Η μηνιγγίτιδα Β είναι μια σοβαρή νόσος, που ανησυχεί ιδιαίτερα γονείς και παιδιάτρους. Κυρίως γιατί έχει συμπτώματα, που μοιάζουν με αυτά του κοινού κρυολογήματος. Ο εμβολιασμός είναι ο μόνος τρόπος «οχύρωσης» των βρεφών και των παιδιών έναντι της ασθένειας, η οποία σε αρκετές περιπτώσεις έχει ως συνέπεια μόνιμες βλάβες και αναπηρίες.

Πολλές χώρες – ανάμεσά τους και η Ελλάδα – επιδίδονται σε έναν «αγώνα δρόμου», για να προχωρήσει ο εμβολιασμός των παιδιών έναντι σοβαρών ασθενειών. Η πανδημία της COVID-19 είχε επιπτώσεις και σε αυτόν τον τομέα, τα ποσοστά εμβολιαστικής κάλυψης μειώθηκαν σημαντικά.

Στο πλαίσιο της Παγκόσμιας Εβδομάδας Εμβολιασμού, από τις 24/4 έως τις 30/4, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) προτρέπει τα κράτη να ενημερώσουν τους πολίτες και να επιταχύνουν τις διαδικασίες εμβολιασμού, κάνοντας λόγο για μια παγκόσμια ευκαιρία να ανακτηθεί το χαμένο έδαφος λόγω της πανδημίας.

Μηνιγγίτιδα Β: Τι φοβίζει

Και μόνο στο άκουσμα της λέξης μηνιγγίτιδα, οι γονείς τρομάζουν. Η νόσος θεωρείται απειλητική για τα βρέφη και τα παιδιά καθώς είθισται να έχει αιφνίδιο χαρακτήρα. Ο τύπος Β της μηνιγγίτιδας έχει κοινά συμπτώματα, όπως πυρετό, νωθρότητα, κεφαλαλγία, φωτοφοβία κτλ, που μπορεί να αποπροσανατολίσουν γονείς και ειδικούς και να χαθεί πολύτιμος χρόνος, προκαλώντας βλάβες, που δεν αναστρέφονται. Να σημειωθεί ότι αυτό μπορεί να συμβεί σε ένα στα πέντε περιστατικά.

Ιδιαίτερα τα βρέφη και τα παιδιά ηλικίας κάτω των 4 ετών αποτελούν τις ηλικιακές ομάδες υψηλότερου ρίσκου, με τους έφηβους να ακολουθούν, σύμφωνα με τη διεθνή βιβλιογραφία. Τα βρέφη, που έχουν ανώριμο ανοσοποιητικό σύστημα, μπορεί να κινδυνεύουν να μολυνθούν από τον κοινωνικό τους περίγυρο. Σύμφωνα με τα στατιστικά, περίπου ένας στους δέκα ενήλικες μπορεί να είναι ασυμπτωματικός φορέας του βακτηρίου κάποια στιγμή στην ζωή του, με αποτέλεσμα να μπορεί να το μεταδώσει μέσω καθημερινών ενεργειών στενής επαφής, όπως το φιλί, ο βήχας ή το φτέρνισμα.

Ο εμβολιασμός έναντι της ασθένειας είναι ο μόνος τρόπος να προστατευθούν τα παιδιά, υπογραμμίζουν οι ειδικοί και υπενθυμίζουν ότι μέσα στο 2023 έχουν, ήδη, εντοπιστεί τρία κρούσματα, δύο σε παιδιά κάτω του ενός έτους (7 και 11 μηνών) και ένα σε ένα 4χρονο κορίτσι.

Οι επιπτώσεις της πανδημίας

Γιατί, λοιπόν, ενώ πρόκειται για ένα τόσο σοβαρό ζήτημα, δεν σπεύδουν οι γονείς να εμβολιάσουν τα παιδιά τους; Η πανδημία της COVID-19 είναι μια βασική αιτία. Πολλοί γονείς, λόγω της πρωτόγνωρης κατάστασης που βιώναμε, με τους εγκλεισμούς, την καραντίνα, τον φόβο, την αγωνία, δεν κατάφεραν να είναι συνεπείς στο εμβολιαστικό πρόγραμμα των παιδιών τους.

Αυτό οδήγησε σε μειωμένη εμβολιαστική κάλυψη, για νοσήματα που θα μπορούσαν να έχουν προληφθεί, καθώς και σε εξασθένηση του ανοσοποιητικού συστήματος, λόγω της μειωμένης έκθεσης σε παθογόνα. Από την παγκόσμια υγειονομική κρίση δεν βγήκε αλώβητη ούτε η μηνιγγίτιδα Β. τα ποσοστά εμβολιασμού έναντι της νόσου μειώθηκαν δραματικά, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και στη Γαλλία, στη Γερμανία και στην Αγγλία. Στις συγκεκριμένες χώρες, μετά την άρση των περιοριστικών μέτρων της πανδημίας, παρατηρήθηκε σημαντική αύξηση των κρουσμάτων μηνιγγίτιδας Β.

Στην Ελλάδα επικρατεί ανησυχία για το θέμα, καθώς, με την άρση των μέτρων, παρατηρείται αυξημένη /μη αναμενόμενη νοσηρότητα στον παιδικό πληθυσμό από διάφορα μεταδομένα νοσήματα. Υπενθυμίζεται ότι το 2022 σημειώθηκαν πέντε κρούσματα μηνιγγίτιδας Β σε διάφορες ηλικίες.

Το εμβόλιο που προστατεύει

Σε αυτό το πλαίσιο, οι ειδικοί επαναλαμβάνουν ότι η μηνιγγίτιδα Β είναι μια νόσος, που μπορεί να προληφθεί μέσω του εμβολιασμού ήδη από την βρεφική ηλικία.

Ο παιδίατρος είναι ο κατάλληλος να ενημερώσει για τη νόσο και τον εμβολιασμό, καθώς και να εξηγήσει επιστημονικά στους γονείς τα οφέλη από το συγκεκριμένο τρόπο πρόληψης. Να σημειωθεί ότι η νόσος έχει κι άλλους τύπους, για τους οποίους επίσης υπάρχουν διαφορετικά εμβόλια.

Τη σημασία του εμβολιασμού ως μέσο και μοναδικό όπλο προφύλαξης από τη συγκεκριμένη ασθένεια, υπογραμμίζει ο ΠΟΥ επικοινωνώντας το όραμά του για έναν «κόσμο ελεύθερο» από μηνιγγίτιδα μέχρι το 2030.

Πηγη: https://healthstories.gr/

Κέντρο Ψυχιατρικής Ακριβείας και Ψυχικής Υγείας εγκαινιάζει το Πανεπιστήμιο Κολούμπια με χρηματοδότηση του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος, ύψους 75 εκατ. δολαρίων.

Το «Stavros Niarchos Foundation Center for Precision Psychiatry and Mental Health» φιλοδοξεί να αποτελέσει καταλύτη στην ανάπτυξη καινοτόμων νέων εργαλείων με σκοπό την ενίσχυση της φροντίδας των ανθρώπων που ζουν με σοβαρές ψυχικές ασθένειες σε όλο τον κόσμο. Στο πλαίσιο της αποστολής του περιλαμβάνονται η μελέτη των εξελίξεων στον τομέα της διάγνωσης, καθώς και η πρόληψη και η θεραπεία μέσω της ψυχιατρικής ακριβείας (precision psychiatry), ενός αναπτυσσόμενου επιστημονικού πεδίου που συνδυάζει πλήθος επιστημονικών κλάδων, όπως η γονιδιωματική, οι νευροεπιστήμες και η επιδημιολογία. Μέσω της χαρτογράφησης γενετικών μεταλλάξεων που βρίσκονται πίσω από τις ψυχιατρικές διαταραχές μεμονωμένων ασθενών, η ψυχιατρική ακριβείας υπόσχεται μια πρωτοφανή, εξατομικευμένη φροντίδα υψηλής αποτελεσματικότητας βάσει της μοναδικής γενετικής σύνθεσης κάθε ανθρώπου.

Το Κέντρο αποτελεί κοινή προσπάθεια του Τμήματος Ψυχιατρικής και του Ινστιτούτου Zuckerman Mind Brain Behavior του Πανεπιστημίου Κολούμπια. Επίσης, θα αξιοποιήσει την εμπειρογνωμοσύνη του συνεργαζόμενου με το Κολούμπια Κέντρου Γονιδιώματος της Νέας Υόρκης και του Γραφείου Ψυχικής Υγείας της Πολιτείας της Νέας Υόρκης.

«Οι γνώσεις που παρέχει η γονιδιωματική και η ιατρική ακριβείας αποδεικνύονται εξαιρετικά πολύτιμες για τη βελτίωση της υγείας και της ζωής των ανθρώπων. Μέσω αυτού του νέου Κέντρου οι ερευνητές μας θα καλύψουν μια επείγουσα ανθρώπινη ανάγκη, αξιοποιώντας την ιατρική ακριβείας για την προώθηση της ψυχικής υγείας για όλους», δηλώνει ο πρόεδρος του Πανεπιστημίου Κολούμπια, Λι Μπόλιντζερ.

«Η σημαντική πρόοδος που έχουμε σημειώσει στη φροντίδα της σωματικής υγείας μας τις τελευταίες δεκαετίες είναι προφανής, αλλά εξίσου σαφές είναι το γεγονός ότι έχουμε αφήσει πίσω την ψυχική μας υγεία», δηλώνει ο πρόεδρος του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος, Ανδρέας Δρακόπουλος. «Όλοι εμείς στο Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος είμαστε υπερήφανοι που υποστηρίζουμε τους γιατρούς, τους επιστήμονες και τους επαγγελματίες ψυχικής υγείας στο Κολούμπια, οι οποίοι συγκεντρώνουν βαθιά τεχνογνωσία με μια εξίσου βαθιά αίσθηση ανθρωπιάς για να αντιμετωπίσουν ένα από τα πιο κρίσιμα ζητήματα της εποχής μας».

Πηγη: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Αρκετά εκατομμύρια ανθρώπων σε όλο τον κόσμο επηρεάζει η καρδιακή ανεπάρκεια, ενώ ο αριθμός των ασθενών αναμένεται να αυξηθεί σημαντικά λόγω της γήρανσης του πληθυσμού και της βελτίωσης της διάγνωσής της. Στην Ελλάδα, σύμφωνα με την Ελληνική Καρδιολογική Εταιρεία, οι ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια εκτιμάται ότι ανέρχονται σε περίπου 200.000-250.000. Η καρδιακή ανεπάρκεια αποτελεί την κύρια αιτία εισαγωγής σε νοσοκομείο για άτομα ηλικίας άνω των 65 ετών.

Με αφορμή την Πανευρωπαϊκή Εβδομάδα Επαγρύπνησης και Ενημέρωσης για την Καρδιακή Ανεπάρκεια τον Μάιο, η διοίκηση της 3ης Υγειονομικής Περιφέρειας διοργανώνει, στις 27 Απριλίου (09:30-14:00), στο νοσοκομείο Παπαγεωργίου, εκπαιδευτικό σεμινάριο, με θέμα «Καρδιακή Ανεπάρκεια: Η αναγκαιότητα έγκαιρης διάγνωσης και θεραπείας».

«Η καρδιακή ανεπάρκεια είναι νόσημα υψηλής σπουδαιότητας για το Εθνικό Σύστημα Υγείας, λόγω σημαντικής θνητότητας, συχνότητας νοσηλειών/επανανοσηλειών των ασθενών και νοσοκομειακών δαπανών» επισημαίνεται σε ανακοίνωση της 3ης ΥΠΕ.

Το σεμινάριο, που θα πραγματοποιηθεί με φυσική παρουσία και τελεί υπό την αιγίδα της Ελληνικής Καρδιολογικής Εταιρείας & της Καρδιολογικής Εταιρείας Βορείου Ελλάδας, στοχεύει στην ανάδειξη της ανάγκης:

α) δικτύωσης των Μονάδων της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας με νοσοκομειακά ιατρεία καρδιακής ανεπάρκειας, για την καλύτερη υποστήριξη των ασθενών σε θέματα έγκαιρης διάγνωσης, αντιμετώπισης και παρακολούθησης της καρδιακής ανεπάρκειας, με βάση κατευθυντήριες οδηγίες, και

β) συγκρότησης διεπιστημονικών ομάδων ώστε τα άτομα με καρδιακή ανεπάρκεια να λαμβάνουν ολιστική και μακροχρόνια φροντίδα και να υπάρχει συντονισμένη και αποτελεσματική ανταπόκριση στις ανάγκες τους.

Η εκδήλωση απευθύνεται σε επαγγελματίες υγείας με προτεραιότητα στους γενικούς ιατρούς, παθολόγους, πνευμονολόγους, καρδιολόγους, νοσηλευτές, επισκέπτες υγείας της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας περίθαλψης.

Πηγη: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) στρέφει το βλέμμα του σε μια νέα παραλλαγή του SARS-CoV-2 που πιστεύεται ότι οδηγεί σε μια νέα αύξηση των κρουσμάτων στην Ινδία -ενώ τα αναφερόμενα κρούσματα έχουν μειωθεί σε μεγάλο μέρος του υπόλοιπου κόσμου.

Η παραλλαγή XBB.1.16, που ονομάστηκε «Αρκτούρος», είναι παρόμοια με την παραλλαγή «Kraken» XBB.1.5, την πιο μεταδοτική παραλλαγή, μέχρι σήμερα, σύμφωνα με την Maria Van Kerkhove, τεχνική επικεφαλής COVID-19 για τον ΠΟΥ. Ωστόσο, προσθέτει μεταλλάξεις στην πρωτεΐνη-ακίδα του ιού, η οποία προσκολλάται και μολύνει τα ανθρώπινα κύτταρα, έχει τη δυνατότητα να κάνει τη συγκεκριμένη παραλλαγή πιο μολυσματική και δυνητικά να προκαλέσει σοβαρή ασθένεια. Βέβαια, οι μεταλλάξεις που θεωρητικά φαίνονται ανησυχητικές σε προκλινικό επίπεδο δεν είναι πάντα ανησυχητικές στην πραγματική ζωή, λόγω της εξαιρετικά περίπλοκης φύσης της ανοσίας του πληθυσμού. Για αυτόν τον λόγο, και λόγω των αυξανόμενων κρουσμάτων στην Ανατολή, η επιδημιολογία της XBB.1.16 έχει μπει υπό επιτήρηση, σύμφωνα με τα δεδομένα που συνοψίζουν οι Ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Θεοδώρα Ψαλτοπούλου (Καθηγήτρια Επιδημιολογίας και Προληπτικής Ιατρικής) και Γιάννης Ντάνασης.

Πότε και πού εντοπίστηκε η παραλλαγή XBB.1.16;

Η XBB.1.16 προστέθηκε στη λίστα των παραλλαγών του ΠΟΥ υπό παρακολούθηση μόλις πρόσφατα, στις 22 Μαρτίου 2023. Παγκοσμίως, η επιδημιολογική επιτήρηση της COVID βρίσκεται σε χαμηλά επίπεδα. Μέχρι στιγμής, ο μεγαλύτερος αριθμός των κρουσμάτων έχει εντοπιστεί εκεί που βρέθηκε για πρώτη φορά η νέα παραλλαγή, στην Ινδία, η οποία είναι μια από τις λίγες χώρες όπου τα καταγεγραμμένα κρούσματα COVID αυξάνονται, σύμφωνα με τον ΠΟΥ. Η συγκεκριμένη παραλλαγή έχει επίσης εντοπιστεί στις ΗΠΑ, και συγκεκριμένα σε Καλιφόρνια, Νιου Τζέρσεϊ, Βιρτζίνια, Τέξας, Ουάσιγκτον, Νέα Υόρκη, Ιλινόις, Μινεσότα, Τζόρτζια, Φλόριντα, Πενσυλβάνια, Οχάιο, Νεβάδα, Ιντιάνα, Βόρεια Καρολίνα , Λουιζιάνα και Ντέλαγουερ. Μια υπο-παραλλαγή, η XBB.1.16.1, έχει επίσης αναφερθεί στη Νεμπράσκα, στο Μιζούρι και στο Μίσιγκαν. Προς το παρόν καμία νέα παραλλαγή δεν αντιπροσωπεύει το 1% σε εθνικό επίπεδο. Η XBB.1.16 και οι υπο-παραλλαγές της έχουν επίσης εντοπιστεί σε Σιγκαπούρη, Αυστραλία, Ηνωμένο Βασίλειο, Ιαπωνία, Ισραήλ, Καναδά, Μαλαισία, Δανία, Νέα Ζηλανδία, Γερμανία, Νότια Κορέα, Ισπανία, Ολλανδία, Ταϊλάνδη, Σουηδία, Νότια Αφρική, Ιταλία και την Κίνα.

Πώς εξελίχθηκε η XBB.1.16;

Η νέα παραλλαγή είναι ένας ανασυνδυασμός, ή συνδυασμός, δύο απογόνων του λεγόμενου “stealth Omicron” BA.2. Σε σύγκριση με την πρότερη παραλλαγή XBB, έχει τρεις επιπλέον μεταλλάξεις, σύμφωνα με τον ΠΟΥ.

Η XBB.1.16 προκαλεί αύξηση των νοσηλειών και των θανάτων;

Μέχρι σήμερα, δεν έχουν ολοκληρωθεί οι εργαστηριακές μελέτες σχετικά με τη σοβαρότητα της νόσου που μπορεί να προκαλέσει η παραλλαγή. Οι νοσηλείες, οι εισαγωγές στη ΜΕΘ και οι θάνατοι δεν έχουν ακόμη αυξηθεί λόγω της νέας παραλλαγής, σύμφωνα με τον ΠΟΥ.

Γιατί λοιπόν η XBB.1.16 είναι τόσο ανησυχητική;

Το κατά πόσο η νέα παραλλαγή είναι πράγματι ικανή να οδηγήσει σε αύξηση των νοσηλειών ή/και των θανάτων, μπορεί να είναι πολύ νωρίς για να το πούμε. Ιδιαίτερα ανησυχητική είναι η μετάλλαξη K478R, η οποία μπορεί να κάνει την παραλλαγή αποτελεσματικότερη στο να ξεπερνά την εξουδετερωτική ικανότητα των αντισωμάτων από προηγούμενη μόλυνση και εμβολιασμό, να προκαλεί συμπτωματική λοίμωξη και να εξαπλώνεται, σύμφωνα με τον ΠΟΥ. Οι αναμνηστικές δόσεις των εμβολίων αναμένεται να προσφέρουν κάποιου βαθμού προστασία, ειδικά αν είναι πρόσφατος ο εμβολιασμός. Το αντι-ιικό χάπι Paxlovid (νιρματρελβίρη/ριτοναβίρη) αναμένεται να συνεχίσει να έχει δράση έναντι της νέας παραλλαγής. Επιπλέον, η XBB.1.16 έχει δείξει την ικανότητα να υπερτερεί γρήγορα έναντι της XBB.1.5 που κυριαρχεί στις ΗΠΑ όσον αφορά τη διάδοση. Η νέα παραλλαγή έχει δείξει ισχυρό πλεονέκτημα ανάπτυξης τους τελευταίους τρεις μήνες.

Συμπερασματικά, τονίζουν οι ιατροί της θεραπευτικής κλινικής του ΕΚΠΑ, είναι σημαντικό να παραμένουμε ως κοινωνία και ως παγκόσμια κοινότητα σε εγρήγορση σχετικά με τις νέες παραλλαγές του SARS-CoV-2 που αναδύονται, καθώς δεν μπορεί να είναι εκ των προτέρων γνωστός ο αντίκτυπος μιας νέας παραλλαγής στη μεταδοτικότητα του ιού και στη σοβαρότητα της νόσου που προκαλεί.

Πηγη:  ΑΠΕ-ΜΠΕ

Οι δερματικές παθήσεις μπορεί να είναι το πρώτο σημάδι ότι ένα άτομο έχει ρευματική νόσο που θα επηρεάσει επίσης τις αρθρώσεις, τους μύες ή τους συνδέσμους.

Οι δερματικές παθήσεις μπορεί να είναι το πρώτο σημάδι ότι ένα άτομο έχει ρευματική νόσο που θα επηρεάσει επίσης τις αρθρώσεις, τους μύες ή τους συνδέσμους. Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε τι πρέπει να αναζητήσουμε, είπε η Δρ Κάθριν Ντάο, αναπληρώτρια καθηγήτρια εσωτερικής ιατρικής στο Τμήμα Ρευματικών Νόσων στο UT Southwestern στο Ντάλας. «Οι δερματικές βλάβες μπορούν να εμφανιστούν ανά πάσα στιγμή», δήλωσε ο Ντάο σε ένα δελτίο τύπου του πανεπιστημίου. “Αν σχετίζονται με αυτοάνοσο νόσημα, θα εκδηλωθούν όταν η νόσος είναι ενεργή. Όταν αντιμετωπίζονται αυτοάνοσα νοσήματα, οι δερματικές βλάβες συνήθως βελτιώνονται.”

Οι άνθρωποι θα πρέπει να επισκέπτονται τους γιατρούς τους εάν οι δερματικές τους βλάβες είναι επώδυνες ή εάν συνδυάζονται με άλλα συμπτώματα, όπως πυρετό, απώλεια βάρους, διάρροια ή πρήξιμο των αρθρώσεων. Είναι καλό να παρακολουθούμε τις δερματικές παθήσεις για να δούμε αν επιλύονται μόνες τους εάν δεν υπάρχει κανένα από αυτά τα άλλα συμπτώματα, είπε η Dao. «Εάν οι βλάβες επιδεινώνονται προοδευτικά, οι ασθενείς θα πρέπει να προσπαθήσουν να εισέλθουν για να δουν το γιατρό τους νωρίτερα για αξιολόγηση», είπε.

Η Ντάο είπε ότι είναι σημαντικό να αποφύγετε το ξύσιμο δερματικών βλαβών, οι οποίες μπορεί να επιδεινωθούν ή να προκαλέσουν μόλυνση. Προέτρεψε επίσης τους ανθρώπους να προστατεύονται από τον ήλιο και να κάνουν τακτικές δερματικές εξετάσεις. Η Dao και ο συνάδελφός της Dr. Benjamin Chong, αναπληρωτής καθηγητής δερματολογίας στο UT Southwestern, τόνισαν ορισμένα κοινά δερματικά προβλήματα που λένε ότι θα μπορούσαν να προμηνύουν μια σοβαρή ρευματική πάθηση.

Η φωτοευαισθησία μπορεί να είναι ένα πρώιμο σύμπτωμα του συστηματικού ερυθηματώδους λύκου (ΣΕΛ) ή της δερματομυοσίτιδας, μιας σπάνιας ασθένειας που μπορεί να προκαλέσει μυϊκή αδυναμία και δερματικά εξανθήματα. Η άμεση έκθεση στον ήλιο ή το υπεριώδες φως θα μπορούσε να βλάψει το δέρμα, είπαν. Η έκθεση στον ήλιο μπορεί να προκαλέσει εξανθήματα, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που βρίσκονται στη γέφυρα της μύτης και στα ζυγωματικά σε άτομα με ΣΕΛ. Ορισμένες βλάβες μπορεί να μοιάζουν με δακτυλίτιδα με τραχιά, κόκκινα μπαλώματα.

Αυτό μπορεί να σηματοδοτήσει υποξεία δερματική λύκο. Βλάβες, όπως ουλές, τριχόπτωση και πιο ανοιχτόχρωμο και σκούρο δέρμα, μπορεί να είναι μόνιμες σε περιπτώσεις δισκοειδούς λύκου. Ερυθρότητα και κνησμός μπορεί να εμφανιστούν πάνω από το τριχωτό της κεφαλής, το στήθος, το λαιμό, τα βλέφαρα, τα χέρια, τα χέρια και άλλες περιοχές που εκτίθενται στον ήλιο με δερματομυοσίτιδα. Οι ασθενείς μπορεί επίσης να έχουν πυκνές, κόκκινες πλάκες στις αρθρώσεις. Είναι σημαντικό να χρησιμοποιείτε αντηλιακή προστασία όταν βρίσκεστε σε εξωτερικούς χώρους, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης καπέλων, μακρυμάνικών πουκάμισων και παντελονιών.

Το κόκκινο, ανασηκωμένο, φολιδωτό, ασημί και κνησμώδες δέρμα μπορεί να είναι σημάδι ψωρίασης. Οι βλάβες είναι στο τριχωτό της κεφαλής, στους αγκώνες και στα γόνατα πιο συχνά, αλλά μπορεί να εμφανιστούν στο πρόσωπο, τις μασχάλες, την πλάτη, τον αφαλό, τη βουβωνική χώρα και τους γλουτούς. Το ξύσιμο θα μπορούσε να προκαλέσει περισσότερες βλάβες. Η έκθεση στο ηλιακό φως μπορεί να βοηθήσει στη μείωση των βλαβών σε άτομα με ψωρίαση. Οι ασθενείς με μια πάθηση που ονομάζεται φαινόμενο Raynaud έχουν υποτονική ροή αίματος.

Αυτό μπορεί να προκαλέσει λευκό, μοβ ή κόκκινο χρωματισμό στα άκρα, συμπεριλαμβανομένων των δακτύλων των χεριών, των ποδιών, των αυτιών ή της μύτης. Το κρύο ή το άγχος μπορούν να λειτουργήσουν ως έναυσμα. Τα άτομα με αυτή την πάθηση πρέπει να κρατούν τα άκρα τους ζεστά. Οι επώδυνοι, μεγάλοι, κόκκινοι όζοι στα πόδια θα μπορούσαν να είναι ενδεικτικοί του οζώδους ερυθήματος, το οποίο οφείλεται σε φλεγμονή του λιπώδους στρώματος του δέρματος. Αυτό μπορεί να προκληθεί από λοίμωξη, φαρμακευτική αντίδραση, εγκυμοσύνη ή αυτοάνοσο νόσημα.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Σύμφωνα με τους συγγραφείς, η επέκταση της κάλυψης της αιμοκάθαρσης μπορεί να οφείλεται στην αυξανόμενη ευαισθητοποίηση σχετικά με τα κακά αποτελέσματα της επείγουσας αιμοκάθαρσης και στις αυξημένες προσπάθειες συνηγορίας. Ένα συνοδευτικό κύριο άρθρο των συγγραφέων από την Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ υπογραμμίζει το σημαντικό βάρος της έλλειψης πρόσβασης στη θεραπεία υποκατάστασης νεφρού που αντιμετωπίζουν οι κάτοικοι χωρίς χαρτιά που αντιμετωπίζουν νεφρική ανεπάρκεια.

Αιμοκάθαρση: Σύντομη ερευνητική έκθεση διαπίστωσε ότι, λόγω της αυξημένης συνηγορίας και της ευαισθητοποίησης για τα αποτελέσματα, ένας αυξανόμενος αριθμός πολιτειών έχει εφαρμόσει πολιτικές που παρέχουν σε εθνικό επίπεδο κάλυψη σε άτομα χωρίς χαρτιά με νεφρική ανεπάρκεια για τη λήψη αιμοκάθαρσης στα εξωτερικά ιατρεία. Η έκθεση δημοσιεύεται στην επιθεώρηση Ανακοινώσεις Εσωτερικής Ιατρικής. Επί του παρόντος, οι μετανάστες χωρίς χαρτιά δεν μπορούν να λάβουν ομοσπονδιακή ασφάλιση υγείας και τα περισσότερα κρατικά προγράμματα Medicaid. Σε πολλές πολιτείες, οι μετανάστες χωρίς χαρτιά με νεφρική ανεπάρκεια βασίζονται στην επείγουσα αιμοκάθαρση (αιμοκάθαρση μόνο μετά την προσαγωγή τους σε κρίσιμη κατάσταση σε τμήμα επειγόντων περιστατικών), όπως επιτάσσει ο νόμος του 1986 για την επείγουσα ιατρική περίθαλψη και την ενεργό εργασία (EMTALA), ο οποίος απαιτεί από τα νοσοκομεία να παρέχουν επείγουσα περίθαλψη ανεξάρτητα από τη δυνατότητα πληρωμής.

Η επείγουσα αιμοκάθαρση σχετίζεται με 14 φορές υψηλότερο ποσοστό θνησιμότητας στα 5 έτη και αυξημένη ψυχοκοινωνική επιβάρυνση για τους ασθενείς, τους φροντιστές και τους κλινικούς ιατρούς. Το 2019, μόνο 12 πολιτείες και η Περιφέρεια της Κολούμπια παρείχαν κρατική κάλυψη της εξωνοσοκομειακής αιμοκάθαρσης, συμπεριλαμβάνοντας τη νεφρική ανεπάρκεια ως επιλέξιμη κατάσταση στο πλαίσιο του έκτακτου Medicaid. Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Κολοράντο και το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Σαν Φρανσίσκο αξιολόγησαν την πολιτική μεταξύ Μαρτίου και Οκτωβρίου 2022 με 1) ανασκόπηση των εγχειριδίων πολιτικής των πολιτειών Medicaid και Emergency Medicaid για τους καλυπτόμενους κωδικούς διάγνωσης “νεφρική ανεπάρκεια”, “αιμοκάθαρση” και “μεταμόσχευση” και τη συμπερίληψη των μεταναστών χωρίς χαρτιά και 2) σύντομες συνεντεύξεις με κλινικούς ιατρούς με εμπειρία εργασίας με μετανάστες χωρίς χαρτιά σε κάθε πολιτεία. Οι συγγραφείς διαπίστωσαν ότι από το 2022, είκοσι πολιτείες και η Ουάσινγκτον παρέχουν κρατική κάλυψη για την τυπική αιμοκάθαρση στα εξωτερικά ιατρεία για μετανάστες χωρίς χαρτιά. Δεκαεπτά από αυτές τις πολιτείες παρέχουν εξωνοσοκομειακή αιμοκάθαρση μέσω της Επείγουσας ιατρικής περίθαλψης Medicaid, ενώ οι υπόλοιπες μέσω του Medicaid ή των κρατικών ασφαλιστικών δεξαμενών. Πέντε πολιτείες παρέχουν, επίσης, κάλυψη για μεταμόσχευση νεφρού.

Σύμφωνα με τους συγγραφείς, η επέκταση της κάλυψης της αιμοκάθαρσης μπορεί να οφείλεται στην αυξανόμενη ευαισθητοποίηση σχετικά με τα κακά αποτελέσματα της επείγουσας αιμοκάθαρσης και στις αυξημένες προσπάθειες συνηγορίας. Ένα συνοδευτικό κύριο άρθρο των συγγραφέων από την Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ υπογραμμίζει το σημαντικό βάρος της έλλειψης πρόσβασης στη θεραπεία υποκατάστασης νεφρού που αντιμετωπίζουν οι κάτοικοι χωρίς χαρτιά που αντιμετωπίζουν νεφρική ανεπάρκεια. Οι συγγραφείς ζητούν μια ανθρώπινη εθνική λύση για την εγκατάλειψη της επείγουσας αιμοκάθαρσης ως μοναδικής επιλογής για τους μετανάστες χωρίς χαρτιά και, αντίθετα, την επιδίωξη μιας κίνησης προς την κάλυψη της αιμοκάθαρσης στα εξωτερικά ιατρεία και στις 50 πολιτείες. Καλούν, επίσης, τους νομοθέτες και τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής να υποστηρίξουν μια οδό για τους μη Αμερικανούς πολίτες που ζουν στις Ηνωμένες Πολιτείες, συμπεριλαμβανομένων των μεταναστών χωρίς χαρτιά, ώστε να μπορούν να αγοράζουν οικονομικά προσιτή ασφάλιση.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Οι όγκοι του εγκεφάλου είναι ο πιο συχνός όγκος στα παιδιά και η λευχαιμία ο πιο συχνός καρκίνος, σύμφωνα με την Αμερικανική Αντικαρκινική Εταιρεία

Υποτροπιάζοντες Όγκοι του Εγκεφάλου: Η πρώτη μελέτη σε άνθρωπο μιας νέας ανοσοθεραπείας που μπλοκάρει ένα φυσικό ένζυμο το οποίο επιτάσσουν οι όγκοι για την προστασία τους, ήταν καλά ανεκτή από τα παιδιά με υποτροπιάζοντες όγκους στον εγκέφαλο και επέτρεψε σε πολλά να έχουν απροσδόκητους μήνες μιας πιο φυσιολογικής ζωής, λένε οι ερευνητές. “Τα παιδιά μας βγήκαν σε γενικές γραμμές από το νοσοκομείο και ασχολήθηκαν με τις καθημερινές τους δραστηριότητες. Ήταν στο σχολείο, είχαμε νεαρούς ενήλικες που ήταν στο κολέγιο και ζούσαν σε κοιτώνα μόνοι τους, έπαιρναν τα φάρμακά τους μόνοι τους και ερχόντουσαν να μας δουν μια φορά τον μήνα”, λέει ο Theodore S. Johnson, MD/Ph.D., παιδιατρικός αιματολόγος/ογκολόγος και συνδιευθυντής του Παιδιατρικού Προγράμματος Ανοσοθεραπείας στο Νοσοκομείο Παίδων της Γεωργίας και στο Κέντρο Καρκίνου της Γεωργίας. Η δοκιμή φάσης 1 της ινδοξιμόδης συν χημειοθεραπεία ή/και ακτινοθεραπεία, ξεκίνησε το 2015 στο CHOG και στο Νοσοκομείο Παίδων της Ατλάντα.

Οι ερευνητές συμπεριέλαβαν 81 παιδιά ηλικίας 3 έως 21 ετών από όλη τη χώρα με όλους τους τύπους όγκων του εγκεφάλου που είχαν υποτροπιάσει ή δεν είχαν ποτέ υποχωρήσει, κάτι που ονομάζεται εξέλιξη. Περίπου στα μέσα της δοκιμής, οι ερευνητές πρόσθεσαν παιδιά που είχαν πρόσφατα διαγνωστεί με ένα σπάνιο, επιθετικό διάχυτο ενδογενές γλοίωμα του πόντου ή DIPG, το οποίο δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί χειρουργικά και για το οποίο δεν υπάρχει επί του παρόντος καμία θεραπεία που να θεωρείται θεραπευτική. Ο Johnson παρουσίασε μια ανάλυση της ασφάλειας, της ανεκτικότητας και των πενταετών αποτελεσμάτων της δοκιμής φάσης 1 κατά τη διάρκεια του ετήσιου συνεδρίου της Αμερικανικής Ακαδημίας Νευρολογίας στις 22-27 Απριλίου στη Βοστώνη. Η ινδοξιμόδη αναστέλλει την IDO ή ινδολεαμίνη 2,3 διοξυγενάση, ένα ένζυμο που χρησιμοποιούν τόσο τα έμβρυα όσο και οι όγκοι του εγκεφάλου για να κρύβονται από το ανοσοποιητικό σύστημα. Ο αναστολέας της IDO βοηθά στην αποτροπή του όγκου από το να χρησιμοποιεί την IDO για να καταστείλει τη φυσική αντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος σε έναν εισβολέα όπως ο όγκος. Ο Johnson σημειώνει ότι οι αναστολείς της IDO δεν δρουν μόνοι τους, αλλά, όπως και στη δοκιμή, σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία, ακτινοβολία ή στοχευμένη θεραπεία, οι οποίες στοχεύουν σε μοριακούς μηχανισμούς που χρησιμοποιούν οι όγκοι για να αναπτυχθούν. Η αξιολόγηση της ασφάλειας και της βέλτιστης δόσης της ινδοξιμόδης ήταν το πρωταρχικό καταληκτικό σημείο αυτής και άλλων δοκιμών φάσης 1, σημειώνει ο Johnson. Μια επακόλουθη δοκιμή φάσης 2 με έμφαση στην αποτελεσματικότητα και με χρηματοδότηση εν μέρει από το Εθνικό Ινστιτούτο Καρκίνου βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη και πάλι στο CHOG και στο CHOA, καθώς και στο Νοσοκομείο Παίδων του Σινσινάτι και στο Ινστιτούτο Καρκίνου Dana Farber στη Βοστώνη.

Ενώ η πλειονότητα των παιδιών στη δοκιμή φάσης 1 παρουσίασε κάποιες παρενέργειες, όπως εμετό και αναιμία, η πλειονότητα των παρενεργειών ήταν ήπιες- οι πιο σοβαρές παρενέργειες, συμπεριλαμβανομένης της καρδιακής ανακοπής και του εγκεφαλικού επεισοδίου, οφείλονταν άμεσα στην εξέλιξη του όγκου του εγκεφάλου, αναφέρουν ο Johnson και οι συνεργάτες του. Προσεγγίστηκαν στη μελέτη με κύριο γνώμονα την ποιότητα ζωής των παιδιών. “Διαμορφώσαμε τη θεραπεία έτσι ώστε η χημειοθεραπεία να μην είναι ιδιαίτερα εντατική, και πρόκειται για χημειοθεραπεία από το στόμα”, λέει ο Johnson. “Δεν είναι η ίδια ένταση με αυτά τα υψηλής δόσης ενδοφλέβια σχήματα που οδηγούν σε πολλές σοβαρές παρενέργειες και πολύ χαμηλές τιμές αίματος που σε κάνουν να χρειάζεσαι μεταγγίσεις, σε κάνουν ευάλωτο σε λοιμώξεις και σε βάζουν στο νοσοκομείο για λοιμώξεις και άλλα πράγματα”. Αρκετοί από τους νεαρούς ασθενείς στη δοκιμή της πρώτης φάσης έπαιρναν ήδη τεμοζολομίδη, ένα χημειοθεραπευτικό φάρμακο που συνταγογραφείται συνήθως για όγκους του εγκεφάλου, και οι όγκοι τους εξελίσσονταν. Αλλά η προσθήκη του αναστολέα IDO στη θεραπευτική τους αγωγή δημιούργησε μια εντελώς νέα θεραπεία, λέει ο Johnson. “Βοηθάει να μπει στο παιχνίδι το ανοσοποιητικό σύστημα. Ένας συνδυασμός φαίνεται να είναι καλύτερος επειδή χτυπάτε τον όγκο με φάρμακα με διαφορετικούς μηχανισμούς δράσης”, λέει ο Johnson, μια κοινή προσέγγιση στη σημερινή θεραπεία του καρκίνου. “Και, φυσικά, η ιδέα της θεραπείας με τον αναστολέα IDO είναι ότι ελπίζουμε να απελευθερώσουμε μια πιο ισχυρή ανοσολογική απόκριση”.

Οι ερευνητές εξακολουθούν να αναλύουν και σχεδιάζουν να δημοσιεύσουν εργαστηριακά ευρήματα σχετικά με τη συνολική ανοσολογική απόκριση από το θεραπευτικό σχήμα. Λεπτομερείς, υψηλής απόδοσης ανοσολογικές δοκιμές στους ασθενείς με σπάνιο, επιθετικό διάχυτο ενδογενές γλοίωμα του πόντου ή DIPG έδειξαν μια σημαντική αύξηση της δραστηριότητας των ανοσοποιητικών κυττάρων που ονομάζονται Τ κύτταρα, βασικοί οδηγοί της ανοσολογικής απόκρισης, μετά την έναρξη της θεραπείας που περιελάμβανε τη θεραπεία με βάση τον αναστολέα IDO. Ο διάμεσος χρόνος επιβίωσης στη δοκιμή ήταν 13,6 μήνες, ενώ η διάμεση επιβίωση για παιδιά σε υποτροπή με τους τύπους όγκων εγκεφάλου που συμπεριλήφθηκαν στη μελέτη είναι περίπου έξι μήνες, σύμφωνα με την τελευταία βιβλιογραφία. Μια χούφτα ασθενών της μελέτης εξακολουθούν να ζουν πέντε χρόνια μετά τη μελέτη, λέει ο Johnson, και ένας εξακολουθεί να λαμβάνει τη θεραπεία. Τα παιδιά με σπάνιο, επιθετικό διάχυτο ενδογενές γλοίωμα του πόντου ή DIPG είχαν διάμεση επιβίωση 14,4 μήνες, λέει ο Johnson. Τα περισσότερα παιδιά με σπάνιο, επιθετικό διάχυτο ενδογενές γλοίωμα του πόντου ή DIPG διαγιγνώσκονται πριν από την ηλικία των 7 ετών και ζουν περίπου 9 έως 11 μήνες μετά τη διάγνωση. Λόγω του μικρού αριθμού παιδιών με σπάνιο, επιθετικό διάχυτο ενδογενές γλοίωμα του πόντου ή DIPG που συμμετείχαν, τα αποτελέσματα δεν μπορούσαν να θεωρηθούν στατιστικά σημαντικά, πράγμα που σημαίνει ότι δεν μπορούσε να γίνει σαφής συσχέτιση μεταξύ της θεραπείας και του χρόνου επιβίωσης για τους ασθενείς με σπάνιο, επιθετικό διάχυτο ενδογενές γλοίωμα του πόντου ή DIPG. “Τα μοτίβα ανταπόκρισης των συμμετεχόντων στη μελέτη κυμαίνονταν από αμείλικτα αυξανόμενους όγκους με κάποια παιδιά που δεν έλαβαν καν τον δεύτερο κύκλο θεραπείας έως παιδιά που είχαν αμέσως συρρικνωμένο όγκο που έμεινε μακριά για κάποιο χρονικό διάστημα”, λέει ο Johnson. Σημειώνει ότι και μόνο η σταθεροποίηση ενός από αυτούς τους όγκους είναι σημαντική, επειδή ένας αναπτυσσόμενος όγκος στον εγκέφαλο θέλει να συνεχίσει να αναπτύσσεται, γεγονός που μπορεί να προκαλέσει καταστροφή στο νευρολογικό σας σύστημα, στερώντας θεμελιώδεις λειτουργίες όπως η ικανότητα να περπατάτε, να μιλάτε και να καταπίνετε. Ορισμένοι ασθενείς στη μελέτη ανέκτησαν αυτές τις βασικές ικανότητες με την πάροδο του χρόνου.

Για τη δοκιμή αυτή, οι ερευνητές δεν έθεσαν αυστηρά όρια σχετικά με το πότε θα πρέπει να σταματήσει η θεραπεία. Τα παιδιά παρέμειναν στη θεραπεία τους για όσο διάστημα ήταν ωφέλιμη και όσο επέτρεπαν τα συμπτώματά τους. Ορισμένα παιδιά, για παράδειγμα, έχασαν τελικά την ικανότητα κατάποσης, η οποία ήταν απαραίτητη για τη λήψη χαπιών. Αυτά τα συμπτώματα τύπου προχωρημένου σταδίου υποδεικνύουν ότι ο όγκος ασκεί πίεση σε σημαντικά μέρη του εγκεφάλου καθιστώντας οποιαδήποτε θεραπεία προβληματική, λέει. Αλλά συνολικά η διάμεση επιβίωση ήταν καλύτερη από ό,τι θα αναμενόταν για όγκους σε προχωρημένο στάδιο, που υποτροπιάζουν, επαναλαμβάνει. Η μελέτη είχε επίσης την ευελιξία να αλλάζει τα χημειοθεραπευτικά φάρμακα όταν χρειαζόταν εάν ο όγκος είχε γίνει ανθεκτικός, που ονομάζεται προσαρμοστική διαχείριση, και αυτό επέτρεψε στους ασθενείς να συνεχίσουν την ανοσοθεραπεία. Έβαλαν 18 ασθενείς να αλλάξουν σε ένα εναλλακτικό σχήμα χημειοθεραπείας συν ινδοξιμόδη και η διάμεση συνολική επιβίωση για την ομάδα αυτή ήταν 34,7 μήνες. “Η εναλλαγή της χημειοθεραπείας είχε σαφώς αντίκτυπο σε αυτή την ομάδα, αλλά πρέπει να μελετηθεί λεπτομερέστερα”, λέει ο Johnson, με περισσότερους ασθενείς με τον ίδιο τύπο όγκου – στόχος της μελέτης φάσης 2 που βρίσκεται σε εξέλιξη – για να διασφαλιστεί ότι δεν έτυχε απλώς να πάρουν ασθενείς που ήταν ιδιαίτερα ευαίσθητοι στο δεύτερο χημειοθεραπευτικό σχήμα.

Ο καρκίνος μπορεί επίσης να γίνει ανθεκτικός στην ανοσοθεραπεία, γι’ αυτό και οι ερευνητές άρχισαν να αναζητούν μια άλλη ανοσοθεραπεία με διαφορετική πορεία δράσης από την ινδοξιμόδη. Αυτό οδήγησε σε μια νέα δοκιμή φάσης 1, η οποία συνδυάζει την ινδοξιμόδη με ένα δεύτερο ανοσοθεραπευτικό φάρμακο ibrutinib συν χημειοθεραπεία. “Πιστεύουμε ότι θα μεγεθύνει τις ανοσολογικές επιδράσεις με συνεργιστικό τρόπο”, λέει ο Johnson. Επιτράπηκε επίσης η παρηγορητική ακτινοβολία, η χειρουργική επέμβαση ή το κορτικοστεροειδές δεξαμεθαζόνη, το οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία της συσσώρευσης υγρού στον εγκέφαλο, ανάλογα με τις ανάγκες των ασθενών. Συνολικά η δοκιμή φάσης 1 ήταν “απολύτως” επιτυχής, λέει ο Johnson, σημειώνοντας ότι ενώ οι παιδιατρικές δοκιμές φάσης 1 είναι συνήθως δύσκολο να προσληφθούν, κατάφεραν να εγγράψουν τον στόχο τους, 81 παιδιά, σε τρία χρόνια. Επίσης, η συντριπτική πλειονότητα των δοκιμών φάσης 1 δεν έχει επαρκή ευρήματα για να υποστηρίξει τη μετάβαση στη φάση 2. “Η δοκιμή φάσης 1 πέτυχε τους στόχους της, δηλαδή την ασφαλή χορήγηση της θεραπείας, την απόδειξη ότι η θεραπεία σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία και ακτινοβολία είναι εφικτή και στον προσδιορισμό της καλύτερης, ασφαλούς δόσης της ινδοξιμόδης και για τους δύο αυτούς συνδυασμούς”, λέει ο Johnson.

Ο David Munn, MD, συνάδελφος του Johnson, ο οποίος είναι συνδιευθυντής του Παιδιατρικού Προγράμματος Ανοσοθεραπείας, ήταν μέλος της ομάδας που ανέφερε το 1998 στο περιοδικό Science ότι ο πλακούντας εκφράζει IDO για να βοηθήσει στην προστασία του εμβρύου, το οποίο έχει DNA και από τους δύο γονείς, από την ανοσολογική αντίδραση της μητέρας. Οι ερευνητές του MCG θα διαπίστωναν αργότερα ότι και οι όγκοι προκαλούν IDO, πιθανότατα από το ίδιο το ανοσοποιητικό σύστημα, το οποίο παράγει το ένζυμο ως μέρος ενός φυσικού ελέγχου και ισορροπίας. Οι όγκοι του εγκεφάλου είναι ο πιο συχνός όγκος στα παιδιά και η λευχαιμία ο πιο συχνός καρκίνος, σύμφωνα με την Αμερικανική Αντικαρκινική Εταιρεία. Άλλοι τύποι όγκων στη δοκιμή φάσης 1 περιελάμβαναν το επινδύμωμα, έναν όγκο που ξεκινά από τα κύτταρα που επενδύουν τη δίοδο για το εγκεφαλονωτιαίο υγρό στον εγκέφαλο και τον νωτιαίο μυελό- το μυελοβλάστωμα, το οποίο τείνει να ξεκινά από τη βάση του εγκεφάλου και να εξαπλώνεται σε άλλες περιοχές του εγκεφάλου και του νωτιαίου μυελού- και το γλοιοβλάστωμα, έναν ταχέως αναπτυσσόμενο όγκο που αναπτύσσεται στα κύτταρα του εγκεφάλου που υποστηρίζουν τους νευρώνες.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Καινοτόμο ευρωπαϊκό ερευνητικό πρόγραμμα με συμμετοχή του ΑΠΘ. Ποια είναι τα εντυπωσιακά οφέλη της σωματικής άσκησης σε ασθενείς με Χρόνια Νεφρική Νόσο.

Ασθενείς με νεφρική νόσο τελικού σταδίου που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση περιηγούνται σε περιβάλλον εικονικής πραγματικότητας και αλληλεπιδρούν με αυτό, παίζοντας διαδραστικά παιχνίδια κατά τη διάρκεια της συνεδρίας. Με κινήσεις των ποδιών τους κατευθύνουν το καλάθι δεξιά ή αριστερά στην οθόνη ώστε να συλλέξουν τους καρπούς που πέφτουν από δύο μηλιές, παίρνουν τα κατάλληλα χρώματα από την εικονική παλέτα για να χρωματίσουν ένα μαξιλάρι ή επιλέγουν τη σωστή απάντηση σε ερωτήματα που αφορούν την υγεία τους και τη σωστή διατροφή. Με τον τρόπο αυτό, συμμετέχοντας σε διάφορα σενάρια, περνούν δημιουργικά τις ώρες της αιμοκάθαρσης, ψυχαγωγούνται, ασκούνται σωματικά και πνευματικά, ενώ εμπεδώνουν πληροφορίες που σχετίζονται με την διατροφή και τις συνήθειες που θα βελτιώσουν την σωματική και την ψυχική τους υγεία.

Τα παραπάνω αποτελούν μέρος του GoodRENal, ενός καινοτόμου ευρωπαϊκού προγράμματος με ελληνική συμμετοχή, που στοχεύει στην προώθηση υγιεινών συνηθειών τρόπου ζωής σε άτομα με χρόνια νεφρική νόσο. Στο έργο συμμετέχουν ερευνητές από την Σουηδία, την Ελλάδα, το Βέλγιο και την Ισπανία, με εταίρο από ελληνικής πλευράς το ΑΠΘ.

Στο πλαίσιο επιστημονικής ημερίδας με θέμα “Ποιότητα Ζωής στη Χρόνια Νεφρική Νόσο”, που διοργανώθηκε στο Κέντρο Διάδοσης Ερευνητικών Αποτελεσμάτων (ΚΕΔΕΑ) του ΑΠΘ, ερευνητές αναφέρθηκαν στο καινοτόμο ευρωπαϊκό πρόγραμμα, ενώ ανέλυσαν τα εντυπωσιακά οφέλη της σωματικής άσκησης σε άτομα με νεφρική νόσο.

Άσκηση στη Μονάδα Τεχνητού Νεφρού

Το Εργαστήριο Αθλητιατρικής του ΤΕΦΑΑ του ΑΠΘ σχεδιάζει και υλοποιεί εδώ και δεκαετίες προγράμματα άσκησης για νεφροπαθείς, τα οποία βρίσκουν εφαρμογή στη Μονάδα Τεχνητού Νεφρού του πανεπιστημιακού νοσοκομείου ΑΧΕΠΑ.

Όπως ανέφερε η επιστημονική συνεργάτρια του Εργαστηρίου, Βασιλική Μίχου, η εφαρμογή γίνεται κατά τις 2 πρώτες ώρες της συνεδρίας αιμοκάθαρσης, με μια συχνότητα περίπου τρεις φορές την εβδομάδα.

“Το πρόγραμμα περιλαμβάνει σε πρώτη φάση μια αερόβια άσκηση που πραγματοποιείται με ποδηλατοεργόμετρο, με διάρκεια από 10 ως και 60 λεπτά, που είναι εξατομικευμένη ανάλογα με τις ικανότητες του ασθενή. Ακολουθεί ενδυνάμωση των άνω και κάτω άκρων με λάστιχα, βάρη και μπάλες και στο τέλος η αποθεραπεία και η καταμέτρηση της αρτηριακής πίεσης, που γίνεται τόσο στην αρχή όσο και 15 λεπτά πριν το τέλος της άσκησης”, σημείωσε, προσθέτοντας πως η καρδιακή συχνότητα και η αρτηριακή πίεση αξιολογούνται κάθε 15 λεπτά από το προσωπικό προκειμένου να ανιχνευτούν έγκαιρα τυχόν προβλήματα. Η αύξηση του φορτίου γίνεται προοδευτικά.

Παράλληλα, σχεδιάζονται και προτείνονται στους ασθενείς ειδικά προγράμματα άσκησης για τις μέρες εκτός αιμοκάθαρσης, που εκτελούνται στο σπίτι, σε δημοτικά γυμναστήρια ή σε ειδικά κέντρα αποκατάστασης, καθώς και στο κολυμβητήριο. Η προπόνηση που γίνεται κατά τη διάρκεια της συνεδρίας αιμοκάθαρσης έχει υψηλότερα ποσοστά συμμετοχής και συμμόρφωσης των ασθενών, σύμφωνα με την ερευνήτρια, η οποία έκανε αναφοράς και στο ερευνητικό project GoodRENal.

Βελτίωση ποιότητας ζωής με την άσκηση

Σύμφωνα με την επίκουρη καθηγήτρια Αθλητιατρικής ΤΕΦΑΑ ΑΠΘ Δήμητρα Μαμελετζή, οι ασθενείς με χρόνια νεφρική νόσο εμφανίζουν 50% χαμηλότερη φυσική δραστηριότητα από τον υγιή πληθυσμό, ενώ πάνω από τους μισούς ασκούνται λιγότερο από μια φορά την εβδομάδα. Σημαντικό ρόλο σε αυτό παίζει η ίδια η αιμοκάθαρση, που ουσιαστικά τους στερεί 3 από τις 7 μέρες της εβδομάδας, λόγω κόπωσης πριν, ακινητοποίησης κατά τη διάρκεια και εξάντλησης μετά τη συνεδρία.

Ωστόσο, η υποκινητικότητα έχει πολύ σοβαρές αρνητικές επιπτώσεις στην εξέλιξη της νόσου και στην γενικότερη κατάσταση της υγείας των ασθενών, τόσο σε σωματικό όσο και σε ψυχολογικό επίπεδο, ενώ όσο εξελίσσεται η νόσος ως προς τα στάδιά της, τόσο επηρεάζεται αρνητικά η ποιότητα ζωής. Πιο συγκεκριμένα, επιδεινώνει την απώλεια μυικής μάζας, μειώνει τη δύναμη, την καρδιοαναπνευστική επάρκεια και την λειτουργική ικανότητα του ασθενή, ενώ μελέτες έχουν δείξει ότι συμβάλλει και στην ταχύτερη εξέλιξη της νόσου.

Αντίθετα, όπως επεσήμανε η κ.Μαμελετζή, η φυσική δραστηριότητα αντικρούει όλες τις αρνητικές επιπτώσεις της υποκινητικότητας, και επιπρόσθετα επιφέρει πολύ σημαντικά οφέλη. “Όπως κατέδειξε μελέτη του 2013 στο Lancet, ακόμα και μικρά ποσά φυσικής δραστηριότητας μπορεί να μειώσουν κατά 13% τη θνησιμότητα”, ανέφερε, ενώ επικαλέστηκε μεταξύ άλλων μελέτη της καρδιολόγου, καθηγήτριας και διευθύντριας του Εργαστηρίου Αθλητιατρικής, Ευαγγελίας Κουϊδή, σύμφωνα με την οποία οι ασθενείς που ασκούνται – είτε στη διάρκεια της αιμοκάθαρσης, είτε στο σπίτι ή στο γυμναστήριο – βελτιώνουν τόσο πολύ κάποιες παραμέτρους της ποιότητας ζωής τους που τελικά τείνουν να πλησιάσουν τις αντίστοιχες των υγιών ατόμων.

“Τα κύρια οφέλη της άσκησης είναι η βελτίωση φυσικής επάρκειας, η μείωση αισθήματος κόπωσης, η μείωση καρδιαγγειακού κινδύνου, η βελτίωση ψυχοκοινωνικής κατάστασης και όλα αυτά οδηγούν σε βελτίωση της ποιότητας ζωής, μείωση της νοσηρότητας και της θνητότητας”, τόνισε η κ.Μαμελετζή.

Μάλιστα, η άσκηση κατά τη διάρκεια της αιμοκάθαρσης φαίνεται ότι βελτιώνει και την ποιότητα της ίδιας της αιμοκάθαρσης. “Ουσιαστικά, βοηθάει στην πιο γρήγορη κάθαρση ουσιών όπως η ουρία, η κρεατινίνη, έχει παρατηρηθεί μικρότερη αύξηση του Καλίου, έχει παρατηρηθεί ότι με μία μόνο άσκηση κατά την αιμοκάθαρση έχουμε αυξημένη αποβολή του φωσφόρου, ουσιαστικά δηλαδή έχουμε βελτίωση της ποιότητας της αιμοκάθαρσης άμεσα”, κατέληξε.

Η ημερίδα διοργανώθηκε από τις Α’ και Β’ Νεφρολογικές Κλινικές του ΑΠΘ στα νοσοκομεία Ιπποκράτειο και ΑΧΕΠΑ, αντίστοιχα, το εργαστήριο Αθλητιατρικής του ΤΕΦΑΑ ΑΠΘ, την Επιτροπή Υγείας του Πανεπιστημίου, την European Assοciation of Rehabilitation in Kidney Disease και τον Σύλλογο Νεφροπαθών Θεσσαλονίκης.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Η αγορά των ογκολογικών φαρμάκων θα ξεπεράσει τα 628 δισ. δολάρια έως το 2032.

Σύμφωνα με την εταιρεία ερευνών Market.us, κινητήρια δύναμη για την ανάπτυξη της παγκόσμιας ογκολογικής αγοράς είναι ο αυξανόμενος επιπολασμός της ασθένειας, η οποία με τη σειρά της αυξάνει την ζήτηση για καινοτόμες και αποτελεσματικές θεραπείες. Ο καρκίνος, είναι η τρίτη πιο καταστροφική ασθένεια παγκοσμίως μετά τα καρδιαγγειακά, τα λοιμώδη νοσήματα και τα παρασιτικά. Εκτιμάται ότι το μέγεθος της παγκόσμιας ογκολογικής αγοράς από 208 δισ. δολ. που ήταν το 2022 θα φτάσει τα 628 δισ. δολ. μέχρι το τέλος του 2032, σημειώνοντας άνοδο 12%.

Σύμφωνα με το Diagnostics & Treatment, το τμήμα των διαγνωστικών δοκιμών In-Vitro θα αναπτυχθεί ταχύτερα κατά την περίοδο πρόβλεψης (2023-2032).
Παράλληλα, με βάση τη θεραπεία που ακολουθείται, οι στοχευμένες θεραπείες θα κυριαρχήσουν στην αγορά το 2022, ενώ αυτό το υψηλό μερίδιο εσόδων θα το διατηρήσουν και κατά την προβλεπόμενη περίοδο (2023 έως 2032).
Κατά Τελικό Χρήστη, το τμήμα των νοσοκομείων κατέχει την πλειοψηφία της παγκόσμιας ογκολογικής αγοράς και είναι το κυρίαρχο τμήμα και κατά την περίοδο πρόβλεψης.
Το 2022, η περιοχή της Βόρειας Αμερικής πρωταγωνίστησε στην αγορά της ογκολογίας λόγω του αυξανόμενου πληθυσμού της και του αυξημένου αριθμού ασθενών που πάσχουν με καρκίνο.
Οσον αφορά την Ευρώπη, κατείχε μερίδιο εσόδων 24,1% το 2022, ενώ η Ασία-Ειρηνικός θα αναπτυχθεί με τον ταχύτερο ρυθμό κατά την περίοδο 2023-2032.

Υπάρχουν διάφοροι παράγοντες που μπορούν να επηρεάσουν την ανάπτυξη της παγκόσμιας ογκολογικής αγοράς. Μερικοί από αυτούς είναι οι εξής:

1) Αυξάνεται ο επιπολασμός του καρκίνου.
2) Τεχνολογικές εξελίξεις: Η εισαγωγή νεότερων τεχνικών θεραπείας στην παγκόσμια ογκολογική αγορά, όπως οι ανιχνευτές τεχνητής νοημοσύνης, οι τεχνικές υγρής βιοψίας, αναμένεται να τροφοδοτήσουν την ανάπτυξη της παγκόσμιας ογκολογικής αγοράς.
3) Αύξηση Δραστηριοτήτων Έρευνας και Ανάπτυξης: Οι φαρμακευτικές και βιοτεχνολογικές εταιρείες επενδύουν σε μεγάλο βαθμό σε δραστηριότητες έρευνας και ανάπτυξης για να αναπτύξουν αποτελεσματικότερες και οικονομικά καλύτερες ανοσοθεραπείες για τον καρκίνο.
4) Αύξηση της κρατικής υποστήριξης,

Τεχνητή νοημοσύνη και καρκίνος

Η πρόσφατη τάση στην αγορά της ογκολογίας είναι το σύστημα ανίχνευσης καρκίνου που βασίζεται σε τεχνητή νοημοσύνη. Με τον εντοπισμό όγκων στα πρώτα τους στάδια, η τεχνητή νοημοσύνη βελτιώνει την ακρίβεια της αναγνώρισης σε διαγνωστικές διαδικασίες, όπως στον καρκίνο του μαστού και του πνεύμονα, μειώνοντας τα ψευδώς θετικά κατά τη διάρκεια του προσυμπτωματικού ελέγχου. Χρησιμοποιώντας αλγόριθμους ανίχνευσης καρκίνου, μια αξιόπιστη μέθοδος για αυτοαξιολόγηση βιοψιών λεμφαδένων αναπτύχθηκε από ερευνητές στο Ναυτικό Ιατρικό Κέντρο του Σαν Ντιέγκο και την Google AI, τον ερευνητικό βραχίονα τεχνητής νοημοσύνης της εταιρείας. Η χρήση της τεχνητής νοημοσύνης είχε ως αποτέλεσμα 99 τοις εκατό αύξηση στην ακρίβεια ανίχνευσης μεταστατικού καρκίνου του μαστού.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/