Κατηγορία: Γενικά

Τι δείχνει πρόσφατη μελέτη Καναδών επιστημόνων και πώς μπορεί να σχετιστούν οι δύο αυτές παράμετροι.

Θα μπορούσαν οι γιατροί να διαγνώσουν διαβήτη συνομιλώντας απλά με τον ασθενή τους; Μια νέα μελέτη υποδηλώνει ότι ίσως είναι πιθανό. Ερευνητές στον Καναδά ανακάλυψαν μια εκπληκτική σχέση μεταξύ των επιπέδων σακχάρου στο αίμα και του τόνου της φωνής σας, ανοίγοντας συναρπαστικές δυνατότητες για μη επεμβατική παρακολούθηση της υγείας.

Η μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο Scientific Reports, διαπίστωσε ότι καθώς αυξάνονται τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα, αυξάνεται και η θεμελιώδης συχνότητα της φωνής ενός ατόμου. Ο τόνος γίνεται πιο διαπεραστικός. Αυτή η σχέση δεν ισχύει μόνο για τα άτομα με διαβήτη, αλλά και για όσους έχουν φυσιολογικά επίπεδα σακχάρου στο αίμα.

Αν και η αλλαγή είναι ανεπαίσθητη – περίπου μια αύξηση του τόνου κατά 0,02 Hz για κάθε 1 mg/dL αύξηση της γλυκόζης στο αίμα – είναι αρκετά συνεπής ώστε να είναι ανιχνεύσιμη.

Με απλά λόγια, εάν το σάκχαρο στο αίμα σας έπεσε από ένα φυσιολογικό επίπεδο νηστείας των 80 mg/dL σε 180 mg/dL μετά από ένα γεύμα, η ένταση της φωνής σας μπορεί να αυξηθεί κατά περίπου 2 Hz. Αυτή είναι μια αλλαγή πολύ μικρή για να την παρατηρήσει το ανθρώπινο αυτί, αλλά δυνητικά ανιχνεύσιμη από ευαίσθητη ακουστική ανάλυση.

Η ανακάλυψη θα μπορούσε να ανοίξει το δρόμο για νέες, μη επεμβατικές μεθόδους παρακολούθησης των επιπέδων σακχάρου στο αίμα. Με απλά λόγια, οι ασθενείς θα μπορούν να ελέγχουν τη γλυκόζη τους απλά μιλώντας σε ένα smartphone, χωρίς να χρειάζονται τσιμπήματα δακτύλων ή φορητούς αισθητήρες. Ενώ μια τέτοια τεχνολογία είναι ακόμα μακριά, αυτή η νέα έρευνα κάνει ένα σημαντικό βήμα προς αυτή την κατεύθυνση.

Προηγουμένως, οι ερευνητές από το Klick Labs στο Τορόντο χρησιμοποίησαν τεχνητή νοημοσύνη για να εξετάσουν ηχογραφήσεις φωνής ατόμων που μπορεί να έχουν διαβήτη τύπου 2. Αυτές οι δοκιμές διαπίστωσαν ότι χρειάζονται μόλις έξι έως 10 δευτερόλεπτα ήχου για την ακριβή διάγνωση προβλημάτων σακχάρου στο αίμα.

Η νέα μελέτη περιελάμβανε άτομα με φυσιολογικό σάκχαρο στο αίμα, προδιαβήτη και διαβήτη τύπου 2. Είναι ενδιαφέρον ότι η σχέση μεταξύ του τόνου της φωνής και της γλυκόζης διατηρήθηκε σε όλες αυτές τις ομάδες, αν και ήταν ελαφρώς ασθενέστερη σε άτομα με διαβήτη.

Γιατί το σάκχαρο επηρεάζει τη φωνή

Οι ερευνητές εξηγούν πως η παρατήρηση μπορεί να σχετίζεται με τον τρόπο που η γλυκόζη επηρεάζει τις φωνητικές χορδέ. Το υψηλότερο σάκχαρο στο αίμα θα μπορούσε ενδεχομένως να προκαλέσει ανεπαίσθητες αλλαγές στην ένταση ή την ενυδάτωση των φωνητικών χορδών, οδηγώντας στην παρατηρούμενη αύξηση του τόνου.

Δεν είναι η πρώτη φορά που οι ερευνητές εξέτασαν τη φωνή ως πιθανό δείκτη υγείας. Προηγούμενες μελέτες έχουν βρει σχέσεις μεταξύ χαρακτηριστικών της φωνής και καταστάσεων όπως η υψηλή αρτηριακή πίεση και η λειτουργία των πνευμόνων. Ωστόσο, αυτή είναι μια από τις πιο ολοκληρωμένες εξετάσεις για το πώς η γλυκόζη του αίματος μπορεί να επηρεάσει συγκεκριμένα τη φωνή.

Φυσικά, πολλοί παράγοντες μπορούν να επηρεάσουν τον τόνο της φωνής, από τα συναισθήματα μέχρι την ώρα της ημέρας. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οποιαδήποτε μελλοντική τεχνολογία παρακολούθησης της γλυκόζης που βασίζεται στη φωνή θα πρέπει πιθανότατα να εξατομικεύεται για κάθε μεμονωμένο χρήστη.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Τι αναφέρεται σε επιστημονική δημοσίευση δανέζικης συγγραφικής ομάδας.

Οι στατίνες είναι μια ομάδα δραστικών ουσιών που χρησιμοποιούνται ευρέως ως παράγοντες μείωσης των λιπιδίων και ιδίως της χοληστερόλης. Μια σχέση μεταξύ της θεραπείας με στατίνες και της γένεσης καταρράκτη στους χρήστες συζητείται εδώ και αρκετό καιρό.

Η διαθέσιμη βιβλιογραφία δείχνει συσχετίσεις που είναι τόσο θεμελιώδεις όσο και εξαρτώμενες από την ηλικία των ασθενών και τη διάρκεια της χρήσης. Επιπλέον, υπάρχουν δημοσιεύσεις που δεν δείχνουν σαφή σχέση μεταξύ φαρμακευτικής αγωγής και εμφάνισης καταρράκτη.

Μια δανέζικη ομάδα συγγραφέων παρουσίασε τώρα τη μεγαλύτερη μέχρι σήμερα μελέτη, μετρούμενη με βάση τον αριθμό των συμμετεχόντων, σχετικά με μια πιθανή σχέση μεταξύ της θεραπείας με στατίνες και του καταρράκτη.

Όπως ανέφερε τώρα η ομάδα στην επιθεώρηση “British Journal of Ophthalmology”,αποδείχθηκε ότι δεν υπάρχει αυξημένη συχνότητα χειρουργικής επέμβασης καταρράκτη – η πιο συχνή χειρουργική επέμβαση από όλες – σε άτομα που λαμβάνουν θεραπεία με στατίνες για υπέρταση, σακχαρώδη διαβήτη και αρτηριοσκληρωτική καρδιοπάθεια.

Οι οφθαλμίατροι και οι καρδιολόγοι ανέλυσαν 4 εθνικά μητρώα υγείας και κατέγραψαν 505.150 “περιστατικά”, τα οποία ορίστηκαν ως ασθενείς με καταρράκτη που υποβλήθηκαν σε χειρουργική θεραπεία μεταξύ 1996 και 2020. Οι ασθενείς αυτοί αντιστοιχήθηκαν 1:1 κατά ηλικία και φύλο με άτομα ελέγχου που δεν είχαν υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση καταρράκτη.

Ο μέσος όρος ηλικίας και στις δύο μεγάλες συλλογικότητες ήταν 73,6 έτη, το γυναικείο φύλο κυριαρχούσε με ποσοστό 60,6 % και οι συννοσηρότητες ήταν επίσης συγκριτικά συχνές και στις δύο ομάδες, όπως ο σακχαρώδης διαβήτης (περιπτώσεις: 14,8 %, ομάδα ελέγχου: 9,3 %), η υπέρταση (32,1 % και 26,5 % αντίστοιχα) και η καρδιακή ανεπάρκεια (7,2 % και 5,4 % αντίστοιχα).

Οι συγγραφείς ανέλυσαν τον πιθανό κίνδυνο καταρράκτη από τη θεραπεία με στατίνες ανάλογα με την υποκείμενη νόσο και τη διάρκεια της θεραπείας.

Δεν διαπίστωσαν αυξημένη επίπτωση χειρουργικής επέμβασης καταρράκτη σε ασθενείς με αρτηριοσκληρωτική καρδιοπάθεια σε σύγκριση με άτομα που δεν έπαιρναν στατίνες: ο λόγος κινδύνου (HR) για τους ασθενείς αυτούς ήταν 1,09 μετά από ένα έτος χρήσης στατίνης, 0,96 μετά από 5 έτη και 1,16 μετά από 10 έτη.

Για τους ασθενείς με αρτηριακή υπέρταση, υπολογίστηκε HR 1,08 μετά από ένα έτος θεραπείας με στατίνη, 1,01 μετά από 5 έτη και 1,07 μετά από 10 έτη. Ούτε για τους χρήστες στατίνης με σακχαρώδη διαβήτη προσδιορίστηκε στατιστικά αυξημένος κίνδυνος να υποβληθούν σε χειρουργική επέμβαση καταρράκτη: η HR μετά από ένα έτος ήταν 1,25, μετά από 5 έτη 1,17 και μετά από 10 έτη 1,19.

Η HR ήταν μόνο ελαφρώς υψηλότερη σε μια υποομάδα: στους ασθενείς χωρίς τις 3 υποκείμενες νόσους που αναφέρθηκαν. Και εδώ, ωστόσο, ο κίνδυνος δεν αυξανόταν με την αύξηση της διάρκειας χρήσης, ανερχόμενος σε 1,19 μετά από ένα έτος, 1,06 μετά από 5 έτη και 1,07 μετά από 10 έτη.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Σημαντικά χαμηλότερος ο κίνδυνος εμφάνισης μετά από εμβολιασμό για την CoViD συγκριτικά με την πραγματική νόσηση από μυοκαρδίτιδα.

Περιπτώσεις φλεγμονής του καρδιακού μυός (μυοκαρδίτιδα) μετά από εμβολιασμό με mRNA εμβόλιο κατά της CoViD, ιδίως σε νέους ανθρώπους, έχουν κατά καιρούς προκαλέσει ανησυχία τα τελευταία χρόνια.

Ωστόσο, οι νοσήσεις αυτές ήταν σταθερά ηπιότερες από τις περιπτώσεις μυοκαρδίτιδας που προέκυψαν από τη νόσηση με CoViD ή άλλες αιτίες. Αυτό πλέον αποδείχθηκε από Γάλλους επιστήμονες.

Η Laura Semenzato και οι συν-συγγραφείς της από τον Γαλλικό Οργανισμό Φαρμάκων (ANSM) δημοσίευσαν τη μελέτη τους στο JAMA.

Στόχος τους ήταν να διερευνήσουν τις μακροπρόθεσμες επιπλοκές των ατόμων με μυοκαρδίτιδα (περίοδος παρατήρησης: ενάμιση έτος) μεταξύ του έτους 2020 και του 2022. Οι ερευνητές είχαν πρόσβαση στα δεδομένα όλων των πασχόντων στη Γαλλία.

Οι επιστήμονες αναφέρουν σχετικά: “Συνολικά 4.635 άτομα νοσηλεύτηκαν λόγω μυοκαρδίτιδας. Υπήρχαν 558 περιπτώσεις μετά από εμβολιασμό, 298 μετά από νόσηση με CoViD και 3.779 ασθενείς λόγω “συμβατικής μυοκαρδίτιδας”. Τα κρούσματα μυοκαρδίτιδας ήταν συχνότερα μετά τον εμβολιασμό  κυρίως μετά τη δεύτερη δόση. Το 85% των προσβεβλημένων ήταν άνδρες.

Ο κίνδυνος περαιτέρω επιπλοκών εντός 18 μηνών ήταν πολύ ανομοιόμορφα κατανεμημένος και υποδηλώνει σημαντικά χαμηλότερο κίνδυνο μετά από εμβολιασμό για την CoViD από ό,τι μετά από πραγματική ασθένεια που προκλήθηκε από SARS-CoV-2 ή άλλες αιτίες μυοκαρδίτιδας.

Για παράδειγμα, το 5,7% των ατόμων χρειάστηκε να εισαχθεί εκ νέου στο νοσοκομείο λόγω καρδιαγγειακών προβλημάτων μετά από μυοκαρδίτιδα σε πιθανή σχέση με έναν εμβολιασμό.

Ωστόσο, μετά από νόσηση, το ποσοστό ήταν 12,1% μέσα σε ενάμιση χρόνο, δηλαδή σημαντικά υψηλότερο.

Ο κίνδυνος αυτός ήταν ακόμη ελαφρώς υψηλότερος – στο 13,2% – για τους ασθενείς με “συμβατική” μυοκαρδίτιδα. Να σημειωθεί ότι η μυοκαρδίτιδα μπορεί να έχει πολλές αιτίες.

Μεταξύ των δύο εμβολίων, υπήρχε χαμηλότερος κίνδυνος μυοκαρδίτιδας μετά τον εμβολιασμό με το εμβόλιο της Moderna (mRNA-1273) σε σύγκριση με το εμβόλιο BioNTech/Pfizer (BNT162b2).

Ωστόσο, η διαφορά δεν ήταν στατιστικά σημαντική.

Ένας ασθενής από την ομάδα μυοκαρδίτιδας mRNA πέθανε εντός 18 μηνών. Αυτό σήμαινε ποσοστό θνησιμότητας 0,2 %. Αντίθετα, τέσσερα άτομα από την ομάδα με μυοκαρδίτιδα πέθαναν μετά από νόσο CoViD (1,3 %) και 49 ασθενείς μετά από “συμβατική” μυοκαρδίτιδα (επίσης 1,3 %).

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Τι αναφέρεται σε σημερινή ανακοίνωση του Ευρωπαϊκού Κέντρου Ελέγχου Νοσημάτων.

Οδηγίες για την πρόληψη της mpox σε υποψήφιους δότες αίματος και ιστών, απευθύνουν οι ειδικοί του Ευρωπαϊκού Κέντρου Ελέγχου Νοσημάτων (ECDC).

Σε σημερινή ανακοίνωση αναφέρουν αναλυτικά τα εξής:

“Ο ιός της mpox έχει ανιχνευθεί σε αίμα, ούρα, αποστήματα ιστών και σωματικά υγρά και θα μπορούσε ενδεχομένως να μεταδοθεί μέσω υγρά και ιστούς ανθρώπινης προέλευσης. Ωστόσο, μέχρι σήμερα, δεν έχει αναφερθεί μετάδοσή του με αυτόν τον τρόπο και η πιθανότητα κάτι τέτοιο είναι άγνωστη.

Οι στενές επαφές ύποπτων ή επιβεβαιωμένων κρουσμάτων mpox είτε με στελέχη clade I είτε με clade II, οι οποίες δεν αναβάλλονται λόγω άλλων κινδύνων, θα πρέπει να αναβληθούν από τη δωρεά.

Δεν έχουν αναφερθεί τοπικά κρούσματα clade I mpox στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στον Κοινό Ευρωπαϊκό Χώρο μέχρι σήμερα στο πλαίσιο της τρέχουσας εστίας clade I σε ορισμένες αφρικανικές χώρες.

Οι υποψήφιοι δότες που επιστρέφουν από χώρες όπου έχει ανιχνευθεί το clade I του ιού και οι οποίοι δεν αναβάλλονται λόγω άλλων κινδύνων, θα πρέπει να ερωτηθούν προσεκτικά σχετικά με τις επαφές τους με ύποπτα ή επιβεβαιωμένα κρούσματα mpox ή μολυσμένα ζώα.

Σε περίπτωση θανάτου δοτών, θα πρέπει να συλλέγονται δεδομένα σχετικά με το ιατρικό ιστορικό αυτών των παραγόντων κινδύνου.

Με βάση την περίοδο επώασης, συνιστάται η αναβολή ασυμπτωματικών δοτών που έχουν έρθει σε επαφή με κρούσματα mpox (επιβεβαιωμένα ή ύποπτα) από τη δωρεά αίματος και ιστών για τουλάχιστον 21 ημέρες από την τελευταία ημέρα έκθεσης. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι οι διαθέσιμες πληροφορίες για την περίοδο επώασης βασίζονται σε άτομα που εκδηλώνουν συμπτώματα.

Η πιθανότητα μετάδοσης του ιού από ασυμπτωματικά άτομα είναι άγνωστη. Στη διαδικασία αξιολόγησης του δότη, θα πρέπει να δοθεί προσοχή στο ευρύ φάσμα κλινικών παρουσιάσεων της νόσου σε πρόσφατες επιδημίες. Οι αξιολογήσεις δεν πρέπει να παραβλέπουν ήπια και μη ειδικά σημάδια.

Οι δότες με επιβεβαιωμένη ή ύποπτη μόλυνση θα πρέπει να εξαιρεθούν από τη δωρεά για τουλάχιστον 14 ημέρες μετά την υποχώρηση όλων των συμπτωμάτων.

Σε περίπτωση δωρεάς σπέρματος, συνιστάται η εκτέλεση PCR του δείγματος.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Η ολοκληρωμένη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση είναι το κλειδί για την αντιμετώπιση των προβλημάτων γύρω από το sex.

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, η νέα γενιά στην Ευρώπη χρησιμοποιεί όλο και λιγότερο προφυλακτικά πριν από το σεξ.

Η χρήση προφυλακτικών μεταξύ των σεξουαλικά ενεργών εφήβων έχει μειωθεί σημαντικά από το 2014, ενώ το ποσοστό των σεξουαλικών επαφών χωρίς προφυλάξεις είναι ανησυχητικά υψηλό, ανακοίνωσε το Περιφερειακό Γραφείο του ΠΟΥ για την Ευρώπη με έδρα την Κοπεγχάγη κατά την παρουσίαση μιας νέας έκθεσης για το θέμα.

Αυτό θέτει τους νέους σε σημαντικό κίνδυνο σεξουαλικά μεταδιδόμενων μολυσματικών ασθενειών και ανεπιθύμητων κυήσεων, προειδοποίησε ο οργανισμός.

Για την έκθεση, η οποία αποτελεί μέρος μιας ακόμη πιο ολοκληρωμένης μελέτης για την υγεία των νέων, δεκάδες χιλιάδες 15χρονοι από 42 χώρες και περιοχές της Ευρώπης, της Κεντρικής Ασίας και του Καναδά ερωτήθηκαν για τη σεξουαλική τους υγεία κάθε τέσσερα χρόνια από το 2014 έως το 2022.

Ένα από τα αποτελέσματα που προέκυψε είναι: “Ένα σημαντικό ποσοστό των σεξουαλικά ενεργών ερωτηθέντων κάνει σεξ χωρίς προφυλάξεις. Το ποσοστό των αγοριών που δήλωσαν ότι χρησιμοποίησαν προφυλακτικό κατά την τελευταία τους σεξουαλική επαφή μειώθηκε από 70 σε 61% μεταξύ 2014 και 2022, και από 63 σε 57% των κοριτσιών.

Σχεδόν το ένα τρίτο (30%) δεν χρησιμοποίησε ούτε προφυλακτικό ούτε αντισυλληπτικό χάπι κατά την τελευταία σεξουαλική επαφή του.”

Σύμφωνα με τον ΠΟΥ, τα στοιχεία υποδεικνύουν σημαντικά κενά στην κατάλληλη για την ηλικία σεξουαλική αγωγή και στην πρόσβαση σε αντισυλληπτικά.

“Τα αποτελέσματα της έκθεσης είναι ανησυχητικά, αλλά δεν προκαλούν έκπληξη”, εξήγησε ο περιφερειακός διευθυντής του ΠΟΥ Hans Kluge. Η κατάλληλη για την ηλικία σεξουαλική αγωγή εξακολουθεί να παραμελείται σε πολλές χώρες – και όπου υπάρχει, έχει δεχτεί ψευδώς πυρά τα τελευταία χρόνια για δήθεν προώθηση της σεξουαλικής συμπεριφοράς.

“Η ολοκληρωμένη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση είναι το κλειδί για να μπορέσουν όλοι οι νέοι να λάβουν τεκμηριωμένες αποφάσεις για το σεξ σε μια ιδιαίτερα ευάλωτη περίοδο της ζωής τους – τη μετάβαση από την εφηβεία στην ενηλικίωση”, δήλωσε ο επικεφαλής συγγραφέας της έκθεσης, András Költo του Πανεπιστημίου του Galway.

Οι νέοι χρειάζονται όχι μόνο πληροφορίες, αλλά και ασφαλή μέρη για να συζητήσουν θέματα όπως η συναίνεση στο σεξ, οι στενές σχέσεις, η ταυτότητα φύλου και ο σεξουαλικός προσανατολισμός.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Ο οικονομολόγος Κωνσταντίνος – Αναστάσιος Γκάσιος ορίστηκε από τον υπουργό Υγείας πρόεδρος της Επιτροπής Διαπραγμάτευσης Τιμών Αποζημίωσης Υπηρεσιών Υγείας, Ιατροτεχνολογικών Προϊόντων και Υλικών (Επιτροπή Διαπραγμάτευσης).

Αναπληρωτής του είναι ο Στυλιανός Κύκαλος, αναπληρωτής καθηγητής Γενικής Χειρουργικής.

Αντιπρόεδρος της επιτροπής αναλαμβάνει ο α’ αντιπρόεδρος του Εθνικού Οργανισμού Φαρμάκων (ΕΟΦ) Διομήδης Λυμπέρης, με αναπληρωτή την Παναγιώτα Λυμπεροπούλου (προϊσταμένη Τμήματος Σχεδιασμού Αγοράς του ΕΟΠΥΥ).

Μέλη της επιτροπής είναι οι ακόλουθοι:

Β. Σαφρά (ΕΟΦ), με αναπληρώτρια την Ευ. Λαρεντζάκη (ΕΟΠΥΥ).

Δ. Σανούδου (καθηγήτρια Φαρμακογονιδιωματικής), με αναπληρώτρια την Μ. Κυρίμη (προϊσταμένη ΕΟΠΥΥ).

Κ. Ζήσιμος (καρδιολόγος), με αναπληρώτρια την Λ. Κουτσομπόγερα (προϊσταμένη ΕΟΠΥΥ).

Μ. Πιάγκου (αναπληρώτρια καθηγήτρια Περιγραφικής Ανατομικής), με αναπληρωτή τον Χ. Πρίφτη (προϊστάμενος ΕΟΠΥΥ).

Π. Αθανασαίου (δικηγόρος), με αναπληρώτρια τη Μ. Φιλιππίδη (δικηγόρο).

Σπ. Γούλας (προϊστάμενος ΕΟΠΥΥ), με αναπληρώτρια την Ελ. Μακοπούλου (προϊσταμένη ΕΟΠΥΥ).

Κ. Ψυχογιός (προϊστάμενος ΕΟΠΥΥ), με αναπληρωτή τον Απ. Ντερέκη (προϊστάμενος ΕΟΠΥΥ).

Χρ. Βεργούδης (ακτινολόγος), με αναπληρώτρια την Αγγ. Αλογάκου (προϊσταμένη ΕΟΠΥΥ).

Θ. Πασχάλης (προϊστάμενος ΕΟΠΥΥ), με αναπληρώτρια την Ευ. Πρινέα (προϊσταμένη ΕΟΠΥΥ).

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Αιτήσεις μπορούν να υποβάλλονται από τις 29 Αυγούστου έως τις 9 Σεπτεμβρίου.

Ο Δήμος Αθηναίων ανακοίνωσε προσλήψεις μεταξύ άλλων και στα δημοτικά ιατρεία με στόχο την ενίσχυσή τους.

Ειδικότερα ανακοίνωσε την πρόσληψη τριάντα (30) ατόμων διαφόρων ειδικοτήτων (γιατρούς, νοσηλευτές, μηχανικούς κ.α.) για την κάλυψη αναγκών του Δήμου, με σύμβαση εργασίας Ιδιωτικού Δικαίου Ορισμένου Χρόνου.

Η ημερομηνία Υποβολής Αιτήσεων μετά των συνημμένων δικαιολογητικών που μπορούν να υποβάλλουν οι ενδιαφερόμενοι είναι από 29.08.2024 έως και 09.09. 2024.

Οι ενδιαφερόμενοι καλούνται να συμπληρώσουν την αίτηση με κωδικό, κατά περίπτωση Έντυπο ΑΣΕΠ ΣΟΧ 1ΠΕ/ΤΕ ή ΕΝΤΥΠΟ ΑΣΕΠ ΣΟΧ 2 ΔΕ/ΥΕ και  να την υποβάλουν μαζί με τα απαιτούμενα δικαιολογητικά, είτε αυτοπροσώπως, είτε με άλλο εξουσιοδοτημένο από αυτούς πρόσωπο, εφόσον η εξουσιοδότηση φέρει την υπογραφή τους θεωρημένη από δημόσια αρχή στην ακόλουθη διεύθυνση: Δήμος Αθηναίων, Γραφείο Πρωτοκόλλου, Διεκπεραίωσης και Αρχείου, 2ος όροφος,  Λιοσίων 22, Τ.Κ. 10438, Αθήνα, είτε ταχυδρομικά με συστημένη επιστολή, στα γραφεία της υπηρεσίας στην ακόλουθη διεύθυνση: Δήμος Αθηναίων, Λιοσίων 22, Τ.Κ. 10438, Αθήνα, Γραφείο Πρωτοκόλλου, Διεκπεραίωσης και Αρχείου, 2ος όροφος, απευθύνοντάς την στη Διεύθυνση  Διαχείρισης και Ανάπτυξης Ανθρώπινου Δυναμικού, Τμήμα Προσωπικού Ιδιωτικού Δικαίου.

Πληροφορίες για την αίτηση  ανά υπηρεσία, έδρα, ειδικότητα και διάρκεια σύμβασης, με τα αντίστοιχα απαιτούμενα (τυπικά και τυχόν πρόσθετα) προσόντα στον παρόντα σύνδεσμο.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Πρόκειται για μια μικροσκοπική διεπαφή εγκεφάλου – υπολογιστή επόμενης γενιάς.

Ερευνητές από την Ομοσπονδιακή Πολυτεχνική Σχολή της Λωζάνης (EPFL) ανέπτυξαν ένα μικροσκοπικό τσιπάκι που διαβάζει την εγκεφαλική δραστηριότητα και μετατρέπει τις σκέψεις σε κείμενο.

Αυτή η καινοτομία θα μπορούσε να ωφελήσει σημαντικά τα άτομα με σοβαρές κινητικές αναπηρίες. Το μικροσκοπικό τσιπ (MiBMI) μεγέθους 8 χιλιοστών, αποκωδικοποιεί πολύπλοκα ηλεκτρικά σήματα και τα μετατρέπει σε κείμενο.

“Το MiBMI μας επιτρέπει να μετατρέψουμε την περίπλοκη εγκεφαλική δραστηριότητα σε ευανάγνωστο κείμενο με υψηλή ακρίβεια και με ελάχιστη ενέργεια. Αυτή η πρόοδος μας φέρνει πιο κοντά σε πρακτικές λύσεις που θα μπορούσαν να βοηθήσουν τα άτομα με σοβαρές κινητικές αναπηρίες να επικοινωνήσουν“, δήλωσε η Μάσα Σόαραν από το Εργαστήριο Integrated Neurotechnologies (INL) του EPFL.

Σε σύγκριση με άλλες διεπαφές εγκεφάλου-υπολογιστή, το MiBMI είναι συμπαγές, αποτελεσματικό, ευέλικτο και ελάχιστα επεμβατικό.

«Στόχος μας είναι να αναπτύξουμε μια ευέλικτη διεπαφή που θα μπορεί να προσαρμοστεί για διάφορες νευρολογικές διαταραχές, παρέχοντας ένα ευρύτερο φάσμα λύσεων για τους ασθενείς» δήλωσε η Σόαραν.

Πώς λειτουργεί το τσιπ

Για να επιτευχθεί η μετατροπή των σκέψεων σε κείμενο, οι ερευνητές τοποθετούν ηλεκτρόδια στον εγκέφαλο τα οποία καταγράφουν τα ηλεκτρικά σήματα. Στη συνέχεια, το MiBMI επεξεργάζεται αυτά τα σήματα σε πραγματικό χρόνο, μεταφράζοντας τις σκέψεις ή και τις κινήσεις των χεριών σε κείμενο. Αυτή η τεχνολογία επιτρέπει σε άτομα, ειδικά σε άτομα με σύνδρομο lock-in και άλλες σοβαρές κινητικές αναπηρίες, να επικοινωνούν με τις σκέψεις τους.

“Αν και το τσιπ δεν έχει ακόμη ενσωματωθεί σε ένα λειτουργικό σύστημα, έχει επεξεργαστεί δεδομένα από προηγούμενες καταγραφές, όπως αυτές από το εργαστήριο Shenoy στο Στάνφορντ, μετατρέποντας τη δραστηριότητα γραφής σε κείμενο με εντυπωσιακή ακρίβεια 91%”, δήλωσε ο Μοχάμεντ Αλί Σαερί, ο επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης.

Προς το παρόν το τσιπάκι μπορεί να αποκωδικοποιήσει 31 χαρακτήρες, αλλά ο Σαερί εκτιμά ότι μπορεί να φτάσει τους 100.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Κάθε χρόνο ανακοινώνονται τα ετήσια στατιστικά της επίπτωσης και θνητότητας του καρκίνου στις Ηνωμένες Πολιτείες παρέχοντας μια ακριβή εικόνα της εξέλιξης της επιδημιολογίας του νοσήματος στη χώρα αυτή. Τα δεδομένα αυτά είναι ιδιαίτερα χρήσιμα για την κατανόηση της αποτελεσματικότητας των προληπτικών και θεραπευτικών παρεμβάσεων που έχουν γίνει ως τώρα για την αντιμετώπιση αυτού του προβλήματος δημόσιας υγείας αλλά και τη χάραξη πολιτικών για την περαιτέρω βελτίωση της επιβίωσης των ασθενών με καρκίνο.

Όπως όμως τονίζουν οι ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής (Νοσοκομείο Αλεξάνδρα) Θεοδώρα Ψαλτοπούλου (Παθολόγος, Καθηγήτρια Θεραπευτικής-Επιδημιολογίας-Προληπτικής Ιατρικής), Μιχάλης Λιόντος (Επίκουρος Καθηγητής Ογκολογίας), και Θάνος Δημόπουλος (τ. Πρύτανης ΕΚΠΑ, Καθηγητής Θεραπευτικής – Ογκολογίας – Αιματολογίας, Διευθυντής Θεραπευτικής Κλινικής) γνωρίζουμε ότι σημαντικό ποσοστό των περιπτώσεων καρκίνου οφείλεται σε παράγοντες κινδύνου που είναι τροποποιήσιμοι. Επομένως, αυτά τα περιστατικά καρκίνου και οι αντίστοιχοι θάνατοι που προκύπτουν θα μπορούσαν δυνητικά να αποφευχθούν. Τέτοιοι παράγοντες είναι ως γνωστόν το κάπνισμα, η παχυσαρκία, η έλλειψη σωματικής άσκησης, διατροφικοί και λοιμώδεις παράγοντες και ειδικά για δερματικές κακοήθειες η έκθεση στην υπεριώδη ηλιακή ακτινοβολία. Η περιοδική καταγραφή του ποσοστού των περιστατικών καρκίνου που σχετίζονται με τέτοιους παράγοντες μπορεί να βοηθήσει στην κατανόηση της αποτελεσματικότητας συγκεκριμένων παρεμβάσεων που έχουν ήδη εφαρμοσθεί (π.χ. καμπάνιες για τη διακοπή καπνίσματος) αλλά και στην ανάγκη εφαρμογής νέων πολιτικών δημόσιας υγείας.

Ήδη το 2018 είχε δημοσιευθεί μελέτη που υπολόγιζε ότι το 42% των περιπτώσεων καρκίνου στις Ηνωμένες Πολιτείες το 2014 αλλά και το 45% των θανάτων από καρκίνο σχετίζονταν με τροποποιήσιμους παράγοντες κινδύνου. Προσφάτως, δημοσιεύθηκαν τα ανανεωμένα δεδομένα που έλαβαν υπόψιν τους τα επιδημιολογικά δεδομένα που ίσχυαν 5 χρόνια μετά την πρώτη δημοσίευση (2019) για 30 τύπους καρκίνου και για ενήλικες άνω των 30 ετών. Στη νέα δημοσίευση χρησιμοποιήθηκαν τα επιδημιολογικά δεδομένα για τον σχετικό κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου που προκαλούν οι κυριότεροι τροποποιήσιμοι παράγοντες με βάση την έκθεση του πληθυσμού σε αυτούς όπως έχει αποτυπωθεί σε μεγάλες επιδημιολογικές μελέτες στις Ηνωμένες Πολιτείες. Επομένως, η μελέτη αυτή λαμβάνει υπόψιν τις αλλαγές που έχουν συμβεί την τελευταία δεκαετία όπως είναι η μείωση του ποσοστού των καπνιστών.

Με βάση τη νέα αυτή μελέτη 40% των νέων διαγνώσεων καρκίνου σχετίζονται με τροποποιήσιμους παράγοντες κινδύνου, ενώ σε αυτούς αποδίδονται και το 44% των θανάτων από τη νόσο. Τα ποσοστά αυτά είναι κατά τι μικρότερα από την προ πενταετίας ανάλυση καταδεικνύοντας ότι υπάρχει βελτίωση στην εφαρμογή περισσότερο υγιούς τρόπου ζωής στον πληθυσμό που επίσης αποτυπώνεται και στην ετήσια στατιστικά του καρκίνου όπου μειώνεται η θνητότητα από τη νόσο. Το κάπνισμα παραμένει ο κυριότερος παράγοντας κινδύνου που σχετίζεται με το 20% των διαγνώσεων και το 30% των θανάτων από καρκίνο με κυριότερη βέβαια διάγνωση τον καρκίνο του πνεύμονα. Ακολουθείται από την παχυσαρκία που σχετίζεται με το 7.5% των περιστατικών, την κατανάλωση αλκοόλ (5.4% των περιστατικών), τους διατροφικούς παράγοντες και κυρίως την μειωμένη πρόσληψη φρούτων και λαχανικών και την αυξημένη κατανάλωση επεξεργασμένου κρέατος (4.2% των περιστατικών) και την έλλειψη σωματικής άσκησης (3% των περιπτώσεων καρκίνου).

Όλα τα παραπάνω στοιχεία παρέχουν πολύτιμες πληροφορίες για τη δυνατότητα περαιτέρω μείωσης της επίπτωσης αλλά και της θνητότητας από καρκίνο. Η ενίσχυση πολιτικών που οδηγούν σε μείωση του καπνίσματος, αντιμετώπιση της παχυσαρκίας και προώθηση υγιεινών διατροφικών συνηθειών αναμένεται να βοηθήσει περαιτέρω στην αποφυγή εμφάνισης καρκίνου σε σημαντικό τμήμα του πληθυσμού στο μέλλον.

Πηγη: https://allabouthealth.gr