Κατηγορία: Γενικά

Με τη θητεία τους να ολοκληρώνεται σε δύο χρόνια ορίστηκαν τα μέλη που θα απαρτίζουν την Επιτροπή Φαρμακοεπαγρύπνησης του Εθνικού Οργανισμού Φαρμάκων.

Έργο της Επιτροπής είναι η παρακολούθηση και μελέτη (συλλογή, επεξεργασία, αξιολόγηση και καταχώρηση) όλων των στοιχείων και πληροφοριών που αφορούν τις ανεπιθύμητες ενέργειες φαρμακευτικών ουσιών ή συνδυασμών τους, καθώς και τις επιπτώσεις τους στις ενδείξεις, αντενδείξεις και προφυλάξεις που πρέπει να αναφέρονται στη χρήση των φαρμάκων.

Τα νέα μέλη είναι τα εξής:

1. Σαμπατάκου Ελένη, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Παθολογίας-Λοιμώξεων, Β΄ Παθολογική Κλινική, Γ.Ν.Α. «ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟ», Ιατρική Σχολή, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (Ε.Κ.Π.Α.), ως Πρόεδρος.

2. Παναγιωτακόπουλος Γεώργιος, Παθολόγος-Λοιμωξιολόγος, Επίκουρος Καθηγητής Γενικής Φαρμακολογίας με εξειδίκευση στην Κλινική Φαρμακολογία, Τμήμα Ιατρικής, Πανεπιστήμιο Πατρών, ως Αναπληρωτής Πρόεδρος.

3. Τσιβγούλης Γεώργιος, Καθηγητής Νευρολογίας, Β΄ Νευρολογική Κλινική, Π.Γ.Ν. «ΑΤΤΙΚΟΝ», Ιατρική Σχολή Ε.Κ.Π.Α., με αναπληρώτρια τη Βασιλείου Βασιλική, Διευθύντρια Ε.Σ.Υ., ειδικότητας Ενδοκρινολογίας, Γ.Ν.Α. «ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ».

4. Κανάκα-Gantenbein Χριστίνα, Καθηγήτρια Παιδιατρικής-Παιδιατρικής Ενδοκρινολογίας, Α’ Παιδιατρική Κλινική, Γ.Ν. Παίδων «Η ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ», Ιατρική Σχολή Ε.Κ.Π.Α., με αναπληρώτρια την Μπακοπούλου Φλώρα, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Παιδιατρικής Εφηβικής Ιατρικής, Α’ Παιδιατρική Κλινική, Γ.Ν. Παίδων «Η ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ», Κλινική, Ιατρική Σχολή Ε.Κ.Π.Α.

5. Αλεξόπουλος Δημήτριος, Καθηγητής Καρδιολογίας, Ιατρική Σχολή Ε.Κ.Π.Α., με αναπληρώτρια τη Λιάπη Χάρι, τ. Καθηγήτρια Φαρμακολογίας, Ιατρική Σχολή, Ε.Κ.Π.Α.

6. Καραμούζης Μιχαήλ, Παθολόγος -Ογκολόγος, Καθηγητής Βιοχημείας-Ογκολογίας, Ιατρική Σχολή Ε.Κ.Π.Α., με αναπληρώτρια την Κουμαριανού Αννα, Παθολόγο-Ογκολόγο, Διευθύντρια Ε.Σ.Υ., Δ΄ Παθολογική Κλινική, Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο «ΑΤΤΙΚΟΝ».

7. Κυρτσώνη Μαρία-Χριστίνα, Καθηγήτρια Αιματολογίας, Ιατρική Σχολή Ε.Κ.Π.Α., με αναπληρωτή τον Μαρκάκη Ιωάννη Νευρολόγο, Διευθυντή Ε.Σ.Υ., Επιστημονικά Υπεύθυνο Νευρολογικού Τμήματος, Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο Νίκαιας Πειραιά «ΑΓΙΟΣ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ».

8. Μιχόπουλος Ιωάννης, Καθηγητής Ψυχιατρικής, Ιατρική Σχολή Ε.Κ.Π.Α., με αναπληρωτή τον Μακρή Μιχαήλ, Αλλεργιολόγο, Διευθυντή Ε.Σ.Υ., Υπεύθυνο της Μονάδας Αλλεργιολογίας, Β΄ Πανεπιστημιακή Δερματολογική Κλινική, Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο «ΑΤΤΙΚΟΝ».

9. Ροβίνα Νικολέττα, Πνευμονολόγος-Φυματιολόγος, Εντατικολόγος, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Πνευμονολογίας-Εντατικής Θεραπείας, Α΄ Πανεπιστημιακή Πνευμονολογική Κλινική, Γ.Ν.Ν.Θ.Α. «Η ΣΩΤΗΡΙΑ», Ιατρική Σχολή Ε.Κ.Π.Α., με αναπληρώτρια την Κατσίμπρη Πελαγία, Ρευματολόγο, Επιμελήτρια Α΄ Ε.Σ.Υ., Δ΄ Παθολογική Κλινική, Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο «ΑΤΤΙΚΟΝ».

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Γυναίκες που χρησιμοποιούν αντισυλληπτικά χάπια έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης κατάθλιψης έναντι γυναικών που δεν χρησιμοποιούν, αναφέρει νέα έρευνα του Uppsala University. Τα αντισυλληπτικά χάπια αύξαναν τον κίνδυνο κατά 73% τα δυο πρώτα χρόνια χρήσης, έδειξε η έρευνα.

Η μεγάλη έρευνα παρακολούθησε 250.000 γυναίκες της UK Biobank, από τη γέννηση έως την εμμηνόπαυση. Οι ερευνητές συνέλεξαν στοιχεία για τη χρήση αντισυλληπτικών χαπιών, το χρόνο που διαγνώστηκαν για πρώτη φορά με κατάθλιψη και πότε εμφάνισαν τα πρώτα συμπτώματα κατάθλιψης χωρίς να έχουν λάβει διάγνωση. Η μέθοδος αντισύλληψης που μελετήθηκε ήταν τα συνδυαστικά αντισυλληπτικά χάπια.

Η έρευνα έδειξε ότι γυναίκες που άρχισαν τη χρήση ως έφηβες είχαν 130% υψηλότερη εμφάνιση συμπτωμάτων κατάθλιψης, ενώ η αύξηση στις ενήλικες χρήστριες ήταν  92 %.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν επίσης ότι η αυξημένη εμφάνιση κατάθλιψης μειώθηκε όταν οι γυναίκες συνέχισαν τη χρήση μετά τα δυο πρώτα χρόνια.

Όμως, έφηβες χρήστριες, ακόμα είχαν αυξημένη εμφάνιση κατάθλιψης ακόμα και μετά το τέλος χρήσης του χαπιού-κάτι που δεν παρατηρήθηκε στις ενήλικες χρήστριες.

Οι ερευνητές σημειώνουν ότι πρέπει να τονιστεί ότι οι περισσότερες γυναίκες έχουν καλή ανοχή στις ορμόνες που λαμβάνονται, χωρίς αρνητικές συνέπειες στη διάθεση, επομένως τα αντισυλληπτικά χάπια είναι εξαιρετική επιλογή για πολλές.

Τα αντισυλληπτικά χάπια εκτός από την αποφυγή κύησης μπορούν να εμποδίσουν νόσους που επηρεάζουν γυναίκες, όπως καρκίνο ωοθηκών και ενδομητρίου. Όμως, ορισμένες ενδεχομένως μπορεί να έχουν αυξημένο κίνδυνο κατάθλιψης μετά τη χρήση αντισυλληπτικών, δήλωσαν ερευνητές.

Πηγές:
Epidemiology and Psychiatric Sciences.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Ο καθένας αξίζει να έχει έγκαιρη και ισότιμη πρόσβαση στα φάρμακα όποτε χρειάζεται και όπου και αν ζει, τόνισε η Επίτροπος Υγείας και Ασφάλειας Τροφίμων Στέλλα Κυριακίδου, στο Συμβούλιο των αρμόδιων υπουργών στο Λουξεμβούργο.

«Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η πρόσβαση στα φάρμακα είναι η βασική πολιτική προτεραιότητα στη μεταρρύθμιση της φαρμακευτικής νομοθεσίας της ΕΕ. Η μεταρρύθμιση είναι μια ισορροπημένη απάντηση που στοχεύει στη στήριξη των ασθενών και των συστημάτων υγείας μας και στη δημιουργία μιας ενιαίας αγοράς φαρμάκων στην ΕΕ» συνδυάζοντας, όπως εξήγησε η κ. Κυριακίδου

1) ισχυρότερα κίνητρα για τις εταιρείες έτσι ώστε να δραστηριοποιηθούν σε όλα τα κράτη μέλη αντί για μερικά επιλεγμένα,

2) πρώιμη είσοδο γενόσημων και βιοομοειδών φαρμάκων, που σημαίνει επομένως πιο προσιτά φάρμακα και πιο βιώσιμο κόστος υγειονομικής περίθαλψης

3) λιγότερες ελλείψεις φαρμάκων και αυξημένη ασφάλεια εφοδιασμού.

Η Επίτροπος Υγείας ανέφερε ότι η συγκεκριμένη μεταρρύθμιση θα δίνει πρόσβαση σε νέα φάρμακα σε περίπου 70 εκατομμύρια περισσότερους πολίτες σε σύγκριση με το τι συμβαίνει σήμερα.

Επιπροσθέτως, ανέφερε ότι οι ευέλικτες ρυθμιστικές προσεγγίσεις θα προσελκύσουν περισσότερη καινοτομία – και τα οφέλη της ψηφιοποίησης θα ενσωματωθούν πλήρως με τρόπο που να ωφελεί τόσο τη βιομηχανία όσο και τους ασθενείς, ενώ ο μειωμένος διοικητικός φόρτος θα μπορούσε να εξοικονομήσει έως και 300 εκατομμύρια ευρώ κάθε χρόνο για εταιρείες και αρχές.

«Όλα αυτά τα μέτρα θα υποστηρίξουν την πιο ισότιμη και έγκαιρη πρόσβαση των φαρμάκων σε όλους τους πολίτες της ΕΕ καθώς και ένα πιο λιτό και ταχύτερο ρυθμιστικό οικοσύστημα για την προσέλκυση φαρμάκων στην ΕΕ», κατέληξε η Στέλλα Κυριακίδου.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή χαιρετίζει το γεγονός ότι το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης ενέκρινε σήμερα την πρόταση της Επιτροπής για την ενίσχυση των δράσεων της ΕΕ για την καταπολέμηση της μικροβιακής αντοχής.

Η σύσταση για τη μικροβιακή αντοχή, η οποία ανακοινώθηκε μαζί με την αναθεώρηση της φαρμακευτικής νομοθεσίας από την Επιτροπή στις 26 Απριλίου, συμβάλλει στην καταπολέμηση της μικροβιακής αντοχής στους τομείς της υγείας του ανθρώπου, των ζώων και του περιβάλλοντος, σύμφωνα με την προσέγγιση «Μία υγεία».

Η σύσταση επικεντρώνεται στην πρόληψη και τον έλεγχο των λοιμώξεων, την επιτήρηση και την παρακολούθηση, την καινοτομία, τη διαθεσιμότητα και τη συνετή χρήση αποτελεσματικών αντιμικροβιακών ουσιών, και τη συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών και παγκοσμίως.

Με ορίζοντα το 2030 έχει τεθεί μια σειρά στόχων της ΕΕ, οι οποίοι αναπτύχθηκαν σε συνεργασία με το Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου Νόσων (ECDC):

• μείωση της συνολικής κατανάλωσης αντιβιοτικών από τον άνθρωπο κατά 20%
• τουλάχιστον το 65% της συνολικής κατανάλωσης αντιβιοτικών στον άνθρωπο θα πρέπει να είναι αποτελεσματική (χρήση του κατάλληλου αντιβιοτικού)
• μείωση των λοιμώξεων από τρία σημαντικά ανθεκτικά βακτήρια, η οποία θα αφορά κυρίως τα νοσοκομεία

Αυτοί οι συνιστώμενοι στόχοι σε επίπεδο ΕΕ, οι οποίοι μεταφέρονται και σε εθνικό επίπεδο, θα βοηθήσουν την ΕΕ στην καταπολέμηση της μικροβιακής αντοχής, λαμβάνοντας υπόψη τις εθνικές ιδιαιτερότητες χωρίς να υποβαθμίζεται η υγεία και η ασφάλεια των ασθενών. Θα επιτρέψουν επίσης την καλύτερη παρακολούθηση των λοιμώξεων και της κατανάλωσης αντιβιοτικών κατά τα επόμενα έτη και την καλύτερη προσαρμογή της χάραξης πολιτικής.

Στην Ελλάδα καταγράφεται η υψηλότερη χρήση αντιβιοτικών.

Η σύσταση αυτή επιβεβαιώνει τον ηγετικό ρόλο που έχει αναλάβει διεθνώς η ΕΕ στον τομέα της μικροβιακής αντοχής και καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να συμπεριλάβουν τη μικροβιακή αντοχή στη συμφωνία για τις πανδημίες, που βρίσκεται επί του παρόντος υπό διαπραγμάτευση. Ζητά επίσης τη διατήρηση της μικροβιακής αντοχής ψηλά στο θεματολόγιο της G7 και της G20.

Ιστορικό

Οι αντιμικροβιακές ουσίες είναι φάρμακα ζωτικής σημασίας. Ωστόσο, με την πάροδο των ετών, η αλόγιστη και η κακή χρήση τους έχουν οδηγήσει σε αύξηση της μικροβιακής αντοχής (ΜΑ), γεγονός που σημαίνει ότι οι αντιμικροβιακές ουσίες χάνουν την αποτελεσματικότητά τους και η θεραπεία των λοιμώξεων καθίσταται δυσκολότερη, αν όχι αδύνατη.

Για τον λόγο αυτόν, η Επιτροπή συμπεριέλαβε στη δέσμη του Απριλίου για τα φαρμακευτικά προϊόντα μια πρόταση σύστασης του Συμβουλίου με συμπληρωματικά μέτρα. Πράγματι, η αναθεώρηση της φαρμακευτικής νομοθεσίας της ΕΕ αποσκοπεί, μεταξύ άλλων, και στην τόνωση της ανάπτυξης νέων καινοτόμων αντιμικροβιακών ουσιών, στη διασφάλιση της συνετής χρήσης τους και στη μείωση των επιπτώσεών τους στο περιβάλλον.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Η COVID οδήγησε περισσότερους από 20 εκατομμύρια Αμερικανούς να χάσουν την ικανότητα γεύσης και όσφρησης και τουλάχιστον το 25% αυτών δεν έχουν ανακτήσει αυτές τις σημαντικές αισθήσεις, αναφέρει νέα έρευνα.

Απαντήσεις στην έρευνα από σχεδόν 29.700 ενήλικες, επίσης δείχνουν σχέση μεταξύ πιο σοβαρής λοίμωξης COVID και απώλεια γεύσης και όσφρησης.
Ο Dr. Neil Bhattacharyya, του Massachusetts Eye and Ear, δήλωσε ότι η απώλεια της γεύσης ή της όσφρησης δεν είναι τόσο ”καλοήθης” όσο κάποιος μπορεί να σκεφτεί. Μπορεί να οδηγήσει σε μειωμένη κατανάλωση φαγητού για ευχαρίστηση ή σε ακραίες περιστάσεις μπορεί να οδηγήσει σε κατάθλιψη και απώλεια βάρους.

Ο Καθηγητής δήλωσε ότι υπάρχει σημαντικός αριθμός ανθρώπων που δεν ανακτά τη γεύση ή την όσφρηση.

Με στοιχεία τους 2021, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι περίπου το 60% των συμμετεχόντων που είχαν εμφανίσει λοίμωξη COVID είχαν απώλεια όσφρησης και το 58% απώλεια γεύσης.

Περίπου το 72% των ασθενών ανέκτησαν πλήρως την αίσθηση της όσφρησης αλλά ποσοστό 24% είχε μερική ανάκαμψη και περισσότερο από το 3% καθόλου.

Σχετικά με όσους είχαν απώλεια γεύσης, περίπου τα τρία τέταρτα ανέκαμψαν πλήρως όσον αφορά τη γεύση, ενώ το 20% ανέκτησαν μερικώς την αίσθηση και περισσότερο από το 2% δεν την ανέκτησε.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν επίσης ότι καθώς αυξάνονταν τα συμπτώματα COVID, το ποσοστό ασθενών με απώλεια γεύσης ή όσφρησης επίσης αυξανόταν. Οι πιθανότητες ανάκτησης επίσης μειώνονταν με σοβαρά συμπτώματα.

Η έρευνα περιέλαβε μόνο στοιχεία από το 2021. Οι ερευνητές δήλωσαν ότι πολλοί περισσότεροι Αμερικανοί δεν μπορούν πιθανόν να μυρίσουν ή να γευτούν μετά τη λοίμωξη COVID που εμφάνισαν.

Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο The Laryngoscope.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Eρευνα δείχνει ότι η αύξηση των καλών βακτηρίων στο μικροβίωμα του εντέρου με την κατανάλωση προβιοτικών, πρεβιοτικών και μεταβιοτικών έχει θετικές συνέπειες για τη συνολική υγεία, συμπεριλαμβανομένης της υγείας του εγκεφάλου, σε υγιείς ενήλικες.

Προβιοτικά, πρεβιοτικά, μεταβιοτικά και το μικροβίωμα

Τα προβιοτικά, τα πρεβιοτικά και τα μεταβιοτικά που προστίθενται σε τρόφιμα και συμπληρώματα μπορούν να αποτρέψουν ή να μειώσουν τα συμπτώματα που προκαλούνται από ένα ανισορροπημένο μικροβίωμα του εντέρου, όπως η διάρροια, το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου και οι αλλεργίες.

Λειτουργικά τρόφιμα που περιέχουν πρεβιοτικά και μεταβιοτικά είναι τα τρόφιμα που έχουν υποστεί ζύμωση (όπως το γιαούρτι και το kimchi) και τα τρόφιμα που περιέχουν φυτικές ίνες (όπως τα δημητριακά ολικής αλέσεως και οι μπανάνες).

Προβιοτικά

Τα προβιοτικά είναι μικροοργανισμοί, συμπεριλαμβανομένης της ζύμης και άλλων « καλών βακτηρίων», που ζουν φυσικά στο έντερο ενός ατόμου για να προάγουν την υγεία όταν είναι ισορροπημένα. Έρευνες πολλών ετών έχουν δείξει τις θετικές επιπτώσεις στην υγεία από την προσθήκη προβιοτικών στη διατροφή. Το Lactobacillus και το Bifidobacterium είναι τα πιο κοινά στελέχη βακτηρίων που χρησιμοποιούνται σε τρόφιμα και συμπληρώματα.

Πρεβιοτικά

Τα πρεβιοτικά είναι μη εύπεπτα τρόφιμα, όπως οι φυτικές ίνες, που παρέχουν οφέλη για την υγεία στον άνθρωπο. Τα πρεβιοτικά διεγείρουν την ανάπτυξη των προβιοτικών και επηρεάζουν θετικά την ισορροπία των βακτηρίων του εντέρου. Η αύξηση των πρεβιοτικών στη διατροφή ή η λήψη συμπληρωμάτων είναι ένα γενικό όφελος για την καλή υγεία.

Μεταβιοτικά

Τα μεταβιοτικά είναι ο μη ζωντανός (νεκρός) μικροοργανισμός που απομένει μετά την επεξεργασία των προβιοτικών και των πρεβιοτικών από τον οργανισμό ή τη διαδικασία παραγωγής (όπως η χρήση θερμότητας) για τρόφιμα και συμπληρώματα. Τα μεταβιοτικά αποδεικνύεται ότι έχουν πολλά από τα ίδια οφέλη για την υγεία με τα προβιοτικά και τα πρεβιοτικά και έχουν μεγαλύτερη διάρκεια ζωής και μικρότερο κίνδυνο να προκαλέσουν βλάβη από τους ζωντανούς οργανισμούς στα προβιοτικά και τα πρεβιοτικά.

Μικροβίωμα

Το μικροβίωμα είναι η συλλογή όλων των μικροβίων στο ανθρώπινο σώμα – βακτήρια, μύκητες και ιούς – και στο περιβάλλον τους. Το μικροβίωμα του ανθρώπινου σώματος περιλαμβάνει τα περιβάλλοντα του εντέρου, του στόματος, του αναπαραγωγικού συστήματος και του ουροποιητικού συστήματος, του αναπνευστικού συστήματος και της επιφάνειας του δέρματος. Τα βακτήρια αποτελούν το μεγαλύτερο μέρος του μικροβιώματος και υπάρχουν σε αριθμούς που συγκρίνονται με τον αριθμό των κυττάρων στο ανθρώπινο σώμα — περίπου 37 τρισεκατομμύρια.

Οι προστατευτικές, μεταβολικές και ανοσοποιητικές λειτουργίες υποστηρίζονται όταν το μικροβίωμα του εντέρου είναι ισορροπημένο και λειτουργεί όπως έχει σχεδιαστεί. Όταν, ωστόσο, είναι εκτός ισορροπίας, το μικροβίωμα μπορεί να παράγει τοξίνες, οδηγώντας σε πεπτικές και φλεγμονώδεις διαταραχές, αυτοάνοσες διεργασίες και αλλεργίες. Ένα μη ισορροπημένο μικροβίωμα του εντέρου μπορεί επίσης να προκαλέσει παθήσεις του εγκεφάλου, του ήπατος και των πνευμόνων.

Εάν εμφανιστούν συμπτώματα και ανησυχείτε ότι μπορεί να σχετίζονται με το έντερο, επικοινωνήστε με τον πάροχο υγειονομικής περίθαλψης για να προσδιορίσετε εάν χρειάζεται να αυξήσετε τα καλά βακτήρια στο μικροβίωμα σας. Η αύξηση των καλών βακτηρίων του εντέρου έχει θετικές συνέπειες για τη συνολική επούλωση.

Η έρευνα υποδηλώνει ότι η ενίσχυση των επιπέδων προβιοτικών, πρεβιοτικών και μεταβιοτικών μπορεί να επηρεάσει θετικά την υγεία του εγκεφάλου λόγω του άξονα εγκεφάλου-εντέρου-μικροβίου.

Άξονας εγκεφάλου-εντέρου-μικροβιώματος και υγεία του εγκεφάλου

Η έρευνα δείχνει ότι η υγεία του εγκεφάλου συνδέεται θετικά με τη χρήση προβιοτικών, πρεβιοτικών και μεταβιοτικών.

Ο άξονας εγκεφάλου-εντέρου-μικροβίου είναι η οδός επικοινωνίας μεταξύ της μικροχλωρίδας του εντέρου (τους οργανισμούς που αποτελούν το μικροβίωμα) και του κεντρικού νευρικού συστήματος (εγκέφαλος και νωτιαίος μυελός). Η οδός επικοινωνίας μεταξύ του εγκεφάλου και της μικροχλωρίδας του εντέρου πηγαίνει και προς τις δύο κατευθύνσεις: από εγκέφαλο προς έντερο και από έντερο προς εγκέφαλο.

Τα προβιοτικά που επηρεάζουν τον εγκέφαλο ονομάζονται ψυχοβιοτικά. Τα ψυχοβιοτικά, όταν καταναλώνονται σε αρκετά μεγάλες ποσότητες, έχουν θετική επίδραση σε άτομα με διαταραχές ψυχικής υγείας όπως κατάθλιψη ή άγχος.

Τα ψυχοβιοτικά μπορούν να αυξήσουν την παραγωγή νευροδιαβιβαστών (χημικοί αγγελιοφόροι στον εγκέφαλο) όπως η σεροτονίνη, η ντοπαμίνη, το GABA και η ακετυλοχολίνη, επηρεάζοντας άμεσα την εγκεφαλική δραστηριότητα. Δεδομένου ότι αυτοί και άλλοι νευροδιαβιβαστές εμπλέκονται σε νευροεκφυλιστικές ασθένειες και νευρολογικές διαταραχές, η αύξηση των επιπέδων μπορεί να είναι σημαντικά ωφέλιμη.

Αν και διεξάγεται έρευνα σχετικά με τα πιθανά οφέλη των πρεβιοτικών, των προβιοτικών και των μεταβιοτικών, χρειάζονται περισσότερες μελέτες σε μεγαλύτερες ανθρώπινες ομάδες για να επιβεβαιωθούν αυτά τα οφέλη.

Παρενέργειες από τη λήψη πρεβιοτικών, προβιοτικών και μεταβιοτικών

Τα προβιοτικά, τα πρεβιοτικά και τα μεταβιοτικά είναι γενικά ασφαλή για υγιή άτομα. Συχνές παρενέργειες είναι τα αέρια, το φούσκωμα και η δυσκοιλιότητα. Η απόφαση για τη λήψη συμπληρωμάτων λαμβάνεται πάντα καλύτερα με τη συμβουλή ενός παρόχου υγειονομικής περίθαλψης. Ένας πάροχος υγειονομικής περίθαλψης μπορεί να αξιολογήσει οποιαδήποτε φάρμακα, βότανα ή συμπληρώματα στο πλαίσιο μιας συγκεκριμένης κατάστασης ή ασθένειας.

Τα προβιοτικά μπορεί σπάνια να προκαλέσουν σοβαρές λοιμώξεις ή υπερβολική ανοσολογική διέγερση. Συζητήστε πρώτα με έναν πάροχο υγειονομικής περίθαλψης για να βεβαιωθείτε ότι η τροφή ή το συμπλήρωμα είναι ασφαλές για άτομα με εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα, σοβαρές παθήσεις υγείας, έγκυες ή θηλάζουσες γυναίκες ή μικρά παιδιά.

Πώς μπορώ να ξέρω αν λειτουργεί;

Το πώς νιώθετε είναι η καλύτερη ένδειξη ότι κάτι λειτουργεί. Εάν αισθάνεστε καλά ή καλύτερα, πιθανότατα μπορείτε να συνεχίσετε να καταναλώνετε τα τρόφιμα ή τα συμπληρώματα. Τα περισσότερα από αυτά τα τρόφιμα και τα συμπληρώματα (που αγοράζονται από αξιόπιστη πηγή) μπορούν να καταναλωθούν από υγιείς ενήλικες με ελάχιστες έως καθόλου παρενέργειες. Εάν έχετε οποιεσδήποτε ερωτήσεις, συζητήστε τις με έναν πάροχο υγειονομικής περίθαλψης.

Πηγη: https://healthmag.gr/

Η Ελληνική Δερματολογική & Αφροδισιολογική Εταιρεία (ΕΔΑΕ) διεξάγει καμπάνια για τα Σεξουαλικώς Μεταδιδόμενα Νοσήματα (ΣΜΝ), ένα θέμα που αφορά όλα τα σεξουαλικώς ενεργά άτομα. Αφορά, δηλαδή, στην υγεία των περισσότερων ατόμων από 15 ετών και άνω, ανεξαρτήτως φύλου, ηλικίας και σεξουαλικής συμπεριφοράς.

Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία που προκύπτουν από έρευνα της Μονάδας Εφηβικής Υγείας του Νοσοκομείου Παίδων «Αγία Σοφία», που έγινε σε δείγμα εφήβων της Αττικής, το 20% των συμμετεχόντων είχε ξεκινήσει τη σεξουαλική ζωή του σε ηλικία μικρότερη ή ίση των 16 ετών. Από τους εφήβους αυτούς, το 44,3% ξεκίνησε στην ηλικία των 14 ετών και το 33% στα 15.

Τα ΣΜΝ αφορούν όλους τους σεξουαλικώς ενεργούς ανθρώπους, ακόμα και τους εφήβους που έχουν μόλις ξεκινήσει τη σεξουαλική τους ζωή. Συνεπώς, δεν υπάρχει κανένας απολύτως λόγος στιγματισμού των ατόμων που πάσχουν από τα νοσήματα αυτά.

Αντιμετωπίζονται εύκολα και αποτελεσματικά από τον ειδικό γιατρό, τον Δερματολόγο-Αφροδισιολόγο. Φυσικά, και στα νοσήματα αυτά, η καλύτερη θεραπεία είναι η πρόληψη και η ενημέρωση του πληθυσμού για τους τρόπους πρόληψης των ΣΜΝ είναι μεγάλης σημασίας.

«Τα τελευταία χρόνια, παρατηρούμε μια σημαντική αύξηση των Σεξουαλικώς Μεταδιδόμενων Νοσημάτων, κυρίως της σύφιλης και της βλεννόρροιας. Στα κονδυλώματα, παρατηρείται μείωση της συχνότητάς τους μόνο στις χώρες αυτές όπου εφαρμόζεται σε μεγάλη κλίμακα ο εμβολιασμός έναντι της λοίμωξης από τον HPV.

Η πρόσφατη, στην Ελλάδα, επέκταση του δωρεάν εμβολιασμού για τον HPV –εκτός από τα κορίτσια– και στα αγόρια 9-18 ετών, μπορεί να συμβάλει στη μείωση των κονδυλωμάτων και στη χώρα μας» ανέφερε η κ. Ηλέκτρα Νικολαΐδου, Καθηγήτρια Δερματολογίας – Αφροδισιολογίας Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ, Α’ Κλινική Αφροδίσιων και Δερματικών Νόσων Ν. «Αντρέας Συγγρός», Ταμίας του ΔΣ της ΕΔΑΕ.

Και συνεχίζει λέγοντας «Τα ΣΜΝ αφορούν όλο τον σεξουαλικώς ενεργό πληθυσμό, ανεξαρτήτως ηλικίας, φύλου ή συμπεριφοράς. Γι’ αυτό εμείς, ως ΕΔΑΕ, διεξάγουμε αυτήν την καμπάνια γιατί θεωρούμε ότι πρέπει να αφυπνίσουμε το κοινό. Καθώς δε παρατηρούμε ότι ο μέσος όρος ηλικίας έναρξης της σεξουαλικής ζωής μειώνεται, είναι ουσιώδες να ενημερώσουμε και να προφυλάξουμε ειδικότερα τους νέους μας».

Η ΕΔΑΕ επέλεξε για τη διεξαγωγή της καμπάνιας πρόληψης, ενημέρωσης και εκπαίδευσης για τα ΣΜΝ τον μήνα Ιούνιο. Η επιλογή αυτή μόνο τυχαία δεν έγινε καθώς ο Ιούνιος είναι ο πρώτος μήνας του Καλοκαιριού, μιας εποχής που χαρακτηρίζεται από εξωστρέφεια και ξεγνοιασιά και σημαίνει για όλους διακοπές, πάρτι και νέες γνωριμίες.

Η καμπάνια ήδη ξεκίνησε το ταξίδι της στο Μετρό, με εσωτερικό ντύσιμο ενός συρμού, ακούγεται από τα ερτζιανά με ραδιοφωνικό σποτ και βρίσκεται στα social media – Facebook, Instagram και Tik Tok – μέσω των οποίων θα φτάσει ψηφιακά σε όλη την επικράτεια με posts, reels και stories.

Η καμπάνια θα βρεθεί και στο Pride, καθώς ενημερωτικό έντυπο θα φτάσει σε 8.000 αποδέκτες.

Επίσης, στο πλαίσιο της καμπάνιας, θα σταλεί:

• Ενημερωτικό έντυπο και αφίσα σε όλα τα μεγάλα Νοσοκομεία
της χώρας.

• Ενημερωτικό υλικό στις αίθουσες αναμονής στα ιατρεία των Δερματολόγων – Αφροδισιολόγων.

• Ενημερωτικό υλικό στους φοιτητές αλλά και στο προσωπικό Πανεπιστημιακών Ιδρυμάτων.

Η καμπάνια πρόληψης και ενημέρωσης για τα Σεξουαλικώς Μεταδιδόμενα Νοσήματα θα φιλοξενηθεί, επίσης, σε τηλεοπτική και ραδιοφωνική εκπομπή με συνέντευξη του Προέδρου και της Ταμία του ΔΣ της ΕΔΑΕ.

Όπως τονίζει η κα Νικολαΐδου «Η έγκαιρη προσέλευση στον ειδικό γιατρό, τον Δερματολόγο-Αφροδισιολόγο, οδηγεί στη γρήγορη διάγνωση και αντιμετώπιση των ΣΜΝ και συμβάλλει τόσο στην αποκατάσταση της υγείας του ασθενούς, όσο και στη μείωση της μετάδοσής τους».
Η καμπάνια διεξάγεται υπό την αιγίδα της Περιφέρειας Αττικής.

Πηγη: https://www.healthreport.gr/

Η Novartis Gene Therapies έχει ξεκινήσει μια πανευρωπαϊκή εκστρατεία ενημέρωσης με τίτλο “Συμπτώματα της Νωτιαίας Μυϊκής Ατροφίας (SMA)”, με στόχο να βοηθήσει τους γονείς να αναγνωρίσουν έγκαιρα τα πιθανά προειδοποιητικά σημάδια της νόσου.

Η ενημερωτική εκστρατεία έχει σχεδιαστεί με τη συμβολή μιας διεπιστημονικής ομάδας εμπειρογνωμόνων στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης, γονέων και συλλόγων ασθενών, και πληροφορεί τους γονείς αναφορικά με τα αναπτυξιακά ορόσημα που αναμένεται να επιτυγχάνουν τα μωρά σε ηλικία 0-6 μηνών και 6-18 μηνών, καθώς και για τα πρώιμα συμπτώματα της Νωτιαίας Μυϊκής Ατροφίας που θα πρέπει να οδηγούν αμέσως σε επίσκεψη στον γιατρό.

Οι γονείς, προκειμένου να αντλήσουν περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τα αναπτυξιακά ορόσημα για το ηλικιακό εύρος 0-18 μηνών και τα πρώιμα συμπτώματα της SMA που θα πρέπει να προσέχουν, μπορούν να επισκέπτονται την ιστοσελίδα www.signsofsma.com/gr. Η ιστοσελίδα περιλαμβάνει επίσης έναν χρήσιμο οδηγό που μπορούν να χρησιμοποιήσουν οι γονείς κατά τη διάρκεια της συζήτησης με τον γιατρό τους, εάν έχουν κάποια σχετική ανησυχία.

Η ιστοσελίδα www.signsofsma.com/gr έχει λάβει την αιγίδα της Ελληνικής Παιδονευρολογικής Εταιρείας και φέρει την υποστήριξη του σωματείου για τη φροντίδα ατόμων με νευρομυϊκές παθήσεις MDA Hellas.

Τα αναπτυξιακά ορόσημα αποτελούν μέτρο της αναπτυξιακής προόδου που σημειώνουν τα μωρά και παρόλο που κάθε μωρό είναι μοναδικό, υπάρχουν βασικά ορόσημα τα οποία επιτυγχάνουν σε γενικές γραμμές στους πρώτους μήνες της ζωής τους.

Για παράδειγμα, σηκώνουν το κεφάλι, τα χέρια και τα πόδια τους και απλώνουν τα χέρια τους για να φτάσουν παιχνίδια.

Οι χρόνοι ανάπτυξης μπορεί να διαφέρουν από παιδί σε παιδί και οι καθυστερήσεις στην πρόοδο ενός μωρού μπορεί να μην είναι ανησυχητικές.

Ωστόσο, οι καθυστερήσεις στην κινητική ανάπτυξη ή άλλα συμπτώματα μπορεί να αποτελούν συμπτώματα της Νωτιαίας Μυϊκής Ατροφίας (SMA), μιας σπάνιας γενετικής νόσου, η οποία χρήζει επείγουσας ιατρικής προσοχής.

Η Νωτιαία Μυϊκή Ατροφία (SMA) εμφανίζεται κυρίως σε μωρά και μικρά παιδιά,4,5 στα οποία υπάρχει απώλεια νεύρων που προκαλεί προϊούσα αδυναμία των μυών. Αυτή η βλάβη είναι μη αναστρέψιμη.

Εκτός από τις καθυστερήσεις στην ανάπτυξη, υπάρχουν συγκεκριμένα συμπτώματα της Νωτιαίας Μυϊκής Ατροφίας για τα οποία οι γονείς θα πρέπει να προσέχουν, όπως για παράδειγμα εάν ένα μωρό δεν μπορεί να σηκώσει το κεφάλι του όταν είναι ξαπλωμένο μπρούμυτα, έχει χαλαρά χέρια ή πόδια, ή αναπνέει γρήγορα από την κοιλιά του.

Η Νωτιαία Μυϊκή Ατροφία εξελίσσεται ταχέως και επομένως είναι σημαντικό να ζητηθεί επειγόντως ιατρική συμβουλή εάν ο γονέας παρατηρήσει ότι το παιδί του εκδηλώνει οποιοδήποτε από αυτά τα συμπτώματα.

Η ενημέρωση των γονέων όσον αφορά τα ορόσημα ανάπτυξης με τα οποία θα πρέπει να είναι εξοικειωμένοι και τα συμπτώματα που θα πρέπει να προσέχουν, μπορεί να βοηθήσει στην ανάληψη άμεσης δράσης σε περίπτωση που νιώσουν ότι κάτι δεν πάει καλά με το μωρό τους.2,9 Όσο πιο νωρίς εξεταστεί το μωρό από έναν γιατρό, τόσο πιο σύντομα θα μπορέσει να λάβει την κατάλληλη ιατρική περίθαλψη.

Ο κ. Χρήστος Δάκας, Διευθύνων Σύμβουλος Novartis Gene Therapies για την Ελλάδα, την Κύπρο και τη Μάλτα τόνισε την καταλυτική σημασία που έχει η έγκαιρη αναγνώριση των συμπτωμάτων της Νωτιαίας Μυϊκής Ατροφίας: «Το σημαντικότερο όπλο στην αντιμετώπιση της Νωτιαίας Μυϊκής Ατροφίας είναι η έγκαιρη διάγνωση της νόσου, γιατί όσο πιο νωρίς γίνεται και προσεγγίζεται θεραπευτικά τόσο καλύτερα διασφαλίζονται οι ελάχιστες δυνατές συνέπειές της.

Όμως, στην πράξη, αυτό δεν είναι εύκολο, καθώς τα πρώτα σημάδια της νόσου δεν είναι τόσο διακριτά. Η εκστρατεία «Signs of SMA» δημιουργήθηκε ακριβώς για να βοηθήσει γονείς αλλά και γιατρούς να παρακολουθούν τα ορόσημα ανάπτυξης, ώστε σε περίπτωση κάποιου πιθανού συμπτώματος να αναζητήσουν άμεσα τις κατάλληλες ιατρικές οδηγίες και εξετάσεις».

Γενικές πληροφορίες για τη νωτιαία μυϊκή ατροφία
Η Νωτιαία Μυϊκή Ατροφία (SMA) είναι μία σπάνια γενετική νόσος που επηρεάζει τα νεύρα τα οποία ελέγχουν τους μύες που χρησιμοποιούνται για την κίνηση, την αναπνοή και την κατάποση, οδηγώντας σε προϊούσα μυϊκή αδυναμία.4,5,7,13 Η συνολική επίπτωση της Νωτιαίας Μυϊκής Ατροφίας στην Ελλάδα είναι περίπου 1:10000 γεννήσεις.

Τα νεύρα τα οποία ελέγχουν τους μύες, τα οποία ονομάζονται επίσης κινητικοί νευρώνες, μεταφέρουν μηνύματα από τον εγκέφαλο για τον έλεγχο αυτών των μυών, και για να το επιτύχουν αυτό βασίζονται σε μια πρωτεΐνη που ονομάζεται Πρωτεΐνη Επιβίωσης Κινητικού Νευρώνα (SMN Protein).

Τα άτομα με Νωτιαία Μυϊκή Ατροφία (SMA) γεννιούνται με ένα ελάττωμα στο κύριο γονίδιο που παράγει αυτή την πρωτεΐνη το οποίο ονομάζεται Γονίδιο Επιβίωσης Κινητικού Νευρώνα 1 (SMN1 Gene). Χωρίς αυτή την πρωτεΐνη, οι κινητικοί νευρώνες δεν μπορούν πλέον να επιβιώσουν, οι μύες γίνονται πιο αδύναμοι και τελικά συρρικνώνονται ή ατροφούν (ατροφία), με τελική απώλεια της κίνησης.

Σχετικά με τη Novartis Gene Therapies
Η Novartis Gene Therapies είναι μία κορυφαία παγκοσμίως εταιρεία γονιδιακών θεραπειών, η οποία επαναπροσδιορίζει τις δυνατότητες των ασθενών και των οικογενειών που πλήττονται από απειλητικές για τη ζωή γονιδιακές νόσους μέσω μιας καινοτόμου πλατφόρμας γονιδιακής θεραπείας.

Η Novartis Gene Therapies ιδρύθηκε το 2013, έχει έδρα στο Bannockburn, IL, ΗΠΑ, και ο στόχος της επιστημονικής έρευνας αιχμής που πραγματοποιεί είναι η αντιμετώπιση της υποκείμενης, γενετικής αιτίας των ασθενειών.

Η Novartis Gene Therapies πρωτοπόρησε στη θεμελιώδη έρευνα, καθιερώνοντας τον αδενο-σχετιζόμενο ιικό φορέα ορότυπου 9 (AAV9) ως ιδανικό φορέα γονιδιακής μεταφοράς σε ασθένειες που επηρεάζουν το κεντρικό νευρικό σύστημα, θέτοντας έτσι τα θεμέλια για τη δημιουργία μίας γονιδιακής θεραπείας στην κατηγορία της γονιδιακής υποκατάστασης.

Σχετικά με τη Novartis
Η Novartis εξελίσσει την ιατρική πρακτική με στόχο τη βελτίωση και την επέκταση της ζωής των ανθρώπων. Ως μια κορυφαία παγκόσμια φαρμακευτική εταιρεία, χρησιμοποιούμε καινοτόμα επιστημονικά δεδομένα και ψηφιακές τεχνολογίες για τη δημιουργία θεραπειών που κάνουν τη διαφορά σε τομείς όπου υπάρχει μεγάλη ιατρική ανάγκη. Στην προσπάθεια για ανακάλυψη νέων φαρμάκων, κατατασσόμαστε σταθερά μεταξύ των εταιρειών με τη μεγαλύτερη επένδυση σε έρευνα και ανάπτυξη στον κόσμο.

Τα προϊόντα μας αγγίζουν περισσότερους από 750 εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως ενώ ανακαλύπτουμε καινοτόμους τρόπους για τη διεύρυνση της πρόσβασης στις πιο πρόσφατες θεραπείες μας. Περίπου 108.000 άνθρωποι, πάνω από 140 εθνικοτήτων, εργάζονται στη Novartis ανά τον κόσμο.

Στην Ελλάδα, η Novartis (Hellas) Α.Ε.Β.Ε. δραστηριοποιείται στα συνταγογραφούμενα φαρμακευτικά ιδιοσκευάσματα. Τα κεντρικά γραφεία βρίσκονται στη Μεταμόρφωση Αττικής και η εταιρεία απασχολεί 330 περίπου άτομα σε όλη την Ελλάδα.

Πηγη: https://www.healthreport.gr/

Οι κυτταρικές και γονιδιακές θεραπείες έφεραν μια επανάσταση στη σύγχρονη αντιμετώπιση απειλητικών για τη ζωή νόσων και γι’ αυτό χαρακτηρίστηκαν και ως “θεραπείες ελπίδας”, καθώς αφορούν σε άπαξ χορηγούμενες θεραπείες που προσφέρουν ισόβια οφέλη στους ασθενείς μέσω δυνητικής ίασης.

Η διαφορά των θεραπειών αυτών έγκειται αφ’ ενός στον μηχανισμό δράσης τους και αφ’ ετέρου στην εξατομίκευσης τους.

Ειδικότερα, οι κυτταρικές και γονιδιακές θεραπείες αντιμετωπίζουν την αιτία χρόνιων και απειλητικών για τη ζωή ασθενειών και διαταραχών, αυξάνοντας, επιδιορθώνοντας, αντικαθιστώντας ή αναγεννώντας κύτταρα και γονίδια στο σώμα². Επιπλέον, δρουν εξατομικεύοντας τη φροντίδα για τον κάθε ασθενή ξεχωριστά. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα: οι κυτταρικές θεραπείες με αυτόλογα Τ-κύτταρα (CAR-T therapies), οι οποίες χορηγούνται άπαξ και έχουν επαναφέρει τη χρήση του όρου “ίαση” σε κακοήθη λεμφώματα από Β μεγάλα κύτταρα, εκεί όπου δεν υπήρχαν άλλες επιλογές και η επιβίωση ήταν ιδιαίτερα σύντομη.

Κάθε θεραπεία είναι μοναδική, προέρχεται από και προορίζεται για μοναδικό ασθενή εξατομικευμένα, και είναι άχρηστη για κάθε άλλο ασθενή. Για τον λόγο αυτό δεν μπορεί να παρασκευαστεί σε ποσότητες ούτε να τυποποιηθεί σε μορφή π.χ. δισκίου.

Εν ολίγοις, πρόκειται για θεραπείες, των οποίων η καινοτομία χαρακτηρίζεται, από τον ίδιο τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων, ως “διασπαστική” – τέτοια, που ανατρέπει τον ρου της ρύθμισης της φαρμακευτικής αγοράς, όπως λειτουργούσε μέχρι πρόσφατα. Εξ ου και πλέον είναι αδιαμφισβήτητη η ανάγκη για διαφορετική μεταχείρισή τους από το σύστημα υγείας, σε ό,τι αφορά την αξιολόγηση και την αποζημίωσή τους.

Πιο συγκεκριμένα, οι βασικές προκλήσεις που σχετίζονται με τις κυτταρικές και γονιδιακές θεραπείες αφορούν στην αποζημίωσή τους. Από τη μία, οι θεραπείες αυτές, αν και υπόσχονται ίαση, παράταση επιβίωσης ή βελτίωση της ζωής, συνοδεύονται και από αβεβαιότητα για τα μακροπρόθεσμα κλινικά αποτελέσματά τους, ιδίως λόγω των μικρών σε πληθυσμό κλινικών μελετών τους. Από την άλλη, προσφέρονται με ένα συγκριτικά υψηλό αρχικό, εμπροσθοβαρές, κόστος, λόγω της εξαιρετικά περίπλοκης και δαπανηρής διαδικασίας παρασκευής και διάθεσης τους, που απαιτεί τόσο αρχική όσο και συνεχή επένδυση.

Έτσι, αν και η συνολική επίπτωσή τους στον προϋπολογισμό είναι ως επί το πλείστον μικρή, λόγω του περιορισμένου αριθμού των ασθενών στους οποίους απευθύνονται και της εξοικονόμησης της δαπάνης σε εναλλακτικές, μακροχρόνιες θεραπείες, εντούτοις, ο “συναισθηματικός” αντίκτυπος των υψηλών τιμών είναι ισχυρότατος και μπορεί να υπονομεύσει την αρχή της ισότητας της πρόσβασης στις θεραπείες αυτές.

Τα συστήματα υγείας διεθνώς έχουν ήδη προσπαθήσει να ανταποκριθούν στην πρόκληση της βιώσιμης ενσωμάτωσης των κυτταρικών και γονιδιακών θεραπειών, με ριζοσπαστικές (για τα δεδομένα τους) παρεμβάσεις, που κινούνται εκτός “κατεστημένου” και είτε συνδέουν την αποζημίωση με τα κλινικά αποτελέσματα, είτε δημιουργούν ειδικά χρηματοδοτικά εργαλεία για την κάλυψη της σχετικής δαπάνης.

Ειδικότερα, επικρατούσες λύσεις στην Ευρώπη είναι οι συμφωνίες με βάση τα κλινικά αποτελέσματα, όπου η αποζημίωση τελεί υπό τον όρο της επίτευξης κλινικών αποτελεσμάτων εντός καθορισμένων οροσήμων (Ισπανία, Γαλλία). Η μη επίτευξη του κλινικού αποτελέσματος μπορεί να συνεπάγεται ακύρωση μελλοντικών πληρωμών ή επιστροφή χρημάτων.

Επίσης, ευρεία είναι η συζήτηση γύρω από τα μοντέλα κατανομής πληρωμών στον χρόνο (Δανία, Γαλλία), τα οποία μειώνουν μεν την αβεβαιότητα για τη μακροπρόθεσμη απόδοση και αξία, συνεπάγονται, δε, κάποιες προκλήσεις αναφορικά με τη λογιστική τους διαχείριση. Περαιτέρω, και αμιγώς στο επίπεδο της χρηματοδότησης, αρκετές είναι οι χώρες που δημιουργούν ειδικούς λογαριασμούς χρηματοδότησης των θεραπειών αυτών, ιδίως ορφανών φαρμάκων, ή υψηλής τεχνολογικής καινοτομίας, ή μεγάλης ακάλυπτης ανάγκης (Ην. Βασίλειο, Γερμανία, Ιταλία), ενώ δεν λείπει (και μάλλον συνηθίζεται) ο συνδυασμός των επιλογών αυτών, με διαφοροποίηση της αποζημίωσης (“ζώνες αποζημίωσης”) αναλόγως των κλινικών αποτελεσμάτων της θεραπείας εντός ενός ειδικού λογαριασμού χρηματοδότησης.

Στην Ελλάδα, η συζήτηση έχει ήδη ξεκινήσει από το 2020, όταν στο Health Innovation Conference τον Ιούλιο του ίδιου έτους, είχαμε διατυπώσει πρόταση για τη δημιουργία ενός χρηματοδοτικού λογαριασμού ειδικού σκοπού και την άμεση αποζημίωση των θεραπειών αυτών, υπό την αίρεση της επίτευξης συμφωνημένων κλινικών αποτελεσμάτων. Σχεδόν τρία χρόνια μετά, και με την εμπειρία της ενσωμάτωσης-μέχρι στιγμής- των θεραπειών αυτών στο σύστημα υγείας, αναγνωρίζεται πλέον:

• Η αύξηση του όγκου των θεραπειών της κατηγορίας αυτής που αναμένεται να κυκλοφορήσουν τα επόμενα χρόνια (επιβεβαιωμένη μέσω του horizon scanning).
• Η διαφορετικότητα, η αξία και οι ειδικές προκλήσεις που σχετίζονται με τις θεραπείες αυτές.
• Η ανάγκη για ένα πρόσθετο χρηματοδοτικό εργαλείο, για το οποίο η συζήτηση έχει πλέον και επίσημα ξεκινήσει.

Από την άλλη, επιτακτικά είναι πλέον τα ζητούμενα:

• Η πρόσβαση να διασφαλίζεται με βιωσιμότητα στη βάση πλαισίου και όχι π.χ. μόνο κατ’ εξαίρεση.
• Οι διαδικασίες ένταξης και αποζημίωσης για τις θεραπείες αυτές να διαφοροποιούνται θεσμικά, με στόχο την επιτάχυνση της πρόσβασης σε όσους τις έχουν ανάγκη.
• Η ενίσχυση και ο εξορθολογισμός της συστηματικά υπο-χρηματοδοτούμενης φαρμακευτικής δαπάνης να διασφαλίσει ότι μπορούν να καλυφθούν βιώσιμα οι ανάγκες υγείας των πολιτών.

Ποια θα μπορούσαν, λοιπόν, να είναι τα άμεσα επόμενα βήματα;

Είναι αδιαμφισβήτητο και παραδεκτό και από την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Υγείας και Οικονομικών ότι η συνεχιζόμενη ενσωμάτωση των κυτταρικών και γονιδιακών θεραπειών στο σύστημα υγείας θα απαιτήσει πρόσθετους πόρους, πιθανότατα με τη μορφή ενός ειδικού χρηματοδοτικού λογαριασμού. Είναι κρίσιμο τα επόμενα βήματα μιας τέτοιας λύσης να προσδιοριστούν επί τη βάσει συγκεκριμένων αρχών που περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων:

• Ρεαλιστική πρόβλεψη για το πλήθος των θεραπειών που πρέπει να ενταχθούν στον λογαριασμό και τον αριθμό των ασθενών στους οποίους αφορούν, ώστε ο καθορισμός του εύρους του λογαριασμού να αντικατοπτρίζει την πραγματική ανάγκη.
• Κοινό πλαίσιο κανόνων για τη ένταξη και την απένταξη των θεραπειών στον λογαριασμό αυτό, το οποίο θα πρέπει να εξειδικευτεί επαρκώς ώστε να προσδιορίζει με σαφήνεια, για παράδειγμα: α) Ποιες είναι οι θεραπείες που εντάσσονται; β) Με ποιους όρους (αποζημίωσης) και για πόσο χρόνο; γ) Τι γίνεται μετά την παρέλευση του χρονικού αυτού διαστήματος; Πώς “απεντάσσεται” μια τέτοια θεραπεία από τον ειδικό λογαριασμό; δ) Μετά την απένταξη, πώς διασφαλίζεται η διατήρηση της βιώσιμης πρόσβασης σε αυτές;
• Μέτρηση και αξιολόγηση της αξίας των θεραπειών, με πρακτικές, εφικτές λύσεις που χτίζουν πάνω στη διαθέσιμη τεχνολογική, κλινική και ελεγκτική πραγματικότητα και είναι άμεσα και εύκολα εφαρμόσιμες.
• Ανάπτυξη δικτύων κεντρικής διαχείρισης πρόσβασης στις θεραπείες αυτές, ώστε να διασφαλίζεται η ευελιξία με στόχο την άμεση διασύνδεση ασθενούς και θεραπείας και να μην χάνεται κρίσιμος χρόνος.
• Διαφάνεια στην καταγραφή των δεδομένων και των αποτελεσμάτων – για τις κυτταρικές και τις γονιδιακές θεραπείες στο πλαίσιο της συζήτησης αυτής, αλλά και πέρα από αυτές, για μια πιο εμπεριστατωμένη, πραγματικά λειτουργική, και ρεαλιστικά βιώσιμη πολιτική φαρμάκου.

Πηγη: https://virus.com.gr/