Κατηγορία: Γενικά

Προειδοποίηση για χαμένες δόσεις εμβολίων που μπορούν να οδηγήσουν σε αναβίωση … ξεχασμένων ασθενειών απευθύνουν τόσο ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας όσο και το Ευρωπαϊκό Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (ECDC), με αφορμή την Παγκόσμια Εβδομάδα Ανοσοποίησης (24-30 Απριλίου).

Δύο εμβόλια βρίσκονται στο επίκεντρο της ανησυχίας των επιστημονικών και υγειονομικών αρχών: της πολιομυελίτιδας και της ιλαράς. Σύμφωνα με το ECDC, μεταξύ 2012 και 2021, περίπου 2,4 εκατομμύρια παιδιά στην Ευρωπαϊκή Ενωση/ Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο ενδέχεται να μην έχουν λάβει έγκαιρα τρεις δόσεις εμβολίων που περιέχουν πολιομυελίτιδα. Επιπλέον, η πρόσφατα δημοσιευμένη Ετήσια Επιδημιολογική Έκθεση Ιλαράς 2022 του ECDC υπογραμμίζει τους κινδύνους όταν υπάρχουν θύλακες ενός υποεμβολιασμένου πληθυσμού ή ομάδων που δεν έχουν καθόλου ανοσοποιηθεί.

Ενώ η Ευρωπαϊκή Περιφέρεια κηρύχθηκε απαλλαγμένη από πολιομυελίτιδα το 2002, ο ιός συνεχίζει να ανιχνεύεται περιοδικά στην άγρια μορφή του ή ως στελέχη που προέρχονται από εμβόλια σε άλλες περιοχές. Λόγω των επαρκών μεθόδων επιτήρησης και της γενικά υψηλής εμβολιαστικής κάλυψης, αυτά τα σποραδικά συμβάντα ευτυχώς δεν οδήγησαν σε συνεχή μετάδοση στην ΕΕ/ΕΟΧ.

“Εφόσον υπάρχουν μη εμβολιασμένες ή υποεμβολιασμένες πληθυσμιακές ομάδες στις ευρωπαϊκές χώρες και η πολιομυελίτιδα δεν έχει εξαλειφθεί παγκοσμίως, ο κίνδυνος επανεισαγωγής του ιού στην Ευρώπη παραμένει. Επιπλέον, στην περίπτωση της ιλαράς, η οποία είναι εξαιρετικά μεταδοτική, ο ιός μπορεί να βρει τον τρόπο να εξαπλωθεί σε θύλακες απροστάτευτων πληθυσμών όταν η εμβολιαστική κάλυψη δεν είναι η βέλτιστη. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε κρούσματα που μπορούν να επιβαρύνουν τα συστήματα υγείας, συμπεριλαμβανομένων των χωρών που έχουν εξαλείψει την ιλαρά”, σημείωσε η διευθύντρια του ECDC, Αντρέα Αμόν.

Ανεξάρτητα από τη συνολική καλή απόδοση των προγραμμάτων εμβολιασμού ΕΕ/ΕΟΧ κατά τη διάρκεια της πανδημίας Covid-19 και τις τεράστιες προσπάθειες για την πραγματοποίησή τους, υπάρχουν σημαντικά κενά εμβολιασμού και ανισότητες μεταξύ της εμβολιαστικής κάλυψης μεταξύ διαφορετικών χωρών και περιοχών.
Αξίζει να σημειωθεί ότι ενώ η Ετήσια Επιδημιολογική Έκθεση Ιλαράς δείχνει μείωση 99% των κρουσμάτων το 2022 σε σύγκριση με το 2018, αυτό πιθανότατα οφείλεται στα μέτρα πρόληψης και ελέγχου που εφαρμόστηκαν κατά τη διάρκεια της πανδημίας του κορωνοϊού.
Τα δεδομένα δείχνουν ότι τα βρέφη ηλικίας κάτω του ενός έτους παραμένουν η ομάδα με την υψηλότερη συχνότητα εμφάνισης ιλαράς, καθώς είναι πολύ μικρά για να εμβολιαστούν και ως εκ τούτου θα πρέπει να προστατεύονται από την ανοσία της κοινότητας.

Στη χώρα μας, 9920 παιδιά 12-23 μηνών δεν εμβολιάστηκαν και με τις τρεις δόσεις του εμβολίου για την πολιομυελίτιδα μεταξύ 2012 και 2021. Παρόλα αυτά, η εμβολιαστική κάλυψη των παιδιών είναι πολύ ικανοποιητική και σε καλύτερα επίπεδα συγκριτικά με άλλες χώρες. Οσον αφορά στην πολιομυελίτιδα παραμένει στο 99% τόσο το 2018 όσο και το 2021, χωρίς να παρουσιάζεται πτώση του εμβολιαστικού ποσοστού όπως συμβαίνει με άλλες χώρες. Αντίστοιχα, καμία μεταβολή δεν παρουσιάζεται και αναφορικά με την εμβολιαστική κάλυψη για την ιλαρά, αφού διαχρονικά από το 2018 έως και το 2021 το ποσοστό εμβολιασμού με την πρώτη δόση στα Ελληνόπουλα είναι 97% και με τη δεύτερη δόση ανέρχεται στο 83%.

Εμβολιασμοί από ιδιώτες παιδιάτρους και ΚΕΔΕ

Στο μεταξύ, η Πανελλήνια Ομοσπονδία Ελευθεροεπαγγελματιών Παιδιάτρων σε συνεργασία με την ΚΕΔΕ ενημερώνει και εμβολιάζει παιδιά σε 10 απομακρυσμένους δήμους ανά την Ελλάδα.
“Καθώς διανύουμε αυτούς τους δύσκολους καιρούς, είναι σημαντικό να δώσουμε προτεραιότητα στην υγεία και την ασφάλειά μας, αλλά κυρίως στην ασφάλεια της υγείας των παιδιών μας. Με τους εμβολιασμούς των παιδιών μας, λόγω της πανδημίας, να έχουν καθυστερήσει ανησυχητικά, είναι πολύ σημαντικό να εκπαιδευτούμε για τους τρόπους προστασίας των εαυτών μας και των αγαπημένων μας αυτών προσώπων”, δηλώνει ο Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ελευθεροεπαγγελματιών Παιδιάτρων, Κωνσταντίνος Νταλούκας.

Η δράση “Ομπρέλα” όπως λέγεται επικεντρώνεται στη σημασία του εμβολιασμού, ειδικά για τον ιό HPV, την Covid-19 και τη μηνιγγίτιδα. Αυτές οι ασθένειες μπορεί να έχουν σοβαρές, ακόμη και θανατηφόρες συνέπειες. “Με την σημαντική αυτή δράση μας θέλουμε να διασφαλίσουμε ότι οι κοινότητες ανά την Ελλάδα θα είναι καλά ενημερωμένες σχετικά με τα οφέλη του εμβολιασμού, αλλά κυρίως θέλουμε τα παιδιά μας να είναι εμβολιασμένα για τα πολύ σοβαρά αυτά νοσήματα. Επιλέξαμε να επισκεφτούμε δέκα δήμους σε όλη την Ελλάδα, δήμους που υπάρχει ανισότητα πρόσβασης σε παιδιατρικές δομές και όπου η πληροφόρηση για θέματα υγείας και εμβολιασμών είναι εξαιρετικά δύσκολη”, αναφέρεται στην ανακοίνωση της Ενωσης Παιδιάτρων.

Η δράση θα λάβει χώρα στους δήμους Αλοννήσου, Αμοργού, Σφακίων, Νισύρου, Ιθάκης, Ηρωικής Νήσου Ψαρών, Γορτυνίας, Βόρειων Τζουμέρκων,Πρεσπών, Παρανεστίου.
“Τι είναι ο HPV και γιατί να εμβολιάσουμε τα παιδιά μας έναντι του ιού; Πόσο κινδυνεύουν τα παιδιά μας από την μηνιγγίτιδα τύπου Β; Πως μπορούμε να τα προστατεύσουμε. Αλήθειες και Μύθοι για τη νόσο Covid-19 και τον εμβολιασμό σε παιδιά και εφήβους”, είναι ορισμένα από τα ερωτήματα στα οποία θα επιχειρήσουν να απαντήσουν οι παιδίατροι που θα συμμετέχουν στη δράση.

Πηγη: https://healthmag.gr/

Ολοένα και πληθαίνουν τα τελευταία χρόνια οι διαγνώσεις περιστατικών καρκίνου του θυρεοειδούς σε ενήλικες και παιδιά σε όλον τον κόσμο. Η αύξηση της επίπτωσης της συγκεκριμένης κακοήθειας έχει διαπιστωθεί ότι είναι μεταξύ των υψηλότερων από κάθε άλλη μορφή καρκίνου σε χώρες και των 5 ηπείρων.

Η άνοδος που παρατηρείται οφείλεται κατά κύριο λόγο στον προσυμπτωματικό έλεγχο του αδένα, όπως έχει διαπιστώσει μια δημοσιευμένη στο JAMA Otolaryngology – Head & Neck Surgery μελέτη. Σε αυτή συμμετείχαν 1.328 ασθενείς, που είχαν υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση του θυρεοειδούς σε 16 κέντρα των ΗΠΑ, Καναδά, Νότιας Αφρικής και Δανίας. Οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η εξέταση του θυρεοειδούς σε τακτική βάση βοηθά στην ανίχνευση ασυμπτωματικών, μικρών αλλά και μεγάλων όγκων, που διαφορετικά η ύπαρξή τους δεν θα γινόταν αντιληπτή.

Όμως, δεν είναι μόνο αυτός ο λόγος.

«Ο καρκίνος του θυρεοειδούς είναι η πιο συχνή κακοήθεια των ενδοκρινών αδένων, η οποία πλήττει τις γυναίκες τρεις φορές συχνότερα απ’ ότι τους άνδρες. Η υψηλότερη μέση ετήσια ποσοστιαία μεταβολή τα τελευταία 30 χρόνια έχει καταγραφεί στην Αυστραλία  και στις Ηνωμένες Πολιτείες, σύμφωνα με μια έρευνα που πραγματοποιήθηκε σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στις Ηνωμένες Πολιτείες, την Αυστραλία, τον Καναδά και τη Νορβηγία. Στην Ευρώπη, η κατάσταση δεν διαφοροποιείται, αφού αύξηση έχει διαπιστωθεί σε πολλές από αυτές, όπως στη Δανία και την Ιταλία.

Το ίδιο ισχύει και στην Ασία. Στοιχεία του Διεθνούς Οργανισμού Έρευνας για τον Καρκίνο του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας δείχνουν ότι έχει σημειωθεί, για παράδειγμα, απότομη αύξηση της επίπτωσης του καρκίνου του θυρεοειδούς στην Κορέα, ιδίως του θηλώδους, που είναι και ο συχνότερος όλων των κακοηθειών του αδένα», επισημαίνει ο Καθηγητής Χειρουργικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και Διευθυντής της Χειρουργικής Κλινικής στον Όμιλο ΥΓΕΙΑ, κ. Δημήτρης Λινός.

Ένα παλαιότερο άρθρο στο JAMA Otolaryngology-Head & Neck Surgery απέδειξε ότι και στα παιδιά τα τελευταία χρόνια ο καρκίνος του θυρεοειδούς βρίσκεται σε αύξηση. Αυτή ήταν περίπου 1% ετησίως από το 1973 έως το 2006, ενώ από το 2006 έως το  2013 το ποσοστό εκτοξεύτηκε σε πάνω από 9,5%!

«Η εξέλιξη της τεχνολογίας και η ευκολία πρόσβασης σε υγειονομικές υπηρεσίες των πολιτών που ζουν σε χώρες υψηλού εισοδήματος θα δικαιολογούσε τα υψηλά ποσοστά που παρατηρούνται. Όμως, η αύξηση των περιστατικών καρκίνου του θυρεοειδούς δεν περιορίζεται σε αυτές, αλλά έχει διαπιστωθεί και σε χώρες μεσαίου, ακόμα και χαμηλού εισοδήματος», συμπληρώνει.

Ο προσυμπτωματικός έλεγχος και η εξέλιξη του ιατροτεχνολογικού εξοπλισμού που χρησιμοποιείται για τη διάγνωση, πράγματι έχει βοηθήσει στον  εντοπισμό ήπιων καρκίνων του θυρεοειδούς που ενδεχομένως να μην προκαλούσαν κλινικά συμπτώματα ή θάνατο εξ αυτής της αιτίας. Ωστόσο, υπάρχουν και άλλοι λόγοι της παρατηρούμενης αύξησης.

Η ακτινοβολία είναι ένας ισχυρός παράγοντας εμφάνισης καρκίνου του θυρεοειδούς, ιδίως στα παιδιά. Οι εξετάσεις πυρηνικής ιατρικής και οι αξονικές τομογραφίες μπορεί να ευθύνονται για αυξημένο κίνδυνο σε ενήλικες, αφού έχει βρεθεί ότι το 37-85% των καλά διαφοροποιημένων μικροκαρκινωμάτων του θυρεοειδούς θα μπορούσε να σχετίζεται με την υπερβολική έκθεση σε ιατρική ακτινοβολία, ιδίως στους εργαζόμενους σε διαγνωστικές ακτινογραφίες, βοηθούς οδοντιάτρων και τεχνικούς ακτινολογίας. Η ακτινοθεραπεία για διάφορους τύπους καρκίνου μπορεί επίσης να αυξήσει τον κίνδυνο, με πιο ευάλωτα να είναι βέβαια τα παιδιά.

Ο ορμονικός μεταβολισμός θα μπορούσε να είναι άλλη μια αιτία, αφού εξηγεί, ως έναν βαθμό, τα υψηλότερα ποσοστά εμφάνισης του συγκεκριμένου καρκίνου στις γυναίκες.

Η κληρονομικότητα φαίνεται να παίζει επίσης ρόλο στις πιθανότητες εμφάνισής του. Η παρουσία των συνδρόμων Gardner, Cowden, Werner, DICER1 και του συμπλέγματος Carney τύπου 1 δικαιολογούν τον αυξημένο κίνδυνο, όπως και η ύπαρξη κάποιων καλοηθών παθήσεων του θυρεοειδούς (π.χ. υπερθυρεοειδισμός).

Η παχυσαρκία έχει διαπιστωθεί ότι σχετίζεται στενά με τον θυρεοειδή, αφού η αύξηση των ποσοστών και των δύο νόσων συμπίπτουν χρονικά, σύμφωνα με μελέτες. Μια εξ αυτών που πραγματοποιήθηκε σε 12.199 ασθενείς με καρκίνο του θυρεοειδούς διαπίστωσε ότι τα υπέρβαρα άτομα διέτρεχαν 25% και τα παχύσαρκα 55% μεγαλύτερο κίνδυνο, συγκριτικά με εκείνα που είχαν φυσιολογικό βάρος.

Η διατροφή, τα φυτοφάρμακα και άλλοι περιβαλλοντικοί ρύποι, το κάπνισμα, η έκθεση σε βαρέα μέταλλα και σε φυσική ραδιενέργεια, σε νιτρικά άλατα εξετάζονται επίσης ως παράγοντες που επηρεάζουν τις πιθανότητες εμφάνισης καρκίνου του θυρεοειδούς.

«Από όλα τα παραπάνω φαίνεται ότι η αύξηση του καρκίνου του θυρεοειδούς δεν μπορεί να αποδοθεί μόνο στην πραγματικά σωτήρια προσοχή που δίνουμε τα τελευταία χρόνια, ιδίως μετά από το ατύχημα στο Τσερνόμπιλ, στον ενδοκρινή αυτόν αδένα, αλλά και σε παράγοντες που μπορούμε να ελέγξουμε για να τον αποφύγουμε.

Εκτός από τη δυνατότητα έγκαιρης διάγνωσης που δίνουν τα σύγχρονα μηχανήματα και οι πρακτικές, άλλη μια θετική εξέλιξη είναι η πρόοδος των χειρουργικών τεχνικών.

Η εφαρμογή τους έχει μειώσει σημαντικά τις επιπλοκές και κατά συνέπεια την παραμονή στο νοσοκομείο. Έχουν καταστήσει τη θυρεοειδεκτομή ασφαλέστερη, εφόσον πραγματοποιείται από έμπειρο χειρουργό, έχουν αυξήσει τις πιθανότητες πλήρους ίασης, εφόσον η κακοήθεια εντοπίζεται σε αρχικά στάδια. Χάρις σε αυτές ο ασθενής σχεδόν δεν νιώθει πόνο και η διάρκεια νοσηλείας του δεν ξεπερνά, στις περισσότερες περιπτώσεις, το 24ωρο», καταλήγει ο πρώην Πρόεδρος της Διεθνούς Εταιρείας Χειρουργών Ενδοκρινών Αδένων Καθηγητής Δημήτρης Λινός.

Πηγη: https://healthmag.gr/

Σε σαρωτικές αλλαγές σε Οργανισμούς αλλά και φορείς αναμένεται να προχωρήσει το υπουργείο Υγείας μετά τις εκλογές ανεξάρτητα από το ποιος θα εκλεγεί μετά τις κάλπες.

Ήδη τα τρία μεγάλα κόμματα σύμφωνα με πληροφορίες του HealthReport.gr, έχουν καταρτίσει ειδικά σχέδια για την ανασυγκρότηση των βασικών Οργανισμών και των φορέων που ανήκουν στο υπουργείο Υγείας, βάσει των οποίων αλλάζει όλος ο τρόπος λειτουργίας τους.

Άλλωστε είναι κοινή διαπίστωση όλων των κομμάτων ότι οι βασικοί Οργανισμοί του υπουργείου Υγείας αδυνατούν να ανταπεξέλθουν στα σύγχρονα δεδομένα αλλά και στις αλλαγές της κοινωνίας και του ίδιου του κράτους.

Οι αλλαγές από το υπουργείο Υγείας
Ειδικότερα η Νέα Δημοκρατία σύμφωνα με τις ίδιες πηγές του HealthReport.gr προτίθεται να αλλάξει όλο το οργανόγραμμα και τον τρόπο δράσης για τον ΕΟΔΥ, τον ΕΟΠΥΥ και τον ΕΟΦ.

Σε ό,τι αφορά στον ΕΟΔΥ αναμένεται να αναδιοργανώσει όλες τις υπηρεσίες ώστε να παρέχουν πραγματικά προγράμματα πρόληψης για τη δημόσια Υγεία στον πληθυσμό. Αναμένεται να δημιουργηθούν νέα Τμήματα και δομές του ΕΟΔΥ σε όλη τη χώρα, ώστε να μπορούν να παρέχονται υπηρεσίες πρόληψης σε τοπικό επίπεδο αλλά και να υπάρχει προετοιμασία για έκτακτες περιπτώσεις προβλημάτων δημόσιας υγείας.

Ταυτόχρονα σύμφωνα με τις ίδιες πηγές του HealthReport.gr αναμένεται να δημιουργηθεί νέο οργανόγραμμα εντός του Οργανισμού ενώ θα υπάρξει και ακριβής περιγραφή του έργου και του αντικειμένου για κάθε εργαζόμενο (job description) κάτι που σήμερα δεν υπάρχει. Αποτέλεσμα όμως είναι να κρίνεται μη αποδοτικός ο ΕΟΔΥ.

Αντίστοιχες ενέργειες σχεδιάζονται τόσο από το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης τον ΣΥΡΙΖΑ, όσο και από το ΠΑΣΟΚ.

Σχετικά με τον ΕΟΠΥΥ η νυν κυβέρνηση σχεδιάζει εάν εκλεγεί και πάλι να προχωρήσει σε πλήρη αλλαγή του τρόπου λειτουργίας του Οργανισμού.

Θα προχωρήσει στην ψηφιοποίηση όλων των υπηρεσιών ώστε να μπορεί ο φορέας να ελέγχει δαπάνες αλλά και παρόχους σε πραγματικό χρόνο, με την ελάχιστη δυνατή παρέμβαση από ανθρώπινο παράγοντα.
Σχέδιο με το οποίο φαίνεται να συμφωνούν τόσο ο ΣΥΡΙΖΑ όσο και το ΠΑΣΟΚ.

Στον ΕΟΦ από την άλλη αναμένονται επίσης ριζικές αλλαγές, που θα σχετίζονται τόσο με τη Διοίκηση όσο και με τα αρμόδια τμήματα που ελέγχουν τα φάρμακα.
Θα επιδιωχθεί η επιτάχυνση των διαδικασιών ώστε να μην μπορούν να υπάρχουν περιθώρια για παρεμβάσεις άλλου τύπου.

Πηγη: https://www.healthreport.gr/

Νέες οδηγίες προς τους ιατρούς εξέδωσε ο Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων (ΕΟΦ) για τις επιδράσεις που μπορεί να προκαλέσει η βιοτίνη στις εργαστηριακές ανοσολογικές εξετάσεις του θυρεοειδούς.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με σημερινή του ανακοίνωση ο ΕΟΦ λαμβάνοντας υπόψη την έκθεση αξιολόγησης της Επιτροπής ΦαρμακοεπαγρύπνησηςΑξιολόγησης Κινδύνου (PRAC) σχετικά με την Έκθεση Περιοδικής Παρακολούθησης της Ασφάλειας (ΕΠΠΑ) για τη λεβοθυροξίνη (διαδικασία PSUSA/00001860/202201), αναφέρει πως έχουν προκύψει σημαντικές πληροφορίες ασφαλείας σχετικά με τα φαρμακευτικά προϊόντα που περιέχουν λεβοθυροξίνη.

ΕΟΦ: Οδηγίες προς τους γιατρούς
Όπως αναφέρει ο ΕΟΦ, η βιοτίνη ενδέχεται να επηρεάζει τα αποτελέσματα των εργαστηριακών ανοσολογικών εξετάσεων του θυρεοειδούς, οι οποίες βασίζονται σε αλληλεπίδραση βιοτίνης/στρεπταβιδίνης.

Αυτές οι εξετάσεις χρησιμοποιούνται ευρέως στην κλινική πρακτική, για τον έλεγχο της λειτουργίας του θυρεοειδούς και την προσαρμογή της δοσολογίας της λεβοθυροξίνης.

Ανάλογα με την αρχή μεθόδου ανάλυσης των εργαστηριακών εξετάσεων, τα αποτελέσματα μπορεί να προκύψουν ψευδώς αυξημένα ή ψευδώς μειωμένα.

Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε μη κατάλληλη διαχείριση των ασθενών ή λανθασμένη διάγνωση.

Ωστόσο, εάν τα αποτελέσματα των εργαστηριακών ελέγχων της λειτουργίας του θυρεοειδούς δεν συνάδουν με την κλινική εικόνα και/ή άλλες εξετάσεις, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η πιθανή επίδραση της βιοτίνης. Να σημειωθεί εδώ ότι η βιοτίνη είναι μια ανήκει στο σύμπλεγμα

Ρωτήστε τακτικά τους ασθενείς σχετικά με τη χρήση βιοτίνης προτού τους ζητήσετε να υποβληθούν σε εξετάσεις λειτουργίας του θυρεοειδούς, τονίζει ο οργανισμός.

Εάν ένας ασθενής λαμβάνει βιοτίνη, ενημερώστε το εργαστηριακό προσωπικό προτού ζητήσετε τις εξετάσεις, καθώς ενδέχεται να υπάρχουν διαθέσιμες εναλλακτικές δοκιμασίες.

Οι ασθενείς πρέπει να λαμβάνουν σύσταση να συμβουλεύονται τον γιατρό τους και/ή το εργαστηριακό προσωπικό εάν λαμβάνουν ή έχουν λάβει πρόσφατα βιοτίνη.

Πρέπει επίσης να καθίστανται ενήμεροι ότι άλλα προϊόντα που μπορεί να λαμβάνουν, όπως πολυβιταμίνες ή συμπληρώματα για τα μαλλιά, το δέρμα και τα νύχια, θα μπορούσαν επίσης να περιέχουν βιοτίνη και να επηρεάσουν τα αποτελέσματα των εξετάσεων λειτουργίας του θυρεοειδούς τους.

Τι είναι η λεβοθυροξίνη;
Η λεβοθυροξίνη, σύμφωνα με τον ΕΟΦ, είναι μία συνθετική θυρεοειδική ορμόνη που μετατρέπεται σε τριιωδοθυρονίνη (Τ3) στα περιφερικά όργανα και όπως η ενδογενής ορμόνη, ασκεί συγκεκριμένες επιδράσεις στους Τ3 υποδοχείς.

Η λεβοθυροξίνη έχει εγκριθεί σε ενήλικες και παιδιά για την αντιμετώπιση αρκετών παθήσεων που σχετίζονται με τον υποθυρεοειδισμό, καθώς και στη θεραπεία καταστολής του καρκινώματος του θυρεοειδούς και για διαγνωστική χρήση σε δοκιμασίες λειτουργίας του θυρεοειδούς.

Έχουν εγκριθεί διάφορες φαρμακοτεχνικές μορφές λεβοθυροξίνης (δισκίο, καψάκιο, πόσιμες σταγόνες, κόνις και διαλύτης για ενέσιμο διάλυμα) σε δόσεις που κυμαίνονται από 12,5 μικρογραμμάρια έως 500 μικρογραμμάρια.

Με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα από αυθόρμητες αναφορές και από τη βιβλιογραφία σχετικά με την επίδραση της βιοτίνης στις εξετάσεις της λειτουργίας του θυρεοειδούς, τα περισσότερα από τα περιστατικά που περιγράφονται έχουν συμβατή χρονολογία χωρίς συγχυτικούς παράγοντες, τα δε αποτελέσματα των εργαστηριακών εξετάσεων επανήλθαν στο φυσιολογικό μετά την απόσυρση της βιοτίνης ή τη χρήση διαφορετικής μεθόδου δοκιμής, γεγονός που υποδεικνύει αιτιώδη σχέση της αλληλεπίδρασης της βιοτίνης με τα αποτελέσματα των εργαστηριακών εξετάσεων.

Δεδομένης της ολοένα συχνότερης χρήσης συμπληρωμάτων βιοτίνης σε υψηλές δόσεις και της συχνότητας εμφάνισης υποθυρεοειδισμού εξαρτώμενου από τις κατά περιόδους εξετάσεις της λειτουργίας του θυρεοειδούς για την προσαρμογή της δοσολογίας Τ4, υπάρχει σημαντική πιθανότητα εσφαλμένης κλινικής διαχείρισης των εν λόγω ασθενών με βάση τα παραπλανητικά αποτελέσματα των εξετάσεων.

Ο καθορισμός πρόσληψης βιοτίνης είναι ιδιαίτερα σημαντικός σε καταστάσεις που απαιτούν πιο ακριβή τιτλοποίηση της δόσης λεβοθυροξίνης, όπως σε έγκυες γυναίκες, σε παιδιά, σε ηλικιωμένους και σε ασθενείς που παρακολουθούνται για υπολειμματικό ή υποτροπιάζοντα καρκίνο του θυρεοειδούς.

Εκτός από την παρούσα επικοινωνία, οι πληροφορίες προϊόντος (περίληψη χαρακτηριστικών προϊόντος και το φύλλο οδηγιών χρήσης) των φαρμακευτικών προϊόντων που περιέχουν λεβοθυροξίνη, θα αναθεωρηθούν προκειμένου να συμπεριλάβουν την αναφορά στην ενδεχόμενη επίδραση της βιοτίνης στις ανοσολογικές εξετάσεις του θυρεοειδούς.

ΠΗΓΗ: ΕΟΦ

Πηγη: https://www.healthreport.gr/

Του ΤΑΚΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ

Στις 8 Μαΐου 1980 ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ), στη μεγάλη ετήσια συνέλευσή του όπου μετέχουν εκπρόσωποι από όλες τις χώρες-μέλη, πιστοποίησε ομόφωνα ότι η νόσος ευλογιά εκριζώθηκε από όλον τον πλανήτη. Πρόκειται για ιστορική στιγμή, επιστέγασμα ενός μοναδικού προγράμματος του ΠΟΥ, που κύριο όπλο του ήταν ο εμβολιασμός και στο οποίο μετείχαν ενεργά χιλιάδες υγειονομικοί και άλλοι πολίτες σε όλον τον κόσμο: σύζευξη επιστήμης και πολιτικής στα καλύτερά της. Το έργο ήταν τιτάνιο, γιατί εκρίζωση (eradication) δεν είναι απλώς ο μηδενισμός των κρουσμάτων σε κάποιες περιοχές ή χώρες, αλλά η εξαφάνιση της νόσου από όλον τον κόσμο και η πλήρης απαλλαγή από τον υπεύθυνο μικροοργανισμό. Η ευλογιά είναι η πρώτη και μόνη μέχρι σήμερα νόσος του ανθρώπου που έχει εκριζωθεί.

Οπως συμβαίνει με τα περισσότερα θέματα πρόληψης, το «τελευταίο χιλιόμετρο» ήταν το πιο δύσκολο. Στην περίπτωση της ευλογιάς, αυτό ήταν η δεκαετία 1967-1977. Παρότι ο ΠΟΥ είχε ρητά θέσει ως στόχο την εκρίζωση της ευλογιάς από το 1958-59, η πρόοδος κατά την πρώτη δεκαετία που ακολούθησε βασιζόταν περισσότερο στις πρωτοβουλίες κάθε χώρας, χωρίς σημαντικό συντονισμό ή χρηματοδότηση από τον ΠΟΥ. Το 1967, ωστόσο, όταν η ευλογιά ήταν ακόμη ενδημική σε 30 από τις πιο φτωχές χώρες της Αφρικής, της Ασίας και της Λατινικής Αμερικής, ο ΠΟΥ ξεκίνησε το εμβληματικό Εντατικοποιημένο Πρόγραμμα Εκρίζωσης, όπως ονομάστηκε, κατά το οποίο δόθηκε προτεραιότητα στις χώρες με τις μεγαλύτερες ανάγκες και στην καταπολέμηση των παγκόσμιων ανισοτήτων πρόσβασης στον εμβολιασμό. Εμβόλια και υλικά χορήγησής τους, όπως ειδικές διχαλωτές βελόνες, έφτασαν σταδιακά και στο τελευταίο χωριό με δαπάνες του προγράμματος, ενώ η εκπαίδευση υπευθύνων ευλογιάς και εμβολιαστών περιέλαβε τα πιο απομακρυσμένα μέρη της υφηλίου.

Πυρήνας του προγράμματος εκρίζωσης ήταν η ταχεία αναγνώριση τυχόν κρουσμάτων ευλογιάς μέσω συστηματικής επιδημιολογικής επιτήρησης, η αυστηρή απομόνωσή τους για την περίοδο μεταδοτικότητας, η αναζήτηση των επαφών τους μέσω δομημένης ιχνηλάτησης και ο εμβολιασμός ενός μεγάλου κύκλου ατόμων στην περιοχή. Η προσέγγιση ήταν επίπονη και απαιτούσε επινοητικότητα και ζήλο σε τοπικό επίπεδο από τους κυριολεκτικά χιλιάδες αφανείς πρωταγωνιστές της εκρίζωσης. Ηταν όμως αποτελεσματική: το 1977 διαγνώστηκε ο τελευταίος άνθρωπος στην Ιστορία που κόλλησε ευλογιά με φυσική μετάδοση, ο Αλι Μάουι Μααλίν, εργαζόμενος στο νοσοκομείο της πόλης Μέρκα στη Σομαλία. Χρειάστηκαν λίγα χρόνια ακόμη ώστε η παγκόσμια εκρίζωση να επιβεβαιωθεί με συστηματική επιδημιολογική παρακολούθηση.

Η φοβερή νόσος έπληττε κυρίως τα μικρά παιδιά

Η ευλογιά ήταν μια φοβερή αρρώστια. Εκδηλωνόταν με χαρακτηριστικό εξάνθημα, που συχνά ήταν πυκνό, εκτεταμένο και ιδιαίτερα έντονο στο πρόσωπο, γινόταν πυώδες και κατόπιν δημιουργούσε κρούστα· μπορούσε να αφήσει δυσμορφία του προσώπου ή τύφλωση. Στις πιο σοβαρές περιπτώσεις εμφανιζόταν διάχυτη αιμορραγία από τις δερματικές βλάβες και τους βλεννογόνους. Περίπου 20%-30% όσων νοσούσαν κατέληγαν σε θάνατο. Ειδική θεραπεία δεν υπήρχε – τα αντιβιοτικά δεν είχαν δράση, καθώς ο υπεύθυνος μικροοργανισμός ήταν ιός.

Η ευλογιά σημάδεψε την Ιστορία της ανθρωπότητας και είχε σοβαρές επιπτώσεις στη δημογραφική ανάπτυξη των πληθυσμών. Στις περιοχές όπου ενδημούσε, εμφανιζόταν κυρίως με τη μορφή περιοδικών επιδημιών, στις οποίες προσβάλλονταν ως επί το πλείστον μικρά παιδιά, με συνέπεια την υψηλή θνησιμότητα σε αυτές τις ηλικίες. Μεγαλύτερα παιδιά και ενήλικοι είχαν τυπικά προσβληθεί σε προηγούμενα επιδημικά κύματα και είχαν αναπτύξει ανοσία, που συνήθως ήταν ισόβια.

Στις περιοχές όπου ο ιός της ευλογιάς δεν κυκλοφορούσε, όπως τόποι απόμακροι και απομονωμένοι από ενδημικές περιοχές, η ευλογιά μπορούσε να εισαχθεί περιστασιακά από ταξιδιώτες, εμπόρους ή στρατιώτες που ασθενούσαν. Σε μια τέτοια περίπτωση οι συνέπειες ήταν δραματικές γιατί το σύνολο του πληθυσμού, περιλαμβανομένων των παραγωγικών ηλικιών, στερούνταν ανοσίας. Οι ιστορικοί συμφωνούν ότι ο αφανισμός των αυτοκρατοριών των Ινκας και των Αζτέκων μετά την πρώτη εικοσαετία του 16ου αιώνα οφείλεται λιγότερο στην πολεμική μηχανή των Ισπανών κονκισταδόρων και περισσότερο στην ευλογιά (και την ιλαρά), στην οποία οι γηγενείς λαοί δεν είχαν προηγούμενη ανοσία, αντίθετα από τους κατακτητές.

«Ευλογιασμός» στην Κίνα πριν από χίλια χρόνια

Η ανακάλυψη του εμβολιασμού για την ευλογιά, και μέσω αυτού η γενικότερη ανακάλυψη της πρακτικής του εμβολιασμού, είναι μία από τις μεγάλες κατακτήσεις του ανθρώπινου πολιτισμού. Αν δεν διαθέταμε αυτόν τον τρόπο ενεργητικής πρόκλησης ανοσίας χωρίς τους κινδύνους της αρρώστιας, η αυτονόητη σήμερα αίσθησή μας για τον κόσμο θα ήταν από πολλές πλευρές διαφορετική. Για παράδειγμα, οι παγκόσμιες επικοινωνίες και ανταλλαγές θα είχαν αναπτυχθεί πολύ λιγότερο αν συνοδεύονταν από τον κίνδυνο θανατηφόρων ασθενειών, ενώ η αντίληψή μας για την παιδική ηλικία, τις αναπτυξιακές και ψυχολογικές ανάγκες των παιδιών θα κυριαρχούνταν από την απειλή θανάτου αν ένα στα πέντε παιδιά έχανε τη ζωή του μέχρι να μεγαλώσει.

Η πρώτη μορφή εμβολιασμού κατά της ευλογιάς, ο «ευλογιασμός», έχει τις ρίζες του στη λαϊκή ιατρική. Υπάρχουν αναφορές για την εφαρμογή του στην Κίνα από τον 11ο αιώνα μ.Χ., ενώ αποτελούσε λαϊκή πρακτική σε μεγάλο μέρος της Ασίας πολύ πριν από τον 18ο αιώνα, όταν έγινε γνωστός στην Ευρώπη και εντάχθηκε στις αποδεκτές ιατρικές τεχνικές. Σε αυτό συνέβαλαν οι Ελληνες γιατροί της Κωνσταντινούπολης, Ιάκωβος Πυλαρινός και Εμμανουήλ Τιμόνης, που ανέδειξαν την πρακτική και το 1714 δημοσίευσαν τις παρατηρήσεις τους στο περιοδικό Philosophical Transactions του Λονδίνου. Η μέθοδος περιελάμβανε τη λήψη υγρού από τις φλύκταινες ασθενούς, το οποίο ενοφθαλμιζόταν στο δέρμα υγιών ατόμων έπειτα από σκαριφισμό. Ο «ευλογιασμός» όμως, παρά το όφελος σε σύγκριση με την ίδια την ευλογιά, είχε σοβαρά μειονεκτήματα. Η αντίδραση που προκαλούσε, παρότι συνήθως ελαφριά, ήταν ορισμένες φορές σοβαρή και σε 1%-3% επέφερε τον θάνατο, ενώ μπορούσε να διασπείρει τον ιό στον περίγυρο του εμβολιασμένου.

Η μορφή εμβολιασμού που ξεπέρασε τα μειονεκτήματα αυτά ήταν ο «δαμαλισμός». Η ανακάλυψή του αποτέλεσε πραγματική τομή στις εξελίξεις. Με τον δαμαλισμό, το υγρό που ενοφθαλμιζόταν στο δέρμα των υγιών ατόμων λαμβανόταν από φλύκταινες αγελάδων που είχαν προσβληθεί από έναν ιό συγγενικό με τον ιό της ευλογιάς, ο οποίος δεν προκαλεί σοβαρή νόσο στον άνθρωπο αλλά ενεργοποιεί την ανοσία έναντι της ευλογιάς. Η επινόηση αυτή βασίστηκε στην παρατήρηση ότι άνθρωποι που είχαν έρθει σε επαφή με την «ευλογιά των αγελάδων», όπως θεωρούσαν τότε, ανέπτυσσαν προστασία έναντι της ευλογιάς. Ο Αγγλος γιατρός Εντουαρντ Τζένερ (Edward Jenner) πραγματοποίησε λεπτομερείς παρατηρήσεις και πειραματισμούς που δημοσίευσε το 1798. Η νέα μέθοδος, «vaccination» (vacca=αγελάδα) όπως την ονόμασε ο Τζένερ ή «δαμαλισμός» όπως αποδόθηκε στα ελληνικά, εξαπλώθηκε με εντυπωσιακή ταχύτητα. Το πρώτο έντυπο στην ελληνική γλώσσα «περί χρήσεως της δαμαλίδος» εκδόθηκε το 1805. Είναι ενδιαφέρον ότι σε πολλές λατινογενείς γλώσσες η έννοια του όρου «vaccination» διευρύνθηκε αργότερα και περιέλαβε τον εμβολιασμό εν γένει, παρά την απουσία κάθε σχέσης των εμβολίων για άλλα νοσήματα με… αγελάδες.

Η προέλευση του εμβολίου από ιό που προσβάλλει αγελάδες αποτέλεσε για χρόνια πηγή αμφισβητήσεων και άρνησης εμβολιασμού, παρότι τα οφέλη του δαμαλισμού στην επιβίωση των παιδιών ήταν μεγάλα και τεκμηριωμένα. Σήμερα γνωρίζουμε ότι, κατά μια ειρωνεία των πραγμάτων, ο ιός που αποτέλεσε τη βάση των εμβολίων της ευλογιάς, ο οποίος ονομάστηκε «vaccinia virus», είναι διαφορετικός από τον ιό της «ευλογιάς των αγελάδων-βοοειδών» (cowpox) και φυλογενετικά πλησιέστερος στον ιό της «ευλογιάς των αλόγων» (horsepox).

Η εξάπλωση του δαμαλισμού επέφερε λίγο λίγο μείωση της συχνότητας της ευλογιάς κατά τον 19ο και 20ό αιώνα, στο πρώτο μισό του οποίου η νόσος έπαψε σταδιακά να ενδημεί στις χώρες της Ευρώπης και της Βόρειας Αμερικής. Στην Ελλάδα τα τελευταία ενδημικά κρούσματα εμφανίστηκαν το 1944. Ομως, εισαγόμενα κρούσματα και επιδημικές εξάρσεις γύρω από αυτά συνέχισαν να εμφανίζονται και να απαιτούν υψηλά επίπεδα εμβολιασμού σε όλες τις χώρες. Η συνειδητοποίηση της αρχής «κανένας δεν είναι ασφαλής αν δεν είναι όλοι ασφαλείς» συνέβαλε αποφασιστικά στη συγκρότηση του σπουδαίου προγράμματος εκρίζωσης της ευλογιάς των δεκαετιών 1960-1970.

Δυστυχώς, στην εποχή της πανδημίας COVID-19 η σημαντική παρακαταθήκη της παραπάνω αρχής επισκιάστηκε από άλλες προτεραιότητες και συμφέροντα: στα τέλη Νοεμβρίου 2022, το 75% του πληθυσμού στις χώρες υψηλού εισοδήματος είχαν ολοκληρώσει τον βασικό εμβολιασμό για COVID-19, ενώ το ποσοστό αυτό ήταν 20% στις χώρες χαμηλού εισοδήματος! Ας διδαχθούμε από την εκρίζωση της ευλογιάς: η καταπολέμηση των παγκόσμιων ανισοτήτων δεν είναι μόνο κορυφαίο ηθικό αίτημα αλλά και όρος για τον αποτελεσματικό έλεγχο των λοιμωδών νοσημάτων.

*Ο Τάκης Παναγιωτόπουλος είναι ομότιμος καθηγητής Δημόσιας Υγείας – Υγείας του Παιδιού της πρώην Εθνικής Σχολής Δημόσιας Υγείας.

ΠΗΓΗ: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Πηγη: https://ygeianet.gr/

Τον πρώτο απολογισμό των αρνητικών παρενεργειών από τον εμβολιασμό κατά του κορονοϊού δημοσιοποίησε ο Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων.

Σύμφωνα με τα στοιχεία, το σύνολο αναφορών εικαζόμενων ανεπιθύμητων ενεργειών για το 2022 ανέρχεται σε 1.633, ενώ το σύνολο αναφορών ανεπιθύμητων ενεργειών που κατέληξαν στον θάνατο είναι 63.

Αναλύτικά τα στοιχεία του ΕΟΦ:

Δημοσίευση-συγκεντρωτικών-AE-εμβολίων-Covid-19_2022

Πηγη: https://ygeianet.gr/

Την έντονη δυσανασχέτηση του εκφράζει το Πανελλήνιο Συντονιστικό Θεραπευτών Ειδικής Αγωγής για την υπουργική απόφαση που αναθέτει την πρώιμη παρέμβαση στα Κέντρα Διημέρευσης-Ημερήσιας Φροντίδας. Το συντονιστικό αντιδρά γιατί πλέον ειδικός παιδαγωγός μπορεί να παρέχει υπηρεσίες λογοθεραπείας.

Αναλυτικά, το Πανελλήνιο Συντονιστικό Θεραπευτών Ειδικής Αγωγής  διαμαρτύρεται γιατί η εν λόγω διάταξη «έρχεται να καταργήσει στην πράξη την νόμιμη άδεια ασκήσεως επαγγέλματος λογοθεραπευτή, όταν ορίζει πως τέτοιες θεραπείες μπορεί να παρέχει άλλος επιστημονικός κλάδος». Πυρά εξαπολύονται προς την κυβέρνηση τονίζοντας ότι δεν υπήρξε διαβούλευση και της καταλογίζει «προχειρότητα», χωρίς να έχει ζητήσει από τους θεραπευτές να εκφράσουν τις απόψεις τους εκ των προτέρων. Μάλιστα γίνεται λόγος για «επικίνδυνες διατάξεις, πρωτίστως για τα  ίδια τα παιδιά, που ορίζουν πως ένας ειδικός παιδαγωγός μπορεί να κάνει λογοθεραπείες». Ως παράδειγμα δίνεται  «τροπολογία του υπ. Εργασίας(…)να προβλέπει πως ένας παθολόγος μπορεί να κάνει θεραπείες για να ξεπεράσει ένα παιδί τις αναπτυξιακές δυσκολίες που αντιμετωπίζει», αναφέρει χαρακτηριστικά η εκπρόσωπος του Πανελλήνιου Συντονιστικού Θεραπευτών Ειδικής Αγωγής Γεωργία Κόλλια.

Δυσκολία ενέχεται και στην περίπτωση που ένας λογοθεραπευτής αναλάβει καθήκοντα σε ένα τέτοιο Κέντρο Διημέρευσης Ημερήσιας Φροντίδας  καθώς θα αδυνατεί να παρέχει υπηρεσίες σε 35 παιδιά  αφού «κάθε παιδί  να δέχεται λογοθεραπευτική παρέμβαση εξατομικευμένα με συχνότητα τουλάχιστον 2-3 φορές εβδομαδιαίως». Συνεπώς θα προκύψεις ανεπαρκές θεραπευτικό έργο, σύμφωνα με το συντονιστικό.Επίσης, σημειώνεται ότι δεν έχουν προβλεφθεί οι κατάλληλες θεραπείες για τα παιδιά και ποιοι θα πρέπει να τις παρέχουν. «Η υπουργική απόφαση ορίζει πως βοηθός εργοθεραπευτή χωρίς άδεια ασκήσεως επαγγέλματος μπορεί να κάνει εργοθεραπείες, ενώ παράλληλα προβλέπει αντικατάσταση λογοθεραπευτή από ειδικό παιδαγωγό» τονίζεται.

Αστοχία χαρακτηρίζε την υπουργική απόφαση, σύμφωνα με το συντονιστικό αφού δεν προβλέπεται υποχρεωτικά η ύπαρξη λογοθεραπευτή ή εργοθεραπευτή στα Κέντρα Διημέρευσης και Φροντίδας. Υπενθυμίζεται πως η πλειονότητα των παιδιών που χρήζουν πρώιμης παρέμβασης αντιμετωπίζουν σοβαρές αναπτυξιακές δυσκολίες και χρήζουν συστηματικών και εξατομικευμένων θεραπειών. «Πώς μπορεί να υπάρξουν θεραπείες και αποτελεσματική πρώιμη παρέμβαση χωρίς λογοθεραπευτή ή εργοθεραπευτή;», διερωτάται ο εκπρόσωπος του Πανελλήνιου Συντονιστικού Θεραπευτών Ειδικής Αγωγής, Κώστας Ρόγκας.

Το συντονιστικό όργανο εξηγεί πως η «πρώιμη παρέμβαση απευθύνεται σε νεογνά, βρέφη με σοβαρές αναπτυξιακές δυσκολίες αλλά και στις οικογένειές τους. Ουσιαστικά, όλη η οικογένεια πρέπει να πλαισιωθεί από μια διεπιστημονική ομάδα (φυσικοθεραπευτή, εργοθεραπευτή, λογοθεραπευτή, ψυχολόγο)». Από την μεριά τους οι επαγγελματίες του χώρου διαχρονικά ζητούν τη δημιουργία ενός αποτελεσματικού πλαισίου με εξατομικευμένες  θεραπείες ανάλογα με τις ανάγκες του κάθε παιδιού και των γονέων του.

Επιπρόσθετα χρειάζεται ειδική διαμόρφωσης  καθώς οι οφελούμενοι ενδέχεται να φέρουν πιθανή συννοσηρότητα στους τομείς της επικοινωνίας (ομιλία – λόγος), των γνωστικών ικανοτήτων, της φώνησης και ακοής, της σίτισης και κατάποσης. «Για τηv συγκεκριμένη πολύ σοβαρή παράμετρο όμως, καμία πρόβλεψη δεν υπάρχει στην επίμαχη υπουργική απόφαση» καταγγέλλει το Πανελλήνιο Συντονιστικό Θεραπευτών Ειδικής Αγωγής.

Πηγη: https://virus.com.gr/

Στον  «Κατάλογο συνταγογραφούμενων φαρμακευτικών προϊόντων που καλύπτονται από την κοινωνική ασφάλιση»  ανήκει πλέον το Vericiguat. Πρόκειται για έναν διεγέρτη της διαλυτής γουανυλικής κυκλάσης (sGC), το οποίο ενδείκνυται σε ασθενείς με μειωμένο κλάσμα εξώθησης.

Για το Vericiguat συστήνεται χορήγηση με δόσεις 2,5 mg, 5 mg και 10 mg, αποβλέποντας στη μείωση του κινδύνου καρδιαγγειακού θανάτου και νοσηλείας λόγω καρδιακής ανεπάρκειας. Τη θεραπεία λαμβάνουν ασθενείς με μειωμένο κλάσμα εξώθησης, οι οποίοι έχουν σταθεροποιηθεί μετά από ένα πρόσφατο συμβάν μη αντιρρόπησης, που απαιτεί ενδοφλέβια θεραπεία.

«Παρά τις υπάρχουσες θεραπείες, πολλοί ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια εξακολουθούν να παρουσιάζουν επιδείνωση της νόσου που διαταράσσει τη ζωή τους και προκαλεί συμβάντα απορρύθμισης της καρδιακής ανεπάρκειας, τα οποία οδηγούν σε νοσηλεία ή ενδοφλέβια χορήγηση διουρητικών. Η συνεχιζόμενη επιδείνωση των συμπτωμάτων μετά από τέτοια συμβάντα, είναι μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε στη διαχείριση της καρδιακής ανεπάρκειας, καθώς ένας στους πέντε ασθενείς δεν επιβιώνει για περισσότερα από δύο χρόνια, μετά από ένα τέτοιο συμβάν Επομένως, είναι πολύ ευχάριστο ότι οι ιατροί στην Ελλάδα έχουν πλέον στη διάθεσή τους μια νέα από του στόματος θεραπευτική επιλογή που μπορεί να βοηθήσει τους ασθενείς τους στην αντιμετώπιση της επιδείνωσης της καρδιακής ανεπάρκειας, αλλάζοντας ενδεχομένως την πορεία της νόσου», υποστήριξε  ο Θανάσης Κώτσανης καρδιολόγος, ιατρικός διευθυντής της Bayer Ελλάς και Επικεφαλής Ιατρικού για το Cluster των χωρών του South Mediterranean and Black Sea.

Σύμφωνα με τον γιατρό εκτιμάται ότι ένας στους δύο ασθενείς επανανοσηλεύεται εντός 30 ημερών από την εκδήλωση ενός συμβάντος απορρύθμισης της καρδιακής ανεπάρκειας. Εφόσον η χορήγησή του αποφέρει αποτελέσματα στο πεδίο της θεραπείας και στην ανάγκη εκ νέου νοσηλείας θα αντιμετωπιστούν οι φόβοι των ασθενών και των οικογένειών τους. «Πιστεύουμε ότι η κυκλοφορία του Vericiguat είναι ένα σημαντικό βήμα για τη βελτίωση της διαχείρισης του συνδρόμου της καρδιακής ανεπάρκειας, ενός συνδρόμου που συχνά περιορίζει τη διάρκεια ζωής», κατέληξε ο κ. Κωτσάνης.

Για την ιστορία αναφέρεται πως το «πράσινο φως» δόθηκε για
το Vericiguat από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων (EMA)  λαβάνοντας υπόψη τα αποτελέσματα της εγκριτικής μελέτη φάσης III, VICTORIA, η οποία δημοσιεύτηκε στο The New England Journal of Medicine (NEJM), τον Μάρτιο 2020. Από τη μελέτη προέκυψε ότι το Vericiguat μείωσε σημαντικά τον συνδυασμένο κίνδυνο καρδιαγγειακού θανάτου και νοσηλείας λόγω καρδιακής ανεπάρκειας σε σύγκριση με τη χορήγηση μόνο της βασικής θεραπείας, μετά από ένα συμβάν απορρύθμισης της καρδιακής ανεπάρκειας.

Το Vericiguat αναπτύσσεται από  την Bayer και την MSD (εμπορική ονομασία της Merck & Co., Inc., Kenilworth, NJ, ΗΠΑ).

Πηγη: https://virus.com.gr/

Με υπουργική απόφαση συγκροτείται το Διοικητικό Συμβούλιο του Εθνικού Οργανισμού Φαρμάκων (ΕΟΦ-ΝΠΔΔ). Πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου ορίστηκε ο πρόεδρος του ΕΟΦ, Δημήτρης Φιλίππου.

Στο Διοικητικό Συμβούλιο του ΕΟΦ ορίζονται  τα  εξής μέλη:

1. ΦΙΛΙΠΠΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ του Κωνσταντίνου, επίκουρος καθηγητής Ανατομίας ΕΚΠΑ , μεταβατικός πρόεδρος του ΕΟΦ δυνάμει των διατάξεων του άρ. 108 του Ν. 5043/2023 (ΦΕΚ.91/τ.Α’/13-4-2023) με καθεστώς πλήρους απασχόλησης (άρ. 22 του Ν.4715/2020, ΦΕΚ.149/τ.Α/1-8-2020) , ως Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου (ΑΡΙΘΜΟΣ ΒΕΒΑΙΩΣΗΣ ΕΓΓΡΑΦΗΣ ΣΤΟ ΜΗΤΡΩΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΔΥΝΑΜΙΚΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ: 1274512211/06.11.2019)
2. ΛΥΜΠΕΡΗΣ ΔΙΟΜΗΔΗΣ του Γεωργίου, πτυχιούχος του Τμήματος Μαθηματικών του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου στην Οργάνωση και Διοίκηση Υπηρεσιών Υγείας του Τμήματος Νοσηλευτικής του ΕΚΠΑ, ως Αντιπρόεδρος του Εθνικού Οργανισμού Φαρμάκων (ΕΟΦ) με εκτελεστικά καθήκοντα (ΑΡΙΘΜΟΣ ΒΕΒΑΙΩΣΗΣ ΕΓΓΡΑΦΗΣ ΣΤΟ ΜΗΤΡΩΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΔΥΝΑΜΙΚΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ: 8280661544/28-06-2022)
3. ΓΚΑΣΙΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ του Ευθυμίου , πτυχιούχος Χρηματοοικονομικής και Τραπεζικής Διοικητικής του Πανεπιστημίου Πειραιώς, ως Αντιπρόεδρος Β’ του Εθνικού Οργανισμού Φαρμάκων (ΕΟΦ) με αρμοδιότητα ζητήματα επιστημονικών ερευνών και δράσεων. (ΑΡΙΘΜΟΣ ΒΕΒΑΙΩΣΗΣ ΕΓΓΡΑΦΗΣ ΣΤΟ ΜΗΤΡΩΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΔΥΝΑΜΙΚΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ: 9011410167/23-12-2021)
4. ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗ ΑΘΗΝΑ του Ιωάννη, Λέκτορας Αστικού Δικαίου – Νομική Σχολή Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου, ως τακτικό μέλος του ΔΣ στον ΕΟΦ, με αναπληρώτριά της την ΜΑΚΡΗ ΠΑΝΑΓΙΟΥΛΑ του Παναγιώτη, με ΑΔΤ: Χ132331, Νομικό.
5. ΓΑΖΟΥΛΗ ΜΑΡΙΑ του Βασιλείου, αναπληρώτρια καθηγήτρια Εργαστηρίου Βιολογίας- Ιατρική Σχολή ΕΚΠΑ, ως τακτικό μέλος του ΔΣ του ΕΟΦ, με αναπληρωτή της τον ΡΑΦΤΟΠΟΥΛΟ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ του Γεωργίου, Φαρμακοποιό.

Η θητεία των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου είναι τριετής εξαιρουμένου του προέδρου και των Αντιπροέδρων Α’ και Β’ των οποίων η θητεία συανρτάται της ολοκλήρωσης της διαδικασίας προεπιλογής Αντιπροέδρων Α’ και Β’ κατά περίπτωση.

ΕΟΦ

FEK-2023-Tefxos-B-02611_anty