

Οι επικεφαλής των δύο πυλώνων του Κέντρου, Μιχάλης Χουρδάκης (Διατροφή και Υγεία) και Κωνσταντίνος Φουντουλάκης (Ψυχική Υγεία), μιλούν στο iatronet.gr για την αποστολή και την σημασία της νέας δομής, που όπως αναφέρουν αναβαθμίζει το ΑΠΘ και την πόλη της Θεσσαλονίκης.

Μοναδικό στην Ευρώπη με αυτό το αντικείμενο

Το συνεργαζόμενο Κέντρο του ΠΟΥ είναι το τρίτο στην Ελλάδα, πρώτο στη Βόρεια Ελλάδα και το μοναδικό προς το παρόν στην Ευρώπη με αυτό το αντικείμενο. Οι πρώτες προσπάθειες για την δημιουργία του χρονολογούνται από το 2018, σε στενή συνεργασία με τα σχετιζόμενα γραφεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας για τα μη μεταδιδόμενα νοσήματα.

Αναπτύσσεται σε δύο πυλώνες και στεγάζεται στο Τμήμα Ιατρικής του ΑΠΘ. Ο πυλώνας που σχετίζεται με την διατροφή και την υγεία θα έχει έδρα εντός του Εργαστηρίου Υγιεινής, Κοινωνικής Προληπτικής Ιατρικής και Ιατρικής Στατιστικής, ενώ αυτός που αφορά την ψυχική υγεία θα στεγάζεται στην Γ Πανεπιστημιακή Ψυχιατρική Κλινική του νοσοκομείου ΑΧΕΠΑ.

Όπως λέει στο iatronet.gr ο αναπληρωτής καθηγητής Ιατρικής Διατροφολογίας – Υγιεινής, Μιχάλης Χουρδάκης , είχαν προηγηθεί τα απαραίτητα προσχέδια, που αφορούσαν κοινές δράσεις, σε ερευνητικό επίπεδο (κοινές δημοσιεύσεις), σε εκπαιδευτικό (συμμετοχή σε μαθήματα) και σε άλλα επίπεδα συνεργασιών. Η συνδρομή στον ΠΟΥ σε θέματα που θα συναποφασίζονται θα γίνεται εθελοντικά και άμισθα, στο πλαίσιο αφενός της προαγωγής της δημόσιας υγείας και αφετέρου της βελτίωσης των όποιων ερευνητικών και κλινικών αποτελεσμάτων.

Η προεργασία είχε ολοκληρωθεί το 2022, αλλά η έναρξη λειτουργίας του αναβλήθηκε λόγω του ξεσπάσματος του πολέμου στην Ουκρανία.

“Είναι ένα πολύ μεγάλο επίτευγμα για το ΑΠΘ, που ανεβάζει κατά πολύ το πρεστίζ και του Τμήματος Ιατρικής και του Πανεπιστημίου και της πόλης μας”, επισήμανε, συμπληρώνοντας πως το Συνεργαζόμενο Κέντρο του ΠΟΥ “θα αποτελέσει πόλο έλξης επιστημόνων από το εξωτερικό που θα έρχονται για να εκπαιδευτούν στη Θεσσαλονίκη, αλλά και σημείο αναφοράς στην έρευνα και εκπαίδευση υψηλών προδιαγραφών”.

Ήδη, όπως αναφέρει ο ίδιος, έχουν οργανωθεί μαθήματα για την εκπαίδευση εντεταλμένων του ΠΟΥ σε θέματα μεθοδολογίας και έρευνας τους επόμενους μήνες, ενώ θα γίνονται και συναντήσεις περιφερικών και συνεργαζόμενων κέντρων από την περιφέρεια της Μεσογείου, στη Θεσσαλονίκη.

Η ίδρυση και λειτουργία του Συνεργαζόμενου Κέντρου αναβαθμίζει το ΑΠΘ, το οποίο αποκτά πλέον θεσμική σχέση με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, επισημαίνει από την πλευρά του ο καθηγητής Ψυχιατρικής του ΑΠΘ και διευθυντής της Γ’ Ψυχιατρικής Κλινικής του ΑΧΕΠΑ, Κωνσταντίνος Φουντουλάκης .

Ως προς τον πυλώνα του οποίου θα έχει την επιστημονική ευθύνη, σημειώνει πως το Κέντρο θα ασχολείται με την ποιότητα στην ψυχική υγεία, στη διάγνωση, στη διαχείριση, στον σχεδιασμό, στην εκπαίδευση και στην εκπόνηση μελετών.

“Είναι μια σημαντική θεσμική αναβάθμιση του Τμήματος Ιατρικής του ΑΠΘ, γιατί θα έχει άμεση και θεσμική σύνδεση και συνεργασία με τον ΠΟΥ. Χρειάζεται, όμως, η κατάλληλη στελέχωση και χρηματοδότηση, προκειμένου να επιτελέσει με αποτελεσματικότητα τον ρόλο που του ανατίθεται”, προσθέτει ο κ. Φουντουλάκης.

Επίτιμος διδάκτορας ΑΠΘ ο Χανς Κλούγκε

Την δημιουργία του Κέντρου είχε προαναγγείλει ο Περιφερειακός Διευθυντής Ευρώπης του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας δρ Χανς Κλούγκε, (φωτογραφία), το 2021, μιλώντας στο πλαίσιο του Aristotle Medical Forum στη Θεσσαλονίκη. Όπως είχε πει, ένας από τους ρόλους του θα είναι να εστιάσει σε σημαντικά προβλήματα και δυσλειτουργίες που προκάλεσε η πανδημία σε ζωτικές υπηρεσίες υγείας. Σύμφωνα με στοιχεία του ΠΟΥ Ευρώπης που ανακοίνωσε τότε, τρία στα τέσσερα κράτη μέλη του ανέφεραν σημαντικές επιπτώσεις σε ένα ευρύ φάσμα υπηρεσιών Υγείας που εκτείνονται από την πρόληψη έως την αποκατάσταση. Αυτά είχαν ως αποτέλεσμα την αύξηση της νοσηρότητας, των αναπηριών, της θνησιμότητας, αλλά και τον υψηλότερο κίνδυνο κακής έκβασης σε χρόνια ασθενείς.

Ο δρ Κλούγκε θα ανακηρυχθεί επίτιμος διδάκτορας του ΑΠΘ σε πανηγυρική συνεδρίαση του Τμήματος Ιατρικής που θα πραγματοποιηθεί το βράδυ της Παρασκευής στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης

Ο επικεφαλής του ΠΟΥ για την Ευρώπη θα μιλήσει με θέμα “Addressing Major Global Health Threats & Healthcare System Challenges in the 21^st Century”. (“Αντιμετωπίζοντας Σημαντικές Παγκόσμιες Απειλές για την Υγεία και Προκλήσεις για το Σύστημα Υγειονομικής Περίθαλψης στον 21^ο Αιώνα”»).

Θα προηγηθούν η προσφώνηση και χαιρετισμοί από τον πρόεδρο του Τμήματος Ιατρικής, καθηγητή Κυριάκο Αναστασιάδη, από τον πρύτανη του ΑΠΘ, καθηγητή, Δημήτριο Κωβαίο και τον Κοσμήτορα της Σχολής Επιστημών Υγείας, καθηγητή Θεόδωρο Δαρδαβέση, ενώ τον έπαινο προς τον τιμώμενο θα απευθύνει ο καθηγητής Ψυχιατρικής Κωνσταντίνος Φουντουλάκης.

Ο δρ Χανς Χένρι Μάρσελ Πολ Κλούγκε ανέλαβε το αξίωμα του Περιφερειακού Διευθυντή Ευρώπης του ΠΟΥ την 1^η Φεβρουαρίου 2020, εκλεγμένος από τα 53 κράτη-μέλη της Περιφέρειας Ευρώπης και διορίστηκε από το Διοικητικό Συμβούλιο του ΠΟΥ λίγο πριν ανακηρυχθεί η υγειονομική κρίση της COVID-19 ως παγκόσμια πανδημία.

Με περισσότερα από 25 χρόνια εμπειρία στην ιατρική και τη δημόσια υγεία παγκοσμίως, συμπεριλαμβανομένων των καταστάσεων έκτακτης ανάγκης στον τομέα της υγείας, ο δρ Κλούγε – μαζί με την ομάδα του στον ΠΟΥ/Ευρώπης – υποστήριξε και τις 53 χώρες σε όλη την Ευρώπη και την Κεντρική Ασία στην αντιμετώπιση της πανδημίας. Τα διδάγματα της πανδημίας, μαζί με άλλες βασικές προτεραιότητες στον τομέα της Υγείας, περικλείονται στο Πρόγραμμα Εργασίας του ΠΟΥ για την Ευρώπη, το οποίο αντανακλά μια διπλή προσέγγιση στην υγεία: Καλύτερη προετοιμασία για την αντιμετώπιση των υγειονομικών κρίσεων, παράλληλα με την ενίσχυση των κρίσιμων υπηρεσιών των συστημάτων Υγείας των χωρών, συμπεριλαμβανομένων των μη – μεταδοτικών νοσημάτων και της Ψυχικής Υγείας.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Παγκοσμίως, περίπου το 13% του πληθυσμού πάσχει από ημικρανία, στην Αυστρία ο αριθμός αντιστοιχεί σε πάνω από ένα εκατομμύριο ανθρώπους. Ωστόσο, υπάρχουν αποτελεσματικά και καλά ανεκτά φάρμακα, ενημέρωσε χθες η Αυστριακή Εταιρεία Κεφαλαλγίας. Με αφορμή την σημερινή  Παγκόσμια Ημέρα Κεφαλαλγίας στις 5 Σεπτεμβρίου, η Σόνια-Μαρία Τέσαρ, πρόεδρος της Αυστριακής Εταιρείας Κεφαλαλγίας, προέτρεψε τους ανθρώπους να λαμβάνουν πάντα σοβαρά υπόψη τους την ημικρανία και να συμβουλεύονται γιατρό. Συχνά ο δρόμος για τη σωστή διάγνωση και θεραπεία είναι μακρύς.

Παρά τη συχνότητα της νόσου, συχνά δεν λαμβάνεται σοβαρά υπόψη. “Πολλοί ασθενείς με ημικρανία δεν μιλούν για την ασθένειά τους επειδή θεωρούν ότι ούτε οι εργοδότες τους ούτε τα μέλη της οικογένειάς τους μπορούν να καταλάβουν από τι πάσχουν”, εξήγησε ο Tesar σε σχετική ανακοίνωση.

Οι ημικρανίες, ωστόσο, πρέπει να διαγιγνώσκονται και να αντιμετωπίζονται. “Διαφορετικά, προωθείται η εξέλιξη της νόσου και μια επεισοδιακή ημικρανία μπορεί να εξελιχθεί σε χρόνια ημικρανία”, τόνισε ο Tesar, ιατρικός διευθυντής του LKH Wolfsberg και επικεφαλής του εξωτερικού ιατρείου κεφαλαλγίας στο νοσοκομείο του Klagenfurt.

Επιπλέον, καθώς αυξάνεται η συχνότητα των κρίσεων, το άγχος και η κατάθλιψη εμφανίζονται επίσης όλο και περισσότερο ως συνοδευτικά συμπτώματα.

Η φαρμακευτική προφύλαξη των κρίσεων ημικρανίας έχει αλλάξει ριζικά χάρη στην ανάπτυξη μιας θεραπείας με μονοκλωνικά αντισώματα. “Έχει αποδειχθεί εξαιρετική αποτελεσματικότητα για ολόκληρη την κατηγορία των λεγόμενων αντισωμάτων CGRP.

Αναστέλλουν το νευροπεπτίδιο CGRP, το οποίο απελευθερώνεται από τα νευρικά κύτταρα κατά τη διάρκεια των κρίσεων ημικρανίας, και παρουσιάζουν αποτελεσματικότερη αποτελεσματικότητα με καλύτερη ανεκτικότητα σε σύγκριση με μη ειδικές ουσίες, όπως οι β-αποκλειστές, τα αντιεπιληπτικά φάρμακα ή τα αντικαταθλιπτικά”.

Τα αντισώματα CGRP, τα οποία είναι διαθέσιμα εδώ και πέντε χρόνια, χορηγούνται συνήθως μηνιαίως με ένεση ή στυλό. Πρόσφατα έγινε επίσης διαθέσιμη μια σύντομη έγχυση για την προφύλαξη από την ημικρανία, η οποία χορηγείται μόνο τέσσερις φορές το χρόνο.

Με αυτές τις μορφές θεραπείας, η συχνότητα και η ένταση των κρίσεων μειώνονται, ανέφερε ο Tesar. “Μιλάμε για αποτελεσματική προφύλαξη όταν η συχνότητα των κρίσεων μειώνεται κατά 50% ή περισσότερο για την επεισοδιακή ημικρανία και κατά 30% ή περισσότερο για τη χρόνια ημικρανία.

Ωστόσο, δεν πρόκειται μόνο για τη μείωση του αριθμού των ημερών ημικρανίας, αλλά κυρίως για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής”, τόνισε ο γιατρός.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Ομάδα επιστημόνων από το “Αλεξάνδρα” συμμετείχε στην τροποποίηση της κλίμακας κινδύνου GRACE.

Οι ασθενείς με οξέα στεφανιαία σύνδρομα (ΟΣΣ), που συμπεριλαμβάνουν κυρίως το οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου, έχουν πολύ αυξημένο κίνδυνο ανεπιθύμητων συμβαμάτων. Τις τελευταίες δεκαετίες, ο κίνδυνος αυτός έχει μειωθεί δραστικά μέσω της ενδοστεφανιαίας παρέμβασης με αγγειοπλαστική.

Ο χρόνος της παρέμβασης καθορίζεται στην οξεία φάση από τη διαστρωμάτωση κινδύνου των ασθενών κατά την εμφάνιση του ΟΣΣ, με κύριο εργαλείο την υπολογιζόμενη κλίμακα κινδύνου GRACE. Παρόλα αυτά, σε πολλές περιπτώσεις η προβλεπτική ακρίβεια της κλίμακας GRACE δεν είναι επαρκής.

Μέρος του προβλήματος οφείλεται στο γεγονός ότι δεν αξιολογείται ποσοτικά η μεταβολή των ενζύμων μυοκαρδιακής καταστροφής στον υπολογισμό της κλίμακας.

Προς αυτήν την κατεύθυνση, πολυεθνική ομάδα ερευνητών από την Αθήνα (Θεραπευτική Κλινική, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, (ΕΚΠΑ), τη Χαϊδελβέργη (Department of Cardiology, Angiology, Hemostaseology and Medical Intensive Care, University Medical Centre Mannheim, Medical Faculty Mannheim, Heidelberg University, Mannheim, Germany), το Newcastle (Translational and Clinical Research Institute, Vascular Biology and Medicine Theme, Faculty of Medical Sciences, Newcastle University, Newcastle upon Tyne, UK) και τη Ζυρίχη (Center for Molecular Cardiology, University of Zurich, Zurich, Switzerland), ανέπτυξαν τροποποιημένη κλίμακα GRACE (modified GRACE score).

Συμπεριλαμβάνει την έκταση της οξείας μυοκαρδιακής βλάβης, όπως αυτή εκτιμάται από τα επίπεδα τροπονίνης στο αίμα. Η νέα κλίμακα αναπτύχθηκε σε συνολικό πληθυσμό 9.803 ασθενών με ΟΣΣ, που αντιμετωπίστηκαν σε τριτοβάθμια νοσοκομεία 3 διαφορετικών χωρών.

Το modified GRACE ήταν ανώτερο από την πρωτότυπη κλίμακα τόσο στην κοορτή αρχικής ανάπτυξης με ΟΣΣ (n=5,515) όσο και στην κοορτή τεκμηρίωσης (SPUM-ACS, n=4,288), τόσο ως προς την επίπτωση της θνητότητας όσο και σε δευτερεύον τελικό σημείο καρδιαγγειακών συμβαμάτων.

Επίσης, υπερτερούσε τόσο σε σχέση με τη θνητότητα εντός του νοσοκομείου όσο και σε αυτήν των 30 ημερών και 1 έτους.  Αυτά τα πρωτότυπα αποτελέσματα ανοίγουν το δρόμο για την αξιολόγηση της αντικατάστασης της αρχικής κλίμακας διαστρωμάτωσης κινδύνου από το modified GRACE στην καθημερινή κλινική πράξη.

Η μελέτη δημοσιεύτηκε στο έγκριτο περιοδικό JAMA cardiology της Αμερικανικής Ιατρικής Εταιρείας (Αmerican Medical Association) και είχε σημαντική ελληνική συμμετοχή.

Συγκεκριμένα, την επιμέλεια, το σχεδιασμό και την οργάνωση της μελέτης είχαν οι καθηγητές  Κίμων Σταματελόπουλος (Θεραπευτική Κλινική, ΕΚΠΑ) και Κωνσταντίνος Στέλλος (Department of Cardiology, Angiology, Hemostaseology and Medical Intensive Care, University Medical Centre Mannheim, Medical Faculty Mannheim, Heidelberg University), και ο Γεώργιος Γεωργιόπουλος (ακαδημαϊκός υπότροφος Θεραπευτικής Κλινικής, ΕΚΠΑ).

Επίσης, στη συγγραφική ομάδα συμμετείχαν και οι ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής Δημήτριος Δελιαλής, Γεώργιος Μαυραγάνης και Ελένη Μανέτα.

Πηγές:
ΕΚΠΑ

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Για τις ανάγκες της μελέτης, οι επιστήμονες δημιούργησαν 105 διαφορετικούς συνδυασμούς αντισωμάτων και πως αυτά προσκολλούνται στα κύτταρα – στόχους.

Τεχνητά δημιουργημένες δομές DNA που είναι εφοδιασμένες με αντισώματα θα μπορούσαν να κάνουν την ανοσοθεραπεία για τον καρκίνο πιο αποτελεσματική. Αυτό αναφέρει μια ερευνητική ομάδα του Μονάχου στο περιοδικό “Nature Nanotechnology”.

“Στο επίκεντρο βρίσκεται ένα μικροσκοπικό πλαίσιο από διπλωμένα σκέλη DNA, το οποίο μπορούμε να εφοδιάσουμε ειδικά με οποιαδήποτε αντισώματα”, εξηγεί ο Sebastian Kobold, ένας από τους επικεφαλής συγγραφείς.

Οι προγραμματιζόμενοι ενεργοποιητές Τ-κυττάρων (PTEs) δημιουργούνται με μια νανοτεχνολογία που ονομάζεται “DNA origami”, κατά την οποία αυτοδιπλούμενες αλυσίδες DNA ενώνονται μεταξύ τους για να σχηματίσουν μια δομή που έχει προηγουμένως προσομοιωθεί στον υπολογιστή.

Σε διαφορετικές θέσεις αυτών των PTEs μπορούν να προσκολληθούν αντισώματα – αφενός, αντισώματα που δεσμεύονται ειδικά σε ορισμένα καρκινικά κύτταρα και, αφετέρου, αντισώματα που αναγνωρίζονται από τα Τ-κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος. Τα Τ-κύτταρα καταστρέφουν στη συνέχεια τα κύτταρα που επισημαίνονται με αυτόν τον τρόπο.

Για τις ανάγκες της μελέτης, οι επιστήμονες δημιούργησαν 105 διαφορετικούς συνδυασμούς αντισωμάτων και εξέτασαν στον δοκιμαστικό σωλήνα πόσο συγκεκριμένα προσκολλάται το καθένα από αυτά στα κύτταρα-στόχους και πόσο επιτυχείς ήταν στην προσέλκυση Τ-κυττάρων.

Για να ελέγξουν αν αυτό λειτουργεί και στον ζωντανό οργανισμό, ο Kobold και οι συνεργάτες του διερεύνησαν επίσης αν τα PTEs αναγνωρίζουν επίσης τα καρκινικά κύτταρα στο σώμα των ζωντανών οργανισμών και διεγείρουν την καταστροφή τους.

“Καταφέραμε να αποδείξουμε ότι τα PTEs μας που αποτελούνται από δομές origami DNA λειτουργούν και in vivo”, δήλωσε ο Adrian Gottschlich, ένας από τους πρώτους συγγραφείς της μελέτης. Οι PTEs προσφέρουν θεωρητικά απεριόριστους συνδυασμούς και επομένως αποτελούν μια πολλά υποσχόμενη πλατφόρμα για τη θεραπεία του καρκίνου, εξήγησε.

Η ερευνητική ομάδα υπογραμμίζει τη δυνατότητα να ενσωματωθούν ταυτόχρονα πολλά διαφορετικά αντισώματα στους ενεργοποιητές Τ – κυττάρων. Αυτό θα μπορούσε να βοηθήσει στην ακριβέστερη στόχευση των καρκινικών κυττάρων και στον καλύτερο έλεγχο της ενεργοποίησης του ανοσοποιητικού συστήματος.

Στην ερευνητική ομάδα συμμετείχαν επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο Ludwigs-Maximilians, το Τεχνικό Πανεπιστήμιο (TU) και το Helmholtz του Μονάχου. Οι συγγραφείς Klaus Wagenbauer, Benjamin Kick, Jonas Funke και Hendrik Dietz του TU Μονάχου έχουν επίσης ιδρύσει μια νεοφυή επιχείρηση για την περαιτέρω ανάπτυξη της τεχνολογίας των PTEs.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Οι επιστήμονες διαπίστωσαν διαφορές στα προειδοποιητικά συμπτώματα αιφνίδιας καρδιακής ανακοπής μεταξύ ανδρών και γυναικών.

Οι καρδιακές παθήσεις αποτελούν την πρώτη αιτία θανάτου παγκοσμίως, καθώς σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας ευθύνονται για 17,9 εκατομμύρια θανάτους κάθε χρόνο. Περίπου 6 εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο πεθαίνουν κάθε χρόνο από αιφνίδιο καρδιακό θάνατο που προκαλείται από αιφνίδια καρδιακή ανακοπή. Αν και υπάρχουν ορισμένα γνωστά σημάδια, η αιφνίδια καρδιακή ανακοπή συνήθως συμβαίνει χωρίς προειδοποίηση.

Τώρα, ερευνητές από το Smidt Heart Institute του Cedars-Sinai Health System διαπίστωσαν ότι οι μισοί από τους ανθρώπους που υπέστησαν αιφνίδια καρδιακή ανακοπή, είχαν εμφανίσει ένα ενδεικτικό σύμπτωμα 24 ώρες πριν. Επιπλέον, οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι αυτά τα προειδοποιητικά συμπτώματα διέφεραν μεταξύ ανδρών και γυναικών.

Τι είναι η αιφνίδια καρδιακή ανακοπή

Η αιφνίδια καρδιακή ανακοπή είναι ο ξαφνικός, αναπάντεχος θάνατος λόγω απώλειας καρδιακής λειτουργίας, αναπνοής και συνείδησης. Η αιφνίδια καρδιακή ανακοπή συμβαίνει όταν η λειτουργία της αντλίας της καρδιάς σταματάει να προωθεί το αίμα στο σώμα και το πλούσιο σε οξυγόνο αίμα δεν φτάνει στον καρδιακό μυ.

Η καρδιακή ανακοπή διαφέρει από την καρδιακή προσβολή, η οποία συμβαίνει όταν η ροή του αίματος προς την καρδιά ξαφνικά ελαττώνεται ή σταματά τελείως και η καρδιά δεν μπορεί να πάρει το οξυγόνο που χρειάζεται. Οι επιστήμονες τονίζουν ότι η καρδιακή προσβολή μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο ενός ατόμου να υποστεί αιφνίδια καρδιακή ανακοπή. Άλλες καρδιαγγειακές παθήσεις, όπως η στεφανιαία νόσος, η μυοκαρδιοπάθεια και η νόσος των καρδιακών βαλβίδων μπορούν επίσης να προκαλέσουν αιφνίδια καρδιακή ανακοπή.

Συχνά, η καρδιακή ανακοπή συμβαίνει χωρίς προειδοποιητικά σημάδια και προκαλεί λιποθυμία ή απώλεια αισθήσεων. Ορισμένα συμπτώματα καρδιακής ανακοπής περιλαμβάνουν ταχυκαρδία, ζάλη, πόνο στο στήθος, δύσπνοια, συριγμό, ναυτία και εμετό.

Πρόβλεψη αιφνίδιας καρδιακής ανακοπής

Σύμφωνα με τον δρ Σουμίτ Τσάου, καρδιολόγο ηλεκτροφυσιολόγο και διευθυντή του Κέντρου Πρόληψης Καρδιακής Ανακοπής στο Smidt Heart Institute στο Cedars-Sinai Health System και κύριο συγγραφέα της μελέτης, είναι σημαντικό να υπάρχουν καλύτεροι δείκτες πρόβλεψης για την αιφνίδια καρδιακή ανακοπή.

«Ακόμη και σήμερα, μόνο το 10% των Αμερικανών που υφίστανται αιφνίδια καρδιακή ανακοπή – 360.000 ετησίως – θα επιβιώσουν από αυτό το καταστροφικό γεγονός», δήλωσε στο Medical News Today. «Οι τρέχουσες μέθοδοι πρόβλεψης και πρόληψης της αιφνίδιας καρδιακής ανακοπής είναι ανεπαρκείς. Η έγκαιρη επαφή με το σύστημα 911 θα μπορούσε να βελτιώσει τα ποσοστά επιβίωσης, αλλά τα περισσότερα άτομα τείνουν να αγνοούν τα προειδοποιητικά συμπτώματα», δήλωσε ο ερευνητής.

Αυτή δεν είναι η πρώτη μελέτη που εξετάζει νέους τρόπους πρόβλεψης της αιφνίδιας καρδιακής ανακοπής. Προηγούμενες μελέτες έχουν χρησιμοποιήσει την τεχνητή νοημοσύνη και έναν αλγόριθμο βαθιάς μάθησης για να βοηθήσουν στην πρόβλεψη της καρδιακής ανακοπής.

Προειδοποιητικά σημάδια

Οι επιστήμονες διαπίστωσαν διαφορές στα προειδοποιητικά συμπτώματα αιφνίδιας καρδιακής ανακοπής μεταξύ ανδρών και γυναικών. Για παράδειγμα, διαπίστωσαν ότι το σημαντικότερο σύμπτωμα στις γυναίκες 24 ώρες πριν από την καρδιακή ανακοπή ήταν η δύσπνοια, ενώ για τους άνδρες ήταν ο πόνος στο στήθος.

«Για την αιφνίδια καρδιακή ανακοπή, υπάρχουν ήδη καθιερωμένα ευρήματα που υποδηλώνουν διαφορετικούς μηχανισμούς και υποκείμενα αυτής της κατάστασης μεταξύ των δύο φύλων. Για παράδειγμα, οι άνδρες είναι πολύ πιο πιθανό να υποστούν αιφνίδια καρδιακή ανακοπή – τα δύο τρίτα των θυμάτων είναι άνδρες – και οι γυναίκες τείνουν να παρουσιάζουν αυτή την κατάσταση κατά μέσο όρο 8-10 χρόνια αργότερα σε σύγκριση με τους άνδρες», σημείωσε ο ερευνητής.

«Οι γυναίκες που εμφανίζουν ξαφνικά δύσπνοια έχουν 3 φορές υψηλότερο κίνδυνο να πάθουν αιφνίδια καρδιακή ανακοπή, ενώ οι άνδρες με απροσδόκητο πόνο στο στήθος έχουν 2 φορές υψηλότερο κίνδυνο», πρόσθεσε. «Σε αυτές τις περιπτώσεις, θα ήταν συνετό να αναζητήσουν επείγουσα περίθαλψη».

Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Lancet Digital Health».

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Αντίστροφα μετρά ο χρόνος για InnoHealth Forum που θα διεξαχθεί στις 22 και 23 Σεπτεμβρίου 2023, διά ζώσης στο Πάρκο Καινοτομίας JOIST στη Λάρισα και online. Στόχος είναι να αναδείξει νέες προοπτικές και να ενισχύσει τη συνεργασία για την εξέλιξη του τομέα της υγείας και του φαρμάκου στην ψηφιακή εποχή.
Στο εγχείρημα συμμετέχουνεταιρείες, οργανισμοί και ακαδημαϊκά ιδρύματα που πρωτοπορούν στην Ηλεκτρονική Υγεία και παρουσιάζουν τις πλέον σύγχρονες λύσεις, προϊόντα και υπηρεσίες στον τομέα. Επίσης, παράλληλη εκδήλωση διοργανώνεται το MATCH4HEALTH, το  από το Εθνικό Κέντρο Τεκμηρίωσης και Ηλεκτρονικού Περιεχομένου και τον Σύνδεσμο Βιομηχανιών Θεσσαλίας & Στερεάς Ελλάδος, μέλη του Enterprise Europe Network.

Οι εγγραφές των εκθετών είναι ακόμη ανοιχτές καθώς μένουν ελάχιστες διαθέσιμες θέσεις. Ενημερωθείτε σχετικά και δηλώστε συμμετοχή μέσα από τη σελίδα εκθετών εδώ.

Η έκθεση διοργανώνεται από το Πάρκο Καινοτομίας JOIST και τον Ευρωπαϊκό Κόμβο Ψηφιακής Καινοτομίας Health Hub, συνδιοργανώνεται από το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και τα Προγράμματα Δια Βίου Μάθησης του Κέντρου Επιμόρφωσης και Διά Βίου Μάθησης του Πανεπιστημίου Αιγαίου και τελεί υπό την αιγίδα του Υπουργείου Ανάπτυξης και Επενδύσεων, της Περιφέρειας Θεσσαλίας και του Elevate Greece.

Πηγη: https://virus.com.gr/

Ερευνητική ομάδα από την Θεραπευτική Κλινική του Νοσοκομείου Αλεξάνδρα της Ιατρικής Σχολή του ΕΚΠΑ συμμετείχε σε πολυεθνική έρευνα  για την ανάπτυξη τροποποιημένης κλίμακας GRACE (modified GRACE score) που αφορά και την έκταση της οξείας μυοκαρδιακής βλάβης. Οι ερευνητές εστίασαν στους ασθενείς με οξέα στεφανιαία σύνδρομα (ΟΣΣ), που συμπεριλαμβάνουν κυρίως το οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου, καθώς διατρέοχυν πολύ αυξημένο κίνδυνο ανεπιθύμητων συμβαμάτων.

Τις τελευταίες δεκαετίες, ο προαναφερόμενος κίνδυνος έχει μειωθεί δραστικά μέσω της ενδοστεφανιαίας παρέμβασης με αγγειοπλαστική. Ο χρόνος της παρέμβασης καθορίζεται στην οξεία φάση από τη διαστρωμάτωση κινδύνου των ασθενών κατά την εμφάνιση του ΟΣΣ, με κύριο εργαλείο την υπολογιζόμενη κλίμακα κινδύνου GRACE. Παρόλα αυτά, σε πολλές περιπτώσεις η προβλεπτική ακρίβεια της κλίμακας GRACE δεν είναι επαρκής. Εν μέρει οφείλεται στο γεγονός ότι δεν αξιολογείται ποσοτικά η μεταβολή των ενζύμων μυοκαρδιακής καταστροφής στον υπολογισμό της κλίμακας.

Ερευνητές από το ΕΚΠΑ, την Χαϊδελβέργη (Department of Cardiology, Angiology, Hemostaseology and Medical Intensive Care, University Medical Centre Mannheim, Medical Faculty Mannheim, Heidelberg University, Mannheim, Germany), το Newcastle (Translational and Clinical Research Institute, Vascular Biology and Medicine Theme, Faculty of Medical Sciences, Newcastle University, Newcastle upon Tyne, UK) και την Ζυρίχη (Center for Molecular Cardiology, University of Zurich, Zurich, Switzerland) εστίασαν στο θέμα.

Από την προσπάθεια προέκυψε  νέα κλίμακα η οποίαω αναπτύχθηκε σε συνολικό πληθυσμό 9,803 ασθενών με ΟΣΣ, που αντιμετωπίστηκαν σε τριτοβάθμια νοσοκομεία τριών διαφορετικών χωρών. Το modified GRACE ήταν ανώτερο από την πρωτότυπη κλίμακα τόσο στην κοορτή αρχικής ανάπτυξης με ΟΣΣ  (n=5,515) όσο και στην κοορτή τεκμηρίωσης (SPUM-ACS, n=4,288), τόσο ως προς την επίπτωση της θνητότητας όσο και σε δευτερεύον τελικό σημείο καρδιαγγειακών συμβαμάτων. Επίσης, υπερτερούσε τόσο σε σχέση με τη θνητότητα εντός του νοσοκομείου όσο και σε αυτήν των 30 ημερών και ενός έτους.  Εκτιμάται πως τα πρωτότυπα αποτελέσματα ανοίγουν το δρόμο για την αξιολόγηση της αντικατάστασης της αρχικής κλίμακας διαστρωμάτωσης κινδύνου από το modified GRACE στην καθημερινή κλινική πράξη.

Η μελέτη δημοσιεύτηκε στο έγκριτο περιοδικό JAMA cardiology της Αμερικανικής Ιατρικής Εταιρείας και είχε σημαντική ελληνική συμμετοχή. Συγκεκριμένα, την επιμέλεια, το σχεδιασμό και την οργάνωση της μελέτης είχαν οι καθηγητές  Κίμων Σταματελόπουλος (Θεραπευτική Κλινική, ΕΚΠΑ) και Κωνσταντίνος Στέλλος  (Department of Cardiology, Angiology, Hemostaseology and Medical Intensive Care, University Medical Centre Mannheim, Medical Faculty Mannheim, Heidelberg University),  και ο Γεώργιος Γεωργιόπουλος (Ακαδημαϊκός Υπότροφος Θεραπευτικής Κλινικής, ΕΚΠΑ). Επίσης, στη συγγραφική ομάδα συμμετείχαν και οι ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής Δημήτριος Δελιαλής, Γεώργιος Μαυραγάνης και Ελένη Μανέτα.

Πηγη: https://virus.com.gr/

Τέλος στην καριέρα τους αναγκάζονται να βάλουν ιατροί που πάσχουν από μακροχρόνιο Covid, σύμφωνα με μεγάλη έρευνα. Η ζωή τους έγινε αγώνας, αφού διαβιούν με την εξάντληση, την αϋπνία και τους νυχτερινούς τρόμους, ενώ αναγκάζονται να απομακρυνθούν από τον εργασιακό τους στίβο.

Τι δραματικές συνέπειες στην ζωή των γιατρών και την καταστροφική επίδραση στην τσέπη τους ανέδειξε η έρευνα,  του Βρετανικού Ιατρικού Σύλλογο (BMA) και την ομάδα υποστήριξης Long Covid Doctors for Action. Τις πτυχές του προβλήματος του μακροχρόνιου Covid  έφερε στο φως η έρευνα σε περισσότερους από 600 χρονίως πάσχοντες και πλέον ανάπηρους γιατρούς. Μέσα από την έρευνα προκύπτει η έλλειψη ιατρικής και οικονομικής υποστήριξης από την κυβέρνηση και τους εργοδότες τους στο Εθνικό Σύστημα Υγείας (NHS).

«Νιώθουμε προδομένοι και εγκαταλελειμμένοι», δήλωσε στο Medscape.com η Kelly Fearnley, MBChB, πρόεδρος και συνιδρυτής της οργάνωσης Long COVID Doctors for Action.  Το παράπονο των πληγέντων γιατρών εκφράζει η πρόεδρος επισημαίνοντας πως οι εργαζόμενοι στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης έκαναν το καθήκον τους όταν κλήθηκαν να αναλάβουν δράση, θέτοντας τις ζωές τους σε κίνδυνο αλλά και των  οικογενειών τους. «Και τώρα που τραυματιστήκαμε αφού εν γνώσει μας μείναμε απροστάτευτοι και εκτεθήκαμε σκόπιμα και επανειλημμένα σε βιολογικό κίνδυνο επιπέδου τρία, βρισκόμαστε τώρα σε αυτή τη θέση» τόνισε η κ. Fearnley.

Τα ευρήματα

Οι  συμμετέχοντες γιατροί στην έρευνα ανέφεραν ένα ευρύ φάσμα μακροχρόνιων συμπτωμάτων της λοίμωξης Covid, συμπεριλαμβανομένης της κόπωσης, των πονοκεφάλων, των μυϊκών πόνων, των νευρικών βλαβών, των πόνων στις αρθρώσεις και των αναπνευστικών προβλημάτων.

Μεταξύ των βασικών ευρημάτων της έρευνας, το 60% των γιατρών δήλωσε ότι η μακροχρόνια Covid επηρέασε την ικανότητά τους να εκτελούν τακτικά τα καθημερινά τους καθήκοντα. Σχεδόν 1 στους 5 (18%) δήλωσε ότι δεν ήταν πλέον σε θέση να εργαστεί, ενώ λιγότεροι από 1 στους 3 (31%) εργάζονταν με πλήρη απασχόληση. Αυτό συγκρίνεται με το γεγονός ότι περισσότεροι από τους μισούς (57%) των ερωτηθέντων εργάζονταν με πλήρη απασχόληση πριν από την έναρξη της ασθένειας Covid – μείωση κατά 46%.

Σχεδόν οι μισοί (48%) από τους ερωτηθέντες δήλωσαν ότι έχουν βιώσει κάποιας μορφής απώλεια εισοδήματος ως αποτέλεσμα της μακράς Covid. Σχεδόν οι μισοί από τους γιατρούς δεν παραπέμφθηκαν ποτέ σε κλινική του NHS για μακρά Covid.

Αξίζει να αναφερθεί πως η μακρά Covid επηρεάζει περισσότερους από 65 εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως. Εκτιμάται ότι 1 στους 10 ανθρώπους που έχουν μολυνθεί από τον ιό αναπτύσσουν μακροχρόνια συμπτώματα. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, οι εργαζόμενοι στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης και της κοινωνικής φροντίδας έχουν επτά φορές περισσότερες πιθανότητες να έχουν πάθει βαρύ Covid-19 από ό,τι άλλοι τύποι εργαζομένων.

Πηγη: https://virus.com.gr/

Κάποιες από τις τοξικές ουσίες του βλάπτουν τον δερματικό φραγμό
Οι φωτιές στο δάσος αυξάνονται σε συχνότητα, ένταση και έκταση, επιδεινώνοντας την ποιότητα του αέρα σε ολόκληρη τη χώρα, γεγονός που έχει σοβαρές συνέπειες (και) στο δέρμα μας, σύμφωνα με τα ευρήματα ολοένα περισσότερων επιστημονικών μελετών.«Το δέρμα είναι η πρώτη γραμμή άμυνας του οργανισμού εναντίον της ατμοσφαιρικής ρύπανσης. Αναπόφευκτα γίνεται στόχος τοξικών σωματιδίων και μορίων, τα οποία μπορεί να εισδύσουν βαθιά στο εσωτερικό του, προκαλώντας την έντονη αντίδραση του ανοσοποιητικού», αναφέρει ο Δερματολόγος-Αφροδισιολόγος δρ Μάρκος Μιχελάκης, από τον ΕΔΟΕΑΠ. «Έχει βρεθεί πως οι άνθρωποι που εκτίθενται στον καπνό από τις φωτιές διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο να εκδηλώσουν ατοπική δερματίτιδα (δηλαδή έκζεμα) και κνησμό. Ως φαίνεται κάποιες από τις τοξικές ουσίες του καπνού βλάπτουν τον δερματικό φραγμό, καθώς και το μικροβίωμα του δέρματος».Οτιδήποτε βλάπτει τον δερματικό φραγμό ή/και το μικροβίωμα του δέρματος μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρά δερματικά προβλήματα. Στην πραγματικότητα, τα τοξικά χημικά που περιέχει ο καπνός από τις φωτιές έχουν σχετιστεί και με εξάρσεις φλεγμονωδών δερματοπαθειών, όπως η ατοπική δερματίτιδα και η ψωρίαση. Επιπλέον, υποπροϊόντα του καπνού όπως το μονοξείδιο του άνθρακα και το διοξείδιο του θείου έχουν συσχετιστεί με πρόωρη γήρανση του δέρματος, η οποία οδηγεί σε περισσότερες ρυτίδες και δυσχρωμίες.Το 2021 δημοσιεύθηκε στο ιατρικό περιοδικό JAMA Dermatology μελέτη που έδειξε ότι κατά τη μεγάλη φωτιά στην Καλιφόρνια το Νοέμβριο του 2018, οι εβδομαδιαίες επισκέψεις παιδιών με ατοπική δερματίτιδα στους δερματολόγους ήταν κατά 49% περισσότερες απ’ ό,τι τις εβδομάδες χωρίς φωτιά. Η αντίστοιχη αύξηση στους ενήλικες ήταν 15%. Η ίδια ερευνητική ομάδα δημοσίευσε το 2022 στο περιοδικό JAMA Network Open μία άλλη μελέτη, που έδειξε πως η έκθεση στον καπνό της φωτιάς αυξάνει τις εξάρσεις της ατοπικής δερματίτιδας περισσότερο στους ηλικιωμένους (ηλικίες 65 ετών και άνω).Όπως ανέφερε πρόσφατα η Αμερικανική Ακαδημία Δερματολογίας (AAD) σε ανακοίνωσή της, οι ασθενείς με ψωρίαση είναι πιθανότερο να χρειασθούν ιατρική φροντίδα πέντε έως εννέα εβδομάδες μετά τη φωτιά.

Πηγη:HealthDaily