ΕΟΠΥΥ: Τέλος στις συμβάσεις γιατρών και διαγνωστικών κέντρων που δεν εξυπηρετούν ασφαλισμένους – Τι προβλέπει τροπολογία Άδωνι για να μπλοκάρει απεργία

Με ρύθμιση για τον ΕΟΠΥΥ επιχειρεί ο υπουργός Υγείας να μπλοκάρει απεργία των εργαστηριακών γιατρών

Με διακοπή της σύμβασής τους με τον ΕΟΠΥΥ απειλούνται εργαστηριακοί γιατροί και διαγνωστικά κέντρα που δεν θα εξυπηρετούν τους ασφαλισμένους και δεν θα δέχονται τα παραπεμπτικά, όπως προβλέπεται σε τροπολογία που κατατέθηκε αργά χθες το βράδυ στη βουλή από τον υπουργό Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη.

Πρόκειται ουσιαστικά για μία αιφνιδιαστική κίνηση του υπουργού Υγείας προκειμένου να μπλοκάρει προγραμματισμένη απεργία που σχεδιάζουν οι εργαστηριακοί γιατροί για τις επόμενες ημέρες σε όλη τη χώρα, με δεδομένο ότι παρακρατείται πάνω από το 60% των εισοδημάτων τους από τον ΕΟΠΥΥ με τη μορφή των εκπτώσεων και των αυτόματων επιστροφών (rebate – clawback).

Ο κλάδος αναμένεται να απεργήσει από τις 22 έως τις 26 Απριλίου ενώ αμέσως μετά θα κάνει επίσχεση στον ΕΟΠΥΥ, γεγονός που σημαίνει ότι δεν θα παίρνει τα παραπεμπτικά από τους ασφαλισμένους οι οποίοι θα πληρώνουν από την τσέπη τους τις εξετάσεις και θα πρέπει στη συνέχεια να διεκδικούν τα χρήματά τους από τον Οργανισμό.

«Τα διαγνωστικά εργαστήρια έχουν φοβερό πρόβλημα και οι γιατροί είναι σε απόγνωση. Δεν υπάρχει καμία οικονομική ανακούφιση. Γι’ αυτό άλλωστε οι νέοι γιατροί δεν επιλέγουν τις ειδικότητες αυτές.

Έτσι όμως μένουν χωρίς εξειδικευμένους γιατρούς στη διάγνωση και τα νοσοκομεία όπου πηγαίνουν οι πολίτες για να εξυπηρετηθούν. Συνεπώς αντιμετωπίζει πρόβλημα τόσο ο ιδιωτικός όσο και ο δημόσιος τομέας» λέει στο HealthReport.gr η Πρόεδρος της Ένωσης Ιατρών ΕΟΠΥΥ (ΕΝΙ-ΕΟΠΥΥ) και Πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Πατρών Άννα Μαστοράκου.

Να υπενθυμιστεί ότι ο υπουργός Υγείας στο νομοσχέδιο το οποίο ψηφίζεται την Παρασκευή, έχει εντάξει και ρύθμιση βάση της οποίας οι ασφαλισμένοι του ΕΟΠΥΥ θα επιβαρύνονται με επιπλέον 3 ευρώ για κάθε απεικονιστική εξέταση και με 1 ευρώ για κάθε αιματολογική εξέταση, προκειμένου τα χρήματα αυτά να διανέμονται στη συνέχεια από τον Οργανισμό στους ιδιώτες παρόχους.

Το ποσό αυτό ωστόσο που θα συγκεντρώνεται, και θα επιβαρύνει τους ασφαλισμένους και δεν φαίνεται να αποτελεί ανακουφιστικό μέτρο για τον εργαστηριακό κλάδο, αφού η δαπάνη για τις διαγνωστικές εξετάσεις στον ΕΟΠΥΥ θα παραμείνει περιορισμένη.

Μία δαπάνη που οδηγεί και στα μέτρα των περικοπών.
Τι προβλέπει η τροπολογία για τον ΕΟΠΥΥ

Η τροπολογία του Άδωνι Γεωργιάδη που προστέθηκε την τελευταία στιγμή στο νομοσχέδιο, προβλέπει την άμεση διακοπή της σύμβασης σε γιατρούς, διαγνωστικά κέντρα και γενικότερα σε όλους τους ιδιώτες παρόχους εάν δεν εξυπηρετούν τους ασφαλισμένους. Μάλιστα θα τους απαγορεύεται να κάνουν νέα σύμβαση για διάστημα 18 μηνών.

Η τροπολογία αναφέρει:

“Άρθρο 3
Αυτοδίκαιη λύση συμβάσεων παροχών υπηρεσιών με ΕΟΠΥΥ σε περίπτωση εκ μέρους
τους άρνησης παροχής υπηρεσιών ή εκτέλεσης των παραπεμπτικών σε δικαιούχους
περίθαλψης του ΕΟΠΥΥ
Συμβάσεις παροχών με τον ΕΟΠΥΥ, οι οποίοι αρνούνται την παροχή υπηρεσιών ή την εκτέλεση των παραπεμπτικών σε δικαιούχους περίθαλψης του ΕΟΠΥΥ κατά παράβαση των όρων των συναφθεισών συμβάσεων και της υπό στοιχεία ΓΠ 80157/31.10.2018 κοινής απόφασης των αναπληρωτών υπουργών Οικονομικών και Υγείας με θέμα «Ενιαίος Κανονισμός Παροχών Υγείας (ΕΚΠΥ) του ΕΟΠΥΥ» (Β’4898) λύονται αυτοδικαίως και αζημίως για τον ΕΟΠΥΥ και οι πάροχοι αποκλείονται της δυνατότητας σύναψης νέας σύμβασης για διάστημα δεκαοκτώ (18) μηνών από την ημερομηνία διαπίστωσης της παράβασης. Η λύση της σύμβασης διαπιστώνεται με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου του ΕΟΠΥΥ μετά από εισήγηση του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Συμβάσεων».

 

 

Πηγη: https://www.healthreport.gr

Η ουσία στο αίμα που δείχνει αν έχετε αλλεργία

Ποιες αλλεργικές αντιδράσεις σχετίζονται με αυτή την ουσία. Πότε χρειάζεται περαιτέρω έλεγχος.

Περισσότερα από τέσσερα στα δέκα παιδιά και ένας στους τέσσερις ενήλικες έχουν  υπερευαισθησία σε μία ή περισσότερες φαινομενικά αβλαβείς ουσίες, με συνέπεια να εκδηλώνουν αλλεργίες που μπορεί να είναι από ήπιες έως απειλητικές για τη ζωή. Η εμφάνισή τους σχετίζεται με μία ουσία στο αίμα που λέγεται ανοσοσφαιρίνη Ε και είναι ένα αντίσωμα. Τί είναι όμως αυτή η ουσία και πώς παράγεται;

Όπως εξηγεί η ειδική παθολόγος Χρυσούλα Λιάκου, η υπερευαισθησία σε μία ουσία (αλλεργιογόνο ή αντιγόνο) έχει ως συνέπεια να ενεργοποιούνται ανοσολογικοί και φλεγμονώδεις μηχανισμοί κάθε φορά που ο ασθενής εκτίθεται σε αυτήν. Αυτό συμβαίνει διότι ο οργανισμός του ασθενούς προσπαθεί να την καταστρέψει.

Οι αντιδράσεις υπερευαισθησίας έχουν διάφορους τύπους που συμβολίζονται με τους λατινικούς αριθμούς από 1 έως 4 (Ι έως IV). Οι τρεις πρώτοι τύποι εκδηλώνονται συνήθως σε λίγα λεπτά έως ώρες μετά την έκθεση σε ένα αλλεργιογόνο. Ο τέταρτος εκδηλώνεται με καθυστέρηση (όψιμα).

Ο πιο συχνός τύπος είναι η υπερευαισθησία τύπου 1 που την γνωρίζουμε ως αναφυλακτική ή αλλεργική αντίδραση. Κατ’ αυτήν ο οργανισμός υπερπαράγει την ανοσοσφαιρίνη Ε (συμβολίζεται IgE) για να προσκολληθεί στην ουσία (αλλεργιογόνο ή αντιγόνο) που τον ενοχλεί. Με τη σύνδεση αυτή το ανοσοποιητικό διευκολύνει την καταστροφή του αλλεργιογόνου.

Η ανοσοσφαιρίνη IgE είναι μία πρωτεΐνη. Δεν έχει όμως μία συγκεκριμένη μορφή, αλλά έχει διάφορους υποτύπους, αναλόγως με το αλλεργιογόνο. Κάθε άνθρωπος μπορεί να παράγει έναν ή περισσότερους τύπους της IgE. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο άλλοι έχουν αλλεργία μόνο σε ένα αλλεργιογόνο (π.χ. στο τρίχωμα των κατοικιδίων) και άλλοι πολλαπλές αλλεργίες.

Σε κάθε περίπτωση, η αλλεργική αντίδραση μπορεί να εκδηλωθεί σε 15-20 λεπτά από την έκθεση στο αλλεργιογόνο, αν και υπάρχουν αρκετές περιπτώσεις όπου τα συμπτώματα αρχίζουν σε 10-12 ώρες.

Πρώτα η ευαισθητοποίηση

Ωστόσο οι αντιδράσεις υπερευαισθησίας δεν εκδηλώνονται με την πρώτη έκθεση σε ένα αλλεργιογόνο. «Προηγείται η ευαισθητοποίηση του οργανισμού και σε μεταγενέστερη φάση αναπτύσσονται τα χαρακτηριστικά συμπτώματα», διευκρινίζει η δρ Λιάκου.

Όπως εξηγεί, ευαισθητοποίηση ονομάζεται η διαδικασία κατά την οποία το αμυντικό σύστημα του οργανισμού αντί να αγνοήσει μία ουσία όπως θα ήταν το σωστό, δίνει σήμα σε ορισμένα κύτταρα του σώματος να παράγουν τα αντισώματα (δηλαδή μία εξειδικευμένη μορφή ανοσοσφαιρίνης IgE) για να την καταπολεμήσουν.

Κατά την φάση αυτή ο ασθενής δεν έχει συμπτώματα, διότι ο οργανισμός του παράγει σε μικρές ποσότητες τα απαιτούμενα αντισώματα. Την επόμενη φορά, όμως, που θα βρεθεί αντιμέτωπος με το ίδιο αλλεργιογόνο, το ανοσοποιητικό το αναγνωρίζει αμέσως. Έτσι, είναι σε θέση να υπερπαράγει ταχύτερα την εξειδικευμένη ανοσοσφαιρίνη IgE.

Μόλις το αλλεργιογόνο έρθει σε επαφή με τα συγκεκριμένα αντισώματα, αρχίζει μία αλληλουχία βιολογικών διεργασιών. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνεται η ανεξέλεγκτη παραγωγή και έκκριση ισταμίνης, που προκαλεί τα χαρακτηριστικά συμπτώματα κάθε αλλεργίας. Τα συμπτώματα συνήθως εντοπίζονται σε ένα ή περισσότερα από τα εξής:

  • Στη μύτη
  • Τους πνεύμονες
  • Τον λαιμό
  • Το δέρμα
  • Τα μάτια

Τι είδους αλλεργίες ανιχνεύει

Οι αλλεργικές αντιδράσεις οι οποίες επάγονται από την ανοσοσφαιρίνη IgE μπορεί να είναι:

  • Τροφικές (π.χ. αλλεργία σε καρύδια, αυγά, γάλα, θαλασσινά κ.λπ.)
  • Ζωικές (π.χ. αντιδράσεις υπερευαισθησίας σε μέλισσες, σφήκες, κατοικίδια, έντομα κ.λπ.)
  • Περιβαλλοντικές (π.χ. αλλεργίες σε ακάρεα σκόνης, λάτεξ, γύρη, μούχλα κ.λπ.)
  • Ατοπικές (π.χ. αλλεργικό άσθμα, αλλεργική ρινίτιδα ή επιπεφυκίτιδα ή δερματίτιδα)
  • Φαρμακευτικές (π.χ. αλλεργίες σε αντιβιοτικά)
  • Ακόμα και συστηματικές (π.χ. κνίδωση)
  • Αναφυλαξία (αλλεργικό σοκ σε ένα αλλεργιογόνο)

Οι αλλεργίες αυτές μπορούν να διαγνωστούν με βάση τα επίπεδα της IgE. «Η μέτρηση των επιπέδων της ανοσοσφαιρίνης IgE με μια εξέταση αίματος, είναι ένας από τους απλούστερους τρόπους για να δούμε αν ένα παιδί ή ενήλικας έχει αλλεργία, καθώς και σε ποιο αλλεργιογόνο», προσθέτει η δρ Λιάκου.

Οι ενδείξεις της εξέτασης

Κατά την εξέταση μετριέται τόσο το επίπεδο της ολικής IgE, όσο και η εξειδικευμένη ανοσοσφαιρίνη IgE. Οι δύο μορφές μπορεί να μετρηθούν ταυτοχρόνως ή ξεχωριστά.

Ο οργανισμός μας φυσιολογικά παράγει χαμηλά επίπεδα ολικής IgE. Όταν αυτά είναι αυξημένα, αυτό αποτελεί πιθανή ένδειξη αλλεργικής αντίδρασης. Αν όμως ο ασθενής δεν έχει αλλεργικά συμπτώματα, μόνη της η αύξηση της IgE δεν αρκεί για να διαγνωστεί η αλλεργία.

Η μέτρηση της IgE συνιστάται όταν υπάρχουν υπόνοιες για αντίδραση υπερευαισθησίας τύπου Ι, που προκαλεί:

  • Αναφυλαξία
  • Αλλεργική ρινίτιδα
  • Αλλεργική επιπεφυκίτιδα
  • Αλλεργικό άσθμα
  • Χρόνια παραρρινοκολπίτιδα (ιγμορίτιδα)

Η μέτρηση είναι επίσης χρήσιμη για να καθοριστεί το είδος του αλλεργιογόνου (αν λ.χ. είναι τροφή, ακάρεα, γύρη, φάρμακο, λάτεξ, καλλυντικό, μούχλα κ.λπ.).

Η ανοσοσφαιρίνη IgE, όμως, μπορεί να αυξηθεί και από άλλους παράγοντες, όπως η κατανάλωση αλκοόλ (μέτρια ή μεγάλη), παρασιτικές λοιμώξεις ή αυτοάνοσες παθήσεις.

Ακόμα και η λήψη ορισμένων συμπληρωμάτων ή βοτάνων (π.χ. σκόρδο) μπορεί να αυξήσει τα επίπεδά της. Γι’ αυτό τον λόγο ο γιατρός μπορεί να συστήσει περαιτέρω εξετάσεις (π.χ. δερματικά τεστ) πριν θέσει την οριστική διάγνωση της αλλεργικής αντίδρασης.

 

 

Πηγη: https://eportal.gr/

Ερευνα: Σε ποια ηλικία εμφανίζεται μια ψυχική ασθένεια;

Μια μελέτη ερευνά την ηλικία στην οποία εκδηλώνονται οι κύριες μορφές ψυχικών διαταραχών. Οι ψυχικές ασθένειες εμφανίζονται νωρίς, συνεπώς η πρόληψη και η έγκαιρη παρέμβαση είναι πολύ σημαντικές.


Μια νέα έρευνα ευρείας κλίμακας για την έναρξη των ψυχικών διαταραχών

Προκειμένου οι ερευνητές να έχουν ισχυρά στοιχεία για το πότε εμφανίζεται μια ψυχική ασθένεια, έπρεπε να συλλεχθούν δεδομένα από όσους περισσότερους ασθενείς γίνεται. Για τον λόγο αυτό, διεξήγαγαν μια μετα-ανάλυση 192 ερευνών που εστίαζαν στην εμφάνιση των ψυχικών διαταραχών (Solmi et al, 2021).

Η μετα-ανάλυση είναι μια στατιστική μέθοδος που ενσωματώνει τα αποτελέσματα από πολλές διαφορετικές επιστημονικές έρευνες. Δίνει τη δυνατότητα να μελετηθεί ένα μεγάλο δείγμα, αυξάνοντας έτσι τη στατιστική εγκυρότητα και καθιστώντας την ανάλυση λιγότερο πιθανό να επηρεαστεί από τα χαρακτηριστικά των επιμέρους ερευνών.

Συνολικά, οι 192 μελέτες που αναλύθηκαν από τους ερευνητές περιλάμβαναν δεδομένα από περισσότερους από 700.000 ασθενείς που έχουν διαγνωσθεί με κάποια ψυχική ασθένεια. Εκτός από την ηλικία έναρξης των διάφορων διαταραχών, οι επιστήμονες ανέλυσαν επίσης το ποσοστό των ατόμων που εμφάνισαν μια ψυχική διαταραχή πριν από τα 14, τα 18 και τα 25 έτη.

 

Οι ψυχικές ασθένειες συχνά εμφανίζονται νωρίτερα από ό,τι νομίζουμε

Τα δεδομένα που συμπεριλήφθηκαν στην ανάλυση, έδειξαν πως η μέση ηλικία εμφάνισης των ψυχικών ασθενειών ήταν τα 14,5 έτη. Περίπου το 34,6% των ασθενών εμφάνισε μια διαταραχή πριν την ηλικία των 14 ετών, το 48,4% πριν τα 18 έτη και το 62,5% πριν τα 25 έτη. Αυτό δείχνει πως σχεδόν το 50% των ασθενών εμφανίζει την ψυχική διαταραχή πριν την ενηλικίωση, γεγονός που υπογραμμίζει τη σημασία της έγκαιρης παρέμβασης και πρόληψης για τα θέματα ψυχικής υγείας στους εφήβους.

Σε ένα δεύτερο στάδιο, οι ερευνητές ανέλυσαν επίσης την ηλικία έναρξης για διαφορετικές μορφές ψυχικών διαταραχών. Σε αύξουσα ηλικία έναρξης, βρέθηκαν τα εξής:

  • Νευροαναπτυξιακές διαταραχές: 5,5 έτη
  • Άγχος και φοβίες: 5,5 έτη
  • Ιδεοψυχαναγκαστική Διαταραχή: 14,5 έτη
  • Διατροφικές Διαταραχές 15,5 έτη
  • Αγχώδεις Διαταραχές: 15,5 έτη
  • Κατάχρηση ουσιών: 19,5 έτη
  • Σχιζοφρένεια: 20,5 έτη
  • Διαταραχές Προσωπικότητας: 20,5 έτη
  • Κατάθλιψη και άλλες Διαταραχές Διάθεσης: 20,5 έτη

Δεν βρέθηκαν σημαντικές διαφορές ανάμεσα στα δύο φύλα και στην ηλικία έναρξης των συμπτωμάτων.

Πρακτικές εφαρμογές της έρευνας

Η έρευνα καταδεικνύει πως τα θέματα ψυχικής ασθένειας των εφήβων πρέπει να αντιμετωπιστούν με την αντίστοιχη σοβαρότητα. Οι περισσότεροι πιστεύουν πως τα προβλήματα ψυχικής υγείας ξεκινούν στην ενήλικη ζωή, ενώ μόνο οι αναπτυξιακές διαταραχές ανήκουν στην παιδική ηλικία.

Όταν οι έφηβοι εμφανίζουν ψυχικά προβλήματα, οι γονείς μερικές φορές σκέφτονται ότι «θα ωριμάσουν και θα το ξεπεράσουν» ή ότι «είναι απλά μια φάση». Η παρούσα έρευνα δείχνει πως τέτοιες αντιλήψεις είναι λάθος και ότι τα ζητήματα ψυχικής υγείας στους εφήβους πρέπει να αντιμετωπίζονται, καθώς σχεδόν το 50% των ασθενών εμφανίζει τις ψυχικές ασθένειες σε αυτήν την ηλικιακή περίοδο.

 

 

Πηγη: https://www.psychologynow.gr/

Αυτά τα βακτήρια του εντέρου «καταναλώνουν» την χοληστερόλη – Τι ανακάλυψαν ερευνητές του Χάρβαρντ

Ορισμένα βακτήρια στο έντερο μπορεί να επηρεάζουν τις καρδιαγγειακές παθήσεις, διαπίστωσε μια ομάδα ερευνητών από το Ινστιτούτο Broad του MIT και του Χάρβαρντ και από το Γενικό Νοσοκομείο της Μασαχουσέτης.

Σε μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Cell, η ομάδα εντόπισε συγκεκριμένα είδη βακτηρίων που «καταναλώνουν» χοληστερόλη στο έντερο και μπορεί να βοηθήσουν στη μείωση της χοληστερόλης και του κινδύνου καρδιακών παθήσεων. Οι ερευνητές ανέλυσαν μεταβολίτες και μικροβιακά γονιδιώματα από περισσότερους από 1.400 συμμετέχοντες στη μελέτη Framingham Heart Study, ένα πρόγραμμα δεκαετιών που επικεντρώθηκε στους παράγοντες κινδύνου για καρδιαγγειακά νοσήματα.

Η προσέγγιση αποκάλυψε περισσότερες από 16.000 συσχετίσεις μεταξύ μικροβίων και μεταβολικών χαρακτηριστικών, συμπεριλαμβανομένου ενός ιδιαίτερα ισχυρού: Τα άτομα με πολλά είδη βακτηρίων από το γένος Oscillibacter είχαν χαμηλότερα επίπεδα χοληστερόλης από αυτά που δεν είχαν τα βακτήρια. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα είδη του γένους Oscillibacter ήταν εκπληκτικά άφθονα στο έντερο, αντιπροσωπεύοντας κατά μέσο όρο 1 στα 100 βακτήρια.

Στη νέα εργασία, η ομάδα ανακάλυψε ότι το Eubacterium μπορεί να έχει συνεργική επίδραση με το Oscillibacter στα επίπεδα χοληστερόλης, γεγονός που υποδηλώνει ότι νέα πειράματα που μελετούν συνδυασμούς βακτηριακών ειδών θα μπορούσαν να βοηθήσουν να ρίξουν φως στο πώς αλληλεπιδρούν διαφορετικές μικροβιακές κοινότητες για να επηρεάσουν την ανθρώπινη υγεία.

Τα αποτελέσματα υποδηλώνουν ότι παρεμβάσεις που σχετίζονται με το μικροβίωμα θα μπορούσαν μια μέρα να βοηθήσουν στη μείωση της χοληστερόλης στους ανθρώπους. Επίσης, θέτουν τις βάσεις για πιο στοχευμένες έρευνες σχετικά με το πώς οι αλλαγές στο μικροβίωμα επηρεάζουν την υγεία και τις ασθένειες.

Οι αλλαγές στο μικροβίωμα του εντέρου συνδέονται επιπλέον με μια σειρά ασθενειών, όπως ο διαβήτης τύπου 2, η παχυσαρκία και η φλεγμονώδης νόσος του εντέρου.

Νέα επιστημονικά στοιχεία σχετικά με τη χοληστερόλη

Την τελευταία δεκαετία, άλλοι ερευνητές έχουν αποκαλύψει συνδέσμους μεταξύ της σύνθεσης του μικροβιώματος του εντέρου και στοιχείων καρδιαγγειακής νόσου, όπως τα τριγλυκερίδια ενός ατόμου και τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα μετά από ένα γεύμα. Αλλά οι επιστήμονες δεν μπόρεσαν να στοχεύσουν αυτές τις συνδέσεις με θεραπείες εν μέρει επειδή δεν έχουν πλήρη κατανόηση των μεταβολικών οδών στο έντερο.

Στη νέα μελέτη, η ομάδα του Broad απέκτησε μια πιο πλήρη και λεπτομερή εικόνα της επίδρασης των μικροβίων του εντέρου στον μεταβολισμό.

«Τα αποτελέσματα της εργασίας υπογραμμίζουν τη σημασία των υψηλής ποιότητας, επιμελημένων δεδομένων ασθενών. Αυτό μας επέτρεψε να σημειώσουμε αποτελέσματα που είναι πραγματικά απτά και δύσκολο να μετρηθούν και να τα παρακολουθήσουμε άμεσα», είπε ο ερευνητής Martin Stražar, ένας εκ των συγγραφέων της μελέτης.

Τα μηνύματα του μικροβιώματος

Η συντριπτική πλειονότητα των γονιδίων στο μικροβίωμα του ανθρώπινου εντέρου παραμένει αχαρακτήριστη, αλλά η ομάδα είναι πεπεισμένη ότι η επιτυχία τους στον εντοπισμό ενζύμων που μεταβολίζουν τη χοληστερόλη ανοίγει το δρόμο για την ανακάλυψη άλλων παρόμοιων μεταβολικών οδών που επηρεάζονται από μικρόβια του εντέρου, τα οποία θα μπορούσαν να στοχευθούν θεραπευτικά.

«Υπάρχουν πολλές κλινικές μελέτες που προσπαθούν να πραγματοποιήσουν μελέτες μεταφοράς μικροβιώματος κοπράνων χωρίς απόλυτη κατανόηση του τρόπου με τον οποίο τα μικρόβια αλληλεπιδρούν μεταξύ τους και με το έντερο. Ελπίζουμε να κάνουμε ένα βήμα πίσω εστιάζοντας πρώτα σε ένα συγκεκριμένο βακτήριο ή γονίδιο, κι έτσι να κατανοήσουμε την οικολογία του εντέρου και να καταλήξουμε σε καλύτερες θεραπευτικές στρατηγικές, όπως η στόχευση ενός ή λίγων βακτηρίων», εξήγησε ο Δρ. Chenhao Li και κατέληξε:

«Λόγω του μεγάλου αριθμού γονιδίων άγνωστης λειτουργίας στο μικροβίωμα του εντέρου, υπάρχουν κενά στην ικανότητά μας να προβλέψουμε τις μεταβολικές λειτουργίες. Η εργασία μας υπογραμμίζει την πιθανότητα ότι πρόσθετες οδοί μεταβολισμού στερόλης μπορεί να τροποποιηθούν από μικρόβια του εντέρου. Υπάρχουν δυνητικά πολλές νέες ανακαλύψεις που θα γίνουν που θα μας φέρουν πιο κοντά σε μια μηχανιστική κατανόηση του τρόπου με τον οποίο τα μικρόβια αλληλεπιδρούν με τον ξενιστή».

 

 

Πηγη: https://www.oloygeia.gr/

Η υποχρηματοδότηση του συστήματος υγείας θέτει εμπόδια στη θεραπεία ασθενών με Πάρκινσον

Ασθενείς με Πάρκινσον περιμένουν 9 μήνες να υποβληθούν σε επέμβαση που θα βελτιώσει τη ζωή τους. Καινοτόμες θεραπείες καθυστερούν έως και 2 χρόνια να φθάσουν στον Έλληνα ασθενή.

Σημαντικά προβλήματα στην υγειονομική τους περίθαλψη αντιμετωπίζουν οι Έλληνες ασθενείς με νόσο Πάρκινσον.

Δυστυχώς ανάλογα περιστατικά καταγράφονται και σε άλλα νοσοκομεία και φως στο τούνελ  άμεσα δεν φαίνεται να υπάρχει, γι αυτό όσοι έχουν να πληρώσουν καταφεύγουν στον ιδιωτικό τομέα.

Με μεγάλη καθυστέρηση φθάνει η καινοτομία στον Έλληνα ασθενή

Ταυτόχρονα οι 25.000 ασθενείς στην Ελλάδα δεν έχουν πρόσβαση σε νέες επεμβατικές θεραπείες και καινοτόμα φάρμακα, καθώς οι εταιρείες λόγων των υψηλών επιστροφών (clawback) δεν τα εισάγουν.

Είναι χαρακτηριστικό, πως ένα νέο φάρμακο που λαμβάνει έγκριση στην Ευρώπη, στη χώρα μας θα φθάσει με 14 με 17 μήνες καθυστέρηση, ή και πολύ αργότερα.

«Οι σύγχρονες θεραπευτικές επιλογές, ειδικά οι τεχνικά υποβοηθούμενες, παρά την τεκμηριωμένη ωφέλεια τους εφαρμόζονται με μεγάλη καθυστέρηση στα δημόσια νοσοκομεία, όταν η νόσος έχει εξελιχθεί σε προχωρημένο στάδιο και η ρύθμιση των συμπτωμάτων γίνεται με μεγάλη δυσκολία», σημείωσε ο Λεωνίδας Στεφανής, καθηγητής Νευρολογίας, διευθυντής Α‘ Νευρολογικής Κλινικής, Αιγινήτειο Νοσοκομείο, Ιατρική Σχολή ΕΚΠΑ, συνεργαζόμενος ερευνητής, Ίδρυμα Ιατροβιολογικών Ερευνών Ακαδημίας Αθηνών.

Αναφέρθηκε επίσης στις σημαντικές ανακαλύψεις στο επίπεδο της έρευνας των βιοδεικτών και των νοσοτροποποιητικών θεραπειών, με τη συμμετοχή και Ελλήνων ασθενών, υπογραμμίζοντας την ανάγκη να ενισχυθεί περισσότερο η ερευνητική δραστηριότητα από την πολιτεία. Επισήμανε, μάλιστα, ότι: «στην Ελλάδα υπάρχει η μεγαλύτερη ομάδα ασθενών και οικογενειών, παγκοσμίως, με γενετικές μορφές που σχετίζονται με τη νόσο», τονίζοντας τη σημασία της εντατικότερης μελέτης αυτών των οικογενειών.

Τόνισε επίσης, πως «είναι ανάγκη να ενισχυθεί η ενεργητική αντιμετώπιση με σωματική άσκηση, φυσιοθεραπεία, λογοθεραπεία, ψυχολογική στήριξη και νευρολογική αποκατάσταση, που πρέπει να υποστηρίζεται με την οργάνωση πολυεπιστημονικών ομάδων σε εξειδικευμένα Κέντρα Πάρκινσον».

Στο ίδιο μήκος κύματος και ο Σπυρίδων Κονιτσιώτης, καθηγητής Νευρολογίας, διευθυντής Νευρολογικής Κλινικής ΠΓΝΙ, πρόεδρος Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, πρόεδρος της Ακαδημίας Νευροεπιστημών, ανέφερε ότι: «στην Ελλάδα οι τεχνολογικά υποβοηθούμενες θεραπείες δεν προσφέρονται στους ασθενείς στον ίδιο βαθμό που προσφέρονται σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες», ενώ εστίασε κι εκείνος στη σωστή διαχείριση του παρκινσονικού ασθενή που απαιτεί διεπιστημονική ομάδα, υπό την καθοδήγηση ειδικού νευρολόγου.

Παράλληλα, εκτίμησε ότι, καθώς η νόσος αλλάζει, υπάρχει ακόμη περιθώριο για επιμόρφωση των γενικών νευρολόγων, σχετικά με τις ανάγκες των ασθενών στα διαφορετικά στάδια της νόσου και τη μετάβαση σε διαφορετικές και καινοτόμες θεραπείες.

Ο κ. Κονιτσιώτης επισήμανε, επίσης, ότι: «είναι θετική η επίδραση της ενημέρωσης απ’ όλους τους επιστημονικούς φορείς για την υποχώρηση του στίγματος της νόσου και για την ανακούφιση του τεράστιου βάρους των φροντιστών των ασθενών με νόσο Πάρκινσον», υπογραμμίζοντας την ανάγκη να γίνουν περισσότερα προγράμματα υποστήριξής τους. Κλείνοντας, αναφέρθηκε στις καινοτόμες παρεμβάσεις και στη χρήση αισθητήρων αντικειμενικής καταγραφής των συμπτωμάτων, τονίζοντας ότι: «ελπίζουμε ότι αυτή η μέθοδος – επανάσταση τα επόμενα χρόνια θα μπορεί να αποζημιώνεται πλήρως από την ελληνική πολιτεία».

Οι προκλήσεις και τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν

Ο Κυριάκος Σουλιώτης, καθηγητής Πολιτικής Υγείας, κοσμήτορας της Σχολής Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών, Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, εστίασε στην ανάγκη υιοθέτησης σύγχρονων πολιτικών προσεγγίσεων, αναφέρθηκε στις προκλήσεις της ορθής και έγκαιρης διάγνωσης και στη συνέχεια της πρόσβασης των ασθενών στις διαθέσιμες, καινοτόμες θεραπείες, οι οποίες συμβάλλουν καθοριστικά στη βελτίωση της ποιότητας ζωής των ασθενών.

«Η διάσταση αυτή πρέπει να λαμβάνεται υπόψη κατά τη λήψη αποφάσεων αποζημίωσης, καθώς σχετίζεται άμεσα με τη δυνατότητα των ασθενών αλλά και των φροντιστών να εργάζονται και να συμμετέχουν στην οικονομική και κοινωνική ζωή, συνθήκη, η οποία με τη σειρά της έχει θετικό αντίκτυπο στην οικονομία. Επιπλέον, η απαραίτητη μετάβαση προς την τεκμηριωμένη λήψη αποφάσεων, τόσο σε κλινικό όσο και σε οικονομικό επίπεδο προϋποθέτει τη συστηματική καταγραφή και παρακολούθηση των δεδομένων. Όπως, π.χ. με τη δημιουργία μητρώου ασθενών και με την εφαρμογή διαγνωστικών και θεραπευτικών πρωτοκόλλων, τα οποία, μεταξύ άλλων, διασφαλίζουν και την ορθολογική κατανομή των σπάνιων πόρων του συστήματος υγείας».

Τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι ασθενείς

Η Φωτεινή Σκόνδρα, πρόεδρος του Συλλόγου Ασθενών και Φροντιστών ΠΑΡ.ΚΙΝ.Σ.Ο.Ν, μοιράστηκε την προσωπική της εμπειρία, σημειώνοντας ότι, τα συμπτώματα της νόσου οδηγούν σε σοβαρή μορφή αναπηρίας, με δυσβάσταχτο οικονομικό κόστος για τους ασθενείς και για την πολιτεία.

Η κα Σκόνδρα παρατήρησε ότι η διαχείριση της νόσου στην Ελλάδα δεν είναι η βέλτιστη παρότι γίνονται προσπάθειες από την πολιτεία.

Παράλληλα, επισήμανε τα σημαντικότερα θέματα που χρήζουν προσοχής, όχι ως στείρες διεκδικήσεις, αλλά ως προτάσεις που συμβάλλουν στην αποτελεσματικότητα της κρατικής μέριμνας, αναφέροντας:

  • την ισότιμη πρόσβαση στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη
  • τη δημιουργία κέντρων πολυεπιστημονικής αντιμετώπισης
  • τη δυνατότητα φροντίδας στο σπίτι και την επικοινωνία μέσω τηλε-ιατρικής ώστε να μειωθούν οι δαπανηρές επισκέψεις των ασθενών στα ιατρεία και στα Νοσοκομεία
  • την έγκαιρη εφαρμογή των επεμβατικών θεραπειών
  • την επιμόρφωση των ηλικιωμένων στη χρήση ψηφιακών υπηρεσιών
  • τη δημιουργία ψηφιακού μητρώου
  • την ενίσχυση των κλινικών μελετών.

 

 

 

Πηγη: https://www.oloygeia.gr/

Ουραγός η Ελλάδα στην πρόσβαση και κάλυψη σε προηγμένες θεραπείες ATMP – Μελέτη για 18 φάρμακα

Δραματικές διαφορές στην πρόσβαση σε προηγμένες θεραπείες ATMP (Advanced Therapy Medicinal Products – Φαρμακευτικά Προϊόντα Προηγμένης Θεραπείας) σε όλη την Ευρώπη επισημαίνονται σε μια νέα ανάλυση που βασίζεται σε δεδομένα από 11 εθνικές φαρμακευτικές ενώσεις.

Ηέκθεση είναι διαθέσιμη αποκλειστικά στα μέλη της ένωσης, ωστόσο η Δανική Ένωση Φαρμακευτικής Βιομηχανίας (Lif) δημοσίευσε τα κύρια δεδομένα για τον αριθμό των κυτταρικών και γονιδιακών θεραπειών που είχαν πλήρη ή περιορισμένη πρόσβαση στις 31 Δεκεμβρίου 2023 όπως θα δείτε και στο παρακάτω διάγραμμα.

DIAGRAMMA

 

Η μελέτη κάλυψε 18 φάρμακα. Πρόκειται για τα Abecma, Alofisel, Breyanzi, Carvykti, Ebvallo, Hemgenix, Holoclar, Imlygic, Kymriah, Libmeldy, Luxturna, Roctavian, Spherox, Strimvelis, Tecartus, Upstaza, Yescarta και Zolgensma.

Η Γερμανία αποζημίωσε μακράν τον μεγαλύτερο αριθμό ATMPs—16 από τα 18 φάρμακα. Το Ηνωμένο Βασίλειο κατέλαβε τη δεύτερη θέση: οκτώ θεραπείες είχαν πλήρη πρόσβαση και άλλες τρεις περιορισμένη πρόσβαση.

Σε όλες τις άλλες χώρες που περιλαμβάνονται στη μελέτη, λιγότερα από τα μισά ATMP είχαν πρόσβαση. Η Ολλανδία παραχώρησε σε οκτώ ATMP πλήρη πρόσβαση, ενώ το Βέλγιο παραχώρησε σε τρία προϊόντα πλήρη πρόσβαση και σε πέντε περιορισμένη πρόσβαση.

Η Ελλάδα είχε μακράν τη χαμηλότερη κάλυψη ATMP μεταξύ των 11 χωρών, με μόνο ένα προϊόν να έχει πλήρη πρόσβαση και ένα δεύτερο να έχει περιορισμένη πρόσβαση.

Στη Δανία, μόνο δύο κυτταρικές και γονιδιακές θεραπείες είχαν πλήρη πρόσβαση και τρεις περιορισμένη πρόσβαση. Κατά μέσο όρο, ο χρόνος από την άδεια κυκλοφορίας έως τη σύσταση από το Danish Medicines Council ήταν 807 ημέρες.

Η Camilla Lund-Cramer, Chief Consultant της Lif, δήλωσε: «Ανησυχούμε που η Δανία υιοθετεί μια φιλόδοξη και εθνική προσέγγιση στη θεραπεία με προηγμένες θεραπείες. Ένα ATMP μπορεί να θεωρηθεί ως το απόλυτο προσωπικό φάρμακο. Τα ATMP αποτελούν μια αλλαγή παραδείγματος, καθώς η θεραπεία έχει θεραπευτικό στόχο και μπορεί ενδεχομένως να αντικαταστήσει την ανάγκη του ασθενούς για δια βίου συνεχή θεραπεία».

Κοιτάζοντας το μέλλον, η Lund-Cramer προέβλεψε: «Μέσα σε λίγα χρόνια, η EMA αναμένει 10-20 εφαρμογές ATMP ετησίως. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχει σημαντική ανάπτυξη στον τομέα, για την οποία πρέπει να διασφαλίσουμε ότι το σύστημα υγειονομικής περίθαλψης της Δανίας είναι έτοιμο. Έχουμε μια ισχυρή επαγγελματική βάση στη Δανία και καλά δεδομένα υγείας. Αλλά η ανάπτυξη στην περιοχή προχωρά γρήγορα, επομένως είναι σημαντικό να δράσουμε έγκαιρα και να δημιουργήσουμε το σύστημα υγειονομικής περίθαλψης έτσι ώστε η υιοθέτηση νέων θεραπειών να γίνει όσο το δυνατόν πιο αποτελεσματικά».

Η Δανία δεν είναι σε καμία περίπτωση η μόνη αγορά για την οποία ο κλάδος έχει εκφράσει ανησυχίες σε σχέση με την πρόσβαση. Θα είναι ενδιαφέρον να δούμε πώς ανταποκρίνονται οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής και οι πληρωτές στην προβλεπόμενη αύξηση του αριθμού των νέων ATMP που θα φτάσουν στην αγορά τα επόμενα χρόνια.

 

 

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Πόσο θα «κοστίσει» στον ΕΟΠΥΥ η κατ’ οίκον διανομή φαρμάκων

Προγράμματα προμηθειών με στόχο την αναβάθμιση των υπηρεσιών προς τους ασφαλισμένους, αλλά και την ενίσχυση των οικονομικών ελέγχων προωθεί ο ΕΟΠΥΥ. Το ποσό της δαπάνης θα αγγίξει τα 76 εκατ. ευρώ. Μεταξύ αυτών είναι και το πρόγραμμα αποστολής φαρμάκων υψηλού κόστους (ΦΥΚ) σε δικαιούχους ασφαλισμένους.

Σε ταχύτητες αναδιοργάνωσης είναι ο ΕΟΠΥΥ, με στόχο τη μετατροπή του “σε σύγχρονο ασφαλιστικό φορέα”προϋπολογίζοντας το συνολικό ποσό των περίπου 100 εκατ. ευρώ για το 2024, βάσει του εγκεκριμένου Προγράμματος Προμηθειών.

«Στόχος είναι η μετατροπή του Οργανισμού σε Στρατηγικό Πυλώνα του Εθνικού Συστήματος Υγείας, μέσα από ένα σύγχρονο μοντέλο λειτουργίας που απαιτεί την θεσμική του ενδυνάμωση και την ενίσχυση των πόρων του», δήλωνε μερικούς μήνες πριν η πρόεδρος του ΕΟΠΥΥ, Θ. Καρποδίνη, απηχώντας τα σχέδια του Υπ. Υγείας για αναδιοργάνωση του ΕΟΠΥΥ.

Για αυτό και το μεγαλύτερο μέρος του Προγράμματος, γύρω στα 75,8 εκατ. ευρώ, κατευθύνεται στην προώθηση των real-time οικονομικών ελέγχων, αλλά και στη βελτίωση των υπηρεσιών προς τους ασφαλισμένους.

Αναβάθμιση πληροφοριακών συστημάτων, υπηρεσίες ελέγχου των δαπανών, αποστολή ΦΥΚ κατ’ οίκον και υπηρεσίες σύνταξης ισολογισμών και οικονομικών καταστάσεων πρωταγωνιστούν.

Κατ’ οίκον διανομή ΦΥΚ

Η νέα υπηρεσία αποστολής ΦΥΚ σε δικαιούχους του ΕΟΠΥΥ, από τα φαρμακεία του οργανισμού ξεκίνησε ήδη την πιλοτική της λειτουργία. Αυτή η φάση φάρμακα θα λαμβάνουν περίπου 2 χιλιάδες δικαιούχοι, ενώ στην πλήρη μορφή της η υπηρεσία θα απευθύνεται σε περισσότερους από 100 χιλιάδες ασθενείς.

Το ποσό που προβλέπεται από το Πρόγραμμα Προμηθειών για την υλοποίηση της κατ’οίκον διανομής ΦΥΚ είναι στα 10 εκατ. ευρώ.

Σε αυτή την φάση αφορά δραστικές ουσίες φαρμάκων για ασθενείς με πνευμονική υπέρταση, κυστική ίνωση, θαλασσαιμία, δρεπανοκυτταρική αναιμία και νόσος κινητικού νευρώνα, όπως έχει γράψει το News4Health.

Έλεγχοι δαπανών σε πραγματικό χρόνο

Σήμερα, ο έλεγχος των δαπανών για παροχές υγείας γίνεται δειγματοληπτικά, σε ένα ποσοστό 5% επί των συνολικών δαπανών, με αναγωγή του αποτελέσματος στο σύνολο.

Αυτό το ποσοστό επιδιώκει να εκτινάξει η διοίκηση του ΕΟΠΥΥ, ουσιαστικά φθάνοντας το 100% των δαπανών που θα επιλεγούν στην κάθε κατηγορία ελέγχοντας σε πραγματικό χρόνο. Η παροχή θα πρέπει επίσης να τεκμηριώνεται ιατρικά πλήρως.

(έναντι 5%) και 100% ιατρική τεκμηρίωση της αναγκαιότητας λήψης της παροχής πριν από την τιμολόγησή της, με έλεγχο των τιμολογήσεων προς τον ΕΟΠΥΥ.

Βάσει του προγράμματος προμηθειών λοιπόν προβλέπονται 20 εκατ. ευρώ για τη χρηματοδότηση συστημάτων ελέγχου των δαπανών υγείας, σε πραγματικό χρόνο (real time), από ιδιωτικές εταιρείες.

Οι εκτιμήσεις θέλουν εξοικονομήσεις περίπου 50 εκατ. ευρώ ετησίως από τη διενέργεια real time ελέγχων στο 100% των δαπανών σε κατηγορίες δαπανών όπως η κλειστή νοσηλεία στον ιδιωτικό τομέα και συγκεκριμένες διαγνωστικές εξετάσεις υψηλού κόστους. Με το υφιστάμενο σύστημα ελέγχου οι εξοικονομήσεις υπολογίζεται σε περίπου 5,8 εκατ. ευρώ.

Ισολογισμοί

Με τον ΕΟΠΥΥ να μην έχει συντάξει ετήσιο ισολογισμό από την ίδρυση του 12 χρόνια πριν Διοίκηση και Υπ. Υγείας προχωρούν στην υλοποίηση των διαδικασιών που θα επιτρέψουν τη δημοσίευση οικονομικών καταστάσεων.

Περίπου 8 εκατ. ευρώ για 2 χρόνια θα διατεθούν σε εξωτερικό συνεργάτη, που θα αναλάβει να αποτυπώσει την οικονομική εικόνα του ΕΟΠΥΥ, όπως προβλέπει το Πρόγραμμα.

Ο ανάδοχος θα πρέπει, μεταξύ άλλων, να αποτυπώσει την υφιστάμενη κατάσταση συλλογής, κατηγοριοποίησης, ελέγχου των καταχωρημένων ή και των προς καταχώρηση στοιχείων, για το κλείσιμο κάθε χρήσης (μετά την ημερομηνία απογραφής) του ΕΟΠΥΥ σύμφωνα με όσα προβλέπονται.

Πληροφοριακά συστήματα

Η αναβαθμιση των πληροφοριακών συστημάτων του ΕΟΠΥΥ προϋπολογίζεται στα 15,3 εκατ. ευρώ. Αυτό το ποσό θα κατευθυνθεί στην παροχή υπηρεσιών ανάπτυξης/τροποποίησης λογισμικού, υποστήριξης παραγωγικής λειτουργίας και συντήρησης πληροφοριακών συστημάτων καθώς και μετάπτωσης δεδομένων και εφαρμογών, στα υπάρχοντα Πληροφοριακά Συστήματα και στις ηλεκτρονικές υπηρεσίες μέσω διαδικτύου του ΕΟΠΥΥ (SLA).

Επιπλέον 5 εκατ. ευρώ, για δύο χρόνια, θα διατεθούν σε υπηρεσίες εσωτερικού ελέγχου, 11,7 εκατ. ευρώ για την ενεργειακή αναβάθμιση των κτιρίων, καθώς και 5,8 εκατ. ευρώ για προμήθεια αδειών και παροχή υπηρεσιών ΒΔ DBaaS.

 

 

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Η εργασιακή ανασφάλεια των νέων συνδέεται με σοβαρές ασθένειες σχετικές με το αλκοόλ

Η εργασιακή ανασφάλεια στην πρώιμη ενήλικη ζωή συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο σοβαρής ασθένειας που σχετίζεται με το αλκοόλ κατά τη διάρκεια της ζωής του ατόμου, σύμφωνα με τα ευρήματα νέας μακροχρόνιας μελέτης.

και επισφαλής, έχει αυξηθεί τα τελευταία χρόνια, όμως λίγες μελέτες έχουν εξετάσει τις πιθανές συνέπειές της στην ψυχική υγεία, όπως σημειώνουν οι ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Στοκχόλμης.

Στη μελέτη που δημοσιεύεται στο περιοδικό «Occupational & Environmental Medicine». συμμετείχαν 339.403 συμμετέχοντες στη Σουηδία, οι οποίοι γεννήθηκαν μεταξύ 1973 και 1976 και τα δεδομένα τους συνδέθηκαν με διάφορα εθνικά μητρώα για τους Σουηδούς κατοίκους. Οι πληροφορίες σχετικά με την κατάσταση της απασχόλησής τους συλλέχθηκαν μεταξύ 1992 και 2006, όταν οι συμμετέχοντες ήταν ηλικίας 19-30 ετών.

Η κατάσταση απασχόλησής τους κατηγοριοποιήθηκε σε πέντε ομάδες: επισφαλής απασχόληση, μακροχρόνια ανεργία (τουλάχιστον 180 ημέρες), υποαπασχόληση, κανονική απασχόληση και άλλες κατηγορίες, όπως αυτοαπασχόληση. Στη συνέχεια ελήφθησαν πληροφορίες σχετικά με επακόλουθη ασθένεια, που απαιτούσε νοσοκομειακή περίθαλψη, οι οποίες ελήφθησαν από το Εθνικό Μητρώο Εξιτηρίων Νοσοκομείων, συγκεκριμένα για ψυχικές διαταραχές και διαταραχές συμπεριφοράς λόγω αλκοόλ, αλκοολική ηπατική νόσο και τοξικές επιδράσεις του αλκοόλ.

Το 32% των συμμετεχόντων εντάχθηκαν στην ομάδα της υποαπασχόλησης και το 39% στην κανονική απασχόληση. Επίσης, το 12,5% είχαν επισφαλή απασχόληση.

Αφού ελήφθησαν υπόψη διάφοροι παράγοντες που ενδέχεται να επηρεάσουν την κατάσταση, όπως τα προηγούμενα προβλήματα ψυχικής υγείας και ζητήματα υγείας που σχετίζονται με το αλκοόλ, διαπιστώθηκε ότι οι νέοι σε επισφαλή απασχόληση είχαν 43% περισσότερες πιθανότητες να έχουν ασθένεια που σχετίζεται με το αλκοόλ από ότι οι νέοι σε κανονική απασχόληση. Οι μακροχρόνια άνεργοι είχαν σχεδόν διπλάσιες πιθανότητες να έχουν ασθένεια που σχετίζεται με το αλκοόλ, ενώ όσοι υποαπασχολούνταν είχαν 15% περισσότερες πιθανότητες.

Οι άνδρες φαίνεται να διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο από τις γυναίκες, σύμφωνα με την έρευνα. Η συσχέτιση μεταξύ επισφαλούς απασχόλησης και ασθένειας που σχετίζεται με το αλκοόλ ήταν ισχυρότερη στους άνδρες (50% αυξημένος κίνδυνος) από ό,τι στις γυναίκες (32% αυξημένος κίνδυνος).

Οι ερευνητές σημειώνουν ότι πρόκειται για μια μελέτη παρατήρησης, οπότε δεν μπορούν να εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα σχετικά με την αιτία και το αποτέλεσμα. Επίσης, ότι σημαντικές διαστάσεις της επισφαλούς απασχόλησης, όπως τα εργασιακά δικαιώματα και οι ώρες εργασίας, δεν καταγράφονται στα στοιχεία του μητρώου απασχόλησης στη Σουηδία.

Ωστόσο, παρά τις επιφυλάξεις αυτές, οι ερευνητές επισημαίνουν ότι τα ευρήματα απηχούν και ενισχύουν εκείνα προηγούμενων μελετών. «Μια πιθανή εξήγηση για τα ευρήματά μας θα μπορούσε να είναι ότι η νεαρή ενηλικίωση είναι μια ιδιαίτερα ευαίσθητη περίοδος της ζωής όσον αφορά στην έναρξη και τη διαμόρφωση συμπεριφορών που σχετίζονται με την υγεία, όπως η χρήση αλκοόλ», υπογραμμίζουν.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

 

 

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Εννέα δείκτες αίματος που συσχετίζονται με τη γήρανση και τον καρκίνο

Οι διαγνώσεις των καρκίνων του γαστρεντερικού συστήματος γίνονται πλέον όλο και πιο συχνοί και με ταχύτερους ρυθμούς σε νεότερους ενήλικες από ό,τι πριν από μια δεκαετία, σύμφωνα με μελέτη του 2023.

Οι ερευνητές συνέκριναν τα ποσοστά εμφάνισης καρκίνου -ή τον αριθμό των νέων περιπτώσεων που διαγνώστηκαν- σε άτομα ηλικίας κάτω των 50 ετών μεταξύ 2010 και 2019 και διαπίστωσαν πως τα ποσοστά πρώιμου καρκίνου αυξήθηκαν κατά 0,74% μέσα σε μια δεκαετία.

Πλέον, επιστημονική ομάδα πιστεύει πως για την αύξηση των περιστατικών καρκίνου σε νεότερους ενήλικες ευθύνεται η επιταχυνόμενη βιολογική γήρανση. Η φθορά του σώματος που συνδέεται με τον τρόπο ζωής, το άγχος αλλά και με γενετικούς παράγοντες, αναφέρεται ορισμένες φορές ως βιολογική ηλικία ενός ατόμου.

«Όλοι γνωρίζουμε ότι ο καρκίνος είναι μια ασθένεια της γήρανσης. Ωστόσο, προσβάλει πλέον έναν νεότερο πληθυσμό», δήλωσε η Δρ. Γιν Κάο, αναπληρώτρια καθηγήτρια χειρουργικής στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Ουάσιγκτον στο Σεντ Λούις και επικεφαλής συγγραφέας της νέας μελέτης, η οποία παρουσιάστηκε την Κυριακή στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Ένωσης Έρευνας για τον Καρκίνο στο Σαν Ντιέγκο.

Παράγοντες βιολογικής γήρανσης

Η Κάο και η ομάδα της εξέτασαν τα ιατρικά αρχεία 148.724 ατόμων ηλικίας 37 έως 54 ετών από το μεγάλο μητρώο δεδομένων UK Biobank. Εντόπισαν εννέα δείκτες αίματος που έχει αποδειχθεί ότι συσχετίζονται με τη βιολογική ηλικία:

  • Λευκωματίνη: Η πρωτεΐνη που παράγεται από το ήπαρ και μειώνεται με την ηλικία
  • Κρεατινίνη: Ένα υποπροϊόν στο αίμα που παράγεται από την πέψη των πρωτεϊνών και τη διάσπαση του μυϊκού ιστού και το οποίο είναι ένα μέτρο της νεφρικής λειτουργίας. Τα χαμηλότερα επίπεδα συσχετίζονται με τη μακροζωία.
  • Γλυκόζη: Καθώς μεγαλώνουμε, το σάκχαρο στο αίμα παραμένει υψηλότερο για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα μετά τα γεύματα.
  • C-αντιδρώσα πρωτεΐνη: Παράγεται από το ήπαρ ως απόκριση στη φλεγμονή. Τα σχετικά υψηλότερα επίπεδα σχετίζονται με ταχύτερη γήρανση.
  • Λεμφοκύτταρα: Η συγκέντρωση αυτών των λευκών αιμοσφαιρίων που σχετίζονται με τη λειτουργία του ανοσοποιητικού τείνει να μειώνεται με την ηλικία.
  • Μέσος κυτταρικός όγκος: Ένας δείκτης του μέσου μεγέθους των ερυθρών αιμοσφαιρίων, ο οποίος αυξάνεται με την ηλικία.
  • Εύρος κατανομής ερυθρών αιμοσφαιρίων: Η διαφορά μεταξύ του μεγέθους των μικρότερων και μεγαλύτερων ερυθρών αιμοσφαιρίων ενός ατόμου, η οποία τείνει να αυξάνεται με την ηλικία.
  • Αλκαλική φωσφατάση: Ένα ένζυμο που παράγεται κυρίως από το ήπαρ και τα οστά και τείνει να αυξάνεται με την ηλικία.
  • Αριθμός λευκών αιμοσφαιρίων: Οι αριθμοί λευκών αιμοσφαιρίων στο υψηλό όριο του φυσιολογικού εύρους στο αίμα μπορεί να αντιστοιχούν σε πιο εκτεταμένη γήρανση.

Οι ερευνητές τροφοδότησαν αυτούς τους εννέα δείκτες σε έναν αλγόριθμο που ονομάζεται PhenoAge προκειμένου να υπολογίσουν τη βιολογική ηλικία κάθε ατόμου. Στη συνέχεια, υπολόγισαν την επιταχυνόμενη γήρανση συγκρίνοντας τις βιολογικές ηλικίες των ανθρώπων με τις χρονολογικές τους ηλικίες. Στη συνέχεια έλεγξαν τα μητρώα καρκίνου για να δουν πόσοι από την ομάδα είχαν διαγνωστεί με πρώιμο καρκίνο– δηλαδή πριν από την ηλικία των 55 ετών. Εντοπίστηκαν περίπου 3.200 περιστατικά καρκίνου. Επιπλέον, ανακάλυψαν ότι οι άνθρωποι που γεννήθηκαν το 1965 ή αργότερα είχαν 17% περισσότερες πιθανότητες να παρουσιάσουν επιταχυνόμενη γήρανση από εκείνους που γεννήθηκαν από το 1950 έως το 1954.

Αφού προσάρμοσαν τα δεδομένα για παράγοντες που πίστευαν ότι θα μπορούσαν να επηρεάσουν τα αποτελέσματά τους, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η επιταχυνόμενη γήρανση συσχετίστηκε με αυξημένο κίνδυνο για καρκίνο. Οι ισχυρότερες συσχετίσεις παρατηρήθηκαν με τον καρκίνο του πνεύμονα, του στομάχου, του εντέρου και της μήτρας.

Εκείνοι που σημείωσαν υψηλότερη βαθμολογία διέτρεχαν διπλάσιο κίνδυνο πρώιμης εμφάνισης καρκίνου του πνεύμονα, περισσότερο από 60% υψηλότερο κίνδυνο γαστρεντερικού όγκου και περισσότερο από 80% υψηλότερο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου της μήτρας.

Η μελέτη δεν σχεδιάστηκε για να απαντήσει σε ερωτήσεις σχετικά με το γιατί αυτοί οι τύποι καρκίνου φαινόταν να έχουν τους ισχυρότερους δεσμούς με την επιτάχυνση της γήρανσης, αλλά η Ρούγι Τιάν, η μεταπτυχιακή φοιτήτρια που ηγήθηκε της μελέτης, έχει ορισμένες θεωρίες. Η ερευνήτρια πιστεύει πως οι πνεύμονες ενδεχομένως να είναι πιο ευάλωτοι στη γήρανση από άλλους τύπους ιστών, επειδή έχουν περιορισμένη ικανότητα αναγέννησης. Οι καρκίνοι του στομάχου και του εντέρου έχουν συνδεθεί με φλεγμονές, οι οποίες αυξάνονται με τη γήρανση.

Η Κάο ωστόσο αναγνωρίζει ότι η μελέτη έχει κάποιους περιορισμούς. Για παράδειγμα, οι συμμετέχοντες δεν παρακολουθήθηκαν για μεγάλο χρονικό διάστημα. Τα αποτελέσματα των εξετάσεων αίματος προέρχονταν από μία μόνο εξέταση, επομένως έδωσαν μόνο ένα στιγμιότυπο κινδύνου, το οποίο μπορεί να αλλάξει. Η Κάο σημείωσε ότι η συσχέτιση θα πρέπει να επιβεβαιωθεί και σε πιο ετερόκλητους πληθυσμούς, καθώς οι επιπτώσεις κοινωνικών παραγόντων που συνδέονται με τις φυλετικές διακρίσεις πρέπει επίσης να φωτιστούν καλύτερα.

Η Δρ. Άνν Μπλες, η οποία μελετά τον αντίκτυπο της βιολογικής γήρανσης στους επιζώντες του καρκίνου στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότα, δήλωσε ότι τα αποτελέσματα της μελέτης είναι συναρπαστικά γιατί θα μπορούσαν να υποδείξουν έναν καλύτερο τρόπο εντοπισμού των ατόμων που διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο να νοσήσουν από καρκίνο σε νεαρή ηλικία. Αυτήν τη στιγμή, οι νεαροί ενήλικες που δεν έχουν οικογενειακό ιστορικό ή άλλο παράγοντα κινδύνου δεν ελέγχονται τακτικά για τα περισσότερα είδη καρκίνου.

«Υπάρχουν φάρμακα που φαίνονται ότι μπορούν να επιβραδύνουν την επιτάχυνση της γήρανσης», είπε η Μπλες, η οποία δοκιμάζει δύο από αυτά σε επιζώντες καρκίνου. Οι καρκινοπαθείς συχνά παρουσιάζουν μεγαλύτερη βιολογική γήρανση, ίσως λόγω των επακόλουθων επιπτώσεων της χημειοθεραπείας και της ακτινοβολίας.

Τα φάρμακα αυτά ανήκουν σε μια κατηγορία που ονομάζονται σενολυτικά τα οποία στοχεύουν και απομακρύνουν τα κατεστραμμένα και γηρασμένα κύτταρα. Αυτή τη στιγμή, δεν είναι σαφές ποιος μπορεί να ωφεληθεί από αυτά τα φάρμακα, αλλά οι εκτιμήσεις της επιταχυνόμενης γήρανσης όπως το PhenoAge θα μπορούσαν μια μέρα να βοηθήσουν τους γιατρούς να εντοπίσουν τους ανθρώπους που τα χρειάζονται περισσότερο.

 

 

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Κάποιες από τις πιο σημαντικές νευρολογικές διαταραχές

Είναι σημαντικό για τα άτομα με αυτές τις διαταραχές να συνεργάζονται στενά με τους παρόχους υγειονομικής περίθαλψης για να αναπτύξουν ένα σχέδιο θεραπείας που να ανταποκρίνεται στις συγκεκριμένες ανάγκες τους και να βελτιώνει την ποιότητα ζωής τους.

Μια νευρολογική διαταραχή είναι μια ιατρική κατάσταση που επηρεάζει το νευρικό σύστημα, το οποίο περιλαμβάνει τον εγκέφαλο, το νωτιαίο μυελό και τα νεύρα σε όλο το σώμα. Αυτές οι διαταραχές μπορεί να προκληθούν από διάφορους παράγοντες, συμπεριλαμβανομένων γενετικών, λοιμώξεων, τραυμάτων και αυτοάνοσων νοσημάτων.

Μια κοινή νευρολογική διαταραχή είναι η επιληψία, η οποία χαρακτηρίζεται από επαναλαμβανόμενες κρίσεις. Οι επιληπτικές κρίσεις συμβαίνουν όταν υπάρχει μια ξαφνική αύξηση της ηλεκτρικής δραστηριότητας στον εγκέφαλο, προκαλώντας προσωρινές αλλαγές στη συμπεριφορά, τη συνείδηση ​​και τις κινήσεις. Η επιληψία μπορεί να αντιμετωπιστεί με φαρμακευτική αγωγή, χειρουργική επέμβαση ή άλλες θεραπείες, αλλά μπορεί να έχει σημαντικό αντίκτυπο στην ποιότητα ζωής ενός ατόμου.

Μια άλλη νευρολογική διαταραχή είναι η νόσος του Πάρκινσον, η οποία είναι μια προοδευτική διαταραχή που επηρεάζει την κίνηση και τον συντονισμό. Τα συμπτώματα της νόσου του Πάρκινσον μπορεί να περιλαμβάνουν τρόμο, δυσκαμψία, αργές κινήσεις και δυσκολία στην ισορροπία και τον συντονισμό. Η ακριβής αιτία της νόσου του Πάρκινσον είναι άγνωστη, αλλά πιστεύεται ότι σχετίζεται με έναν συνδυασμό γενετικών και περιβαλλοντικών παραγόντων. Η θεραπεία για τη νόσο του Πάρκινσον συνήθως περιλαμβάνει φαρμακευτική αγωγή, φυσικοθεραπεία και αλλαγές στον τρόπο ζωής.

Η σκλήρυνση κατά πλάκας είναι μια νευρολογική διαταραχή που επηρεάζει το κεντρικό νευρικό σύστημα, συμπεριλαμβανομένου του εγκεφάλου και του νωτιαίου μυελού. Στη σκλήρυνση κατά πλάκας, το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται στο προστατευτικό κάλυμμα των νευρικών ινών, οδηγώντας σε φλεγμονή, βλάβη και ουλές. Αυτό μπορεί να προκαλέσει ένα ευρύ φάσμα συμπτωμάτων, όπως κόπωση, προβλήματα όρασης, μυϊκή αδυναμία και δυσκολία συντονισμού και ισορροπίας. Επί του παρόντος δεν υπάρχει θεραπεία για τη σκλήρυνση κατά πλάκας, αλλά υπάρχουν διαθέσιμες θεραπείες που βοηθούν στη διαχείριση των συμπτωμάτων και στην επιβράδυνση της εξέλιξης της νόσου.

 

Συνολικά, οι νευρολογικές διαταραχές μπορεί να έχουν βαθύ αντίκτυπο στη σωματική και ψυχική ευεξία ενός ατόμου. Είναι σημαντικό για τα άτομα με αυτές τις διαταραχές να συνεργάζονται στενά με τους παρόχους υγειονομικής περίθαλψης για να αναπτύξουν ένα σχέδιο θεραπείας που να ανταποκρίνεται στις συγκεκριμένες ανάγκες τους και να βελτιώνει την ποιότητα ζωής τους.

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/