Την ευαισθητοποίηση των ασφαλισμένων του έναντι της Χρόνιας Αποφρακτικής Πνευμονοπάθειας (ΧΑΠ) επιδιώκει ο ΕΔΟΕΑΠ, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα ΧΑΠ στις 15 Νοεμβρίου.

Σύμφωνα με την Ένωση Πνευμονολόγων Ελλάδας, η ΧΑΠ αποτελεί «μακροχρόνια ασθένεια, που προκαλεί φλεγμονή στους πνεύμονες, κατεστραμμένο ιστό των πνευμόνων και στένωση των αεραγωγών, καθιστώντας δύσκολη την αναπνοή». Αν και μη θεραπεύσιμη, η ΧΑΠ ελέγχεται – πάντοτε με την αρωγή του πνευμονολόγου – με συνέπεια να μην εξελίσσεται. Βασική αιτία της ΧΑΠ είναι το κάπνισμα. Ρόλο, ωστόσο, μπορεί να παίξουν ενδογενείς παράγοντες (έλλειψη ενζύμου), αλλά και εξωγενείς, όπως συγκεκριμένες εργασιακές συνθήκες ή η μόλυνση του περιβάλλοντος.

Τα συμπτώματα της ΧΑΠ είναι κατά κανόνα η δύσπνοια και ο χρόνιος βήχας, με ή χωρίς φλέγμα. Αυτά πρέπει να κινήσουν την υποψία, ώστε να επισκεφθούμε τον πνευμονολόγο και να γίνει η διάγνωση, που διενεργείται αποκλειστικά με τη σπιρομέτρηση. Με την πάροδο του χρόνου, οι νοσούντες μπορεί να εμφανίσουν κόπωση, ανορεξία και απώλεια βάρους. Βασικό χαρακτηριστικό της ασθένειας είναι οι περίοδοι επιδείνωσης των συμπτωμάτων, γνωστές ως παροξύνσεις. Μπορεί να προκληθούν από λοιμώξεις ή έκθεση σε υψηλή ατμοσφαιρική ρύπανση. Τα συμπτώματα της ΧΑΠ επιδεινώνονται με το πέρασμα του χρόνου και οι εξάρσεις δύναται να επιταχύνουν την πρόοδο της νόσου.

Το τετράπτυχο ελέγχου συνίσταται στην παρότρυνση-υποστήριξη του ασθενούς να διακόψει το κάπνισμα, στη μείωση της έκθεσής του σε εξωτερική ατμοσφαιρική ρύπανση, στην εκγύμνασή του και στην πρόληψη των εξάρσεων μέσω του εμβολιασμού. Με την κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή, συνδυαστικά με την παροχή κοινωνικής, ψυχολογικής και πνευματικής υποστήριξης, ο ασθενής βελτιώνεται και η νόσος αναχαιτίζεται.

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Οι ειδικοί αναλύουν τα δεδομενα που συλλέγονται στην πλατφόρμα και εστιάζουν στις παθογένειες αλλά και στις καλές πρακτικές που αναδεικνύονται, ώστε μετά να δρομολογήσουν παρεμβάσεις στα νοσοκομεία

Στην τελική ευθεία βρίσκεται η ένταξη όλων των δημόσιων νοσοκομείων της χώρας στο ψηφιακό σύστημα κατηγοριοποίησης των περιστατικών νοσηλείας, DRG, που υλοποιεί το Κέντρο Τεκμηρίωσης και Κοστολόγησης Νοσοκομειακών Υπηρεσιών – Ελληνικό Ινστιτούτο DRG (ΚΕΤΕΚΝΥ) του υπουργείου Υγείας.

Μέχρι το τέλος Νοεμβρίου αναμένεται να εκδοθεί Υπουργική Απόφαση η οποία θα ενσωματώνει όλες τις δομές του ΕΣΥ στο σύστημα αυτό – σημειώνεται ότι ήδη 39 νοσοκομεία σκανάρονται αδιάκοπα μέσα από τις πλατφόρμες και τους μηχανισμούς που αναπτύσσει και ενεργοποιεί το ΚΕΤΕΚΝΥ. Το επόμενο και πολύ σημαντικό βήμα είναι η χρηματοδότηση των νοσοκομείων να γίνει με βάση το καταγεγραμμενο και ελεγμένο έργο που παράγεται στο ΕΣΥ. Αυτό μεταφράζεται κατά τους ειδικούς σε δικαιότερη κατανομή κονδυλίων στα νοσοκομεία.

H πλήρης άμεση εφαρμογή των DRG έχει τεθεί σε προτεραιότητα από το υπουργείο Υγείας, με τον υπουργό, Μιχάλη Χρυσοχοϊδη να στέλνει το μήνυμα σε όλους τους αποδέκτες στο σύστημα υγείας, με κάθε ευκαιρία.

Το σύστημα Diagnosis Related Groups, DRG, ή Σύστημα Διαγνωστικά Ομοιογενών Ομάδων, όπως αποδίδεται στην ελληνική γλώσσα, ταξινομεί τα νοσοκομειακά περιστατικά σε 1.138 κατηγορίες με βάση συγκεκριμένα κριτήρια, όπως η διάγνωση των ασθενών, η ιατρική πράξη, η διάρκεια νοσηλείας, η τυχόν επανεισαγωγή και άλλα, τροφοδοτώντας συνεχώς ένα ειδικό λογισμικό. Οι ειδικοί, τόσο του ΚΕΤΕΚΝΥ, όσο και του υπουργείου Υγείας όπου έχει συσταθεί ειδική επιτροπή με επικεφαλής τη Γενική Γραμματέα, Λίλιαν Βιλδιρίδη, μελετούν και αναλύουν τα δεδομενα που συλλέγονται και εστιάζουν στις παθογένειες αλλά και στις καλές πρακτικές που αναδεικνύονται, ώστε μετά να δρομολογήσουν παρεμβάσεις.

Τι δείχνει η ψηφιακή διαδρομή των ασθενών

Το ιατρικό προσωπικό των 39 νοσοκομείων της χώρας που έχουν ενταχθεί μέχρι τώρα στο πρόγραμμα του ΚΕΤΕΚΝΥ, μέσω της συμπλήρωσης ειδικής ψηφιακής πλατφόρμας, ακολουθεί ουσιαστικά τη διαδρομή των νοσηλευομένων, από την είσοδό τους στο νοσοκομείο και την καταχώριση στο γραφείο κίνησης μέχρι τις ιατρικές πράξεις στις οποίες θα υποβληθούν και τη φαρμακευτική αγωγή που θα λάβουν και τελικά το εξιτήριό τους. Το τελευταίο ολοκληρώνεται μόνο αν έχουν συμπληρωθεί τα προηγούμενα στάδια της ψηφιακής διαδρομής.

Ο όγκος των στοιχείων που μπορούν να αντληθούν από την εφαρμογή των DRG είναι τεράστιος. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχουν και τα στοιχεία που προκύπτουν από τη νοσηλευτική κίνηση στα νοσοκομεία.

Η υψηλή θνησιμότητα που εντοπίστηκε σε Καρδιολογική κλινική του ΕΣΥ είναι ένα χαρακτηριστικό, πλην θλιβερό παράδειγμα που επικαλέστηκαν χθες οι ειδικοί του ΚΕΤΕΚΝΥ. Διαπιστώθηκε από τα διαθέσιμα data ότι καταγράφεται θνησιμότητα 29%, δηλαδή σχεδόν 1 στους 3 νοσηλευομένους καταλήγει, γεγονός που σήμανε αμέσως συναγερμό στο νοσοκομείο, την Υγειονομική Περιφέρεια και το Υπουργείο. «Τέτοια στοιχεία από τον έλεγχο αξιοποιούνται αμέσως και διερευνάται τι συμβαίνει» εξήγησαν χθες οι επιστήμονες του ΚΕΤΕΚΝΥ.

Ανάλογος συναγερμός χτύπησε σε μεγάλο νοσοκομείο που βρίσκεται εξαρχής συνδεδεμένο με την πλατφόρμα των DRG, σε αυτήν την περίπτωση για τα Επείγοντα που δέχεται. Οπως διαπιστώθηκε από τον έλεγχο σε ποσοστό 8,6% των Επειγόντων περιστατικών δηλώθηκαν αλλαγές στο σύστημα DRG, δηλαδή άλλαξαν άρδην τα δεδομένα που καταγραφονταν από το εισιτήριο έως το εξιτήριο των ασθενών. Τέτοιες αλλαγές αποκαλύπτουν τη γνωστή πρακτική με τα προγραμματισμένα, στις εφημερίες, ραντεβού που κλείνουν γιατροί του ΕΣΥ με πολίτες για επεμβάσεις ώστε να κερδηθεί χρόνος μέσω των Επειγοντων και να διενεργηθουν χειρουργικές επεμβάσεις μη επείγουσες, τα λεγόμενα στη νοσοκομειακή γλώσσα “βαλιτσάκια” καθώς οι ασθενείς προέρχονται με αποσκευές στα Επείγοντα. Μάλιστα, στο μεγάλο νοσοκομείο το σύστημα εδειξε ότι οι αλλαγές σε περιστατικά που εισήχθησαν στα Επείγοντα, στο σύστημα DRG ήταν 2,5 φορές πάνω από τον μέσο όρο των αλλαγών αυτών στο σύστημα. 

Ο έλεγχος στην κίνηση των νοσοκομείων της Κρήτης έδειξε, επίσης, πως όλα καταγράφουν το ίδιο περίπου ποσοστό χειρουργείων, 28%, που είναι προφανώς χαμηλό. Όπως διαπιστώθηκε, τα χειρουργικά περιστατικά καταγράφονται ως παθολογικά (περιστατικά), με το κενό στην καταγραφή να «θολώνει» φυσικά την εικόνα της νοσοκομειακής κίνησης. Πιο στοχευμένη παρακολούθηση έδειξε πως οι χειρουργοί δεν συμπληρώνουν τον κωδικό της ιατρικής πράξης και το πρακτικό χειρουργείου, αμφότερα απαραίτητα. Το κενό συμπληρώθηκε με τη διασύνδεση στο σύστημα του πρακτικού χειρουργείων με την ψηφιακή ενιαία λίστα χειρουργείων.

Αλλάζει η χρηματοδότηση

Τα οκτώ νοσοκομεία της Κρήτης ήταν τα πρώτα που μπήκαν στο πιλοτικό σύστημα ψηφιακής λειτουργίας με το σύστημα DRG υπό τις κατευθυντήριες οδηγίες του ΚΕΤΕΚΝΥ στις αρχές του 2022. Μάλιστα, αυτήν την περίοδο το ΚΕΤΕΚΝΥ ελεγχει ένα προς ένα τα καταχωρημένα περιστατικά – περίπου 166.000 – των νοσοκομείων της Κρήτης. Πρόκειται για ένα πρόγραμμα που υλοποιείται μέσω ΕΣΠΑ και διασταυρώνει τα ποιοτικά στοιχεία των κωδικοποιήσεων. Ο έλεγχος έχει ολοκληρωθεί για περίπου 66.000 περιστατικά.

Μετά την 7η Υγειονομική Περιφέρεια (ΥΠΕ) εντάχθηκαν στο σύστημα DRG τα νοσοκομεία της 3ης ΥΠΕ Μακεδονίας (πλην του «Παπαγεωργίου») καθώς και του Πανεπιστημιακού νοσοκομείου ΑΧΕΠΑ από την 4η ΥΠΕ. Έπειτα, προχώρησε η ένταξη τριών νοσοκομείων της Θεσσαλίας, δύο νοσοκομείων από τη 2η ΥΠΕ (Θριάσιο και νοσοκομείο Σύρου) και άλλων δύο από την 1η ΥΠΕ Αττικής («Ερυθρός Σταυρός» και «Ανδρέας Συγγρός».

Από το επόμενο έτος τα νοσοκομεία της 7ης ΥΠΕ (Κρήτης) και της 3ης ΥΠΕ (Μακεδονίας) θα μπουν σε καθεστώς αποζημίωσης με βάση το παραγόμενο έργο τους, δηλαδή θα αποζημιώνονται βάσει του παραγόμενου έργου τους που παρέχουν και όχι «τυφλά», όπως συμβαίνει σήμερα. Επιπλέον, συζητείται η μεταφορά της χρηματοδότησης των νοσοκομείων στον ΕΟΠΥΥ με το υπουργείο Υγείας να διατηρεί ένα μικρό ποσοστό.

Σύμφωνα με το μοντέλο χρηματοδότησης που ακολουθείται σήμερα στα νοσοκομεία του ΕΣΥ, λαμβάνουν το 40% από τον ΕΟΠΥΥ και το 60% από το υπουργείο Υγείας. Πλέον η κατανομή των ποσών που προϋπολογίζονται θα βασίζεται κατά 80% στον ΕΟΠΥΥ και κατά 20% στο υπουργείο Υγείας. Με άλλα λόγια, όπως ανέφεραν χθες οι επιστήμονες του ΚΕΤΕΚΝΥ, ο ΕΟΠΥΥ ως ασφαλιστικός φορέας που πληρώνει για τις υπηρεσίες υγείας που λαμβάνουν οι ασφαλισμένοι του, θα πληρώνει βάσει των ποσοτικων και ποιοτικών δεδομένων του ΚΕΤΕΚΝΥ.
Δεδομένης της τεράστιας αλλαγής όλοι οι εμπλεκόμενοι φορείς είναι σε συνεργασία, ωστόσο σε πρώτη φάση η κατανομή των κονδυλίων θα παρακολουθείται ανά εξάμηνο ώστε να προσληφθούν τυχόν προβλήματα.

Πηγή: https://www.ygeiamou.gr/

Σήμερα είναι η Παγκόσμια Ημέρα Σακχαρώδη Διαβήτη 14 Νοεμβρίου 2023 και σας παρουσιάζουμε  το  τρίτο κατά σειρά στρογγυλό τραπέζι του αφιερώματος για τον Σακχαρώδη Διαβήτη του healthweb.gr και της διαδικτυακής εκπομπής για την Υγεία Opinion Health και με το οποίο ολοκληρώνεται . Συζητάμε για την  αποτελεσματικότητα των θεραπειών στον Διαβήτη Τύπου 2 με ιατροτεχνολογικά προϊόντα, την  πρόσβαση των Ασθενών και το κόστος για το Εθνικό Σύστημα Υγείας ,με εκλεκτούς καλεσμένους την Διοικήτρια  του ΕΟΠΥΥ Θεανώ Καρποδίνη και  την Δρ.  Βάια Λαμπαδιάρη Καθηγήτρια Παθολογίας-Ενδοκρινολογίας καθώς και τον Επίκουρο Καθηγητή Οικονομικών Υγείας και Αξιολόγησης Τεχνολογιών Υγείας του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής Κώστα Αθανασάκη και τον Πρόεδρο της ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ  Χρήστο Δαραμήλα καθώς και τον  Δέρκο Καλογρίδη – αντιπρόεδρος του ΣΕΙΒ και υπεύθυνος του Τομέα Διαβήτη της Abbott στην Ελλάδα.

Η πρόοδος της τεχνολογίας και  οι ευέλικτοι τρόποι χορήγησης ινσουλίνης, όπως η θεραπεία με στιγμιαία και συνεχή καταγραφή γλυκόζης για την βελτίωση της ρύθμισης του Σακχαρώδη Διαβήτη Τύπου 2  γίνονται όλο και πιο δημοφιλείς,  καθώς βοηθούν  τους ασθενείς στην αυτοδιαχείριση του διαβήτη, αλλά και τους επαγγελματίες υγείας. Συμβάλλουν άμεσα στην καλύτερη ρύθμιση και στην μείωση των επιπλοκών, οι οποίες είναι ένα τεράστιο βάρος για τον ίδιο τον ασθενή, για το κοινωνικό σύνολο, αλλά και  για το Σύστημα Υγείας.  Για το σημαντικό αυτό θέμα συνομιλούμε με εκλεκτούς καλεσμένους:

• Την Διοικήτρια του ΕΟΠΥΥ,  κυρία Θεανώ Καρποδίνη.
• Την Δρ. Βάια Λαμπαδιάρη- Καθηγήτρια Παθολογίας-Ενδοκρινολογίας.
• Τον Κώστα Αθανασάκη- Επίκουρο Καθηγητή Οικονομικών Υγείας και Αξιολόγησης Τεχνολογιών Υγείας του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής,
• Τον Χρήστο Δαραμήλα -Πρόεδρο της ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ,
• Τον Δέρκο Καλογρίδη- Αντιπρόεδρος του ΣΕΙΒ και Υπεύθυνος του Τομέα Διαβήτη της Abbott στην Ελλάδα.

Κύριε  Αθανασάκη, ποιος είναι ο επιπολασμός του Διαβήτη Τύπου 2 στην Ελλάδα;

Ο επιπολασμός του Διαβήτη, ενός βασικού χρόνιου νοσήματος, αυτή την στιγμή εκτιμάται στην χώρα μας ανάμεσα στο 11,5-12%, σύμφωνα με τις τελευταίες διαθέσιμες μελέτες του ενήλικου πληθυσμού. Αυτό σημαίνει ότι περί το 1 εκατομμύριο άνθρωποι στην Ελλάδα έχουν διαγνωστεί με Σακχαρώδη Διαβήτη. Αυτό είναι μια πολύ μεγάλη μεταβολή σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια. Οι αρχικές μετρήσεις που είχαμε την δεκαετία του 1980 υπολόγιζαν το νόσημα περίπου στο 2,5% του πληθυσμού. Η ραγδαία αύξηση που σημειώθηκε τον τοποθετεί πλέον στα βασικά χρόνια νοσήματα. Μην ξεχνάμε ότι ο Διαβήτης, πέραν του επιπολασμού του ως νόσημα από μόνο του, είναι βασικό στοιχείο αυτού που λέμε «σύγχρονης συννοσηρότητας». Δηλαδή συνυπάρχει πολλές φορές με μια σειρά από νοσήματα – με χαρακτηριστικά παραδείγματα την υπέρταση και νοσήματα του κυκλοφορικού.

Κυρία Καρποδίνη, το Μητρώο Διαβήτη του ΕΟΠΥΥ τι πλήθος ασθενών έχει καταγράψει ανά Τύπο και θεραπεία Διαβήτη;

Τα πιο πρόσφατα στοιχεία που έχουμε στη διάθεσή μας καταμετρούν περίπου 1.193.000 ασθενείς, εκ των οποίων οι περίπου 50.000 είναι οι ασθενείς με Διαβήτη Τύπου 1.

Κύριε  Δαραμήλα, ως ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ έχετε  στοιχεία για τον αριθμό των Ατόμων με Διαβήτη Τύπου 2 και ειδικά ανά κατηγορία θεραπείας – με βασική ινσουλίνη, με βασική ταχείας δράσης ινσουλίνη, με δίαιτα & άσκηση;

Τα δεδομένα που έχει η ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ κάθε χρόνο προέρχονται από την Ψηφιακή Διακυβέρνηση – Κοινωνική Ασφάλιση, την ΗΔΙΚΑ, το σημείο αναφοράς της χώρας μας σε σχέση με την καταγραφή των ανθρώπων που λαμβάνουν αγωγές μέσω συνταγών. Έχουμε δεδομένα για το συνολικό πλήθος, αλλά όχι ανά κατηγορία. Τι σημαίνει αυτό; Ότι για το 2023 με βάση τα τελευταία δεδομένα που έχουμε στα χέρια μας και όπως ανέφερε ήδη η Διοικήτρια του ΕΟΠΥΥ, το σύνολο των ατόμων με διαβήτη ανέρχεται στα 1.193.000. Από αυτούς, τα 1.120.000 περίπου αφορούν στα άτομα με Σακχαρώδη Διαβήτη Τύπου 2. Αυτά τα άτομα κατανέμονται στις κατηγορίες που αναφέρατε, όμως δεν γνωρίζουμε την ακρίβεια με την οποία γίνεται αυτή η κατανομή. Η ΗΔΙΚΑ έχει αυτή την πληροφορία και θα μπορούσε με πολύ μεγάλη ευκολία να την διαθέσει προς το Υπουργείο και αντίστοιχα προς τους αρμόδιους φορείς, ώστε να γίνει η αντίστοιχη κατανομή και να μπουν οι αντίστοιχες ασφαλιστικές δικλείδες για την προστασία τόσο της συνταγογράφησης, όσο και των ανθρώπων με Διαβήτη.

Κύριε  Αθανασάκη, υπάρχουν επίσημα στοιχεία για τον αριθμό των Ατόμων με Διαβήτη Τύπου 2 και ειδικά ανά κατηγορία θεραπείας , όπως  με βασική ινσουλίνη, με βασική ταχείας δράσης ινσουλίνη, με GLP1, με SGLT2, με δίαιτα και άσκηση;

Ναι. Καταρχάς να πω ότι επίσημα στοιχεία έχει το Κράτος, η ΗΔΙΚΑ. Τα στοιχεία αυτά προσδοκούμε να γίνουν διαθέσιμα στη δημόσια σφαίρα. Αυτό που μπορώ να σας πω εγώ είναι ότι από ερευνητικές προσπάθειες του Εργαστηρίου Αξιολόγησης Τεχνολογιών Υγείας περίπου το 42% των ατόμων με Σακχαρώδη Διαβήτη Τύπου 2 λαμβάνει ινσουλίνη, με ή χωρίς συνοδό από του στόματος θεραπεία. Από εκεί και πέρα, οι άνθρωποι που προσπαθούν να διαχειριστούν τη νόσο μόνο με από του στόματος θεραπεία έχουν μια δυναμική εξέλιξη τα τελευταία χρόνια και περνάμε από απλές θεραπείες σε πιο σύνθετες. Ίσως τα ακριβή νούμερα στις κατηγορίες να μην είναι πια αντιπροσωπευτικά και να πρέπει να ξαναμετρήσουμε, καθώς έχουν συμβεί αλλαγές. Όμως η γενική εικόνα είναι αυτή που σας λέω.

Κυρία  Καρποδίνη, τι  κοστίζει στο Ελληνικό κράτος ο Διαβήτης Τύπου 2;

Δεν μπορώ να διαχωρίσω με πολλή ακρίβεια τις κατηγορίες. Να δώσω όμως ορισμένα ενδεικτικά στοιχεία:

• Η φαρμακευτική δαπάνη για τον Σακχαρώδη Διαβήτη είναι περίπου 360 εκατομμύρια ευρώ
• Άλλα 80 εκατομμύρια ευρώ είναι το ιατροτεχνολογικό υλικό

Όσον αφορά το κομμάτι των νοσηλειών, όμως, δεν είναι εύκολο να βγάλει κανείς συμπεράσματα με βάση τα στοιχεία με τα οποία δηλώνονται οι νοσηλείες στο κομμάτι του Οργανισμού. Παλαιότερες μελέτες είχαν μιλήσει για έναν ετήσιο μέσο όρο περίπου στα 7.000-7.500 ευρώ ανά ασθενή. Νομίζω βέβαια πως αυτά τα στοιχεία πρέπει να επικαιροποιηθούν, για να έχουμε ένα μέτρο σύγκρισης.

Κύριε Αθανασάκη, ποιο είναι το συνολικό κόστος του Διαβήτη Τύπου 2 για το ελληνικό κράτος; Από πού προέρχεται το μεγαλύτερο κομμάτι του κόστους αυτού;

Θα συμφωνήσω με τη Διοικήτρια. Είναι πολύ ενδιαφέρον το κομμάτι που θέτει. Τα νούμερα φαρμάκων, αναλωσίμων, υλικών είναι αυτά. Όμως από εκεί και πέρα τίθεται το κομμάτι της συννοσηρότητας και της ενδεχόμενης χρήσης υπηρεσιών υγείας. Η βασική παράμετρος κόστους του διαβήτη είναι η ρύθμιση. Αυτή κάνει τους ανθρώπους να χρήζουν περαιτέρω φροντίδας, όπως είναι οι νοσηλείες. Η ρύθμιση επιτρέπει την έλευση συννοσσηροτήτων και εκφάνσεων της νόσου, και αυτή τελικά επηρεάζει το κόστος. Σε γενικές γραμμές οι μελέτες συγκλίνουν στο ότι περίπου 9% της δαπάνης υγείας οφείλεται στον Διαβήτη – Όχι ευθέως, όχι αποκλειστικά. Αυτό εάν το δει κανείς συνολικά κοστίζει περίπου 1,5 δισεκατομμύριο ευρώ με τωρινές τιμές. Αλλά θέλω να επανέλθω σ’ αυτό. Είχαμε κάνει παλαιότερα μια μελέτη, η οποία δημοσιεύτηκε στο Περιοδικό της Βρετανικής Διαβητολογικής Εταιρείας. Ήταν από τις πρώτες μελέτες στον κόσμο που έδειξαν ότι όταν οι άνθρωποι με Διαβήτη δεν επιτυγχάνουν ρύθμιση, το κόστος για το σύστημα υγείας είναι 56% μεγαλύτερο. Έχω την χαρά να συμμετέχω σε μια μελέτη με 4 κοόρτες με κέντρο το Λαϊκό Νοσοκομείο. Αυτό που είδαμε τα τελευταία 20 χρόνια που γίνεται η μελέτη είναι σημαντικές αλλαγές στο πρότυπο της θεραπείας. Ωστόσο, αυτό που δεν βλέπαμε είναι σημαντικές αλλαγές στο πρότυπο της ρύθμισης. Δηλαδή οι 3 πρώτες μελέτες δεν είχαν μεγάλες αλλαγές στο ποσοστό των ασθενών με Διαβήτη που πέτυχαν τη ρύθμιση. Η τελευταία μελέτη που διεξήχθη με στοιχεία του 2019 ήταν η πρώτη που επιτέλους έδειξε πως μεγαλύτερο ποσοστό των ασθενών καταφέρνουν να επιτύχουν ρύθμιση.

Κυρία Λαμπαδιάρη, ποια είναι τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα άτομα με Διαβήτη Τύπου 2;

Οι ασθενείς με Διαβήτη Τύπου 2 καταρχάς να διευκρινίσουμε ότι δεν είναι ένας ομοιόμορφος και ενιαίος πληθυσμός. Ο κάθε διαβητικός είναι διαφορετικός από τον διπλανό του και έχει διαφορετικές ανάγκες. Υπάρχουν οι πιο μεγάλοι σε ηλικία με λιγότερες απαιτήσεις και από εμάς, αλλά και από την καθημερινότητά τους, πιο απλουστευμένα σχήματα θεραπείας και ίσως πιο χαλαρούς στόχους. Υπάρχουν βέβαια και οι πιο νέοι ασθενείς, που έχουν πιο απαιτητικό lifestyle, πιο πολύπλοκες θεραπείες και πιο δύσκολες απαιτήσεις από εμάς για την ρύθμισή τους. Αυτό σημαίνει ότι ένας νεότερος ασθενείς με Διαβήτη Τύπου 2 έχει περισσότερες προκλήσεις στην καθημερινότητά του και πρέπει να ακολουθεί ένα υγιεινό lifestyle με βάση αυτά που τον συμβουλεύουμε σε βάθος χρόνου και όχι σπασμωδικά, αλλά για πάντα. Θα πρέπει να κάνει τις καινούριες θεραπευτικές παρεμβάσεις που έχουμε στη διάθεσή μας, που ναι μεν έχουμε μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα, αλλά είναι πιο πολύπλοκα σχήματα και πιο απαιτητικά στην συμμόρφωση του ασθενούς. Από εκεί και πέρα, η ανάγκη είναι για πρόληψη των επιπλοκών – είτε την άμεση επιπλοκή (υπογλυκαιμία, νοσηλείες στο νοσοκομείο για οξείες επιπλοκές κτλ.) ή την πρόληψη της ανάπτυξης των επιπλοκών σε βάθος χρόνου (μικρο/μάκρο επιπλοκές σε σχέση με τα αγγεία). Αυτό που μας ενδιαφέρει και πρέπει να γίνει κατανοητό είναι πως εμείς δεν θεραπεύουμε εξετάσεις, αλλά ασθενείς. Οπότε αυτό που μας ενδιαφέρει είναι να κρατήσουμε τον ασθενή όσο το δυνατόν περισσότερο μακριά από το νοσοκομείο. Να προλαμβάνουμε την ανάπτυξη καρδιοπάθειας, εγκεφαλικού, λιπώδους νόσου του ήπατος και οποιασδήποτε μακράς επιπλοκής του Διαβήτη. Τέλος, μας ενδιαφέρει να κρατάμε την καθημερινότητα του ασθενούς όσο γίνεται πιο ανθρώπινη.

• Πόσοι είναι οι άνθρωποι που με τα χρόνια καταλήγουν να αντιμετωπίζουν συννοσηρότητες;

Με τα χρόνια είναι πολλοί. Πρέπει να θυμηθούμε ότι σε μια Καρδιολογική Κλινική το ποσοστό των διαβητικών είναι πολύ μεγάλο – ακόμη και χωρίς να το ξέρουμε. Οι άνθρωποι επίσης που μπορούν να πάθουν ένα εγκεφαλικό επεισόδιο ή προβλήματα από τα κάτω άκρα ή από τα μάτια σε ένα μεγάλο ποσοστό είναι διαβητικοί. Φυσικά δεν είναι μονόδρομος η ανάπτυξη των επιπλοκών. Αυτός είναι ο στόχος μας σήμερα, να παίρνουμε τον ασθενή από την αρχή και να μπορεί να ζει όπως ένας άνθρωπος χωρίς Διαβήτη.

Κύριε Αθανασάκη, πώς μπορεί να ορισθεί και να εκτιμηθεί το κόστος των επιπλοκών του Διαβήτη;

Αυτό είναι ένα πάρα πολύ ενδιαφέρον ερώτημα. Έχει μέσα του σοβαρά κλινικά στοιχεία, όπως και κομμάτια της έρευνας των Υπηρεσιών Υγείας. Οι επιπλοκές στα οικονομικά της Υγείας συνιστούν μια έκφραση χρήσης Υπηρεσιών Υγείας. Όλα αυτά μπορούν να εκτιμηθούν στη νοσολογική οντότητα που ανήκουν. Ένας άνθρωπος με Διαβήτη σήμερα στην Ελλάδα μπορεί να στοιχίζει στο Σύστημα 1.300-1.400 ευρώ. Αλλά εάν δεν επιτύχει τους στόχους της θεραπείας και χάσει τα νεφρά του, για παράδειγμα, τότε θα έχει ανάγκη αιμοκάθαρσης. Σε αυτή την περίπτωση το κόστος είναι 45.000 ευρώ τον χρόνο. Βεβαίως όλα αυτά δεν καταλήγουν απλά σε χρήση Υπηρεσιών Υγείας. Πρέπει να είμαστε ενήμεροι πάντα και να ξέρουμε ότι τα νοσήματα και κυρίως τα χρόνια νοσήματα κάνουν αυτό που λέγεται «έμμεσο κόστος» για την κοινωνία απώλειας παραγωγικότητας, επειδή κάποιος δεν πηγαίνει στην εργασία του ή πηγαίνει λιγότερο ή επειδή κάποιος πρέπει να προστρέξει για φροντίδα. Όλα αυτά είναι απώλειες για την κοινωνία, που πολλές φορές δεν τις βλέπουμε – όμως είναι ένα κόστος κι αυτό.

Κυρία  Καρποδίνη, τι στοιχεία έχετε ως ΕΟΠΥΥ για το κόστος των επιπλοκών του Διαβήτη;

Τα στοιχεία που έχουμε δεν είναι ξεκάθαρα, γιατί ο τρόπος με τον οποίο δηλώνονται οι εισαγωγές και υποβάλλονται για αποζημίωση οι νοσηλείες σήμερα έχει μια κωδικοποίηση που δεν μας διευκολύνει να συνδέσουμε επιπλοκές, συννοσηρότητα κτλ. Προς αυτή την κατεύθυνση όμως σχεδιάζουμε την επόμενη ημέρα. Βρισκόμαστε στην περίοδο του Ψηφιακού Μετασχηματισμού. Παράλληλα, το Υπουργείο Υγείας «τρέχει» το κομμάτι της κοστολόγησης των Υπηρεσιών Υγείας και της υποβολής των δαπανών με την μέθοδο των DRGs. Πάνω σε αυτό χτίζουμε, γιατί ακριβώς αυτό που θέλουμε να βλέπουμε είναι το σύνολο για κάθε ασθενή μας. Και μέσα από αυτό τον συνολικό Φάκελο Υγείας να μπορούμε να έχουμε όλο το ιστορικό και να μπορούμε να αντλούμε κι εμείς στοιχεία που θα μας επιτρέπουν να παίρνουμε αποφάσεις για πιο στοχευμένες παρεμβάσεις και δράσεις προς όφελος των ασθενών.

Κυρία Λαμπαδιάρη, οι ασθενείς με Διαβήτη τύπου 2 υπό θεραπεία με βασική ταχείας δράσης ινσουλίνη τελικά διαφέρουν σε τίποτα από τους ασθενείς με Διαβήτη Τύπου 1; Ή είναι το ίδιο σοβαρή η ασθένεια, αλλά μάλιστα συνοδεύεται από πολλές συννοσηρότητες και επιπλοκές λόγω ηλικίας;

Μοιάζει με τον Τύπου 1. Δεν είναι το ίδιο νόσημα, γιατί έχει εντελώς άλλη παθοφυσιολογία. Πρακτικά όμως είναι ένα πολύ σοβαρό νόσημα και μπορεί να είναι με χειρότερες επιπλοκές από έναν διαβητικό Τύπου 1. Γιατί όπως είπατε δε λείπει απλά η ινσουλίνη, άλλα έχει κι άλλα προβλήματα. Έχει όλο το μεταβολικό προφίλ που δυσκολεύει την επιβίωση. Δεν αφορά τόσο στο νέο κόσμο. Είναι άνθρωποι μέσης και μεγαλύτερης ηλικίας, άρα είναι ασθενείς που θέλουν πολλή φροντίδα και πρόληψη όλων των επιπλοκών που μπορεί να προκύψουν σε βάθος χρόνου. Οι υπογλυκαιμίες που μπορούν να παρουσιαστούν σε έναν τέτοιο ασθενή, για παράδειγμα, ίσως είναι πολύ πιο επικίνδυνες από όσο σε έναν νεαρό που ξέρει πώς να τις αναγνωρίσει και να τις αντιμετωπίσει.

Κυρία  Καρποδίνη, πιστεύετε ότι η εισαγωγή νέων τεχνολογιών, όπως η Flash τεχνολογία και η συνεχής καταγραφή γλυκόζης θα μπορούσαν να βελτιώσουν την ρύθμιση του Σακχαρώδη Διαβήτη Τύπου 2 και επομένως να συμβάλουν στην μείωση των επιπλοκών, οι οποίες είναι ομολογουμένως ένα τεράστιο βάρος για τον ίδιο τον ασθενή, για το κοινωνικό σύνολο αλλά και το Σύστημα Υγείας;

Θα μιλήσω λίγο τεχνοκρατικά και όχι τόσο επιστημονικά. Από την δική μας πλευρά είναι βασικός μας στόχος να αξιολογούμε την αποτελεσματικότητα κάθε νέου εργαλείου που έχουμε στα χέρια μας και κάθε νέας τεχνολογίας που μπορεί να βελτιώσει την καθημερινότητα των χρονίως πασχόντων. Νομίζω ότι αυτό το έχουμε αποδείξει τουλάχιστον για την κατηγορία του Διαβήτη με τη νέα τεχνολογία. Προφανώς η εισαγωγή νέων τεχνολογιών θα μπορούσε να βοηθήσει. Η δική μας προσπάθεια είναι κάθε φορά μέσα στο πλαίσιο του περιορισμένου προϋπολογισμού να δίνουμε όσο καλύτερη πρόσβαση μπορούμε. Κάθε φορά προσανατολιζόμαστε σε αυτόν που το έχει περισσότερο ανάγκη. Σ’ αυτό το πλαίσιο κινούμαστε και προς αυτή την κατεύθυνση θα αρχίσουμε να εμπλουτίζουμε τον αριθμό των ασθενών που θα έχουν πρόσβαση σε αυτές τις νέες τεχνολογίες.

• Τι χρονοδιάγραμμα δίνετε σε αυτό;

Δεν έχω κάποιο χρονοδιάγραμμα. Εξάλλου όλα αυτά περνούν από τη διαδικασία αξιολόγησης. Έχουμε τις φαρμακευτικές εταιρείες που θα διατυπώσουν τις απόψεις τους και εμείς παράλληλα προσπαθούμε με τον εξορθολογισμό των δαπανών να εξοικονομούμε πόρους. Γιατί όλα αυτά χρειάζονται πόρους. Θα είναι λοιπόν μια προσπάθεια όλων των συναρμόδιων φορέων, μαζί με τους ασθενείς.

Κύριε  Δαραμήλα, οι ασθενείς με Διαβήτη Τύπου 2, κυρίως αυτοί που κάνουν χρήση ινσουλίνης βασικής  ταχείας, είναι δυνατό από τη μέτρηση με το τρύπημα στο δάχτυλο να πάρουν τις πληροφορίες που χρειάζονται για να διαχειριστούν τη νόσο τους ή είναι κάτι ανεπαρκές;

Η μέτρηση της γλυκόζης του αίματος από το δάχτυλο είναι μια τεχνολογία παλιά, αλλά μεγάλης ακρίβειας. Στην Ελλάδα υπάρχει και αποζημιώνεται από το 1994. Η βελτίωση και η εξέλιξη αυτής της τεχνολογίας μας έφερε στα σημερινά συστήματα που ήδη συζητάμε, είτε αυτά λέγονται Flash ή συνεχείς καταγραφές. Εμείς σαν χώρα, και είναι πολύ σημαντικό να το αναφέρω, έχουμε κάνει ένα τεράστιο άλμα σε σχέση με την Διοικήτρια του ΕΟΠΥΥ και τον Οργανισμό γενικότερα. Έχουμε στην λίστα για τον Διαβήτη Τύπου 1 και αποζημιώνουμε το σύνολο σχεδόν της γκάμας των ιατροτεχνολογικών αυτών προϊόντων που κυκλοφορούν στον πλανήτη. Ήδη βρισκόμαστε σε μια διαδικασία αξιολόγησης της ποιότητας αυτών των προϊόντων και περιμένουμε το επόμενο βήμα, που έχει ήδη νομοθετηθεί, να προχωρήσουμε και στην θεσμοθέτηση της ποιότητας. Όσον αφορά τον Διαβήτη Τύπου 2, οι ασθενείς αυτοί για κάποιους ανεξήγητους λόγους εδώ και πολλά χρόνια χαρακτηρίζονται ως άνθρωποι χαμηλότερης υποστήριξης και ελαφρύτερης πάθησης, ότι δεν έχουν τις ίδιες ανάγκες με τους ασθενείς Τύπου 1. Αυτό δεν είναι η πραγματικότητα. Δεν είναι η ίδια πάθηση. Ο τρόπος εμφάνισης και η θεραπευτική πρόσβαση διαφέρουν πολύ, όπως και η διαχείριση αλλά και η αντιμετώπιση. Όμως, όταν συζητάμε για αποκλειστική χορήγηση ινσουλίνης για τη διαχείριση της συγκεκριμένης ομάδας, είναι αναγκαίο να συζητήσουμε για τη νέα τεχνολογία. Να εντάξουμε και αυτούς τους ανθρώπους στα νέα ιατροτεχνολογικά συστήματα, ώστε να έχουμε έναν καλύτερο έλεγχο, μια καλύτερη ιατρική υποστήριξη και επιπλέον, το βασικότερο όλων, να απομακρύνουμε την εμφάνιση των επιπλοκών. Μπορεί να μην είναι απολύτως μετρημένο, όμως είναι το μεγαλύτερο και πιο κοστοβόρο αποτέλεσμα του Σακχαρώδη Διαβήτη. Όταν μιλάμε για πρόληψη, είναι απαραίτητη η πρόσβαση στις νέες τεχνολογίες. Για να υπάρξει αυτό, είναι απαραίτητη η εξοικονόμηση πόρων μέσω της συζήτησης, της σύμπραξης και της διαλειτουργικότητας.

Κύριε  Καλογρίδη, πώς μπορεί να βοηθήσει η σύγχρονη τεχνολογία στην  μείωση των επιπλοκών του Διαβήτη;

Υπάρχουν πάρα πολλές μελέτες σε παγκόσμιο επίπεδο που αποδεικνύουν πως η χρήση των σύγχρονων τεχνολογιών μειώνει τις επιπλοκές. Αυτό επιτυγχάνεται γιατί έχουμε καλύτερη ρύθμιση, το οποίο σημαίνει ότι αυξάνουν τον χρόνο εντός στόχου, μειώνουν τις υπογλυκαιμίες και άλλους δείκτες όπως η γλυκοζυλιωμένη με άμεσο αποτέλεσμα την μείωση των επιπλοκών του Διαβήτη. Όπως επισημάνθηκε, το κόστος των επιπλοκών είναι το μεγαλύτερο κόστος του Διαβήτη και μπορεί να φτάνει ακόμα και το 80% του συνολικού κόστους. Αυτά τα στοιχεία επαληθεύονται και από real world data, από στοιχεία πραγματικά δηλαδή που συλλέγονται μέσω των ψηφιακών εργαλείων και των εφαρμογών και αποδεικνύουν όσα αναφέρουν οι μελέτες. Για την τεχνολογία Flash, εκατοντάδες χιλιάδες δεδομένα (με πάνω από 10.000 Έλληνες ασθενείς) δείχνουν ότι επιτυγχάνεται καλύτερη ρύθμιση σε πραγματικό χρόνο.  

• Τελικά πόσο σύγχρονη είναι η τεχνολογία αυτή, εφόσον ήδη εδώ και πολλά χρόνια αποζημιώνεται σχεδόν σε ολόκληρη την ΕΕ;

Τα συστήματα συνεχούς καταγραφής είναι ό,τι πιο σύγχρονο υπάρχει στην αυτορύθμιση και στον αυτοέλεγχο του Διαβήτη. Η αλήθεια είναι ότι κυκλοφορούν κάποια χρόνια στην Ευρώπη, αλλά σε αυτά τα 7-8 χρόνια υπάρχει διαρκής βελτίωση – τόσο στο κομμάτι των τεχνικών χαρακτηριστικών, όσο και στην ανάπτυξη των ψηφιακών εργαλείων. Έτσι δίνεται η δυνατότητα να υπάρχουν καινούριοι γλυκαιμικοί δείκτες, που αξιολογούνται από την επιστημονική κοινότητα για την σωστή ρύθμιση και υπάρχει μια μεγάλη πλειάδα δεδομένων για την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας της ρύθμισης του Διαβήτη.

Κύριε  Δαραμήλα, είναι επαρκή τα υλικά και οι τεχνολογίες που χορηγούνται από τον ΕΟΠΥΥ για να εξασφαλίσουν ικανοποιητική ρύθμιση στα άτομα με Διαβήτη Τύπου 2; Οι ασθενείς έχουν πρόσβαση σε αυτά που θα έπρεπε να έχουν; Τι ισχύει για παράδειγμα στις άλλες χώρες της Ευρώπης;

Επειδή εστιάζουμε στον Διαβήτη Τύπου 2 και είναι πάρα πολύ σημαντικό, νομίζω ότι θα πρέπει να εξετάζουμε σιγά σιγά την ένταξη των υλικών που χρησιμοποιούνται και αποζημιώνονται ήδη στον Διαβήτη Τύπου 1. Είμαστε μία από τις πρωτοπόρες χώρες στην Ευρωπαϊκή Ένωση, έχουμε τον μεγαλύτερο όγκο των νέων ιατροτεχνολογικών προϊόντων, χρειαζόμαστε κάποιες ακόμη νέες τεχνολογίες πιο εξελιγμένες. Όμως και αυτά είναι σημαντικό να έρθουν, να αξιολογηθούν και να τοποθετηθούν στη θέση που τους αρμόζει. Χρόνια τώρα γίνεται μια έντονη συζήτηση για τις αποζημιώσεις, για το clawback και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε. Θέλουμε όμως όχι μόνο οι νέες επωνυμίες φαρμάκων και τεχνολογιών να μένουν σε ΦΕΚ αλλά να τα έχουμε διαθέσιμα και να αποζημιώνονται.

Κυρία  Καρποδίνη, ο ΕΟΠΥΥ καλύπτει αυτή την σύγχρονη τεχνολογία Flash και την συνεχή καταγραφή στα άτομα με Διαβήτη Τύπου 2;

Νομίζω ότι τώρα καλύπτεται για τα άτομα με Διαβήτη Τύπου 1. Ο στόχος μας είναι να δημιουργούμε τον απαραίτητο δημοσιονομικό χώρο, προκειμένου να το δώσουμε σε αυτούς που το έχουν περισσότερο ανάγκη. Θέλω να τονίσω εδώ και το εξής: Πολλές φορές η νέα τεχνολογία δεν είναι ευπρόσδεκτη από κάποια κατηγορία ασθενών και ειδικότερα από τους ασθενείς μεγαλύτερης ηλικίας. Έχουν συνηθίσει, έχουν μάθει, γνωρίζουν την καθημερινότητα με τον παραδοσιακό τρόπο. Εμάς ο στόχος μας είναι να δημιουργήσουμε τις κατάλληλες διαδικασίες και συνθήκες για την μέγιστη δυνατή πρόσβαση. Με αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας και με την απομείωση της αποζημίωσης των παλαιότερων τεχνολογιών.

• Υπάρχει οικονομικός χώρος στον ΕΟΠΥΥ για την αποζημίωση της τεχνολογίας στον Διαβήτη Τύπου 2;

Δεν μπορούμε να έχουμε στοιχεία για κάτι που δεν αποζημιώνεται, γιατί είναι με ιδιωτική δαπάνη. Σίγουρα μαζί με τους θεράποντες ιατρούς και με τις εταιρείες που συνδράμουν, διαθέτουν κάποια στοιχεία. Εμείς εμμένουμε στις προσπάθειες που κάνουμε, περιμένουμε τον προϋπολογισμό του νέου έτους και πάντα προσπαθούμε με την κατανομή των διαθέσιμων πόρων μας να δημιουργούμε χώρο. Είχαμε την ενίσχυση του ΑΕΠ με 26 εκατομμύρια και ήδη ενισχύσαμε τις θεραπείες του Διαβήτη. Γίνεται παράλληλα προσπάθεια και με άλλα εργαλεία που έχει το κράτος, όπως με την επιτροπή διαπραγμάτευσης.

Κυρία Καρποδίνη , έχουν γίνει εξοικονομήσεις από άλλες κατηγορίες, για παράδειγμα με τη χρήση της real time έγκρισης ή από εξορθολογισμό της δαπάνης με άλλους τρόπους, που να μπορούν να κατευθυνθούν στον Διαβήτη Τύπου 2;

Συνεχώς προσπαθούμε και βελτιώνουμε τα φίλτρα που βάζουμε και τους κόφτες. Επίσης ο έλεγχος σε πραγματικό χρόνο, δηλαδή ο έλεγχος της ιατρικής συνταγής πριν την έκδοσή της, είναι ένα πολύ σημαντικό μέτρο με τη χρήση του OTP. Έτσι μειώνονται οι υπερβάσεις και αφήνεται χώρος για παραπάνω παροχές. Όμως μετά την Covid εποχή έχουμε σημαντική επιβάρυνση, με την μεταφορά μεγάλου πληθυσμού από τη δημόσια στην ιδιωτική υγειονομική περίθαλψη.

Κύριε Αθανασάκη, η χρήση των νέων τεχνολογιών στον Τύπου 2 Διαβήτη τελικά επιβαρύνει ή ελαφρύνει οικονομικά τον ΕΟΠΥΥ μεσοπρόθεσμα;

Μακάρι να υπήρχε μια μονολεκτική απάντηση σε αυτό το ερώτημα. Τα πράγματα στο σύστημα Υγείας είναι πάντα μια αλληλεπίδραση ανάμεσα στο κόστος και στο όφελος που φέρνει. Άρα κάποιος πρέπει να βελτιώνει αυτή την σχέση. Εκεί ο ΕΟΠΥΥ κάνει σοβαρή δουλειά τα τελευταία χρόνια με τον έλεγχο, τη διαπραγμάτευση και την αποζημίωση των νέων τεχνολογιών. Πρέπει τελικά όμως να δούμε καθεμιά από αυτές τις νέες τεχνολογίες τι επιφέρει στους ασθενείς από πλευράς καλύτερης ποιότητας ζωής και λιγότερων επιπλοκών.

Κυρία  Καρποδίνη, η διαπραγμάτευση που θέλατε να κάνετε για την τιμή των ταινιών γλυκόζης γιατί δεν προχωρά, ώστε να απελευθερώσετε πόρους για τις νέες τεχνολογίες στον Διαβήτη Τύπου 2;

Σωστό. Πράγματι υπάρχει μια προτεραιοποίηση και ένας ετήσιος προγραμματισμός στις κατηγορίες των διαφόρων υπηρεσιών και ιατροτεχνολογικών που παραπέμπουμε στην διαπραγμάτευση. Δυστυχώς το τελευταίο τετράμηνο υπήρχαν ήδη κάποιες διαπραγματεύσεις που έπρεπε να κλείσουν και σε αυτή τη φάση χρειαζόμαστε την σύσταση μιας νέας επιτροπής. Έχουν παραιτηθεί αρκετά μέλη και λήγει η θητεία της επιτροπής σύντομα. Θα επαναπρογραμματίσουμε για την επόμενη χρονιά την προτεραιοποίηση των φαρμάκων που θα πάνε στην διαπραγμάτευση, μαζί με άλλους τρόπους όπως η ΕΚΑΠΥ.

Κυρία Λαμπαδιάρη, υπάρχουν μελέτες που να αποδεικνύουν ότι περισσότερες μετρήσεις του σακχάρου οδηγούν σε καλύτερη ρύθμιση;

Στον Τύπου 1 αυτό είναι μονόδρομος. Στον Τύπου 2 υπάρχουν αρκετές μελέτες και από το 2016 ολοένα περισσότερες, που δείχνουν ότι μειώνουν την διακύμανση του σακχάρου. Όσο λιγότερη η διακύμανση, τόσο μικρότερες οι επιπλοκές. Ένας άνθρωπος που θέλει τουλάχιστον 3 μετρήσεις μέσα στην ημέρα είναι ένας άνθρωπος με μεγάλη διακύμανση, που μπορεί να ωφεληθεί από ένα τέτοιο σύστημα. Ένας ασθενής με πιο ήπιο προφίλ διακύμανσης που έχει θεραπεία που μειώνει αυτή τη διακύμανση, δεν θα ωφεληθεί τόσο πολύ.

• Τελικά η στιγμιαία και η συνεχής καταγραφή γλυκόζης θα αντικαταστήσει τις μετρήσεις από το δάχτυλο;

Με το μικρότερο ποσοστό λάθους που έχουμε σαφώς, αν δεν την αντικαταστήσει τελείως, θα μειώσει κατά πολύ την χρήση τους. Αυτός είναι και ο στόχος. Σίγουρα θα βοηθήσει να μειωθούν οι ταινίες. Η διαδικασία με την μέτρηση από το δάχτυλο πονάει. Ωραίες οι οδηγίες, αλλά στην πράξη είναι επώδυνο να λες σε έναν ασθενή ότι πρέπει να μετράει 5 φορές μέσα στην ημέρα το σάκχαρό του από το δάχτυλο.

Κυρία  Καρποδίνη, εξετάζεται η συμμετοχή των ασθενών στην αποζημίωση σύγχρονων ιατροτεχνολογικών βοηθημάτων; Θα μπορούσε να είναι μία δυνατότητα σε κάποιες περιπτώσεις; Ποια είναι η στρατηγική του ΕΟΠΥΥ;

Ευχαριστώ για την ερώτηση. Η πολιτική όχι μόνο του ΕΟΠΥΥ, αλλά και του Υπουργείου Υγείας, είναι πάντα βάσει των κατηγοριών πάθησης. Δεν είναι βάσει του φαρμάκου που θα πάρει ο ασθενής ή του ιατροτεχνολογικού υλικού ή της υπηρεσίας νοσηλείας. Αυτό νομίζω ότι είναι το πιο σωστό. Ειδικά στις κατηγορίες των χρονίως πασχόντων είναι σημαντικό να μπορεί ο κάθε ασθενής ανεξάρτητα από την οικονομική του κατάσταση να έχει πρόσβαση στην θεραπεία του, που είναι απαραίτητη για την υγεία του. Επομένως γι’ αυτό ανέφερα και στην αρχή της συζήτησης ότι η συμμετοχή των ατόμων με Διαβήτη είναι μηδενική. Επίσης να τονίσουμε ότι ειδικά οι νεότερες τεχνολογίες έχουν αρκετά υψηλό κόστος. Όμως αυτό που έχουμε εντάξει στην πολιτική μας κατόπιν αιτημάτων των ασθενών είναι ότι εάν ο Οργανισμός δεν μπορεί να καλύψει το κόστος μετά από κάποια στιγμή, εφόσον ο ίδιος το επιλέγει να πάρει κάτι καλύτερο με συμμετοχή. Κάτι τέτοιο έγινε με τα αμαξίδια. Στο παρελθόν απαγορευόταν ο πάροχος να πάρει συμμετοχή από τον ασθενή για να αγοράσει κάτι καλύτερο. Άρα όχι να υπάρχει συμμετοχή του ασθενούς, αλλά η δυνατότητα να επιλέξει κάτι ακριβότερο από αυτό που του παρέχουμε και να πληρώσει τη διαφορά.

Κύριε Δαραμήλα, ποια είναι η θέση σας για την ενδεχόμενη συμμετοχή των ασθενών στην αποζημίωση σύγχρονων ιατροτεχνολογικών βοηθημάτων;

Θέτετε ένα ερώτημα, για το οποίο θα έπρεπε να αφιερώσουμε άλλη μια εκπομπή. Θα θίξω το ζήτημα έτσι όπως ακριβώς το θίγουμε 30 χρόνια τώρα. Ο πάσχων από Σακχαρώδη Διαβήτη δεν είναι απλά ένας ασθενής. Είναι ένας πολίτης, που πρώτα και κύρια πληρώνει τις ασφαλιστικές του εισφορές. Άρα τη δαπάνη που κάνει ο ασφαλισμένος για τη χορήγηση των φαρμάκων ήδη την πληρώνει μία φορά. Δεύτερο σημείο, παρά το άρθρο 62 για την απαγόρευση μετακύλησης κόστους στον ασθενή για την εξασφάλιση των προϊόντων για το Διαβήτη, οι πάσχοντες Τύπου 1 και 2 ακόμη και σήμερα παρανόμως πληρώνουν συμμετοχή σε ιατροτεχνολογικά υλικά στους φίλους μας τους φαρμακοποιούς. Ξέρουμε πανελλαδικά ότι η καταβολή τιμημάτων για την εξασφάλιση του ιατροτεχνολογικού υλικού για τον κάθε Έλληνα ασφαλισμένο που πάσχει από Σακχαρώδη Διαβήτη είναι δεδομένη. Και παρά τις οχλήσεις όλα αυτά τα χρόνια, ορισμένα προϊόντα εξακολουθούν να διανέμονται από τα φαρμακεία. Άρα συζητώντας για την ποιότητα των νέων τεχνολογιών και κατά πόσο αυτές θα μπορούσαν να έρθουν στα χέρια των ασφαλισμένων, θα ήθελα να ενημερώσω κάθε ασθενή ότι όσο θα υπάρχει η ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ δεν θα συζητηθεί ποτέ η συμμετοχή του ασθενούς. Ο ασθενής δεν έχει επιλέξει να νοσεί ή να παρουσιάζει επιπλοκές. Θα πρέπει το ελληνικό κράτους να βρει τρόπο να καλύψει την αναγκαία οικονομία της υγείας, ώστε όλοι οι πολίτες να έχουν πρόσβαση. Και στο παράδειγμα με τα αμαξίδια, εάν κάποιος πληρώσει το αμαξίδιο από την τσέπη του δεν φτάνει ούτε κατ’ ελάχιστον την τιμή που καταβάλλει όταν συμμετέχει και ο ΕΟΠΥΥ. Αντιλαμβάνεστε λοιπόν ότι γίνεται ένα παιχνίδι «κάποιων», οι οποίοι έχουν ξεπεράσει τα όρια. Γι’ αυτό θα πρέπει να υπάρχει έλεγχος και αξιολόγηση.

Κύριε Καλογρίδη, ο ΕΟΠΥΥ μπορεί να αποζημιώνει όλα τα προϊόντα υπό τον όρο ότι η δαπάνη παραμένει σταθερή μέσω του μηχανισμού του clawback; Υπάρχει κόκκινη γραμμή για τις εταιρείες;

Να συνεχίσω αυτό που είπατε. Είναι πολύ σημαντικό το θέμα της ποιότητας και της αποτελεσματικότητας. Όχι όλα, αλλά τα περισσότερα συστήματα συνεχούς καταγραφής, έχουν αποδειχθεί ότι έχουν πολύ θετικό αντίκτυπο στην οικονομία και στο σύστημα υγείας. Στην Ελλάδα δεν έχουμε δυστυχώς HΤA, αλλά υπάρχουν στο εξωτερικό και μπορούμε να πάρουμε γνώση και αποτελέσματα. Σε συνδυασμό με τον θετικό οικονομικό αντίκτυπο αυτών των συστημάτων, αυτό είναι ένα κομμάτι στο οποίο μπορεί να επενδύσει ο ΕΟΠΥΥ. Σχετικά τώρα με το clawback, είναι λογικό τα νέα προϊόντα που ενσωματώνουν μεγαλύτερα κόστη παραγωγής και περισσότερη έρευνα να έχουν υψηλότερη ονομαστική τιμή. Αυτό το βλέπουμε έτσι κι αλλιώς στα φάρμακα. Υπάρχει η μετφορμίνη που έχει χαμηλό κόστος. Όμως υπάρχουν καινούριες θεραπείες, πολύ πιο αποτελεσματικές αλλά και με πολύ υψηλότερο κόστος. Άρα με ένα λογικό budget θα μπορούσε να ξεκινήσει η αποζημίωση για τον Σακχαρώδη Διαβήτη Τύπου 2 και μετά με τα οφέλη που θα έχει θα μπορεί να αυτοχρηματοδοτεί την δαπάνη αυτών των νέων τεχνολογιών. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση είμαστε η τελευταία χώρα που δεν αποζημιώνονται οι νέες τεχνολογίες.

Ο πληθυσμός των ασθενών με Διαβήτη Τύπου 2 φαίνεται να είναι μεγάλος και τα οικονομικά του ΕΟΠΥΥ όπως πάντα περιορισμένα. Πώς μπορεί να γεφυρωθεί αυτή η ανάγκη για επέκταση της αποζημίωσης άμεσα; Έχετε έτοιμες προτάσεις οικονομικές προς τον ΕΟΠΥΥ;

Όπως είπα και προηγουμένως και επειδή έχει πραγματικά αποδειχθεί και από τα κλινικά δεδομένα και από την αξιολόγηση που γίνεται στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες, πραγματικά δίνει ένα όφελος οικονομικό, πέρα από κλινικό. Εμείς έχουμε προτάσεις που μπορούμε να συζητήσουμε με τον ΕΟΠΥΥ, για να βρεθεί μια βιώσιμη λύση που θα μπορεί να εξυπηρετήσει τον ασθενή με Διαβήτη. Έχουμε άμεσα λύσεις και είμαστε έτοιμοι να τις καταθέσουμε στον ΕΟΠΥΥ.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Ιατροί του Πανεπιστημίου της Αθήνας παρουσιάζουν πρόσφατη δημοσίευση στην επιστημονική επιθεώρηση JAMA.

Οι διατροφικές συστάσεις για το νάτριο συζητούνται εν μέρει λόγω της μεταβλητής απόκρισης της αρτηριακής πίεσης στην πρόσληψη νατρίου. Επιπλέον, η επίδραση του διαιτητικού νατρίου (περιέχεται κυρίως στο αλάτι) στην αρτηριακή πίεση σε άτομα που λαμβάνουν αντιυπερτασικά φάρμακα δεν έχει μελετηθεί επαρκώς.

Οι ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Θεοδώρα Ψαλτοπούλου (καθηγήτρια Προληπτικής Ιατρικής και Επιδημιολογίας) και Γιάννης Ντάνασης συνοψίζουν τα αποτελέσματα της πρόσφατης μελέτης των D.K.Gupta και συνεργατών που δημοσιεύτηκαν στην έγκριτη επιστημονική επιθεώρηση JAMA.

Στόχος της συγκεκριμένης μελέτης ήταν να εξεταστεί η κατανομή της ατομικής απόκρισης της αρτηριακής πίεσης στη διαιτητική λήψη νατρίου, η διαφορά στην αρτηριακή πίεση μεταξύ των ατόμων που κατανεμήθηκαν να καταναλώσουν πρώτα μια δίαιτα υψηλής ή χαμηλής περιεκτικότητας σε νάτριο και κατά πόσον τα αποτελέσματα διαφοροποιούνται ανάλογα με την αρχική αρτηριακή πίεση και τη χρήση αντιυπερτασικών φαρμάκων.

Συνολικά, στη μελέτη που πραγματοποιήθηκε στις ΗΠΑ συμμετείχαν 213 άτομα ηλικίας 50 έως 75 ετών, συμπεριλαμβανομένων ατόμων με φυσιολογικές τιμές αρτηριακής πίεσης (25%), ελεγχόμενη υπέρταση (20%), μη ελεγχόμενη υπέρταση (31%) και μη θεραπευόμενη υπέρταση (25%).

Οι συμμετέχοντες πραγματοποίησαν μια αρχική επίσκεψη ενώ κατανάλωναν τη συνήθη διατροφή τους, και στη συνέχεια ακολούθησαν δίαιτες υψηλής (περίπου 2.200 mg νατρίου που προστέθηκαν καθημερινά στη συνήθη διατροφή) και χαμηλής (περίπου 500 mg ημερησίως συνολικά) περιεκτικότητας σε νάτριο διάρκειας 1 εβδομάδας η καθεμία. 118 άτομα ακολούθησαν πρώτα δίαιτα υψηλής και ακολούθως χαμηλής περιεκτικότητας σε νάτριο και 95 άτομα ακολούθησαν πρώτα δίαιτα χαμηλής και ακολούθως υψηλής περιεκτικότητας σε νάτριο.

Η μέση ηλικία ήταν 61 έτη, το 65% ήταν γυναίκες και το 64% ανήκαν στη μαύρη φυλή. Η διάμεση μέτρηση της συστολικής αρτηριακής πίεσης των συμμετεχόντων ήταν 125, 126 και 119 mm Hg για τη συνήθη δίαιτα, δίαιτα υψηλής περιεκτικότητας σε νάτριο και δίαιτα χαμηλής περιεκτικότητας σε νάτριο, αντίστοιχα.

Η διάμεση ατομική μεταβολή της μέσης αρτηριακής πίεσης μεταξύ της δίαιτας υψηλής και χαμηλής περιεκτικότητας σε νάτριο ήταν 4 mm Hg (ενδοτεταρτημοριακό εύρος, 0-8 mm Hg, διαφορά στατιστικά σημαντική), ανεξάρτητα από την κατάσταση υπέρτασης. Σε σύγκριση με τη δίαιτα υψηλής περιεκτικότητας σε νάτριο, η δίαιτα χαμηλής περιεκτικότητας σε νάτριο προκάλεσε μείωση της μέσης αρτηριακής πίεσης στο 73,4% των ατόμων.

Το ευρέως χρησιμοποιούμενο όριο της μείωσης της μέσης αρτηριακής πίεσης κατά 5 mm Hg ή περισσότερο μεταξύ μιας δίαιτας υψηλής περιεκτικότητας σε νάτριο και μιας δίαιτας χαμηλής περιεκτικότητας σε νάτριο κατέταξε το 46% των ατόμων ως “ευαίσθητα στο αλάτι”.

Στο τέλος της πρώτης εβδομάδας διαιτητικής παρέμβασης, η μέση διαφορά της συστολικής αρτηριακής πίεσης μεταξύ των ατόμων που είχαν κατανεμηθεί σε δίαιτα με υψηλή περιεκτικότητα σε νάτριο και σε δίαιτα με χαμηλή περιεκτικότητα σε νάτριο ήταν 8 mm Hg, η οποία ήταν παρόμοια σε όλες τις υπο-ομάδες ανάλογα με την ηλικία, το φύλο, τη φυλή, την υπέρταση, την αρχική αρτηριακή πίεση, την παρουσία σακχαρώδους διαβήτη και το δείκτη μάζας σώματος.

Συμπερασματικά, η μείωση του νατρίου μέσω της διατροφής μείωσε σημαντικά την αρτηριακή πίεση στην πλειονότητα των ενηλίκων μέσης και τρίτης ηλικίας.

Η μείωση της αρτηριακής πίεσης από μια δίαιτα με υψηλή σε χαμηλή περιεκτικότητα σε νάτριο ήταν ανεξάρτητη από την κατάσταση υπέρτασης και τη χρήση αντιυπερτασικής φαρμακευτικής αγωγής, για σε όλες τις υποομάδες ασθενών χωρίς σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες.

Πηγές:
ΕΚΠΑ

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Αναγνωρίζουμε τον κίνδυνο, δρούμε έγκαιρα.

Η Παγκόσμια Ημέρα Διαβήτη (World Diabetes Day – WDD) θεσπίστηκε αρχικά το 1991 από τη Διεθνή Ομοσπονδία Διαβήτη (IDF) και τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ). Το 2006 ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών επισημοποίησε τη 14^η Νοεμβρίου κάθε έτους, γενέθλιο ημερομηνία του Sir Frederick Banting, ο οποίος ανακάλυψε την ινσουλίνη.

Αναγνωρίζουμε τον κίνδυνο, δρούμε έγκαιρα

«Ο Σακχαρώδης Διαβήτης (ΣΔ) είναι η σοβαρότερη μεταβολική νόσος της σημερινής εποχής. Μια νόσος με ιδιαίτερα αυξημένη συχνότητα παγκοσμίως, αλλά και μία νόσος που συνοδεύεται από πληθώρα μακροαγγειοπαθητικών και μικροαγγειοπαθητικών επιπλοκών», τονίζουν οι κ.κ. Ανδρέας Μελιδώνης Συντονιστής Διευθυντής Διαβητολογικού Κέντρου Metropolitan Hospital – Πρόεδρος Ε. ΚΟ. ΜΕ. Ν., Σταύρος Λιάτης  Διευθυντής ΕΣΥ ΑΠΠΚ Πανεπιστημίου Αθηνών – Διαβητολογικό Κέντρο Λαϊκού, Μ. Μελετιάδου, Προϊστάμενη Νοσηλεύτρια – Πρόεδρος ομάδας Εργασίας Επιστημών Υγείας Ε. ΚΟ. ΜΕ. Ν., οι οποίοι με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Διαβήτη μιλούν και ενημερώνουν για τον ΣΔ συνολικά.

Η εκστρατεία αυτή τη χρονιά έχει ως στόχο την ευαισθητοποίηση, την προαγωγή της συντονισμένης – συλλογικής δράσης για την πρόληψη ή/και την καθυστέρηση της νόσου, την καλύτερη διαχείριση της, την αποτροπή των επιπλοκών της, μέσω της ενημέρωσης του κοινού, όσον αφορά τα αίτια, τα συμπτώματα και τη θεραπεία.

Τι είναι ο Διαβήτης;

Ο ΣΔ αποτελεί ένα χρονίως εξελισσόμενο μεταβολικό νόσημα, με ετερογενές και πολυπαραγοντικό υπόστρωμα, που χαρακτηρίζεται από υψηλό σάκχαρο στο αίμα, αντίσταση στην ινσουλίνη και έλλειψη ινσουλίνης.

Αιτιολογικά  ταξινομείται σε τέσσερις κατηγορίες εκ των οποίων 2 είναι οι κύριες:

• ΣΔ τύπου 1 (το 5% των ατόμων με ΣΔ ). Χαρακτηρίζεται από έλλειψη παραγωγής ινσουλίνης από το πάγκρεας
• ΣΔ τύπου 2 (Το 90% των ατόμων με ΣΔ). Χαρακτηρίζεται  από ιστική αντίσταση στη δράση ινσουλίνης
• Διαβήτης κύησης
• Άλλοι τύποι διαβήτη: Προκαλούμενος από γενετικές διαταραχές της λειτουργίας των β-κυττάρων, της δράσης της ινσουλίνης, από ενδοκρινοπάθειες, λοιμώξεις, νόσους του εξωκρινούς παγκρέατος, από φάρμακα ή χημικές ουσίες.

«Εάν ο ΣΔ δεν διαγνωστεί και δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα, μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές και δυνητικά απειλητικές για τη ζωή επιπλοκές. Είναι το πρώτο αίτιο: Τύφλωσης των ενηλίκων, λόγω διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας, νεφρικής βλάβης, που χρήζει αιμοκάθαρσης, εξαιτίας διαβητικής νεφροπάθειας, εμφράγματος του μυοκαρδίου και ισχαιμικού αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου, ακρωτηριασμού των κάτω άκρων, λόγω περιφερικής αγγειοπάθειας και νευροπάθειας», επισημαίνει ο κ. Μελιδώνης.

«Η πρόληψη είναι η καλύτερη θεραπεία και η παγκόσμια ημέρα διαβήτη έρχεται να “κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου”», προσθέτει.

Οι αριθμοί μιλούν

• Ο διαβήτης κοστίζει ζωές.
• 537 εκατομμύρια ενήλικες (1 στους 10) ζούσαν με διαβήτη το 2021. Ο αριθμός αυτός αναμένεται να αυξηθεί σε 643 εκατομμύρια έως το 2030 και
  783 εκατομμύρια έως το 2045.
• Σχεδόν 1 στους 2 ενήλικες (44%) με διαβήτη παραμένει αδιάγνωστος.
• 541 εκατομμύρια ενήλικες διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο να αναπτύξουν διαβήτη τύπου 2.
• Προκάλεσε 6,7 εκατομμύρια θανάτους το 2021.
• 966 δισεκατομμύρια δολάρια δαπανήθηκαν για την υγεία το 2021.

Στη χώρα μας: Πρόσφατα δεδομένα από την ηλεκτρονική βάση του ΕΟΠΥΥ, που δημοσιεύθηκαν από ερευνητές του διαβητολογικού κέντρου του Λαϊκού Νοσοκομείου, έδειξαν ότι περίπου 8% των ενηλίκων στην Ελλάδα παίρνουν φάρμακα για τον διαβήτη. Το ποσοστό αυτό ξεπερνά το 20% στις ηλικίες άνω των 65 ετών. Σε παρόμοιους αριθμούς καταλήγει και η πανελλήνια επιδημιολογική μελέτη ΕΜΕΝΟ, που έγινε από ερευνητές του Πανεπιστημίου Αθηνών σε συνεργασία με την ελληνική διαβητολογική εταιρεία. Η ΕΜΕΝΟ έδειξε ότι το 12% του ενήλικου ελληνικού πληθυσμού πάσχει από διαβήτη, με το ποσοστό να αγγίζει το 30% στις ηλικίες των 70 και άνω. Στις αγροτικές περιοχές το ποσοστό των ατόμων με διαβήτη αγγίζει το 14% (πιθανότατα λόγω και του μεγαλύτερου μέσου όρου ηλικίας). Μόλις 40 χρόνια πριν, σε μελέτη του πληθυσμού στο Αιγάλεω, ο Καθηγητής κ. Νίκος Κατσιλάμπρος και οι συνεργάτες του είχαν διαπιστώσει ότι το ποσοστό του διαβήτη βρισκόταν στο 2,4% (υπερβολικό είχε θεωρηθεί τότε), ενώ, λίγο νωρίτερα, οι Καθηγητές κ.κ. Καραμάνος, Χριστακόπουλος και οι συνεργάτες τους έβρισκαν στον ελληνικό αγροτικό πληθυσμό, ένα ποσοστό της τάξεως του 1,25%! Δηλαδή υπάρχει δεκαπλασιασμός της συχνότητας του διαβήτη στην Ελλάδα τα τελευταία 40 χρόνια.

Ποιοι πρέπει να ελέγχονται και πότε;

• Άτομα υπέρβαρα ή παχύσαρκα, που έχουν έναν τουλάχιστον από τους εξής παράγοντες: οικογενειακό ιστορικό ΣΔ σε συγγενείς 1ου βαθμού, ιστορικό υπέρτασης, καρδιαγγειακής νόσου, δυσλιπιδαιμίας , γυναίκες με σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών,
• Ιστορικό προδιαβήτη,
• Ιστορικό ΣΔ κύησης,
• Όλα τα άτομα άνω των 35 ετών,

Ο έλεγχος απαιτεί οπωσδήποτε καμπύλη σακχάρου (δοκιμασία φόρτισης γλυκόζης 75γρ.) που είναι το καλύτερο τεστ ελέγχου του ΣΔ.

Εάν τα αποτελέσματα του προσυμπτωματικού ελέγχου είναι φυσιολογικά, θα πρέπει να επαναλαμβάνονται τουλάχιστον ανά τριετία, με πιθανό πιο συχνό έλεγχο ανάλογα με τα αρχικά ευρήματα και τους παράγοντες κινδύνου.

Αναγνώρισε τα προειδοποιητικά σημάδια, δράσε έγκαιρα

Τα προειδοποιητικά σημάδια περιλαμβάνουν:

• πολυουρία
• πολυδιψία
• πολυφαγία
• ανεξήγητη απώλεια βάρους
• εύκολη κόπωση
• έλλειψη ενδιαφέροντος και συγκέντρωσης
• εμετούς, επιγαστραλγία
• αίσθημα μυρμηγκιάσματος ή μουδιάσματος στα χέρια ή τα πόδια
• θολή όραση
• συχνές λοιμώξεις
• πληγές που αργούν να επουλωθούν.

Κριτήρια διάγνωσης

• Γλυκόζη πλάσματος νηστείας ≥126 mg/dL
• Γλυκόζη πλάσματος 2 ωρών (κατά τη δοκιμασία φόρτισης με γλυκόζη 75 γρ) ≥200mg/dL
• Τυχαία μέτρηση γλυκόζης πλάσματος ≥200 mg/Dl, σε άτομο με ΣΔ με τυπικά συμπτώματα υπεργλυκαιμίας (πολυουρία, πολυδιψία, πολυφαγία ανεξήγητη απώλεια βάρους) ή υπεργλυκαιμική κρίση
• HbA1c ≥6,5%

Γνωρίστε τον κίνδυνο για ΣΔ τύπου 2 (Test2prevent)

H IDF δημιούργησε μία διαδικτυακή αξιολόγηση κινδύνου ΣΔ τύπου 2. Έχει σχεδιαστεί για να τονίσει τον κίνδυνο ενός ατόμου να αναπτύξει ΣΔ εντός των επόμενων δέκα ετών. Βασίζεται στο φινλανδικό δείκτη κινδύνου διαβήτη (FINDRISC). Η εγκατάσταση της εφαρμογής σε κινητή συσκευή επιτρέπει την αξιολόγηση του κινδύνου εμφάνισης ΣΔ2.

Η πρόληψη είναι το μυστικό

Τα μέτρα πρόληψης στοχεύουν στους τροποποιήσιμους περιβαλλοντικούς παράγοντες:

• Μείωση του σωματικού βάρους κατά τουλάχιστον 5%, εφόσον είναι αυξημένο
• Διακοπή καπνίσματος
• Ενσωμάτωση της άσκησης στον τρόπο ζωής
• Ισορροπημένη διατροφή (μείωση του ολικού λίπους σε <30% της ημερήσιας ενεργειακής πρόσληψης, μείωση του κορεσμένου λίπους  σε <10% της ημερήσιας ενεργειακής πρόσληψης, αύξηση πρόσληψης φυτικών ινών)
• Ρύθμιση αρτηριακής πίεσης
• Ρύθμιση χοληστερόλης
• Tακτικός προληπτικός έλεγχος, ειδικά για άτομα με έναν ή περισσότερους από τους παράγοντες κινδύνου.

Συμπερασματικά: «Ο ΣΔ είναι αναμφισβήτητα η σοβαρή μεταβολική νόσος του 21^ου αιώνα με πλήθος συνεπαγόμενων επιπλοκών όταν είναι αρρύθμιστος. Σήμερα και πρέπει και μπορούμε να αναγνωρίσουμε έγκαιρα την νόσο, να δράσουμε έγκαιρα για να ρυθμίσουμε τον ΣΔ και να αποφύγουμε τις επιπλοκές του και να εγκαταστήσουμε σχέση φιλίας και συνύπαρξης με έναν ΣΔ ρυθμισμένο και ελεγμένο», καταλήγουν οι ειδικοί.

*Ε.ΚΟ. ΜΕ. Ν. (Ελληνικό κολέγιο Μεταβολικών Νοσημάτων)

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

537 εκατομμύρια ενήλικες ζουν τώρα με διαβήτη σε όλο τον κόσμο.

Ο διαβήτης είναι μια πολύ σοβαρή αλλά και «ύπουλη» νόσος, που φθείρει όλα τα συστήματα και τους ιστούς του ανθρωπίνου σώματος, αν αφεθεί χωρίς κατάλληλη φροντίδα. Η Διεθνής Ομοσπονδία Διαβήτη (IDF) δημοσίευσε νέα στοιχεία που δείχνουν ότι 537 εκατομμύρια ενήλικες ζουν τώρα με διαβήτη σε όλο τον κόσμο αύξηση 16% -δηλαδή 74 εκατομμύρια άτομα- από τις προηγούμενες εκτιμήσεις του IDF το 2019.

Ο τελευταίος Άτλαντας του Διαβήτη της IDF αναφέρει ότι ο παγκόσμιος επιπολασμός του διαβήτη έχει φτάσει το 10,5%, με σχεδόν τους μισούς (44,7%) των ενηλίκων να μην έχουν διαγνωστεί. Οι προβλέψεις του IDF δείχνουν ότι μέχρι το 2045, 783 εκατομμύρια ενήλικες θα ζουν με διαβήτη – ή ένας στους οκτώ ενήλικες. Αυτό θα ήταν μια αύξηση 46%, υπερδιπλάσια από την εκτιμώμενη αύξηση του πληθυσμού (20%) κατά την ίδια περίοδο.

Στην Ελλάδα, υπολογίζεται πως το11,5%του πληθυσμού πάσχει από διαβήτη. Από τους πάσχοντες το 3%-4% δεν γνωρίζει ότι πάσχει, ενώ τριπλάσιος αριθμός από τους πάσχοντες βρίσκονται στο φάσμα του προ διαβήτη, μιας κατάστασης που ενώ δεν είναι νόσος ωστόσο στέκει στο μεταίχμιο μεταξύ φυσιολογικού πληθυσμού και πασχόντων.

Υπολογίζεται ότι 1 στα 2 άτομα με διαβήτη σε όλο τον κόσμο που χρειάζονται ινσουλίνη, είτε δεν έχουν πρόσβαση στο φάρμακο, είτε δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν οικονομικά.

«Όταν ο διαβήτης δεν ανιχνεύεται και αντιμετωπίζεται ανεπαρκώς, τα άτομα που πάσχουν διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο σοβαρών και απειλητικών για τη ζωή επιπλοκών, όπως καρδιακή προσβολή, εγκεφαλικό, νεφρική ανεπάρκεια, τύφλωση και ακρωτηριασμό των κάτω άκρων, λόγω της μη έγκαιρης λήψης αποτελεσματικών θεραπειών. Αυτές οι επιπλοκές έχουν ως αποτέλεσμα μειωμένη ποιότητα ζωής και υψηλότερο κόστος υγειονομικής περίθαλψης», επισημαίνει η κ. Αικατερίνη Τρικκαλινού Παθολόγος-Διαβητολόγος, Επιμελήτρια Metropolitan Hospital, επιστημονική συνεργάτης Διαγνωστικών Κέντρων HealthSpot και συνεχίζει:

«Ο διαβήτης είναι μια σημαντική παγκόσμια πρόκληση για την υγεία και την ευημερία των ανθρώπων. Παγκοσμίως, πάνω από το 90% των ατόμων με διαβήτη έχουν διαβήτη τύπου 2. Η αύξηση του αριθμού των διαβητικών με τύπου 2, οφείλεται σε μια πολύπλοκη αλληλεπίδραση κοινωνικοοικονομικών, δημογραφικών, περιβαλλοντικών και γενετικών παραγόντων.

Βασικές συνιστώσες στη δημιουργία της μεταβολικής αυτής πανδημίας είναι η αστικοποίηση, η γήρανση του πληθυσμού, η δραματική μείωση των επιπέδων σωματικής δραστηριότητας, η διαστολή του χρόνου εργασίας, η κακής ποιότητας πλούσια σε λιπαρά διατροφή και κατά συνέπεια η αύξηση του ποσοστού των υπέρβαρων και παχύσαρκων ανθρώπων.

Τα στοιχεία δείχνουν ότι ο διαβήτης τύπου 2 μπορεί συχνά να προληφθεί, ενώ η έγκαιρη διάγνωση και η πρόσβαση στην κατάλληλη φροντίδα για όλους τους τύπους διαβήτη μπορεί να εξαλείψει ή να καθυστερήσει τις επιπλοκές σε άτομα που ζουν με την πάθηση», τονίζει.

Σύμφωνα με το IDF:

•       Ένας στους δέκα (10,5%) ενήλικες σε όλο τον κόσμο ζει αυτή τη στιγμή με διαβήτη.

•       Ο συνολικός αριθμός προβλέπεται να αυξηθεί σε 643 εκατομμύρια (11,3%) έως το 2030 και σε 783 εκατομμύρια (12,2%) έως το 2045.

•       Υπολογίζεται ότι το 44,7% των ενηλίκων που ζουν με διαβήτη (240 εκατομμύρια άνθρωποι) είναι αδιάγνωστοι. Πάνω από 4 στους 5 (81%) από αυτούς τους ανθρώπους ζουν σε χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος.

•       Ο διαβήτης ήταν υπεύθυνος για περίπου 966 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ στις παγκόσμιες δαπάνες για την υγεία το 2021. Αυτό αντιπροσωπεύει αύξηση 316% τα τελευταία 15 χρόνια.

•       Εκτός από τους θανάτους που σχετίζονται με τον COVID-19, περίπου 6,7 εκατομμύρια ενήλικες υπολογίζεται ότι πέθαναν λόγω διαβήτη ή των επιπλοκών του το 2021. Αυτό είναι περισσότερο από έναν στους δέκα (12,2%) των θανάτων παγκοσμίως από όλες τις αιτίες.

•       541 εκατομμύρια ενήλικες, ή το 10,6% των ενηλίκων παγκοσμίως, έχουν μειωμένη ανοχή στη γλυκόζη (IGT), γεγονός που τους θέτει σε υψηλό κίνδυνο να αναπτύξουν διαβήτη τύπου 2.

•       Το ένα στα πέντε αποτελέσματα διαδικτυακής αναζήτησης για τον διαβήτη, κυρίως από μη ιατρικούς ιστότοπους, αποδεικνύεται παραπληροφόρηση προειδοποιεί ο IDF.

Ο διαβήτης είναι μια πανδημία πρωτοφανούς μεγέθους. O Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας εγκαινίασε το Παγκόσμιο Σύμφωνο για τον Διαβήτη και τα κράτη μέλη των Ηνωμένων Εθνών υιοθέτησαν ψήφισμα που καλεί για επείγουσα συντονισμένη παγκόσμια δράση για την αντιμετώπιση του. Αυτά είναι σημαντικά ορόσημα, αλλά τα λόγια πρέπει να γίνουν πράξη άμεσα», καταλήγει η κ. Τρικκαλινού.

*Στα διαγνωστικά κέντρα HealthSpot λειτουργεί πλήρως οργανωμένο Διαβητολογικό Τμήμα όπου πραγματοποιείται ολοκληρωμένη αντιμετώπιση του Σακχαρώδους Διαβήτη με τις πλέον εξελιγμένες και σύγχρονες μεθόδους θεραπείας από έμπειρους και εξειδικευμένους ιατρούς.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Ένα σημαντικό βήμα για τη βελτίωση της ποιότητας των υπηρεσιών του ΕΣΥ έγινε πρόσφατα από το Ελληνικό Ινστιτούτο DRG. Για πρώτη φορά, αναπτύχθηκε μηχανισμός ποιοτικού ελέγχου της ιατρικής κωδικοποίησης με την αξιοποίηση μίας μοναδικής για τα ελληνικά δεδομένα ηλεκτρονικής πλατφόρμας.

Το έργο παρουσίασε σήμερα στους δημοσιογράφους ο πρόεδρος του Ινστιτούτου κ. Παντελής Μεσσαρόπουλος μαζί με στελέχη του οργανισμού. Ειδικότερα, διενεργήθηκε έλεγχος σε 133.ο00 περιστατικά ασθενών, τα οποία κωδικοποιήθηκαν με το νέο σύστημα DRG που έχει εγκατασταθεί και λειτουργεί πλήρως σε όλα τα νοσοκομεία της 7ης και της 3ης ΥΠΕ και σταδιακά τα επεκταθεί σε όλη τη χώρα.

• Μόνο στα 3.171 υπήρξε αλλαγή στην κύρια διάγνωση (ποσοστό 4,7%).
• Μόνο στα 11.053 υπήρξε αλλαγή στην δευτερεύουσα διάγνωση (16,5%).
• Μόνο στα 6.962 υπήρξε αλλαγή στην αλλαγή στην ιατρική πράξη (10,4%).
• Μόνο στα 2.456 υπήρξε αλλαγή στο DRG (3,7%).

Θυμίζουμε ότι το σύστημα DRG είναι νέο σύστημα αποζημείωσης των νοσοκομείων του ΕΣΥ, το οποίο θα εφαρμοστεί σε όλα τα νοσοκομεία του ΕΣΥ εντός του 2024. Ανάλογα συστήματα εφαρμόζονται σε όλες τις Δυτικές χώρες. Οι ειδικοί εκτιμούν ότι η εφαρμογή του θα προσφέρει έλεγχο του κόστους και δικαιότερη κατανομή της χρηματοδότησης.

Βέβαια, για να πετύχει το νέο σύστημα χρειάζεται να συλλέγονται και να επεξεργάζονται αξιόπιστα δεδομένα για τη βαρύτητα κάθε περιστατικού, που εισάγεται για νοσηλεία στο ΕΣΥ. Αυτός λοιπόν ήταν ο στόχος ανάπτυξης του μηχανισμού ελέγχου της ιατρικής κωδικοποίησης.

Όπως ανέφερε ο κ. Μεσσαρόπουλος, σκοπός μας ήταν να αναδειχθούν τα προβλήματα και οι αδυναμίες στην κωδικοποίηση, αποτυπώνοντας την ιατρική πληροφορία, που εμπεριέχεται στον ιατρικό φάκελο του ασθενή, βάσει των Ελληνικών Κατευθυντήριων Οδηγιών Κωδικοποίησης (ΕΚΟΚ). Τα εκτιμώμενα οφέλη του έργου είναι:

• Βελτίωση της κωδικοποίησης κατά DRG των περιστατικών νοσηλείας
• Ορθή αποτύπωση του παραγόμενου έργου των νοσοκομείων
• Δίκαιη, ορθολογική και τεκμηριωμένη κατανομή των διαθέσιμων πόρων
• Βελτίωση του σχεδιασμού υπηρεσιών υγείας και της τεκμηριωμένης λήψης αποφάσεων για την κάλυψη αναγκών του πληθυσμού.

Πηγη: https://virus.com.gr/

Σε τακτική αξιολόγηση της ικανότητας οδήγησης σε άτομα με άνοια, προβλέπεται – μεταξύ άλλων – στο Εθνικό Σχέδιο.

Η άνοια αποτελεί ένα σοβαρό θέμα για μεγάλο μέρος του πληθυσμού. Για κάθε πάσχοντα αντιστοιχούν 3 – 4 φροντιστές, ενώ το ετήσιο κόστος είναι 3 δισ. ευρώ και έως το 2050 θα έχει διπλασιαστεί.

Τα παραπάνω ανέφερε τη Δευτέρα ο υπουργός Υγείας Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, παρουσιάζοντας το νομοσχέδιο για την Άνοια και τη Νόσο Αλτσχάιμερ. Το νομοσχέδιο αναμένεται να τεθεί το επόμενο διάστημα σε δημόσια διαβούλευση.

Μεταξύ των παρεμβάσεων περιλαμβάνεται η ίδρυση Εθνικού Συμβουλίου για την Άνοια και τη νόσο Αλτσχάιμερ, με συμμετοχή εκπροσώπων από τα υπουργεία Υγείας, Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, Εργασίας και Οικονομικών, με σκοπό την παρακολούθηση της εφαρμογής του Ελληνικού Σχεδίου Δράσης.

Προβλέπεται, επίσης, το πληρεξούσιο περίθαλψης και φροντίδας όταν ο ασθενής έχει δικαιοπρακτική ικανότητα, με το οποίο ορίζεται ένα φυσικό πρόσωπο, το οποίο εκπροσωπεί τον πάσχοντα από άνοια για θέματα περίθαλψης και φροντίδα.

Οι οδηγίες ορίζονται εκ προοιμίου από τον ίδιο τον πάσχοντα που τις διατυπώνει και αφορούν τον τόπο και τον τρόπο περίθαλψης και φροντίδας για το διάστημα κατά το οποίο δεν θα είναι πλέον σε θέση να αποφασίζει.

Στόχος είναι να διατηρήσουν την ισχύ τους συγκεκριμένες εξουσιοδοτήσεις και εντολές κάθε προσώπου.

Η πρόεδρος του Εθνικού Παρατηρητηρίου Άνοιας Παρασκευή Σακκά σχολίασε πως έχει μεγάλη σημασία το σχέδιο νόμου για τα δικαιώματα και την καθημερινότητα των πασχόντων και των οικογένειών τους. Το σχέδιο υπήρξε πριν από 2 – 3 χρόνια και τώρα υλοποιείται.

Ο καθηγητής του John’s Hopkins Κωνσταντίνος Λυκέτσος ανέφερε πως πρόκειται για μία πρωτοβουλία που φέρνει αποτελέσματα. Είπε πως η άνοια είναι η αναμενόμενη πανδημία, λόγω της γήρανσης του πληθυσμού. Εκτίμησε πως 500.000 άτομα στην Ελλάδα πάσχουν από τη νόσο και ότι θα αυξηθούν ραγδαία.

Σημείωσε με την παρέμβαση θα βελτιωθεί η μορφή φροντίδας, ώστε η χώρα μας να φτάσει σε ευρωπαϊκά επίπεδα.

Ψυχιατρική μεταρρύθμιση

Ο υφυπουργός Υγείας Δημήτρης Βαρτζόπουλος αναφέρθηκε στην Ψυχιατρική παρέμβαση, τονίζοντας πως η μεταρρύθμιση δεν ολοκληρώνεται ποτέ. Ανακοίνωσε πως, μεταξύ άλλων, το Ψυχιατρείο Κρατουμένων Κολυδαλλού εντάσσεται στο ΕΣΥ.

Ανέφερε πως πρόκειται για παρέμβαση που γίνεται έπειτα από 25 χρόνια (νόμος 2716/99) και στοχεύει στο να καλύψει ελλείμματα που αφορούν τους νέους ασθενείς, τον τρόπο πλοήγησης των ασθενών στις αναγκαίες υπηρεσίες.

Ανακοίνωσε πως, μεταξύ άλλων, δημιουργούνται δίκτυα φορέων παροχής φροντίδας (7 τομείς), προκειμένου να υπάρχει επαρκής κάλυψη. Προβλέπεται διοικητική συνένωση των Νομικών Προσώπων Ιδιωτικού Δικαίου, όπως ο ΟΚΑΝΑ και το ΚΕΘΕΑ.

Σε σχέση με το μοντέλο θεραπείας, σημείωσε πως όσο πιο κοντά στην κοινωνία είναι ο ασθενής, τόσο πιο θετικά είναι τα αποτελέσματα.

Ανέδειξε τα προβλήματα επάρκειας των ελληνικών δομών, λέγοντας πως στη χώρα  μας λειτουργούν 4.700 κλίνες στον ιδιωτικό τομέα, ενώ στον δημόσιο τομέα υπάρχει κάλυψη 150%.

Όπως είπε, η αναλογία είναι 16 ασθενείς ανά 100.000 στην Ελλάδα, στο Βέλγιο είναι 36 ανά 100.000 και στη 78 ανά 100.000 στη Γερμανία.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Εννέα στους δέκα εκδήλωσαν οξεία αντίδραση στο στρες. Σε πόσους χορηγήθηκε αγωγή, ποια η σχέση με το βαγόνι στο οποίο επέβαιναν. Στοιχεία από τη λειτουργία Ιατρείου Τραύματος.

Η 28^η του περασμένου Φεβρουαρίου έχει καταγραφεί στη συλλογική μνήμη ως η μέρα της μεγαλύτερης σιδηροδρομικής τραγωδίας στην ιστορία της χώρας, με 57 νεκρούς και τουλάχιστον 85 τραυματίες μετά από μετωπική σύγκρουση δύο αμαξοστοιχιών στην γραμμή Αθηνών – Θεσσαλονίκης, κοντά στον Ευαγγελισμό Λάρισας.

Σχεδόν εννέα μήνες μετά, οι πληγές παραμένουν ανοιχτές, ενώ επιβιώσαντες επιβάτες του μοιραίου τρένου και συγγενείς των θυμάτων εξακολουθούν να βιώνουν τις τραυματικές επιπτώσεις του συμβάντος.

Ο Γρηγόριος Καρακατσούλης, ψυχίατρος, επιμελητής β’ στη Γ’ Πανεπιστημιακή Ψυχιατρική Κλινική του ΑΠΘ στο νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ της Θεσσαλονίκης, παρουσίασε τα μέχρι σήμερα δεδομένα λειτουργίας του Ιατρείου Τραύματος που δημιουργήθηκε στην Κλινική, για την παροχή ψυχιατρικής φροντίδας στους επιζήσαντες της τραγωδίας. Η παρουσίαση έγινε στη διάρκεια των Ημερών Ψυχικής Υγείας (Days of Mental Health) 2023, στη Θεσσαλονίκη.

Το προφίλ των 39 επιβατών

Το Ιατρείο Τραύματος επισκέφθηκαν για ψυχιατρική φροντίδα συνολικά 39 επιβάτες της μοιραίας αμαξοστοιχίας, εκ των οποίων οι 17 άνδρες και 22 γυναίκες, με μέσο όρο ηλικίας τα 31 έτη (33 για τις γυναίκες, 29 για τους άνδρες). Το 60% είναι εργαζόμενοι, στη μεγάλη τους πλειοψηφία άγαμοι, ενώ δύο έχουν άλλη εθνικότητα πλην της ελληνικής.

Οι περισσότεροι (20 επιβάτες) βρίσκονταν στο τρίτο βαγόνι του τρένου, δηλαδή στο βαγόνι με τη μεγαλύτερη εγγύτητα στο δεύτερο που διαλύθηκε. Από τους υπόλοιπους 19, οι 4 ήταν στο τέταρτο βαγόνι, 7 στο πέμπτο, 6 στο έκτο και 2 στο έβδομο.

Οι τέσσερις στους δέκα είχαν άμεσο οπτικό ερέθισμα εξαιρετικής βαρύτητας, δηλαδή είδαν με τα μάτια τους νεκρούς ή τραυματίες

Οι μισοί από τους εξετασθέντες είχαν υποστεί σωματικό τραυματισμό, ενώ οι 17 από τους 39 είχαν προϋπάρχουσα ψυχοπαθολογία (7 άνδρες και 10 γυναίκες).

Διάγνωση – θεραπεία

Ένα μήνα μετά το δυστύχημα, εννέα στους δέκα αιτούντες φροντίδας (89,74%) πληρούσαν τα κριτήρια για οξεία αντίδραση σε στρεσογόνο παράγοντα (συνολικά 35 άτομα – 20 γυναίκες, 15 άνδρες), ενώ ένας στους δέκα (10,26%) πληρούσε τα κριτήρια για μετατραυματική διαταραχή στρες (4 άτομα – 2 άνδρες, 2 γυναίκες).

Σε ό,τι αφορά την θεραπεία, παρά το γεγονός ότι σύμφωνα με τις οδηγίες δεν χορηγείται φαρμακευτική αγωγή στην οξεία αντίδραση σε στρεσογόνο παράγοντα, εκτός εξαιρετικών περιπτώσεων, εδώ χρειάστηκε ο ψυχίατρος να συστήσει αγωγή για το 75% των ασθενών.

Αυτό, σύμφωνα με τον κ. Καρακατσούλη, χρήζει πολλαπλής ανάγνωσης και οφείλεται αφενός στην πίεση από τους ίδιους τους αιτούμενους για φαρμακευτική αγωγή, λόγω προβλημάτων με τον ύπνο, και αφετέρου σε προϋπάρχουσα ψυχοπαθολογία που είχε περίπου το 50%.

“Οι περισσότεροι είχαν πρόβλημα με τον ύπνο τους, τουλάχιστον τις πρώτες ημέρες – είτε με εφιάλτες είτε με κατακερματισμό του ύπνου – και έτσι χρειάστηκε να τους βάλουμε κάποιο παράγοντα που θα τους βοηθούσε να κοιμηθούν”, εξήγησε ο ψυχίατρος, διευκρινίζοντας πως το πρόβλημα ήταν πραγματικό και δεν διαπιστώθηκε πως κάποιος προσποιείται επιδιώκοντας δευτερογενές όφελος, όπως μεγαλύτερη αποζημίωση στο μέλλον, λόγω βαρύτητας συμπτωματολογίας.

Σε ό,τι αφορά όσους είχαν προϋπάρχουσα παθοψυχολογία, εξήγησε πως “ούτως ή άλλως θα έπαιρναν αγωγή, γιατί είχαν είτε ενεργό ψυχοπαθολογία είτε εν υπνώσει. Κάποιος δηλαδή ο οποίος είχε από πριν αγχώδη στοιχεία πιο έντονα από το μέσο όρο, το δυστύχημα τον έκανε να χρειαστεί πιο δραστική παρέμβαση με φαρμακευτικά μέσα”.

Δεν προέκυψε στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ σύστασης για φαρμακευτική αγωγή και του βαγονιού στο οποίο επέβαιναν οι αιτούμενοι φροντίδας επιβάτες. Το 75% αυτών στους οποίους υπήρξε σύσταση για αγωγή την έλαβε.

Ψυχοθεραπεία – τηλεπαρακολούθηση

Σε όλους τους ασθενείς, εκτός από έναν που αποκλείστηκε από τα κριτήρια για ειδικό λόγο, συστήθηκε ψυχοθεραπεία. Συγκροτήθηκαν δύο ομάδες αντιμετώπισης του τραύματος, οι οποίες οργάνωσαν συνολικά 47 συνεδρίες ομαδικής ψυχοθεραπείας σε διάστημα 8 μηνών, με έναρξη περίπου δύο εβδομάδες μετά το δυστύχημα και ολοκλήρωση στα τέλη Οκτωβρίου. Στις συνεδρίες συμμετείχαν οι μισοί από τους αιτούμενους φροντίδας.

Ακολούθησε τηλεψυχιατρικό follow up, στο πλαίσιο της υπηρεσίας τηλεψυχιατρικής που λειτουργεί στη Γ Ψυχιατρική Κλινική. Σε αυτό συνδέθηκε 1 στους 4 αιτούμενους. Περίπου ένας στους τρεις δεν συνδέθηκε και δεν ειδοποίησε, ενώ το 40% ειδοποίησε ότι δεν επιθυμεί τηλεψυχιατρική παρακολούθηση. Το γεγονός, σύμφωνα με τον κ.Καρακατσούλη, ίσως αντανακλά και τη μη ανάγκη για περαιτέρω παρακολούθηση. «Ήταν ίσως ένα καλό screening για να δούμε ποιοι είχαν επιμονή της συμπτωματολογίας», παρατήρησε.

Μέχρι σήμερα, συνεχίζουν την παρακολούθηση στην Τηλεψυχιατρική Υπηρεσία τρία άτομα, δηλαδή το 7,7% του αρχικού συνόλου.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Τα βήματα στην ψηφιακή υγεία αλλά και  μελλοντικά σχέδια  παρουσίασε η  αναπληρώτρια Υπουργός Υγείας, στο 16ο Πανευρωπαϊκό Συνέδριο Δημόσιας Υγείας στο Δουβλίνο. Η κ. Αγαπηδάκη ανακοίνωσε μια υπηρεσία με φορητές συσκευές για τους καρδιακούς παλμούς.

Η αναπληρώτρια Υπουργός παρουσίασε τη Στρατηγική του Υπουργείου για την ψηφιακή υγεία και το πώς αυτή μειώνει τις ανισότητες στην Υγεία, μιλώντας στην «Ολομέλεια για την Ψηφιακή Υγεία» («Digital Health plenary session») με θέμα: «Προς ένα δίκαιο και βιώσιμο ψηφιακό μέλλον για τα ευρωπαϊκά συστήματα υγείας» («On the path to an equitable and sustainable digital future for European Health Systems»). Η εν λόγω ολομέλεια διοργανώθηκε από τον ΠΟΥ, στο πλαίσιο του Συνεδρίου και την αναπληρώτρια υπουργό προσκάλεσε προσωπικά η Dr. Natasha Azzopardi-Muscat, Διευθύντρια του «Τομέα Πολιτικών και Συστημάτων Υγείας» στον ΠΟΥ.

Αναλύοντας την πορείας προς την ψηφιακή μετάβαση η κ. Αγαπηδάκη ανέδειξε τις σημαντικές κατακτήσεις που έχει ήδη επιτύχει η χώρα μας. Χαρακτηριστικά αναφέρθηκε στις υπηρεσίες που παρέχει το My Health app, στο οποίο μπορεί ο πολίτης να βρει κάθε στοιχείο (παραπεμπτικά εξετάσεων, αποτελέσματα εξετάσεων, κτλ.). Με τον τρόπο αυτό δεν χρειάζεται να  μεταφέρει έγχαρτες τις εξετάσεις από το ένα μέρος στο άλλο. Μεταξύ άλλων η κ. Αγαπηδάκη έδωσε έμφαση στον Ατομικό Ηλεκτρονικό Φάκελο Υγείας (ΑΗΦΥ) και στο εθνικό αρχείο, το οποίο θα βοηθήσει πολύ στην καταγραφή μίας σειράς νοσημάτων.

Ακόμη, η αναπληρώτρια υπουργός έκανε ιδιαίτερη μνεία στην επέκταση του δικτύου τηλεϊατρικής για να καλύψει τις ανάγκες των κατοίκων των νησιών, των ορεινών και αγροτικών περιοχών. Σε συνδυασμό με το δίκτυο τηλεϊατρικής και τον Ατομικό Ηλεκτρονικό Φάκελο, η Ειρήνη Αγαπηδάκη ανακοίνωσε ότι έχει δρομολογηθεί μία υπηρεσία με φορητές συσκευές (“wearables”) οι οποίες θα καταγράφουν καθημερινά τους καρδιακούς παλμούς και μία σειρά από άλλα βιομετρικά δεδομένα των χρηστών. Επιδίωξη αποτελεί να διασφαλιστεί η βέλτιστη ρύθμιση των χρονίων νοσημάτων που αφορούν στα καρδιαγγειακά και την έγκαιρη μετάβαση του ασθενούς στο νοσοκομείο.

Κατά την επίσκεψή της στην πρωτεύουσα της Ιρλανδίας η αναπληρώτρια υπουργός Υγείας είχε την ευκαιρία και την τιμή να συναντηθεί με την πρέσβη της Ελλάδας στο Δουβλίνο, Μαγδαληνή Νικολάου με την οποία συζήτησαν για τα κοινά στοιχεία και τις διαφορές των δύο χωρών.

Πηγη: https://virus.com.gr/

Τη στρατηγική του υπουργείου στην ψηφιακή υγεία ανέλυσε στο Δουβλίνο η Ειρήνη Αγαπηδάκη

Η αναπληρώτρια υπουργός Υγείας, Ειρήνη Αγαπηδάκη συμμετείχε στο 16ο Πανευρωπαϊκό Συνέδριο Δημόσιας Υγείας, που διεξήχθη στο Δουβλίνο και αποτελεί το μεγαλύτερο επιστημονικό συνέδριο στην Ευρώπη.

Η κυρία Ειρήνη Αγαπηδάκη συμμετείχε στην «Ολομέλεια για την Ψηφιακή Υγεία» («Digital Health plenary session») με θέμα: «Προς ένα δίκαιο και βιώσιμο ψηφιακό μέλλον για τα ευρωπαϊκά συστήματα υγείας» («On the path to an equitable and sustainable digital future for European Health Systems»). Η εν λόγω ολομέλεια διοργανώθηκε από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ), στο πλαίσιο του Συνεδρίου και την Αναπληρώτρια Υπουργό προσκάλεσε προσωπικά η Dr. Natasha Azzopardi-Muscat, Διευθύντρια του «Τομέα Πολιτικών και Συστημάτων Υγείας» στον ΠΟΥ.

Κατά τη διάρκεια της ομιλίας της, η αναπληρώτρια υπουργός ανέλυσε τη στρατηγική του υπουργείου για την ψηφιακή υγεία και το πώς αυτή μειώνει τις ανισότητες στην Υγεία. Ειδικότερα, ανέφερε τις σημαντικές κατακτήσεις που έχει ήδη επιτύχει η χώρα μας, όπως για παράδειγμα το My Health app, όπου μπορεί ο πολίτης να βρει κάθε στοιχείο (παραπεμπτικά εξετάσεων, αποτελέσματα εξετάσεων, κτλ.), ούτως ώστε να μην επιβαρύνεται μεταφέροντας τις εξετάσεις από το ένα μέρος στο άλλο. Αναφέρθηκε, επίσης, στον Ατομικό Ηλεκτρονικό Φάκελο Υγείας (ΑΗΦΥ) και στο εθνικό αρχείο, το οποίο θα βοηθήσει πολύ στην καταγραφή μίας σειράς νοσημάτων.

Στο πλαίσιο της ανάλυσης της στρατηγικής του Υπουργείου και των νέων θεμάτων, η Αναπληρώτρια Υπουργός υπογράμμισε τη σημασία της επέκτασης του δικτύου τηλεϊατρικής για να καλύψει όλη την χώρα: ένα πολύ σημαντικό βήμα για την κάλυψη των νησιών, των ορεινών και αγροτικών περιοχών. Σε συνδυασμό με το δίκτυο τηλεϊατρικής και τον ΑΗΦΥ, η κυρία Αγαπηδάκη ενημέρωσε ότι πρόκειται να ενεργοποιηθεί μία υπηρεσία με φορητές συσκευές («wearables») οι οποίες θα καταγράφουν καθημερινά τους καρδιακούς παλμούς και μία σειρά από άλλα βιομετρικά δεδομένα των χρηστών, προκειμένου να εξασφαλίζουν την καλύτερη ρύθμιση των χρονίων νοσημάτων που αφορούν στα καρδιαγγειακά και την έγκαιρη μετάβαση του ασθενούς στο νοσοκομείο.

Τέλος, η αναπληρώτρια υπουργός Υγείας είχε την ευκαιρία και την τιμή να συναντηθεί με την Πρέσβη της Ελλάδας στο Δουβλίνο, Μαγδαληνή Νικολάου με την οποία συζήτησαν για τα κοινά στοιχεία και τις διαφορές των δύο χωρών.

Πηγη: https://www.news4health.gr/