Κατηγορία: Γενικά

Ερευνητές ανακάλυψαν ότι αυξημένα επίπεδα μετάλλων, όπως χαλκός ψευδάργυρος και σελήνιο, συνδέονται σημαντικά με υψηλότερο κίνδυνο ALS και πρώιμο θάνατο.

Άνθρωποι με υψηλότερα επίπεδα μετάλλων στο αίμα και στα ούρα τους, ενδεχομένως μπορεί να είναι πιο πιθανό να διαγνωστούν -και να πεθάνουν- με τη νόσο ALS (πλαγία μυατροφική σκλήρυνση), έδειξε έρευνα του  University of Michigan.

Η νέα έρευνα εξέτασε τα επίπεδα μετάλλων στο αίμα και στα ούρα ανθρώπων με και χωρίς ALS, και έδειξε ότι η έκθεση σε μέταλλα και μείγματα μετάλλων συσχετίζεται με μεγαλύτερο κίνδυνο για ALS και βραχύτερη διάρκεια ζωής.

Οι ερευνητές μέτρησαν επίπεδα μετάλλων στο πλάσμα και στα ούρα δειγμάτων 450 ανθρώπων με ALS και 300 χωρίς την πάθηση.

Ανακάλυψαν ότι αυξημένα επίπεδα μετάλλων, όπως χαλκός ψευδάργυρος και σελήνιο, συνδέονται σημαντικά με υψηλότερο κίνδυνο ALS και πρώιμο θάνατο.

Στη συνέχεια χρησιμοποίησαν τα αποτελέσματα για να δημιουργήσουν σκορ περιβαλλοντικού κινδύνου για τη νόσο παρόμοιο με τον  πολυγονιδιακό δείκτη κινδύνου που είχε αναπτυχθεί προηγουμένως στο U-M.

Τα σκορ περιβαλλοντικού κινδύνου έδειξαν ότι μείγματα μετάλλων στο πλάσμα και τα ούρα συνδέονται με περίπου τριπλάσιες πιθανότητες για τη νόσο.

Στην παρούσα έρευνα, η περίληψη του πολυγονιδιακού δείκτη κινδύνου για την ALS όσον αφορά την αξιολόγηση πιθανής επίδρασης γενετικών παραγόντων δεν επηρέαζε τη σχέση μεταξύ έκθεσης σε μέταλλα και κινδύνου για τη νόσο ή θνησιμότητα.

Οι ερευνητές επίσης ανακάλυψαν ότι συμμετέχοντες που είχαν επάγγελμα με υψηλότερη πιθανότητα έκθεσης σε μέταλλα είχαν αυξημένα επίπεδα μειγμάτων μετάλλων στο αίμα και στα ούρα τους.

Προηγούμενη έρευνα έδειξε ότι άνθρωποι με ALS ανέφεραν υψηλότερη επαγγελματική έκθεση σε μέταλλα πριν τη διάγνωση.

Ερευνητής σημείωσε ότι αποφεύγοντας δραστηριότητες υψηλού κινδύνου που συνδέονται με έκθεση σε μέταλλα, οι άνθρωποι θα μπορούσαν να μειώσουν τη συνολική  έκθεσή τους και πιθανόν να μετριάσουν τον κίνδυνο.

Η μελέτη δημοσιεύτηκε στο Neurology Neurosurgery & Psychiatry.

Πηγές:
Neurology Neurosurgery & Psychiatry.  

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Αναλύθηκαν στοιχεία για να διαπιστωθεί αν η οστεοπόρωση συνδέεται ανεξάρτητα με το ρυθμό βράχυνσης των τελομερών.

Νέα έρευνα στο Aging έδειξε ότι πιο μικρό μήκος τελομερών λευκοκυττάρων (LTL) συνδέεται με νόσους που συνδέονται με τη γήρανση όπως η οστεοπόρωση

Πολλές έρευνες έχουν προσπαθήσει να εντοπίσουν σχέση μεταξύ LTL και οστεοπόρωσης, αν και παραμένει αντιφατική.

Στη νέα έρευνα, διεθνής ομάδα ερευνητών θέλησε να διαπιστώσει αν η οστεοπόρωση συνδέεται ανεξάρτητα με τη βράχυνση των LTL σε ομάδα συμμετεχόντων.

Συνέκριναν τις τιμές LTL για κάθε συμμετέχοντα στην έναρξη και στα 2 χρόνια.

Τα στοιχεία αναλύθηκαν για να διαπιστωθεί αν η οστεοπόρωση συνδέεται ανεξάρτητα με το ρυθμό βράχυνσης των τελομερών.

Στη μελέτη εγγραφθηκαν τελικά 233 άτομα ( 5 έως 88 ετών) από την ομάδα frKBASE.

Ανάλυση έδειξε ότι μόνο η οστεοπόρωση συνδεόταν ανεξάρτητα με ταχεία βράχυνση των LTL σε 2 χρόνια.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Πηγη: https://www.dnews.gr/

Το νέο στέλεχος LB.1, με τα έως τώρα δεδομένα, δεν παρουσιάζει υψηλού κινδύνου νόσηση, αλλά μπορεί να επιφέρει όλα τα κοινά συμπτώματα λοίμωξης, όπως:
Πυρετό με ρίγος ή χωρίς
Βήχα
Δυσκολία στην αναπνοή
Κόπωση
Πόνο στους μυς και τις αρθρώσεις
Πονοκέφαλο
Απώλειας γεύσης και όσφρησης
Πονόλαιμο
Καταρροή
Ναυτία
Διάρροιες

Ιατρική φροντίδα θα χρειαστείτε εάν παρουσιάσετε:
Δυσκολία στην αναπνοή
Πόνο στο στήθος
Δυσκολία στο να ξυπνήσετε ή να παραμείνετε ξύπνιοι

Εάν εμφανίσετε σύμπτωμα που να παραπέμπει σε λοίμωξη του αναπνευστικού, καλό είναι να υποβληθείτε σε Rapid Test ή ακόμη καλύτερα σε COMBO Test (Γρίπης και COVID).

Πρόληψη
Ιδιαίτερη σημασία πρέπει να δοθεί στα μέτρα ατομικής προστασίας, καθώς τους καλοκαιρινούς μήνες μπορεί να δημιουργηθεί συνωστισμός σε λιμάνια, αεροδρόμια, χώρους εστίασης και ψυχαγωγίας.
Σε μέρη με συνωστισμό φοράμε μάσκα προστασίας, κατά προτίμηση υψηλής αναπνευστικής προστασίας (FFP2) ή εναλλακτικά χειρουργική μάσκα. Ιδιαίτερα, η χρήση της κρίνεται αναγκαία σε περιπτώσεις επαφής με ύποπτα ή επιβεβαιωμένα κρούσματα Covid 19.

Πλένουμε πολλές φορές και ενδελεχώς τα χέρια μας με σαπούνι και νερό για τουλάχιστον 20 δευτερόλεπτα

Κρατούμε αποστάσεις

Ανανεώνουμε τον αέρα των εσωτερικών χώρων. Η συχνή ανανέωση βοηθάει και λόγω της μείωσης των αυξημένων συγκεντρώσεων διοξειδίου του άνθρακα στους εσωτερικούς χώρους.

Πηγη: https://healthmag.gr/

Τα ποσοστά εμφάνισης 17 τύπων καρκίνου αυξάνονται προοδευτικά στις νεότερες γενιές στις ΗΠΑ, σύμφωνα με μεγάλη μελέτη με επικεφαλής ερευνητές της Αμερικανικής Αντικαρκινικής Εταιρείας, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «The Lancet Public Health».

Οι ερευνητές έλαβαν δεδομένα για 23.654.000 ασθενείς που διαγνώστηκαν με 34 τύπους καρκίνου και για 7.348.137 θανάτους από 25 τύπους καρκίνου σε άτομα ηλικίας 25-84 ετών κατά την περίοδο 2000-2019 στις ΗΠΑ. Για να συγκρίνουν τα ποσοστά καρκίνου μεταξύ των γενεών υπολόγισαν τις αναλογίες ποσοστών επίπτωσης (δηλαδή της εμφάνισης της ασθένειας ως αναλογία του πληθυσμού για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα) και θνησιμότητας ανάλογα με την χρονολογία γέννησης, χωρισμένα σε πενταετή διαστήματα, από το 1920 έως το 1990.

Όπως διαπίστωσαν, τα ποσοστά επίπτωσης για οκτώ από τους 34 καρκίνους που μελετήθηκαν αυξάνονταν με κάθε διαδοχική ηλικιακή ομάδα. Συγκεκριμένα, το ποσοστό επίπτωσης ήταν περίπου δύο έως τρεις φορές υψηλότερο για τον καρκίνο του θυροειδούς, του παγκρέατος, των νεφρών και του λεπτού εντέρου στους άνδρες και τις γυναίκες και για τον καρκίνο του ήπατος και του ενδοηπατικού χοληδόχου πόρου στις γυναίκες, στην κοόρτη γεννήσεων του 1990 σε σχέση με την κοόρτη γεννήσεων του 1955.

Αντίθετα, σε οκτώ από τους καρκίνους αυτούς, οι τάσεις των ηλικιακών ομάδων γέννησης στα ποσοστά θνησιμότητας μειώθηκαν (π.χ. μυέλωμα και λευχαιμία), έμειναν στάσιμες (π.χ. λεπτό έντερο και θυρεοειδής) ή είχαν διακυμάνσεις (πχ. πάγκρεας και νεφροί). Η μείωση της θνησιμότητας θα μπορούσε να οφείλεται στην έγκαιρη ανίχνευση ή την πρόοδο της θεραπείας ή σε συνδυασμό και των δύο.

Σε όλους τους τύπους καρκίνου το ποσοστό επίπτωσης στην ομάδα γέννησης του 1990 κυμαινόταν από 12% υψηλότερο για τον καρκίνο των ωοθηκών έως 169% για τον καρκίνο της μήτρας, σε σχέση με το ποσοστό εμφάνισης στην κοόρτη γεννήσεων με το χαμηλότερο ποσοστό επίπτωσης.

Οι δέκα από τους 17 καρκίνους με αυξανόμενη συχνότητα εμφάνισης στις νεότερες γενιές είναι καρκίνοι που σχετίζονται με την παχυσαρκία, γεγονός που, όπως επισημαίνουν οι ερευνητές, υποδηλώνει πιθανό ρόλο της παχυσαρκίας (που έχει ταχύτερη αύξηση στους νεότερους) στις αναδυόμενες τάσεις του καρκίνου στις νεότερες γενιές.

Επιπλέον, για τον καρκίνο του ήπατος και τον μη σχετιζόμενο με τον HPV καρκίνο του στόματος και του φάρυγγα, τα ποσοστά επίπτωσης αυξήθηκαν στις γυναίκες σε διαδοχικές κοόρτες γεννήσεων από το 1970 περίπου, ενώ τα ποσοστά μειώθηκαν ή σταθεροποιήθηκαν στους άνδρες. Οι ερευνητές σημειώνουν ότι οι αυξητικές τάσεις στις γυναίκες συνάδουν με τις συμπεριφορές που σχετίζονται με το αλκοόλ στα άτομα που γεννήθηκαν στα τέλη της δεκαετίας του 1970 και τις αρχές της δεκαετίας του 1980, καθώς και με την επιτάχυνση της μεγάλης κατανάλωσης αλκοόλ από το 1990 ως το 2010. Αντίθετα η σταθεροποίηση της επίπτωσης του καρκίνου του ήπατος και του ενδοηπατικού χοληδόχου πόρου και η μείωση της επίπτωσης του καρκίνου του στόματος και του φάρυγγα στις πρόσφατες ανδρικές κοόρτες μπορεί να οφείλεται, τουλάχιστον εν μέρει, στη μείωση της κατανάλωσης αλκοόλ και καπνίσματος μεταξύ ανδρών ηλικίας 18-25 ετών.

«Τα ευρήματα αυτά έρχονται να προστεθούν στις αυξανόμενες ενδείξεις για αυξημένο κίνδυνο καρκίνου στις γενιές μετά τους Baby Boomers (γεννημένοι το 1946-1964), επεκτείνοντας τα προηγούμενα ευρήματα για καρκίνο του παχέος εντέρου σε πρώιμο στάδιο και μερικούς καρκίνους που σχετίζονται με την παχυσαρκία προκειμένου να συμπεριλάβουν ένα ευρύτερο φάσμα τύπων καρκίνου», επισημαίνει η επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, Hyuna Sung, ανώτερη επιστήμονας στην Αμερικανική Αντικαρκινική Εταιρεία.

Όπως σημειώνουν οι ερευνητές στη μελέτη, τα αυξανόμενα ποσοστά επίπτωσης του καρκίνου στις νεότερες γενιές υποδηλώνουν ότι υπήρξαν αυξήσεις στον επιπολασμό των καρκινογόνων εκθέσεων κατά τη διάρκεια της πρώιμης ζωής ή της νεαρής ενηλικίωσης, οι οποίες ακόμα δεν έχουν διευκρινιστεί.

«Οι κοόρτες γέννησης, δηλαδή ομάδες ανθρώπων που ταξινομούνται με βάση το έτος γέννησής τους, μοιράζονται μοναδικά κοινωνικά, οικονομικά, πολιτικά και κλιματικά περιβάλλοντα, τα οποία επηρεάζουν την έκθεσή τους σε παράγοντες κινδύνου για καρκίνο κατά τη διάρκεια των κρίσιμων αναπτυξιακών τους χρόνων. Παρόλο που έχουμε εντοπίσει τάσεις καρκίνου που συνδέονται με τη χρονολογία γέννησης, δεν έχουμε ακόμα μια σαφή εξήγηση για το γιατί τα ποσοστά αυτά αυξάνονται», προσθέτει η επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης.

Πηγη: https://healthmag.gr/

Έναν νέο τρόπο αντιμετώπισης της νόσου Αλτσχάιμερ ανακάλυψαν ερευνητές στο Κέντρο Επιστήμης του Εγκεφάλου RIKEN, στην Ιαπωνία.

Χρησιμοποιώντας ποντίκια, ο Takaomi Saido και οι συνεργάτες του διαπίστωσαν ότι η θεραπεία με ντοπαμίνη θα μπορούσε να ανακουφίσει τα συμπτώματα στον εγκέφαλο και να βελτιώσει τη μνήμη.

Η μελέτη εξετάζει τον ρόλο της ντοπαμίνης στην αύξηση της παραγωγής νεπριλυσίνης, ενός ενζύμου που μπορεί να διασπάσει τις επικίνδυνες πλάκες στον εγκέφαλο που αποτελούν το χαρακτηριστικό γνώρισμα της νόσου Αλτσχάιμερ.

Ο σχηματισμός συσσωματωμάτων γύρω από τους νευρώνες είναι ένα από τα πρώτα σημάδια της νόσου Αλτσχάιμερ, που συχνά αρχίζει δεκαετίες πριν από τον εντοπισμό συμπτωμάτων, όπως η απώλεια μνήμης. Αυτά τα συσσωματώματα σχηματίζονται από πεπτίδια β-αμυλοειδούς που συσσωρεύονται με την πάροδο του χρόνου.

Στη νέα μελέτη, οι ερευνητές επικεντρώθηκαν στο ένζυμο νεπριλυσίνη, επειδή προηγούμενα πειράματα έδειξαν ότι η γενετική παραγωγή νεπριλυσίνης στον εγκέφαλο -μια διαδικασία που ονομάζεται αυξορρύθμιση, μέσω της οποίας ένα κύτταρο αυξάνει την ποσότητα ενός κυτταρικού συστατικού του, π.χ. του RNA, ή μιας πρωτεΐνης, ως απόκριση προς μία εξωτερική μεταβλητή ρύθμιση- είχε ως αποτέλεσμα λιγότερες πλάκες β-αμυλοειδούς και βελτίωση της μνήμης σε ποντίκια.

Ενώ ο γενετικός χειρισμός ποντικιών για την παραγωγή νεπριλυσίνης είναι χρήσιμος πειραματικά, για να θεραπευτούν οι άνθρωποι με τη νόσο, χρειάζεται να γίνει με τη χρήση φαρμάκων. Τα χάπια ή η ένεση νεπριλυσίνης ωστόσο, δεν είναι εφικτά, επειδή το ένζυμο δεν μπορεί να εισέλθει στον εγκέφαλο από την κυκλοφορία του αίματος.

Το πρώτο βήμα της νέας μελέτης ήταν η διαλογή πολλών μορίων για να προσδιοριστεί ποια από αυτά μπορούν να ρυθμίσουν με φυσικό τρόπο τη νεπριλυσίνη στα σωστά σημεία του εγκεφάλου.

Προηγούμενες έρευνες οδήγησαν τους επιστήμονες στον περιορισμό της αναζήτησης στις ορμόνες που παράγονται από τον υποθάλαμο και ανακάλυψαν ότι η εφαρμογή ντοπαμίνης σε εγκεφαλικά κύτταρα που καλλιεργήθηκαν στο εργαστήριο, απέδωσε αυξημένα επίπεδα νεπριλυσίνης και μειωμένα επίπεδα β-αμυλοειδούς.

Οι ερευνητές εισήγαγαν μικροσκοπικούς υποδοχείς στην κοιλιακή καλύπτρα ή κοιλιακή καλυπτήρια περιοχή, μία ομάδα νευρώνων που βρίσκονται κοντά στη μέση της βάσης του μέσου εγκεφάλου και αποτελούν πηγή των ντοπαμινεργικών κυτταρικών σωμάτων του μεσοφλοιώδους μεταιχμιακού συστήματος ντοπαμίνης. Εμπλέκονται στο κύκλωμα του εγκεφάλου που έχει να κάνει με τα φάρμακα και τη φυσική ανταμοιβή.

Προσθέτοντας στην τροφή των ποντικιών ένα αντίστοιχο σχεδιασμένο φάρμακο, οι ερευνητές κατάφεραν να ενεργοποιούν συνεχώς αυτούς τους νευρώνες, και μόνο αυτούς, στους εγκεφάλους των ποντικιών.

Η ενεργοποίηση οδήγησε σε αύξηση της νεπριλυσίνης και μείωση των επιπέδων β-αμυλοειδούς, αλλά μόνο στο μπροστινό τμήμα του εγκεφάλου των ποντικών. Θα μπορούσε όμως η θεραπεία να αφαιρέσει τις πλάκες; Η απάντηση είναι «ναι».

Οι ερευνητές επανέλαβαν το πείραμα χρησιμοποιώντας ένα ειδικό μοντέλο ποντικού της νόσου Αλτσχάιμερ στο οποίο τα ποντίκια αναπτύσσουν πλάκες β-αμυλοειδούς. Οκτώ εβδομάδες θεραπείας οδήγησαν σε σημαντικά λιγότερες πλάκες στον προμετωπιαίο φλοιό αυτών των ποντικιών.

Στα τελευταία πειράματα εξετάστηκαν οι επιδράσεις της θεραπείας με L-DOPA. Το L-DOPA είναι ένα πρόδρομο μόριο ντοπαμίνης που χρησιμοποιείται συχνά για τη θεραπεία της νόσου του Πάρκινσον, επειδή μπορεί να εισέλθει στον εγκέφαλο από το αίμα, όπου στη συνέχεια μετατρέπεται σε ντοπαμίνη.

Η θεραπεία των ποντικών με L-DOPA οδήγησε σε αύξηση της νεπριλυσίνης και μείωση των πλακών β-αμυλοειδούς τόσο στο μετωπιαίο όσο και στο οπίσθιο τμήμα του εγκεφάλου. Τα ποντίκια που υποβλήθηκαν σε θεραπεία με L-DOPA για τρεις μήνες είχαν επίσης καλύτερες επιδόσεις σε τεστ μνήμης σε σχέση με τα ποντίκια που δεν έλαβαν θεραπεία.

Οι δοκιμές έδειξαν ότι τα επίπεδα της νεπριλυσίνης μειώνονται φυσιολογικά με την αύξηση της ηλικίας στα φυσιολογικά ποντίκια, ιδίως στο μετωπιαίο τμήμα του εγκεφάλου, καθιστώντας την ίσως έναν καλό βιοδείκτη για προκλινικές διαγνώσεις της νόσου Αλτσχάιμερ. Το πώς η ντοπαμίνη προκαλεί την αύξηση των επιπέδων της νεπριλυσίνης παραμένει άγνωστο και αποτελεί το επόμενο στάδιο της έρευνας για την ομάδα του Saido.

«Δείξαμε ότι η θεραπεία με L-DOPA μπορεί να συμβάλει στη μείωση των επικίνδυνων πλακών β-αμυλοειδούς και στη βελτίωση της λειτουργίας της μνήμης σε μοντέλο ποντικού για τη νόσο Αλτσχάιμερ», εξηγεί ο Watamura Naoto, πρώτος συγγραφέας της μελέτης.

«Αλλά η θεραπεία με L-DOPA είναι γνωστό ότι έχει σοβαρές παρενέργειες σε ασθενείς με νόσο του Πάρκινσον. Ως εκ τούτου, το επόμενο βήμα μας είναι να διερευνήσουμε πώς η ντοπαμίνη ρυθμίζει τη νεπριλυσίνη στον εγκέφαλο, γεγονός που αναμένεται να αποφέρει μια νέα προληπτική προσέγγιση που μπορεί να ξεκινήσει στο προκλινικό στάδιο της νόσου Αλτσχάιμερ», πρόσθεσε.

Τα ευρήματα δημοσιεύτηκαν στο επιστημονικό περιοδικό Science Signaling.

Πηγη: https://www.onmed.gr/

Έρχονται νέα φάρμακα για την παχυσαρκία και εταιρείες – κολοσσοί επενδύουν σε καινοτόμες λύσεις, τη στιγμή που μεγάλες έρευνες βρίσκονται σε εξέλιξη προκειμένου να διαπιστωθεί η αποτελεσματικότητά τους από την καθημερινή χρήση, όπως αυτή στο UCL, με ελληνική συμμετοχή.

Ο ενδοκρινολόγος – διαβητολόγος Δρ. Πλούταρχος Τζούλης, επίτιμος αναπληρωτής καθηγητής Ενδοκρινολογίας στην Ιατρική Σχολή του University College του Λονδίνου (UCL) απαντά σε ερωτήσεις του Healthstories σχετικά με τα φάρμακα για την παχυσαρκία αλλά και για τα συμπεράσματα μεγάλης μελέτης που παρουσίασε πρόσφατα μαζί με συναδέλφους του.

Νέα φάρμακα για την παχυσαρκία

Η μεγάλη κινητικότητα που υπάρχει στο ερευνητικό πεδίο για τα φάρμακα που ελέγχουν τον διαβήτη και προκαλούν απώλεια βάρους, φαίνεται από το γεγονός ότι νέοι ανταγωνιστές μπαίνουν στο «παιχνίδι» του αδυνατίσματος, καθώς οι πρώτες εταιρείες που επένδυσαν σε αυτά τα καινοτόμα φάρμακα, η Eli Lilly και η Novo Nordisk, μετράνε υπέρογκα κέρδη.

Πριν από λίγες μέρες η Viking Therapeutics ανακοίνωσε τα τελευταία αποτελέσματα των ερευνών για ένα νέο ενέσιμο φάρμακο κατά της παχυσαρκίας. Παράλληλα ανακοίνωσε ότι αναπτύσσει άλλο ένα φάρμακο για τον ίδιο σκοπό, που θα χορηγείται από το στόμα. Οι εταιρείες Roche και Pfizer έχουν, επίσης, ανακοινώσει ότι αναπτύσσουν φάρμακα κατά της παχυσαρκίας, τα οποία θα χορηγούνται από το στόμα.

Αυτή τη στιγμή κυκλοφορούν το Ozempic και το Wegovy από τη δανέζικη Novo Nordisk. Η αμερικανική Eli Lilly παρασκευάζει το Mounjarro και το Zepbound, εκτιμώντας, μάλιστα, ότι το δεύτερο θα γίνει το πιο δημοφιλές φάρμακο στην ιστορία.

Η επιστημονική πληροφορία είναι πολλή και συνεχής και η παγκόσμια ζήτηση είναι… εκρηκτική.

Ο ενδοκρινολόγος – διαβητολόγος Δρ. Πλούταρχος Τζούλης, επίτιμος αναπληρωτής καθηγητής Ενδοκρινολογίας στην Ιατρική Σχολή του University College του Λονδίνου (UCL) απαντά σε 7+1 ερωτήσεις για τα φάρμακα για την παχυσαρκία.

Κύριε Τζούλη πόσα φάρμακα κυκλοφορούν αυτή τη στιγμή στην Ευρώπη για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας;

Αυτή τη στιγμή στη χώρα μας υπάρχουν διαθέσιμα τέσσερα φάρμακα για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας. Δύο είναι σε μορφή δισκίου, αλλά με περιορισμένη αποτελεσματικότητα, η ορλιστάτη (Xenical) που είναι διαθέσιμη για τουλάχιστον δύο δεκαετίες και ο συνδυασμός ναλτρεξόνης και βουπροπιόνης, που κυκλοφορεί με την εμπορική ονομασία Mysimba.

Την τελευταία πενταετία τα ενέσιμα σκευάσματα έχουν επικρατήσει λόγω της υψηλής αποτελεσματικότητάς τους στη μείωση του σωματικού βάρους. Συγκεκριμένα, δύο ενέσιμα φάρμακα είναι διαθέσιμα και στοχεύουν στην αύξηση των επιπέδων του παρόμοιου με γλυκαγόνης πεπτίδιου 1, διεθνώς γνωστού ως GLP-1 (glucagon-likepeptide 1). Το πρώτο, που λαμβάνεται σε ημερήσια βάση, είναι η λιραγλουτίδη και το δεύτερο, που χορηγείται μια φορά την εβδομάδα, είναι η σεμαγλουτίδη.

Πώς δρουν αυτά τα φάρμακα; Ποιος είναι ο μηχανισμός τους;

Τα ενέσιμα σκευάσματα, που αποτελούν την πιο συνήθη φαρμακευτική αγωγή για την παχυσαρκία, βασικά δρουν μέσω της μείωσης των επιπέδων όρεξης και της αύξησης του αισθήματος κορεσμού. Αυτές οι δράσεις έχουν ως συνέπεια τον σημαντικό περιορισμό στην καθημερινή πρόσληψη θερμίδων και τη μείωση του σωματικού βάρους.

Σε επίπεδο ανεπιθύμητων ενεργειών ποιες είναι οι πιο συχνές και σε τι ποσοστό εμφανίζονται;

Τα ενέσιμα σκευάσματα έχουν συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες από το γαστρεντερικό, που αφορούν μέχρι και στο 40% των ατόμων, που τα λαμβάνουν. Οι συνηθέστερες είναι ήπιες και περιλαμβάνουν αίσθημα πληρότητας, ναυτία, δυσπεπτικά ενοχλήματα, δυσκοιλιότητα, εμέτους, διαρροϊκές κενώσεις, ενώ σε λίγες περιπτώσεις είναι σοβαρότερες, όπως χολοκυστίτιδα.

Ως επί το πλείστον διαρκούν από λίγες ημέρες έως λίγες εβδομάδες και βελτιώνονται με την πάροδο του χρόνου. Σε σχέση με την πιθανή συσχέτιση της λήψης αυτών των φαρμάκων με την εμφάνιση καρκίνου ή παγκρεατίτιδας, τα αποτελέσματα των μελετών είναι καθησυχαστικά.

Ποιοι ασθενείς συστήνεται να τα λαμβάνουν;

Η απόφαση για τη χορήγηση αυτών των φαρμάκων, όπως και για κάθε άλλη φαρμακευτική αγωγή, είναι εξατομικευμένη και πρέπει να είναι αποτέλεσμα αγαστής συνεργασίας του ιατρού με εξειδικευμένη γνώση στο πεδίο της παχυσαρκίας και του ασθενούς.

Τα φάρμακα αυτά έχουν εγκριθεί από τις διεθνείς ρυθμιστικές αρχές για χορήγηση σε συνδυασμό με υγιεινοδιαιτητικά μέτρα, όπως μειωμένη πρόσληψη θερμίδων και αυξημένη σωματική άσκηση, σε άτομα με παχυσαρκία ή υπερβαρότητα και τουλάχιστον μια συσχετιζομένη συννοσηρότητα, όπως σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, αρτηριακή υπέρταση, δυσλιπιδαιμία, άπνοια ύπνου. Όπως ισχύει για τη θεραπευτική αγωγή όλων των χρόνιων νοσημάτων, η λήψη αυτών των φαρμάκων πρέπει να γίνεται υπό την επίβλεψη εξειδικευμένου ιατρού.

Για πόσο χρονικό διάστημα μπορεί να τα παίρνει κάποιος; Τι δείχνουν οι μελέτες και τι η χρήση στην πράξη ως τώρα;

Ακόμη δεν είναι σαφής ο χρονικός ορίζοντας λήψης των φαρμάκων αυτών. Με βάση τις μελέτες είναι σαφές ότι η διακοπή των φαρμάκων αυτών μετά από έξι μήνες, αλλά ακόμη και μετά από 12 μήνες, οδηγεί στην επαναπρόσληψη μεγάλου ποσοστού του απολεσθέντος βάρους εντός λίγων μηνών. Άρα η χρήση πρέπει να είναι μακροχρόνια και να διαρκεί τουλάχιστον 12 μήνες, όπως και στις μελέτες αποτελεσματικότητας, ενώ σε αρκετούς ασθενείς πιθανώς να συνίσταται και η δια βίου χρήση τους.

Πρόσφατα παρουσιάσατε μια μελέτη για το θέμα. Σε τι αφορούσε; Πείτε μας κάποιες λεπτομέρειες…

Η πρόσφατη μελέτη μας αφορούσε στη χρήση της σεμαγλουτίδης σε άτομα με παχυσαρκία ή υπερβαρότητα στην καθ΄ ημέρα κλινική πράξη. Η μελέτη αυτή γνώρισε διεθνή αναγνώριση, διότι δεν υπάρχουν πολλά δεδομένα για τα αποτελέσματα χρήσης της σεμαγλουτίδης εκτός των κλινικών μελετών.

Επιβεβαίωσε την υψηλή αποτελεσματικότητα της σεμαγλουτίδης με απώλεια βάρους της τάξης του 13% εντός εξαμήνου και ήπιες ανεπιθύμητες ενέργειες. Αυτά τα δεδομένα χαρακτηρίζονται ως ιδιαιτέρως σημαντικά, αφού έδειξαν ότι τα αποτελέσματα στην καθημερινή πρακτική δεν υστερούσαν έναντι αυτών στις κλινικές μελέτες.

Υπάρχουν ασθενείς, στους οποίους τα φάρμακα αυτά δεν έχουν αποτέλεσμα; Εάν ναι, σε τι ποσοστό;

Η μελέτη μας κατέγραψε ένα ποσοστό μη ανταπόκρισης στη σεμαγλουτίδη γύρω στο 15%, παρόμοιο με αυτό των μελετών. Επίσης, σύμφωνα με τη μελέτη μας, οι άνδρες και τα άτομα με καταθλιπτική συνδρομή έχουν αυξημένη πιθανότητα να μην πετύχουν την επιθυμητή μείωση βάρους με τη λήψη σεμαγλουτίδης. Τα νέα αυτά ευρήματα πρέπει να μελετηθούν περαιτέρω σε νέες μελέτες, αφού είναι σημαντικό να μπορέσουμε να προβλέπουμε κατά το δυνατό την ανταπόκριση ενός ατόμου πριν από την έναρξη της αγωγής.

Συνταγογραφούνται αυτά τα φάρμακα;

Μέχρι πριν από λίγους μήνες κανένα φαρμακευτικό σκεύασμα για την παχυσαρκία δεν αποζημιωνόταν από τα ασφαλιστικά ταμεία στη χώρα μας, ανεξαρτήτως χαρακτηριστικών του ασθενούς.

Πλέον η λιραγλουτίδη, ημερήσιος ενέσιμος αγωνιστής GLP1, είναι στον κατάλογο των αποζημιούμενων φαρμάκων από τον ΕΟΠΥΥ, αλλά αφορά αποκλειστικά σε άτομα με δείκτη μάζα σώματος πάνω από 40 kg/m2, που, επίσης, έχουν είτε χρόνια εγκατεστημένη καρδιαγγειακή νόσο, είτε χρόνια αποφρακτική άπνοια ύπνου.

Πηγη: https://healthstories.gr/

Τα ψιλά γράμματα των νέων αλλαγών και η ΚΥΑ που αναμένεται.

Μετά από τις σφοδρές αντιδράσεις που προκάλεσε η απόφαση του Υπουργείου Υγείας για την επιβολή αιφνίδιου rebate στα ιατροτεχνολογικά προϊόντα που έχουν παραλάβει μέσω συμβάσεων τα νοσοκομεία από τις εταιρείες που τα εμπορεύονται και μάλιστα με αναδρομική ισχύ (προσκρούει η αναδρομικότητα και στην εθνική νομοθεσία και στο Ενωσιακό Δίκαιο) από 1.1.2024 την πήραν πίσω.

Καταρχήν, στο Νομοσχέδιο του υπουργείου Υγείας με τίτλο «Ολοκλήρωση της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης» που ψηφίστηκε, στο άρθρο 72 “Καθορισμός ποσού έκπτωσης (rebate) για τα ιατροτεχνολογικά προϊόντα και τα προϊόντα αντιδραστηρίων που προμηθεύονται τα νοσοκομεία του Εθνικού Συστήματος Υγείας και οι αποκεντρωμένες μονάδες αυτών, το Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο, το Νοσοκομείο Παπαγεωργίου και όλα τα δημόσια νοσοκομεία αναφέρονται τα εξής:

1. Για κάθε ιατροτεχνολογικό προϊόν και προϊόν αντιδραστηρίων, πλην των μηχανημάτων που χρησιμοποιούνται για την πρόληψη, διάγνωση ασθενειών ή νοσημάτων ή για την ανίχνευση, μέτρηση της δομής ή λειτουργίας του σώματος για κάποιον ιατρικό σκοπό, που προμηθεύονται με δημόσια σύμβαση, μέσω της Εθνικής Κεντρικής Αρχής Προμηθειών Υγείας ή άλλης αρμόδιας αναθέτουσας αρχής ή απευθείας, τα νοσοκομεία του Εθνικού Συστήματος Υγείας και οι αποκεντρωμένες μονάδες αυτών, το Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο, το Νοσοκομείο Παπαγεωργίου, καθώς και όλα τα δημόσια νοσοκομεία, καθιερώνεται κλιμακούμενο ποσό έκπτωσης (rebate) έως επτά τοις εκατό (7%).

2. Ως βάση υπολογισμού του ποσού έκπτωσης της παρ. 1 που αντιστοιχεί σε κάθε προμηθευτή των παραπάνω προϊόντων και ανά νοσοκομείο, ορίζεται ο όγκος του τζίρου ανά προμηθευτή και ανά νοσοκομείο, του προηγούμενου τριμήνου, βάσει του αθροίσματος των τιμολογίων που εκδίδουν οι προμηθευτές προς τα νοσοκομεία της παρ. 1, με τα οποία συμβάλλονται σε κάθε ένα χωριστά. Ο υπολογισμός, η επιβολή και η είσπραξη του ποσού της έκπτωσης της παρ. 1 πραγματοποιούνται από τον εκάστοτε φορέα που διενεργεί την προμήθεια.

3. Ο φορέας που διενήργησε την προμήθεια, δύναται να συμψηφίζει με απόφαση του αρμοδίου οργάνου του τα οφειλόμενα από τους προμηθευτές ιατροτεχνολογικών προϊόντων ή προϊόντων αντιδραστηρίων ποσά που προκύπτουν από την υποχρέωση έκπτωσης (rebate) του παρόντος, με ισόποσες οφειλές της προς αυτούς.

‘Aρα: Μιλάμε για κλιμακούμενο ποσό έκπτωσης (rebate) έως επτά τοις εκατό (7%). Ο ακριβής προσδιορισμός του σαφώς είναι σημαντικός καθώς δεσμεύει το κράτος απέναντι στις εταιρείες.

Αναπάντητα ερωτήματα: 
1) Πότε θα βγει η ΚΥΑ η οποία θα καθορίζει τον τρόπο υπολογισμού του κλιμακωτού rebate;
2) Από την εφαρμογή του μέτρου, κατά πληροφορίες έχει ζητηθεί να είναι εκτός το Ωνάσειο και το Παπαγεωργίου. Κανείς δεν ξέρει αν τελικά θα περάσει η πρόταση που έχουν υποβάλει οι εταιρείες των ιατροτεχνολογικών υλικών.
3) Πότε θα είναι έτοιμο το Μητρώο Υλικών στα Νοσοκομεία, η λειτουργία του οποίου αφενός θα εξυγίαινε όλο το σύστημα αφετέρου θα ωφελούσε όλα τα εμπλεκόμενα μέρη. Μολονότι οι διαβεβαιώσεις ήταν ότι θα έμπαινε σε λειτουργία 31 Ιουλίου του 2024 οι πληροφορίες είναι ότι η ολοκλήρωσή του θα είναι έτοιμη του χρόνου (κατά τον Ιούνιο). Αυτό σημαίνει ότι έως τότε κανείς δεν θα ξέρει με ακρίβεια από τις δημόσιες αγορές τι αγοράζει, σε ποια ποσότητα και το κυριότερο, σε τι τιμή. Μιλάμε λοιπόν για πλήρως αχαρτογράφητα νερά, εξ ου και οι πολυεπίπεδες προς όλες τις κατευθύνσεις απώλειες.

Στο Δια ταύτα, εκπρόσωπος εταιρείας,  μας είπε αυτό που ήδη έχει μεταφέρει στο Υπουργείο Υγείας, ότι δηλαδή δεν μπορούν να γίνουν μεταρρυθμίσεις στο Εθνικό Σύστημα Υγείας, όσες καλές προθέσεις και αν υπάρχουν, αν δεν ενεργοποιηθούν τα απαιτούμενα εργαλεία που χρειάζονται για τη σωστή και μη ζημιογόνο λειτουργία του. Μέχρι στιγμής, έχει ολοκληρωθεί μόνο το Μητρώο Προμηθευτών των Νοσοκομείων.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Ο συνολικός αριθμός των γιατρών του Κέντρου ανέρχεται πλέον σε 1.294

Το Διοικητικό Συμβούλιο του e-ΕΦΚΑ, έπειτα από τη δημοσιοποίηση του Πίνακα με τα Οριστικά Αποτελέσματα σχετικής πρόσκλησης ενέκρινε την πρόσληψη 780 ιατρών για τη στελέχωση του Ειδικού Σώματος Ιατρών (Ε.Σ.Ι.) των υγειονομικών επιτροπών του Κέντρου Πιστοποίησης Αναπηρίας (ΚΕ.Π.Α.). Όπως μετέδωσε η ΕΡΤ, εφεξής, ο συνολικός αριθμός των ιατρών που θα εξυπηρετεί τους αιτούντες πιστοποίησης αναπηρίας ανέρχεται σε 1.294, αριθμός υπερδιπλάσιος των 514 ιατρών που υπηρετούν μέχρι σήμερα στα ΚΕ.Π.Α. Στόχος είναι η μείωση του χρόνου αναμονής για την εξέταση των συνανθρώπων μας που αιτούνται έκδοση πιστοποίησης αναπηρίας καθώς και η συνολική βελτιστοποίηση και επιτάχυνση της εξυπηρέτησης των ευάλωτων συμπολιτών μας. Στο πλαίσιο αυτό, ο e-ΕΦΚΑ προγραμματίζει εκπαίδευση των ιατρών που θα στελεχώσουν τις υγειονομικές επιτροπές των ΚΕ.Π.Α., προκειμένου να τους ενημερώσει σχετικά με το ισχύον θεσμικό πλαίσιο, τις προβλεπόμενες διαδικασίες, την αξιοποίηση ψηφιακών εφαρμογών αλλά και για ζητήματα που αφορούν στην εξυπηρέτηση των συμπολιτών μας, ώστε να επιδεικνύουν την αναγκαία ευαισθησία και κατανόηση των δικαιωμάτων τους. Υπενθυμίζεται ότι αυτή είναι η πρώτη φορά, από το 2011, όταν και ξεκίνησε η λειτουργία του ΚΕ.Π.Α., που πραγματοποιούνται προσλήψεις ιατρών ενώ προστέθηκαν και νέες ειδικότητες (παιδίατροι, παιδοψυχίατροι και γαστρεντερολόγοι). Η απόφαση αυτή έρχεται σε συνέχεια της αναθεώρησης και της διεύρυνσης του πίνακα μη αναστρέψιμων παθήσεων.

Πηγη:https://healthdaily.gr

Ο προληπτικός έλεγχος αυξάνει σημαντικά το ποσοστό επιβίωσης στην πενταετία (50% έναντι 9%)

Πηγη: https://healthdaily.gr/