Κατηγορία: Γενικά

Καινοτόμες τεχνικές δίνουν λύσεις σε προβλήματα άνω άκρου, καθώς και σε λειτουργικές και αισθητικές βλάβες

Οι παθήσεις του χεριού και ολόκληρου του άνω άκρου συνήθως προκαλούν πόνο και περιορισμό της κινητικότητας, γι’ αυτό και οι ασθενείς που εξετάζονται καθημερινά σε όλες τις δομές της υγείας αναζητούν γρήγορη και μόνιμη λύση.

Παράλληλα όμως τα τελευταία χρόνια πολλές λειτουργικές και αισθητικές βλάβες μπορούν να αποκατασταθούν με νέες καινοτόμες τεχνικές, οι οποίες δεν απαιτούν πολυήμερη νοσηλεία, με άμεση την επιστροφή του ασθενή στο σπίτι σε κάποιες περιπτώσεις.

Το 28ο Κοινό Συνέδριο που διοργάνωσαν η Ελληνική Εταιρεία Χειρουργικής Χεριού και η Ελληνική Εταιρεία Επανορθωτικής Μικροχειρουργικής περιλάμβανε στο επιστημονικό του πρόγραμμα όλα τα τρέχοντα θέματα της χειρουργικής του χεριού και του άνω άκρου, όπως και ενδιαφέροντα θέματα Ορθοπαιδικής και Πλαστικής Χειρουργικής, όπου απαιτείται η γνώση της μικροχειρουργικής τεχνικής. Διακεκριμένοι καλεσμένοι από το εξωτερικό μαζί με τους έμπειρους Έλληνες ομιλητές παρουσίασαν σύγχρονες χειρουργικές τεχνικές, συζήτησαν δύσκολα περιστατικά και κατέθεσαν την επιστημονική τους άποψη σε αμφιλεγόμενα θέματα.

Τα πλεονεκτήματα από τις νέες τεχνικές σε προβλήματα του άνω άκρου

Όπως επισημαίνει ο Εμμανουήλ Φανδρίδης, πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Χειρουργικής Χεριού και Άνω Άκρου (ΕΕΧΧ), «οι σύγχρονες τεχνικές προσφέρουν ταχύτερη αποκατάσταση, λιγότερο μετεγχειρητικό πόνο και λιγότερο χρόνο νοσηλείας».

Ειδικότερα, θεαματικά είναι τα αποτελέσματα από τη χρήση του Νευροφυσιολογικού Ελέγχου Περιφερικών Νεύρων. Ο Διεγχειρητικός Νευροφυσιολογικός Έλεγχος (IONM) είναι ένα σημαντικό βοήθημα στη χειρουργική περιφερικών νεύρων. Το σκεπτικό για τη χρήση του είναι ότι αξιολογεί με ακρίβεια και ταχύτητα τη λειτουργική κατάσταση του περιφερικού νεύρου ή νεύρων ή τον κίνδυνο τραυματισμού.

Σύμφωνα με τον κ. Φανδρίδη, όταν εκτελείται από κατάλληλο εκπαιδευμένο προσωπικό, ο IONM μπορεί να επιτύχει τα ακόλουθα:

1) Προσδιορισμό μη φυσιολογικών νεύρων ή συγκεκριμένων περιοχών ανωμαλίας μέσα σε ένα νεύρο.

2) Προσδιορισμό της σοβαρότητας του τραυματισμού των νεύρων.

3) Εντοπισμό του νευρικού ιστού.

4) Παρέχει προειδοποίηση για πιθανό τραυματισμό ενός νεύρου.

5) Βοηθά στον προσδιορισμό της καταλληλότερης χειρουργικής θεραπείας, όπως αποσυμπίεση, νευρόλυση ή εκτομή νευρώματος.

6) Παρέχει προγνωστικές πληροφορίες.

7) Βελτιώνει την ασφάλεια των ασθενών.

Στον τομέα της Επανορθωτικής Μικροχειρουργικής, όπως επισημαίνει ο Σπυρίδων Σταυριανός, πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Επανορθωτικής Μικροχειρουργικής (ΕΕΕΜ), «παρουσιάστηκαν άκρως ενδιαφέροντα θέματα πλαστικής χειρουργικής όπως η μικροχειρουργική αντιμετώπιση της αποκατάστασης του μαστού μετά από μαστεκτομή και η σουπερμικροχειρουργική αντιμετώπιση του λεμφοιδήματος και των νευρικών εγκεφαλικών συζυγιών, καθώς και η μικροχειρουργική μεταμόσχευση προσώπου και ακρών.

Παράλληλα αναπτύχθηκαν θέματα μικροχειρουργικών μεταμοσχεύσεων χειρουργικής ογκολογίας κεφαλής και τραχήλου, σαρκωμάτων μαλακών μορίων, αποκαταστάσεων πυελικού εδάφους, καθώς και θέματα συγγενών ανωμαλιών και εγκαυμάτων.

Στους τομείς αυτούς έχει αποκτηθεί τεράστια εμπειρία από τους ιατρούς της χώρας μας οι οποίοι απέδειξαν στο Συνέδριο ότι δεν χρειάζεται πλέον οι Έλληνες ασθενείς να καταφεύγουν στο εξωτερικό»

Πηγη: https://www.healthreport.gr

Σειρά επαφών με υπηρεσιακούς παράγοντες του φαρμάκου αλλά και του ΕΟΠΥΥ ξεκίνησε ο νέος υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης αφγού τα φάρμακα και το clawback είναι ψηλά στην ατζέντα του.

Ο Άδωνις Γεωργιάδης σύμφωνα με πληροφορίες του HealthReport.gr επιδιώκει να λύσει άμεσα το θέμα με τις υποχρεωτικές επιστροφές (clawback) των φαρμακευτικών εταιρειών, αφού και το Μαξίμου επιθυμεί διακαώς να λήξει το θέμα που ταλανίζει τον κλάδο.

Να σημειωθεί ότι και το προηγούμενο διάστημα οι εκπρόσωποι των φαρμακευτικών εταιρειών διατύπωναν την αγωνία τους σε υψηλόβαθμα κυβερνητικά στελέχη αλλά και στο Μέγαρο Μαξίμου, για την άμεση επίλυση του προβλήματος και την εφαρμογή μίας νέας φαρμακευτικής πολιτικής που θα φέρει ισορροπία στην αγορά.

Η καθυστέρηση που σημειώθηκε για αλλαγές στον τομέα του φαρμάκου προκάλεσε αναταράξεις στον κλάδο ενώ πολλές εταιρείες λόγω των μεγάλων επιστροφών που μαζί με τις εκπτώσεις φθάνουν και το 70%, είχαν διαμηνύσει στην κυβέρνηση ότι θα αποσύρουν τα φάρμακά τους ή ότι δεν θα εισάγουν νέες καινοτόμες θεραπείες.

Άδωνις Γεωργιάδης: Νέα μέτρα στα φάρμακα

Τον χαμένο αυτόν χρόνο θα επιχειρήσει να κερδίσει ο νέος υπουργός Υγείας, ώστε να επιλυθεί το ζήτημα.

Έγκυρες πηγές του HealthReport.gr αναφέρουν ότι η ηγεσία του υπουργείου Υγείας προτίθεται να εφαρμόσει πλήρως τα θεραπευτικά πρωτόκολλα αλλά και να εφαρμόσει νέους κόφτες στη συνταγογράφηση ώστε να περιορισθεί η υπέρβαση της προϋπολογισθείσας φαρμακευτικής δαπάνης.

Πάντως η κυβέρνηση και με τη νέα ηγεσία του υπουργείου Υγείας προτίθεται να συνεχίσει να στηρίζει τις ελληνικές φαρμακοβιομηχανίες γεγονός που επιβεβαίωσε και ο Άδωνις Γεωργιάδης. Σε τηλεοπτική του συνέντευξη ανέφερε χαρακτηριστικά:

«Η φαρμακοβιομηχανία ήδη έχει ωφεληθεί τα 4 χρόνια της κυβερνήσεώς μας από το επενδυτικό clawback. Το επενδυτικό clawback, δηλαδή η επιστροφή χρημάτων στη βιομηχανία που κάνει επενδύσεις που κατά κύριο λόγο πάει σε επενδύσεις στην Ελλάδα, ήταν ένας από τους πρώτους νόμους που ψήφισα ως Υπουργός Ανάπτυξης και Επενδύσεων, τον Σεπτέμβριο του 2019. Είναι ο νόμος μέσω του οποίου έγινε και η επένδυση της Pfizer στη Θεσσαλονίκη, λέω ένα παράδειγμα», είπε ο Άδωνις Γεωργιάδης.

«Στηρίζουμε την ελληνική φαρμακοβιομηχανία, δίνει μεγάλη προστιθέμενη αξία στην ελληνική οικονομία. Το 1 ευρώ που δαπανάται εκεί επιστρέφει 3 ευρώ στην ελληνική οικονομία, έχει μεγάλο πολλαπλασιαστή.

Έχουν πολύ μεγάλες εξαγωγές, οι ελληνικές φαρμακευτικές επιχειρήσεις. Η PHARMATEN κυρίως εξάγει, η ΔΕΜΟΣ κυρίως εξάγει, η ΕΛΠΕΝ κυρίως εξάγει. Μιλάμε για επιχειρήσεις που εξάγουν εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ στο εξωτερικό σε πάνω από 100 χώρες στον κόσμο. Το ελληνικό φάρμακο να ξέρετε έχει πολύ καλή φήμη στο εξωτερικό. Και ασφαλώς και τους υποστηρίζουμε» κατέληξε μεταξύ άλλων.

Πηγη: https://www.healthreport.gr

Διακήρυξη του ανοικτού συνεδρίου φορέων πρόληψης και απεξάρτησης
Με αφορμή την απόφαση της Υπουργείου για τη δημιουργία φορέα με την επωνυμία Εθνικός Οργανισμός Πρόληψης και Αντιμετώπισης των Εξαρτήσεων (ΕΟΠΑΕ), επιστήμονες, εργαζόμενοι και συλλογικότητες του πεδίου της Πρόληψης των Εξαρτήσεων και της Απεξάρτησης πραγματοποίησαν τον Δεκέμβριο στην Αθήνα το Ανοικτό συνέδριο φορέων πρόληψης και απεξάρτησης με θέμα «H αντιμετώπιση της εξάρτησης στην Ελλάδα: Χθες, σήμερα, αύριο». Στη διακήρυξη των φορέων που ακολούθησε μετά το πέρας του Συνεδρίου, τονίζεται ότι «οι άνθρωποι με πρόβλημα εξάρτησης, όσο κι αν έχουν κοινά χαρακτηριστικά, δεν είναι ίδιοι μεταξύ τους και τα προγράμματα πρόληψης και θεραπείας οφείλουν να είναι διαφορετικά και να προσαρμόζουν τις παρεμβάσεις τους στις ιδιαίτερες ανάγκες του καθένα και της καθεμιάς. Αυτό αποτελεί σήμερα κατάκτηση της χώρας μας, χάρη στον πλουραλισμό των δημόσιων προγραμμάτων πρόληψης και θεραπείας, τα οποία καλύπτουν ευρύ φάσμα υπηρεσιών: από τα προγράμματα πρόληψης, την έγκαιρη παρέμβαση και τα «στεγνά» προγράμματα ψυχοκοινωνικής απεξάρτησης μέχρι τη μείωση της βλάβης και τα προγράμματα υποκατάστασης. Αυτό είναι που εξασφαλίζει το σημερινό συνεχές της φροντίδας με ορίζοντα την κοινωνική ένταξη, την κοινωνική αλληλεγγύη, την καταπολέμηση του στίγματος και του κοινωνικού αποκλεισμού, της αντίληψης, κυρίως, ότι η εξάρτηση είναι δρόμος χωρίς επιστροφή. Σήμερα, οι γενικευμένες αλλαγές στην παραγωγή, στη διακίνηση, στη χρήση και στην εξάρτηση από ψυχοδραστικές ουσίες, οι μεταβολές στο προφίλ όσων αντιμετωπίζουν πρόβλημα εξάρτησης, οι νέες συνθετικές ουσίες, επιβάλλουν έρευνα, αξιολόγηση, εποπτεία, εκπαίδευση, ώστε να ενισχυθεί το σύστημα παροχής υπηρεσιών πρόληψης και θεραπείας της απεξάρτησης. Απαιτούν επεξεργασία νέων απαντήσεων και συνέργειες. Μπροστά σε αυτές τις προκλήσεις η κυβέρνηση αποφασίζει τη διάλυση του υπάρχοντος δικτύου υπηρεσιών πρόληψης και απεξάρτησης, καταργώντας τις υπάρχουσες δομές και υπηρεσίες. Καταργούνται το ΚΕΘΕΑ, ο ΟΚΑΝΑ, και τα προγράμματα απεξάρτησης του ΕΣΥ, και αντικαθίστανται από έναν αθηνοκεντρικό και υδροκέφαλο φορέα με την επωνυμία Εθνικός Οργανισμός Πρόληψης και Αντιμετώπισης των Εξαρτήσεων. Η παρέμβαση αυτή διαλύει ένα δίκτυο με παγκόσμια εύσημα, του οποίου τα θεραπευτικά αποτελέσματα είναι από τα καλύτερα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το οποίο στελεχώνεται από επιστημονικό και διοικητικό προσωπικό πολύ υψηλού επιπέδου και ευρύτατης εμπειρίας. Και όλα αυτά σε μια χώρα η οποία, χάρη και στη συμβολή των Κέντρων Πρόληψης των Εξαρτήσεων και Προαγωγής της Ψυχοκοινωνικής Υγείας, έχει από τα μικρότερα ποσοστά εισόδου στη χρήση ναρκωτικών ουσιών στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Με τον ΕΟΠΑΕ η ανθρωποκεντρική προσέγγιση, που μέχρι σήμερα χαρακτήριζε τις υπηρεσίες πρόληψης και θεραπείας στη χώρα μας, εκπίπτει σε κλινοκεντρική και νοσοκομιοποιημένη διαχείριση…». Το σώμα του Ανοικτού Συνεδρίου Φορέων Πρόληψης και Απεξάρτησης ομόφωνα ζητά την απόσυρση του σχεδίου νόμου για τον ΕΟΠΕΑκαι την έναρξη ενός ουσιαστικού εθνικού διαλόγου για την αντιμετώπιση των εξαρτήσεων στη χώρα μας στο πλαίσιο ενός δημόσιου και δωρεάν πλέγματος υπηρεσιών πρόληψης και θεραπείας.

Πηγη:HealthDaily

Και σε δομές ευάλωτων ομάδων
«Η υγιεινή των χεριών, ο συστηματικός αερισμός κλειστών χώρων, ο περιορισμός επαφών με ευάλωτα άτομα, η πραγματοποίηση διαγνωστικών ελέγχων καθώς και η συνεχής χρήση μάσκας ειδικά σε χώρους με συνωστισμό παραμένουν τα ενδεικνυόμενα μέτρα πρόληψης των ιογενών λοιμώξεων του αναπνευστικού» επισημαίνει σε ανακοίνωση του ο Ιατρικός Σύλλογος Θεσσαλονίκης. Ο πρόεδρος του συλλόγου Νίκος Νίτσας προσθέτει ότι «τα Μέσα Ατομικής Προστασίας (ΜΑΠ) τόσο για τους γιατρούς και εργαζόμενους στην υγεία, όσο και για το γενικό πληθυσμό είναι απαραίτητα ακόμη περισσότερο, πριν και μετά, τις εορταστικές περιόδους». Ο ιός επανήλθε δριμύτερος λόγω της μακράς περιόδου ύφεσης αλλά και της εμφάνισης νέας υποπαραλλαγής, πιο μεταδοτικής, όπως αποδεικνύεται από το διπλασιασμό του ιικού φορτίου στα λύματα της Θεσσαλονίκης. Όπως είπε ο κ. Νίτσας απαντώντας σε σχετικές ερωτήσεις «οι συνάνθρωποι μας, κυρίως με υποκείμενα προβλήματα και κάποιας ηλικίας, δεν πρέπει να χαλαρώνουν. Ο ΙΣΘ πολλές φορές έχει τονίσει ότι ο ιός είναι εδώ και οφείλουμε ως ιατρική κοινότητα να το υπενθυμίζουμε συνεχώς». Οι δε γιατροί τόσο του ΕΣΥ όσο και του ιδιωτικού τομέα βρίσκονται σε εγρήγορση και ζητούν «καλύτερο συντονισμό στα μέτρα προστασίας των δομών υγείας, με περισσότερους ελέγχους και λιγότερες επισκέψεις συγγενών και φίλων σε θαλάμους». Συμπερασματικά τονίζει ο πρόεδρος του ΙΣΘ Νίκος Νίτσας «καθώς η εμβολιαστική κάλυψη για τη νόσο covid19 και τη γρίπη των ευπαθών ομάδων παραμένει χαμηλή, η χρήση της μάσκας κρίνεται άκρως επιβεβλημένη».

Πηγη:HealthDaily

Επιστολή στη διοίκηση του ΕΟΠΥΥ
Επιστολή προς την διοικήτρια του ΕΟΠΥΥ Θεανώ Καρποδίνη, απέστειλε το Συντονιστικό Όργανο Φορέων ΠΦΥ, αιτούμενο την κατάργηση τουλάχιστον του 50% προηγούμενων οφειλών clawback. Μεταξύ άλλων στην εν λόγω επιστολή αναφέρονται τα εξής: «Μέχρι να φθάσουμε στην οριστική κατάργηση του clawback, ζητάμε και πάλι τη στήριξή σας, όπως έμπρακτα κάνατε τον προηγούμενο μήνα με το να μη παρακρατήσετε προκαταβολή για το claw back, προκειμένου να αποφευχθεί η σύντομη χρεοκοπία πολλών ιατρικών εργαστηρίων. Κοινό αίτημά μας είναι η παραγραφή τουλάχιστον κατά 50% των παλιών καταλογισμών clawback και η ενίσχυση του τρέχοντος προϋπολογισμού του ΕΟΠΥΥ ώστε να μην υπάρξει παρακράτηση προκαταβολής του clawback για τους επόμενους μήνες, δεδομένου ότι η οικονομική κατάσταση για το σύνολο των μικρών και μικρομεσαίων εργαστηρίων είναι οδυνηρή. Είναι βέβαιο ότι για πολλά εργαστήρια, αν και επιθυμούν να είναι συνεπείς στις υποχρεώσεις τους, θα καταστεί αδύνατον να πληρώσουν τους επόμενους μήνες τη μισθοδοσία του προσωπικού τους, τις ασφαλιστικές εισφορές, τα αναλώσιμα φάρμακα, τη συντήρηση του ιατρικού εξοπλισμού, τους λογαριασμούς ενέργειας και τα λοιπά πάγια έξοδα, δεδομένου ότι, όπως προαναφέραμε, τα ιατρικά διαγνωστικά εργαστήρια βρίσκονται μπροστά στην απειλή του οριστικού λουκέτου».

Πηγη:HealthDaily

Η νέα μελέτη διεξήχθη σε 2 ακαδημαϊκά νοσοκομεία στην Κοπεγχάγη και περιελάμβανε ασθενείς με covid-19 που νοσηλεύτηκαν μεταξύ 1ης Μαρτίου 2020 και 31ης Μαρτίου 2021.

Η υγεία του εγκεφάλου είναι πολύ πιθανό να επηρεάζεται έπειτα από νοσηλεία για την covid-19. Ωστόσο, δεν υπήρχαν μακροχρόνιες προοπτικές μελέτες με τις αντίστοιχες ομάδες ελέγχου.

Η Καθηγήτρια Επιδημιολογίας και Προληπτικής Ιατρικής της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ Θεοδώρα Ψαλτοπούλου, η Βιολόγος Παναγιώτα Ζαχαράκη και ο Ιατρός Γιάννης Ντάνασης, συνοψίζουν τα δεδομένα που δημοσιεύθηκαν στα τέλη Δεκεμβρίου 2023 από το έγκριτο διεθνές περιοδικό JAMA, ώστε να αξιολογηθεί αν οι μακροπρόθεσμες γνωστικές, νευρολογικές ή ψυχιατρικές διαταραχές μεταξύ των ασθενών που νοσηλεύτηκαν για covid-19 διαφέρουν από αυτές μεταξύ ασθενών που νοσηλεύτηκαν για άλλες ιατρικές καταστάσεις παρόμοιας σοβαρότητας και από υγιή άτομα.

Τα ευρήματα της μελέτης

Αυτή η προοπτική μελέτη με τις αντίστοιχες ομάδες ελέγχου διεξήχθη σε 2 ακαδημαϊκά νοσοκομεία στην Κοπεγχάγη της Δανίας. Η ομάδα μελέτης περιελάμβανε ασθενείς με covid-19 που νοσηλεύτηκαν μεταξύ 1ης Μαρτίου 2020 και 31ης Μαρτίου 2021.

Οι ομάδες ελέγχου αποτελούνταν από ασθενείς που νοσηλεύτηκαν για πνευμονία, έμφραγμα του μυοκαρδίου ή ασθένεια που απαιτούσε εντατική θεραπεία (εξαιρουμένων των περιπτώσεων covid-19) μεταξύ 1ης Μαρτίου 2020, και στις 30 Ιουνίου 2021, και υγιή άτομα με αντιστοιχία ηλικίας και φύλου. Η περίοδος παρακολούθησης ήταν 18 μήνες. Οι συμμετέχοντες αξιολογήθηκαν μεταξύ 1ης Νοεμβρίου 2021 και 28ης Φεβρουαρίου 2023.

Ο πρωταρχικός στόχος ήταν η αξιολόγηση της συνολικής γνωστικής λειτουργίας, που πραγματοποιήθηκε από μία ευρέως κοινή διαγνωστική κλίμακα μεταξύ των ψυχιάτρων (Screen for Cognitive Impairment in Psychiatry – SCIP) καθώς και από ένα παρόμοιας φύσης διαγνωστικό τεστ (Montreal Cognitive Assessment – MoCA). Τα δευτερεύοντα αποτελέσματα αφορούσαν την εκτελεστική λειτουργία, το άγχος, τα καταθλιπτικά συμπτώματα καθώς και τα νευρολογικά ελλείμματα.

Η μελέτη περιελάμβανε 345 συμμετέχοντες, συμπεριλαμβανομένων 120 ασθενών με covid-19 (μέση ηλικία 60,8 έτη, 70 άνδρες), 125 νοσηλευόμενων ατόμων στην ομάδα ελέγχου (μέση ηλικία 66 έτη, 73 άνδρες) και 100 υγιών ατόμων (μέση ηλικία 62,9 έτη, 46 άνδρες).

Οι ασθενείς με covid-19 βρίσκονταν σε χειρότερη γνωστική κατάσταση από τα υγιή άτομα στην ομάδα ελέγχου (εκτιμώμενη μέση βαθμολογία SCIP, 59,0 έναντι 68,8 · εκτιμώμενη μέση βαθμολογία MoCA, 26,5 έναντι 28,2) αλλά όχι από τους νοσηλευόμενους στην ομάδα ελέγχου (μέση βαθμολογία SCIP, 61,6· μέση βαθμολογία MoCA, 27,2). Οι ασθενείς με covid-19 είχαν επίσης χειρότερες επιδόσεις από τα υγιή άτομα σε όλες τις άλλες ψυχιατρικές και νευρολογικές αξιολογήσεις. Ωστόσο, εκτός από την εκτελεστική δυσλειτουργία, η υγεία του εγκεφάλου των ασθενών με covid-19 δεν ήταν περισσότερο διαταραγμένη συγκριτικά με τους νοσηλευόμενους ασθενείς στην ομάδα ελέγχου. Αυτά τα αποτελέσματα παρέμειναν σταθερά σε μεγάλου εύρους ευαισθησίας αξιολογήσεις.

Η προοπτική μελέτη δηλώνει ότι η υγεία του εγκεφάλου μετά την covid-19 διαταράσσεται, αλλά, συνολικά, όχι περισσότερο από την υγεία του εγκεφάλου ασθενών από ομάδες (χωρίς covid-19) με παρόμοια σοβαρότητα νόσου. Οι μακροχρόνιες συσχετίσεις με την υγεία του εγκεφάλου μπορεί να μην είναι συγκεκριμένες για την covid-19, αλλά σχετίζονται με τη συνολική σοβαρότητα της νόσου και τη νοσηλεία.

Πηγη: https://www.oloygeia.gr/

Η διαβητική καρδιοπάθεια είναι από τα σημαντικότερα υγειονομικά προβλήματα στις δυτικού τύπου κοινωνίες. Κατά το τελευταίο ήμισυ του προηγούμενου αιώνα παρατηρήθηκε δραματική αύξηση του επιπολασμού της παχυσαρκίας, της ινσουλινοαντίστασης και του έκδηλου διαβήτη, που οδήγησε σε αύξηση της στεφανιαίας νόσου και της καρδιακής ανεπάρκειας.

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Πέντε διοικητικές περιφέρειες της Ισπανίας ανακοίνωσαν την επαναφορά της υποχρεωτικής χρήσης μάσκας στις υγειονομικές εγκαταστάσεις, έπειτα από τη σημαντική αύξηση των κρουσμάτων COVID-19 και γρίπης την περίοδο των εορτών.

Ηπεριφέρεια της Βαλένθια είδε τον ρυθμό των λοιμώξεων του αναπνευστικού συστήματος να αυξάνεται στα 1.501 κρούσματα ανά 100.000 κατοίκους το διάστημα μεταξύ 26ης Δεκεμβρίου και 1ης Ιανουαρίου, το δεύτερο υψηλότερο φορτίο στη χώρα για αυτήν εβδομάδα, μετά την Καστίλλη Λα Μάντσα.

Οι επικεφαλής των υγειονομικών αρχών στη Βαλένθια συνέστησαν στους πολίτες που παρουσιάζουν συμπτώματα, όπως και στους επαγγελματίες της υγείας, και στους συγγενείς και φίλους στις αίθουσες αναμονής να φορούν μάσκες για το άμεσο μέλλον.

Άφησαν, επίσης, ανοικτό το ενδεχόμενο ο κανόνας αυτός να επεκταθεί σε άλλους τομείς, όπου συγκεντρώνονται ευπαθείς ομάδες.

Η γειτονική Καταλονία έδωσε εντολή για τη χρήση μάσκας στα υγειονομικά κέντρα, ενώ η Αραγονία εξέδωσε την ίδια οδηγία για το βόρειο τμήμα της, προσθέτοντας πως απευθύνει «ισχυρή σύσταση» οι εργαζόμενοι και οι πολίτες συνολικά να φορούν μάσκες στους δημόσιους χώρους, ειδικά στους κλειστούς.

Η αυτόνομη κοινότητα της Μούρθια, στις βορειοανατολικές ακτές, εισήγαγε επίσης τη χρήση της μάσκας, ενώ στο βορειοδυτικό τμήμα της Ισπανίας, η Γαλικία συνέστησε τη χρήση μάσκας.

Η Ισπανία ήταν μεταξύ των τελευταίων ευρωπαϊκών χωρών που ήραν τα μέτρα για τη χρήση μάσκας μετά την πανδημία COVID-19 και οι πολίτες είχαν την υποχρέωση να τις φορούν στα μέσα μαζικής μεταφοράς έως τον Φεβρουάριο πέρυσι και στα υγειονομικά κέντρα και τα φαρμακεία έως τον Ιούλιο.

Σύμφωνα με την τελευταία επιδημιολογική έκθεση από το Carlos III University Health Institute της Ισπανίας, η γρίπη, η COVID-19 και ο Αναπνευστικός Συγκυτιακός Ιός (RSV) κυκλοφορούν ευρέως στις κοινότητες, με τη γρίπη να επικρατεί, ενώ υπάρχει μεγαλύτερη πιθανότητα νοσηλείας για τα μωρά και τους ηλικιωμένους.

Την τελευταία εβδομάδα του Δεκεμβρίου, 953 κρούσματα ανά 100.000 κατοίκους καταγράφηκαν στα κέντρα πρωτοβάθμιας υγείας στη χώρα με οξείες αναπνευστικές νόσους, σε σύγκριση με 922 μία εβδομάδα πριν, ενώ τα ποσοστά νοσηλείας κατέγραψαν απότομη αύξηση σε σύγκριση με τον προηγούμενο χρόνο.

Το υπουργείο Υγείας της χώρας κάλεσε σε συνάντηση τις περιφερειακές υγειονομικές αρχές και, όπως μεταδίδουν ισπανικά ΜΜΕ, θα προτείνει την εισαγωγή υποχρεωτικών μέτρων σε όλη τη χώρα την επόμενη εβδομάδα.

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Η αϋπνία αφορά το 10-20% του ενήλικου πληθυσμού στην Ευρώπη, με τα ποσοστά να την κατατάσσουν στην πιο συχνή διαταραχή ύπνου

Η αϋπνία είναι μια διαταραχή ύπνου όπου οι άνθρωποι δυσκολεύονται να αποκοιμηθούν ή να παραμείνουν κοιμισμένοι. Μερικά άτομα έχουν και τα δύο προβλήματα, ενώ άλλα μπορεί να έχουν επίσης πρωινό ξύπνημα, όπου δεν μπορούν να επιστρέψουν στον ύπνο τους αφού ξυπνήσουν νωρίτερα από το επιθυμητό.
Αυτές οι δυσκολίες ύπνου κατά τη διάρκεια της νύχτας συνδυάζονται με σημαντικά προβλήματα κατά τη διάρκεια της ημέρας, τα οποία επηρεάζουν την ικανότητα του ατόμου να λειτουργεί όσο το δυνατόν καλύτερα. Κόπωση, χαμηλή διάθεση ή ευερεθιστότητα και προβλήματα με την προσοχή ή τη συγκέντρωση είναι συνήθεις ημερήσιες συνέπειες της αϋπνίας.

Για να γίνει η διάγνωση «διαταραχή αϋπνίας», αυτές οι δυσκολίες πρέπει να είναι παρούσες αρκετές φορές μέσα στην εβδομάδα σε διάστημα τουλάχιστον 3 μηνών (χρόνια αϋπνία).

Η αϋπνία είναι μια πολύ συχνή διαταραχή (10-20% του ενήλικου πληθυσμού στην Ευρώπη), με ποσοστά που την κατατάσσουν στις πιο συχνές διαταραχές, ενώ είναι η πιο συχνή διαταραχή ύπνου. Οι γυναίκες έχουν υψηλότερο κίνδυνο να αναπτύξουν αϋπνία, ενώ τα ποσοστά αυξάνονται με την πάροδο της ηλικίας. H αϋπνία μπορεί να αγγίξει εργαζόμενους σε όλα τα επαγγέλματα και βαθμίδες. Άτομα που χαρακτηρίζονται από τελειομανία, αγχώδη προσωπικότητα και που υπόκεινται σε υψηλό και χρόνιο στρες, έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να αναπτύξουν χρόνια αϋπνία.

Πολλοί ασθενείς με αϋπνία υποφέρουν από κάποια άλλη ψυχική διαταραχή, όπως κατάθλιψη και αγχώδη διαταραχή, αλλά και από σωματικές διαταραχές, όπως διαβήτης, καρδιαγγειακές παθήσεις, χρόνιοι πόνοι. Μεγάλο ποσοστό συννοσηρότητας επίσης παρατηρείται μεταξύ αϋπνίας και άλλων διαταραχών ύπνου, όπως η διαταραχή απνοιών στον ύπνο και το σύνδρομο των ανήσυχων ποδιών. Ανεξαρτήτως της παρουσίας ή μη άλλων ασθενειών, η «διαταραχή αϋπνίας» θεωρείται πια ως μια ανεξάρτητη διάγνωση στην σύγχρονη ιατρική, και όχι απλά ως ένα δευτερογενές σύμπτωμα μιας άλλης νόσου.

Οι σωρευτικές μακροπρόθεσμες επιπτώσεις της αϋπνίας έχουν συσχετιστεί με ένα ευρύ φάσμα επιβλαβών συνεπειών για την υγεία, συμπεριλαμβανομένου του αυξημένου κινδύνου υπέρτασης, διαβήτη, παχυσαρκίας, κατάθλιψης, καρδιακής προσβολής και εγκεφαλικού.

Οι νέες κατευθυντήριες γραμμές για τη θεραπεία

Σύμφωνα με τις τελευταίες ευρωπαϊκές κατευθυντήριες γραμμές (guidelines) (Riemann et al. 2023), στις οποίες συμμετείχα ως συγγραφέας, η γνωσιακή-συμπεριφορική θεραπεία (CBT-I) συνιστάται ως θεραπεία πρώτης γραμμής για τη χρόνια αϋπνία σε ενήλικες οποιασδήποτε ηλικίας (συμπεριλαμβανομένων ασθενών με συννοσηρότητες).

Το CBT-I παρέχεται συνήθως ως θεραπεία πολλαπλών συστατικών που περιλαμβάνει ψυχοεκπαίδευση (συμπεριλαμβανομένης της υγιεινής του ύπνου), θεραπεία χαλάρωσης, θεραπεία περιορισμού ύπνου (SRT), θεραπεία ελέγχου ερεθίσματος (SCT) και διάφορες γνωσιακές θεραπευτικές στρατηγικές. Αυτές οι θεραπείες χορηγούνται κατά τη διάρκεια τεσσάρων με οκτώ συνεδριών θεραπείας από πιστοποιημένους επαγγελματίες υγείας (κυρίως κλινικοί ψυχολόγοι/ψυχίατροι/ψυχοθεραπευτές).

Όταν η γνωσιακή-συμπεριφορική θεραπεία για την αϋπνία δεν είναι επαρκώς αποτελεσματική, μπορεί να προσφερθεί μια φαρμακολογική παρέμβαση (π.χ. με βενζοδιαζεπίνες, αγωνιστές του υποδοχέα των βενζοδιαζεπινών ή και χαμηλής δόσης ηρεμιστικά αντικαταθλιπτικά) για τη βραχυπρόθεσμη θεραπεία της αϋπνίας (≤ 4 εβδομάδες). Σε ορισμένες μόνο περιπτώσεις μπορεί να υπάρξει μακροχρόνια θεραπεία με αυτές τις ουσίες, λαμβάνοντας υπόψη τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα μιας τέτοιας θεραπείας.

Η μελατονίνη παρατεταμένης αποδέσμευσης μπορεί να χρησιμοποιηθεί για έως και 3 μήνες σε ασθενείς ≥ 55 ετών. Αντιθέτως τα αντιισταμινικά και αντιψυχωσικά φάρμακα, η μελατονίνη ταχείας αποδέσμευσης και η φυτοθεραπεία δεν συνίστανται για τη θεραπεία της χρόνιας αϋπνίας. Τέλος η φωτοθεραπεία και η άσκηση μπορεί να είναι χρήσιμα ως συμπληρωματικές θεραπείες στη γνωσιακή- συμπεριφορική θεραπεία για την αϋπνία.

Πρέπει να τονιστεί ότι όλα τα υπνωτικά φάρμακα είναι συμπτωματική θεραπεία και τα συμπτώματα αϋπνίας τυπικά επανέρχονται μετά τη διακοπή αυτών των ουσιών. Ως εκ τούτου, όσον αφορά τη μακροχρόνια θεραπεία, μέχρι αυτό το σημείο, τα επιστημονικά στοιχεία παραμένουν ανεπαρκή για να δώσουν γενική θετική σύσταση για οποιοδήποτε φάρμακο πέραν των 4 ή 12 εβδομάδων (ανάλογα με τον τύπο του φαρμάκου που χρησιμοποιείται). Εξάλλου, ο κίνδυνος εξάρτησης (ψυχολογικής ή σωματικής) σε αυτά τα φάρμακα σε χρόνια χρήση (≥ 4 εβδομάδες) είναι υψηλός.

Από την άλλη μεριά, η σύγκριση της γνωσιακής-συμπεριφορικής θεραπείας (CBT-I) με οποιοδήποτε φαρμακολογική θεραπεία για την αϋπνία κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η CBT-I είναι ανώτερη από τη φαρμακολογική θεραπεία. Ένα σημαντικό πλεονέκτημα της CBT-I έναντι της φαρμακολογικής θεραπείας είναι η βιωσιμότητα της θεραπείας — σε αντίθεση με τη φαρμακοθεραπεία όπου τα συμπτώματα συχνά επανέρχονται μετά τη διακοπή της θεραπείας, δεν έχει αναφερθεί τέτοιο φαινόμενο για την CBT-I. Επιπλέον, όπως υποδεικνύεται από τα στοιχεία, τα θετικά αποτελέσματα της CBT-I φαίνεται να είναι σταθερά με την πάροδο του χρόνου (παρακολούθηση έως και 10 χρόνια) και μόνο σταδιακά εξασθενούν.

Η επίπτωση της πανδημίας 

Οι επιστημονικές μελέτες υποδηλώνουν ότι η πανδημία  COVID-19 συνδέεται με σημαντική αύξηση των συμπτωμάτων αϋπνίας. Αυτό θεωρείται κάπως αναμενόμενο, αφού ο ύπνος είναι μια λειτουργία πολύ ευαίσθητη στην παρουσία στρεσογόνων παραγόντων. Μελέτες επιπολασμού σε διάφορες χώρες δείχνουν ότι τα ποσοστά αϋπνίας αυξάνονται στον γενικό πληθυσμό με την πάροδο του χρόνου. Εκτός από το μεγάλο προσωπικό βάρος που μια τέτοια ασθένεια προκαλεί, παρατηρείται αυξημένο κόστος για τις υπηρεσίες υγειονομικής περίθαλψης και για την κοινωνία γενικότερα (π.χ. μειωμένη παραγωγικότητα στην εργασία).

Παρότι υπάρχουν αποτελεσματικές θεραπείες (π.χ., CBT-I), λιγότερο από 30% όσων πάσχουν από αϋπνία έχουν ζητήσει ποτέ ιατρική βοήθεια. Μια γενική ευαισθητοποίηση γύρω από την αϋπνία και την αντιμετώπισή της από τους επαγγελματίες υγείας, αλλά και από τον γενικό πληθυσμό, είναι πιο αναγκαία από ποτέ. Η εκπαίδευση περισσοτέρων θεραπευτών στην γνωσιακή-συμπεριφορική θεραπεία είναι απαραίτητη για να καλυφθούν οι ανάγκες ενός πληθυσμού που πάσχει από μια νόσο τόσο συχνή.

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Ο διαβήτης θέτει μοναδικές προκλήσεις για τους εφήβους, επηρεάζοντας τη σωματική τους υγεία, τις καθημερινές ρουτίνες, τις κοινωνικές αλληλεπιδράσεις και τη συναισθηματική τους ευεξία.

Ο διαβήτης, μια χρόνια πάθηση που χαρακτηρίζεται από αυξημένα επίπεδα σακχάρου στο αίμα, μπορεί να έχει σημαντικό αντίκτυπο στους εφήβους, τόσο σωματικά όσο και συναισθηματικά. Ενώ ο διαβήτης δεν είναι αποκλειστικός για καμία ηλικιακή ομάδα, οι προκλήσεις που θέτει η πάθηση μπορεί να είναι ιδιαίτερα τρομακτικές για τους εφήβους που περιηγούνται στην πολυπλοκότητα της εφηβείας.

Ακολουθεί μια ματιά στο πώς ο διαβήτης επηρεάζει τους εφήβους:

Σωματική υγεία: Ο διαβήτης, είτε τύπου 1 είτε τύπου 2, επηρεάζει την ικανότητα του σώματος να ρυθμίζει τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα. Ο μη ελεγχόμενος διαβήτης μπορεί να οδηγήσει σε μια σειρά από προβλήματα σωματικής υγείας για τους εφήβους, όπως κόπωση, συχνοουρία, αυξημένη δίψα και ανεξήγητη απώλεια βάρους. Με την πάροδο του χρόνου, εάν δεν αντιμετωπιστεί σωστά, ο διαβήτης μπορεί να συμβάλει σε πιο σοβαρές επιπλοκές όπως καρδιαγγειακά προβλήματα, νεφρική νόσο και νευρική βλάβη.

Προσαρμογές στον τρόπο ζωής: Η διαχείριση του διαβήτη απαιτεί σημαντικές προσαρμογές στον τρόπο ζωής. Οι έφηβοι με διαβήτη πρέπει να παρακολουθούν προσεκτικά τη διατροφή τους, δίνοντας προσοχή στα είδη και τις ποσότητες των υδατανθράκων που καταναλώνουν. Η τακτική σωματική δραστηριότητα είναι ζωτικής σημασίας, αλλά απαιτεί συντονισμό με τα επίπεδα ινσουλίνης για την πρόληψη των διακυμάνσεων του σακχάρου στο αίμα. Η φαρμακευτική αγωγή, συμπεριλαμβανομένων των ενέσεων ινσουλίνης ή των φαρμάκων από το στόμα, μπορεί να είναι απαραίτητη, προσθέτοντας άλλο ένα επίπεδο πολυπλοκότητας στην καθημερινή ζωή.

Κοινωνικός και συναισθηματικός αντίκτυπος: Η εφηβεία είναι μια περίοδος κοινωνικής ανάπτυξης και αυτοανακάλυψης και η διάγνωση του διαβήτη μπορεί να έχει συναισθηματικές προεκτάσεις. Οι έφηβοι μπορεί να αντιμετωπίσουν αισθήματα απογοήτευσης, απομόνωσης ή ακόμα και δυσαρέσκειας προς τους συνομηλίκους τους που δεν χρειάζεται να αντιμετωπίσουν τους ίδιους λόγους υγείας. Η διαχείριση του διαβήτη μπορεί να είναι ιδιαίτερα δύσκολη σε κοινωνικές καταστάσεις, καθώς μπορεί να περιλαμβάνει εξηγήσεις διατροφικών περιορισμών, παρακολούθηση των επιπέδων σακχάρου στο αίμα και χορήγηση ινσουλίνης, κάτι που μπορεί να κάνει ορισμένους έφηβους να αισθάνονται αυτοσυνείδητοι.

Ανεξαρτησία και υπευθυνότητα: Η διαχείριση του διαβήτη απαιτεί υψηλό επίπεδο ευθύνης, το οποίο μπορεί να είναι μια σημαντική προσαρμογή για τους εφήβους. Πρέπει να μάθουν να παρακολουθούν τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα τους, να χορηγούν ινσουλίνη ή άλλα φάρμακα και να λαμβάνουν τεκμηριωμένες αποφάσεις σχετικά με τη διατροφή και τη σωματική δραστηριότητα. Η εξισορρόπηση αυτών των ευθυνών ενώ αγωνίζεται για μια αίσθηση ανεξαρτησίας μπορεί να είναι μια μοναδική πρόκληση για τους εφήβους με διαβήτη.

Εκπαιδευτικός αντίκτυπος: Οι απαιτήσεις της διαχείρισης του διαβήτη μπορεί να επηρεάσουν την ικανότητα του εφήβου να επικεντρωθεί στις ακαδημαϊκές ευθύνες. Οι διακυμάνσεις στα επίπεδα σακχάρου στο αίμα μπορεί να επηρεάσουν τη γνωστική λειτουργία και τη συγκέντρωση, επηρεάζοντας δυνητικά την ακαδημαϊκή απόδοση. Είναι σημαντικό για τους έφηβους με διαβήτη να συνεργάζονται στενά με τους εκπαιδευτικούς και το σχολικό προσωπικό για να εξασφαλίσουν ένα υποστηρικτικό περιβάλλον.

Κίνδυνος προβλημάτων ψυχικής υγείας: Το άγχος που σχετίζεται με τη διαχείριση μιας χρόνιας πάθησης όπως ο διαβήτης μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο προβλημάτων ψυχικής υγείας όπως το άγχος και η κατάθλιψη στους εφήβους. Η συναισθηματική επιβάρυνση της ζωής με μια κατάσταση που απαιτεί συνεχή προσοχή και επαγρύπνηση μπορεί να είναι σημαντική.

Συμπερασματικά, ο διαβήτης θέτει μοναδικές προκλήσεις για τους εφήβους, επηρεάζοντας τη σωματική τους υγεία, τις καθημερινές ρουτίνες, τις κοινωνικές αλληλεπιδράσεις και τη συναισθηματική τους ευεξία. Η παροχή υποστηρικτικού περιβάλλοντος, εκπαίδευσης και πόρων τόσο για τους εφήβους όσο και για τις οικογένειές τους είναι ζωτικής σημασίας για να βοηθήσει τους εφήβους να περιηγηθούν στις πολυπλοκότητες της ζωής με διαβήτη κατά τη διάρκεια αυτού του κρίσιμου σταδίου ανάπτυξης. Οι τακτικοί ιατρικοί έλεγχοι, η τήρηση των σχεδίων θεραπείας και η ανοικτή επικοινωνία με τους παρόχους υγειονομικής περίθαλψης μπορούν να συμβάλουν στην καλύτερη διαχείριση του διαβήτη στους εφήβους.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/