Κατηγορία: Γενικά

Δύο νέες εκθέσεις του Ευρωπαικού Κέντρου Πρόληψης και Ελέγχου Νοσημάτων (ECDC), με αφορμή την Ευρωπαϊκή Εβδομάδα Εμβολιασμών, υπογραμμίζουν τον κίνδυνο έξαρσης ιλαράς και πολυομελίτιδας εξαιτίας των επίμονων κενών στην εμβολιαστική κάλυψη του παιδιατρικού πληθυσμού.

Το Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου Νοσημάτων (ECDC) επικαιροποιεί τα στοιχεία σχετικά με τους εμβολιασμούς για την πολιομυελίτιδα και την ιλαρά και προειδοποιεί για πιθανές εξάρσεις, λόγω της ανεπαρκούς εμβολιαστικής κάλυψης του παιδιατρικού πληθυσμού.

Πιο συγκεκριμένα, τα στοιχεία σχετικά με τον εμβολιασμό για την πολιομυελίτιδα αποκαλύπτουν ότι μεταξύ του 2012 και του 2021, περίπου 2,4 εκατομμύρια παιδιά στην ΕΕ ενδέχεται να μην έχουν λάβει εγκαίρως τρεις δόσεις εμβολίων. Αντίστοιχα, εμβολιαστικό κενό παρατηρείται και έναντι της ιλαράς, καθώς η ετήσια επιδημιολογική έκθεση του ECDC για την ιλαρά (2022) υπογραμμίζει τους κινδύνους από τα άτομα που δεν εμβολιάζονται επαρκώς ή και καθόλου.

Μηδενικά κρούσματα

Ενώ η Ευρωπαϊκή Περιφέρεια είχε μηδενικά κρούσματα πολιομυελίτιδας το 2002, ο ιός συνεχίζει να ανιχνεύεται περιοδικά στη φύση. Λόγω των κατάλληλων μεθόδων επιτήρησης και της γενικά υψηλής εμβολιαστικής κάλυψης, αυτά τα σποραδικά περιστατικά δεν έχουν ευτυχώς οδηγήσει σε μόνιμη μετάδοση στην Ευρωπαϊκή Ένωση ή στην ανίχνευση κρουσμάτων σε ανθρώπους.

«Όσο υπάρχουν μη εμβολιασμένες ή ανεπαρκώς εμβολιασμένες πληθυσμιακές ομάδες στις ευρωπαϊκές χώρες και όσο η πολιομυελίτιδα δεν εξαλείφεται παγκοσμίως, ο κίνδυνος επανεμφάνισης του ιού στην Ευρώπη παραμένει. Επιπλέον, στην περίπτωση της ιλαράς, η οποία είναι εξαιρετικά μεταδοτική, ο ιός μπορεί να βρει τον τρόπο να εξαπλωθεί σε θύλακες απροστάτευτων πληθυσμών, όταν η εμβολιαστική κάλυψη δεν είναι επαρκής. Αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε επιδημίες που μπορούν να δημιουργήσουν επιβάρυνση στα συστήματα υγείας, ακόμη και σε χώρες που έχουν εξαλείψει την ιλαρά» εξηγεί η Andrea Ammon, διευθύντρια του ECDC.

Αποτελεσματικότητα των εμβολίων

Παρά την αποδεδειγμένη ασφάλεια και αποτελεσματικότητα των εμβολίων, χώρες από την ΕΕ, καθώς και από όλο τον κόσμο, εξακολουθούν να εμφανίζουν κρούσματα ασθενειών λόγω ανεπαρκών ποσοστών εμβολιαστικής κάλυψης, που θα μπορούσαν να προληφθούν μέσω του εμβολιασμού.

Ανεξάρτητα από τις συνολικά καλές επιδόσεις των προγραμμάτων εμβολιασμού στην ΕΕ κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19 και τις τεράστιες προσπάθειες που καταβλήθηκαν για την πραγματοποίησή τους, παρατηρούνται σημαντικά κενά εμβολιασμού και ανισότητες μεταξύ της εμβολιαστικής κάλυψης μεταξύ των διαφόρων χωρών και περιφερειών.

Ειδικότερα, ενώ η ετήσια επιδημιολογική έκθεση για την ιλαρά δείχνει μείωση των κρουσμάτων κατά 99% το 2022 σε σύγκριση με το 2018, αυτό οφείλεται πιθανότατα στα μέτρα πρόληψης και ελέγχου που εφαρμόστηκαν κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19.

Τα στοιχεία αποκαλύπτουν, επίσης, ότι τα βρέφη ηλικίας κάτω του ενός έτους παραμένουν η ομάδα με τα υψηλότερα ποσοστά εμφάνισης ιλαράς, καθώς είναι πολύ μικρά για να εμβολιαστούν.

Γι’ αυτό, δεδομένης της ελλιπούς εμβολιαστικής κάλυψης σε αρκετές χώρες, είναι πιθανό να παρατηρηθεί αύξηση του αριθμού των δηλωθέντων κρουσμάτων ιλαράς σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση στο μέλλον.

Η Ευρωπαϊκή Εβδομάδα Εμβολιασμού είναι μια σημαντική στιγμή για την ευαισθητοποίηση σχετικά με τα οφέλη και τη σημασία του εμβολιασμού για τη γενική υγεία και την ευημερία των ανθρώπων, καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής τους. Είναι επίσης μια ευκαιρία να υπενθυμίσουμε σε όλους ότι τα εμβόλια αποτελούν ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα της δημόσιας υγείας του 20ού αιώνα, επισημαίνουν οι ειδικοί του ECDC.

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Όταν ξεκίνησε η πανδημία, πολλοί ειδικοί φοβήθηκαν ότι ακόμη και οι άνθρωποι που κατάφεραν να αποφύγουν τον ιό θα υπέφεραν από πρωτοφανή επίπεδα μοναξιάς.

Τι θα συνέβαινε όταν εκατομμύρια άνθρωποι θα έπρεπε να μείνουν στο σπίτι και να απομακρυνθούν από φίλους και αγαπημένους;

Δύο χρόνια έρευνας αργότερα, οι ειδικοί διαπίστωσαν ότι η πανδημία έκανε τους Αμερικανούς να αισθάνονται ελαφρώς πιο μοναχικοί – αλλά τα επίπεδα μοναξιάς ήταν ήδη αρκετά άσχημα ώστε να αποτελούν απειλή για την ψυχική και σωματική υγεία.

Δείτε τι πρέπει να γνωρίζετε για τη μοναξιά και πώς να την αντιμετωπίσετε στη δική σας ζωή, σύμφωνα με ανάλυση του περιοδικού Time.

Ποιος έγινε πιο μοναχικός κατά τη διάρκεια της πανδημίας;

Στον πληθυσμό των ΗΠΑ και της Ευρώπης, οι διαφορές στη μοναξιά πριν και μετά την πανδημία είναι μικρές. Μια μετα-ανάλυση που δημοσιεύθηκε φέτος από την Αμερικανική Ψυχολογική Εταιρεία ανέλυσε 34 μελέτες που διεξήχθησαν πριν και κατά τη διάρκεια της πανδημίας και οι οποίες επικεντρώθηκαν στη μοναξιά, μια συναισθηματική κατάσταση που διαφέρει από το άγχος ή την κατάθλιψη και σηματοδοτεί ότι κοινωνικές ανάγκες δεν ικανοποιούνται. Οι ερευνητές διαπίστωσαν περίπου 5% αύξηση της μοναξιάς κατά τη διάρκεια της πανδημίας.

Οι αυξήσεις είναι «τόσο μικρές, και στην πραγματικότητα δεν σημαίνουν τίποτα κλινικά», λέει η Pamela Qualter, καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ που μελετά τη μοναξιά (αλλά δεν συμμετείχε στην έρευνα). «Δεδομένου ότι ήμασταν όλοι στο σπίτι για μεγάλα χρονικά διαστήματα, νομίζω ότι έδειξε πως οι άνθρωποι είναι πραγματικά ανθεκτικοί. Βρήκαν τρόπους να διαχειριστούν αυτή τη μοναξιά» υπογραμμίζει.

Αλλά ακόμη και αν η αύξηση του επιπέδου μοναξιάς την εποχή της πανδημίας είναι μικρή, η μοναξιά εξακολουθεί να αποτελεί μείζον ζήτημα. Μια έρευνα του Χάρβαρντ που διεξήχθη κατά τη διάρκεια της πανδημίας διαπίστωσε ότι το 36% των Αμερικανών -μεταξύ των οποίων και το 61% των ατόμων ηλικίας 18-25 ετών- αισθάνονται συχνά ή σχεδόν συνέχεια μοναξιά.

Άλλες έρευνες κατά τη διάρκεια της πανδημίας διαπίστωσαν σημαντική αύξηση της μοναξιάς σε ομάδες που ήδη διέτρεχαν υψηλότερο κίνδυνο, συμπεριλαμβανομένων των ατόμων με χαμηλό εισόδημα και των ατόμων με ψυχικές παθήσεις. Οι νέοι άνθρωποι, οι οποίοι τείνουν να είναι πιο μοναχικοί από τους ανθρώπους μέσης ηλικίας, έγιναν επίσης πιο μοναχικοί.

Πιθανόν να υπάρχουν πολλαπλοί λόγοι για τους οποίους οι νέοι φαίνεται να υποφέρουν από έλλειψη κοινωνικής σύνδεσης, λέει η Julianne Holt-Lunstad, καθηγήτρια Ψυχολογίας και Νευροεπιστήμης στο Πανεπιστήμιο Brigham Young και επί μακρόν ερευνήτρια της μοναξιάς (η οποία δεν συμμετείχε στη μελέτη). Οι μεγαλύτεροι σε ηλικία άνθρωποι μπορεί να έχουν αναπτύξει καλύτερες δεξιότητες αντιμετώπισης κατά τη διάρκεια της ζωής τους για να αντιμετωπίζουν αγχωτικές περιόδους, λέει η ίδια. Οι νέοι άνθρωποι μπορεί επίσης να αισθάνονται πίεση να έχουν διευρυνόμενους κοινωνικούς κύκλους -ένας δύσκολος πήχης για να ξεπεραστεί κατά τη διάρκεια μιας πανδημίας- και κάποιοι μπορεί να δυσκολεύονται αν αισθάνονται ότι οι σχέσεις τους δεν επαρκούν. Αυτό θα μπορούσε να είναι ένας λόγος για τον οποίο τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μπορεί να κάνουν τους ανθρώπους πιο μοναχικούς, λέει. «Αν βλέπεις όλους τους άλλους να φαίνονται πολύ πιο κοινωνικοί από ό,τι εσύ, ενδέχεται να είσαι λιγότερο ικανοποιημένος με τις δικές σου κοινωνικές συνθήκες».

Η μοναξιά, αναδυόμενη προτεραιότητα της δημόσιας υγείας

Δεν υπάρχει πραγματική θετική πλευρά στην πανδημία, αλλά πολλοί επαγγελματίες ψυχικής υγείας επισημαίνουν ένα θετικό στοιχείο: περισσότεροι άνθρωποι αισθάνονται άνετα να μιλούν για την ψυχική υγεία και τον ρόλο που μπορεί να διαδραματίσει η μοναξιά στις διαταραχές της ψυχικής τους υγείας. Το θέμα έχει έρθει στο προσκήνιο τόσο της συζήτησης όσο και της έρευνας.

Οι ερευνητές που μελετούν τη μοναξιά λένε ότι δεν λάμβανε πάντα την προσοχή που της αξίζει ως σημαντική απειλή για την υγεία. Οι γιατροί πρωτοβάθμιας περίθαλψης, ακόμη και οι θεραπευτές, δεν ελέγχουν τακτικά τους ασθενείς τους για ενδείξεις μοναξιάς. Ωστόσο, αυτό είχε αρχίσει να αλλάζει ακόμη και πριν από την πανδημία, ιδίως στα πλουσιότερα μέρη του κόσμου. Για παράδειγμα, το Ηνωμένο Βασίλειο διόρισε τον πρώτο υπουργό Μοναξιάς το 2018.

Αλλά η πανδημία επιτάχυνε αυτές τις προσπάθειες. Η Ιαπωνία ακολούθησε το παράδειγμα του Ηνωμένου Βασιλείου, διορίζοντας επίσης τον δικό της πρώτο υπουργό Μοναξιάς το 2021 -το Κοινό Κέντρο Ερευνών της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ξεκίνησε νέες ερευνητικές προσπάθειες κατά τη διάρκεια της πανδημίας για τη μελέτη της μοναξιάς στην Ε.Ε.- και οι ηγέτες της δημόσιας υγείας, συμπεριλαμβανομένου του γενικού χειρουργού των ΗΠΑ Dr Vivek Murthy, έχουν επανειλημμένως αναδείξει τη μοναξιά ως ζήτημα δημόσιας υγείας κατά τη διάρκεια της πανδημίας.

Το πιο σημαντικό είναι ότι ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) άρχισε επιτέλους να δίνει προσοχή στη μοναξιά κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Ο ΠΟΥ εξετάζει το ενδεχόμενο δημιουργίας μιας επιτροπής υψηλού επιπέδου για την αντιμετώπιση της κοινωνικής σύνδεσης, της απομόνωσης και της μοναξιάς, λέει ο Κρίστοφερ Μίκτον, τεχνικός υπάλληλος στο τμήμα κοινωνικών παραγόντων της υγείας του ΠΟΥ.

Ο στόχος είναι να πειστούν οι νομοθέτες σε χώρες σε όλο τον κόσμο να επεκτείνουν τη συλλογή δεδομένων για τη μοναξιά και να χρηματοδοτήσουν την έρευνα ώστε να μπορέσουν οι επιστήμονες να την κατανοήσουν καλύτερα και να βρουν τρόπους αντιμετώπισής της – και επίσης να επισπεύσουν την υιοθέτηση και την ανάπτυξη λύσεων, όπως η γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία και η υποστήριξη.

Παρά τα όλο και περισσότερα στοιχεία για τη σημασία της μοναξιάς, «δεν έχουμε κάνει πολλά και τώρα αποφασίσαμε να εντείνουμε πραγματικά τις δραστηριότητές μας στον τομέα αυτόν», λέει ο Mikton. «Αυτό δεν είναι το είδος του ήπιου ζητήματος που μπορεί να παραμεριστεί. Ο αντίκτυπος στην υγεία είναι σοβαρός» προσθέτει.

Πώς η μοναξιά επηρεάζει την υγεία

Σχεδόν το ένα τρίτο των Αμερικανών ανέφερε ότι αισθάνεται μοναξιά τουλάχιστον μερικές φορές, σύμφωνα με έρευνα της Ipsos που δημοσιεύθηκε τον Φεβρουάριο του 2021. Αλλά, επειδή η μοναξιά είναι συνηθισμένη, δεν σημαίνει ότι δεν είναι επικίνδυνη. Όταν η μοναξιά επιμένει, επηρεάζοντας κάποιον για εβδομάδες ή και χρόνια, αποτελεί σοβαρή απειλή για την ψυχική και σωματική υγεία των ανθρώπων. «Νομίζω ότι οι περισσότεροι άνθρωποι αναγνωρίζουν ότι επηρεάζει τη συναισθηματική μας ευημερία και ίσως ακόμη και την ψυχική μας υγεία, αλλά πολύ λίγοι άνθρωποι αναγνωρίζουν τις βαθιές επιπτώσεις που έχει στη νευροβιολογία μας, η οποία επηρεάζει τη μακροπρόθεσμη υγεία μας», λέει η Holt-Lunstad.

Έρευνες έχουν διαπιστώσει ότι η μοναξιά μπορεί να αυξήσει σημαντικά τον κίνδυνο πρόωρου θανάτου. Εν μέρει, αυτό οφείλεται στο ότι συνδέεται με έναν εντυπωσιακό αριθμό διαταραχών, συμπεριλαμβανομένων γνωστικών διαταραχών όπως η νόσος Αλτσχάιμερ και άλλοι τύποι άνοιας, και διαταραχών της ψυχικής υγείας όπως η κατάθλιψη, το άγχος και η σχιζοφρένεια. Η μοναξιά έχει επίσης συνδεθεί με καρδιαγγειακά νοσήματα, εγκεφαλικά επεισόδια, διαβήτη τύπου 2, καρκίνο και άλλες χρόνιες ασθένειες.

Τι μπορεί να βοηθήσει στη μοναξιά;

Δεν υπάρχει μία λύση που να ταιριάζει σε όλους, λέει η Michelle Lim, επιστημονική πρόεδρος του Ending Loneliness Together -ενός δικτύου αυστραλιανών οργανώσεων-, η οποία επίσης ερευνά τη μοναξιά, στο Πανεπιστήμιο Swinburne. Υποστηρίζει ότι είναι σημαντικό να βρεθούν λύσεις που ταιριάζουν στα άτομα. Για παράδειγμα, λέει, ενώ κάποιοι άνθρωποι μπορεί να θεωρούν λογικό να ενταχθούν σε μια κοινωνική ομάδα, αυτό μπορεί να μην αρέσει σε κάποιον που είναι εσωστρεφής ή αντιμετωπίζει κοινωνικό άγχος.

Το κλειδί για την καταπολέμηση της μοναξιάς, λέει, δεν είναι απλώς η αύξηση του αριθμού των ανθρώπων που βλέπει ένα άτομο, αλλά η δημιουργία πιο ικανοποιητικών κοινωνικών συνδέσεων, μεταξύ άλλων αναζητώντας σχέσεις με άλλους που είναι πραγματικά «οι άνθρωποί σας», λέει η Lim. Συχνά ενθαρρύνει τους νεαρούς ασθενείς της να θέσουν στόχο τη βελτίωση μόνο μιας σχέσης – είτε πρόκειται για τον/την αδελφό/ή τους, τον γονιό τους είτε για τον μοναδικό φίλο τους από το σχολείο. «Το θέμα είναι να οικοδομήσουμε τον δεσμό ανάμεσα σε εσάς και στο άλλο άτομο», λέει η Lim. Η μείωση της μοναξιάς «δεν είναι απλώς να έχεις ανθρώπους γύρω σου, αλλά [να έχεις] μια ουσιαστική σχέση μαζί τους».

Είναι, επίσης, σημαντικό να θυμόμαστε ότι η μοναξιά αποτελεί μέρος της ανθρώπινης ύπαρξης, «μια βιολογική παρόρμηση που μας παρακινεί να επανασυνδεθούμε κοινωνικά», και όχι κάτι για το οποίο πρέπει να ντρεπόμαστε, λέει η Holt-Lunstad. Βραχυπρόθεσμα, προτείνει να απασχοληθείτε για να αποσπάσετε την προσοχή σας και να εμπλουτίσετε τη ζωή σας, όπως να βγείτε στη φύση, να ασχοληθείτε με ένα δημιουργικό χόμπι ή να διαλογιστείτε. Δίνει, ταυτόχρονα, έμφαση στην καλλιέργεια των υφιστάμενων σχέσεων, συμπεριλαμβανομένων των σχέσεων με ανθρώπους που μπορεί να παραβλέπετε. Σε μια μελέτη που διεξήγαγε κατά τη διάρκεια της πανδημίας, η Holt-Lunstad διαπίστωσε ότι οι άνθρωποι ένιωθαν λιγότερο μόνοι αφού έκαναν μικρές πράξεις καλοσύνης για τον γείτονά τους, όπως το να βγάλουν βόλτα τον σκύλο τους ή να βγάλουν έξω τα σκουπίδια τους.

«Κάποιος που μπορεί να νιώθει μοναξιά δεν χρειάζεται να περιμένει κάποιον άλλον να επικοινωνήσει μαζί του ή να κάνει ωραία πράγματα γι’ αυτόν – μπορεί να πάρει την πρωτοβουλία», λέει η Holt-Lunstad, εξηγώντας: «Ένας από τους τρόπους με τους οποίους μπορούμε να βοηθήσουμε τον εαυτό μας είναι να βοηθήσουμε τους άλλους».

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Ο ΕΟΔΥ επισημαίνει ότι ο εμβολιασμός σώζει εκατομμύρια ζωές κάθε χρόνο και αποτελεί σημαντικό δημόσιο αγαθό.

Ο ΕΟΔΥ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για την ανησυχητική μείωση των εμβολιασμών λόγω πανδημίας γεγονός που προκάλεσε έξαρση της ιλαράς στην Ευρώπη.

Σύμφωνα με στοιχεία του ΕΟΔΥ κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19 σημειώθηκε ανησυχητική παγκόσμια μείωση των ποσοστών εμβολιασμού με αποτέλεσμα να υπάρχει επιτακτική ανάγκη να καλυφθούν τα εμβολιαστικά κενά που δημιουργήθηκαν από τυχόν χαμένες δόσεις. Επιπλέον η υγειονομική θωράκιση της Ευρώπης δέχθηκε σοβαρά πλήγματα όπως η αύξηση των κρουσμάτων ιλαράς που σημειώνεται στην Ευρωπαϊκή περιοχή του ΠΟΥ, καθώς περισσότερα από 1,2 εκατομμύρια παιδιά δεν έχουν εμβολιαστεί έναντι της ιλαράς.

Απαιτείται επίσης μέριμνα για την εφαρμογή προγραμμάτων εμβολιασμού σε ευάλωτες πληθυσμιακές ομάδες όπως οι Ρομά, οι πρόσφυγες/μετανάστες κλπ.

Στο πλαίσιο αυτό στην Ευρωπαϊκή Εβδομάδα Εμβολιασμών που πραγματοποιείται φέτος από τις 23 έως τις 29 Απριλίου 2023 τα κράτη-μέλη ενώνουν τις προσπάθειές τους υιοθετώντας το κοινό σύνθημα:

«Αναπληρώστε τις χαμένες δόσεις εμβολιασμού, κάθε εμβολιασμός στον κατάλληλο χρόνο, μετράει» (“Big catch-up”, “Every Dose Counts”, “Timing matters”). Στόχος είναι η εντατικοποίηση της προσπάθειας για την αναπλήρωση των δόσεων των εμβολίων που χάθηκαν, γεγονός το οποίο θα συμβάλει σε μια μακρά και υγιή ζωή για όλους.

Τα εμβόλια σώζουν

Σύμφωνα με τον ΕΟΔΥ ο εμβολιασμός σώζει εκατομμύρια ζωές κάθε χρόνο και αποτελεί σημαντικό δημόσιο αγαθό. Από τη βρεφική ηλικία μέχρι την ενήλικη ζωή, ο εμβολιασμός προστατεύει από λοιμώδη νοσήματα όπως διφθερίτιδα, τέτανο, κοκκύτη, πολιομυελίτιδα, ιλαρά, ερυθρά, παρωτίτιδα, ανεμευλογιά και έρπητα ζωστήρα, μηνιγγιτιδοκοκκικές και πνευμονιοκοκκικές λοιμώξεις, ηπατίτιδα Α και Β, γρίπη, γαστρεντερίτιδα από ροταϊό και λοιμώξεις από τον ιό των ανθρωπίνων θηλωμάτων (HPV). Για τα περισσότερα νοσήματα που προλαμβάνονται με εμβολιασμό, χρειάζονται περισσότερες από μία δόσεις εμβολίου για την επίτευξη και τη διατήρηση της βέλτιστης προστασίας.

Κάθε δόση είναι οριοθετημένη χρονικά στο εμβολιαστικό πρόγραμμα, προκειμένου να δημιουργήσει ή να διατηρήσει την προστασία. Η έλλειψη ή η καθυστέρηση οποιασδήποτε δόσης αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης του νοσήματος καθώς μειώνει τη συλλογική ανοσία στον πληθυσμό.

Οι εμβολιασμοί αποτελούν βασικό μέτρο για τη διαφύλαξη της Δημόσιας Υγείας. Η Ελλάδα διαθέτει ένα από τα πιο σύγχρονα και επικαιροποιημένα εμβολιαστικά προγράμματα, για την κάλυψη του παιδικού, του εφηβικού και του ενήλικου πληθυσμού και των εργαζομένων σε χώρους παροχής υπηρεσιών υγείας.

Τα εμβόλια παρέχονται δωρεάν και πραγματοποιούνται σύμφωνα με το Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών Παιδιών/Εφήβων/Ενηλίκων, όπως αυτό διαμορφώνεται από την Εθνική Επιτροπή Εμβολιασμών.

Παράλληλα, η ορθή ενημέρωση των πολιτών σχετικά με τον εμβολιασμό για τη διαμόρφωση σωστών αντιλήψεων σχετικά με τη χρησιμότητα των εμβολίων και ο διάλογος μεταξύ γονέων/κηδεμόνων και επαγγελματιών υγείας αποτελούν προτεραιότητες καθώς οικοδομούν σχέσεις εμπιστοσύνης και κίνητρα για την τήρηση των συστάσεων και των προγραμμάτων εμβολιασμού.

Περισσότερες πληροφορίες για τη φετινή Ευρωπαϊκή Εβδομάδα Εμβολιασμών του Ευρωπαϊκού Γραφείου του ΠΟΥ μπορείτε να βρείτε στην ηλεκτρονική διεύθυνση: European Immunization Week 2023 (who.int) .

Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τα νοσήματα που προλαμβάνονται με εμβολιασμό καθώς και το Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών μπορείτε να βρείτε στην ιστοσελίδα του ΕΟΔΥ: www.eody.gov.gr και του Υπουργείου Υγείας: https://www.moh.gov.gr/articles/health/dieythynsh-dhmosias-ygieinhs/emboliasmoi

ΠΗΓΗ: ΕΟΔΥ

Πηγη:https://www.healthreport.gr/

Ο καρκίνος στο πάγκρεας, μία από τις πιο θανατηφόρες μορφές καρκίνου, θα μπορούσε να ανιχνευτεί στους ασθενείς έως τρία χρόνια νωρίτερα από ό,τι συμβαίνει συνήθως σήμερα.

Σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύθηκε στο «PLoS One» ο καρκίνος στο πάγκρεας αν δοθεί έγκαιρα προσοχή σε δύο μεταβολικούς δείκτες: την ξαφνική μεγάλη απώλεια βάρους και την υπεργλυκαιμία (αύξηση του επιπέδου του σακχάρου στο αίμα) που δεν οφείλεται σε διαβήτη τότε υπάρχουν αυξημένες πιθανότητες να προβλεφθεί η νόσος.

Τι έδειξε η έρευνα

Η μελέτη, η μεγαλύτερη του είδους της, από επιστήμονες των πανεπιστημίων του Σάρεϊ και της Οξφόρδης με επικεφαλής τη δρ Ανιέσκα Λεμάνσκα διαπίστωσε ότι στους ανθρώπους με παγκρεατικό καρκίνο μια δραματική απώλεια σωματικού βάρους μπορούσε να γίνει αισθητή έως δύο χρόνια πριν τη διάγνωση της νόσου. Τη στιγμή της διάγνωσης ο δείκτης μάζας σώματος των ασθενών ήταν πλέον κατά μέσο όρο τρεις μονάδες μικρότερος σε σχέση με τους υγιείς.

Επίσης βρέθηκε ότι η υπεργλυκαιμία, όπως διαπιστώνεται από την αύξηση του δείκτη γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης (HbA1c), ήταν ανιχνεύσιμη ακόμη νωρίτερα, έως τρία χρόνια πριν τη διάγνωση του παγκρεατικού καρκίνου.

Να σημειωθεί εδώ ότι σήμερα σχεδόν το 90% των ασθενών διαγιγνώσκονται πολύ καθυστερημένα για να τύχουν θεραπείας.

«Λόγω της δυσκολίας στην ανίχνευση του παγκρεατικού καρκίνου, τα ποσοστά επιβίωσης είναι υπερβολικά χαμηλά σε σχέση με άλλους καρκίνους, με λιγότερο από το 10% των ανθρώπων να επιβιώνουν πέντε ή περισσότερα χρόνια μετά τη διάγνωση», δήλωσε η Λεμάνσκα. Μόνο το 1% με παγκρεατικό καρκίνο ζει πάνω από δέκα χρόνια.

Η νέα μελέτη δείχνει ότι η απώλεια βάρους στους διαβητικούς σχετίζεται με ακόμη μεγαλύτερο κίνδυνο για τον εν λόγω καρκίνο, σε σχέση με όσους δεν έχουν διαβήτη αλλά χάνουν βάρος. Από την άλλη, η υπεργλυκαιμία στους μη διαβητικούς σχετίζεται με μεγαλύτερο κίνδυνο παγκρεατικού καρκίνου από ό,τι στους διαβητικούς.

«Η έρευνα μας δείχνει ότι μια δραματική και ανεξήγητη απώλεια βάρους, κυρίως στους ανθρώπους με διαβήτη, αλλά επίσης σε εκείνους χωρίς διαβήτη, καθώς και μια ανεξήγητη υπεργλυκαιμία, θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με υψηλά επίπεδα καχυποψίας», ανέφερε ο καθηγητής Σιμόν ντε Λουζινιάν της Οξφόρδης.

Πηγή: https://www.healthreport.gr

Συνεργασίες στα νοσοκομεία που θα μετατραπούν σε ΝΠΙΔ, με ιδιωτικές μονάδες Υγείας ή ιδιωτικούς φορείς, προβλέπει μεταξύ άλλων το σχέδιο της νυν κυβέρνησης για το νέο ΕΣΥ.

Πρόκειται για ένα σχέδιο το οποίο δεν φαίνεται να βρίσκει απολύτως απέναντι και τα υπόλοιπα κόμματα, καθώς έχει αποδειχθεί ότι η υποχρηματοδότηση στα νοσοκομεία τις τελευταίες δεκαετίες, τα οδηγεί καθημερινά σε περαιτέρω αποδόμηση.

Η αρχή βέβαια θα γίνει με τις συνεργασίες που θα κάνουν τα δημόσια νοσοκομεία με ιδιώτες γιατρούς που έχει ήδη θεσμοθετηθεί με νόμο, ώστε να καλυφθούν τα κενά σε νησιά και απομακρυσμένες περιοχές.
Μία θέση που υιοθετεί και ο ΣΥΡΙΖΑ καθώς ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας σε δηλώσεις του σημείωσε ότι θα αξιοποιηθούν ιδιώτες γιατροί.

Άλλωστε ο ΣΥΡΙΖΑ όταν ήταν κυβέρνηση, είχε ξεκινήσει να προσλαμβάνει γιατρούς με «μπλοκάκι» στα νοσοκομεία που βρίσκονται σε νησιά και δεν διαθέτουν το απαραίτητο ιατρικό προσωπικό.

Νοσοκομεία με ιδιωτικά εργαστήρια

Όμως δεν είναι μόνο οι ιδιώτες γιατροί που μπαίνουν σιγά σιγά στα δημόσια νοσοκομεία. Το σχέδιο της νυν κυβέρνησης περιλαμβάνει σειρά συνεργασιών στο πλαίσιο των ΣΔΙΤ.

Άλλωστε μετά τις συνεργασίες με τις ιδιωτικές κλινικές στην περίοδο έξαρσης της πανδημίας, αλλά και αυτήν την περίοδο για τη μεταφορά των ασθενών που νοσηλεύονται σε ράντζα, η κυβέρνηση σκοπεύει να επεκτείνει τα λεγόμενα ΣΔΙΤ, δηλαδή τις συμπράξεις με τον ιδιωτικό τομέα.
Βέβαια το σχέδιο είναι μακροπρόθεσμο και βασική προϋπόθεση είναι η ΝΔ να εκλεγεί και πάλι στην εξουσία.

Παρ’ αυτά το σχέδιο για τα ΣΔΙΤ στο ΕΣΥ είναι ήδη έτοιμο και προβλέπει σειρά αλλαγών στον τρόπο λειτουργίας των νοσοκομείων αλλά και την αξιοποίηση ιδιωτικών κεφαλαίων για τις υποδομές.
Πώς θα εφαρμοσθούν τα ΣΔΙΤ

Η κυβέρνηση από την πρώτη στιγμή ήταν υπέρ των Συμπράξεων του Δημοσίου με τον Ιδιωτικό Τομέα (ΣΔΙΤ) με επιχείρημα ότι έτσι θα βελτιωθούν οι παρεχόμενες υπηρεσίες και θα μειωθούν οι δαπάνες στο ΕΣΥ.
Η διαδικασία φαίνεται ότι θα διευκολυνθεί με τη μετατροπή των νοσοκομείων σε ΝΠΙΔ.

Ο σχεδιασμός του υπουργείου Υγείας περιλαμβάνει τα εξής:

-Ιδιωτικά εργαστήρια θα αναλάβουν να πραγματοποιούν τις εξετάσεις των ασθενών. Εργαστήρια και ιδιωτικές μονάδες έχει σχεδιαστεί να συνάψουν συμβάσεις με το δημόσιο σύστημα ώστε να μπορούν να γίνονται εξετάσεις και σε απομακρυσμένες περιοχές ή νησιά όπου δεν υπάρχουν οι υποδομές στις δημόσιες δομές. Στο πλαίσιο αυτό αναμένεται να αξιοποιηθεί και το σύστημα της τηλεϊατρικής.

-Επίσης στο σχέδιο υπάρχει πρόβλεψη στο νέο ΕΣΥ που ευαγγελίζεται η κυβέρνηση να γίνει η ανάθεση του μάνατζμεντ κάποιων νοσοκομείων σε ιδιώτες, πιλοτικά σε πρώτη φάση, χωρίς να αποκλείεται και η περαιτέρω επέκταση. Ταυτόχρονα υπάρχει παράθυρο να γίνει και παραχώρηση ορισμένων υπηρεσιών στον ιδιωτικό τομέα.

-Με ΣΔΙΤ όμως αναμένεται να δημιουργηθούν ακόμη και νέες πτέρυγες σε νοσοκομεία παρότι έχουν ήδη εξασφαλιστεί εκατομμύρια ευρώ από το Ταμείο Ανάκαμψης για την ανακατασκευή των δημοσίων μονάδων υγείας.

Πηγη: https://www.healthreport.gr

Ο θανάσιμος ξυλοδαρμός ψυχιάτρου νοσοκομείου, που φέρεται ότι έγινε από πρώην ασθενή, έχει πυροδοτήσει εκκλήσεις στην Ιταλία για βελτίωση της φροντίδας ψυχικής υγείας.

Ο θανάσιμος ξυλοδαρμός ψυχιάτρου νοσοκομείου, που φέρεται ότι έγινε από πρώην ασθενή, έχει πυροδοτήσει εκκλήσεις στην Ιταλία για βελτίωση της φροντίδας ψυχικής υγείας. Η αστυνομία συνέλαβε την Κυριακή έναν 35χρονο Ιταλό για έρευνα για την επίθεση κατά της Δρ Μπάρμπαρα Καποβάνι. Η 55χρονη ψυχίατρος χτυπήθηκε επανειλημμένα με μεταλλική ράβδο στο κεφάλι την Παρασκευή όταν έφυγε από τη δουλειά της σε νοσοκομείο στην Πίζα, στη βόρεια Ιταλία. Την Κυριακή, οι γιατροί στο ίδιο νοσοκομείο κήρυξαν εγκεφαλικά νεκρή και τα όργανά της δωρήθηκαν.

Οι ερευνητές είπαν ότι ο δράστης της ήταν ένας πρώην ασθενής που αργότερα την έβριζε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και ο οποίος είχε πολλές βούρτσες με τον νόμο, συμπεριλαμβανομένου του ξυλοδαρμού ενός γιατρού σε άλλη πόλη του βορρά. Η επίθεση στον ψυχίατρο ήταν η τελευταία από μια σειρά βίαιων επιθέσεων σε προσωπικό νοσοκομείων στην Ιταλία τους τελευταίους μήνες. Επικαλούμενος τη δολοφονία της, ο υπουργός Υγείας της Ιταλίας κάλεσε τη Δευτέρα μια συγκέντρωση αργότερα μέσα στην εβδομάδα για να προχωρήσει η μεταρρύθμιση της φροντίδας ψυχικής υγείας.

Τους τελευταίους μήνες, το υπουργείο Υγείας άρχισε ήδη να εργάζεται για τον τρόπο μεταρρύθμισης των διαδικασιών περίθαλψης ψυχικής υγείας, δήλωσε ο υπουργός Υγείας Orazio Schillaci σε γραπτή δήλωση. «Πρέπει να εργαστούμε ώστε αυτό που συνέβη στην Barbara Capovani να μην συμβεί ξανά», είπε ο Schillaci. Σύμφωνα με νόμο του 1978, η Ιταλία έκλεισε τα ψυχιατρικά νοσοκομεία και έκανε εθελοντική κάθε ψυχιατρική θεραπεία, με ελάχιστες εξαιρέσεις. Οι επικριτές λένε ότι η νομοθεσία προέβλεπε ένα δίκτυο γειτονικών εγκαταστάσεων δημόσιας υγείας για την παροχή φροντίδας ψυχικής υγείας, αλλά αυτό δεν αναπτύχθηκε ποτέ πλήρως.

Σύμφωνα με την αστυνομία, επικαλούμενη βίντεο παρακολούθησης, ο φερόμενος ως δράστης περίμενε τον γιατρό να φύγει από το νοσοκομείο, αλλά όταν δεν την είδε, επέστρεψε την επόμενη μέρα. Όταν έφυγε και έγερνε για να ξεκλειδώσει το ποδήλατό της για να πάει στο σπίτι, ο άνδρας της χτύπησε αιμόφυρτα το κεφάλι, προκαλώντας θανάσιμα τραύματα. Οι υπάλληλοι του υπουργείου Υγείας ευχαρίστησαν την οικογένειά της που επέτρεψε τη δωρεά των οργάνων της. Οι συνάδελφοι στο νοσοκομείο της Πίζας περιέγραψαν την Capovani, μητέρα τριών παιδιών, ως πολύ ανοιχτή, γλυκιά, σοβαρή και πρόθυμη να αντιμετωπίσει νέους ασθενείς.

Μεταξύ των περιστατικών τον τελευταίο χρόνο ήταν μια επίθεση με μαχαίρι σε γιατρό που έφευγε από νοσοκομείο της περιοχής του Μιλάνου. μια ψυχίατρος στη βόρεια πόλη Μάντοβα που ξυλοκοπήθηκε με ραβδί αφού έκρινε ότι μια γυναίκα δεν χρειαζόταν εισαγωγή στο νοσοκομείο. και ένας γιατρός σε νοσοκομείο της περιοχής της Νάπολης, ο οποίος δέχτηκε κλωτσιές και γροθιές από συγγενείς ενός ασθενούς που ζητούσε ιατρική βεβαίωση.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Η Επίτροπος Υγείας της ΕΕ Στέλλα Κυριακίδου, προειδοποίησε πως «πρεπει να προετοιμαστούμε καλύτερα για τις ερχόμενες φθινοπωρινές και χειμερινές περιόδους προκειμένου να αποφευχθούν ελλείψεις φαρμάκων όπως αυτές που αντιμετωπίζουμε φέτος».

Συγκεκριμένα, όπως είπε οι ψυχρότεροι μήνες είναι συχνά προκλητικοί για προμήθειες φαρμάκων, καθώς τα κρούσματα αναπνευστικών ασθενειών και γρίπης τείνουν να αυξάνονται.

Ωστόσο, ο φετινός χειμώνας έφερε ιδιαίτερα προβλήματα στην Ευρώπη, με αξιοσημείωτη αύξηση των λοιμώξεων του αναπνευστικού και συνεχιζόμενα κρούσματα COVID-19 που προκαλούν άνοδο στη ζήτηση για αντιβιοτικά και παυσίπονα.

Μια ιδιαίτερη αιτία αντιδράσεων ήταν η έλλειψη αμοξικιλλίνης, ενός αντιβιοτικού που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία βακτηριακών λοιμώξεων.

Αυτή η κατάσταση πρέπει να αποφευχθεί τα επόμενα χρόνια, τόνισε η επικεφαλής υγείας της ΕΕ Στέλλα Κυριακίδου στους ευρωβουλευτές στην πρώτη επίσημη συνεδρίαση της νεοσυσταθείσας υποεπιτροπής υγείας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (SANT) την Πέμπτη (20 Απριλίου).

«Πρέπει να είμαστε καλύτερα προετοιμασμένοι για το επόμενο φθινόπωρο και τον χειμώνα», είπε, διαβεβαιώνοντας στους νομοθέτες ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή συνεργάζεται ήδη με τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Ιατρικής (EMA) για να εξασφαλίσει τη διαθεσιμότητα βασικών αντιβιοτικών για το επόμενο έτος.

Ο ρόλος της HERA

Ένας τρόπος μετριασμού των πιθανών ελλείψεων θα μπορούσε να είναι μέσω της αποθήκευσης αποθεμάτων με την Ευρωπαϊκή Αρχή Ετοιμότητας και Αντιμετώπισης Έκτακτης Ανάγκης Υγείας (HERA), είπε η κα Κυριακίδου.

Η HERA, μια γενική διεύθυνση της εκτελεστικής εξουσίας της ΕΕ, ιδρύθηκε μετά το ξέσπασμα της πανδημίας COVID-19, για την πρόληψη και την ταχεία ανταπόκριση σε μελλοντικές έκτακτες ανάγκες υγείας.

Στη συζήτηση, οι νομοθέτες επέμειναν ότι τα κράτη μέλη και οι ενδιαφερόμενοι πρέπει να συνεχίσουν να συνεργάζονται προκειμένου να αντιμετωπίσουν την υγεία σε επίπεδο ΕΕ.

Η κα Κυριακίδου απαντώντας σε αυτούς ανέφερε πως ενώ πολλά ζητήματα υγείας παραμένουν εθνικής αρμοδιότητας, η Επιτροπή συνεργάζεται με τις διάφορες εθνικές αρχές και τη βιομηχανία προκειμένου να βρει τρόπο να αντιμετωπίσει αυτήν την κοινή πρόκληση. 

«Πρέπει να έχουμε μια συντονισμένη προσέγγιση μεταξύ των κρατών μελών και να χρησιμοποιήσουμε όσα μάθαμε από την πανδημία», συνέχισε.

Ανέφερε, ακόμη, και τις κοινές προμήθειες ως παράδειγμα μηχανισμού που χρησιμοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19 και τον οποίο η HERA εξετάζει το ενδεχόμενο να εφαρμόσει σε άλλες περιπτώσεις.

Σύμφωνα με την Επίτροπο Υγείας της ΕΕ, συνεχίζονται οι συζητήσεις για τη χρήση κοινής προμήθειας για τη γρίπη των πτηνών.

Επικείμενη φαρμακευτική νομοθεσία της ΕΕ

Η διαθεσιμότητα, η προσβασιμότητα και η οικονομική προσιτότητα των φαρμάκων είναι βασικές ανησυχίες που θα αντιμετωπιστούν με τη μεταρρύθμιση της φαρμακευτικής νομοθεσίας της ΕΕ – η οποία πρόκειται να παρουσιαστεί μετά από αρκετές καθυστερήσεις την επόμενη εβδομάδα (26 Απριλίου).

Η ανανέωση της γενικής νομοθεσίας της ΕΕ για τα φάρμακα για ανθρώπινη χρήση είναι ο τελευταίος σημαντικός φάκελος υγείας που θα αποκαλυφθεί από την εκτελεστική εξουσία της ΕΕ πριν από το τέλος της τρέχουσας νομοθετικής περιόδου το δεύτερο εξάμηνο του 2024.

Η κα Κυριακίδου είπε ότι αυτή η πρωτοβουλία θα στοχεύει στη διασφάλιση ενός μελλοντικού και ανθεκτικού στην κρίση ρυθμιστικού συστήματος φαρμάκων για την Ευρώπη, ενώ θα συνεχίσει να προωθεί την καινοτομία, ώστε η φαρμακευτική βιομηχανία «να παραμείνει μια καινοτόμος παγκόσμιας κλάσης».

Επίσης, τόνισε ότι η πρόσβαση στα φάρμακα είναι πολιτική προτεραιότητα γιατί «δεν μπορεί να υπάρχουν πολίτες πρώτης και δεύτερης κατηγορίας στην ΕΕ».

«Όλοι μας αξίζει να έχουμε έγκαιρη και ίση πρόσβαση στα φάρμακα», κατέληξε.

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Ο καθηγητής Andrew Farmer, διευθυντής του προγράμματος αξιολόγησης τεχνολογιών υγείας (HTA) του NIHR, δήλωσε: “Τα ευρήματα αυτής της κορυφαίας παγκοσμίως δοκιμής παρέχουν σημαντικά στοιχεία που θα βελτιώσουν τον τρόπο θεραπείας των ασθενών με κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις.

Εγκεφαλική Αιμορραγία: Μια μεγάλη διεθνής μελέτη κατέληξε στο συμπέρασμα ότι, όπου είναι δυνατόν, οι χειρουργοί θα πρέπει να αντικαθιστούν το τμήμα του κρανίου που αφαιρείται μετά από χειρουργική επέμβαση για τη θεραπεία μιας μορφής εγκεφαλικής αιμορραγίας. Η προσέγγιση αυτή θα γλιτώσει τους ασθενείς από το να χρειαστεί να υποβληθούν σε αποκατάσταση του κρανίου σε μεταγενέστερο στάδιο. Στη δοκιμή RESCUE-ASDH, η οποία χρηματοδοτήθηκε από το Εθνικό Ινστιτούτο Έρευνας για την Υγεία και τη Φροντίδα Υγείας (NIHR) του Ηνωμένου Βασιλείου, συμμετείχαν 40 κέντρα σε 11 χώρες και αφορούσαν 450 ασθενείς. Τα αποτελέσματα της δοκιμής δημοσιεύονται σήμερα στο New England Journal of Medicine και ανακοινώνονται στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Ένωσης Νευροχειρουργών. Ένα από τα δυνητικά απειλητικά για τη ζωή αποτελέσματα της κρανιοεγκεφαλικής κάκωσης είναι το λεγόμενο οξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα – μια αιμορραγία που εμφανίζεται μεταξύ του εγκεφάλου και του κρανίου και μπορεί να οδηγήσει σε συσσώρευση πίεσης.

Τέτοιες αιμορραγίες απαιτούν χειρουργική επέμβαση για την ανάσχεση της αιμορραγίας, την αφαίρεση του θρόμβου αίματος και την ανακούφιση από την πίεση. Επί του παρόντος, υπάρχουν δύο προσεγγίσεις για μια τέτοια χειρουργική επέμβαση. Η μία προσέγγιση είναι η αποσυμπιεστική κρανιεκτομή, η οποία περιλαμβάνει την απομάκρυνση ενός τμήματος του κρανίου – το οποίο μπορεί να έχει μήκος έως και 13 εκατοστά – προκειμένου να προστατευθεί ο ασθενής από το πρήξιμο του εγκεφάλου, το οποίο συχνά παρατηρείται σε αυτόν τον τύπο αιμορραγίας. Το κρανίο που λείπει συνήθως θα πρέπει να ανακατασκευαστεί και σε ορισμένα θεραπευτικά κέντρα, το ίδιο το οστό του ασθενούς θα αντικατασταθεί αρκετούς μήνες μετά τη χειρουργική επέμβαση, ενώ σε άλλα κέντρα χρησιμοποιείται μια κατασκευασμένη πλάκα. Η δεύτερη προσέγγιση είναι η κρανιοτομή, κατά την οποία το τμήμα του κρανίου αντικαθίσταται αφού έχει ανακοπεί η αιμορραγία και έχει αφαιρεθεί ο θρόμβος αίματος. Αυτή η προσέγγιση θα αποφύγει την ανάγκη για αποκατάσταση του κρανίου σε μεταγενέστερο στάδιο. Μέχρι σήμερα δεν υπάρχουν πειστικά στοιχεία και, ως εκ τούτου, δεν υπάρχουν ομοιόμορφα αποδεκτά κριτήρια για το ποια προσέγγιση πρέπει να χρησιμοποιηθεί. Για να λύσει αυτό το ερώτημα, μια διεθνής ομάδα με επικεφαλής ερευνητές του Πανεπιστημίου του Cambridge και των Νοσοκομείων του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ του ιδρύματος NHS Trust διεξήγαγε μια τυχαιοποιημένη δοκιμή -RESCUE-ASDH- στην οποία οι ασθενείς που υποβλήθηκαν σε χειρουργική επέμβαση για τραυματικό οξύ υποσκληρίδιο αιμάτωμα κατανεμήθηκαν τυχαία να υποβληθούν σε αποσυμπιεστική κρανιεκτομή ή κρανιοτομή. Συνολικά 228 ασθενείς κατατάχθηκαν στην ομάδα κρανιοτομής και 222 στην ομάδα αποσυμπιεστικής κρανιεκτομής.

Οι ερευνητές αξιολόγησαν τα αποτελέσματα για τους ασθενείς αυτούς και την ποιότητα ζωής τους έως και ένα έτος μετά τη χειρουργική επέμβαση, όπως μετρήθηκαν με κλίμακες κλινικής αξιολόγησης. Οι ασθενείς και στις δύο ομάδες είχαν παρόμοια αποτελέσματα σχετικά με την αναπηρία και την ποιότητα ζωής 12 μήνες μετά την επέμβαση, με μια τάση -η οποία δεν ήταν στατιστικά σημαντική- προς καλύτερα αποτελέσματα με την κρανιοτομή. Περίπου ένας στους τέσσερις ασθενείς (25,6 %) στην ομάδα της κρανιοτομής και ένας στους πέντε (19,9 %) στην ομάδα της αποσυμπιεστικής κρανιεκτομής είχαν καλή αποκατάσταση, όπως μετρήθηκε στις κλίμακες. Περίπου ένας στους τρεις ασθενείς και στις δύο ομάδες (30,2% των ασθενών στην ομάδα κρανιοτομίας και 32,2% των ασθενών στην ομάδα αποσυμπιεστικής κρανιεκτομής) πέθανε εντός των πρώτων 12 μηνών μετά τη χειρουργική επέμβαση.

Το 14,6% της οµάδας κρανιοτοµίας και το 6,9% της οµάδας αποσυµπιεστικής κρανιεκτοµής χρειάστηκαν πρόσθετη κρανιακή χειρουργική επέµβαση εντός δύο εβδοµάδων µετά την τυχαιοποίηση. Ωστόσο, αυτό εξισορροπήθηκε από το γεγονός ότι λιγότερα άτομα στην ομάδα της κρανιοτομίας παρουσίασαν επιπλοκές του τραύματος (3,9% έναντι 12,2% στην ομάδα της αποσυμπιεστικής κρανιεκτομής). Ο καθηγητής Peter Hutchinson, καθηγητής Νευροχειρουργικής στο Cambridge και επικεφαλής ερευνητής της μελέτης, δήλωσε: “Η διεθνής τυχαιοποιημένη μελέτη RESCUE-ASDH είναι η πρώτη πολυκεντρική μελέτη που ασχολείται με ένα πολύ συχνό κλινικό ερώτημα: ποια τεχνική είναι η βέλτιστη για την αφαίρεση ενός οξέος υποσκληριδίου αιματώματος – μια κρανιοτομία (επανατοποθέτηση του οστού) ή μια αποσυμπιεστική κρανιεκτομή (αφήνοντας το οστό έξω); “Πρόκειται για μια μεγάλη μελέτη και τα αποτελέσματα δείχνουν πειστικά ότι δεν υπάρχει στατιστική διαφορά στα αποτελέσματα των 12 μηνών που σχετίζονται με την αναπηρία και την ποιότητα ζωής μεταξύ των δύο τεχνικών”.

Ο καθηγητής Άγγελος Κόλιας, σύμβουλος νευροχειρουργός στο Cambridge και συν-επικεφαλής ερευνητής της δοκιμής, δήλωσε: “Με βάση τα ευρήματα της δοκιμής, συνιστούμε ότι μετά την αφαίρεση του θρόμβου αίματος, εάν το οστικό πτερύγιο μπορεί να αντικατασταθεί χωρίς συμπίεση του εγκεφάλου, οι χειρουργοί θα πρέπει να το κάνουν, αντί να εκτελούν προληπτική αποσυμπιεστική κρανιεκτομή. “Αυτή η προσέγγιση θα γλιτώσει τους ασθενείς από το να χρειαστεί να υποβληθούν σε ανακατασκευή του κρανίου, η οποία ενέχει τον κίνδυνο επιπλοκών και πρόσθετων δαπανών υγειονομικής περίθαλψης, σε μεταγενέστερο στάδιο”. Οι ερευνητές επισημαίνουν, ωστόσο, ότι τα ευρήματα μπορεί να μην είναι σχετικά με περιορισμένους πόρους ή στρατιωτικά περιβάλλοντα, όπου χρησιμοποιείται συχνά η προληπτική αποσυμπιεστική κρανιεκτομή λόγω της απουσίας προηγμένων μονάδων εντατικής θεραπείας για μετεγχειρητική φροντίδα. Ο καθηγητής Andrew Farmer, διευθυντής του προγράμματος αξιολόγησης τεχνολογιών υγείας (HTA) του NIHR, δήλωσε: “Τα ευρήματα αυτής της κορυφαίας παγκοσμίως δοκιμής παρέχουν σημαντικά στοιχεία που θα βελτιώσουν τον τρόπο θεραπείας των ασθενών με κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις. Η υψηλής ποιότητας, ανεξάρτητα χρηματοδοτούμενη έρευνα όπως αυτή είναι ζωτικής σημασίας για την παροχή στοιχείων για τη βελτίωση των πρακτικών και των θεραπειών στον τομέα της υγείας και της κοινωνικής φροντίδας. Η έρευνα είναι ζωτικής σημασίας για την ενημέρωση όσων σχεδιάζουν και παρέχουν φροντίδα”.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Στρατηγικές όπως είναι η εκρίζωση της βλαπτικής συνήθειας του καπνίσματος αλλά και ο συστηματικός προσυμπτωματικός έλεγχος, χρειάζονται για την επίτευξη των στόχων  50% μείωσης των διαφορετικών τύπων καρκίνου σύμφωνα με ερευνητές στα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας (NCI) των ΗΠΑ. Κλειδί θεωρείται το τρίπτυχο πρόληψη, διάγνωση και θεραπεία για τους συνηθέστερους αλλά και τους πιο σπάνιους καρκίνους.

Σε σχετική δημοσίευση στην επιστημονική επιθεώρηση Cancer Discovery, την οποία σχολιάζει η καθηγήτρια Θεραπευτικής-Επιδημιολογίας και Προληπτικής Ιατρικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Θεοδώρα Ψαλτοπούλου, τονίζεται ότι για να ευοδωθεί το αντικαρκινικό πρόγραμμα «Cancer Moonshot»  απαιτούνται νέες στρατηγικές για τον καρκίνο του προστάτη, του ήπατος, του παγκρέατος και άλλους καρκίνους. Μπορεί πρόοδος να έχει σημειωθεί από το 2000 και για σχεδόν 20 χρόνια για όλους τους καρκίνους και τους έξι κύριους υπότυπους (καρκίνος πνεύμονα, καρκίνος παχέος εντέρου, καρκίνος παγκρέατος, καρκίνος μαστού, καρκίνος προστάτη, και καρκίνος ήπατος). Ωστόσο, όχι ικανοποιητικά αφού το ποσοστό των θανάτων από καρκίνο συνολικά μειώθηκε κατά 1,4% ετησίως από το 2000 έως το 2015, και κατά 2,3% ετησίως από το 2016 έως το 2019. Αναλυτικά πτωτική τάση είχαν:

• καρκίνος του πνεύμονα : −4,7%/έτος, 2014-2019)
• καρκίνος παχέος εντέρου: −2,0%/έτος, 2010-2019)
• καρκίνο του μαστού: −1,2%/έτος, 2013-2019).

Σημειώνεται ότι οι τάσεις για τους καρκίνους παγκρέατος και ήπατος ήταν λιγότερο ελπιδοφόρες. Εφόσον συνεχιστεί η τρέχουσα τάση μείωσης των θανάτων από καρκίνο, εκτιμάται ότι οι θάνατοι θα μειωθούν κατά 44% μέχρι το 2047, το οποίο υπολείπεται του στόχου της μείωσης των θανάτων από καρκίνο κατά 50%.

Για την επίτευξη του στόχου , οι ερευνητές υποστήριξαν ότι χρειάζεται πρόληψη των θανάτων από άλλους καρκίνους, συμπεριλαμβανομένων σπάνιων όγκων και παιδιατρικών καρκίνων.  Συγκεκριμένα, έμφαση πρέπει να δοθεί στη πρόληψη, στη διάγνωση και στη θεραπεία των συνηθέστερων καρκίνων που θα μπορούσαν να μειώσουν περαιτέρω τα ποσοστά θανάτων από καρκίνο σε επίπεδο πληθυσμού.  Ειδικότερα οι πολιτικές οφείλουν να εστιάσουν σε:

• μείωση του καπνίσματος τσιγάρων και της χρήσης άλλων προϊόντων καπνού,
• αύξηση των ελέγχων μέσω κολονοσκόπησης για την πρόληψη και έγκαιρη ανίχνευση του καρκίνου του παχέος εντέρου,
• ευρύτερη χρήση της μαστογραφίας για την έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου του μαστού,
• μεγαλύτερη χρήση εμβολίων έναντι του ιού των ανθρωπίνων θηλωμάτων για την πρόληψη του καρκίνου της μήτρας και του στοματοφάρυγγα
• αύξηση της ανίχνευσης και θεραπείας των λοιμώξεων από τους ιούς ηπατίτιδας Β και ηπατίτιδας C για τη μείωση του κινδύνου καρκίνου του ήπατος.

Ακόμη, νέες στρατηγικές χρειάζονται  για τη μείωση των θανάτων από τον προστάτη, το ήπαρ, το πάγκρεας και άλλους καρκίνους. Σύμφωνα με τη διευθύντρια των NCI,  Monica M. Bertagnolli, MD, μέριμνα πρέπει να υπάρξει για την αντιμετώπιση των πληθυσμιακών ανισοτήτων στην πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας κατά του καρκίνου.

Πηγη: https://virus.com.gr/