Κατηγορία: Γενικά

mpox: «Πράσινο φως» στον εμβολιασμό και των εφήβων έδωσε ο ΠΟΥ

Posted on by grammateia

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) ανακοίνωσε τη Δευτέρα, 14 Οκτωβρίου, ότι ενέκρινε το εμβόλιο κατά της mpox, παλαιότερα γνωστής ως «ευλογιά των πιθήκων», της Bavarian Nordic για εφήβους ηλικίας 12 έως 17 ετών.

Η συγκεκριμένη ηλικιακή ομάδα θεωρείται ιδιαίτερα ευάλωτη στη νόσο mpox που έχει προκαλέσει παγκόσμια ανησυχία. Ο ΠΟΥ ανέφερε σε ανακοίνωσή του ότι έδωσε προέγκριση για το εμβόλιο Jynneos στις 8 Οκτωβρίου.

Ο ΠΟΥ κήρυξε τον Αύγουστο τον ιό mpox κατάσταση έκτακτης ανάγκης για τη δημόσια υγεία σε παγκόσμιο επίπεδο για δεύτερη φορά μέσα σε δύο χρόνια μετά την εξάπλωση ενός νέου τύπου του ιού από τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό σε γειτονικές χώρες.

 

Ο οργανισμός των Ηνωμένων Εθνών ενέκρινε τον Σεπτέμβριο τη χρήση του εμβολίου ως πρώτο εμβόλιο κατά του ιού mpox σε ενήλικες, διευκολύνοντας την πρόσβαση στο εμβόλιο για τις χώρες της Αφρικής που έχουν πληγεί σοβαρά. Τα παιδιά, οι έφηβοι και τα άτομα με εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα είναι ιδιαίτερα ευάλωτα στην mpox, μια ιογενή λοίμωξη που συνήθως προκαλεί συμπτώματα που μοιάζουν με γρίπη και δερματικές βλάβες γεμάτες πύον.

Η τελευταία απόφαση του ΠΟΥ έρχεται, μετά την έγκριση που δόθηκε από την ΕΕ τον Σεπτέμβριο για χρήση του εμβολίου στους εφήβους. Η δανέζικη εταιρεία βιοτεχνολογίας ετοιμάζεται επίσης να διεξάγει κλινική δοκιμή για να αξιολογήσει την ασφάλεια του εμβολίου σε παιδιά ηλικίας δύο έως 12 ετών, διευρύνοντας ενδεχομένως τη χρήση του. Η κλινική δοκιμή αναμένεται να ξεκινήσει τον Οκτώβριο.

Ο αμερικανικός Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) έχει επίσης εγκρίνει το εμβόλιο της Bavarian Nordic, αλλά μόνο για χρήση σε ενήλικες 18 ετών και άνω, αν και είχε δώσει άδεια έκτακτης χρήσης για τη χρήση του σε εφήβους κατά τη διάρκεια της επιδημίας mpox το 2022.

Ένα άλλο εμβόλιο κατά της ευλογιάς, το LC16, που παρασκευάζεται από την ιαπωνική KM Biologics, μπορεί ήδη να χορηγηθεί σε παιδιά, σύμφωνα με την ιαπωνική ρυθμιστική Αρχή, αν και απαιτεί ειδικό είδος βελόνας.

Οι συστάσεις της Εθνικής Επιτροπής Εμβολιασμών στη χώρα μας (Αύγουστος 2024)

Το εμβόλιο Jynneos® (τροποποιημένη vaccinia Ankara – Bavarian Nordic/MVA-BN), που κατά την παρούσα φάση είναι διαθέσιμο στην Ελλάδα, συνιστάται για ενήλικες ηλικίας 18 ετών και άνω που διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο μόλυνσης από τον ιό ευλογιάς τύπου mpox και ανήκουν στις παρακάτω ομάδες αυξημένου κινδύνου:

Πριν την έκθεση

  • Άνδρες που έχουν σεξουαλική επαφή με άνδρες (MSM), άνδρες που έχουν σεξουαλική επαφή με άνδρες και γυναίκες, άτομα τρανς, μη δυαδικά άτομα. Όλα τα άτομα από τις παραπάνω ομάδες θεωρούνται αυξημένου κινδύνου αν έχουν πρόσφατο ιστορικό πολλαπλών ερωτικών συντρόφων, ή έχουν νοσήσει από κάποιο σεξουαλικώς μεταδιδόμενο νόσημα τους τελευταίους 3 μήνες.

 

  • Επαγγελματίες υγείας και φροντίδας οι οποίοι εργάζονται σε χώρους ή σε συνθήκες με αυξημένο κίνδυνο έκθεσης στον ιό της ευλογιάς τύπου mpox (π.χ. εργαστήρια, ειδικές μονάδες, εμβολιαστικά κέντρα, αποστολές σε περιοχές με αυξημένο κίνδυνο μόλυνσης από τον ιό ευλογιάς τύπου mpox κλπ.).

 

  • Άτομα που συμμετέχουν σε ανθρωπιστικές αποστολές, άτομα που ανήκουν σε ομάδες αυξημένου κινδύνου, άτομα που επισκέπτονται συγγενείς και φίλους τα οποία ταξιδεύουν σε περιοχές των χωρών που είναι επηρεαζόμενες ( ο κατάλογος των περιοχών των χωρών επικαιροποιείται από τον ΕΟΔΥ και είναι διαθέσιμος στην ιστοσελίδα του). Επίσης, άτομα που επιθυμούν να εμβολιαστούν για προσωπικούς λόγους καθώς και για ειδικές συνθήκες (πχ. μακρόχρονη παραμονή σε χώρες όπου αναφέρονται κρούσματα mpox) και που δεν περιλαμβάνονται στις προαναφερθείσες κατηγορίες.

 

Μετά την έκθεση

  • Άτομα τα οποία έχουν έρθει σε στενή σωματική επαφή με επιβεβαιωμένο κρούσμα του ιού της ευλογιάς τύπου mpox συμπεριλαμβανομένων και των ατόμων που κατοικούν στο ίδιο οικογενειακό περιβάλλον. Το εμβόλιο θα πρέπει να χορηγείται το συντομότερο δυνατό, κατά προτίμηση εντός 4 ημερών από την έκθεση. Εμβολιασμός μέχρι και 14 ημέρες μετά από την έκθεση συνιστάται επίσης γιατί μπορεί να προσφέρει προστασία. Εμβολιασμός γίνεται μόνον εφόσον το άτομο σε στενή επαφή με το κρούσμα δεν έχει αναπτύξει συμπτώματα.

 

Σημειώνεται ότι άτομα που είχαν προηγουμένως εμβολιαστεί έναντι της ευλογιάς, δεν έχουν επαρκή προστασία και συστήνεται επίσης ο εμβολιασμός τους  έναντι mpox (με δυο δόσεις εμβολίου).

 

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Καρκίνος τραχήλου μήτρας: Νέα μέθοδος μειώνει 40% τις πιθανότητες θανάτου

Posted on by grammateia
Ενθαρρυντικά ευρήματα νέας, πολυετούς μελέτης για ασθενείς με τοπικά προχωρημένη νόσο.

Μία νέα θεραπεία για τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας μπορεί να μειώνει κατά 40% τον κίνδυνο θανάτου από τη νόσο, σύμφωνα με νέα μελέτη.

Στη μελέτη συμμετείχαν ασθενείς με τοπικά προχωρημένο καρκίνο του τραχήλου. Όσες υποβλήθηκαν στη νέα θεραπεία, είχαν σημαντικά αυξημένες πιθανότητες να παραμείνουν χωρίς καρκίνο ακόμα και επί 10 χρόνια.

Η νέα μέθοδος συνίσταται στη χορήγηση λίγων κύκλων χημειοθεραπείας πριν από την έναρξη συνδυασμού ακτινοθεραπείας-χημειοθεραπείας. Αν και η χειρουργική επέμβαση αποτελεί την κύρια θεραπεία για τον αρχικού σταδίου καρκίνο του τραχήλου, στις ασθενείς με τοπικά προχωρημένη νόσο η καθιερωμένη θεραπεία είναι ο συνδυασμός ακτινοθεραπείας-χημειοθεραπείας.

Προγενέστερες μελέτες έχουν δείξει ότι ο συνδυασμός αυτός βελτιώνει σημαντικά τα ποσοστά επιβίωσης των ασθενών. Εν τούτοις, αρκετές ασθενείς (έως και το 30%) παρουσιάζουν υποτροπή της νόσου τους και χάνουν τη ζωή τους από μεταστάσεις. Στην χώρα μας πεθαίνουν κάθε χρόνο 260 γυναίκες από τη νόσο, σύμφωνα με το Παγκόσμιο Παρατηρητήριο Καρκίνου (GCO).

Η νέα μελέτη

Στη νέα μελέτη συμμετείχαν 500 γυναίκες με καρκίνο του τραχήλου της μήτρας από πέντε χώρες (Βρετανία, Ιταλία, Βραζιλία, Ινδία, Μεξικό). Είχαν ηλικία 24 έως 78 ετών (μέση ηλικία: 46 ετών). Οι γυναίκες είχαν διαγνωστεί μεταξύ 2012 και 2022.

Όλες έπασχαν από τοπικά προχωρημένο καρκίνο. Το 70% είχαν νόσο σταδίου ΙΙΒ και το 11% σταδίου ΙΙΙΒ. Ορισμένες είχαν καρκίνο σταδίου IVA. Το 43% είχαν εξάπλωση του καρκίνου στους σύστοιχους λεμφαδένες.

Οι ασθενείς χωρίστηκαν σε δύο ομάδες. Οι μισές έλαβαν τη νέα θεραπεία, που συνίστατο σε 4-6 κύκλους επαγωγικής (εισαγωγικής) χημειοθεραπείας και ακολούθως στην καθιερωμένη θεραπεία.

Οι υπόλοιπες ασθενείς έκαναν μόνο την καθιερωμένη θεραπεία. Αυτή συνίστατο σε χημειοθεραπεία μαζί με εξωτερική ακτινοθεραπεία και ύστερα εσωτερική ακτινοθεραπεία (βραχυθεραπεία).

Οι ερευνητές παρακολούθησαν την πορεία της υγείας τους επί 5,5 χρόνια κατά μέσον όρο (στις μισές η περίοδος παρακολούθησης ήταν μεγαλύτερη).

Τα ευρήματα

Τα νέα ευρήματα δημοσιεύονται στην ιατρική επιθεώρηση The Lancet. Στα 5 χρόνια από τη διάγνωση το ποσοστό των ασθενών χωρίς εξέλιξη της νόσου ήταν 72% στην ομάδα που έκανε τη νέα θεραπεία. Αντίστοιχα στην ομάδα που έκανε μόνο την καθιερωμένη θεραπεία ήταν 64%.

Η διαφορά αυτή αντιστοιχεί σε μείωση κατά 35% του κινδύνου να υπάρξει εξέλιξη της νόσου στην πρώτη πενταετία, γράφουν οι ερευνητές.

Η μελέτη έδειξε ακόμα πως στα 5 χρόνια από τη διάγνωση βρισκόταν εν ζωή το 80% των ασθενών που είχαν κάνει τη νέα θεραπεία. Το αντίστοιχο ποσοστό στην ομάδα της σκέτης καθιερωμένης θεραπείας ήταν 72%. Η διαφορά αυτή σημαίνει πως η προσθήκη της εισαγωγικής χημειοθεραπείας στην καθιερωμένη αγωγή μείωσε κατά 40% τις πιθανότητες θανάτου από τον τοπικά προχωρημένο καρκίνο του τραχήλου.

Επιπλέον, πέντε ασθενείς εξακολουθούν να μην έχουν ενδείξεις καρκίνου 10 χρόνια μετά τη θεραπεία τους.

«Άμεση εφαρμογή»

Η διαφορά είναι τόσο σημαντική, ώστε οι ερευνητές ζητούν να αρχίσει αμέσως η ευρεία εφαρμογή της μεθόδου. «Η μέθοδος αυτή είναι ένας άμεσος τρόπος για να υπάρξει θετική διαφορά. Χρησιμοποιεί υπάρχοντα φάρμακα που είναι φθηνά και ήδη εγκεκριμένα για τη συγκεκριμένη μορφή καρκίνου», δήλωσε η επικεφαλής ερευνήτρια Dr. Mary McCormack, λέκτορας Ογκολογίας στο University College του Λονδίνου (UCL).

Όπως εξήγησε, η μέθοδος έχει ήδη αρχίσει να εφαρμόζεται σε ορισμένα ογκολογικά κέντρα της Βρετανίας. «Δεν υπάρχει κανένας λόγος για να μην προσφερθεί σε όλες τις ασθενείς που χρειάζονται συνδυασμό ακτινοθεραπείας-χημειοθεραπείας για τη νόσο τους», πρόσθεσε.

Η μελέτη ήταν Φάσης ΙΙΙ, δηλαδή τελικού σταδίου. Τα φάρμακα που χορηγήθηκαν στις ασθενείς είναι κλασικές χημειοθεραπείες, που έχουν χαμηλό κόστος. Επομένως η θεραπεία μπορεί εύκολα να εφαρμοστεί ευρέως, δήλωσε ο επιβλέπων ερευνητής Dr. Jonathan Ledermann, καθηγητής Ιατρικής Ογκολογίας στο UCL.

 

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Αρμοδιότητες και στελέχωση του Αυτοτελούς Τμήματος Κλινικών Μελετών στα νοσοκομεία

Posted on by grammateia
Με κοινή απόφαση των υπουργών Εθνικής Οικονομάς και Οικονομικών, Εσωτερικών και Υγείας ορίζονται οι αρμοδιότητες και η στελέχωση Αυτοτελούς Τμήματος Κλινικών Μελετών στα νοσοκομεία. Στόχος είναι η εξειδίκευση των αρμοδιοτήτων και η ρύθμιση του τρόπου οργάνωσης, λειτουργίας και στελέχωσης τους.
Αρμοδιότητες και τρόπος οργάνωσης και λειτουργίας του Αυτοτελούς Τμήματος Κλινικών Μελετών περιληπτικά
1. Προωθεί την αποστολή του εκάστοτε νοσηλευτικού ιδρύματος και προσφέρει υποστήριξη, τεχνογνωσία και εκπαίδευση για την αποτελεσματική ολοκλήρωση της βιοϊατρικής έρευνας.
2. Αποτελεί το σημείο αναφοράς για όλους τους εμπλεκόμενους.
3. Λογαριασμός Κονδυλίων Έρευνας των Πανεπιστημίων – Ε.Λ.Κ.Ε. και Ειδικός Λογαριασμός Κονδυλίων Έρευνας & Ανάπτυξης των Υγειονομικών Περιφερειών – Ε.Λ.Κ.Ε.Α.).
4. Τηρεί σε ετήσια βάση αρχείο ερευνητικών προγραμμάτων και πρωτοκόλλων που σχετίζονται μετη βιοϊατρική έρευνα και παρακολουθεί την υλοποίησή τους.
5. Παραλαμβάνει τον φάκελο από τον Χορηγό ή τους κατ’ ανάθεση Οργανισμούς Έρευνας (CROs) ή τους Ελεύθερους Συνεργάτες Έρευνας (Freelancers) και μεριμνά για την παροχή διευκρινίσεων και τη συμπλήρωσή του.
6. Συνεργάζεται με τον Υπεύθυνο Προστασίας Δεδομένων (Data Protection Officer –DPO) του νοσηλευτικού ιδρύματος.
7. Μεριμνά για την κοστολόγηση των εξόδων που σχετίζονται με τη διεξαγωγή της μελέτης.
8. Μεριμνά για την έκδοση γνωμοδότησης από το Επιστημονικό Συμβούλιο του νοσοκομείου, γιατην επισκόπηση και την εμπρόθεσμη υπογραφή της σύμβασης διενέργειας βιοϊατρικής έρευνας και των τυχόν τροποποιήσεων αυτής ή για την αιτιολογημένη απόρριψή της από τη διοίκηση του νοσοκομείου.
9. Διαβιβάζει άμεσα, μετά την υπογραφή της από τον νόμιμο εκπρόσωπο του νοσοκομείου, τη σύμβαση με το σύνολο του φακέλου στον αρμόδιο κατά περίπτωση Φορέα Οικονομικής Διαχείρισης (Ε.Λ.Κ.Ε./Ε.Λ.Κ.Ε.Α.), προκειμένου να υπογραφεί και από αυτόν.
10. Συνεργάζεται με τις διοικητικές και οικονομικές υπηρεσίες, το Γραφείο Κίνησης Ασθενών, το Φαρμακείο, το Γραφείο Προμηθειών, τον Κύριο Ερευνητή (PI) και την εκάστοτε αρμόδια Κλινική του νοσηλευτικού ιδρύματος για την καταχώριση των δαπανών που βαρύνουν τον Χορηγό,παρακολουθεί τη διαδικασία και ενημερώνεται για την κάλυψή τους από αυτόν.
11. Μεριμνά ώστε οι οικονομικές υπηρεσίες του νοσηλευτικού ιδρύματος να εισπράξουν το ποσό της παρακράτησης, το οποίο επιβάλλεται υπέρ του νοσηλευτικού ιδρύματος επί των αμοιβών των ερευνητών.
12. Συνεργάζεται με το Τμήμα Πληροφορικής για την ανάπτυξη και υποστήριξη των διοικητικών διαδικασιών που προβλέπονται από την εκάστοτε ισχύουσα νομοθεσία.
13. Συνεργάζεται με τις λοιπές υπηρεσίες του νοσοκομείου για τη δυνατότητα απ’ ευθείας κάλυψης από τον Χορηγό προς το νοσηλευτικό ίδρυμα, συνοδευτικών (μη ερευνητικών) φαρμάκων, ιατροτεχνολογικών ή/και in–vitro διαγνωστικών προϊόντων που χρησιμοποιούνται στο πλαίσιο της βιοϊατρικής έρευνας ως συνοδευτική θεραπεία.
Για την στελέχωση
Επιλέγεται εξειδικευμένο και έμπειρο προσωπικό, και συγκεκριμένα από υπαλλήλους των κλάδων ΠΕ Διοικητικού Οικονομικού ή ΤΕ Διοικητικού Λογιστικού. Σε περίπτωση έλλειψης από υπαλλήλους του κλάδου ΔΕ Διοικητικού Λογιστικού. Προϊστάμενοι ορίζονται υπάλληλοι των κλάδων ΠΕ Διοικητικού Οικονομικού ή ΤΕ Διοικητικού Λογιστικού και σε περίπτωση έλλειψης υπάλληλοι του κλάδου ΔΕ Διοικητικού Λογιστικού.
Ειδικότερα, το Τμήμα στελεχώνεται κατ’ ελάχιστο από δύο υπαλλήλους και ο αριθμός τους δύναται να προσαρμόζεται σε κάθε νοσηλευτικό ίδρυμα, με βάση τον αριθμό των διενεργούμενων κλινικών μελετών σε έκαστο από αυτά. Η επιλογή των προσώπων και η τοποθέτησή τους γίνεται από τη Διοίκηση του νοσοκομείου σύμφωνα με το Περίγραμμα Θέσης Εργασίας, με προτεραιότητα σε προσωπικό που διαθέτει ειδική συναφή εκπαίδευση και εμπειρία, με γνώμονα την εύρυθμη και αποτελεσματική λειτουργία του Αυτοτελούς Τμήματος.
Για τους υπαλλήλους του τμήματος προβλέπεται επιμόρφωση από προγράμματα του Εθνικού Κέντρου Δημόσιας Διοίκησης και Αυτοδιοίκησης (ΕΚΔΔΑ-ΙΝΕΠ). Η θεματολογία της επιμόρφωσης μπορείνα περιλαμβάνει τη δομή και τις λειτουργίες του νοσοκομείου, θέματα προστασίας ιατρικού απορρήτου και προσωπικών δεδομένων, καθώς και κάθε άλλη θεματική, η οποία κρίνεται αναγκαία και συναφής των αρμοδιοτήτων του Αυτοτελούς Τμήματος Κλινικών Μελετών. Σε περίπτωση αποχώρησης ή μετακίνησης του προσωπικού του Αυτοτελούς Τμήματος, θα πρέπει να λαμβάνεται μέριμνα άμεσης αντικατάστασής του, ώστε να διασφαλίζεται η απρόσκοπτη λειτουργία του.
Πηγη: https://medispin.blogspot.com/

Brain drain στην υγεία: Ποιες χώρες εξαρτώνται περισσότερο από την «εισαγωγή» ξένων γιατρών και νοσηλευτών

Posted on by grammateia
Το φαινόμενο ντόμινο που προκαλεί η φυγή ιατρικού και νοσηλευτικού σε άλλες χώρες δημιουργεί κενά εκεί που δεν υπήρχαν
Σημαντικά καλύτερες απολαβές, καλύτερες συνθήκες εργασίας, καλύτερες προοπτικές. Οι ελλείψεις υγειονομικού προσωπικού στην Ευρώπη καλύπτονται με ξένους γιατρούς και νοσηλευτές, κάτι που όμως μπορεί να επιδεινώσει τις ελλείψεις αλλού.
Και δεν είναι μόνο η Ελλάδα, από την οποία τα τελευταία 15 χρόνια περίπου έχουν φύγει περισσότεροι από 18.000 γιατροί, κυρίως για Αγγλία, Κύπρο, Γαλλία, Γερμανία και Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Ένα κύμα φυγής που επιδεινώθηκε στις αρχές της οικονομικής κρίσης, αλλά εξακολουθεί να υφίσταται, έστω και σε χαμηλότερα επίπεδα, σε μεγάλη κλίμακα. Σύμφωνα με τον Ομοσπονδιακό Ιατρικό Σύλλογο, στη Γερμανία εργάζονται συνολικά 2.943 γιατροί ελληνικής καταγωγής, σε σύνολο 32.500 γιατρών από άλλες ευρωπαϊκές χώρες.
Αντίστοιχο brain drain καταγράφεται και στην γειτονική Αλβανία, η οποία μάλιστα προσπαθεί με συγκεκριμένα μέτρα να ανακόψει τη φυγή γιατρών στο εξωτερικό. Είναι ενδεικτικό ότι τα τελευταία δέκα χρόνια υπολογίζεται ότι έφυγαν από τη χώρα έως και 3.500 γιατροί.
Σε γενικές γραμμές, όπως δείχνουν τα στοιχεία, γιατροί και οι νοσηλευτές μετακινούνται από την ανατολική και τη νότια Ευρώπη στη δυτική και τη βόρεια Ευρώπη, ενώ οι εργαζόμενοι στη δυτική και τη βόρεια Ευρώπη μετακινούνται εντός της ευρύτερης περιοχής.
Αυξάνονται οι ανάγκες σε γιατρούς και νοσηλευτές
Οι περισσότερες χώρες χρειάζονται δεκάδες χιλιάδες γιατρούς, νοσηλευτές και άλλο ιατρικό προσωπικό, καθώς οι πληθυσμοί τους γερνούν και παρουσιάζουν περισσότερα προβλήματα υγείας, οι εργαζόμενοι στον τομέα της υγείας παραιτούνται ή συνταξιοδοτούνται και το ενδιαφέρον για εργασία στον νοσηλευτικό κλάδο μειώνεται.
Πολλές χώρες προσπαθούν να ανασυγκροτήσουν το εργατικό δυναμικό του προσελκύοντας ξένα ταλέντα από γειτονικές χώρες και όχι μόνο. Όμως, οι ανακατατάξεις αυτές, ενώ μπορεί να καλύπτουν μέρος των ελλείψεων που παρουσιάζονται στις χώρες που προσλαμβάνουν εργαζόμενους από το εξωτερικό, ταυτόχρονα μπορεί να επιδεινώσουν τα κενά στις χώρες προέλευσής τους, σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Αρχή Εργασίας.
«Η αύξηση του εργατικού δυναμικού απαιτεί μακροχρόνιες, δαπανηρές επενδύσεις, ενώ η πρόσληψη επαγγελματιών με κατάρτιση από το εξωτερικό προσφέρει μια ταχύτερη λύση» στο πρόβλημα, λέει στο Euronews Health η Isilda Mara, ερευνήτρια για θέματα εργασίας και μετανάστευσης στο Ινστιτούτο Διεθνών Οικονομικών Μελετών της Βιέννης.
Ποιες χώρες έχουν τους περισσότερους ξένους επαγγελματίες υγείας
Η Ρουμανία, η Ισπανία και η Γαλλία είναι οι χώρες που είναι πιο πιθανό να στείλουν νοσηλευτές στο εξωτερικό, ενώ η Γερμανία, η Ρουμανία και η Ιταλία είναι πιο πιθανό να εξάγουν γιατρούς.
Εν τω μεταξύ, η Ιρλανδία και η Ελβετία είναι οι χώρες που εξαρτώνται περισσότερο τόσο από γιατρούς όσο και από νοσηλευτές που εκπαιδεύονται στο εξωτερικό. Στην Ελβετία, το ποσοστό των γιατρών που έχουν σπουδάσει σε άλλες χώρες και απασχολούνται στην Ελβετία αυξήθηκε από περίπου 25% που ήταν μεταξύ 2000 και 2010 σε σχεδόν 40% μία δεκαετία αργότερα.
Πηγή: ΟΟΣΑ
Σύμφωνα με στοιχεία του ΟΟΣΑ, η Νορβηγία εξαρτάται επίσης σε μεγάλο βαθμό από ξένους γιατρούς και η Αυστρία εξαρτάται από ξένους νοσηλευτές.
Ορισμένες δε από αυτές τις χώρες προσπαθούν να καλύψουν κενά στον τομέα της υγείας που δημιουργήθηκαν μετά τη φυγή δικών τους γιατρών και νοσηλευτών σε άλλες χώρες. Κι αυτό γιατί, όπως υπογραμμίζει η κ. Mara, «η κινητικότητα των επαγγελματιών υγείας έχει προκαλέσει ένα φαινόμενο ντόμινο».
«Οι Γερμανοί γιατροί, για παράδειγμα, μετακινούνται στην Ελβετία ή την Αυστρία και οι θέσεις τους συχνά καλύπτονται από γιατρούς από γειτονικές χώρες [της Ευρωπαϊκής Ένωσης]. Με τη σειρά τους, αυτές οι γειτονικές χώρες αντικαθιστούν τους γιατρούς τους με επαγγελματίες από χώρες εκτός ΕΕ και ο κύκλος συνεχίζεται», σημειώνει.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι ο πιο δημοφιλής προορισμός, προσελκύοντας το 45% του συνόλου των νοσηλευτών που γεννήθηκαν στο εξωτερικό, ακολουθούμενες από τη Γερμανία (15%) και το Ηνωμένο Βασίλειο (11%).
Ωστόσο, αν και «όλες οι χώρες της ΕΕ κάνουν προσλήψεις από κάπου… δεν υπάρχει καμία που να μην κάνει», λέει ο Paul de Raeve, γενικός γραμματέας της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Συνδέσμων Νοσηλευτών, στο Euronews Health.
Οι εργαζόμενοι μπορούν να αποτελέσουν σανίδα σωτηρίας για τα ιατρικά συστήματα που αντιμετωπίζουν προβλήματα. Χωρίς τους μετανάστες στη Γερμανία, για παράδειγμα, «το σύστημα υγείας θα κατέρρεε», σύμφωνα με το Γερμανικό Συμβούλιο Εμπειρογνωμόνων για την Ένταξη και τη Μετανάστευση.
Επιπτώσεις του brain drain στις χώρες προέλευσης
Ακόμα κι έτσι, όμως, οικονομολόγοι, εμπειρογνώμονες του τομέα της υγείας και ομάδες υπεράσπισης έχουν εκφράσει ανησυχίες σχετικά με τη φυγή εργαζομένων από περιοχές με χαμηλότερο εισόδημα σε πιο πλούσιες χώρες.
Ενώ οι επαγγελματίες υγείας μπορούν να επωφεληθούν από τις καλύτερες αμοιβές και τις καλύτερες συνθήκες εργασίας στις χώρες όπου πάνε, οι χώρες καταγωγής τους χάνουν μέσα από τα χέρια τους όσα επένδυσαν στην εκπαίδευσή τους και καταλήγουν με λιγότερους δικούς τους πόρους, επιδεινώνοντας τα προβλήματα στα δικά τους συστήματα υγείας.
Αναλυτές υγείας και ομάδες υπεράσπισης λένε ότι οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις μπορούν να κάνουν περισσότερα για να παρέχουν κίνητρα στους νέους να μείνουν στον τόπο τους.
Μεταξύ των προτάσεων που έχουν μπει στο τραπέζι είναι η μείωση της μισθολογικής ψαλίδας για τους εργαζόμενους στον τομέα της υγείας μεταξύ των χωρών, να γίνουν περισσότερες επενδύσεις στα συστήματα υγείας και για την κατάρτιση των νέων σε περιοχές που δυσκολεύονται να κρατήσουν το ιατρικό προσωπικό τους, καθώς και να υπάρξουν αυστηρότεροι κανονισμοί για την προστασία από την εκμετάλλευση των εργαζομένων στον τομέα της υγείας που αλλάζουν χώρα.
Σε τελική ανάλυση, ωστόσο, η ενίσχυση του εργατικού δυναμικού στον τομέα της υγείας απαιτεί μακροπρόθεσμη πολιτική δέσμευση και χρηματοδότηση και, παρά τις συχνές δηλώσεις στήριξης προς τους εργαζόμενους στον τομέα της υγείας, σύμφωνα με την Milena Šantrić Milićević, καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο του Βελιγραδίου και σύμβουλο για θέματα του συστήματος υγείας, το συγκεκριμένο θέμα δεν έχει πραγματικά ανέβει ψηλά στην πολιτική ατζέντα, ούτε σε επίπεδο χώρας ούτε σε διεθνές επίπεδο.
Πηγη: https://medispin.blogspot.com/

Παιδιά που νόσησαν από COVID-19 έχουν υψηλότερο κίνδυνο για διαβήτη τύπου 2 [μελέτη]

Posted on by grammateia

Από την ημέρα της λοίμωξης έως 1 μήνα αργότερα ο κίνδυνος έναρξης διαβήτη τύπου 2 ήταν 55% υψηλότερος σε όσους είχαν COVID-19 έναντι άλλων λοιμώξεων του αναπνευστικού.

Πρόσφατη έρευνα έδειξε σχέση μεταξύ λοίμωξης COVID-19 και αυξημένου κινδύνου για διαβήτη τύπου 2 στα παιδιά.

Ερευνητές αξιολόγησαν τον κίνδυνο νεοεμφανιζόμενου διαβήτη τύπου 2 μετά από λοίμωξη COVID-19 σε  613.602 ασθενείς ηλικίας 10 εως 19.

Αναλύοντας ιατρικούς φακέλους παρακολούθησαν την εμφάνιση του διαβήτη στα παιδιά τον πρώτο, τρίτο και έκτο μήνα μετά τη λοίμωξη SARS-CoV-2 ή άλλου ιού του αναπνευστικού, το διάστημα 2020-2022.

Τα αποτελέσματα στο Jama Network αποκάλυψαν αυξημένο κίνδυνο νέων διαγνώσεων διαβήτη τύπου 2 εντός 6 μηνών από τη διάγνωση COVID-19 σε σύγκριση με άλλες αναπνευστικές νόσους.

Από την ημέρα της λοίμωξης έως 1 μήνα αργότερα ο κίνδυνος έναρξης διαβήτη τύπου 2 ήταν 55% υψηλότερος σε όσους είχαν COVID-19 έναντι άλλων λοιμώξεων του αναπνευστικού.

Στους 3 μήνες ο κίνδυνος παρέμενε 48% υψηλότερος και στους 6 μήνες ήταν αυξημένος κατά 58%.

Στην ομάδα υπέρβαρων ή παχύσαρκων, η έρευνα έδειξε αυξημένο ποσοστό με 107% υψηλότερο κίνδυνο τον πρώτο μήνα, 100% υψηλότερο στους 3 μήνες και 127% υψηλότερο στο εξάμηνο.

Ο κίνδυνος εμφάνισης διαβήτη ήταν επίσης σημαντικά αυξημένος στα παιδιά που νοσηλεύτηκαν λόγω  COVID-19, με τα ποσοστά να δείχνουν 210% υψηλότερο κίνδυνο τον πρώτο μήνα, 174% υψηλότερο στους 3 μήνες και 162% υψηλότερο στο εξάμηνο.

Η μελέτη ήταν έρευνα παρατήρησης και δεν εξέτασε για την ακριβή αιτία πίσω από τον αυξημένο κίνδυνο.

Θα μπορούσαν να παίζουν ρόλο αρκετοί παράγοντες όπως το επιπλέον μεταβολικό στρες λόγω COVID-19.

Πηγές:
Jama Network

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Ξεκινά η μελέτη HELICOPD από την Ελληνική Εταιρεία Θώρακος

Posted on by grammateia

Θα διεξαχθεί στην Αλεξανδρούπολη και στα Ιωάννινα και θα συμμετάσχουν περί τους 900 ασθενείς.

Η χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ) είναι μια από τις πιο κοινές παθήσεις του αναπνευστικού στην Ελλάδα και ίσως περισσότεροι από μισό εκατομμύριο Έλληνες πολίτες πάσχουν, τόσο από ΧΑΠ, όσο και από καρδιαγγειακή νόσο, ωστόσο τα χαρακτηριστικά και η αντιμετώπισή τους παραμένουν άγνωστα.

Το HELICOPD είναι μια εθνική, πολυκεντρική, προοπτική, μη παρεμβατική μελέτη που έχει σχεδιαστεί για να συμβάλει στην καλύτερη κατανόηση και απεικόνιση των δημογραφικών και κλινικών χαρακτηριστικών αυτού του πληθυσμού, των ανεπιθύμητων ενεργειών που σχετίζονται με τη ΧΑΠ και της καρδιαγγειακής νόσου σε μια περίοδο δύο ετών, της ποιότητας ζωής τους και τη χρήση πόρων υγείας. Η μελέτη ξεκινά και συντονίζεται από την Ελληνική Εταιρεία Θώρακος.

Κριτήρια ένταξης

Οι ασθενείς θα πρέπει αθροιστικά να πληρούν τα ακόλουθα τρία κριτήρια για να εγγραφούν στη μελέτη:

  1. Να έχει διαγνωστεί με χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια και τουλάχιστον μία καρδιαγγειακή συννοσηρότητα (καρδιακή ανεπάρκεια, αθηροσκληρωτική καρδιαγγειακή νόσο, κολπική μαρμαρυγή, σοβαρή βαλβιδοπάθεια),
  2. Ενήλικες ηλικίας >35 ετών τη στιγμή της ένταξης στη μελέτη,
  3. Με ενυπόγραφη ενημερωμένη συγκατάθεση για τη συμμετοχή τους στη μελέτη.

Κριτήρια αποκλεισμού

Οι ασθενείς με τους παρακάτω περιορισμούς δεν είναι επιλέξιμοι να συμμετάσχουν στη μελέτη:

  1. Χωρίς τουλάχιστον μία καρδιαγγειακή συννοσηρότητα.
  2. Με ιστορικό καρκίνου του πνεύμονα.
  3. Με οποιαδήποτε άλλη ενεργό κακοήθεια και υποβάλλεται σε θεραπεία (χημειοθεραπεία/ακτινοθεραπεία/ανοσοθεραπεία).
  4. Με οποιαδήποτε θωρακική ή κοιλιακή επέμβαση προγραμματισμένη κατά τη διάρκεια της περιόδου παρακολούθησης της μελέτης.
  5. Με συμμετοχή σε οποιαδήποτε παρεμβατική μελέτη που σχετίζεται με τη ΧΑΠ κατά την είσοδο στη μελέτη ή κατά τη διάρκεια της μελέτης.
  6. Χωρίς ενυπόγραφη ενημερωμένη συγκατάθεση για τη συμμετοχή τους στη μελέτη.

Η μελέτη θα διεξαχθεί σε δύο τοποθεσίες και συγκεκριμένα στην Αλεξανδρούπολη (Τμήμα Πνευμονολογικής Ιατρικής, Ιατρική Σχολή, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο), όπου έχουν ξεκινήσει οι προσλήψεις ασθενών και στα Ιωάννινα (Τμήμα Αναπνευστικής Ιατρικής Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ιωαννίνων).

Ο εκτιμώμενος αριθμός των ασθενών που θα συμμετάσχουν στην μελέτη είναι 900 άτομα και η ολοκλήρωσή της αναμένεται τον Οκτώβριο του 2026.

Πηγές:
https://clinicaltrials.gov/study/NCT06595784?locStr=Greece&country=Greece&page=2&rank=16

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Η τεχνητή νοημοσύνη ανακάλυψε 161.000 νέους ιούς

Posted on by grammateia

Υπάρχουν ακόμα εκατομμύρια προς ανακάλυψη και οι ερευνητές μπορούν να εφαρμόσουν την ίδια μέθοδο για τον εντοπισμό βακτηρίων και παρασίτων.

Ανακαλύφθηκαν 161.979  νέα είδη ιών RNA με χρήση εργαλείου μηχανικής μάθησης, που οι ερευνητές πιστεύουν  ότι θα βελτιώσει τη χαρτογράφηση της ζωής στη γη και θα μπορούσε να βοηθήσει στον εντοπισμό πολλών ακόμη εκατομμυρίων ειδών.

Η μελέτη δημοσιεύτηκε στο Cell και είναι η μεγαλύτερη μελέτη ανακάλυψης για τα είδη ιών.

Ο καθηγητής Edwards Holmes του University of Sydney δήλωσε οτι έτσι αποκτήσαμε παράθυρο σε κρυμμένο μέρος της ζωής στη γη, αποκαλύπτοντας αξιοσημείωτη βιοποικιλότητα. Πρόσθεσε ότι πρόκειται για τον μεγαλύτερο αριθμό νέων ειδών ιών που ανακαλύφθηκαν σε μια μόνο έρευνα, επεκτείνοντας μαζικά τη γνώση μας για τους ιούς που ζουν ανάμεσά μας.

Υπάρχουν ακόμα εκατομμύρια προς ανακάλυψη και οι ερευνητές μπιορούν να εφαρμόσουν την ίδια μέθοδο για τον εντοπισμό βακτηρίων και παρασίτων.

Αν και ιοί RNA συνήθως συνδέονται με νόσους στους ανθρώπους υπάρχουν και σε ακραία περιβάλλοντα στον πλανήτη και μπορούν ενδεχομένως να παίζουν σημαντικό ρόλο σε παγκόσμια οικοσυστήματα.

Στη νεα έρευνα φάνηκε να ζουν στην ατμόσφαιρα, στη ζεστή άνοιξη  και σε υδροθερμικοί αεραγωγοί.

Tο εργαλείο εκπαιδεύτηκε να υπολογίσει τη ‘’σκοτεινή ύλη’’ αλληλούχισης και να εντοπίσει ιούς με βάση τις αλληλουχίσεις και τις δευτερεύουσες δομές της πρωτείνης που όλοι οι ιοί RNA χρησιμοποιιούν για να αναπαραχθούν. Η μέθοδος τεχνητής νοημοσύνης μπόρεσε να οργανώσει και να κατηγοριοποιήσει τις πληροφορίες ρίχνοντας φως στο νόημα της σκοτεινής ύλης για πρώτη φορά.

Μπόρεσε να επιταχύνει την ανακάλυψη ιών που με τις παραδοσιακές μεθόδους θα χρειάζονταν χρόνο.

Η νέα μέθοδος, που βασίζεται σε μοντέλο τεχνητής νοημοσύνης είναι πιο αποτελεσματική και προσφερει μεγάλη ευαισθησία και ειδικότητα επιτρέποντας ταυτόχρονα να προχωρήσουν σε βάθος οι ερευνητές στην ιογενή ποικιλομορφία.

Η νέα έρευνα θα ανοίξει νέους δρόμους στην κατανόηση των παγκόσμιων οικοσυστημάτων και της μικροβιακής ζωής.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Αυτοάνοσα νοσήματα και θεραπεία με βιολογικούς παράγοντες

Posted on by grammateia

Βιολογικοί παράγοντες: Επιστημονική επανάσταση ή απλά ακριβές θεραπείες;

Ως αυτοάνοσα ορίζονται τα νοσήματα που προκαλούνται από υπερβολική και λανθασμένη απόκριση του ανοσοποιητικού συστήματος έναντι στον ίδιο τον οργανισμό. Περιλαμβάνουν περισσότερα από 80 είδη, τα οποία μπορούν να προσβάλλουν σχεδόν οποιοδήποτε μέρος του σώματος. Είναι η τρίτη πιο συχνή κατηγορία ασθενειών μετά τον καρκίνο και την καρδιακή νόσο.

Τα αυτοάνοσα νοσήματα -συμπεριλαμβανομένης της ρευματοειδούς αρθρίτιδας, των φλεγμονωδών νόσων του εντέρου, της ψωρίασης κ.ά.- χαρακτηρίζονται από απορρύθμιση διαφόρων πτυχών της φυσιολογικής ανοσίας και δημιουργία φλεγμονής.

Επηρεάζουν το 3%-10% του γενικού πληθυσμού. Οι αιτίες που προκαλούν τις αυτοάνοσες ασθένειες δεν είναι καλά κατανοητές. Αυτό που πιθανολογείται είναι ότι οι περιβαλλοντικοί παράγοντες αυξάνουν τον κίνδυνο ανάπτυξης αυτοάνοσων ασθενειών όταν συνυπάρχουν και γενετικοί παράγοντες. Έχουν εντοπιστεί πολλοί γενετικοί παράγοντες κινδύνου για αυτοάνοσα νοσήματα, αλλά έχει σημειωθεί σχετικά μικρή πρόοδος στην αποκρυπτογράφηση των βαθύτερων επιπτώσεων των περιβαλλοντικών επιρροών.

«Η θεραπεία των συστηματικών αυτοάνοσων νοσημάτων σκοπό έχει αφενός τον έλεγχο της φλεγμονής της νόσου και αφετέρου την πρόληψη των συννοσηροτήτων ενός χρόνιου νοσήματος (π.χ. καρδιοπάθειες,κ.ά).

Οι πρόσφατες πρόοδοι στην κατανόηση της παθογένειας της νόσου και των νέων τεχνικών παρασκευής φαρμάκων έχουν οδηγήσει στην ευρεία χρήση στοχευμένης ανοσοθεραπείας για τη θεραπεία των αυτοάνοσων νόσων.

Επιπλέον, η προηγμένη μοριακή μηχανική, επέτρεψε την εμφάνιση ανασυνδυασμένων πρωτεϊνικών θεραπευτικών ουσιών -όπως τα mAbs (Μονοκλωνικά Αντισώματα) και των πρωτεΐνών σύντηξης υποδοχέα-Ab(Αντισώματος)- που στοχεύουν διαλυτούς μεσολαβητές ή δείκτες κυτταρικής επιφάνειας των κυττάρων του Ανοσοποιητικού Συστήματος, που αποτελούν τις αιτίες της φλεγμονής», επισημαίνει η κ. Ελένη Κομνηνού Ρευματολόγος.

Τι είναι οι βιολογικοί παράγοντες;

Οι βιολογικοί παράγοντες είναι φάρμακα-πρωτεϊνικά μόρια που τροποποιούν ή μπλοκάρουν τη λειτουργία κυττάρων και μεσολαβητών της φλεγμονής που χαρακτηρίζει τα νοσήματα αυτά. Είναι σύγχρονες και εξειδικευμένες θεραπείες, χρησιμοποιούνται από το 1999 και ονομάζονται «βιολογικοί» γιατί είναι προϊόντα βιοτεχνολογίας.

Είναι ειδικά σχεδιασμένα μόρια (αντισώματα) και δρουν σε συγκεκριμένους παράγοντες -επάγουν τη φλεγμονή σε αντίθεση με τα κλασικά παλαιότερα φάρμακα (συμβατικά φάρμακα) όπως η μεθοτρεξάτη κ.ά.- που έχουν μια γενικευμένη επίδραση στην διαδικασία της φλεγμονής .

Πώς χορηγούνται οι βιολογικοί παράγοντες;

Επειδή είναι πρωτεϊνικά μόρια καταστρέφονται γρήγορα στο στομάχι -και γι’ αυτό το λόγο χορηγούνται παρεντερικά, είτε υποδορίως είτε ενδοφλεβίως- σε τακτά χρονικά διαστήματα.

Ποια είναι η αποτελεσματικότητα τους;

Όταν ο βιολογικός παράγοντας ξεκινήσει τη δράση του οι περισσότεροι ασθενείς παρουσιάζουν σημαντική βελτίωση, τους 3-6 μήνες από την έναρξη της θεραπείας.

Ανάλογα λοιπόν με το είδος του αυτοάνοσου νοσήματος και του οργανισμού του ασθενούς – θα παρατηρηθεί μείωση του πόνου και του οιδήματος στις αρθρώσεις, βελτίωση της πρωινής δυσκαμψίας και της κόπωσης, και γενικά βελτίωση της ποιότητας ζωής και της λειτουργικότητας.

Αν και οι βιολογικοί παράγοντες έχουν ευεργετική επίδραση στους περισσότερους ασθενείς (50-70%) δυστυχώς δεν είναι αποτελεσματικοί για όλους (πρωτογενής αστοχία), ενώ σε ένα ποσοστό αρχικά είναι αποτελεσματικοί, μετά όμως από κάποιο διάστημα χάνουν την αποτελεσματικότητα τους (δευτερογενής αστοχία). Πιο συχνά λοιπόν ένας ασθενής αλλάζει την αγωγή του λόγω αστοχίας και όχι λόγω παρενεργειών.

Έτσι λοιπόν, τα πρόσφατα δεδομένα- αποδεικνύουν την μεγάλη εξέλιξη στη θεραπεία των Αυτοάνοσων Νοσημάτων και βάζουν τις βάσεις για μελλοντικές νέες θεραπείες.

«Μετά την επιτυχή εισαγωγή των βιολογικών παραγόντων στη θεραπεία των αυτοάνοσων νοσημάτων, οι μοριακοί στόχοι επεκτείνονται συνεχώς. Έτσι ο αποκλεισμός ανοσολογικών σημάτων από αναστολείς κινάσης-μικρών μορίων του Ανοσοποιητικού Συστήματος και συνεπώς και καινοτόμα βιολογικά φάρμακα, (π.χ. οι ενδοκυτταρικές κινάσες) παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον όσον αφορά τη θεραπευτική αποτελεσματικότητα και τη μακροπρόθεσμη ασφάλεια.

Φαίνεται λοιπόν, πως ίσως δεν είναι πολύ μακρινό το μέλλον που η επιστημονική κοινότητα θα μιλάει για θεραπείες ίασης», αναφέρει.

Ποιες είναι οι ανεπιθύμητες ενέργειες τους;

Οι βιολογικοί παράγοντες επιδρούν στο ανοσοποιητικό μας σύστημα και γι’ αυτό ίσως εμφανιστούν συχνότερα λοιμώξεις, κυρίως κοινές λοιμώξεις του αναπνευστικού ή του δέρματος και σπανιότερα ευκαιριακές λοιμώξεις. Ο έλεγχος πριν την έναρξη περιλαμβάνει εξετάσεις για τη φυματίωση, τις ηπατίτιδες, αιματολογικές εξετάσεις και ακτινογραφία θώρακος. Άλλες πιθανές παρενέργειες είναι αλλεργικές αντιδράσεις, τοπικές αντιδράσεις στην έγχυση και πιο σπάνια γενικευμένη αλλεργική αντίδραση.

Τι γίνεται με την τεκνοποίηση;

Οι κατευθυντήριες οδηγίες προς το παρόν κάνουν λόγο για διακοπή των θεραπειών για τρεις μήνες τουλάχιστον πριν την έναρξη προσπαθειών για τεκνοποίηση και για τα δυο φύλα. Υπάρχουν όμως αναφορές από τα αρχεία καταγραφής βιολογικών παραγόντων και περιπτώσεις από την βιβλιογραφία που δείχνουν ασφάλεια στη χορήγηση για κάποιους παράγοντες μέχρι και το δεύτερο τρίμηνο της κύησης. Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να γίνεται εξατομίκευση και συναπόφαση μεταξύ θεράποντος, ζευγαριού και γυναικολόγου.

Συμπερασματικά

«Η χρήση βιολογικών φαρμάκων αντιπροσωπεύει μεγάλη πρόοδο στη θεραπεία των Αυτοάνοσων Νοσημάτων. Οι Βιολογικοί παράγοντες που στοχεύουν βασικά συστατικά της απορρυθμισμένης ανοσολογικής απόκρισης, έχουν βελτιώσει δραματικά την ποιότητα ζωής των ασθενών με Αυτοάνοσα Νοσήματα και έχουν μεταμορφώσει τις θεραπείες για μια σειρά συστηματικών φλεγμονωδών αυτοάνοσων νοσημάτων», καταλήγει η κ. Κομνηνού.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Πώς ενισχύονται μεταξύ τους τα καρκινικά κύτταρα του μαστού

Posted on by grammateia

Η “Γερμανική Βοήθεια για τον Καρκίνο” χρηματοδοτεί ερευνητικό πρόγραμμα για την πρόληψη των μεταστάσεων.

Ο Οκτώβριος είναι ο μήνας ευαισθητοποίησης για τον καρκίνο του μαστού. Με 70.550 νέα περιστατικά κάθε χρόνο στη Γερμανία, ο καρκίνος του μαστού είναι ο πιο κοινός τύπος καρκίνου στις γυναίκες. Τα τρέχοντα ερευνητικά ευρήματα δείχνουν ότι τα καρκινικά κύτταρα του μαστού μπορούν να μεταβιβάσουν τις επιθετικές τους ιδιότητες σε γειτονικά καρκινικά κύτταρα και έτσι να επηρεάσουν το σχηματισμό μεταστάσεων.

Μια ερευνητική ομάδα του Πανεπιστημίου του Münster διερευνά λεπτομερώς αυτή τη διαδικασία προκειμένου να εντοπίσει νέους στόχους για στοχευμένες θεραπείες. Το έργο χρηματοδοτείται από τη Γερμανική Βοήθεια για τον Καρκίνο (Deutsche Krebshilfe) με περίπου 230.000 ευρώ.

Όταν ένας όγκος αναπτύσσεται ιδιαίτερα γρήγορα και σχηματίζει μεταστάσεις, χαρακτηρίζεται ως “επιθετικός’. Μπορεί επίσης να γίνει διάκριση μεταξύ επιθετικών και μη επιθετικών κυττάρων εντός ενός όγκου, καθώς δεν είναι όλα τα κύτταρα ενός όγκου ικανά να μεταναστεύσουν και να σχηματίσουν μεταστάσεις. Ωστόσο, συχνά τα επιθετικά, μεταστατικά κύτταρα είναι αυτά που είναι ιδιαίτερα ανθεκτικά στη θεραπεία.

Η επιθετικότητα μεταδίδεται

Η Δρ Nancy Adriana Espinoza Sánchez από το Τμήμα Γυναικολογίας και Μαιευτικής του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου του Münster ανακάλυψε ότι τα καρκινικά κύτταρα του μαστού μπορούν να μεταβιβάσουν τα επιθετικά χαρακτηριστικά τους. Αυτό σημαίνει ότι ένα κύτταρο με υψηλό δυναμικό μετανάστευσης και μετάστασης μπορεί να μεταφέρει αυτό το δυναμικό σε ένα γειτονικό κύτταρο χωρίς επιθετικές ιδιότητες.

“Η λεγόμενη “πλευρική μετάδοση της επιθετικότητας” οδηγεί σε υψηλότερο αριθμό καρκινικών κυττάρων του μαστού που κάνουν μετάσταση και έτσι υποβαθμίζει τη θεραπευσιμότητα ενός όγκου”, λέει η Espinoza Sánchez. Ωστόσο, δεν είναι σαφές πώς ακριβώς λαμβάνει χώρα αυτή η μετάδοση. Το ερευνητικό πρόγραμμα διεξάγεται από κοινού με το Τμήμα Ακτινοθεραπείας – Ακτινοθεραπευτικής Ογκολογίας του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου του Münster.

Πώς επικοινωνούν τα κύτταρα;

Υπάρχουν διάφοροι τρόποι με τους οποίους τα κύτταρα ανταλλάσσουν πληροφορίες μεταξύ τους. Οι σηματοδοτικές ουσίες διαβιβάζονται σε ένα γειτονικό κύτταρο είτε απευθείας είτε συσκευασμένες σε ένα μεταφερόμενο πακέτο – το αποκαλούμενο εξώσωμα. Πρόσφατα ευρήματα δείχνουν ότι οι αλληλεπιδράσεις μεταξύ καρκινικών κυττάρων μέσω εξωσωμάτων παίζουν ρόλο στην ανάπτυξη των όγκων και στη δημιουργία μεταστάσεων.

Προσέγγιση για στοχευμένες θεραπείες

Η ερευνητική ομάδα με επικεφαλής την Espinoza Sánchez υπoθέτει ότι η μεταφορά επιθετικών ιδιοτήτων μεταξύ των καρκινικών κυττάρων του μαστού πραγματοποιείται μέσω των εξωσωμάτων. Για τον σκοπό αυτό, οι επιστήμονες διερευνούν την πρωτεΐνη syndecan-1, η οποία είναι γνωστό ότι παίζει ρόλο στον σχηματισμό των εξωσωμάτων.

Εάν η συνδεκάνη-1 εμπλέκεται στη μεταφορά επιθετικών ιδιοτήτων μεταξύ των καρκινικών κυττάρων του μαστού, η αναστολή της πρωτεΐνης θα μπορούσε να αποτελέσει μια πιθανή θεραπευτική επιλογή για τους επιθετικούς όγκους του μαστού.

“Χρειαζόμαστε νέες θεραπευτικές επιλογές για τον καρκίνο του μαστού, ιδίως για τις ιδιαίτερα επιθετικές, ανθεκτικές στη θεραπεία παραλλαγές. Το ερευνητικό έργο της Dr Espinoza Sánchez αποτελεί μια πολύ καινοτόμο προσέγγιση και αντιπροσωπεύει ένα σημαντικό βήμα προς την ανάπτυξη νέων στοχευμένων θεραπειών», λέει ο Gerd Nettekoven, πρόεδρος του εκτελεστικού συμβουλίου της “German Cancer Aid”.

 Ιστορικό

Η Γερμανική Βοήθεια για τον Καρκίνο ιδρύθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 1974 από τη δρα Mildred Scheel. Στόχος της μη κερδοσκοπικής οργάνωσης είναι η καταπολέμηση του καρκίνου σε όλες τις μορφές του. Με το σύνθημα “Βοήθεια Έρευνα. Ενημέρωση” το German Cancer Aid Foundation υποστηρίζει έργα και πρωτοβουλίες για τη βελτίωση της πρόληψης, της έγκαιρης διάγνωσης, της διάγνωσης, της θεραπείας, της ιατρικής μεταχείρισης και της ψυχοκοινωνικής φροντίδας, συμπεριλαμβανομένης της αυτοβοήθειας για τον καρκίνο.

Τα καθήκοντά του επεκτείνονται επίσης σε δραστηριότητες έρευνας και πολιτικής υγείας. Είναι συνιδρυτής του “Εθνικού Σχεδίου για τον Καρκίνο” και εταίρος της “Εθνικής Δεκαετίας κατά του Καρκίνου”. Το  German Cancer Aid είναι ο μεγαλύτερος ιδιωτικός δωρητής για την καταπολέμηση του καρκίνου – συμπεριλαμβανομένης της έρευνας για τον καρκίνο – στη Γερμανία.

Χρηματοδοτεί όλες τις δραστηριότητές της αποκλειστικά από δωρεές και εθελοντικές συνεισφορές του κοινού.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Πομφολυγώδης επιδερμόλυση – Καινοτόμος θεραπεία με βλαστοκύτταρα σε Έλληνες ασθενείς

Posted on by grammateia

Εφαρμογή στην 1η ασθενή στην Ελλάδα και 9η στην Ευρώπη, στο πλαίσιο κλινικής μελέτης στην Α’ Δερματολογική Κλινική του ΑΠΘ. Η διευθύντρια και η υπεύθυνη της μελέτης μιλούν στο iatronet.gr.

 

Η πομφολυγώδης επιδερμόλυση είναι μια σχετικά σπάνια δερματική νόσος, που χαρακτηρίζεται από την ευθραυστότητα του δέρματος, το οποίο σχηματίζει πομφόλυγες (φουσκάλες με υγρό) με το παραμικρό τραύμα ή ακόμα και τριβή. Οι ασθενείς χαρακτηρίζονται και ως “παιδιά πεταλούδες”, λόγω της υπερβολικής ευαισθησίας του δέρματός τους στην παραμικρή επαφή.

Έχει μια συχνότητα εμφάνισης περίπου 40 ατόμων ανά εκατομμύριο πληθυσμού, είναι επώδυνη για τους ασθενείς και τις οικογένειές τους, ενώ στις βαριές μορφές έχει κακή πρόγνωση. Η αντιμετώπιση σήμερα είναι κυρίως τοπική και στοχεύει στην ταχύτερη επούλωση των πληγών.

Μια νέα θεραπεία με έγχυση βλαστοκυττάρων, που δοκιμάζεται στο πλαίσιο κλινικής δοκιμής φάσης ΙΙΙ, με ελληνική συμμετοχή, γεννά ελπίδες για σημαντική βελτίωση της ποιότητας ζωής και αύξηση του προσδόκιμου επιβίωσης των ασθενών με δύο βαριές μορφές της νόσου.

Στην κλινική δοκιμή συμμετέχει ενεργά η Α’ Δερματολογική Κλινική του ΑΠΘ, στο Νοσοκομείο Αφροδίσιων και Δερματικών Νόσων Θεσσαλονίκης. Η θεραπεία εφαρμόζεται ήδη στην πρώτη ασθενή στην Ελλάδα και ένατη στην Ευρώπη, ενώ θα ακολουθήσουν και τουλάχιστον άλλοι τέσσερις Έλληνες ασθενείς.

Η υπεύθυνη της μελέτης, επίκουρη καθηγήτρια Δερματολογίας, Δήμητρα Κυρίτση (φωτογραφία δεξιά) και η καθηγήτρια, διευθύντρια της Κλινικής, Έλενα Σωτηρίου , μιλούν στο iatronet.gr για την ελπιδοφόρα θεραπεία και άλλες κλινικές μελέτες που γίνονται στην Κλινική για μια σειρά από δερματολογικά νοσήματα.

Πομφολυγώδης επιδερμόλυση

Το δέρμα είναι το πιο μεγάλο όργανο του ανθρώπινου σώματος και οι δερματολόγοι το θεωρούν ως το πιο σημαντικό, λόγω του ρόλου του ως σημαντικού αμυντικού μηχανισμού. “Εκεί υπάρχουν πάρα πολλές πρωτεΐνες που συνδέονται μεταξύ τους – σαν μικρές άγκυρες ας τις φανταστεί κανείς – που η μία συνδέεται με την άλλη και καθιστούν το δέρμα μας δυνατό απέναντι σε οποιαδήποτε εξωτερική φθορά”, εξηγεί η κ. Κυρίτση και συμπληρώνει: “Οι ασθενείς με πομφολυγώδη επιδερμόλυση έχουν το κοινό ότι κάποια από αυτές άγκυρες δεν λειτουργεί καλά και έτσι με το παραμικρό τραύμα κάνουν πομφόλυγες, φουσκάλες”.

Το νόσημα, όπως διευκρινίζει η δερματολόγος, είναι αρκετά ετερογενές γενετικά και κλινικά, καθώς υπάρχουν 16 γονίδια που το προκαλούν, συν άλλα 6 με 7 σε σύνδρομα που συνδέονται και με εσωτερικά όργανα, εκτός του δέρματος.

Στις βαριές περιπτώσεις η πρόγνωση είναι πολύ κακή, με επιβίωση που δεν ξεπερνά τα 2 έτη, ενώ σε άλλες δύσκολες μορφές οι περισσότεροι ασθενείς πεθαίνουν πριν τη μέση ηλικία, λόγω πολύ επιθετικών καρκινωμάτων του δέρματος. Στις πιο ήπιες, η πρόγνωση είναι σημαντικά καλύτερη, ενώ υπάρχουν και αδιάγνωστες περιπτώσεις, Πρόσφατα διαγνώστηκε μια γυναίκα σε ηλικία 65 ετών, η οποία έμαθε για τη λειτουργία του ειδικού κέντρου και πήγε για να μάθει τι είναι οι φουσκάλες που εμφάνιζε στα πόδια.

Θεραπεία

Ελλείψει θεραπειών, μέχρι πριν από λίγα χρόνια οι δερματολόγοι είχαν ελάχιστες επιλογές αντιμετώπισης, με κυριότερη κάποια επιθέματα που βοηθούσαν στην προφύλαξη του δέρματος των ασθενών. “Εδώ και δυο – τρία χρόνια είναι διαθέσιμη και στην Ελλάδα μια τοπική κρέμα που βοηθάει στην πιο γρήγορη επούλωση των πληγών”, αναφέρει η κ. Κυρίτση, προσθέτοντας ότι “στην Αμερική έχει πάρει ένδειξη και η πρώτη γονιδιακή θεραπεία, για ασθενείς με μεταλλάξεις στο κολλαγόνο 7, που ακόμη δεν έχει έρθει στην Ευρώπη”. Και αυτή όμως, όπως παρατηρεί, είναι τοπική αγωγή, που βασίζεται στην χρήση ενός απενεργοποιημένου ερπητοϊού και εφαρμόζεται μόνο σε ανοιχτές πληγές.

Η επίκουρη καθηγήτρια τονίζει την αναγκαιότητα μεγαλύτερης ψυχοκοινωνικής στήριξης των ασθενών και των οικογενειών τους, που βιώνουν αυτή την επώδυνη καθημερινότητα. “Γίνεται και παγκοσμίως μια προσπάθεια να δείξουμε ότι είναι ένα πολύ δύσκολο νόσημα. Πρόσφατα μια μελέτη συνέκρινε την ποιότητα ζωής μεταξύ όλων των δερματολογικών νοσημάτων. Οι ασθενείς με δυστροφική πομφολυγώδη επιδερμόλυση είχαν στατιστικά σημαντικά χειρότερη ποιότητα ζωής από όλα τα δερματολογικά νοσήματα. Για αυτό, θα έπρεπε να έχουν μεγαλύτερη βοήθεια σε αυτό το κομμάτι”, επισημαίνει.

Η θεραπεία με βλαστοκύτταρα

Μια νεαρή ενήλικας είναι η πρώτη ασθενής στην Ελλάδα που δέχεται την θεραπεία στο πλαίσιο της κλινικής δοκιμής στη Θεσσαλονίκη.

“Η εταιρεία που την αναπτύσσει παίρνει ιστούς από δότες και με μια πολύ ιδιαίτερη διαδικασία παραγωγής που γίνεται στη Χαϊδελβέργη καταφέρνουν να απομονώσουν μόνο έναν πολύ συγκεκριμένο πληθυσμό βλαστοκυττάρων. Αυτά είναι βλαστοκύτταρα του δέρματος, της δερμίδας, γι’ αυτό θεωρείται ότι μπορούν να πάνε και να καθίσουν πιο εύκολα πάλι εκεί που τους αρέσει να μένουν, στον ιστό από τον οποίο έχουν προέλθει”, εξηγεί η υπεύθυνη της μελέτης και προσθέτει: “Έρχονται έτοιμα τα κύτταρα και τα εγχύουμε ενδοφλεβίως στους ασθενείς. Ξέρουμε ότι παράγουν κολλαγόνο 7 και λαμινίνη, δηλαδή αυτά που λείπουν από τους ασθενείς.

Η κλινική μελέτη αναμένεται να γίνει σε συνολικά 5 ασθενείς στην Ελλάδα με συνδεσμική και δυστροφική μορφή της νόσου. «Στόχος είναι μέσω παραγωγής της πρωτεϊνης που λείπει να γίνει πιο γρήγορη επούλωση των πληγών και παράλληλα να καταφέρουμε να μειώσουμε τη φλεγμονή σε όλο τον οργανισμό, όχι μόνο στο δέρμα μας. Από τη Φάση ΙΙ φαίνεται ότι αυτό θα είναι εφικτό, μένει να το δούμε στην πράξη”.

Σειρά κλινικών μελετών

Στην Α’ Δερματολογική Κλινική του ΑΠΘ θα ακολουθήσουν κι άλλες κλινικές μελέτες, που αφορούν μεταξύ των οποίων μια θεραπεία για μια απλούστερη μορφή της νόσου, καθώς και ένα τοπικό σκεύασμα από την Σουηδία για την επούλωση πληγών.

Όπως επισημαίνει η διευθύντριά της, καθηγήτρια Έλενα Σωτηρίου, η κλινική ενσωματώνει ένα σημαντικό αριθμό ειδικών ιατρείων που λειτουργούν σε καθημερινή βάση, παρέχοντας υπηρεσίες υψηλού επιπέδου σε ασθενείς με διάφορα δερματολογικά νοσήματα.

“Το πρώτο ειδικό ιατρείο, που ξεκίνησε το 2012, είναι το Ιατρείο Ψωρίασης, το οποίο έχει μεγαλώσει, με την συνεργασία και άλλων ειδικοτήτων εκτός από δερματολόγους, όπως ρευματολόγους, ψυχίατρο, διαιτολόγους, καρδιολόγο, με στόχο την ολιστική προσέγγιση και διαχείριση των ασθενών”, αναφέρει η κ.Σωτηρίου και προσθέτει: “Λειτουργούμε, επίσης, Ιατρείο Ιδρωταδενίτιδας, η οποία κατά την προσωπική μου άποψη, είναι ίσως η πιο δύσκολα διαχειρίσιμη δερματική νόσος αυτή τη στιγμή. Τρέχουμε έναν σημαντικό αριθμό κλινικών μελετών για την ιδρωταδενίτιδα στην Κλινική, τουλάχιστον 7-8 κλινικές μελέτες”.

Ακόμη, λειτουργούν το πρώτο στην Ελλάδα διεπιστημονικό Κέντρο Μελανώματος και Καρκίνου Δέρματος, ειδικά ιατρεία για την ατοπική δερματίτιδα, την γυροειδή αλωπεκία, τη λεύκη, καθώς και Κέντρο Αναφοράς για τα σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα.

“Εδώ και λίγο καιρό, έχουμε την πολύ μεγάλη χαρά να έχουμε και Ιστοπαθολογικό Εργαστήριο, που μας επιτρέπει να γίνονται εδώ όλες οι εξετάσεις μας, καθώς και Εργαστήριο Ανοσοφθορισμού, το οποίο είναι πάρα πολύ σημαντικό και για τα πομφολυγώδη νοσήματα, τα οποία νοσηλεύουμε”, καταλήγει η καθηγήτρια.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/