Κατηγορία: Γενικά

1.350 ασθενείς αναμένουν στην Ελλάδα για ένα ή περισσότερα όργανα

 

 

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Το μεγάλο ερώτημα είναι, αν η μέθοδος θα μπορέσει να επεκτείνει τη ζωή των ασθενών.

Ερευνητές ανακάλυψαν τρόπο ασφαλούς χορήγησης χημειοθεραπείας απευθείας στους όγκους εγκεφάλου. Ελπίζουν οτι πρόκειται για σημαντική εξέλιξη για ασθενείς με μη ιάσιμους καρκίνους.

Η αγωγή αφορά ένα εμφυτεύσιμο σύστημα αντλίας που χορηγεί σταθερά χημειοθεραπεία απευθείας στον όγκο εγκεφάλου.

Ερευνητές το δοκίμασαν σε 5 ασθενείς με υποτροπιάζον γλοιοβλάστωμα.

Ανακάλυψαν ότι το σύστημα μπορούσε να χτυπά τους όγκους με δόσεις χημειοθεραπείας 1.000 φορές υψηλότερες από τη συνήθη χημειοθεραπεία και χωρίς σημαντικές παρενέργειες.

Το μεγάλο ερώτημα είναι, αν θα μπορέσει να επεκτείνει τη ζωή των ασθενών.

Ο Dr. Adam Sonabend, του Northwestern University Feinberg School of Medicine στο Σικάγο δήλωσε ότι σε καρκίνους σε άλλα μέρη του σώματος, η χημειοθεραπεία μπορεί να χρησιμοποιείται για να σκοτώνει καρκινικά κύτταρα που έμειναν πίσω μετά από εγχείρηση. Όμως, στον καρκίνο εγκεφάλου, εμπόδιο είναι ο αιματικός φραγμός του εγκεφάλου.

Έτσι, τα περισσότερα φάρμακα χημειοθεραπείας δεν μπορούν να φθάσουν στον εγκέφαλο. Μόνο το 2% αυτών μπορεί, δήλωσε ο Sonabend και δεν είναι απαραίτητα τα καλύτερα για την αντιμετώπιση του γλοιοβλαστώματος.

Μια μέθοδος που αναπτύχθηκε πριν χρόνια αφορά τη χορήγηση χημειοθεραπείας μέσω καθετήρα που εισάγεται στο κρανίο.

Όμως αυτό έχει περιορισμούς, δήλωσε ο ερευνητής Dr. Jeffrey Bruce, του New York-Presbyterian/Columbia University Irving Medical Center στη Νέα Υόρκη καθώς η μέθοδος θέτει τον ασθενή σε κίνδυνο λοίμωξης Αυτό σημαίνει ότι μπορεί να χορηγηθεί μια μόνο αγωγή πριν απομακρυνθεί ο καθετήρας.

Η ερευνητική ομάδα  ανέπτυξε τρόπο να προσπεράσει το πρόβλημα και εμφύτευσε την αντλία κάτω από το δέρμα.

Η αντλία τοποθετείται στην κοιλιά και συνδέεται με λεπτό καθετήρα που φθάνει στο μέρος του όγκου στον εγκέφαλο. Αυτό επιτρέπει στη χημειοθεραπεία να αντληθεί αργά στον εγκέφαλο με ρυθμό λίγων σταγόνων την ώρα.

Η αντλία ελέγχεται με ασύρματη τεχνολογία και μπορεί να ξαναγεμίσει με φάρμακο μέσω σύριγγας.

Οι ερευνητές επέλεξαν 5 ασθενείς με υποτροπιάζον γλοιοβλάστωμα.

Εμφυτεύτηκε στον καθένα το νέο σύστημα αντλίας με το φάρμακο topotecan.

Η μέθοδος ήταν ασφαλής και εφικτή. Κανείς δεν είχε σοβαρές επιπλοκές και οι ασθενείς μπόρεσαν να επιστρέψουν στην καθημερινότητά τους ενώ η αντλία χορηγούσε το φάρμακο στον όγκο για 4 εβδομάδες. Βιοψίες ιστών πριν και μετά την αγωγή έδειξαν ότι η μέθοδος σκότωνε κύτταρα του όγκου και όχι υγιή.

Δυστυχώς, και οι 5 ασθενείς τελικά υπέκυψαν στη νόσο, έχοντας επιζήσει 1 χρόνο.

Tα ευρήματα δημοσιεύτηκαν στο Lancet Oncology.

Πηγές:
Lancet Oncology.

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Παιδιά με ΔΕΠΥ είχαν μη φυσιολογική συνδεσιμότητα στα εγκεφαλικά δίκτυα που εμπλέκονται με τη διαδικασία επεξεργασίας μνήμης και την ακουστική επεξεργασία, λέπτυνση του φλοιού και σημαντικές μικροδομικές αλλαγές στη λευκή ουσία.

Ερευνητές ανακάλυψαν αλλαγές σε σχεδόν όλες τις περιοχές του εγκεφάλου που εξέτασαν, σε στοιχεία μαγνητικών τομογραφιών  παιδιών με ΔΕΠΥ.

Στα παιδιά περιλαμβάνονταν 1.800 με ΔΕΠΥ- όλα υποβλήθηκαν σε μαγνητική τομογραφία, λειτουργική μαγνητική τομογραφία και απεικόνιση του Τανυστού Διάχυσης.

Παιδιά με ΔΕΠΥ είχαν μη φυσιολογική συνδεσιμότητα στα εγκεφαλικά δίκτυα που εμπλέκονται με την επεξεργασία μνήμης και την ακουστική επεξεργασία, λέπτυνση του φλοιού και σημαντικές μικροδομικές αλλαγές στη λευκή ουσία- ιδιαίτερα στον μετωπιαίο λοβό.

Τα αποτελέσματα της νέας έρευνας σε βιοδείκτες στον εγκέφαλο για τη ΔΕΠΥ με βάση μαγνητικές τομογραφίες 7.805 παιδιών θα παρουσιαστούν την Κυριακή στο συνέδριο Radiological Society of North America.

Η Huang Lin, του Yale School of Medicine, δήλωσε οτι η ερευνητική ομάδα ανακάλυψε αλλαγές σε σχεδόν όλες τις περιοχές του εγκεφάλου που εξέτασε. Σημείωσε ότι ο μετωπιαίος λοβός είναι η περιοχή που εμπλέκεται στην κυριαρχία της παρορμητικότητας και της προσοχής ή στην έλλειψή της-2 από τα κύρια συμπτώματα ΔΕΠΥ.

Πρόσθεσε ότι η έρευνα υπογραμμίζει πως η ΔΕΠΥ είναι νευρολογική διαταραχή με νευροδομικές και λειτουργικές εκδηλώσεις στον εγκέφαλο και όχι μόνο εξωτερικευμένο σύνδρομο συμπεριφοράς.

Οι ερευνητές ένιωσαν έκπληξη από τα ευρήματα, καθώς πολλές προηγούμενες έρευνες είχαν εντοπίσει αλλαγές μόνο σε επιλεγμένες περιοχές του εγκεφάλου.

Πρόσθεσαν, ότι τα ευρήματα ενδεχομένως θα ανοίξουν το δρόμο στη χρήση νευροαπεικονιστικής  μηχανικής μάθησης, που θα βοηθά στη διάγνωση, αντιμετώπιση και παρακολούθηση της διαταραχής-πέρα από την υποκειμενική διάγνωση ενός γιατρού.

Η μηχανική μάθηση καθιστά εφικτή την ανάλυση μεγάλων ποσοτήτων στοιχείων μαγνητικής τομογραφίας.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Μολονότι η σύφιλη έχει θεωρητικά κάπως ξεχαστεί στα γεωγραφικά μας μήκη και πλάτη, η πραγματικότητα έρχεται να την διαψεύσει, καθιστώντας την επικίνδυνη.

Ενα σεξουαλικώς μεταδιδόμενο νόσημα (ΣΜΝ) από το παρελθόν; Λάθος. Ο αριθμός των μολύνσεων έχει αυξηθεί δραματικά τα τελευταία χρόνια. Η ενημέρωση μπορεί να προστατέψει (στη φωτογραφία, επάνω, το βακτήριο Treponema pallidum υπεύθυνο για τη σύφιλη).

Πώς γίνεται αντιληπτή μια λοίμωξη από σύφιλη;

Το «ασφαλές σεξ», κάτι αυτονόητο τη δεκαετία του 1980, όταν έγινε γνωστός ο ιός HIV, φαίνεται να έχει ξεχαστεί. Ειδικά ανάμεσα στους νέους, οι οποίοι δεν βίωσαν τον πανικό που προκλήθηκε από τα πρώτα κρούσματα HIV, υπάρχει έλλειψη ενημέρωσης.

Δεν έχουν όλες οι μολύνσεις τα ίδια συμπτώματα. Συνήθως, ένα έλκος αναπτύσσεται στο σημείο εισόδου του βακτηρίου, το λεγόμενο Treponema pallidum. Μερικές φορές έχει το μέγεθος ενός σπυριού, αλλά μπορεί να φτάσει μέχρι και το ένα εκατοστό.

Στους άνδρες εμφανίζεται στο πέος, στις γυναίκες κολπικά ή στο χείλος του αιδίου. Μπορεί επίσης να σχηματιστεί στην περιοχή του πρωκτού.

«Μερικοί άνθρωποι αναπτύσσουν ένα έλκος στα χείλη του προσώπου ή στη γλώσσα τους. Αλλά μπορεί κανείς επίσης να έχει το βακτήριο στο δάχτυλό του. Αυτό είναι το πρώτο στάδιο της σύφιλης», εξηγεί ο ειδικός για το AIDS, Νόρμπερτ Μπρόκμαϊερ.

Τα πρώτα συμπτώματα συχνά δεν αξιολογούνται σωστά

Πολλοί ασθενείς δεν παίρνουν τα σημάδια στα σοβαρά και μπορεί να σκεφτούν ότι τα συμπτώματα θα υποχωρήσουν από μόνα τους. Το πρόβλημα όμως δεν υποχωρεί από μόνο του, ακόμα κι αν στις περισσότερες περιπτώσεις το έλκος επουλώνεται μετά από περίπου τρεις εβδομάδες.

«Μετά από μια χρονική περίοδο που δεν είναι σαφώς καθορισμένη, εμφανίζεται ένα εξάνθημα επειδή τα παθογόνα έχουν εξαπλωθεί μέσω του αίματος σε όλο το σώμα», εξηγεί ο Μπρόκμαϊερ.

«Αυτό σημαίνει ότι εμφανίζονται πλέον δερματικές αλλαγές σε όλο το σώμα. Κάποιες είναι ερεθισμοί που θυμίζουν σπυράκια, αλλού υπάρχει ξεφλούδισμα, ή κοκκινίλες».

Η σύφιλη περνά από διάφορα στάδια

Τα συνηθισμένα δερματικά εξανθήματα της σύφιλης εντοπίζονται κυρίως στα πέλματα των ποδιών ή στις παλάμες των χεριών.

«Δεν φαγουρίζουν και διαφέρουν αρκετά από ένα αλλεργικό εξάνθημα», εξηγεί ο Μπρόκμαϊερ. Αυτή η φάση είναι το δεύτερο στάδιο της νόσου.

Στην τρίτη φάση η νόσος έχει πολύ σοβαρές επιπτώσεις. Δεν επηρεάζονται μόνο τα εσωτερικά όργανα, όπως τα πνευμόνια, το στομάχι και το συκώτι, αλλά και οι μύες και τα οστά.

Ιδιαίτερα επικίνδυνο είναι όταν σχηματίζεται η λεγόμενη στένωση της αορτικής βαλβίδας, της κύριας δηλαδή αρτηρίας. Σε περίπτωση μάλιστα που αυτή οδηγήσει αργότερα σε ανεύρυσμα αορτής, μπορεί να αποδειχθεί μοιραία.

Η σύφιλη μπορεί να οδηγήσει σε χρόνιες δευτερογενείς ασθένειες

Η σύφιλη είναι μια λεγόμενη συστηματική λοίμωξη η οποία ενδέχεται να έχει μη αναστρέψιμες συνέπειες κατά τη διάρκεια της τέταρτης φάσης.

Αυτές συχνά είναι φλεγμονή στην καρδιά και ενδείξεις παράλυσης – διαταραχές του ήπατος, ασθένειες στα μάτια, ενώ και ο εγκέφαλος μπορεί επίσης να υποστεί βλάβη.

Περίπου το 25 % των ασθενών αναπτύσσουν χρόνια εγκεφαλίτιδα. «Τόσο οι νευρικές οδοί όσο και τα ίδια τα κύτταρα διαταράσσονται», λέει ο Μπρόκμαϊερ.

Θεραπεύεται η σύφιλη;

Οπως και στα περισσότερα ΣΜΝ, καλύτερη προφύλαξη εξακολουθεί να είναι το προφυλακτικό

Η πρώτη αποτελεσματική θεραπεία ήταν η σαλβαρσάνη, μια ένωση αρσενικού που κυκλοφόρησε στην αγορά το 1910. Από το 1943 χρησιμοποιείται η πενικιλίνη. «Ο ιός όμως δείχνει ήδη ανθεκτικότητα σε κάποια άλλα αντιβιοτικά», επισημαίνει ο Μπρόκμαϊερ.

«Εάν το παθογόνο αποκτήσει ανθεκτικότητα στην πενικιλίνη, θα έχουμε ένα πρόβλημα που μπορεί να λυθεί μόνο με μεγάλη προσπάθεια. Επομένως, τώρα είναι η ώρα να αναπτύξουμε και να δοκιμάσουμε εφεδρικά αντιβιοτικά» προσθέτει.

Υπάρχει έλλειψη χρημάτων για εκπαίδευση και θεραπεία

Η σύφιλη έχει κάπως ξεχαστεί στα γεωγραφικά μας μήκη και πλάτη. Αυτό είναι που την κάνει και επικίνδυνη, γιατί στην πραγματικότητα δεν έχει εξαφανιστεί.

Η εκπαίδευση, η συμβουλευτική ιατρική, η έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία είναι τα πιο σημαντικά μέτρα για να τεθεί επιτέλους υπό έλεγχο η επικίνδυνη λοιμώδης νόσος.

Η καλύτερη προφύλαξη εξακολουθεί να είναι το προφυλακτικό. Αυτό ισχύει για όλα τα σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα. Και επίσης προστατεύει από τη μόλυνση από τον ιό HIV.

Απαιτείται όμως και έργο ευαισθητοποίησης. Ως εκ τούτου, οι πληροφόρηση βρίσκεται στην κορυφή της λίστας, αλλά η προσπάθεια πρέπει να εντατικοποιηθεί, κάνει έκκληση ο Μπρόκμαϊερ.

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Οι ερευνητές βρήκαν έναν τρόπο να παρέχουν με ασφάλεια μια σταθερή παροχή χημειοθεραπείας απευθείας στους όγκους του εγκεφάλου – κάτι που ελπίζουν ότι θα είναι μια σημαντική πρόοδος για ασθενείς με ανίατους καρκίνους.

Οι ερευνητές βρήκαν έναν τρόπο να παρέχουν με ασφάλεια μια σταθερή παροχή χημειοθεραπείας απευθείας στους όγκους του εγκεφάλου – κάτι που ελπίζουν ότι θα είναι μια σημαντική πρόοδος για ασθενείς με ανίατους καρκίνους.

Η τεχνολογία εξελίσσει τις χημειοθεραπείες

Η θεραπεία περιλαμβάνει ένα εμφυτεύσιμο σύστημα αντλίας που παρέχει μια σταθερή σταγόνα χημειοθεραπείας κατευθείαν στον όγκο του εγκεφάλου. Οι ερευνητές το δοκίμασαν σε πέντε ασθενείς που είχαν υποτροπιάζον γλοιοβλάστωμα, μια ιδιαίτερα θανατηφόρα μορφή όγκου στον εγκέφαλο. Βρήκαν ότι το σύστημα ήταν σε θέση να χτυπήσει όγκους ασθενών με δόσεις χημειοθεραπείας που ήταν 1.000 φορές υψηλότερες από ό,τι είναι δυνατό με την παραδοσιακή χημειοθεραπεία. Και δεν υπήρξαν σημαντικές παρενέργειες.

Το μεγάλο αναπάντητο ερώτημα, είπαν οι ειδικοί, είναι εάν η προσέγγιση μπορεί τελικά να παρατείνει τη ζωή των ανθρώπων. Το γλοιοβλάστωμα είναι ένας επιθετικός καρκίνος του εγκεφάλου που διαγιγνώσκεται σε περίπου 12.000 Αμερικανούς κάθε χρόνο, σύμφωνα με την American Brain Tumor Association. Οι ενήλικες με τη νόσο ζουν συνήθως για περίπου 15 μήνες μετά τη διάγνωση. Ο γερουσιαστής Edward Kennedy και ο John McCain πέθαναν και οι δύο από την ασθένεια.

Το γλοιοβλάστωμα είναι πολύ δύσκολο να αντιμετωπιστεί για διάφορους λόγους. Πρώτον, δεν μπορεί να αφαιρεθεί πλήρως με χειρουργική επέμβαση, επειδή ο όγκος έχει επεκτάσεις που μοιάζουν με δάχτυλα που συνυφαίνονται με τον φυσιολογικό εγκεφαλικό ιστό. «Δεν υπάρχει πραγματικό όριο μεταξύ του σημείου έναρξης του όγκου και της έναρξης του υγιούς εγκεφαλικού ιστού», δήλωσε ο Δρ Adam Sonabend, αναπληρωτής καθηγητής νευρολογικής χειρουργικής στο Northwestern University Feinberg School of Medicine στο Σικάγο.

Η χειρουργική επέμβαση γίνεται τακτικά, είπε, για την αφαίρεση όσο το δυνατόν περισσότερου όγκου και τον έλεγχο των συμπτωμάτων των ασθενών. Αλλά ο καρκίνος συνεχώς μεγαλώνει ξανά. Με καρκίνους σε άλλα μέρη του σώματος, η χημειοθεραπεία ή άλλοι τύποι φαρμάκων μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να σκοτώσουν τα καρκινικά κύτταρα που έχουν μείνει πίσω μετά την επέμβαση. Αλλά υπάρχει ένα σημαντικό εμπόδιο για να γίνει αυτό με τον καρκίνο του εγκεφάλου: ο αιματοεγκεφαλικός φραγμός.

Ο αιματοεγκεφαλικός φραγμός είναι ένα όριο εξειδικευμένων κυττάρων που εμποδίζει τις τοξικές ουσίες να περάσουν στον εγκέφαλο. Αυτό είναι καλό, αλλά σημαίνει επίσης ότι τα περισσότερα φάρμακα χημειοθεραπείας δεν μπορούν να φτάσουν στον εγκέφαλο. Μόνο περίπου το 2% μπορεί να το κάνει, είπε ο Sonabend, και δεν είναι απαραίτητα τα καλύτερα φάρμακα για τη θεραπεία του γλοιοβλαστώματος.

Οι ερευνητές έχουν αναζητήσει εδώ και καιρό έναν τρόπο να ξεπεράσουν αυτό το πρόβλημα. Μια προσέγγιση, που αναπτύχθηκε για πρώτη φορά πριν από χρόνια, είναι η χορήγηση με βελτιωμένη μεταφορά — όπου η χημειοθεραπεία χορηγείται μέσω ενός καθετήρα που εισάγεται μέσω του κρανίου. Αλλά αυτό παρουσιάζει τους δικούς του περιορισμούς, είπε ο συγγραφέας της μελέτης Δρ Τζέφρι Μπρους, καθηγητής και νευροχειρουργός στο Ιατρικό Κέντρο Irving του Πανεπιστημίου New York-Presbyterian/Columbia στη Νέα Υόρκη.

Ο καθετήρας, ο οποίος είναι προσαρτημένος σε μια εξωτερική αντλία που αναδεύει τη χημειοθεραπεία, θέτει τους ασθενείς σε κίνδυνο μόλυνσης. Αυτό σημαίνει ότι μπορεί να χορηγήσει μόνο μία μόνο θεραπεία πριν πρέπει να αφαιρεθεί ο καθετήρας. Έτσι ο Bruce και οι συνεργάτες του ανέπτυξαν έναν τρόπο να παρακάμψουν αυτό το πρόβλημα. «Εμφυτεύσαμε την αντλία κάτω από το δέρμα», είπε.

Η αντλία, η οποία τοποθετείται στην κοιλιακή χώρα, συνδέεται με έναν λεπτό καθετήρα που είναι τοποθετημένος με σπείρωμα στη θέση του όγκου στον εγκέφαλο. Αυτό επιτρέπει στη χημειοθεραπεία να διοχετεύεται αργά στον εγκέφαλο — με ρυθμό μερικών σταγόνων την ώρα, είπε ο Bruce. Η αντλία ελέγχεται με ασύρματη τεχνολογία, εξήγησε, και μπορεί να ξαναγεμιστεί με φάρμακα χρησιμοποιώντας μια σύριγγα.

Για την τρέχουσα μελέτη, η ομάδα του Bruce στρατολόγησε πέντε ασθενείς των οποίων το γλοιοβλάστωμα είχε αναπτυχθεί ξανά μετά την αρχική τους θεραπεία. Μόλις η ασθένεια υποτροπιάσει, είπε ο Bruce, οι ασθενείς συνήθως ζουν μόνο τρεις έως τέσσερις μήνες. Σε κάθε ασθενή εμφυτεύτηκε το νέο σύστημα αντλίας, εξοπλισμένο με το χημειο φάρμακο τοποτεκάνη (Hycamtin).

Η προσέγγιση ήταν ασφαλής και εφικτή, είπε ο Bruce. Κανένας από τους ασθενείς δεν είχε σοβαρές επιπλοκές και ήταν σε θέση να κάνουν τις κανονικές καθημερινές τους ρουτίνες ενώ η αντλία παρέδιδε χημειοθεραπεία στους όγκους τους για τέσσερις εβδομάδες. Οι βιοψίες ιστών που ελήφθησαν πριν και μετά τη θεραπεία έδειξαν ότι σκότωνε τα καρκινικά κύτταρα ενώ φύλαγε τα υγιή, είπε ο Bruce.

Δυστυχώς, και οι πέντε ασθενείς τελικά υπέκυψαν στη νόσο τους, αφού τυπικά επιβίωσαν για ένα χρόνο. Ο Sonabend, ο οποίος δεν συμμετείχε στην έρευνα, χαρακτήρισε τα πρώτα ευρήματα “ενθαρρυντικά”, δείχνοντας την ασφάλεια και τη σκοπιμότητα του εμφυτευμένου συστήματος. Όμως, επειδή η μελέτη ήταν τόσο μικρή και δεν είχε καμία ομάδα σύγκρισης που δεν είχε τη θεραπεία, είναι αδύνατο να πούμε εάν επέκτεινε τη ζωή των ασθενών, είπε ο Sonabend.

Ο Bruce συμφώνησε και είπε ότι θα χρειαστούν περαιτέρω μελέτες για να αποδειχθεί το πλεονέκτημα επιβίωσης — συμπεριλαμβανομένων μελετών ασθενών με πρόσφατα διαγνωσμένο, αντί για υποτροπιάζον, γλοιοβλάστωμα. Θεωρητικά, είπε ο Bruce, το εμφύτευμα θα μπορούσε να παρέχει μια σειρά φαρμάκων ή πολλά φάρμακα ταυτόχρονα. Αυτό είναι σημαντικό, είπαν και οι δύο γιατροί, επειδή τα γλοιοβλαστώματα ποικίλλουν ευρέως από τον έναν ασθενή στον άλλο και κανένα φάρμακο δεν αναμένεται να είναι μια μαγική σφαίρα.

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Εμβολιασμός: Χρειάζονται πρόσθετες προσπάθειες για την εκ νέου δέσμευση πληθυσμών σε κίνδυνο και την ανάκτηση προληπτικών υπηρεσιών που χάθηκαν κατά τη διάρκεια της πανδημίας.

Τα μηνύματα ευαισθητοποίησης που παραδίδονται στους ασθενείς με αρχεία υγείας αυξάνουν τα ποσοστά προγραμματισμού και ολοκλήρωσης επισκέψεων σε καλά παιδιά και λήψης του εμβολίου για τον COVID-19, σύμφωνα με μια μελέτη που δημοσιεύτηκε διαδικτυακά στις 18 Νοεμβρίου στο JAMA Network Open.

Ενημέρωση για τον εμβολιασμό

Η Anne E. Berset, από το Ιατρικό Κέντρο του Νοσοκομείου Παίδων του Cincinnati, και οι συνεργάτες της εξέτασαν την αποτελεσματικότητα των μηνυμάτων ενημέρωσης της πύλης ασθενών, με και χωρίς την ημερομηνία της τελευταίας φροντίδας σε καλά παιδιά, σχετικά με τον προγραμματισμό και την ολοκλήρωση των επισκέψεων σε καλά παιδιά και την ολοκλήρωση της εμβολιασμοί εντός δύο εβδομάδων. Η ανάλυση περιελάμβανε 945 συμμετέχοντες που ανατέθηκαν τυχαία στις ομάδες τυπικού μηνύματος, προσαρμοσμένου μηνύματος ή χωρίς μήνυμα (ελέγχου).

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα ποσοστά προγραμματισμού ήταν 18,4 τοις εκατό στην ομάδα τυπικών μηνυμάτων (προσαρμοσμένη αναλογία κινδύνου [aRR], 1,97) και 14,9 τοις εκατό στην ομάδα προσαρμοσμένων μηνυμάτων (aRR, 1,57) έναντι της ομάδας ελέγχου (9,5 τοις εκατό). Ομοίως, τα ποσοστά ολοκλήρωσης επισκέψεων σε καλή φροντίδα παιδιών ήταν υψηλότερα στην ομάδα τυπικών μηνυμάτων (aRR, 1,92) και στην ομάδα προσαρμοσμένων μηνυμάτων (aRR, 1,52) έναντι της ομάδας ελέγχου. Τα ποσοστά λήψης του εμβολίου COVID-19 μεταξύ των επιλέξιμων παιδιών ήταν 16,7 τοις εκατό στην ομάδα τυπικών μηνυμάτων έναντι 4,8 τοις εκατό στην ομάδα προσαρμοσμένων μηνυμάτων (aRR, 3,41) και 3,7 τοις εκατό στην ομάδα ελέγχου (aRR, 4,84).

«Χρειάζονται πρόσθετες προσπάθειες για την εκ νέου δέσμευση πληθυσμών σε κίνδυνο και την ανάκτηση προληπτικών υπηρεσιών που χάθηκαν κατά τη διάρκεια της πανδημίας», γράφουν οι συγγραφείς.

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Οι ασθενείς που δεν έχουν κάποιον στο πλευρό τους σαν παρηγοριά μετά από μια χειρουργική επέμβαση κινδυνεύουν μέχρι και να χάσουν τη ζωή τους σύμφωνα με νεότερη μελέτη

Το αίσθημα της μοναξιάς θα μπορούσε πραγματικά να στοιχίσει τη ζωή των ηλικιωμένων που έχουν υποβληθεί σε κάποια χειρουργική επέμβαση.

Όπως συμπέρανε νεότερη μελέτη που δημοσιεύτηκε στο JAMA Surgery, οι ηλικιωμένοι ενήλικες που υποβάλλονται σε επείγουσες ή αναγκαίες επεμβάσεις και αισθάνονται μοναξιά, έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες να καταλήξουν μέσα σε 30 μέρες.

Η έρευνα, με επικεφαλής τη δρ. Mary R. Shen από το Center for Healthcare Outcomes and Policy στο Ann Arbor του Μίσιγκαν, επικεντρώθηκε σε στοιχεία 4.453 ηλικιωμένων ενηλίκων, με μέση ηλικία τα 75 έτη, για να διαπιστωθεί εάν η μοναξιά σχετίζεται με τη μετεγχειρητική θνησιμότητα. Χρησιμοποίησαν δεδομένα από τη μελέτη Health and Retirement Study. Συνολικά, το 14,0% των ασθενών υποβλήθηκε σε κάποια επείγουσα χειρουργική επέμβαση.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι το μη προσαρμοσμένο ποσοστό θνησιμότητας 30 ημερών ήταν 1,8% (0,9% και 7,4% στην ομάδα των εκλεκτικών και μη εκλεκτικών χειρουργικών επεμβάσεων, αντίστοιχα). Μεταξύ των ασθενών που υποβλήθηκαν σε εκλεκτική χειρουργική επέμβαση, η μοναξιά δεν σχετιζόταν με υψηλότερες πιθανότητες θανάτου στις 30 ημέρες.

Ωστόσο, όσοι υποβλήθηκαν σε μια επείγουσα χειρουργική επέμβαση διέτρεχαν τις υψηλότερες πιθανότητες θανάτου μέσα στις 30 ημέρες μετά το χειρουργείο.

«Ο επιπολασμός της μοναξιάς μεταξύ των ηλικιωμένων ατόμων και η συσχέτισή της με τη θνησιμότητα μετά από μια χειρουργική επέμβαση που δεν μπορεί να αναβληθεί υπογραμμίζει την ανάγκη για ενισχυμένη μετεγχειρητική υποστήριξη αυτών των ασθενών», καταλήγουν οι συγγραφείς της μελέτης.

 

 

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Ο FDA προειδοποιεί με βάση προκαταρκτικά στοιχεία για «σημαντικό κίνδυνο» σοβαρής και συμπτωματικής υπασβεστιαιμίας και σοβαρών συνεπειών που σχετίζονται με ασυνήθιστα χαμηλά επίπεδα ασβεστίου σε άτομα που υποβάλλονται σε θεραπεία αιμοκάθαρσης και λαμβάνουν το φάρμακο για την οστεοπόρωση denosumab (Prolia). Ο οργανισμός στέλνει σήμα κινδύνου ακόμη για νοσηλείες και θανάτους.

Στην ανακοίνωσή του, ο FDA συμβούλευσε τους κλινικούς γιατρούς να διασφαλίζουν ότι τα άτομα που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση και λαμβάνουν Prolia να λαμβάνουν επαρκή συμπληρώματα ασβεστίου και βιταμίνης D και υποβάλλονται σε συχνή παρακολούθηση του ασβεστίου στο αίμα, «ενδεχομένως συχνότερα από ό,τι ήδη διεξάγεται», γεγονός που «μπορεί να συμβάλει στη μείωση της πιθανότητας ή της σοβαρότητας αυτών των κινδύνων».

Ο οργανισμός κάλεσε επίσης τους κλινικούς γιατρούς να «συμβουλεύουν τους ασθενείς που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση να αναζητήσουν αμέσως βοήθεια εάν εμφανίσουν συμπτώματα υπασβεστιαιμίας». Τέτοια είναι το ασυνήθιστο μυρμήγκιασμα ή μούδιασμα στα χέρια, τα χέρια, τα πόδια ή τα πέλματα, επώδυνους μυϊκούς σπασμούς ή κράμπες, σπασμούς των φωνητικών χορδών ή των πνευμόνων που προκαλούν δυσκολία στην αναπνοή, εμετό, επιληπτικές κρίσεις ή ακανόνιστο καρδιακό ρυθμό.

Συγκεκριμένα, συνιστάται στους ασθενείς να παρακολουθούν αυτά τα συμπτώματα και να ενημερώνουν τον γιατρό τους εάν εμφανιστούν. Ο οργανισμός συμβούλευσε επίσης τους ασθενείς που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση και λαμβάνουν Prolia να μην διακόψουν τον παράγοντα από μόνοι τους, χωρίς πρώτα να συζητήσουν αυτό το βήμα με τον γιατρό τους. Ο FDA συμβούλευσε επίσης τους γιατρούς και τους ασθενείς να επικοινωνούν με τον οργανισμό σχετικά με επεισόδια παρενεργειών από το Prolia (ή άλλα φάρμακα) μέσω του προγράμματος MedWatch του FDA.

Ο FDA αποσαφήνισε ότι προέβη στην προειδοποίηση λόγω «της συχνότητας και της σοβαρότητας» του κινδύνου για υπασβεστιαιμία και των συνεπαγόμενων επιπλοκών. Ο οργανισμός σημείωσε ότι ο κίνδυνος φαίνεται να είναι πιο έντονος για τα άτομα που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση και λαμβάνουν επίσης Prolia, αλλά ο κίνδυνος μπορεί επίσης να επεκταθεί σε άτομα με προχωρημένη νεφρική νόσο που δεν υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση.

Ο συναγερμός προήλθε από τα «ενδιάμεσα αποτελέσματα» μιας εν εξελίξει μελέτης ασφάλειας του Prolia, την οποία ο FDA απαίτησε από την κατασκευάστρια εταιρεία του παράγοντα, την Amgen, να εκτελέσει όταν ο οργανισμός ενέκρινε για πρώτη φορά την κυκλοφορία του denosumab στις ΗΠΑ το 2010. Ο FDA δήλωσε ότι η επανεξέταση αυτών των ενδιάμεσων αποτελεσμάτων υποδηλώνει αυξημένο κίνδυνο υπασβεστιαιμίας με το Prolia σε ασθενείς με προχωρημένη νεφρική νόσο.

Επιπλέον, οι αναφορές ανεπιθύμητων συμβάντων που υποβλήθηκαν στον FDA υπέδειξαν σε μια ξεχωριστή, εσωτερική μελέτη ότι οι ασθενείς που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση και λαμβάνουν θεραπεία με Prolia διατρέχουν «σημαντικό κίνδυνο για σοβαρή και συμπτωματική υπασβεστιαιμία, συμπεριλαμβανομένης της νοσηλείας και του θανάτου».

 

 

Πηγη: https://virus.com.gr/

Ειδικότερα, όπως καταδεικνύει μελέτη που δημοσιεύθηκε στο «PLOS ONE» τα άτομα που εξακολουθούν να έχουν συμπτώματα κορονοϊού, αντιμετωπίζουν καθημερινά δυσκολίες στην ζωή τους.

Επιστήμονες από την Ιατρική Σχολή του Hull York στη Βρετανία, εφάρμοσε μια διαδικτυακή ανώνυμη έρευνα η οποία περιείχε ένα τεστ μνήμης που μπορούσε να συμπληρωθεί γρήγορα χρησιμοποιώντας smartphones, tablet’s και laptops.

Οι περισσότεροι ασθενείς με Covid-19 βιώνουν την λεγόμενη «εγκεφαλική ομίχλη», ένα είδος γνωστικής δυσλειτουργίας που περιλαμβάνει προβλήματα μνήμης, αδυναμία συγκέντρωσης και εκτέλεσης καθημερινών εργασιών. 

Επίσης, υπάρχει ακόμη ανησυχία σχετικά με τη Long Covid, κατά την οποία οι άνθρωποι υποφέρουν από συμπτώματα, μήνες μετά τη νόσηση.

Η έρευνα ξεκίνησε από τις 8 Δεκεμβρίου 2020 και κράτησε μέχρι και τις 5 Ιουλίου 2021, στην οποία και συμμετείχαν 5.400 άτομα.

Το 68,6% μάλιστα των ερωτηθέντων απάντησε πως δεν είχε νοσήσει ποτέ από Covid-19, ενώ το 31,4% απάντησε πως είχαν ασθενήσει από την νόσο.

Με βάση τα ευρήματα αυτά οι επιστήμονες διαπίστωσαν πως τα άτομα που είχαν νοσήσει από Covid-19 είχαν χαμηλότερες βαθμολογίες στο τεστ μνήμης σε σχέση με εκείνα που δεν είχαν νοσήσει.

Οι παράγοντες που επηρέασαν σημαντικά τις βαθμολογίες ήταν το στάδιο Covid-19, η ηλικία, ο χρόνος μετά τη νόσηση και το κατά πόσον τα άτομα βίωναν μακροχρόνια συμπτώματα.

Οι βαθμολογίες για όλες τις ηλιακές ομάδες που είχαν νοσήσει από Covid-19 ήταν σημαντικά χαμηλότερες σε σχέση με τους συμμετέχοντες που δεν είχαν νοσήσει. Ειδικότερα,πιο πολυ από την ηλικία των 25 και άνω.

Οι επιστήμονες διαπίστωσαν επίσης ότι οι βαθμολογίες βελτιώθηκαν σταδιακά κατά τη διάρκεια μιας περιόδου 17 μηνών μετά τη νόσηση. Ωστόσο, τα άτομα με μακροχρόνια συμπτώματα, συνέχισαν να παρουσιάζουν χαμηλότερες βαθμολογίες.

Τι νευρολογικές συνέπειες είχε

«Αν και είναι γνωστό ότι ο Covid-19 επηρεάζει το αναπνευστικό σύστημα, αυτό που ίσως είναι λιγότερο γνωστό, είναι ότι μπορεί να έχει και νευρολογικές συνέπειες και να επηρεάσει τις γνωστικές λειτουργίες, όπως η μνήμη», δήλωσε η δρ Χάιντι Μπέισελερ, Ανώτερος Λέκτορας στις Επιστήμες Απεικόνισης στο Hull York Medical School και κύρια συγγραφέας της μελέτης.

«Θέλαμε να αναπτύξουμε μια έρευνα που θα αφορούσε όσο το δυνατόν ευρύτερο κοινό, ώστε να μας επιτρέψει να αξιολογήσουμε γρήγορα τον αντίκτυπο του Covid-19 ειδικά στη λειτουργία της εργασιακής μνήμης», πρόσθεσε ο δρ Αζίζ Ασγκάρ, Ανώτερος Λέκτορας νευροεπιστημών στην Ιατρική Σχολή Hull York και συν-συγγραφέας της μελέτης.

Η εργασιακή μνήμη είναι μια μορφή βραχυπρόθεσμης μνήμης η οποία μας επιτρέπει να αποθηκεύουμε και να ανακτούμε πληροφορίες κατά την εκτέλεση μιας εργασίας, όπως η επίλυση προβλημάτων, η ανάγνωση και η συνομιλία. Ο αντίκτυπος που έχει σε ένα άτομο η μειωμένη λειτουργία της εργασιακής μνήμης είναι σημαντικός.

«Αυτό που καταδεικνύει η μελέτη είναι ότι ο Covid-19 επηρεάζει αρνητικά τη λειτουργία της εργασιακής μνήμης ή της βραχυπρόθεσμης μνήμης, αλλά μόνο σε ενήλικες ηλικίας 25 ετών και άνω», σημείωσε η δρ Μπέισελερ.

«Ενώ η έρευνα δείχνει ότι η λειτουργία της μνήμης μπορεί να ανακάμψει με την πάροδο του χρόνου, τα ευρήματά μας δείχνουν ότι τα άτομα με συνεχιζόμενα συμπτώματα μπορεί να αντιμετωπίζουν δυσκολίες με τη βραχυπρόθεσμη μνήμη τους», πρόσθεσε η ερευνήτρια.

«Τα αποτελέσματα αυτά θα ενημερώσουν την τρέχουσα κλινική πρακτική σχετικά με τον τρόπο αξιολόγησης της δυσλειτουργίας της μνήμης σε ασθενείς με Covid-19. Δεδομένου ότι η έρευνα και το τεστ μνήμης μπορεί να συμπληρωθούν γρήγορα, θα μπορούσαν επίσης να χρησιμοποιηθούν σε ασθενείς που έχουν περιορισμένη διάρκεια διατήρηση της προσοχής ή σε ασθενείς με άλλες παθήσεις που επηρεάζουν τη μνήμη, όπως η άνοια», δήλωσε ο δρ Αμπαγιόμι Σαλάου, σύμβουλος Ιατρικής Αποκατάστασης στο Πανεπιστήμιο Hull.

 

 

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Σημαντική  πρόσθετη προστασία έναντι συμπτωματικής λοίμωξης από SARS-CoV-2 παρέχουν τα νέα διδύναμα εμβόλια Pfizer/BioNTesch και Moderna σε άτομα που είχαν προηγουμένως λάβει 2, 3 ή 4 δόσεις μονοδύναμου εμβολίου, σύμφωνα με μελέτη των CDC. Λόγω της εξασθένησης της ανοσίας των μονοδύναμων δόσεων, το όφελος του δισθενούς αναμνηστικού αυξήθηκε με το χρόνο που μεσολάβησε από τη λήψη της πιο πρόσφατης δόσης μονοδύναμου εμβολίου.

Στην μελέτη διερευνήθηκε η αποτελεσματικότητα των δισθενών (Omicron BA.4/BA.5 -περιέχοντας) αναμνηστικό σκεύασμα κατά της συμπτωματικής λοίμωξης από τον SARS-CoV-2 και εξετάστηκε χρησιμοποιώντας δεδομένα από το εθνικό πρόγραμμα δοκιμών SARS-CoV-2 στις ΗΠΑ για την αύξηση της πρόσβασης της κοινότητας στις εξετάσεις (Increasing Community Access to Testing – ICATT).

Συνολικά μελετήθηκαν 360.626 δοκιμές ενίσχυσης νουκλεϊκών οξέων (NAAT) σε ενήλικες ηλικίας  άνω των 18 ετών, οι οποίοι ανέφεραν συμπτώματα συμβατά με τον COVID-19 κατά τη στιγμή της εξέτασης και δεν είχαν ανοσοκατασταλτικές καταστάσεις. Η σχετική αποτελεσματικότητα του εμβολίου (rVE) μιας αναμνηστικής δόσης δισθενούς εμβολίου σε σύγκριση με εκείνη περισσότερων των δυο δόσεων μονοδύναμου εμβολίου μεταξύ ατόμων για τα οποία είχαν παρέλθει 2-3 μήνες και άνω 8 μήνες από την τελευταία μονοδύναμη δόση ήταν 30% και 56% μεταξύ ατόμων ηλικίας 18-49 ετών, 31% και 48% μεταξύ ατόμων ηλικίας 50-64 ετών και 28% και 43% μεταξύ ατόμων ηλικίας άνω των 65 ετών, αντίστοιχα. Το μεγαλύτερο όφελος είχε η ηλικιακή ομάδα 18-49 ετών. Αξιοσημείωτο ότι η αποτελεσματικότητα δεν διέφερε μεταξύ των ατόμων που έλαβαν 2 ή 3 προηγούμενες δόσεις μονοδύναμου εμβολίου. Η βελτιωμένη αποτελεσματικότητα πέφτει στο 28% έως 31%, όταν οι αναμνηστικές δόσεις γίνονται μόνο δύο έως τρεις μήνες μετά τον προηγούμενο εμβολιασμό.

Οι  ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι αναμνηστικές δόσεις του δισθενούς mRNA παρέχουν πρόσθετη προστασία έναντι του συμπτωματικού SARS-CoV-2 σε ανοσοκατασταλμένα άτομα που είχαν προηγουμένως λάβει μόνο μονοδύναμο εμβόλιο, με τα σχετικά οφέλη να αυξάνονται όσο αυξάνεται ο χρόνος από τη λήψη της πιο πρόσφατης δόσης μονοδύναμου εμβολίου. Η επικαιροποίηση του εμβολιασμού κατά του COVID-19, συμπεριλαμβανομένης της λήψης μιας αναμνηστικής δόσης του δισθενούς εμβολίου όταν είναι επιλέξιμη, είναι ζωτικής σημασίας για τη μεγιστοποίηση της προστασίας έναντι του COVID-19.

 

 

 

 

Πηγη: https://virus.com.gr/