Κατηγορία: Γενικά

Δραματική αύξηση νοσηλειών παιδιών με οξεία αναπνευστική ανεπάρκεια στο Ιπποκράτειο το περασμένο 6μηνο. Κυρίαρχοι RSV και γρίπη, επιπλοκές, υποστήριξη μετά την έξοδο από τη ΜΕΘ.

Το εξάμηνο Οκτώβριος 2022 – Μάρτιος 2023 ήταν η πιο δύσκολη περίοδος των τελευταίων ετών για τη ΜΕΘ Παίδων του Ιπποκράτειου νοσοκομείου Θεσσαλονίκης. Ο αριθμός των παιδιών που νοσηλεύτηκαν με οξεία αναπνευστική ανεπάρκεια το συγκεκριμένο εξάμηνο ήταν υπερδιπλάσιος σε σχέση με τον μέσο όρο των τελευταίων 4 ετών (28 έναντι 12), με αποτέλεσμα να δοκιμαστεί η αντοχή του συστήματος. Για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα η πληρότητα ήταν 100% στη μοναδική παιδιατρική ΜΕΘ της Βόρειας Ελλάδας και αρκετά περιστατικά χρειάστηκε να διακομιστούν στην Αθήνα. Το γεγονός ήταν αποτέλεσμα της “έκρηξης” ιογενών λοιμώξεων στα παιδιά, που παρατηρήθηκε κατά τους χειμερινούς μήνες, η οποία οφείλεται κυρίως στην περιορισμένη έκθεση των παιδιών σε ιούς κατά την περίοδο της πανδημίας.

Ο αναλυτικός απολογισμός του δύσκολου εξαμήνου, όπως καταγράφηκε στο πλαίσιο αναδρομικής επιδημιολογικής μελέτης, παρουσιάστηκε σε επιστημονική ημερίδα για την επείγουσα και εντατική θεραπεία παίδων που διοργάνωσε η ΜΕΘ Παίδων του Ιπποκράτειου.

28 νοσηλείες παιδιών

Σύμφωνα με την παιδίατρο – εντατικολόγο, Επιμελήτρια Β’ της Μονάδας, Βασιλική Αβραμίδου, τις προηγούμενες τέσσερις χειμερινές περιόδους (Οκτώβριος – Μάρτιος), από το 2018 ως το 2022, η ΜΕΘ Παίδων του Ιπποκράτειου νοσήλευσε κατά μέσο όρο 12 ασθενείς λόγω οξείας αναπνευστικής ανεπάρκειας, ένα ποσοστό που αντιστοιχούσε περίπου στο 25% των εισαγωγών. Τη φετινή χρονιά οι εισαγωγές ασθενών με οξεία αναπνευστική ανεπάρκεια αυξήθηκαν δραματικά: Οι νοσηλείες έφτασαν τις 28, σε ένα ποσοστό 70% των εισαγωγών.

Νοσηλείες παιδιών με οξεία αναπνευστική ανεπάρκεια τις τελευταίες πέντε χειμερινές περιόδους (ΜΕΘ Παίδων, Ιπποκράτειο Θεσσαλονίκης)

Στη μελέτη συμπεριλήφθηκαν 27 ασθενείς, μέσης ηλικίας 5,2 ετών, εκ των οποίων τα 16 αγόρια, με τους περισσότερους να έχουν ηλικία κάτω του ενός έτους και τα μεγαλύτερα παιδιά να αντιμετωπίζουν υποκείμενα νοσήματα.

Το 1/3 των παιδιών εισήχθησαν στην κλινική τον Οκτώβριο και το Νοέμβριο του 2022, άλλο 1/3 στο peak της περιόδου των ιώσεων, τον Δεκέμβριο, και το υπόλοιπο 1/3 τον Ιανουάριο, Φεβρουάριο και Μάρτιο του 2023.

“Είναι γεγονός ότι υπήρξε ένα μεγάλο διάστημα στο οποίο η Μονάδα Παίδων είχε πληρότητα 100%, και υπήρξε περίοδος που όλοι οι ασθενείς που νοσηλεύαμε έπασχαν από οξεία αναπνευστική ανεπάρκεια”, ανέφερε η κ. Αβραμίδου.

Οι ασθενείς εισήχθησαν στη Μονάδα την 4^η με 5^η ημέρα από την έναρξη των συμπτωμάτων τους. Σε ό,τι αφορά το ιστορικό τους, οκτώ ασθενείς είχαν ιστορικό προωρότητας και ένα ποσοστό πάνω από 80% είχαν υποκείμενο νόσημα – νευρολογικό, καρδιολογικό ή υποτροπιάζον αναπνευστικό. Όμως, ένα ποσοστό 15% δεν είχε υποκείμενο νόσημα, ωστόσο και με μια λοίμωξη αναπνευστικού κατέληξε στη Μονάδα με οξεία αναπνευστική ανεπάρκεια.

Στο πλαίσιο της μελέτης εκτιμήθηκαν τα χαρακτηριστικά των ασθενών, τα αίτια νόσησης, η διάρκεια μηχανισμού και νοσηλείας, οι επιπλοκές, οι συνθήκες απογαλακτισμού από τον μηχανικό αερισμό, καθώς και η έκβαση.

Αιτία δεν ήταν η COVID-19

Την “κορώνα” των κυρίαρχων ιώσεων φέτος δεν την είχε ο κορωνοϊός, αλλά κυρίως ο RSV, με 8 ασθενείς εισαχθέντες στη Μονάδα, και δευτερευόντως η γρίπη με 6 ασθενείς (4 με γρίπη Τύπου Α και 2 με γρίπη Τύπου Β). Πέντε ασθενείς εισήχθησαν με ρινοϊό/εντεροϊό, δύο με parainfluenza και άλλοι δύο με COVID. Το σύνολο των ασθενών με COVID-19 που νοηλεύτηκαν στη Μονάδα καθ΄ όλη τη διάρκεια της πανδημίας δεν ξεπερνούν τα 14.

Τρεις από τους 27 ασθενείς εμφάνισαν δευτεροπαθώς βακτηριακή επιμόλυνση με πνευμονιόκοκκο, γεγονός που επιδείνωσε ακόμη περισσότερο την κατάστασή τους.

Το 85% των ασθενών χρειάστηκαν διασωλήνωση και υποστήριξη με επεμβατικό μηχανικό αερισμό, ενώ 3 κατάφεραν να εξέλθουν από τη Μονάδα χωρίς να διασωληνωθούν. “Ορισμένοι ασθενείς πέρασαν βαρύτατη αναπνευστική ανεπάρκεια με εξαιρετικές δυσκολίες μηχανικής υποστήριξης της αναπνοής, με σοβαρή υποξεία, παρά τις υψηλές παραμέτρους υποστήριξης”, επεσήμανε η παιδίατρος – εντατικολόγος, προσθέτοντας πως το 67% των ασθενών βοηθήθηκαν και από τον μη επεμβατικό μηχανικό αερισμό (high flow) σε κάποια φάση της νοσηλείας τους.

Επιπλοκές και έκβαση

Ένα 75% των ασθενών εμφάνισαν κάποια επιπλοκή. Περίπου 30% είχαν σύνδρομα διαφυγής (πνευμοθώρακα, πνευμονοσοπνευμόνιο, υποδόροιο εμφύσημα), ένα 7% αντιμετώπισε VAP (πνευμονία του αναπνευστήρα), 22% εμφάνισε critical myopathy (μυοπάθεια), περίπου 15% είχαν σηψαιμία οφειλόμενη σε κεντρικό φλεβικό καθετήρα, ενώ μικρότερα ποσοστά είχαν άλλες επιπλοκές όπως οξεία νεφρική βλάβη.

Όσον αφορά την έκβαση, ένας ασθενής δυστυχώς κατέληξε. Δύο διακομίστηκαν διασωληνωμένοι στο Ωνάσειο γιατί αντιμετώπιζαν καρδιοπάθειες και ήταν αναγκαίο να χειρουργηθούν. Τρεις ασθενείς που είχαν ήδη τραχειοστομία αναγκαστικά χρειάστηκαν αναπνευστήρα, 5 ασθενείς τραχειοτομήθηκαν, 3 ασθενείς βγήκαν με μηχάνημα θετικής πίεσης αέρα BiPAP, 5 με high flow και 7 με απλή μάσκα οξυγόνου. Ένα ποσοστό περίπου 60% εξακολουθούσε να χρειάζεται υποστήριξη με κάποια από αυτές τις μεθόδους ακόμα και μετά την έξοδο από τη ΜΕΘ.

Οι ασθενείς έμειναν διασωληνωμένοι κατά μέσο όρο 28 μέρες. Οι γιατροί εξέτασαν αν το ιστορικό προωρότητας, το παθογόνο αίτιο και το υποκείμενο νόσημα μπορούσαν να προβλέψουν τη διάρκεια του μηχανικού αερισμού. “Το μόνο που βρέθηκε στατιστικά σημαντικό ήταν ότι οι ασθενείς χωρίς ιστορικό προωρότητας άρχισαν να βελτιώνονται κατά 7 μέρες νωρίτερα”, παρατήρησε η κ. Αβραμίδου.

 

 

 

πΗΓΗ: https://www.iatronet.gr/

Παράταση έως το τέλος του 2024, δόθηκε στην αποζημίωση του εμβολίου κατά του ιού ανθρωπίνων θηλωμάτων (HPV) σε παιδιά.

Σε χθεσινή απόφαση του υπουργού Υγείας Θάνου Πλεύρη, η οποία παρατίθεται πιο κάτω, αναφέρεται πως το εμβόλιο αποζημιώνεται πλήρως σε αγόρια και κορίτσια ηλικίας 15 έως 18 ετών μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2024. Στην προηγούμενη απόφαση αναφερόταν ως χρονικό όριο αποζημίωσης η 31η Δεκεμβρίου 2023.

Σύμφωνα με την απόφαση, ο εμβολιασμός έναντι του ιού των ανθρωπίνων θηλωμάτων ενδείκνυται σε αγόρια και κορίτσια για την πρόληψη του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας, καθώς επίσης και των καρκίνων του στοματοφάρυγγα, του πρωκτού και του πέους, όπως και καλοήθων νοσημάτων σχετιζόμενων με τον ιό.

Η μέγιστη προστασία επιτυγχάνεται εφόσον ο εμβολιασμός ολοκληρωθεί πριν την έναρξη της σεξουαλικής δραστηριότητας. Στη χώρα μας διατίθεται το εννεαδύναμο (HPV9) εμβόλιο HPV.

Ο εμβολιασμός HPV συστήνεται για αγόρια και κορίτσια στην ηλικία 9 έως 11 ετών. Σε περίπτωση που ο εμβολιασμός δεν γίνει στη συνιστώμενη ηλικία, μπορεί να γίνει αναπλήρωση έως την ηλικία των 18 ετών.

Επισημαίνεται ότι το εμβόλιο HPV αποζημιώνεται πλήρως σε αγόρια και κορίτσια ηλικίας 15 – 18 ετών μέχρι 31.12.2024. Ο περιορισμός στην αποζημίωση δεν αφορά τις ομάδες αυξημένου κινδύνου.

Το σχήμα εμβολιασμού, ανάλογα με την ηλικία έναρξης του εμβολιασμού, είναι το εξής:

• Έναρξη εμβολιασμού <15 ετών: 2 δόσεις με μεσοδιάστημα 6 μηνών (σχήμα 0, 6). Σε περίπτωση που οι 2 δόσεις γίνουν με μεσοδιάστημα μικρότερο από 5 μηνών απαιτείται και 3η δόση τουλάχιστον 3 μήνες μετά.
• Έναρξη εμβολιασμού ≥15 ετών: 3 δόσεις (σχήμα 0, 1 – 2, 6 μήνες).
• Σε ειδικές περιπτώσεις αυξημένου κινδύνου, συνιστάται εμβολιασμός έναντι του HPV σε άτομα ηλικίας 9 – 26 ετών σε σχήμα 3 δόσεων (0, 1–2, 6 μήνες).

Το εμβόλιο έναντι του HPV δεν συνιστάται κατά την κύηση, ωστόσο δεν είναι απαραίτητο να προηγείται test εγκυμοσύνης πριν την έναρξη του εμβολιασμού. Σε περίπτωση που διαπιστωθεί εγκυμοσύνη, μετά τη χορήγηση του εμβολίου, δεν συνιστάται διακοπή της, αλλά ο εμβολιασμός συμπληρώνεται μετά την ολοκλήρωσή της.

Δημ.Κ.

Επιπλέον Πληροφορίες

• Απόφαση υπουργού Υγείας

 

 

 

πΗΓΗ: https://www.iatronet.gr/

Ερχονται από την Ευρώπη 5.000 συσκευασίες, μέσω Ινστιτούτου Φαρμακευτικής Έρευνας και Τεχνολογίας (ΙΦΕΤ).

Το αμέσως προσεχές διάστημα πρόκειται να εισαχθούν σύμφωνα με καλά επιβεβαιωμένες πληροφορίες 5.000 κουτιά κλασικής ηπαρίνης από το Ινστιτούτο Φαρμακευτικής Έρευνας & Τεχνολογίας (ΙΦΕΤ).

Όμως, παράγοντες της αγοράς, ανέφεραν στο iatronet.gr ότι τα τεμάχια αυτά είναι λίγα για να καλύψουν τις πραγματικές ανάγκες της χώρας και αφορούν αφενός τα χειρουργεία, αφετέρου τους αιμοκαθαιρόμενους.

Ήδη, τις τελευταίες ημέρες η κλασική ηπαρίνη είναι άφαντη από την αγορά, με αποτέλεσμα οι μονάδες αιμοκάθαρσης να χρησιμοποιούν μικρομοριακή ηπαρίνη. Το τι σημαίνει αυτό, είναι επαρκώς επεξηγηματικά αυτά που ακολουθούν:

1) O διευθυντής νεφρολογικού τμήματος που εξυπηρετεί 72 αιμοκαθαιρόμενους (μηνιαίως) σε έναν από τους μεγαλύτερους ιδιωτικούς ομίλους υγείας της χώρας, μας επιβεβαίωσε ότι η προαναφερθείσα εισαγωγή από τον ΙΦΕΤ δεν είναι αρκετή και τα νούμερα που μας έδωσε είναι η πιο τρανταχτή αλήθεια. Οι αιμοκαθαιρόμενοι στη χώρα είναι 12.000 άτομα επί 156 αιμοκαθάρσεις το μήνα φτάνουμε σε 1.872.000 αιμοκαθάρσεις το χρόνο. Οπως μας ανέφερε, όλοι χρειάζονται ηπαρίνη -για τον ηπαρινισμό του φίλτρου- αν και η δοσολογία μπορεί να διαφοροποιείται. Στις παραπάνω ανάγκες πρέπει να προστεθούν και οι ανάγκες των χειρουργείων.

2) Αλλος επιχειρηματίας που ελέγχει 9 μονάδες-κέντρα αιμοκάθαρσης και εξυπηρετεί 850 ασθενείς το μήνα, μας επιβεβαίωσε ότι εδώ και κάποιες μέρες για τους ασθενείς λόγω ανύπαρκτης κλασικής ηπαρίνης χρησιμοποιείται μικρομοριακή ηπαρίνη, με τεράστια όμως οικονομική επιβάρυνση. Συγκεκριμένα, ένα κουτί κλασικής ηπαρίνης κοστίζει 49 ευρώ, ενώ αντίστοιχης ποσότητας μικρομοριακής ηπαρίνης φτάνει τα 180 ευρώ.

Σημειώνεται ότι οι μηνιαίες ανάγκες της χώρας σε κλασική ηπαρίνη (διάρκεια ζωής 4 ώρες) είναι 10.000 κουτιά, ενώ σε ηπαρίνες χαμηλού μοριακού βάρους (διάρκεια ζωής 24 ωρών) είναι εκατοντάδες χιλιάδες -χρησιμοποιείται και από αιμοκαθαιρόμενους- και χορηγείται ως θρομβοπροφύλαξη. Επίσης να αναφερθεί ότι η αποζημίωση από τον ΕΟΠΥΥ μεσοσταθμικά ανέρχεται στα 140 ευρώ.

Σε συνομιλία που είχαμε με τον Γρηγόρη Λεοντόπουλο, πρόεδρο στην Πανελλήνια Ομοσπονδία Νεφροπαθών, μας τόνισε ότι “η έλλειψη της ηπαρίνης οφείλεται σε δύο λόγους- πρώτον στην απροθυμία των εταιρειών λόγω της χαμηλής τιμής της να εισάγουν επαρκείς ποσότητες και δεύτερον στην παγκόσμια έλλειψη πρώτης ύλης. Το Υπουργείο Υγείας υποσχέθηκε και πραγματοποιεί όπως φαίνεται έκτακτη εισαγωγή μέσω ΙΦΕΤ, αλλά πιστεύουμε ότι οι ποσότητες αυτές δεν είναι ικανές να καλύψουν για μεγάλο χρονικό διάστημα τις ανάγκες τόσο των νοσοκομείων όσο και των μονάδων τεχνητού νεφρού και άρα σύντομα θα χρειαστεί και νέα άδεια έκτακτης εισαγωγής από το σκεύασμα”.

Η ιστορία των ελλείψεων

Είναι γεγονός, ότι, ήδη από το τρίτο τρίμηνο του 2019, με την εμφάνιση των πρώτων κρουσμάτων της αφρικανικής πανώλης των χοίρων στην Κίνα, το ζήτημα επάρκειας της ηπαρίνης στην ελληνική κοινότητα προκάλεσε αναμφίβολα μεγάλη ανασφάλεια στους ασθενείς με κίνδυνο εμφάνισης θρομβωτικού επεισοδίου, κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου και για τα επόμενα χρόνια.
Άμεση απόρροια των προαναφερθέντων ήταν η εκτίναξη του κόστους παραγωγής και κατ΄επέκταση η μείωση της παγκόσμιας παραγωγής με ταυτόχρονη αύξηση των τιμών.

Χρήζει ιδιαίτερης σημασίας να αναφερθεί ότι οι ηπαρίνες επιλέγονται ως πρώτη γραμμή θεραπείας σύμφωνα με τα θεραπευτικά πρωτόκολλα για την προφύλαξη και θεραπεία της φλεβικής θρομβοεμβολικής νόσου, ενώ ακόμη αποτέλεσαν κεντρικό ρόλο στη διαχείριση των περιστατικών με θρομβοεμβολή, τα οποία προέκυψαν από την πανδημία COVID-19. Ως εκ τούτου, συμπεριλήφθηκαν και στο πρωτόκολλο, βάσει συστάσεων θρομβοπροφύλαξης του ΕΟΔΥ, αναδεικνύοντας έτσι τη σημασία τους για το Εθνικό Σύστημα Υγείας. Επιπλέον, οι ηπαρίνες είναι μη ανταλλάξιμες, σε πάρα πολλές θεραπευτικές αγωγές και καταστάσεις (εγκυμονούσες, νεφροπαθείς) και συνεπώς η έλλειψή τους δημιουργεί ζητήματα Δημόσιας Υγείας και μείζονος σημασίας για πολλούς ασθενείς.

Επιχειρηματικά, η πολυεθνική εταιρεία που διαθέτει κλασική ηπαρίνη στην ελληνική αγορά, σύμφωνα με ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες, έχει ενημερώσει από τον Μάρτιο με επιστολή της παράγοντες του Υπουργείου Υγείας ότι τα αποθέματα έχουν μειωθεί επικίνδυνα και θα εξαντληθούν άμεσα.

Από την άλλη πλευρά, τόσο αυτή, όσο και οι εταιρείες που διακινούν τη μικρομοριακή ηπαρίνη αναμένουν από το Υπουργείο να τηρήσει τη δέσμευση που έχει δώσει να δημιουργήσει κλειστό προϋπολογισμό. Τελευταία πληροφόρηση είναι ότι το θέμα των ηπαρινών θα λυθεί άμεσα και η δαπάνη θα είναι μεγαλύτερη από την αντίστοιχη του 2022 (προς τα 60 εκατ. ευρώ).

Υπενθυμίζεται ότι για το 2022 -από την 1η Ιανουαρίου 2022 έως  τις 31 Δεκεμβρίου 2022- το ύψος του προϋπολογισμού ανήλθε σε 43.000.000 ευρώ για τις ποσότητες που διατέθηκαν από τα ιδιωτικά φαρμακεία και αποζημιώνονται από τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. Επίσης ορίστηκε για τις ποσότητες που διατέθηκαν από τα δημόσια νοσοκομεία, το ποσό των 12.600.000  ευρώ, ενώ για τις ποσότητες που διατέθηκαν από το Γ.Ν.Θ. «ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ», σε 400.000 ευρώ.

 

 

Πηγη:https://www.iatronet.gr/

Το να έχει υποβληθεί ένα παιδί σε αξονική τομογραφία μια φορά δεν φαίνεται να αυξάνει τον κίνδυνο μελλοντικής εμφάνισης όγκου στον εγκέφαλο, λευχαιμίας ή λεμφώματος, έδειξε νέα έρευνα. Ωστόσο, 4 και πάνω αξονικές τομογραφίες υπερδιπλασιάζουν τις πιθανότητες.

Στην αξονική τομογραφία χρησιμοποιείται χαμηλής δόσης ακτινοβολία που μπορεί να βλάψει τα κύτταρα. Προηγούμενες ενδείξεις για τον κίνδυνο καρκίνου από αυτήν την εξέταση σε παιδιά κάτω των 18 ετών ήταν αντικρουόμενες.

Για τη νέα έρευνα, αξιολογήθηκαν στοιχεία 7.800 παιδιών στην Ταιβάν που διαγνώστηκαν με ενδοκρανιακό όγκο, λευχαιμία ή λέμφωμα, μεταξύ 2000 και 2013. Οι ερευνητές ταίριαξαν αυτά τα παιδιά με περισσότερα από  78.000 της ομάδας ελέγχου.

Οι ερευνητές στη συνέχεια συνέκριναν τα ποσοστά όγκων για αυτά τα παιδιά που υποβλήθηκαν σε αξονικές τομογραφίες έναντι όσων δεν υποβλήθηκαν.

Ενώ η έρευνα δεν έδειξε αυξημένο κίνδυνο μετά από μια αξονική τομογραφία, παιδιά που υποβλήθηκαν σε 2-3 είχαν αυξημένο κίνδυνο για ενδοκρανιακό όγκο.

Τα παιδιά που υποβλήθηκαν σε τουλάχιστον 4 αξονικές τομογραφίες είχαν υπερδιπλάσιο κίνδυνο για όγκο στον εγκέφαλο, λευχαιμία και λέμφωμα μη –Hodgkin.

Η Yu-Hsuan Joni Shao, του Taipei Medical University στην Ταιβάν, δήλωσε ότι η συγκεκριμένη έρευνα ενισχύει τη σημασία στρατηγικών προστασίας από την ακτινοβολία.

Η έρευνα έδειξε ότι νεότερα παιδιά φάνηκε να έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου από επανειλημμένες αξονικές τομογραφίες.

Τα ευρήματα δημοσιεύτηκαν στο  Canadian Medical Association Journal.

Πηγές:
Canadian Medical Association Journal.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Η ψυχοθεραπεία για την κατάθλιψη μπορεί ενδεχομένως να βοηθά στη μείωση του μελλοντικού κινδύνου για καρδιαγγειακή νόσο.

Η αντιμετώπιση της κατάθλιψης με ψυχοθεραπεία ενδεχομένως μπορεί να δώσει προστασία έναντι της καρδιοπάθειας, αναφέρει νέα έρευνα.
Καθώς φεύγει η κατάθλιψη, οι άνθρωποι μπορεί ενδεχομένως να αρχίζουν να ασχολούνται περισσότερο με την υγιεινή διατροφή και την άσκηση, πιστεύουν ερευνητές.

Σε έρευνα που έγινε σε 637.000 ανθρώπους που έλαβαν μέρος σε ψυχοθεραπεία από το NHS της Βρετανίας μεταξύ 2012 και 2020, όσοι είχαν βελτίωση στα συμπτώματα κατάθλιψης ήταν κατά 12% λιγότερο πιθανό να εμφανίσουν καρδιαγγειακή νόσο περιλαμβανομένης της στεφανιαίας νόσου, του εγκεφαλικού επεισοδίου και του θανάτου.

Είναι η πρώτη φορά που παρατηρείται τέτοια σχέση. Όμως πρέπει να σημειωθεί ότι η νέα έρευνα δεν αποδεικνύει αιτιατή σχέση, δήλωσε η Celine El Baou, του Center of University College London.

Η ερευνήτρια πρόσθεσε ότι η ψυχοθεραπεία για την κατάθλιψη μπορεί ενδεχομένως να βοηθά στη μείωση του μελλοντικού κινδύνου για καρδιαγγειακή νόσο.

Η έρευνα επίσης ανακάλυψε σχέση μεταξύ ηλικίας και οφέλους από την ψυχοθεραπεία.

Άνθρωποι κάτω των 60 ετών των οπαίων η κατάθλιψη μειώθηκε μετά την ψυχοθεραπεία είχαν 15% χαμηλότερο κίνδυνο καρδιοπάθειας και 22% χαμηλότερο κίνδυνο για πρόωρο θάνατο από όλα τα αίτια.

Άνθρωποι άνω των 60 ετών είχαν μικρό όφελος. Ο κίνδυνος για καρδιοπάθεια μειώθηκε 5% και είχαν 14% χαμηλότεορ κίνδυνο πρόωρου θανάτου από άλλα αίτια.

Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο European Heart Journal.

 

Πηγές:
European Heart Journal.

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Τι αποκαλύπτει νέα δημοσίευση επιστημόνων από τον Καναδά στο περιοδικό “New England Journal of Medicine”.

Για την επιβίωση των ληπτών μιας αιμοδοσίας, δεν έχει σημασία αν το αίμα δόθηκε από γυναίκα ή άνδρα. Αυτό αποδεικνύεται τώρα από μια μεγάλη μελέτη προερχόμενη από τον Καναδά, η οποία απαντά σε προγούμενες θεωρίες.

Όπως αναφέρεται, κάθε υγιής ενήλικας με αρκετά υψηλά επίπεδα αιμοσφαιρίνης μπορεί να δώσει αίμα. Ωστόσο, υπήρχαν ως τώρα ενδείξεις από μελέτες παρατήρησης ότι ορισμένα χαρακτηριστικά του δότη θα μπορούσαν να έχουν θετική ή αρνητική επίδραση στην έκβαση του λήπτη.

Για παράδειγμα, η κατάσταση της υγείας των ληπτών αίματος από γυναίκες αιμοδότριες σε μελέτες εξελίχθηκε μερικές φορές καλύτερα, αλλά μερικές φορές και χειρότερα από ό,τι αν ο αιμοδότης ήταν άνδρας.

Οι λόγοι γι’ αυτό είναι αβέβαιοι – πιστεύεται ότι είναι πιθανές διαφορές ανάλογα με το φύλο στην αιμόλυση των αποθηκευμένων αιμοδοσιών, καθώς και στην παραμορφωσιμότητα, την ικανότητα μεταφοράς οξυγόνου και την ανοσοτροποποιητική δραστηριότητα των ερυθρών αιμοσφαιρίων.

Μια ομάδα με επικεφαλής τον καθηγητή δρ Michaël Chassé από το Πανεπιστήμιο του Μοντρεάλ στον Καναδά διερεύνησε τώρα το θέμα αυτό στην τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή μελέτη iTADS (innovative Trial Assessing Donor Sex on Recipient Mortality) και δημοσίευσε τα αποτελέσματα στο “New England Journal of Medicine”.

Δεδομένου ότι ήταν διαθέσιμες περισσότερες δωρεές από άνδρες παρά από γυναίκες, οι 8.719 γυναίκες και άνδρες συμμετέχοντες τυχαιοποιήθηκαν σε αναλογία 60:40 να λάβουν μετάγγιση αίματος από άνδρα ή γυναίκα δότη, αντίστοιχα. Ως πρωταρχικό τελικό σημείο ορίστηκε η επιβίωση του λήπτη.

Αυτή, όπως αποδείχθηκε, δεν διέφερε μεταξύ των δύο ομάδων: Από τους 5.190 ασθενείς που έλαβαν αίμα από άνδρα δότη, 1.712 πέθαναν κατά τη διάρκεια της περιόδου παρατήρησης (έως 900 ημέρες), από τους 3.529 λήπτες αίματος από γυναίκα, 1141. Έτσι, η προσαρμοσμένη αναλογία κινδύνου θανάτου ήταν 0,98 (αφορούσε τους λήπτες ανδρικού αίματος).

Πρόσφατα υπήρξαν ενδείξεις από μελέτες ότι θα μπορούσε να είναι μειονεκτικό για τον λήπτη μετάγγισης αίματος εάν ο δότης είναι διαφορετικού φύλου από τον ίδιο, η ομάδα του Chassé διερεύνησε επίσης αυτό το ζήτημα σε μια post-hoc ανάλυση.

Ωστόσο, το αποτέλεσμα της δεν επιβεβαίωσε αυτή την υποψία – αντίθετα: οι συγγραφείς διαπίστωσαν μάλιστα χαμηλότερο κίνδυνο θνησιμότητας για τους άνδρες που είχαν λάβει αίμα γυναίκας ή το αντίστροφο. Ωστόσο, το αποτέλεσμα αυτό πρέπει να ερμηνεύεται με προσοχή, λένε.

Παρ’ όλα αυτά, τα δεδομένα τους καταρρίπτουν σαφώς την υποψία ότι το ένα φύλο μπορεί να υπερέχει του άλλου μεταξύ των αιμοδοτών.

Πηγές:
New England Journal of Medicine

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Η διαπυητική ιδρωταδενίτιδα είναι μια χρόνια, εξουθενωτική, φλεγμονώδης δερματική νόσος, για την οποία σήμερα διατίθεται μόνο μία εγκεκριμένη θεραπεία.

 

Ανακοινώθηκαν λεπτομερή θετικά αποτελέσματα από δύο μελέτες Φάσης 3 (BEHEARD I και BEHEARD II) που αξιολογούσαν την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια της μπιμεκιζουμάμπης στη θεραπεία ενηλίκων με μέτρια έως σοβαρή διαπυητική ιδρωταδενίτιδα (HS). Τα δεδομένα από τις δύο μελέτες έδειξαν ότι η μπιμεκιζουμάμπη πέτυχε στατιστικά σημαντικές και σταθερές κλινικά ουσιαστικές βελτιώσεις των σημείων και των συμπτωμάτων της HS, έναντι του εικονικού φαρμάκου, την εβδομάδα 16, οι οποίες διατηρήθηκαν έως την εβδομάδα 48. H κλινική ανταπόκριση στη μπιμεκιζουμάμπη παρατηρήθηκε από την πρώτη δόση και ορισμένοι ασθενείς πέτυχαν HiSCR50 την τέταρτη εβδομάδα.Τα νέα αυτά δεδομένα παρουσιάστηκαν σε έκτακτη σύντομη παρουσίαση στο πλαίσιο του Ετήσιου Συνεδρίου 2023 της Αμερικανικής Ακαδημίας Δερματολογίας (AAD) που πραγματοποιήθηκε στη Νέα Ορλεάνη των ΗΠΑ.

«Η διαπυητική ιδρωταδενίτιδα είναι μια χρόνια, εξουθενωτική, φλεγμονώδης δερματική νόσος, για την οποία σήμερα διατίθεται μόνο μία εγκεκριμένη θεραπεία, δήλωσε η κύρια ερευνήτρια, Alexa B. Kimball, MD, MPH, BethIsrael Deaconess Medical Center και Καθηγήτρια Δερματολογίας στην Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ, Βοστόνη, MA, ΗΠΑ. «Η αντιμετώπιση μέτριων έως σοβαρών περιστατικών με μπιμεκιζουμάμπη έδωσε ελπιδοφόρα αποτελέσματα σε μελέτες Φάσης 3, με διατήρηση της βελτίωσης μετά από ένα έτος».

Οι δύο μελέτες (n=505 στην BEHEARD I και n=509 στην BEHEARD II) αξιολόγησαν δύο δοσολογικά σχήματα της μπιμεκιζουμάμπης (320 mg κάθε δύο εβδομάδες [Q2W] και 320 mg κάθε τέσσερις εβδομάδες [Q4W]), έναντι εικονικού φαρμάκου στην περίοδο αρχικής θεραπείας διάρκειας 16 εβδομάδων και στην περίοδο της θεραπείας συντήρησης διάρκειας 32 εβδομάδων.Τα δεδομένα που παρουσιάστηκαν στο AAD 2023 δείχνουν ότι:

• Σημαντικά υψηλότερο ποσοστό των ασθενών που έλαβαν μπιμεκιζουμάμπη (Q2W) πέτυχαν HiSCR50, το πρωτεύον καταληκτικό σημείο, την εβδομάδα 16, έναντι του εικονικού φαρμάκου, στην BEHEARD I και στην BEHEARD II (47,8% έναντι 28,7% [p=0,006] και 52,0% έναντι 32,2% [p=0,003], αντιστοίχως).
• Το ποσοστό των ασθενών που πέτυχαν HiSCR50 την εβδομάδα 16 ήταν μεγαλύτερο με τη μπιμεκιζουμάμπη (Q4W) από ότι με το εικονικό φάρμακο στην BEHEARD I και στην BEHEARD II, ενώ στατιστική σημαντικότητα επιτεύχθηκε στην BEHEARD II (45,3% έναντι 28,7% [p=0,030] και 53,8% έναντι 32,2% [p=0,004], αντιστοίχως).
• Οι ασθενείς που έλαβαν μπιμεκιζουμάμπη πέτυχαν βαθιά επίπεδα κλινικής ανταπόκρισης και το ποσοστό των ασθενών που πέτυχαν HiSCR75, ένα βασικό δευτερεύον καταληκτικό σημείο, την εβδομάδα 16 ήταν μεγαλύτερο από ό,τι με το εικονικό φάρμακο, ενώ στατιστική σημαντικότητα επιτεύχθηκε στην BEHEARD II και με τα δύο δοσολογικά σχήματα και στην BEHEARD I με το σχήμα Q2W.
• Οι ασθενείς που έλαβαν μπιμεκιζουμάμπη παρουσίασαν βελτίωση της σχετιζόμενης με την υγεία ποιότητας ζωής (μεταβολή του δερματολογικού δείκτη ποιότητας ζωής από την έναρξη της μελέτης) έναντι του εικονικού φαρμάκου την εβδομάδα 16 (BEHEARD I και BEHEARD II, Q2W και Q4W).
• Οι κλινικές ανταποκρίσεις (HiSCR50 και HiSCR75) διατηρήθηκαν με τη συνεχή θεραπεία με μπιμεκιζουμάμπη – πάνω από 75% των ασθενών πέτυχαν HiSCR50 και πάνω από 55% πέτυχαν HiSCR75 την εβδομάδα 48 (ανάλυση παρατηρηθέντων περιστατικών, BEHEARD I και BEHEARD II, Q2W και Q4W).

«Σήμερα, στο μεγαλύτερο δερματολογικό συνέδριο του έτους, παρουσιάσαμε δεδομένα 48 εβδομάδων από το πρόγραμμα μελέτης Φάσης 3 για τη μπιμεκιζουμάμπη στη διαπυητική ιδρωταδενίτιδα. Τα αποτελέσματα από το πρόγραμμα Φάσης 3 αναδεικνύουν τις ουσιαστικές κλινικές εκβάσεις που επιτεύχθηκαν με τη στόχευση της IL-17F επιπρόσθετα στην IL-17A», δήλωσε ο Emmanuel Caeymaex, Εκτελεστικός Αντιπρόεδρος, Τμήμα Ανοσολογίας  και Επικεφαλής της UCB στις ΗΠΑ.  «Τώρα εστιάζουμε στα επόμενα βήματα με την υποβολή αιτήσεων έγκρισης της μπιμεκιζουμάμπης για τη διαπυητική ιδρωταδενίτιδα παγκοσμίως αργότερα μέσα στο έτος».

Το προφίλ ασφάλειας της μπιμεκιζουμάμπης στην BEHEARD I και στην BEHEARD II συμφωνούσε με προηγούμενες μελέτες, χωρίς να παρατηρηθούν νέα σήματα ως προς την ασφάλεια. Τα συχνότερα (συχνότητα >5%) εμφανιζόμενα κατά τη θεραπεία ανεπιθύμητα συμβάντα με τη μπιμεκιζουμάμπη σε διάστημα 16 εβδομάδων ήταν ιδρωταδενίτιδα (7,2% στην BEHEARD I και 8,8% στην BEHEARD II), στοματική καντιντίαση (4,4% στην BEHEARD I και 6,7% στην BEHEARD II), κεφαλαλγία (7,0% στην BEHEARD I και 5,8% στην BEHEARD II) και διάρροια (7,0% στην BEHEARD I και 5,3% στην BEHEARD II).

Ξεκινώντας από το τρίτο τρίμηνο του 2023 αναμένεται η έναρξη υποβολής αιτήσεων προς έγκριση της μπιμεκιζουμάμπης για τη μέτρια έως σοβαρή HS σε παγκόσμιο επίπεδο.

Στις ΗΠΑ, η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια της μπιμεκιζουμάμπης δεν έχουν τεκμηριωθεί για καμία ένδειξη και η μπιμεκιζουμάμπη δεν έχει εγκριθεί από τον Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) των ΗΠΑ. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στη Μεγάλη Βρετανία, η μπιμεκιζουμάμπη είναι εγκεκριμένη για τη θεραπεία της μέτριας έως σοβαρής ψωρίασης κατά πλάκας σε ενήλικες που είναι υποψήφιοι για συστηματική θεραπεία.^, Η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια της μπιμεκιζουμάμπης στην HS βρίσκεται υπό διερεύνηση και δεν έχει εγκριθεί για χρήση σε αυτήν την ένδειξη από καμία ρυθμιστική αρχή του κόσμου.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Η Α1-αντιθρυψίνη είναι μια ουσία που παράγεται κατά κύριο λόγο στα ηπατικά κύτταρα και απελευθερώνεται στη συστηματική κυκλοφορία. Η βασική λειτουργία της είναι η προστασία των πνευμόνων από τη δημιουργία εμφυσήματος (ΧΑΠ), αναστέλλοντας τη δράση ενός άλλου ενζύμου που λέγεται ελαστάση των ουδετεροφίλων.

Η έλλειψη της Α1-αντιθρυψίνης (AATD) είναι μια κληρονομική πάθηση η οποία χαρακτηρίζεται από ανεπαρκή παραγωγή ή/και έκκριση A1- αντιθρυψίνης (AAT). Η μείωση της συγκέντρωσης της ουσίας στη συστηματική κυκλοφορία αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης εμφυσήματος.

Η ΑΑΤD είναι η πιο συχνή κληρονομική νόσος των ενηλίκων παγκοσμίως και η μόνη αναγνωρισμένη γενετική αιτία της Χρόνιας Αποφρακτικής Πνευμονοπάθειας (ΧΑΠ) δήλωσε ο Αντιπρόεδρος της ΕΠΕ Νικόλαος Τζανάκης, καθηγητής Ιατρικής σχολής Πανεπιστημίου Κρήτης. «Αποτελεί τη μοναδική μορφή της ΧΑΠ η οποία έχει συγκεκριμένη θεραπευτική αγωγή με υψηλή επιστημονική τεκμηρίωση. Εκτός από την πρόκληση εμφυσήματος η AATD μπορεί να προκαλέσει και κίρρωση του ήπατος (μη σχετιζόμενη με κατανάλωση αλκοόλ) και να επιταχύνει την εξέλιξη άλλων νοσημάτων του ήπατος».

Για τον επιπολασμό της νόσου, ο συντονιστής της ομάδας ΧΑΠ της ΕΠΕ, Επιμελητής Α’ ΕΣΥ, Γεώργιος Χειλάς αναφέρει ότι: «ο επιπολασμός της σοβαρής νόσου στην Ευρώπη είναι 1/1.500 – 1/3.500 άτομα ενώ οι ήπιες μορφές AATD χαρακτηρίζονται από υψηλότερη συχνότητα. ~120.000 άτομα στην Ευρώπη φέρουν το γονότυπο Pi*ZZ που σχετίζεται με μία από τις σοβαρότερες μορφές της νόσου ».

Η συντονίστρια της ομάδας ΧΑΠ της ΕΠΕ, Επ. Καθηγήτρια Ιατρικής σχολής ΕΚΠΑ, Ανδριάνα Παπαϊωάννου σημείωσε ότι η AATD έχει παγκόσμια κατανομή, αλλά είναι συχνότερη στην Ευρώπη. «Χωρίς σωστή διάγνωση παραμένουν > 90% των ασθενών με AATD. Το 1-3% των ασθενών με ΧΑΠ δύναται να έχουν μη διαγνωσθείσα AATD».

Η μέτρηση των επιπέδων της Α1-αντιθρυψίνης επιβάλλεται σε όλους τους ενήλικες ασθενείς με διάγνωση ΧΑΠ. Η μέτρηση είναι απλή διαδικασία και πραγματοποιείται με μια απλή αιμοληψία επισημαίνει ο πρόεδρος της ΕΠΕ, καθηγητής Ιατρικής σχολής ΕΚΠΑ, Στέλιος Λουκίδης. «Η Ελληνική Πνευμονολογική Εταιρία διεξάγει πρωτόκολλο καταγραφής του εμφυσήματος στην Ελλάδα με παράλληλη καταγραφή των επιπέδων της Α1-αντιθρυψίνης με σκοπό την καταγραφή του επιπολασμού της νόσου».

Ο καθηγητής Ιατρικής σχολής ΕΚΠΑ, Σπυρίδων Παπίρης και η Αν. Καθηγήτρια Ιατρικής σχολής ΕΚΠΑ, Ευφροσύνη Μάναλη δήλωσαν ότι «Η έγκαιρη διάγνωση και η θεραπεία υποκατάστασης αποτελούν απαραίτητες συνθήκες για την επιβράδυνση της νόσου και τη διατήρηση της υγείας του πνευμονικού ιστού. Η μη διάγνωση αλλά και η καθυστέρησή της στερεί τους φορείς-ασθενείς από όλα εκείνα τα απαραίτητα προληπτικά αλλά και θεραπευτικά μέσα για την αντιμετώπισή της, δεδομένου του ότι υπάρχει στοχευμένη φαρμακευτική αντιμετώπιση η οποία καλύπτεται από τις δαπάνες του συστήματος υγείας».

Σε πρόσφατα δημοσιευμένη μελέτη από ομάδα Ελλήνων Πνευμονολόγων με επικεφαλής τον καθηγητή Ιατρικής σχολής ΕΚΠΑ, Σπυρίδωνα Παπίρη και την Αν. Καθηγήτρια Ιατρικής σχολής ΕΚΠΑ, Ευφροσύνη Μάναλη έδειξε ότι η γονοτυπική ταυτοποίηση της AATD στην Ελλάδα, καταδεικνύει μια πολλαπλότητα σπάνιων παραλλαγών και μια ποικιλία σπάνιων συνδυασμών, συμπεριλαμβανομένων κάποιων ως μοναδικών που παρατηρήθηκαν στα 2/3 των ασθενών, διευρύνοντας τη γνώση σχετικά με την ευρωπαϊκή γεωγραφική τάση σε σπάνιες παραλλαγές.

 

 

 

Πηγη: https://www.news4health.gr/

To Πρόγραμμα Κοινωνικής Ένταξης με έδρα τον Πειραιά, παρέχει υπηρεσίες που απευθύνονται σε πρώην εξαρτημένα άτομα.

Εδρεύει και αναπτύσσει τις δραστηριότητές του στο Κέντρο Κοινωνικής Επανένταξης του ΚΕΘΕΑ Νόστος, οδός Ευπλοίας 32.

Ο στόχος του προγράμματος – Οι υπηρεσίες που παρέχονται

Στόχος του Προγράμματος είναι η κοινωνική δραστηριοποίηση των μελών του και η ομαλή τους ένταξη στην αγορά εργασίας.

Το πρόγραμμα στελεχώνεται με διεπιστημονική ομάδα, η οποία αποτελείται από Νομικό, Εικαστικό, Ειδικό Θεραπευτή, Οικονομολόγο, Φιλόλογο και Μαθηματικό.

Οι υπηρεσίες του παρέχονται δωρεάν και αναπτύσσονται στους παρακάτω άξονες:

1. Νομική συμβουλευτική με στόχο την κινητοποίησή τους για την αντιμετώπιση ενδεχομένων νομικών εκκρεμοτήτων και ενημέρωση αναφορικά με τα εργασιακά και άλλα δικαιώματα που έχουν ως πολίτες.
2. Συμβουλευτική επαγγελματικού προσανατολισμού και κινητοποίηση για εργασιακή δραστηριοποίηση. Περιλαμβάνει υποστήριξη των ωφελούμενων σε θέματα που αφορούν στην εργασιακή τους δραστηριότητα στον ιδιωτικού τομέα ή στην κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία, καθώς και ενημέρωση για τις φορολογικές υποχρεώσεις, την διεκδίκηση επιδομάτων και κοινωνικών μερισμάτων, την συμβουλευτική σε θέματα επιχειρηματικότητας.
3. Δυνατότητα επανασύνδεσης με το εκπαιδευτικό σύστημα με την οργάνωση μαθημάτων για την απόκτηση πιστοποίησης τυπικής εκπαίδευσης.
4. Ανάπτυξη προ-επαγγελματικών και επαγγελματικών δεξιοτήτων, μέσω ενός σύγχρονου δημιουργικού εργαστηρίου που περιλαμβάνει εικαστικές, δραστηριότητες όπως η ανακύκλωση και αξιοποίηση υλικών (πλαστικού, αλουμινίου, χαρτιού, ηλεκτρικών και ηλεκτρονικών συσκευών), η παραγωγή εικαστικών χρηστικών αντικειμένων από ανακυκλωμένα υλικά, η επεξεργασία ψηφιακής εικόνας και ήχου (πολυμέσα και animation), η συμμετοχή σε δημιουργικές ομάδες.

Η Μονάδα είναι ενταγμένη στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα «Αττική 2014-2020» και συγχρηματοδοτείται από το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο.

 

 

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Ανακοινώθηκαν λεπτομερή θετικά αποτελέσματα από δύο μελέτες Φάσης 3 (BE HEARD I και BE HEARD II) που αξιολογούσαν την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια της μπιμεκιζουμάμπης στη θεραπεία ενηλίκων με μέτρια έως σοβαρή διαπυητική ιδρωταδενίτιδα (HS).

Τα δεδομένα από τις δύο μελέτες έδειξαν ότι η μπιμεκιζουμάμπη πέτυχε στατιστικά σημαντικές και σταθερές κλινικά ουσιαστικές βελτιώσεις των σημείων και των συμπτωμάτων της HS, έναντι του εικονικού φαρμάκου, την εβδομάδα 16, οι οποίες διατηρήθηκαν έως την εβδομάδα 48.

H κλινική ανταπόκριση στη μπιμεκιζουμάμπη παρατηρήθηκε από την πρώτη δόση και ορισμένοι ασθενείς πέτυχαν HiSCR50 την τέταρτη εβδομάδα.

Τα νέα αυτά δεδομένα παρουσιάστηκαν σήμερα Δευτέρα 24/04 σε έκτακτη σύντομη παρουσίαση στο πλαίσιο του Ετήσιου Συνεδρίου 2023 της Αμερικανικής Ακαδημίας Δερματολογίας (AAD) που πραγματοποιείται στη Νέα Ορλεάνη των ΗΠΑ από τις 17 έως τις 22 Μαρτίου.

Τι είναι η διαπυητική ιδρωταδενίτιδα;

«Η διαπυητική ιδρωταδενίτιδα είναι μια χρόνια, εξουθενωτική, φλεγμονώδης δερματική νόσος, για την οποία σήμερα διατίθεται μόνο μία εγκεκριμένη θεραπεία, δήλωσε η κύρια ερευνήτρια, Alexa B. Kimball, MD, MPH, Beth Israel Deaconess Medical Center και Καθηγήτρια Δερματολογίας στην Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ, Βοστόνη, MA, ΗΠΑ.

«Η αντιμετώπιση μέτριων έως σοβαρών περιστατικών με μπιμεκιζουμάμπη έδωσε ελπιδοφόρα αποτελέσματα σε μελέτες Φάσης 3, με διατήρηση της βελτίωσης μετά από ένα έτος.»

Οι δύο μελέτες (n=505 στην BE HEARD I και n=509 στην BE HEARD II) αξιολόγησαν δύο δοσολογικά σχήματα της μπιμεκιζουμάμπης (320 mg κάθε δύο εβδομάδες [Q2W] και 320 mg κάθε τέσσερις εβδομάδες [Q4W]), έναντι εικονικού φαρμάκου στην περίοδο αρχικής θεραπείας διάρκειας 16 εβδομάδων και στην περίοδο της θεραπείας συντήρησης διάρκειας 32 εβδομάδων.

Τα αποτελέσματα

Τα δεδομένα που παρουσιάστηκαν στο AAD 2023 δείχνουν ότι:

• Σημαντικά υψηλότερο ποσοστό των ασθενών που έλαβαν μπιμεκιζουμάμπη (Q2W) πέτυχαν HiSCR50, το πρωτεύον καταληκτικό σημείο, την εβδομάδα 16, έναντι του εικονικού φαρμάκου, στην BE HEARD I και στην BE HEARD II (47,8% έναντι 28,7% [p=0,006] και 52,0% έναντι 32,2% [p=0,003], αντιστοίχως).1

• Το ποσοστό των ασθενών που πέτυχαν HiSCR50 την εβδομάδα 16 ήταν μεγαλύτερο με τη μπιμεκιζουμάμπη (Q4W) από ότι με το εικονικό φάρμακο στην BE HEARD I και στην BE HEARD II, ενώ στατιστική σημαντικότητα επιτεύχθηκε στην BE HEARD II (45,3% έναντι 28,7% [p=0,030] και 53,8% έναντι 32,2% [p=0,004], αντιστοίχως).1

• Οι ασθενείς που έλαβαν μπιμεκιζουμάμπη πέτυχαν βαθιά επίπεδα κλινικής ανταπόκρισης και το ποσοστό των ασθενών που πέτυχαν HiSCR75, ένα βασικό δευτερεύον καταληκτικό σημείο, την εβδομάδα 16 ήταν μεγαλύτερο από ό,τι με το εικονικό φάρμακο, ενώ στατιστική σημαντικότητα επιτεύχθηκε στην BE HEARD II και με τα δύο δοσολογικά σχήματα και στην BE HEARD I με το σχήμα Q2W.1

• Οι ασθενείς που έλαβαν μπιμεκιζουμάμπη παρουσίασαν βελτίωση της σχετιζόμενης με την υγεία ποιότητας ζωής (μεταβολή του δερματολογικού δείκτη ποιότητας ζωής από την έναρξη της μελέτης) έναντι του εικονικού φαρμάκου την εβδομάδα 16 (BE HEARD I και BE HEARD II, Q2W και Q4W).1

• Οι κλινικές ανταποκρίσεις (HiSCR50 και HiSCR75) διατηρήθηκαν με τη συνεχή θεραπεία με μπιμεκιζουμάμπη – πάνω από 75% των ασθενών πέτυχαν HiSCR50 και πάνω από 55% πέτυχαν HiSCR75 την εβδομάδα 48 (ανάλυση παρατηρηθέντων περιστατικών, BE HEARD I και BE HEARD II, Q2W και Q4W).1

«Σήμερα, στο μεγαλύτερο δερματολογικό συνέδριο του έτους, παρουσιάσαμε δεδομένα 48 εβδομάδων από το πρόγραμμα μελέτης Φάσης 3 για τη μπιμεκιζουμάμπη στη διαπυητική ιδρωταδενίτιδα. Τα αποτελέσματα από το πρόγραμμα Φάσης 3 αναδεικνύουν τις ουσιαστικές κλινικές εκβάσεις που επιτεύχθηκαν με τη στόχευση της IL-17F επιπρόσθετα στην IL-17A», δήλωσε ο Emmanuel Caeymaex, Εκτελεστικός Αντιπρόεδρος, Τμήμα Ανοσολογίας, και Επικεφαλής της UCB στις ΗΠΑ.

«Τώρα εστιάζουμε στα επόμενα βήματα με την υποβολή αιτήσεων έγκρισης της μπιμεκιζουμάμπης για τη διαπυητική ιδρωταδενίτιδα παγκοσμίως αργότερα μέσα στο έτος.»

Το προφίλ ασφάλειας της μπιμεκιζουμάμπης στην BE HEARD I και στην BE HEARD II συμφωνούσε με προηγούμενες μελέτες, χωρίς να παρατηρηθούν νέα σήματα ως προς την ασφάλεια.

Τα συχνότερα (συχνότητα >5%) εμφανιζόμενα κατά τη θεραπεία ανεπιθύμητα συμβάντα με τη μπιμεκιζουμάμπη σε διάστημα 16 εβδομάδων ήταν ιδρωταδενίτιδα (7,2% στην BE HEARD I και 8,8% στην BE HEARD II), στοματική καντιντίαση (4,4% στην BE HEARD I και 6,7% στην BE HEARD II), κεφαλαλγία (7,0% στην BE HEARD I και 5,8% στην BE HEARD II) και διάρροια (7,0% στην BE HEARD I και 5,3% στην BE HEARD II).1

Ξεκινώντας από το τρίτο τρίμηνο του 2023 αναμένεται η έναρξη υποβολής αιτήσεων προς έγκριση της μπιμεκιζουμάμπης για τη μέτρια έως σοβαρή HS σε παγκόσμιο επίπεδο.

Στις ΗΠΑ, η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια της μπιμεκιζουμάμπης δεν έχουν τεκμηριωθεί για καμία ένδειξη και η μπιμεκιζουμάμπη δεν έχει εγκριθεί από τον Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) των ΗΠΑ.

Στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στη Μεγάλη Βρετανία, η μπιμεκιζουμάμπη είναι εγκεκριμένη για τη θεραπεία της μέτριας έως σοβαρής ψωρίασης κατά πλάκας σε ενήλικες που είναι υποψήφιοι για συστηματική θεραπεία.

Η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια της μπιμεκιζουμάμπης στην HS βρίσκεται υπό διερεύνηση και δεν έχει εγκριθεί για χρήση σε αυτήν την ένδειξη από καμία ρυθμιστική αρχή του κόσμου.

 

 

Πηγη: https://www.news4health.gr/