Κατηγορία: Γενικά

Το News4Health συνομίλησε με τη Μ. Γούτου, Ειδική Παθολόγο και Διδάκτορα του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας για το εμβολιαστικό πρόγραμμα των ενηλίκων που δεν πρέπει να παραμελείται και τις επιπτώσεις στο άτομο, την οικογένεια και την κοινωνία αν οι άνθρωποι επιλέξουν να μην εμβολιαστούν. Χαρακτηριστική η περίπτωση του έρπητα ζωστήρα, όπου ο εμβολιασμός μπορεί να γλυτώσει τους ασθενείς από χρόνιο πόνο και ταλαιπωρία.

 

Παραμελημένο αλλά άκρως απαραίτητο είναι για τη Δρ Μαρία Γούτου το εμβολιαστικό πρόγραμμα των ενηλίκων. Όπως εξηγεί στο News4Health, η Ειδική Παθολόγος και Διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, είναι ιδιαιτέρως σημαντικό ο κάθε ενήλικας να αφοσιώσει μια επίσκεψη στο γιατρό του για να σχεδιάσουν μαζί το εμβολιαστικό του πλάνο.

Η επιστήμη προσφέρει διαρκώς «όπλα» για την προστασία μας από σοβαρά νοσήματα που απειλούν τη ζωή μας ή την ποιότητα αυτής, δυσχεραίνοντας την καθημερινότητα και προκαλώντας διάφορα προβλήματα υγείας.

Ένα εξ αυτών των «πυρομαχικών» είναι το εμβόλιο κατά του έρπητα ζωστήρα, μιας νόσου που συχνά συνοδεύεται από ανυπόφορο πόνο, που μπορεί να εξελιχθεί σε χρόνιο.

«Ο κίνδυνος εμφάνισης του έρπητα ζωστήρα αυξάνεται σημαντικά μετά την ηλικία των 60 ετών», προειδοποιεί η Δρ Γούτου.

Δρα Γούτου, κάθε φθινόπωρο αρχίζει η συζήτηση για τον εμβολιασμό, με αφορμή την ανοσοποίηση κατά της εποχικής γρίπης. Υπάρχει, όμως, αντιστοιχία μεταξύ περιόδου του έτους και εμβολίων για τους ενήλικες;

Πέραν της γρίπης και του αναπνευστικού συγκυτιακού ιού (RSV) που κάνουν επιδημικές εξάρσεις τους χειμερινούς μήνες, τα υπόλοιπα εμβόλια δεν σχετίζονται άμεσα με συγκεκριμένες εποχές του έτους. Ακόμη και ο κορονοϊός, για παράδειγμα, δεν έχει εποχή. Θυμίζω ότι το καλοκαίρι που μας πέρασε είχαμε ακόμη μία έξαρση του ιού. Τον Ιούλιο καταγράφηκαν 40 θάνατοι την εβδομάδα από κορονοϊό, οπότε δεν μπορεί να πει κανείς ότι έχει νόημα να περιμένει κάποιος να εμβολιαστεί τον Οκτώβριο για παράδειγμα. Συνεπώς, τα περισσότερα εμβόλια μπορούν να γίνουν οποιαδήποτε στιγμή. Ας μην ξεχνάμε ότι τα παιδιά εμβολιάζονται ασχέτως εποχής.

Υπάρχουν ομάδες του ενήλικου πληθυσμού που θα πρέπει να εμβολιάζονται απαρέγκλιτα;

Για όλες τις παθήσεις υπάρχουν ομάδες του πληθυσμού που κινδυνεύουν περισσότερο από κάποιες άλλες. Για παράδειγμα, οι αγρότες κινδυνεύουν περισσότερο από τον τέτανο, όσοι ασχολούνται με κρέατα και πουλερικά βρίσκονται σε μεγαλύτερο κίνδυνο νόσησης από γρίπη.

Μια ομάδα ανθρώπων που πρέπει πάντα να τηρεί το εμβολιαστικό πρόγραμμα είναι σίγουρα οι ηλικιωμένοι, εξαιτίας της ανοσογήρανσης, της εξασθένησης του ανοσοποιητικού συστήματος που συνοδεύει τις μεγαλύτερες ηλικίες.

Επίσης, οι ανοσοκατεσταλμένοι, οι ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια, άτομα με χρόνιες παθήσεις όπως καρδιοπάθειες, πνευμονοπάθειες, ηπατοπάθειες και φυσικά όσοι έχουν σακχαρώδη διαβήτη.

Ο διαβήτης δημιουργεί ένα κακό υπόστρωμα που ευνοεί τις λοιμώξεις από ιούς και βακτήρια. Προδιαθέτει, δηλαδή, σε σοβαρές λοιμώξεις και θα πρέπει ιδιαίτερα τα άτομα με διαβήτη να εμβολιάζονται απαρέγκλιτα. Επίσης συνήθειες όπως το κάπνισμα και η κατάχρηση αλκοόλ προδιαθέτουν στην εμφάνιση πνευμονίας για παράδειγμα.

Για ποιο λόγο όμως είναι απαραίτητο να μην αποφεύγουμε τον εμβολιασμό;

Το ζήτημα είναι μεταξύ άλλων και προσωπικό. Όταν ο ενήλικας δεν εμβολιάζεται, αυτός που θα υποστεί τις συνέπειες είναι πρωτίστως ο ίδιος . Δυστυχώς όμως μπορεί να γίνει και φορέας ενός παθογόνου, δηλαδή να μεταφέρει σε άλλους νοσήματα, τα οποία ο ίδιος μπορεί να τα περάσει ελαφρά. Για παράδειγμα, αν σε ένα ηλικιωμένο ζευγάρι κολλήσουν και τα δύο άτομα γρίπη το ένα μπορεί να την περάσει στο πόδι και το άλλο να πεθάνει. Πολλές φορές μου λένε ότι πέρασαν τη γρίπη για παράδειγμα, ελαφρά. Πρώτον, δεν είναι σίγουρο ότι κάθε φορά θα την περνάει κάποιος ελαφρά και δεύτερον, μπορεί να μεταδώσει το νόσημα σε κάποιον ευάλωτο στο περιβάλλον του, στο σύντροφο του, στο παιδί του, στο εγγόνι του, στην έγκυο κόρη του. Οπότε τίθεται και το ζήτημα της διασποράς των νοσημάτων.

Πάντοτε το εμβολιαστικό πρόγραμμα στόχευε στην προστασία του ατόμου αλλά και στην ανοσία της αγέλης, γιατί υπάρχουν άνθρωποι που δεν μπορούν ή δεν πρέπει να εμβολιαστούν. Αυτοί οι άνθρωποι μπορούν να «καλυφθούν» μόνο πίσω από την ανοσία που δημιουργείται «στην αγέλη». Αν όλοι μας εμβολιαστούμε για τη γρίπη για παράδειγμα, τότε η κυκλοφορία του ιού θα είναι πάρα πολύ χαμηλή άρα μικραίνει πολύ η πιθανότητα να φτάσει ο ιός της γρίπης σε κάποιον που δεν μπορεί να τον διαχειριστεί, σε κάποιον πολύ ευάλωτο.

Από τον μη εμβολιασμό υπάρχουν συνέπειες, εν ολίγοις, και σε ατομικό επίπεδο και σε οικογενειακό επίπεδο και γενικά σε επίπεδο κοινωνίας.

Πέραν της γρίπης, συνεπώς, υπάρχουν και άλλα εμβόλια που θα πρέπει να κάνουμε στην ενήλικη ζωή μας;

Η αλήθεια είναι πως παρότι υπάρχει πλήρες εμβολιαστικό πρόγραμμα για τους ενήλικες, με τα εμβόλια που θα πρέπει να κάνουν ανά ηλικία και ανά πάθηση, ο εμβολιασμός των ενηλίκων είναι αρκετά παραμελημένος. Οι ενήλικες δε, πιο πολύ σκέφτονται με εποχικά κριτήρια τον εμβολιασμό τους, σκεπτόμενοι τη γρίπη ή τον πνευμονιόκοκκο. Βέβαια να σημειώσουμε ότι ο εμβολιασμός για τον πνευμονιόκοκκο δεν έχει εποχικότητα, μπορεί κάποιος να εμβολιαστεί και το καλοκαίρι.

Αλλά οι ενήλικες συχνά δεν γνωρίζουν ότι πρέπει να εμβολιαστούν για πολλές άλλες παθήσεις όπως είναι ο έρπητας ζωστήρας ή ο αναπνευστικός συγκυτιακός ιός (RSV). Για τον τελευταίο έχουμε ένα νέο εμβόλιο που απευθύνεται σε άτομα άνω των 60 ετών με χρόνιες παθήσεις αλλά και σε όλους τους ενήλικες 75 ετών και άνω ανεξαρτήτως προβλημάτων υγείας. Ακόμη οι ενήλικες θα πρέπει να είναι εμβολιασμένοι για τέτανο, διφθερίτιδα και κοκκύτη. Ο κοκκύτης μάλιστα παρουσιάζει έξαρση τα τελευταία χρόνια σε όλη την Ευρώπη.

Ωστόσο, είναι αμφίβολο ότι κάποιος 40χρονος για παράδειγμα, θα πάει στον γιατρό του και εκείνος θα του πει «ξέρεις πρέπει να κάνεις εμβόλιο για τον πνευμονιόκοκκο γιατί καπνίζεις». Μόνο για αυτό, δεν χρειάζεται να έχει κάτι άλλο. Το ότι κάποιος είναι ενεργός καπνιστής τον βάζει απευθείας σε κίνδυνο για πνευμονία.

Οι ενήλικες πρέπει να κάνουν μια κουβέντα με το γιατρό τους και να τον ρωτήσουν τι εμβόλια πρέπει να κάνουν ανάλογα την ηλικία τους και το ιατρικό τους ιστορικό, τις παθήσεις που μπορεί να έχουν. Θα πρέπει, δηλαδή, να αφιερώσουν μια επίσκεψη στον γιατρό τους ώστε να σχεδιάσει το εμβολιαστικό τους πλάνο.

Αναφερθήκατε στον έρπητα ζωστήρα. Πριν μιλήσουμε για τις αλλαγές που επιφέρει στην αντιμετώπισή του ο εμβολιασμός, μπορείτε να μας περιγράψετε πως εκδηλώνεται η νόσος;

Ο έρπητας ζωστήρας είναι ουσιαστικά η αναζωπύρωση του ιού της ανεμοβλογιάς.

Αν έχει περάσει κάποιος ανεμοβλογιά στην παιδική του ηλικία ή και στην ενήλικη ζωή, ο ιός αυτός δεν εγκαταλείπει το σώμα ποτέ. Παραμένει σε λανθάνουσα κατάσταση στον οργανισμό μας. Όταν η ανοσία πέσει για κάποιο λόγο, είτε λόγω ηλικίας, γιατί ας μην ξεχνάμε ότι γερνάει και το ανοσοποιητικό μας σύστημα όπως γερνάνε τα πάντα, τα οστά, τα αγγεία κλπ, είτε γιατί είσαι πολύ στρεσαρισμένος είτε γιατί είσαι ανοσοκατεσταλμένος, ο ιός μπορεί να ενεργοποιηθεί και να αρχίσει να πολλαπλασιάζεται.

Τότε ο ιός εκδηλώνεται σαν έρπητας ζωστήρας ως εξής: προσβάλλει μια περιοχή του σώματος, για παράδειγμα το θώρακα, με μια συγκεκριμένη κατανομή μόνο στην μία πλευρά του σώματος, δηλαδή προσβάλλεται ένα νεύρο και το δέρμα το οποίο αυτό το νεύρο «εξυπηρετεί». Στην περιοχή αυτή ο ασθενής νιώθει πόνο και «κάψιμο» και στη συνέχεια βγαίνει ένα εξάνθημα με φυσαλίδες πάνω σε μια κόκκινη βάση. Το εξάνθημα μπορεί να είναι από ήπιο, μέχρι πολύ σοβαρό. Δηλαδή μπορεί να είναι τρεις φυσαλίδες όλες και όλες ή μπορεί να γεμίσει ο μισός θώρακας, μπροστά και πίσω, από ένα πολύ έντονο φυσαλιδώδες εξάνθημα, που συνοδεύεται από πόνο. Μπορεί τέλος να εμφανιστεί διόγκωση των λεμφαδένων της περιοχής και γενικά συμπτώματα όπως κακουχία και πυρετός, σαν να περνάει ο ασθενής μία ίωση. Όταν κάνει τον κύκλο του ο ιός το εξάνθημα αποδράμει αλλά το δέρμα χρειάζεται πολύ καιρό να επανέλθει ή μπορεί να μείνει μια σκούρα απόχρωση για μήνες. Αλλά το κυριότερο πρόβλημα είναι ο πόνος που μπορεί να επιμένει για πολύ καιρό και να ταλαιπωρεί τον ασθενή.

Αν έχεις εμβολιαστεί για ανεμοβλογιά μικρός υπάρχει πιθανότητα να αναπτύξεις έρπητα ζωστήρα σε μεγαλύτερη ηλικία;

Για να αναπτύξεις έρπητα ζωστήρα βασικά πρέπει να έχεις νοσήσει από ανεμοβλογιά, άρα με τον εμβολιασμό κατά της ανεμοβλογιάς προλαμβάνεται η πάθηση σε μεγάλο βαθμό γιατί προλαμβάνεται η ίδια η ανεμοβλογιά. Η πιθανότητα να εμφανίσεις έρπητα ζωστήρα παρότι είσαι εμβολιασμένος για την ανεμοβλογιά δεν είναι μηδέν αλλά είναι πολύ μικρή. Σε αυτή την σπάνια περίπτωση, ο ζωστήρας περιορίζεται στην περιοχή του εμβολιασμού. Δηλαδή, είναι μικρής έκτασης.

Επομένως μετά τον εμβολιασμό για ανεμοβλογιά προλαμβάνεται και ο ζωστήρας. Βέβαια, αυτό αφορά μόνο παιδιά, οι μεγαλύτεροι ενήλικες δεν έχουν τέτοια προστασία, αφού το εμβόλιο της ανεμοβλογιάς εντάχθηκε σχετικά πρόσφατα στο εμβολιαστικό πρόγραμμα, μετά το 1995. Για τους μεγαλύτερους ενήλικες η προστασία αποκτάται με το εμβόλιο κατά του έρπητα ζωστήρα.

Τι προκαλεί, λοιπόν, ο έρπητας ζωστήρας;

Ο έρπητας ζωστήρας σε αυτούς που έχουν εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα μπορεί να έχει σοβαρές επιπλοκές. Μπορεί να κάνει εγκεφαλίτιδα, μηνιγγίτιδα, πνευμονία, μπορεί να χαθεί η όραση αν προσβληθεί ο οφθαλμικός κλάδος του τριδύμου νεύρου στο μάτι. Αυτά είναι τα πιο σοβαρά, αλλά δεν είναι συχνά.

Αυτό που είναι και σοβαρό και συχνό είναι η μεθερπητική νευραλγία. Ασθενείς άνω των 50 που θα προσβληθούν από έρπητα ζωστήρα θα βγάλουν το τυπικό εξάνθημα και άλλοι θα πονάνε περισσότερο άλλοι λιγότερο. Σε ένα σημαντικό ποσοστό αυτών των ασθενών όμως, μπορεί να μείνει αυτός ο νευραλγικός πόνος (ο έρπητας ζωστήρας προσβάλλει νεύρα ουσιαστικά, όπως αναφέραμε) και να επιμείνει για μήνες ή για χρόνια. Είναι ένας πόνος δύσκολος, που δεν αντιμετωπίζεται εύκολα. Τα αναλγητικά δεν βοηθάνε. Αλλά ακόμη και να βοηθούσαν, σκεφτείτε να χρειάζεστε να καταναλώνετε αναλγητικά κάθε μέρα για 3 χρόνια.

Μπορεί ο πόνος δηλαδή να είναι και έντονος και μακροχρόνιος. Φανταστείτε να πονάτε στο θώρακα και να μην περνάει με τίποτα! Να νιώθετε αυτό το κάψιμο, το τσούξιμο, τον πόνο. Η μεθερπητική νευραλγία είναι η συχνότερη επιπλοκή του έρπητα και προλαμβάνεται με τον εμβολιασμό. Είναι, άλλωστε, ένα εμβόλιο που το ζητούν πλέον και οι ίδιοι οι ασθενείς, γιατί ακούν συχνά από ανθρώπους γύρω τους που έχουν εμφανίσει έρπητα ζωστήρα πόσο ταλαιπωρήθηκαν ή ταλαιπωρούνται ακόμη. Ας μην ξεχνάμε ότι πρόκειται για ένα πολύ συχνό νόσημα που αφορά 1 στους 3 ενήλικες. Κάθε άνθρωπος έχει 30% πιθανότητα να εκδηλώσει ζωστήρα μία φορά στη ζωή του, ποσοστό πολύ υψηλό.

Μπορώ να κολλήσω έρπητα ζωστήρα από κάποιον που έχει νοσήσει;

Όχι, είναι αδύνατο να κολλήσεις έρπητα ζωστήρα από κάποιον άλλο. Γιατί ο έρπητας ζωστήρας είναι η δεύτερη επαφή σου με τον ιό. Δηλαδή, έχεις ήδη κολλήσει ανεμοβλογιά στο παρελθόν, ο ιός είναι σε ύπνωση, είναι αδρανοποιημένος, είναι «φυλακισμένος» τρόπων τινά μέσα στο σώμα σου και όταν αυτός αναζωπυρωθεί (για τους λόγους που προαναφέραμε) εκδηλώνεται σαν έρπητας ζωστήρας.

Τώρα αν κάποιος δεν έχει νοσήσει ποτέ από ανεμοβλογιά ούτε εμβολιάστηκε για τη νόσο, μπορεί να κολλήσει τον ιό από κάποιον με έρπητα ζωστήρα. Αλλά θα εκδηλώσει ανεμοβλογιά και όχι ζωστήρα. Η πρώτη επαφή με τον ιό είναι πάντα η ανεμοβλογιά. Μετά, βέβαια, σε δεύτερο χρόνο αργότερα στη ζωή του μπορεί να εμφανίσει έρπητα ζωστήρα.

Λύσεις υπάρχουν; Πως βοηθάει το εμβόλιο;

Μέχρι πριν είναι λίγα χρόνια είχαμε στη διάθεση μας εμβόλιο για τον έρπητα ζωστήρα, με ζώντες εξασθενημένους ιούς που είχε δύο μειονεκτήματα. Το πρώτο ότι δεν μπορούσε να χορηγηθεί σε ανοσοκατεσταλμένα άτομα και το δεύτερο ότι δεν οδηγούσε σε αρκετά ικανοποιητικά επίπεδα ανοσίας. Με το πέρασμα των ετών, δε, η προστασία του εμβολίου έπεφτε ακόμα περισσότερο. Για παράδειγμα ένας ασθενής που εμβολιάστηκε στα 65 του, στην ηλικία των 80 είχε πολύ μικρή προστασία από το εμβόλιο. Αλλά και γενικά οι άνω των 75 ετών δεν είχαν καλή ανοσολογική απάντηση και για αυτό το προηγούμενο εμβόλιο χορηγούνταν μόνο σε άτομα 60 έως 75 ετών. Όχι γιατί το κράτος δεν ήθελε να το χορηγήσει, αλλά γιατί δεν είχε νόημα να το χορηγήσει. Βέβαια, μέχρι και πριν λίγο καιρό, αυτό το εμβόλιο ήταν ότι καλύτερο μπορούσαμε να έχουμε.

Ωστόσο, έχουμε πλέον στη φαρέτρα μας ένα νέο εμβόλιο, το οποίο είναι πολύ πιο αποτελεσματικό. Καλύπτει σε πολύ υψηλά ποσοστά μέχρι και 90%. Πρόκειται για σημαντική διαφορά, ενώ η προστασία με το νέο εμβόλιο διατηρείται και για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Επιπροσθέτως, ο ιός στο νέο εμβόλιο είναι νεκρός άρα μπορεί να χορηγηθεί και σε ανοσοκατεσταλμένους. Οπότε οι εμβολιασμένοι ή δεν θα νοσήσουν καθόλου από τον έρπητα ζωστήρα ή θα νοσήσουν ήπια και θα έχουν μικρή πιθανότητα να πάθουν μεθερπητική νευραλγία και τις άλλες επιπλοκές που αναφέραμε.

Αν τώρα νοσήσει κανείς με ζωστήρα, η βασική αντιμετώπιση είναι τα αντιικά φάρμακα που μειώνουν και τη διάρκεια της νόσου και την πιθανότητα της μεθερπητικής νευραλγίας. Με την προϋπόθεση βέβαια ότι θα χορηγηθούν το συντομότερο δυνατόν, αν γίνεται αμέσως μόλις εμφανιστεί το εξάνθημα. Αν κάποιος έχει το εξάνθημα μια εβδομάδα πριν συνειδητοποιήσει ότι είναι έρπητας ζωστήρας αυτό που έχει, είναι απίθανο ότι θα βοηθήσουν τα αντιικά. Όμως τα φάρμακα, δεν συγκρίνονται με τον εμβολιασμό, δεν έχουν το ίδιο αποτέλεσμα. Ο εμβολιασμός είναι το βασικό όπλο.

Αν έχεις νοσήσεις με έρπητα ζωστήρα, έχει νόημα να κάνεις το εμβόλιο;

Η σύσταση είναι να κάνεις το εμβόλιο ένα χρόνο μετά την νόσησή σου, γιατί μπορεί να εμφανίσεις ξανά έρπητα ζωστήρα στη ζωή σου. Πιθανότητα που είναι μικρή αλλά υπαρκτή. Όπως είπαμε ο κίνδυνος εμφάνισης ζωστήρα αυξάνεται σημαντικά μετά την ηλικία των 60 ετών. Για αυτό και τα άτομα αυτής της ηλικιακής ομάδας θα πρέπει να εμβολιαστούν κατά του έρπητα ζωστήρα και να προλάβουν τις επιπλοκές που προαναφέραμε.

 

 

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Νέα εκστρατεία ενημέρωσης για τον εμβολιασμό κατά του Ιού των Ανθρωπίνων Θηλωμάτων (HPV), ξεκινάει ο Πανελλήνιος Σύλλογος Επισκεπτών Υγείας (ΠΣΕΥ).

Το εμβόλιο HPV, το οποίο γίνεται από την ηλικία των 9 ετών, σε αγόρια και κορίτσια, αποτελεί την πιο αποτελεσματική άμυνα έναντι του ιού που ευθύνεται για το 5% των καρκίνων παγκοσμίως, περιλαμβάνοντας καρκίνους στοματοφάρυγγα, τραχήλου της μήτρας, πρωκτού, πέους. και κονδυλώματα, αναφέρει ο Σύλλογος.

Προσθέτει ότι η έγκαιρη χορήγηση του εμβολίου HPV παρέχει την υψηλότερη προστασία και είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική όταν γίνεται νωρίς, σε παιδιά ηλικίας 9-12 ετών, εξασφαλίζοντας την καλύτερη δυνατή ανοσολογική απόκριση. Μπορεί όμως να πραγματοποιηθεί μέχρι και την ηλικία των 18 ετών.

Ο Πανελλήνιος Σύλλογος Επισκεπτών Υγείας τονίζει ότι το εννεαδύναμο εμβόλιο HPV, που χρησιμοποιείται στην Ελλάδα, προστατεύει έναντι των τύπων του ιού που προκαλούν το 90% των καρκίνων του τραχήλου της μήτρας και το 90% των κονδυλωμάτων.

Ο ΠΣΕΥ/ΝΠΔΔ τονίζει ότι το εμβόλιο είναι ασφαλές και έχει αποδείξει την αξία του στην πρόληψη νοσημάτων που συνδέονται με τον HPV.

Στην Ελλάδα καταγράφονται περίπου 697 νέες περιπτώσεις καρκίνου του τραχήλου της μήτρας ετησίως, ενώ η πρόληψη με τον εμβολιασμό παραμένει το αποτελεσματικότερο όπλο απέναντι σε αυτό το σοβαρό πρόβλημα.

Ο ΠΣΕΥ καλεί τους γονείς να ενημερωθούν και να λάβουν δράση. Ο Σύλλογος θα βοηθήσει στο στόχο που έχει θέσει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας έως το 2030 να έχουμε εμβολιάσει το 90% των κοριτσιών έως 15 ετών, ώστε το 2047 η χώρα να έχει εξαλείψει τον καρκίνο τραχήλου της μήτρας, τονίζει η Μαρία Σακουφάκη, ΔΣ του προέδρου. Συλλόγου.

 

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Επέκταση των λοιμώξεων σε Ευρώπη και ΗΠΑ
Μόλις στα μέσα Νοεμβρίου 2024 ταυτοποιήθηκε το πρώτο περιστατικό της νέας φυλογενετικής ομάδας Ιb της Μpox στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ, μετά από ταξίδι στην ανατολική Αφρική. Στην Ευρώπη έχουν πλέον αναφερθεί περιστατικά στη Μεγάλη Βρετανία, Σουηδία και Γερμανία, ενώ επίσης έχουν διαγνωστεί περιστατικά της νέας φυλογενετικής ομάδας σε Ινδία, Κένυα, Ταϋλάνδη στην Ασία. Οι Ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής (Νοσοκομείο Αλεξάνδρα) της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ Θεοδώρα Ψαλτοπούλου (Παθολόγος, Καθηγήτρια Θεραπευτικής-Επιδημιολογίας-Προληπτικής Ιατρικής) και Παναγιώτα Ζαχαράκη (Βιολόγος) συνοψίζουν τα δεδομένα:

• Από τον Σεπτέμβριο του 2024 έχουν επιβεβαιωθεί περισσότερα από 3100 περιπτώσεις. Οι περισσότερες από αυτές έχουν βρεθεί σε 3 Αφρικανικές χώρες: το Κονγκό, την Ουγκάντα και το Μπουρουντί. • Πλέον καταγράφονται επιδημιολογικά δίκτυα μετάδοσης που συνδέονται με ετεροφυλόφιλη σεξουαλική επαφή, κάτι που δεν ήταν μια κοινή παρατήρηση με την επιδημία του 2022 του clade II. Αυτές οι λοιμώξεις πιστεύεται ότι αποδίδονται σε μια νέα φυλογενετική ομάδα, την Ib. Ορισμένες αναφορές περιγράφουν τις περιπτώσεις clade Ib ως εμφανιζόμενες με διάχυτο εξάνθημα σε ολόκληρο το σώμα ή μακροχρόνιες βλάβες των γεννητικών οργάνων και κίνδυνο θανατηφόρου περιστατικού έως και 5% στους ενήλικες και 10% στα παιδιά. Υπάρχουν επίσης αναφορές αποβολών σε έγκυες. Δεδομένων αυτών των δημογραφικών προτύπων, φαίνεται πιθανό ότι νέοι τρόποι μετάδοσης (π.χ. μετάδοση στην οικία μέσω στενής επαφής σε παιδιά, εγκύους και άλλα ευάλωτα άτομα, καθώς και ετεροφυλοφιλική επαφή για το clade Ib), όπως επίσης και με επαφή με άγρια ζώα στην Αφρική, συνεισφέρουν σημαντικά στην εξάπλωση, καθιστώντας αναγκαία μια πολύ διαφορετική προσέγγιση για την αξιολόγηση και τη μείωση του κινδύνου σε σύγκριση με την επιδημία του 2022.

• Το πρώτο ευρωπαϊκό κρούσμα clade Ib ήταν στη Σουηδία και αναφέρθηκε ότι είχε μόλις ταξιδέψει σε μια πληγείσα περιοχή στην Αφρική. Με συνεχή μετάδοση, η επιδημία επεκτείνει το γεωγραφικό της αποτύπωμα σε νέες χώρες και περιοχές. Κατά μερικούς ερευνητές, η φυλογενετική ομάδα Ib έχει δυναμική πανδημίας, μια κρίση που επαναλαμβάνεται στις αναφορές των μέσων ενημέρωσης, ενώ άλλοι αναφέρουν σταθεροποίηση στην Αφρική. Αν και οι πληροφορίες εξακολουθούν να είναι περιορισμένες, το clade Ib μεταδίδεται διαφορετικά και μπορεί να αλλάξει περαιτέρω καθώς πολλαπλασιάζονται τα κρούσματα.

• Σοβαρές επιπλοκές, συμπεριλαμβανομένης της εγκεφαλίτιδας, της πνευμονίτιδας, της κερατίτιδας, της τύφλωσης και της δευτερογενούς βακτηριακής λοίμωξης, μπορεί να εμφανιστούν σε έως και 20% των παιδιών με Mpox. Τα παιδιά κάτω των 5 ετών είναι πιο πιθανό να πεθάνουν από Mpox από όλες τις άλλες ηλικιακές ομάδες.

• Σύμφωνα με τη δημοσίευση στο περιοδικό Nature, φαίνεται ότι σε προκαταρκτικά στοιχεία μελέτης, το αντιιικό φάρμακο Tecovirimat δεν είναι αποτελεσματικό (δεν είναι δηλαδή καλύτερο σε σύγκριση με το placebo) ενάντια στη φυλογενετική ομάδα Ι της Mpox που μας απασχολεί τώρα. Ίσως αν ληφθεί σε αρχικά στάδια ή σε σοβαρή νόσο, μπορεί να υπάρξουν κάποια ενθαρρυντικά προστατευτικά αποτελέσματα.

 

 

Πηγη:HealthDaily

Σε δοκιμή μεσαίου σταδίου
Η υψηλότερη δόση ενός πειραματικού χαπιού που αναπτύχθηκε από την Eli Lilly μείωσε δραματικά μια κληρονομική μορφή υψηλής χοληστερόλης σε μια δοκιμή μεσαίου σταδίου, σύμφωνα με στοιχεία που παρουσιάστηκαν σε ιατρική συνάντηση τη Δευτέρα. Ειδικότερα, το φάρμακο, η μουβαλαπλίνη, μείωσε τα επίπεδα λιποπρωτεΐνης (a) ή Lp(a), κατά 70% με βάση μια παραδοσιακή εξέταση αίματος και κατά σχεδόν 86% με βάση μια πιο ειδική εξέταση που αναπτύχθηκε από την εταιρεία, ανέφεραν οι ερευνητές στην συνάντηση της Αμερικανικής Καρδιολογικής Εταιρεία στο Σικάγο. Το φάρμακο της Lilly αποτελεί τη μόνη από του στόματος θεραπεία σε έναν τομέα πολλών ενέσιμων θεραπειών που δοκιμάζονται για τη θεραπεία της υψηλής Lp(a), που θεωρείται παράγοντας κινδύνου για καρδιαγγειακή νόσο και επηρεάζει ένα στα πέντε άτομα. Σε αντίθεση με τη λιποπρωτεΐνη χαμηλής πυκνότητας ή την LDL, τη λεγόμενη κακή χοληστερόλη που μπορεί να αντιμετωπιστεί με δίαιτα και στατίνες, δεν υπάρχουν εγκεκριμένες θεραπείες για την Lp(a) και λίγα άτομα γνωρίζουν ότι την έχουν. Η αυξημένη Lp(a) μπορεί να αυξήσει σημαντικά τον κίνδυνο καρδιακής προσβολής, εγκεφαλικού επεισοδίου, στένωση της αορτικής βαλβίδας και νόσου της περιφερικής αρτηρίας, με συσσώρευση τη λιπωδών πλακών στις αρτηρίες. Τα άτομα αφρικανικής και νοτιοασιατικής καταγωγής διατρέχουν τον υψηλότερο κίνδυνο. Η δοκιμή συνέκρινε τρεις ημερήσιες δόσεις muvalaplin – 10, 60 και 240 mg – με ένα εικονικό φάρμακο σε 233 ενήλικες με υψηλά επίπεδα Lp(a). Οι ερευνητές εξέτασαν τα επίπεδα Lp(a) χρησιμοποιώντας μια παραδοσιακή εξέταση αίματος και μια νέα μέθοδο που μετρά τα επίπεδα άθικτων σωματιδίων Lp(a) στο αίμα. Η Ruth Gimeno, αντιπρόεδρος του ομίλου Lilly στον τομέα του διαβήτη και της έρευνας στα μεταβολικά νοσήματα, είπε ότι η εταιρεία σταθμίζει τα επόμενα βήματα για να προχωρήσει σε δοκιμές τελευταίου σταδίου. «Θα πρέπει να κάνουμε συζητήσεις με τις ρυθμιστικές αρχές, αλλά είμαστε πολύ ενθουσιασμένοι», ανέφερε σε συνέντευξή της. Σημείωσε ότι ενώ το φάρμακο έχει μειώσει έναν παράγοντα καρδιαγγειακού κινδύνου, απαιτούνται μεγάλες δοκιμές για να αποδειχθεί ότι η μείωση του Lp(a) μειώνει πραγματικά τα καρδιακά επεισόδια και άλλα ανεπιθύμητα καρδιαγγειακά συμβάντα.

 

 

Πηγη;HealthDaily

Προθεσμία παράδοσης του έργου η 31η Μαρτίου 2025
Ολοκληρώθηκε από την επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων της Βουλής η συζήτηση του σχεδίου νόμου για την τροποποίηση της σύμβασης δωρεάς που αφορά στην αποπεράτωση νέας πτέρυγας του Ωνάσειου Καρδιοχειρουργικού Κέντρου, στη μετονομασία του Ωνάσειου Καρδιοχειρουργικού Κέντρου σε Ωνάσειο Νοσοκομείο, την ένταξη του Ωνασείου Καρδιοχειρουργικού Κέντρου, του Ωνάσειου Εθνικού Μεταμοσχευτικού Κέντρου και του Ωνάσειου Παίδων στο Ωνάσειο Νοσοκομείο. Υπέρ της κύρωσης της σύμβασης δωρεάς τάχθηκαν η Νέα Δημοκρατία, ο ΣΥΡΙΖΑ, οι «Σπαρτιάτες». Επιφύλαξη, για την τελική τους στάση στην Ολομέλεια, το ΠΑΣΟΚ, η Ελληνική Λύση, η Νέα Αριστερά, η «Νίκη», η Πλεύση Ελευθερίας. Κατά, δήλωσε το ΚΚΕ. Με την τροποποίηση της σύμβασης το ύψος της δωρεάς θα φτάσει από τα 70 εκατομμύρια στα 82 εκατομμύρια ευρώ, κατ’ανώτατο όριο, και η προθεσμία παράδοσης του έργου ορίζεται η 31η Μαρτίου του 2025. «Δεν μπορείτε να φανταστείτε τι μεταμοσχευτικό κέντρο παραδίδουν στο ελληνικό κράτος οι άνθρωποι αυτοί. Αξίζουν τα θερμότατα συγχαρητήρια στον κ. Παπαδημητρίου
και σε όλο το ΔΣ του Ωνασείου γι’αυτό που θα μας παραδώσουν. Γιατί αυτό θα είναι προς χρήση του ελληνικού λαού. Μιλάμε για ένα κέντρο που έχει την τελειότερη τεχνολογία στις μεταμοσχεύσεις στον κόσμο»

 

 

Πηγη:HealthDaily

 

Πηγη: https://allabouthealth.gr

Με κεντρικό μήνυμα «Για να δούμε τι ξέρεις για τους πνεύμονές σου…» υλοποιεί ενημερωτική εκστρατεία η Ελληνική Πνευμονολογική Εταιρεία (ΕΠΕ) για την Παγκόσμια Ημέρα Χρόνιας Αποφρακτικής Πνευμονοπάθειας (ΧΑΠ). Επιδίωξη είναι  η ευαισθητοποίηση των πολιτών και ειδικότερα των καπνιστών.

Η εν λόγω νόσος  για περισσότερο από 10-15 χρόνια αναπτύσσεται σιωπηλά και εκδηλώνεται με ήπιες ενοχλήσεις, χωρίς να δίνει ανησυχητικά προειδοποιητικά συμπτώματα. Για την αφύπνιση του κοινού η ΕΠΕ, στο πλαίσιο της εκστρατείας, έχει προγραμματίσει ενημέρωση κοινού και εντυποδιανομή στις 19 Νοεμβρίου 2024 στο Athens Metro Mall στην Αθήνα (16:00-20:30) και στο Mediterranean Cosmos στη Θεσσαλονίκη (17:00-20:30), με τη συνεργασία της Εταιρείας Νοσημάτων Θώρακος Ελλάδος (ΕΝΘΕ).

Περαιτέρω δράσης πληροφόρησης θα πραγματοποιηθούν με  ανάρτηση αφισών και διανομή ενημερωτικών φυλλαδίων σε πέντε Πνευμονολογικές Κλινικές ανά την Ελλάδα και συγκεκριμένα σε Αλεξανδρούπολη, Ηράκλειο, Ιωάννινα, Λάρισα και Πάτρα. Επιπλέον οι πνευμονολόγοι που συμμετέχουν στην Ομάδα Εργασίας (ΟΕ) της ΕΠΕ για τη Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια, Νίκος Τζανάκης (Συντονιστής), Ανδριάνα Παπαϊωάννου, Πασχάλης Στειρόπουλος (Υπεύθυνοι), και Ηλέκτρα Βουλγαρέλη (Early Career Member), δίνουν απαντήσεις αναφορικά με τη νόσο σε θέματα πρόληψης, θεραπευτικής αντιμετώπισης, καθημερινής διαχείρισης, με ολιγόλεπτα video που θα προβληθούν στη σελίδα της Ελληνικής Πνευμονολογικής Εταιρείας στο facebook.

Η ΧΑΠ

Χαρακτηρίζεται από χρόνια συμπτώματα του αναπνευστικού συστήματος (δύσπνοια, βήχας, απόχρεμψη, παροξύνσεις) που οφείλονται σε διαταραχές των αεραγωγών (βρογχίτιδα, βρογχιολίτιδα) ή/και των κυψελίδων (εμφύσημα) και προκαλούν εμμένοντα, συχνά προοδευτικό, περιορισμό της ροής του αέρα. Η ΧΑΠ αποτελεί μία σύγχρονη συνεχιζόμενη πανδημία με συχνότερο παράγοντα κινδύνου το κάπνισμα. Στη χώρα μας, περίπου 500.000 Έλληνες πάσχουν από ΧΑΠ και οι περισσότεροι μάλιστα δεν το γνωρίζουν.

Για την εκστρατεία ο πρόεδρος της ΕΠΕ, Καθηγητής Πνευμονολογίας ΕΚΠΑ, Στέλιος Λουκίδης  τόνισε ότι «στόχος μας μέσω της εκστρατείας ενημέρωσης, “Για να δούμε τι ξέρεις για τους πνεύμονες σου”, είναι να οδηγήσουμε τους πολίτες σε μία διαδικασία αναζήτησης ούτως ώστε να δράσουν έγκαιρα, να επισκεφθούν τον πνευμονολόγο και να μην επιτρέψουν στη ΧΑΠ να επηρεάσει την αναπνοή τους, την καθημερινότητά τους και εν τέλει την κοινωνική τους ζωή».

Ο καθηγητής Πνευμονολογίας, Ιατρική Σχολή Πανεπιστημίου Κρήτης, Αντιπρόεδρος Ελληνικής Πνευμονολογικής Εταιρείας και Συντονιστής της ΟΕ της ΕΠΕ για τη ΧΑΠ, Νίκος Τζανάκης, σημείωσε «Η ΧΑΠ είναι η συχνότερη αναπνευστική νόσος. Είναι χρόνια διότι εξελίσσεται για πολλά χρόνια, προσβάλλει τους καπνιστές κυρίως μετά την ηλικία των 50 και μειώνει αισθητά την ποιότητα της ζωής των πασχόντων».

Από τη μεριά του ο υπεύθυνος της ΟΕ ΧΑΠ της ΕΠΕ, Καθηγητής Πνευμονολογίας ΔΠΘ, Διευθυντής της Πνευμονολογικής Κλινικής του ΠΓΝ Αλεξανδρούπολης, Πασχάλης Στειρόπουλος,  επισημαίνει τη σημασία της εξέτασης που θέτει τη διάγνωση της νόσου, δηλαδή της σπιρομέτρησης: «Πρόκειται για μια ανώδυνη διαδικασία κατά την οποία ο εξεταζόμενος εκπνέει γρήγορα και παρατεταμένα όλο τον αέρα που μπορεί μετά από μια μέγιστη εισπνοή. Αν ο ασθενής δεν μπορεί να εκπνεύσει περισσότερο από το 70% του συνολικού όγκου αέρα στο πρώτο δευτερόλεπτο, και έχει εκτεθεί σε παράγοντες κινδύνου για τη νόσο, τότε πάσχει από Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια». Επίσης, η έτερη υπεύθυνη της ΟΕ ΧΑΠ της ΕΠΕ, Επίκουρη Καθηγήτρια Πνευμονολογίας ΕΚΠΑ, Α’ Πανεπιστημιακή Πνευμονολογική Κλινική ΓΝΝΘΑ «Η Σωτηρία», Ανδριάνα Παπαϊωάννου τονίζει για τη σημασία του εμβολιασμού σημειώνοντας ότι «Οι ασθενείς με ΧΑΠ θα πρέπει να εμβολιάζονται κάθε χρόνο για τη γρίπη ενώ ταυτόχρονα θα πρέπει να πραγματοποιούν εμβόλια που σχετίζονται με την πρόληψη της covid 19, του αναπνευστικού συγκυτιακού ιού (RSV), του πνευμονιόκοκκου, του κοκκύτη και του έρπητα ζωστήρα».

Ο κΠνευμονολόγος-Φυματιολόγος, Ειδικός Γραμματέας Εταιρείας Νοσημάτων Θώρακος Ελλάδος (EΝΘΕ), Δρόσος Τσαβλής, στάθηκε στη σημασία και στον τρόπο της έγκαιρης διάγνωσης καθώς και τις θεραπευτικές επιλογές του ασθενούς αναφέροντας ότι «Η έγκαιρη διάγνωση και η αποτελεσματική διαχείριση μπορούν να βελτιώσουν σημαντικά την πρόγνωση, επιτρέποντας στους ασθενείς να διατηρήσουν μια καλύτερη ποιότητα ζωής, να βελτιώσουν την περιορισμένη κινητικότητά τους, να αποβάλουν τα συναισθήματα απομόνωσης, κατάθλιψης και άγχους, να αναπτύξουν τις κοινωνικές συναναστροφές τους και κυρίως να διατηρήσουν ένα σταθερό οικογενειακό περιβάλλον που πλήττεται συχνά από τις επιπτώσεις της ΧΑΠ».

 

 

 

Πηγη: https://virus.com.gr/

Η χρήση του πλούσιου σε αιμοπετάλια πλάσματος (PRP) ενισχύει την οσφρητική αντίληψη σε ασθενείς που, όχι μόνο εμφανίζουν επακόλουθα της λοίμωξης Covid-19, αλλά και σε εκείνους που έχουν χάσει την όσφρησή τους λόγω τραύματος, ρινοκολπίτιδας, ρινίτιδας ή ακόμα και χειρουργικής επέμβασης. Τα  ενθαρρυντικά αποτελέσματα επιστημονικής μελέτης ανακοινώθηκαν στο Παγκόσμιο Συνέδριο ENT MASTERCLASS, στο Βουκουρέστι.

Αποκατάσταση της όσφρησης και απόλαυση των αρωμάτων καθώς της ζωής είχαν οι συμμετέχοντες στην μελέτη. Τα ευρήματα μαρτυρούν μια ακίνδυνη και αποτελεσματική θεραπευτική επιλογή. Ο πληθυσμός της μελέτης ήταν 531 ασθενείς, ηλικίας από 15 έως 63χρόνων. Σε μια μελέτη, σχεδόν το 25% των ανδρών ηλικίας 60-69 ετών είχαν διαταραχή της όσφρησης, ενώ περίπου το 11% των γυναικών σε αυτό το ηλικιακό εύρος ανέφεραν πρόβλημα.  Η έγχυση του PRP γίνεται εύκολα με τοπική αναισθησία, αλλά τα αποτελέσματά της αξιολογούνται μετά από  τρεις μήνες.

«Η χρήση του PRP είναι μια ακίνδυνη και αποτελεσματική θεραπευτική επιλογή με πολύ ενθαρρυντικά αποτελέσματα» αναφέρει ο διαπρεπής  Έλληνας Χειρουργός Ωτορινολαρυγγολόγος Μηνάς Ν. Αρτόπουλος, Διευθυντής της Α΄ Ω.Ρ.Λ. κλινικής του «ΜΗΤΕΡΑ». Ο  Έλληνας γιατρός εξηγεί ότι «η θεραπεία με  PRP ενισχύει την οσφρητική αντίληψη σε ασθενείς που, όχι μόνο εμφανίζουν επακόλουθα της λοίμωξης COVID-19, αλλά και σε εκείνους που έχουν χάσει την όσφρησή τους λόγω τραύματος, ρινοκολπίτιδας, ρινίτιδας ή ακόμα και χειρουργικής επέμβασης».

Η εν λόγω μελέτη επιβεβαίωσε στοιχεία άλλων μελετών που χρησιμοποιούν PRP σε οσφρητική δυσλειτουργία που προκαλείται από Covid-19, τραύμα, έκθεση σε αναισθητικό, ιογενής λοίμωξη και χρόνια ρινοκολπίτιδα συμπεριλήφθηκαν σε μια συστηματική ανασκόπηση. Δέκα κλινικές μελέτες αναλύθηκαν ποιοτικά. Έξι από αυτές τις μελέτες χρησιμοποίησαν το PRP για οσφρητική δυσλειτουργία που προκαλείται από τον Covid-19, μία για οσφρητική δυσλειτουργία μετά από λειτουργική ενδοσκοπική χειρουργική επέμβαση κόλπων και τρεις για μετα-λοιμώδη ή μετατραυματική οσφρητική δυσλειτουργία.

Ο κ. Αρτόπουλος με τον κύριο Muhammad Shahed Quraishi Πρόεδρο του   Παγκόσμιου Συνεδρίου ENT Masterclass

Η σημασία της όσφρησης

Είναι ένα σύστημα προειδοποίησης, που μας ειδοποιεί για σήματα κινδύνου όπως είναι η διαρροή αερίου, το χαλασμένο φαγητό ή φωτιά. Οποιαδήποτε απώλεια στην όσφρησή μας μπορεί να έχει αρνητικές επιπτώσεις στην ποιότητα της ζωής μας. Μπορεί επίσης να είναι σημάδι πιο σοβαρών προβλημάτων υγείας.

Συνήθως 1-2% των ανθρώπων αναφέρουν προβλήματα με την όσφρησή τους. Τα προβλήματα με την όσφρηση αυξάνονται όσο μεγαλώνουν οι άνθρωποι και είναι πιο συχνά στους άνδρες παρά στις γυναίκες. Πολλοί άνθρωποι που έχουν διαταραχές όσφρησης παρατηρούν επίσης προβλήματα με την αίσθηση της γεύσης.

 

 

Πηγη: https://virus.com.gr/

Κάθε χρόνο, περίπου 35.000 άνθρωποι πεθαίνουν από λοίμωξη που οφείλεται σε βακτήρια ανθεκτικά στα αντιβιοτικά. Οι καταστροφικές συνέπειες της ανθεκτικότητας στα αντιβιοτικά γίνονται ολοένα και πιο εμφανείς, τονίζεται με αφορμή την Ευρωπαϊκή Ημέρα Ενημέρωσης κατά των Αντιβιοτικών, 18 Νοεμβρίου.

Ολιστική αντιμετώπιση της ανθεκτικότητας σε επίπεδο κοινωνίας χρειάζεται, σύμφωνα με τον γενικό γιατρό και πρόεδρο της Ελληνικής Εταιρείας Έρευνας και Εκπαίδευσης στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας Στάθη Σκληρό. Η χρήση αντιβιοτικών μπορεί να προκαλέσει εμφάνιση ανθεκτικότητας στα βακτήρια. Η δε ακατάλληλη και υπερβολική χρήση τους καταγράφεται  τόσο στις χώρες υψηλού όσο και στις χώρες με χαμηλό εισόδημα. Έως τώρα η νομική ρύθμιση των πωλήσεων αντιβιοτικών έχει φέρει αποτελέσματα σε κάποια μέρη του κόσμου και ενδεχομένως η επιβολή της ρύθμισης της ακατάλληλης χρήσης θα μπορούσε να έχει άμεσο αντίκτυπο στη διατήρηση της αποτελεσματικότητας αυτών των φαρμάκων που σώζουν ζωές.

Γιατί πρέπει να μπει «φρένο»

Η ακατάλληλη χρήση αντιβιοτικών καταστρέφει ωφέλιμα βακτήρια οδηγώντας σε μη ανττιμετωπίσιμες λοιμώξεις. Ολοένα και περισσότεροι Έλληνες, λαμβάνουν επίσης χωρίς καθοδήγηση για τον πονόλαιμο σκευάσματα με αντιμικροβιακή  δράση όπως τυροθρισίνη, η χρήση της οποίας για μεγάλο διάστημα μπορεί να διαταράξει την ισορροπία της χλωρίδας της στοματικής κοιλότητας. Για τον πονόλαιμο υπάρχει  κατάλληλη αγωγή, υπάρχουν καραμέλες για το λαιμό και σπρέι με τα απαραίτητα συστατικά με αντιφλεγμονώδη και παυσίπονη δράση για να αντιμετωπίσουν τον πονόλαιμο όπως είναι οι παστίλιες Strepsils & το Strepfen,  εξήγησε  ο κ.Σκληρός.

Στην κατεύθυνση της Πρόληψης χρειάζεται  διακρατικός συντονισμός μεταξύ κυβερνήσεων, οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών και διεθνών οργανισμών. Ωστόσο, μέχρι στιγμής η συνεργασία αυτή βρίσκεται συχνά μόνο στα αρχικά της στάδια, επισημαίνει ο ταμίας της Ελληνικής Εταιρείας Έρευνας και Εκπαίδευσης στην ΠΦΥ Αλέξης Σωτηρόπουλος.

Έμφαση πρέπει να δοθεί στην προστασία της δημόσιας Υγείας επειγόντως με ισχυρότερες παρεμβάσεις και δράσεις. Με στόχο να ευνοηθεί η υγεία του πληθυσμού και να μειωθούν οι μελλοντικές δαπάνες υγειονομικής περίθαλψης στην ΕΕ θα πρέπει οι προσπάθειες να εστιάσουν στη βελτίωση της ευαισθητοποίησης και της κατανόησης μεταξύ του κοινού, των επαγγελματιών υγείας, των εκπαιδευτικών, των οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών και των κυβερνήσεων.  Στο εγχείρημα θα πρέπει να συμβάλλουν φορείς της κοινωνίας των πολιτών, οι οποίοι μπορούν να κινητοποιήσουν την υποστήριξη και να διαδώσουν ευρύτερα τις πληροφορίες και το υλικό στις τοπικές κοινότητες.

Με το βλέμμα στην έρευνα

Η αντίληψη για την ανακάλυψη νέων αντιβιοτικών και την οικονομική κάλυψη της έρευνας αλλάζει. Ωστόσο, για να ξεπεραστούν τα αναχώματα χρειάζεται να εμπλακεί ο δημόσιος τομέας ώστε να αναπτυχθούν τα αντιβιοτικά, τα διαγνωστικά τέστ και τα εμβόλια ύψιστης προτεραιότητας. Το παραδοσιακό επιχειρηματικό μοντέλο της πατέντας δεν πρέπει να εφαρμοστεί, παράλληλα με την εφαρμογή  στρατηγικής ελαχιστοποίησης της περιττής χρήσης. Σε αυτή την προσπάθεια απαιτείται ισχυρή πολιτική βούληση και ηγεσία για την επίτευξη βιώσιμων λύσεων και τον συντονισμό μεταξύ των τοπικών, εθνικών, περιφερειακών και παγκόσμιων προσπαθειών, σύμφωνα με τον κ. Σωτηρόπουλο.

 

 

Πηγη: https://virus.com.gr/

 

Πηγη: https://www.liberal.gr