Κατηγορία: Γενικά

Η γήρανση εγκεφάλου αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης νευρολογικών και ψυχικών παθήσεων.

Νέα μελέτη με πάνω από 27,000 ενήλικες που δημοσιεύθηκε τον Σεπτέμβριο του 2025 στο EBioMedicine (Lancet group) έδειξε ότι οι κακές συνήθειες ύπνου συνδέονται με επιταχυνόμενη γήρανση του εγκεφάλου, με τη φλεγμονή να παίζει σημαντικό ρόλο σε αυτή τη διαδικασία.

Η έρευνα αυτή έδειξε ότι τα άτομα με ανθυγιεινές συνήθειες ύπνου παρουσίαζαν εγκεφαλική γήρανση έως και ενός έτους σε σύγκριση με τη βιολογική τους ηλικία.

Η Καθηγήτρια Θεραπευτικής – Επιδημιολογίας – Προληπτικής Ιατρικής, Παθολόγος (Θεραπευτική Κλινική Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ, Νοσοκομείο Αλεξάνδρα) Θεοδώρα Ψαλτοπούλου, η Αλεξάνδρα Σταυροπούλου (Βιολόγος) και η Σόνια Μαραβελάκη (Βιολόγος) αναφέρουν ότι τα ευρήματα ενισχύουν τις αυξανόμενες ενδείξεις ότι οι διαταραχές ύπνου μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο άνοιας και άλλων νευρολογικών παθήσεων αργότερα στη ζωή.

Ο ύπνος είναι θεμελιώδης για πολλές ζωτικές λειτουργίες του οργανισμού – από την απομάκρυνση τοξικών ουσιών στον εγκέφαλο έως την εδραίωση της μνήμης. Ωστόσο, με την ηλικία, οι διαταραχές ύπνου εμφανίζονται συχνότερα. Έρευνες έχουν ήδη δείξει μια αμφίδρομη σχέση: οι εγκεφαλικές αλλοιώσεις που σχετίζονται με τη νόσο Αλτσχάιμερ μπορούν να απορρυθμίσουν τον κύκλο ύπνου-αφύπνισης, αλλά και οι ίδιες οι διαταραχές φαίνεται να επιταχύνουν τις διεργασίες που οδηγούν σε γνωστική έκπτωση.

Γήρανση εγκεφάλου: Πώς μπορεί να προληφθεί
Η μελέτη έδειξε ότι για κάθε μείωση κατά μία μονάδα στη «βαθμολογία υγιούς ύπνου» –μέτρο που συνυπολόγιζε πέντε στοιχεία: χρονότυπο, διάρκεια ύπνου, αϋπνία, ρογχοπάθεια (ροχαλητό) και υπνηλία την ημέρα– ο εγκέφαλος φαινόταν περίπου μισό έτος πιο γηραιός.

Κατά μέσο όρο, όσοι είχαν μέτρια ποιότητα ύπνου είχαν εγκεφάλους 0,6 έτη γηραιότερους, ενώ όσοι δήλωσαν κακή ποιότητα ύπνου είχαν εγκεφάλους περίπου ένα έτος γηραιότερους από την πραγματική τους ηλικία. Οι διαφορές αυτές μπορεί να φαίνονται μικρές, αλλά σε βάθος χρόνου μπορούν να επηρεάσουν ουσιαστικά την υγεία του εγκεφάλου.

Οι εξετάσεις αίματος έδειξαν ότι δείκτες φλεγμονής, όπως ο αριθμός λευκών αιμοσφαιρίων, εξηγούσαν πάνω από το 10% της σύνδεσης ανάμεσα στις διαταραχές ύπνου και στη μεγαλύτερη ηλικία εγκεφάλου.
Συμπέρασμα

Το αποτέλεσμα αυτό συμφωνεί με προηγούμενες μελέτες που δείχνουν ότι οι διαταραχές ύπνου προκαλούν φλεγμονή σε όλο το σώμα, η οποία με τη σειρά της συμβάλλει σε παθήσεις όπως εγκεφαλικά επεισόδια, νόσο Αλτσχάιμερ και άλλες μορφές νευροεκφυλισμού. Επιπλέον, άλλοι πιθανοί μηχανισμοί είναι επίσης σημαντικοί.

Σε αντίθεση με τους γενετικούς κινδύνους, βελτιώνοντας τις συνήθειες ύπνου υπάρχει η ελπίδα να επιβραδυνθεί η γήρανση του εγκεφάλου και να μειωθεί ο κίνδυνος άνοιας.

Μελλοντικές μελέτες θα πρέπει να διερευνήσουν αν παρεμβάσεις, όπως η αντιμετώπιση της αϋπνίας ή της υπνικής άπνοιας, καθώς και η υιοθέτηση μιας πιο υγιεινής ρουτίνας στον ύπνο, μπορούν να διατηρήσουν τον εγκέφαλο «νεότερο» για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.

Προς το παρόν, οι ειδικοί συνιστούν να δίνουμε προτεραιότητα στον ύπνο: να κοιμόμαστε 7–9 ώρες κάθε βράδυ, να διατηρούμε σταθερό ωράριο και να περιορίζουμε καφέ, αλκοόλ και οθόνες πριν τον ύπνο. Καθώς συσσωρεύονται νέα επιστημονικά δεδομένα, ένα πράγμα γίνεται σαφές: ο ύπνος δεν είναι απλώς ξεκούραση. Είναι ένα από τα πιο ισχυρά «όπλα» που διαθέτουμε για να προστατεύσουμε τον εγκέφαλό μας από την πρόωρη γήρανση.

ΠΗΓΗ: ΕΚΠΑ

 

Πηγη: https://www.healthreport.gr

Κυρίαρχο ρόλο στην ιατρική επιστήμη έχει αρχίσει να λαμβάνει η τεχνητή νοημοσύνη. Ήδη σε πολλές ειδικότητες, τα πιο σύγχρονα τεχνολογικά εργαλεία αξιοποιούνται μέσω ειδικών προγραμμάτων, προκειμένου να διευκολύνονται οι γιατροί σε επεμβάσεις αλλά και διαγνώσεις.

Η Ιατρική περνά πλέον σε άλλο επίπεδο αφού έχει σύμμαχο την σύγχρονη τεχνολογία με την τεχνητή νοημοσύνη. Παρότι αρχικά υπήρχε ανησυχία στον ιατρικό κόσμο ότι μπορεί η ΑΙ να αντικαταστήσει τον ανθρώπινο παράγοντα, φαίνεται ότι στη χώρα μας οι συνθήκες χρήσης της τεχνητής νοημοσύνης αποσαφηνίζονται χρόνο με το χρόνο.

Τα ηθικά αυτά τα διλήμματα αλλά και η χρήση της ΑΙ στην ιατρική, αναλύθηκαν εκτενώς το Σάββατο 4 του Οκτωβρίου σε ημερίδα για την Τεχνητή Νοημοσύνη και την Ιατρική επιστήμη στο αμφιθέατρο του Γενικού Νοσοκομείου Νέας Ιωνίας ‘Κωνσταντοπούλειο-Πατησίων’

Άλλωστε η Τεχνητή Νοημοσύνη, με τις συνεχώς διευρυνόμενες εφαρμογές της, ανοίγει νέους δρόμους στην άσκηση της Ιατρικής. Από τη διάγνωση και τη θεραπεία μέχρι τη λήψη κλινικών αποφάσεων και τη βελτίωση της θεραπείας.

Στο πλαίσιο της ημερίδας αναπτύχθηκαν θέματα που αφορούν τη χρήση και την εφαρμογή της τεχνητής νοημοσύνης τόσο στη διοίκηση ενός νοσοκομείου, όσο και στην εφαρμογή της σε ιατρικές ειδικότητες όπως η Οφθαλμολογία, η Αναισθησιολογία, η Γενική Χειρουργική, η Μαιευτική και Γυναικολογία, η Ακτινολογία, η Ανατομική παθολογική, η Ουρολογία, η Ορθοπεδική, η ΩΡΛ, η ΜΕΘ, τα Τμήματα Επειγόντων, στη Νοσηλευτική υπηρεσία και στα Αιματολογικά εργαστήρια.

Οι συμμετέχοντες στην ημερίδα κατέληξαν ότι η χρήση της τεχνητής νοημοσύνης στην ιατρική είναι ένα πολύτιμο εργαλείο με εκτεταμένες δυνατότητες και πεδία εφαρμογής, ωστόσο η κοινή παραδοχή ήταν ότι ο ανθρώπινος παράγοντας παραμένει ο βασικός εκφραστής της Ιατρικής επιστήμης.

 

 

Πηγη: https://www.healthreport.gr

Μια τιμή πρωτεΐνης στο αίμα έχει πρόσφατα αναγνωριστεί ως πιθανό χαρακτηριστικό για την ανάπτυξη του Long CoViD. Ερευνητές υπό την ηγεσία της ιατρικής σχολής του Πανεπιστημίου της Βιέννης απέδειξαν ότι η πεντραξίνη 3 (PTX-3) παρουσιάζει σημαντικά αυξημένα επίπεδα σε άτομα που έχουν περάσει σοβαρή μορφή CoViD-19, ακόμη και μήνες μετά την υποχώρηση της λοίμωξης.

Έτσι, βρέθηκε ένας πιθανός βιοδείκτης για υπάρχουσες βλάβες ιστών, μακροχρόνια ενεργοποίηση του ανοσοποιητικού συστήματος και επιπλοκές μετά από CoViD.

Στη μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό “Frontiers in Immunology”, η ερευνητική ομάδα των Winfried Pickl και Rudolf Valenta εξέτασε τα επίπεδα των λεγόμενων πρωτεϊνών οξείας φάσης στο αίμα 141 ατόμων που είχαν αναρρώσει από CoViD-19 δέκα εβδομάδες και δέκα μήνες μετά τη λοίμωξη και τα συνέκρινε με τα επίπεδα 98 μη μολυσμένων ατόμων της ομάδας ελέγχου.

Οι πρωτεΐνες οξείας φάσης είναι συστατικά του συγγενούς ανοσοποιητικού συστήματος, τα οποία εκκρίνονται γρήγορα στο αίμα σε περίπτωση λοίμωξης, προκειμένου να καταπολεμήσουν τις λοιμώξεις και να ελέγξουν τις σχετικές φλεγμονώδεις και θεραπευτικές διαδικασίες.

Κατά τη διάρκεια της οξείας φάσης της CoViD-19, τα αυξημένα επίπεδα ορού πολλών από αυτές τις πρωτεΐνες συνδέονται με σοβαρές έως θανατηφόρες κλινικές εξελίξεις.

Συνήθως, αυτοί οι δείκτες επιστρέφουν στην αρχική τους τιμή μέσα σε λίγες ημέρες μετά την υποχώρηση της οξείας λοίμωξης.

Ωστόσο, όπως έδειξαν οι έρευνες, τα επίπεδα PTX-3 σε ασθενείς που είχαν αναρρώσει από σοβαρή μορφή CoViD-19 παρέμεναν σημαντικά αυξημένα ακόμη και δέκα εβδομάδες μετά τη λοίμωξη.

Επιπλέον, μέρος των ατόμων με σοβαρή πορεία της νόσου παρουσίαζε ακόμη και δέκα μήνες μετά την οξεία φάση σημαντικά υψηλότερα επίπεδα PTX-3 σε σύγκριση με τα άτομα με ήπια πορεία της νόσου ή τα μη μολυσμένα άτομα της ομάδας ελέγχου

Θεωρούμε ότι τα αυξημένα επίπεδα PTX-3 υποδηλώνουν είτε έναν μηχανισμό επιδιόρθωσης που εξακολουθεί να λειτουργεί στον οργανισμό, είτε την παραμονή υπολειμμάτων SARS-CoV-2 στον ίδιο τον οργανισμό”, εξήγησε ο Winfried Pickl.

“Το PTX-3 θα μπορούσε έτσι να χρησιμεύσει ως βιοδείκτης τόσο για μακροχρόνιες βλάβες των ιστών και/ή μακροχρόνια ενεργοποίηση του ανοσοποιητικού συστήματος όσο και για πιθανές επιπλοκές μετά από Covid-19”, πρόσθεσε ο Rudolf Valenta.

Με αυτόν τον τρόπο, αποδείχθηκε μια ακόμη πιθανότητα για την εμφάνιση της μυαλγικής εγκεφαλομυελίτιδας/συνδρόμου χρόνιας κόπωσης (ME/CFS).

“Η μακροχρόνια ενεργοποίηση του ανοσοποιητικού συστήματος λόγω των συνεχιζόμενων διαδικασιών επιδιόρθωσης και των υπολειπόμενων συστατικών του ιού στον οργανισμό έχουν ήδη συνδεθεί επιστημονικά με την εμφάνιση της Long-CoViD.

Η μελέτη μας παρέχει ένα σημαντικό επιπλέον στοιχείο σχετικά με αυτούς τους μηχανισμούς”, ανέφερε ο πρώτος συγγραφέας, Bernhard Kratzer. Απαιτούνται περαιτέρω έρευνες.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Eρευνητές του Yokohama City University, έκαναν μια σημαντική ανακάλυψη όσον αφορά τα αίτια της ‘’ομίχλης του εγκεφάλου’’, που συνδέεται με τη Long COVID.

Η ομάδα υπέθεσε ότι ασθενείς με ομίχλη του εγκεφάλου θα μπορούσαν να έχουν διαταραγμένη έκφραση υποδοχέων  AMPA, αημαντικά μόρια για τη μνήμη και τη μάθηση.

Χρησιμοποίησαν καινοτόμο απεικονιστική μέθοδο [C]K-2 AMPAR PET ] για να οπτικοποιήσουν άμεσα και να ποσοτικοποιήσουν την πυκνότητα των AMPAR στον ζώντα ανθρώπινο εγκέφαλο.

Συγκρίνοντας στοιχεία απεικονίσεων 30 ασθενών με Long COVID με αυτά  80 υγιών ανθρώπων, οι ερευνητές ανακάλυψαν αξιοσημείωτη και ευρεία αύξηση της πυκνότητας των AMPAR στον εγκέφαλο ασθενών.

Η αυξημένη πυκνότητα υποδοχέων συσχετιζόταν απευθείας με την ένταση της νοητικής βλάβης, υποδεικνύοντας σαφή σχέση μεταξύ αυτών των μοριακών αλλαγών και των συμπτωμάτων.

Επιπλέον, οι συγκεντρώσεις διαφόρων δεικτών φλεγμονής συσχετίζονταν επίσης με τα επίπεδα των AMPAR, υποδεικνύοντας πιθανή αλληλεπίδραση μεταξύ φλεγμονής και έκφρασης υποδοχέων.

Τα ευρήματα αντιπροσωπεύουν σημαντικό βήμα μπροστά στην αντιμετώπιση πολλών ανεπίλυτων θεμάτων που συνδέονται με τη Long COVID. Η συστημική αύξηση στα AMPAR δίνει άμεση βιολογική εξήγηση για τα γνωστικά συμπτώματα υπογραμμίζοντας στόχο για πιθανές αγωγές.

Για παράδειγμα, φάρμακα που καταστέλλουν τη δραστηριότητα των AMPAR θα μπορούσαν να είναι βιώσιμη προσέγγιση για το μετριασμό της ομίχλης του εγκεφάλου.

Αν και θα χρειαστούν περαιτέρω προσπάθειες για να βρεθεί καθοριστική λύση για τη Long COVID, η νέα έρευνα είναι υποσχόμενο βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση.

Η μελέτη δημοσιεύτηκε στο Brain Communications την 1η Οκτωβρίου.

 

 

πΗΓΗ: https://www.iatronet.gr/

Πηγη: https://allabouthealth.gr

Πηγη: https://allabouthealth.gr/

42543-25 ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ

 

 

..

5158b-25 ΦΕΚ

 

..

Νέα πειραματική κρέμα που ανακάλυψαν οι επιστήμονες μπορεί να δώσει ελπίδα σε όσους ζουν με παλιές ουλές, και οι οποίες έως σήμερα θεωρούνταν μόνιμες.

 

Οι ουλές είναι το αποτέλεσμα μιας βιαστικής και ατελούς διαδικασίας επούλωσης: το σώμα σφραγίζει ένα τραύμα γρήγορα, δημιουργώντας σκληρό ινώδη ιστό, ο οποίος όμως σπάνια εξαφανίζεται πλήρως. Τώρα, μια επαναστατική μελέτη από την Αυστραλία δίνει ελπίδες ότι αυτό μπορεί να αλλάξει – με μια απλή κρέμα.

Περισσότεροι από τους μισούς ανθρώπους στον πλανήτη έχουν τουλάχιστον μία ουλή. Για κάποιους είναι ένα σημάδι επιβίωσης, αλλά για άλλους αποτελεί πηγή δυσφορίας, ψυχολογικής πίεσης ή λειτουργικών προβλημάτων – ειδικά όταν βρίσκεται σε εμφανές σημείο. Οι υπάρχουσες θεραπείες (λέιζερ, χειρουργική, ενέσεις) είναι συχνά δαπανηρές, επώδυνες και όχι πάντα αποτελεσματικές.

Η νέα προσέγγιση έρχεται από ερευνητές του Fiona Stanley Hospital και του University of Western Australia, που ολοκλήρωσαν την πρώτη φάση κλινικών δοκιμών μιας τοπικής φαρμακευτικής ουσίας με την ονομασία PXS-6302. Η κρέμα αυτή στοχεύει τα ένζυμα lysyl oxidases, τα οποία παίζουν καθοριστικό ρόλο στη σύνδεση των ινών κολλαγόνου – μια διαδικασία που γίνεται υπερδραστήρια στις ουλές.

Η μελέτη: 50 εθελοντές με παλιές ουλές

Η φάση 1 της δοκιμής περιέλαβε 50 ενήλικες με ώριμες ουλές (τουλάχιστον ενός έτους). Αν και ο κύριος στόχος ήταν να αξιολογηθεί η ασφάλεια, τα αποτελέσματα έδειξαν κάτι εντυπωσιακό: μοριακές ενδείξεις ότι ο ουλώδης ιστός άρχισε να αναδιαμορφώνεται, πλησιάζοντας τη δομή του φυσιολογικού δέρματος.

Τα αποτελέσματα ήταν μείωση κατά 66% της δραστηριότητας των ενζύμων lysyl oxidase. Σημαντική μείωση της περιεκτικότητας σε κολλαγόνο και της πρωτεϊνικής πυκνότητας. Αύξηση της μικροαγγειακής πυκνότητας, ένδειξη δημιουργίας νέων αιμοφόρων αγγείων – χαρακτηριστικό υγιούς δέρματος.

Ασφάλεια και ανεκτικότητα

Η θεραπεία έγινε δεκτή χωρίς σοβαρές παρενέργειες. Ορισμένοι συμμετέχοντες παρουσίασαν ήπιο ερεθισμό ή φαγούρα, τα οποία υποχώρησαν με τη διακοπή της χρήσης. Σε σύγκριση με πιο επεμβατικές μεθόδους, η απλή εφαρμογή μιας κρέμας τρεις φορές την εβδομάδα αποτελεί σημαντική πρόοδο.

Αν και δεν υπήρξαν θεαματικές αλλαγές στην εμφάνιση των ουλών (κάτι που δεν ήταν ο στόχος της πρώτης φάσης), η επιβεβαίωση της μοριακής δράσης θεωρείται μεγάλο βήμα.

Πώς αλλάζει το τοπίο της αντιμετώπισης ουλών

Οι ουλές σχηματίζονται επειδή το δέρμα «τρέχει» να κλείσει ένα τραύμα, παραλείποντας τη λεπτομερή αρχιτεκτονική του φυσιολογικού ιστού. Εάν φάρμακα όπως το PXS-6302 συνεχίσουν να αποδίδουν σε μεγαλύτερες δοκιμές, ίσως δούμε μια ριζική αλλαγή στην αντιμετώπιση των ουλών: από κάτι μόνιμο και αναπόφευκτο, σε κάτι αναστρέψιμο και τροποποιήσιμο, ακόμη και χρόνια μετά τον σχηματισμό.

Τα επόμενα βήματα

Η κρέμα δεν είναι ακόμη διαθέσιμη στο εμπόριο, αλλά οι ερευνητές σχεδιάζουν ήδη μια Φάση 2 κλινικών δοκιμών, με ασθενείς που έχουν πιο σοβαρές υπερτροφικές ή χηλοειδείς ουλές. Αυτή θα αξιολογήσει όχι μόνο τη βιοχημική δράση αλλά και την ορατή βελτίωση και την ποιότητα ζωής των ασθενών.

«Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η αναστολή των lysyl oxidases είναι ένας αποτελεσματικός μηχανισμός βελτίωσης των ουλών και αξίζει περαιτέρω διερεύνηση», καταλήγουν οι συγγραφείς.

Η PXS-6302 δεν αποτελεί ακόμα θαυματουργή λύση – οι ουλές δεν εξαφανίστηκαν πλήρως ούτε «σβήστηκαν» σε λίγες εβδομάδες. Ωστόσο, η απόδειξη ότι ένας τοπικός παράγοντας μπορεί να αναμορφώσει ουλώδη ιστό σε μοριακό επίπεδο ανοίγει τον δρόμο για επαναστατικές θεραπείες στο μέλλον.

 

 

Πηγη: https://healthpharma.gr

Kαι στον ψηφιακό μετασχηματισμό της υγείας
Ο Σύνδεσμος Ιδιωτικών Κλινικών Ελλάδος (Σ.Ι.Κ.Ε.) συμμετείχε ως Χρυσός Χορηγός στο InnoHealth Forum 2025, που πραγματοποιήθηκε στις 26 & 27 Σεπτεμβρίου στη Λάρισα. Ο Σ.Ι.Κ.Ε., με 52 κλινικές-μέλη σε όλη την Ελλάδα, εκπροσωπεί έναν δυναμικό και ανεξάρτητο τομέα της ιδιωτικής υγείας, που απασχολεί πάνω από 3.000 εργαζομένους και συνεργάζεται με 1.500 ιατρούς όλων των ειδικοτήτων. Μέσω της συμμετοχής του στο InnoHealthForum, ο Σύνδεσμος επιβεβαίωσε τη στρατηγική του δέσμευση για καινοτομία, ποιότητα και βιώσιμη ανάπτυξη στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης σε ένα περιβάλλον με μεγάλες προκλήσεις εξαιτίας του clawback και της εφαρμογής των ποιοτικών κριτηρίων.

Στο πλαίσιο της διήμερης εκδήλωσης, η Πρόεδρος του Σ.Ι.Κ.Ε. και Γενική Γραμματέας του Δ.Σ. του ELITOUR, κα Βανέσα Δεληχρήστου, συμμετείχε ως ομιλήτρια στο πάνελ: «Οι Πάροχοι Υπηρεσιών Υγείας και οι Ειδικοί στην Ιατρική Τεχνολογία Επιταχύνουν την Καινοτομία». Κατά την τοποθέτησή της, η κα Δεληχρήστου ανέδειξε τον καθοριστικό ρόλο που διαδραματίζουν οι ιδιωτικές κλινικές στη διαμόρφωση ενός σύγχρονου και αποτελεσματικού συστήματος υγείας. Εστίασε ιδιαίτερα στη συμβολή τους στην αναβάθμιση των υπηρεσιών υγείας και τη συνεχή επιμόρφωση του επιστημονικού προσωπικού, υπογραμμίζοντας την ανάγκη του ψηφιακού μετασχηματισμού για το μέλλον της υγείας στην Ελλάδα. Όπως επεσήμανε, ο ψηφιακός μετασχηματισμός άρχισε να εφαρμόζεται στα μέλη -κλινικές του Σ.Ι.Κ.Ε και δεν αφορά απλώς την υιοθέτηση νέων τεχνολογικών εργαλείων, αλλά την πλήρη αλλαγή του τρόπου με τον οποίο σχεδιάζονται, προσφέρονται και παρακολουθούνται οι υπηρεσίες υγείας. Στο πλαίσιο των παραπάνω, η κα Δεληχρήστου, εκφράζοντας τους προβληματισμούς του Σ.Ι.Κ.Ε για ακόμα μια φορά, δήλωσε: «Οι υπέρογκες επιβαρύνσεις από το clawback και το rebate έχουν φέρει τις ιδιωτικές κλινικές σε οριακό σημείο επιβίωσης. Με ποσοστά που ξεπερνούν το 60%, η βιωσιμότητα πολλών μονάδων απειλείται άμεσα και σοβαρά, ενώ στερείται η δυνατότητα επενδύσεων σε ανθρώπινο δυναμικό και υποδομές. Συνεχίζουμε να αναζητούμε ακόμα δίαυλο επικοινωνίας με τον ΕΟΠΥΥ, γεγονός που επιτείνει το αδιέξοδο. Ζητούμε άμεση επανεξέταση του πλαισίου, με δίκαια και διαφανή κριτήρια, ώστε να προστατευθεί η συνέχιση της λειτουργίας μας και η απρόσκοπτη παροχή υπηρεσιών υγείας».

 

 

Πηγη:HealthDaily