Το εμφιαλωμένο νερό είναι πιθανό περιέχει εκατοντάδες χιλιάδες θραύσματα πλαστικού, τα οποία έχουν σημαντικές επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία, σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύεται στο περιοδικό «Proceedings of the National Academy of Sciences».
Όπως διαπίστωσαν οι ερευνητές, κατά μέσο όρο ένα λίτρο εμφιαλωμένου νερού περιείχε περίπου 240.000 ανιχνεύσιμα πλαστικά θραύσματα, δηλαδή από δέκα έως 100 φορές περισσότερα από προηγούμενες εκτιμήσεις. Πρόκειται για νανοπλαστικά, τόσο μικροσκοπικά που μπορούν να περάσουν από τα έντερα και τους πνεύμονες απευθείας στην κυκλοφορία του αίματος και στη συνέχεια σε όργανα, όπως η καρδιά και ο εγκέφαλος. Μπορούν να περάσουν μέσω του πλακούντα ακόμα και στα σώματα των εμβρύων. Οι επιστήμονες στοχεύουν στο να μελετήσουν τις πιθανές επιπτώσεις σε μια μεγάλη ποικιλία βιολογικών συστημάτων.
Η παγκόσμια παραγωγή πλαστικού πλησιάζει τα 400 εκατομμύρια τόνους ετησίως. Περισσότεροι από 30 εκατομμύρια τόνοι απορρίπτονται κάθε χρόνο στα ύδατα ή στην ξηρά και πολλά προϊόντα που κατασκευάζονται με πλαστικά, μεταξύ των οποίων και συνθετικά υφάσματα, αποβάλλουν σωματίδια ενώ εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται. Τα περισσότερα πλαστικά δεν διασπώνται, απλώς διαιρούνται ξανά και ξανά σε όλο μικρότερα σωματίδια της ίδιας χημικής σύνθεσης.
Τα πλαστικά στο εμφιαλωμένο νερό εντοπίστηκαν πρώτη φορά σε μελέτη του 2018 που μέτρησε κατά μέσο όρο 325 σωματίδια ανά λίτρο, ενώ μεταγενέστερες μελέτες πολλαπλασίασαν αυτό τον αριθμό, αν και οι εκτιμήσεις σταματούσαν σε μεγέθη κάτω του ενός μικρομέτρου, δηλαδή στο όριο των νανοπλαστικών.
Η νέα μελέτη χρησιμοποιεί μια τεχνική που ονομάζεται μικροσκοπία διεγερμένης σκέδασης Ραμάν και εφευρέθηκε από ένας από τους συγγραφείς της μελέτης, τον βιοφυσικό του Πανεπιστημίου του Κολούμπια, Γουέι Μιν. Επίσης, οι ερευνητές δημιούργησαν έναν αλγόριθμο με βάση τα δεδομένα για την ερμηνεία των αποτελεσμάτων. Στη συνέχεια δοκίμασαν τρεις μάρκες εμφιαλωμένου νερού που πωλούνται στις ΗΠΑ και ανέλυσαν πλαστικά σωματίδια μεγέθους μόλις 100 νανομέτρων. Εντόπισαν 110.000 έως 370.000 σωματίδια σε κάθε λίτρο, το 90% των οποίων ήταν νανοπλαστικά και τα υπόλοιπα μικροπλαστικά.
Ένα από τα πλαστικά που εντόπισαν ήταν το τερεφθαλικό πολυαιθυλένιο ή PET. Αυτό δεν αποτέλεσε έκπληξη, δεδομένου ότι από αυτό είναι κατασκευασμένα πολλά μπουκάλια νερού και πιθανόν να εισέρχεται στο νερό καθώς αποκολλώνται κομμάτια, όταν το μπουκάλι πιέζεται ή εκτίθεται στη θερμότητα. Πολύ εκτεταμένος ήταν και ο εντοπισμός πολυαμιδίου, ενός τύπου νάιλον, που πιθανώς προέρχεται από τα πλαστικά φίλτρα που χρησιμοποιούνται για τον καθαρισμό του νερού πριν από την εμφιάλωσή του. Άλλα κοινά που βρήκαν οι ερευνητές χρησιμοποιούνται σε διάφορες βιομηχανικές διεργασίες, όπως πολυστυρένιο, χλωριούχο πολυβινύλιο και μεθακρυλινό πολυμεθύλιο.
Ανησυχητικό ήταν ότι οι επτά τύποι πλαστικών που αναζήτησαν οι ερευνητές αντιπροσώπευαν μόνο το 10% του συνόλου των νανοσωματιδίων που βρήκαν στα δείγματα, ενώ τα υπόλοιπα δεν γνωρίζουν τι είναι. Αν είναι όλα νανοπλαστικά, αυτό σημαίνει ότι ο αριθμός τους θα μπορούσε να είναι δεκάδες εκατομμύρια ανά λίτρο.
Η ερευνητική ομάδα σχεδιάζει να εξετάσει και το νερό της βρύσης, το οποίο επίσης έχει αποδειχθεί ότι περιέχει μικροπλαστικά, αν και πολύ λιγότερα από το εμφιαλωμένο νερό.
Ο Μπεϊζάν Γιαν, ένας από τους συγγραφείς της μελέτης, χημικός περιβάλλοντος στο Παρατηρητήριο Γης Lamont-Doherty του Πανεπιστημίου Κολούμπια, εργάζεται, επίσης, σε ένα πρόγραμμα για τη μελέτη των μικροπλαστικών και νανοπλαστικών που καταλήγουν στα λύματα όταν οι άνθρωποι πλένουν τα ρούχα τους και σύμφωνα με τους μέχρι τώρα υπολογισμούς του πρόκειται για εκατομμύρια ανά φορτίο δέκα κιλών. Σχεδιάζει μάλιστα με την ομάδα του φίλτρα για τη μείωση της ρύπανσης από τα οικιακά και εμπορικά πλυντήρια ρούχων. Η ομάδα συνεργάζεται επιπλέον με ειδικούς σε θέματα περιβαλλοντικής υγείας για να μετρήσουν τα νανοπλαστικά σε ανθρώπινους ιστούς και να εξετάσουν τις αναπτυξιακές και νευρολογικές επιπτώσεις τους.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
Πηγη: https://www.news4health.gr/
Εμφιαλωμένο Νερό: Επιστήμονες βρίσκουν περίπου 1/4 του εκατομμυρίου αόρατα νανοπλαστικά σωματίδια σε ένα λίτρο
Προηγούμενες μελέτες που αναζητούσαν μικροπλαστικά και μερικές πρώιμες δοκιμές δείχνουν ότι μπορεί να υπάρχει λιγότερο νανοπλαστικό στο νερό της βρύσης από το εμφιαλωμένο. Ακόμη και με άγνωστα στοιχεία για την ανθρώπινη υγεία, ο Yan είπε ότι έχει μια σύσταση για τους ανθρώπους που ανησυχούν: Χρησιμοποιήστε επαναχρησιμοποιούμενα μπουκάλια αντί για πλαστικά μιας χρήσης.
Εμφιαλωμένο Νερό: Το μέσο λίτρο εμφιαλωμένου νερού έχει σχεδόν ένα τέταρτο του εκατομμυρίου αόρατα κομμάτια από τόσο μικροσκοπικά νανοπλαστικά, τα οποία ανιχνεύθηκαν και κατηγοριοποιήθηκαν για πρώτη φορά με μικροσκόπιο χρησιμοποιώντας διπλά λέιζερ. Οι επιστήμονες υπολόγιζαν από καιρό ότι υπήρχαν πολλά από αυτά τα μικροσκοπικά πλαστικά κομμάτια, αλλά μέχρι που οι ερευνητές στα πανεπιστήμια της Κολούμπια και του Ράτγκερς έκαναν τους υπολογισμούς τους, δεν ήξεραν ποτέ πόσα ή τι είδους.
Εξετάζοντας πέντε δείγματα το καθένα από τις τρεις κοινές μάρκες εμφιαλωμένου νερού, οι ερευνητές βρήκαν ότι τα επίπεδα σωματιδίων κυμαίνονταν από 110.000 έως 400.000 ανά λίτρο, κατά μέσο όρο σε περίπου 240.000, σύμφωνα με μια μελέτη της Δευτέρας στα Πρακτικά της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών. (Proceedings of the National Academy of Sciences). Πρόκειται για σωματίδια που έχουν μέγεθος μικρότερο από ένα μικρό. Υπάρχουν 25.400 μικρόμετρα—ονομάζονται επίσης μικρόμετρα επειδή είναι ένα εκατομμυριοστό του μέτρου—σε μια ίντσα. Μια ανθρώπινη τρίχα έχει πλάτος περίπου 83 μικρά. Προηγούμενες μελέτες εξέτασαν ελαφρώς μεγαλύτερα μικροπλαστικά που κυμαίνονται από τα ορατά 5 χιλιοστά, λιγότερο από ένα τέταρτο της ίντσας, έως ένα μικρό. Περίπου 10 έως 100 φορές περισσότερα νανοπλαστικά από τα μικροπλαστικά ανακαλύφθηκαν στο εμφιαλωμένο νερό, σύμφωνα με τη μελέτη. Μεγάλο μέρος του πλαστικού φαίνεται να προέρχεται από το ίδιο το μπουκάλι και το φίλτρο μεμβράνης αντίστροφης όσμωσης που χρησιμοποιείται για να κρατήσει μακριά άλλους ρύπους, δήλωσε ο επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης Naixin Qian, φυσικοχημικός από την Κολούμπια. Δεν θα αποκάλυπτε τις τρεις μάρκες επειδή οι ερευνητές θέλουν περισσότερα δείγματα προτού ξεχωρίσουν μια μάρκα και θέλουν να μελετήσουν περισσότερες μάρκες. Ωστόσο, είπε ότι ήταν κοινά και αγόρασαν σε μια WalMart. Οι ερευνητές ακόμη δεν μπορούν να απαντήσουν στο μεγάλο ερώτημα: Είναι αυτά τα νανοπλαστικά κομμάτια επιβλαβή για την υγεία; “Αυτό είναι υπό εξέταση. Δεν ξέρουμε αν είναι επικίνδυνο ή πόσο επικίνδυνο”, δήλωσε η συν-συγγραφέας της μελέτης Phoebe Stapleton, τοξικολόγος στο Rutgers. «Γνωρίζουμε ότι εισέρχονται στους ιστούς (θηλαστικών, συμπεριλαμβανομένων των ανθρώπων)… και η τρέχουσα έρευνα εξετάζει τι κάνουν στα κύτταρα». Η Διεθνής Ένωση Εμφιαλωμένου Νερού ανέφερε σε δήλωση: «Αυτή τη στιγμή υπάρχει έλλειψη τυποποιημένων μεθόδων (μέτρησης) και καμία επιστημονική συναίνεση σχετικά με τις πιθανές επιπτώσεις στην υγεία των νανο- και μικροπλαστικών σωματιδίων. τίποτα περισσότερο από τον άσκοπο φόβο των καταναλωτών». Το Αμερικανικό Συμβούλιο Χημείας, το οποίο εκπροσωπεί τους κατασκευαστές πλαστικών, αρνήθηκε να σχολιάσει αμέσως. Ο κόσμος «πνίγεται κάτω από το βάρος της πλαστικής ρύπανσης, με περισσότερους από 430 εκατομμύρια τόνους πλαστικού να παράγονται ετησίως» και μικροπλαστικά που βρίσκονται στους ωκεανούς, τα τρόφιμα και το πόσιμο νερό του κόσμου, με μερικά από αυτά να προέρχονται από ρούχα και φίλτρα τσιγάρων, σύμφωνα με τις Ηνωμένες Πολιτείες Πρόγραμμα Εθνών για το Περιβάλλον. Οι προσπάθειες για μια παγκόσμια συνθήκη για τα πλαστικά συνεχίζονται μετά το τέλμα των συνομιλιών τον Νοέμβριο. Και οι τέσσερις συν-συγγραφείς που ρωτήθηκαν είπαν ότι περιόρισαν τη χρήση του εμφιαλωμένου νερού μετά τη διεξαγωγή της μελέτης. Ο Γουέι Μιν, ο φυσικοχημικός της Κολούμπια που πρωτοστάτησε στην τεχνολογία διπλού μικροσκοπίου λέιζερ, είπε ότι μείωσε τη χρήση του εμφιαλωμένου νερού στο μισό. Η Stapleton είπε ότι τώρα βασίζεται περισσότερο στο φιλτραρισμένο νερό στο σπίτι στο New Jersey. Αλλά ο συν-συγγραφέας της μελέτης Beizhan Yan, ένας περιβαλλοντικός χημικός από την Κολούμπια που αύξησε τη χρήση του νερού βρύσης, επεσήμανε ότι τα ίδια τα φίλτρα μπορεί να είναι πρόβλημα με την εισαγωγή πλαστικών. «Απλώς δεν υπάρχει νίκη», είπε ο Στέιπλτον. Εξωτερικοί εμπειρογνώμονες, οι οποίοι επαίνεσαν τη μελέτη, συμφώνησαν ότι υπάρχει μια γενική ανησυχία για τους κινδύνους των λεπτών πλαστικών σωματιδίων, αλλά είναι πολύ νωρίς για να πούμε με βεβαιότητα. “Ο κίνδυνος των ίδιων των πλαστικών είναι ακόμη ένα αναπάντητο ερώτημα. Για μένα, τα πρόσθετα είναι τα πιο ανησυχητικά”, δήλωσε ο καθηγητής ιατρικής του Πανεπιστημίου Duke και ο διευθυντής της ομάδας συγκριτικής ογκολογίας Jason Somarelli, ο οποίος δεν συμμετείχε στην έρευνα. “Εμείς και άλλοι δείξαμε ότι αυτά τα νανοπλαστικά μπορούν να εσωτερικευτούν σε κύτταρα και γνωρίζουμε ότι τα νανοπλαστικά φέρουν όλα τα είδη χημικών πρόσθετων που θα μπορούσαν να προκαλέσουν στρες στα κύτταρα, βλάβη του DNA και να αλλάξουν το μεταβολισμό ή τη λειτουργία των κυττάρων.” Ο Somarelli είπε ότι η δική του μη δημοσιευμένη δουλειά έχει βρει περισσότερες από 100 «γνωστές χημικές ουσίες που προκαλούν καρκίνο σε αυτά τα πλαστικά». Αυτό που είναι ανησυχητικό, είπε η εξελικτική βιολόγος του Πανεπιστημίου του Τορόντο, Zoie Diana, είναι ότι «μικρά σωματίδια μπορεί να εμφανιστούν σε διαφορετικά όργανα και μπορεί να διασχίζουν μεμβράνες που δεν προορίζονται να διασχίσουν, όπως ο αιματοεγκεφαλικός φραγμός». Η Νταϊάνα, η οποία δεν συμμετείχε στη μελέτη, είπε ότι το νέο εργαλείο που χρησιμοποίησαν οι ερευνητές το καθιστά μια συναρπαστική εξέλιξη στη μελέτη των πλαστικών στο περιβάλλον και στο σώμα. Πριν από περίπου 15 χρόνια, ο Min εφηύρε την τεχνολογία διπλού μικροσκοπίου λέιζερ που προσδιορίζει συγκεκριμένες ενώσεις από τις χημικές τους ιδιότητες και τον τρόπο που αντηχούν όταν εκτίθενται στα λέιζερ.
Ο Yan και ο Qian του μίλησαν για τη χρήση αυτής της τεχνικής για να βρουν και να αναγνωρίσουν πλαστικά που ήταν πολύ μικρά για ερευνητές που χρησιμοποιούσαν καθιερωμένες μεθόδους. Η Kara Lavender Law, ωκεανογράφος στον Σύλλογο Θαλάσσιας Εκπαίδευσης (Sea Education Association) είπε ότι «το έργο μπορεί να είναι μια σημαντική πρόοδος στην ανίχνευση νανοπλαστικών», αλλά είπε ότι θα ήθελε να δει άλλους αναλυτικούς χημικούς να αναπαράγουν την τεχνική και τα αποτελέσματα. Η Denise Hardesty, ωκεανογράφος της αυστραλιανής κυβέρνησης που μελετά τα πλαστικά απόβλητα, είπε ότι χρειάζεται πλαίσιο. Το συνολικό βάρος του νανοπλαστικού που βρέθηκε είναι «περίπου ισοδύναμο με το βάρος μιας δεκάρας στον όγκο δύο πισινών ολυμπιακών διαστάσεων». Ο Hardesty ανησυχεί λιγότερο από άλλους για τα νανοπλαστικά σε εμφιαλωμένο νερό, σημειώνοντας ότι «έχω το προνόμιο να ζω σε ένα μέρος όπου έχω πρόσβαση σε «καθαρό» νερό βρύσης και δεν χρειάζεται να αγοράζω πόσιμο νερό σε δοχεία μιας χρήσης». Ο Yan είπε ότι αρχίζει να μελετά άλλα δημοτικά αποθέματα νερού στη Βοστώνη, στο Σεντ Λούις, στο Λος Άντζελες και αλλού για να δει πόσα πλαστικά υπάρχουν στο νερό της βρύσης τους. Προηγούμενες μελέτες που αναζητούσαν μικροπλαστικά και μερικές πρώιμες δοκιμές δείχνουν ότι μπορεί να υπάρχει λιγότερο νανοπλαστικό στο νερό της βρύσης από το εμφιαλωμένο. Ακόμη και με άγνωστα στοιχεία για την ανθρώπινη υγεία, ο Yan είπε ότι έχει μια σύσταση για τους ανθρώπους που ανησυχούν: Χρησιμοποιήστε επαναχρησιμοποιούμενα μπουκάλια αντί για πλαστικά μιας χρήσης.
Πηγη: https://www.healthweb.gr/
