Κατηγορία: Επιστημονικά Νέα

πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Ένα από τα… debate στην εποχή της πανδημίας είναι σε ποιον βαθμό προκαλούν θρομβώσεις τα εμβόλια και σε ποιον η COVID-19. Απαντήσεις δίνει η μεγαλύτερη επιστημονική μελέτη παγκοσμίως, η οποία εξέτασε στοιχεία από περίπου 30 εκατ. ανθρώπους.

Οι ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες δημοσιεύονται στο British Medical Journal (BMJ). Οι ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και από άλλα οκτώ βρετανικά Πανεπιστήμια διαπίστωσαν ότι η λοίμωξη, που προκαλεί ο νέος κορονοϊός, αυξάνει τον κίνδυνο θρόμβωσης πολύ περισσότερο απ’ ό,τι το εμβόλιο της COVID-19.

Η πρώτη δόση

Στη μελέτη συγκρίθηκαν τα ποσοστά θρομβώσεων μετά την πρώτη δόση των εμβολίων με τα ποσοστά μετά από την μόλυνση με τον κορονοϊό. Τα στοιχεία, που αναλύθηκαν, προέρχονταν από ανθρώπους οι οποίοι:

• Είχαν κάνει την πρώτη δόση από τα εμβόλια της AstraZeneca (τα 19,6 εκατομμύρια) ή των Pfizer/BioNTech (9,5 εκατομμύρια) ή
• Είχαν νοσήσει από κορονοϊό (1,7 εκατομμύρια).

“Ο κίνδυνος θρομβοπενίας είναι σχεδόν εννεαπλάσιος με την COVID-19 απ’ ό,τι με τα εμβόλια”, δήλωσε ο ερευνητής Dr. Aziz Sheikh, καθηγητής Έρευνας Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου.

Αντίστοιχα, ο κίνδυνος εκδήλωσης ισχαιμικού εγκεφαλικού είναι 12πλάσιος με τη λοίμωξη που προκαλεί ο κορονοϊός.

Η θρομβοπενία χαρακτηρίζεται από χαμηλά επίπεδα αιμοπεταλίων στο αίμα και αυξάνει τον κίνδυνο αιμορραγίας. Μία σπάνια παρενέργεια του εμβολίου της AstraZeneca είναι ο συνδυασμός της θρόμβωσης με θρομβοπενία.

Οι λεπτομέρειες της μελέτης

Οι ερευνητές υπολόγισαν ότι 107 άνθρωποι ανά 10 εκατομμύρια νοσηλεύονταν με θρομβοπενία μετά την πρώτη δόση του εμβολίου της AstraZeneca. Ωστόσο ο αντίστοιχος αριθμός λόγω της COVID φτάνει τους 934 ασθενείς ανά 10 εκατομμύρια.

Αντίστοιχα, μετά την πρώτη δόση από το ίδιο εμβόλιο, 66 άνθρωποι ανά 10 εκατομμύρια νοσηλεύονται με θρομβώσεις στα πόδια. Ωστόσο με τη λοίμωξη, που προκαλεί ο κορονοϊός, το ίδιο συμβαίνει σε 12.164 ανθρώπους ανά 10 εκατομμύρια.

Όλα αυτά αφορούν στις πρώτες 28 ημέρες από τη χορήγηση του εμβολίου, καθώς, κατά κανόνα, σε αυτό το χρονικό διάστημα παρατηρούνται οι θρομβώσεις και η θρομβοπενία.

Για το εμβόλιο των Pfizer/BionTech, οι ερευνητές υπολόγισαν ότι 143 άνθρωποι ανά 10 εκατομμύρια εισάγονται στο νοσοκομείο με ισχαιμικό εγκεφαλικό. Όμως η λοίμωξη λόγω κορονοϊού προκαλεί εγκεφαλικό σε 1.699 ανθρώπους ανά 10 εκατομμύρια.

Πηγη: https://healthstories.gr/

Τις θεραπευτικές επιλογές για τους ασθενείς με καρκίνους του γαστρεντερικού συστήματος συνοψίζουν οι Παθολόγοι-Ογκολόγοι Ζένια Σαριδάκη, Πρόεδρος της Εταιρείας Ογκολόγων Παθολόγων Ελλάδας και Αναστάσιος Μπούτης, Γενικός Γραμματέας της Εταιρείας Ογκολόγων Παθολόγων Ελλάδας

Η ανοσοθεραπεία είναι ένας από τους λόγους, ενδεχομένως ο σημαντικότερος, που τα τελευταία χρόνια έχουμε δει εξαιρετικές ανταποκρίσεις και σημαντική αύξηση της επιβίωσης σε ασθενείς με πολλούς τύπους καρκίνου, όπως το μελάνωμα, ο μη μικροκυτταρικός καρκίνος του πνεύμονα και το νεφροκυτταρικό καρκίνωμα.

Για τους καρκίνους του γαστρεντερικού συστήματος, όμως, τα πράγματα δεν ήταν μέχρι πρότινος τόσο αισιόδοξα. Εξαίρεση αποτελούσαν – και αποτελούν – οι ασθενείς, των οποίων οι όγκοι εμφανίζουν τη λεγόμενη μικροδορυφορική αστάθεια (Microsatellite Instability, MSI). Στη συγκεκριμένη ομάδα ασθενών, η χορήγηση μιας κατηγορίας ανοσολογικών φαρμάκων που ονομάζονται αναστολείς σημείων ελέγχου (immune checkpoint inhibitors), έχει δείξει πολύ ενθαρρυντικά αποτελέσματα. Ένας από αυτούς τους ανοσολογικούς παράγοντες, το nivolumab, είτε χορηγούμενο μόνο του ή σε συνδυασμό με ipilimumab, αλλά και pembrolizumab, έχει δώσει σημαντικό όφελος στην ολική επιβίωση των ασθενών και αποτελεί καθημερινή κλινική πρακτική στην Ελλάδα, έχοντας ήδη βοηθήσει πολλούς ασθενείς.

Ο συνδυασμός nivolumab με ipilimumab είναι η πρώτη εγκεκριμένη θεραπευτική επιλογή διπλής ανοσοθεραπείας για οποιονδήποτε όγκο του γαστρεντερικού συστήματος στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αποτελώντας ταυτόχρονα και τον πρώτο ανοσοθεραπευτικό συνδυασμό που έλαβε ποτέ έγκριση για τη θεραπεία του καρκίνου. Ειδικότερα, ασθενείς με μεταστατικό καρκίνο παχέος εντέρου και ορθού με MSI, οι οποίοι εμφάνισαν πρόοδο της νόσου αφού προηγουμένως είχαν λάβει χημειοθεραπεία συνδυασμού με βάση το 5FU, εμφάνισαν καλή ανταπόκριση στη συνδυαστική θεραπεία nivolumab με ipilimumab (αντικειμενικές ανταποκρίσεις της τάξης του 65% και πλήρεις ανταποκρίσεις της τάξης του 12,6%). Αξίζει να σημειωθεί επίσης ότι οι ασθενείς που ανταποκρίνονται στο συγκεκριμένο θεραπευτικό σχήμα διατηρούν την ανταπόκριση αυτή για μεγάλο χρονικό διάστημα. Γίνεται επομένως αντιληπτό ότι η συγκεκριμένη επιλογή αποτελεί ένα πάρα πολύ σημαντικό θεραπευτικό εργαλείο στη φαρέτρα μας.

Όσον αφορά στον καρκίνο του οισοφάγου, την έβδομη πιο συχνή μορφή καρκίνου παγκοσμίως, τα ποσοστά της πενταετούς επιβίωσης των ασθενών με μεταστατική νόσο ήταν μέχρι πρότινος ιδιαίτερα απογοητευτικά. Στην Ευρώπη διαγιγνώσκονται περίπου 53.000 νέα περιστατικά κάθε χρόνο, ενώ οι δύο πιο συχνές μορφές της νόσου είναι το αδενοκαρκίνωμα (το 40% του συνόλου τον περιστατικών) και το καρκίνωμα εκ πλακωδών κυττάρων (το 60% του συνόλου των περιστατικών).

Δυστυχώς, η διάγνωση τις περισσότερες φορές γίνεται σε προχωρημένο στάδιο και συνήθως συνοδεύεται από επιδείνωση της ποιότητας ζωής του ασθενούς. Μάλιστα, η καθημερινότητά του περιπλέκεται ακόμη και σε θέματα που αφορούν βασικές ανάγκες, όπως η λήψη στερεάς τροφής και υγρών. Μια πολύ σημαντική εξέλιξη σε αυτό το τόσο γκρίζο τοπίο είναι η πρόσφατη ανακοίνωση ότι το nivolumab έλαβε έγκριση για τη θεραπεία ενηλίκων ασθενών με ανεγχείρητο προχωρημένο, υποτροπιάζον ή μεταστατικό καρκίνωμα του οισοφάγου εκ πλακωδών κυττάρων, οι οποίοι εμφάνισαν πρόοδο νόσου μετά από προηγούμενη συνδυαστική χημειοθεραπεία με βάση το 5FU και την πλατίνα, ανεξάρτητα από τα επίπεδα έκφρασης του PD-L1 στον όγκο.

Πρόκειται για μια θεραπευτική προσέγγιση που αναμένεται να βελτιώσει σημαντικά την κλινική πορεία των ασθενών αυτών. Σύμφωνα με τα στοιχεία σχετικής κλινικής μελέτης, με μείωση του κινδύνου θανάτου κατά 23%, αντικειμενικές ανταποκρίσεις της τάξης του 20% και διάρκεια ανταπόκρισης 7 μηνών, η χορήγηση του nivolumab βελτίωσε την ποιότητα ζωής των ασθενών. Επιπρόσθετα, οι ανεπιθύμητες ενέργειες που παρατηρήθηκαν ήταν σημαντικά λιγότερες από αυτές που παρατηρήθηκαν στους ασθενείς οι οποίοι έλαβαν χημειοθεραπεία.

Η Εταιρεία Ογκολόγων Παθολόγων Ελλάδας (ΕΟΠΕ), βρίσκεται πάντα δίπλα στους ασθενείς με καρκίνο στην Ελλάδα, στις οικογένειες και στους φροντιστές τους, αλλά φυσικά και στους γιατρούς ογκολόγους. Με προγράμματα δωρεάν διενέργειας βιοδεικτών και ειδικών μοριακών εξετάσεων που δεν καλύπτονται από το σύστημα της ηλεκτρονικής συνταγογράφησης, με μελέτες καταγραφής διαφόρων τύπων νεοπλασμάτων, αλλά και της ογκολογικής θεραπευτικής στρατηγικής σε πολλά από αυτά, έχει ως στόχο να είναι ένας κεντρικός πυλώνας στο ογκολογικό γίγνεσθαι της χώρας.

Πηγη: https://ygeiamou.gr/

Ούριο άνεμο έχει φέρει η λιπιδική νανοτεχνολογία  στην Ιατρική, μέσω της παρασκευής και ανάπτυξης λιπιδικών νανοσυστημάτων μεταφοράς του mRNA, προσφέρεται προστασία από μολυσματικούς και νοσογόνους παράγοντες, όπως  είναι ο  SARS-CoV-2, χάρη ανάπτυξη νέων εμβολίων. Όπλο στην θεραπευτική φαρέτρα θα αποτελέσει η νανοτεχνολογία των λιπιδικών νανοφορέων  για την ανάπτυξη καινοτόμων θεραπειών εναντίον του καρκίνου και γενετικών ασθενειών.

Δούρειος ίππος για να κατατροπωθούν πολλές ασθένειες εκτιμά ότι θα αποτελέσει η εφαρμογή των λιπιδικών νανοσωματιδίων για την ανάπτυξη σύγχρονων εμβολίων, με βάση το mRNA. Η θέση αυτή αναλύεται σε άρθρο ανασκόπησης, το οποίο δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Nature Reviews materials, οι συγγραφείς αναφέρονται. Οι καθηγητές του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Κωνσταντίνος Δεμέτζος και Θάνος Δημόπουλος (Πρύτανης ΕΚΠΑ), παρουσιάζουν τα σημαντικότερα σημεία του άρθρου αυτού.

Εξαιτίας της πανδημίας μπήκαν στην ζωή μας τα εμβόλια mRNA τα οποία είναι συνδεδεμένα με την ανάπτυξη καινοτόμων λιπιδικών νανοσυστημάτων μεταφοράς του mRNA. Οι έως τώρα μελέτες για το mRNA συνέβαλαν στην κατανόηση της δομής και της λειτουργικότητάς του. Η ανάπτυξη των λιπιδικών νανοσωματιδίων, όπως των λιποσωμάτων αλλά και άλλων κατηγοριών νανοσωματιδίων συνέδραμε στη διασφάλιση του εμβολιαστικού όπλου έναντι της Covid-19.

Βασικά σημεία της ανάπτυξης και κλινικής αξιολόγησης των λιπιδικών νανοσωματιδίων με εγκλωβισμένο mRNA θεωρούνται:

• η μορφοποίηση σε τελικό σκεύασμα έτοιμο προς χρήση,
• η ορθή βιομηχανική παραγωγή και οι κανόνες των διαδικασιών παραγωγής,
• η σταθερότητα,
• οι συνθήκες αποθήκευσης και
• οι έλεγχοι ασφάλειας και αποτελεσματικότητας του τελικού προϊόντος (εμβολίου).

 Σύσταση των λιπιδικών νανοσωματιδίων

Ενδεικτική είναι η χρονολογική εξέλιξη της εφαρμογής του mRNA για θεραπευτικούς σκοπούς αλλά και ιστορικά η εξέλιξη των λιπιδικών νανοσωματίδίων και των λιποσωμάτων με εφαρμογές στην ανάπτυξη εμβολίων και καινοτόμων θεραπειών. Μακροχρόνιες προσπάθειες καταβλήθηκαν από την επιστημονική κοινότητα για εξέλιξη των τεχνολογιών:

• 1995: Αναπτύσσονται και εγκρίνονται νέα λιπιδικής νανοτεχνολογίας θεραπευτικά προϊόντα, ενώ μελετώνται πληθώρα λιπιδικών νανοσυστημάτων μεταφοράς φαρμακομορίων εναντίον διαφόρων νόσων συμπεριλαμβανομένου και του καρκίνου.
• 2014: Δημοσιεύονται ερευντικές δραστηριότητες και αποτελέσματα κλινικών μελετών που αφορούν στην εφαρμογή της λιποσωμιακής νανοτεχνολογίας και της τεχνολογίας των λιπιδικών νανοσυστημάτων για τον εγκλωβισμό και την ασφαλή μεταφορά και παράδοση στα κύτταρα- στόχους του mRNA για την ανοσοθεραπεία του καρκίνου.
• 2017: Δημοσιεύονται κλινικές μελέτες με λιπιδικά νανοσυστήματα για χρήση ως εμβόλια εναντίον του ιού της γρίπης καθώς και μελέτες για την ανάπτυξη εξατομικευμένων εμβολίων mRNA εναντίον του καρκίνου καθώς και εφαρμογές σε πρωτεϊνικές θεραπείες.
• 2020: Το μακρύ, επίμονο αλλά και επίπονο επιστημονικό ταξίδι στον τομέα της θεραπευτικής νανοτεχνολογίας και της νανοτεχνολογίας των εμβολίων mRNA, οδηγεί στην ανάπτυξη και κυκλοφορία των σημαντικών, αποτελεσματικών και ασφαλών εμβολίων εναντίον του ιού SARS-CoV-2.

Μηχανισμός:

Τα λιπιδικά νανοσωματίδια ενσωματώνονται στα ανθρώπινα κύτταρα και η ανάπτυξη κατάλληλων αντισωμάτων για την αντιμετώπιση του ιού SARS-CoV-2. Ασφαλή δομικά υλικά από τα οποία παρασκευάσθηκε το εμβόλιο mRNA εναντίον του ιού SARS-CoV-2 και η μορφοποίηση τους σε λιπιδικά νανοσωματίδια τα οποία  εγκλωβίζουν και μεταφέρουν με ασφάλεια το mRNA. Εκτιμάται πως στο μέλλον η μεγιστοποίηση της θεραπευτικής αποτελεσματικότητας των θεραπειών με RNA και η ανάπτυξη κανοτόμων εμβολίων θα σχετίζεται και με την έρευνα και την ανάπτυξη νέων νανοτεχνολογικών συστημάτων τα οποία θα συμβάλλουν στην βελτίωση της ανθρώπινης υγείας.

Πηγή: https://virus.com.gr/

«Η νευροεπιστήμη και η τεχνητή νοημοσύνη έχουν κοινές ρίζες, αλλά πρόσφατα άρχισαν να αποκλίνουν. Η χρήση τεχνητών δικτύων θα μας βοηθήσει να καταλάβουμε πώς η δομή του εγκεφάλου υποστηρίζει τη λειτουργία του εγκεφάλου. Με τη σειρά του, η χρήση εμπειρικών δεδομένων για τη δημιουργία νευρωνικών δικτύων θα αποκαλύψει αρχές σχεδιασμού για τη δημιουργία καλύτερης τεχνητής νοημοσύνης. Έτσι, και οι δύο θα βοηθήσουν η μία την άλλη να εμπλουτιστεί η κατανόηση του εγκεφάλου», λέει ο Bratislav Misic, ερευνητής στο The Neuro και ανώτερος συγγραφέας της μελέτης.

Μια νέα μελέτη δείχνει ότι τα δίκτυα τεχνητής νοημοσύνης που μιμούνται τη συνδεσιμότητα του ανθρώπινου εγκεφάλου μπορούν να εκτελέσουν αποτελεσματικά γνωστικές εργασίες.

Εξετάζοντας δεδομένα μαγνητικής τομογραφίας από ένα μεγάλο αποθετήριο -Open Science- οι ερευνητές ανακατασκεύασαν ένα μοτίβο συνδεσιμότητας εγκεφάλου και το εφάρμοσαν σε ένα τεχνητό νευρωνικό δίκτυο (ANN). Το ANN είναι ένα υπολογιστικό σύστημα που αποτελείται από πολλαπλές μονάδες εισόδου και εξόδου, όπως και ο βιολογικός εγκέφαλος. Μια ομάδα ερευνητών από το The Neuro Μοντρεάλ Νευρολογικό Ινστιτούτο του Μοντρεάλ και το Ινστιτούτο Τεχνητής Νοημοσύνης του Κεμπέκ εκπαίδευσε το ΑΝΝ για να εκτελέσει ένα έργο γνωστικής μνήμης και παρατήρησε πώς λειτούργησε για να ολοκληρώσει την εργασία.

Αυτή είναι μια μοναδική προσέγγιση για 2 λόγους. Προηγούμενες εργασίες σχετικά με τη συνδεσιμότητα του εγκεφάλου, γνωστές και ως connectomics, επικεντρώθηκαν στην περιγραφή της οργάνωσης του εγκεφάλου, χωρίς ωστόσο να δούμε πώς εκτελεί πραγματικά υπολογισμούς και λειτουργίες. Δεύτερον, τα παραδοσιακά ANN έχουν αυθαίρετες δομές που δεν αντικατοπτρίζουν τον τρόπο οργάνωσης των πραγματικών εγκεφαλικών δικτύων. Με την ενσωμάτωση των συνδετικών στοιχείων του εγκεφάλου στην κατασκευή ANN, οι ερευνητές ήλπιζαν να μάθουν πώς η καλωδίωση του εγκεφάλου υποστηρίζει συγκεκριμένες γνωστικές δεξιότητες και να αντλήσουν νέες αρχές σχεδιασμού για τεχνητά δίκτυα.

Διαπίστωσαν ότι τα δίκτυα ANN με συνδεσιμότητα ανθρώπινου εγκεφάλου, γνωστά ως νευρομορφικά νευρωνικά δίκτυα, εκτελούσαν γνωστικά καθήκοντα μνήμης πιο ευέλικτα και αποτελεσματικά από άλλα. Τα νευρομορφικά νευρωνικά δίκτυα ήταν σε θέση να χρησιμοποιήσουν την ίδια υποκείμενη αρχιτεκτονική για να υποστηρίξουν ένα ευρύ φάσμα μαθησιακών ικανοτήτων σε πολλαπλά πλαίσια.

“Το έργο ενοποιεί δύο ζωντανούς και γρήγορους επιστημονικούς κλάδους”, λέει ο Bratislav Misic, ερευνητής στο The Neuro και ανώτερος συγγραφέας της μελέτης. «Η νευροεπιστήμη και η τεχνητή νοημοσύνη έχουν κοινές ρίζες, αλλά πρόσφατα άρχισαν να αποκλίνουν. Η χρήση τεχνητών δικτύων θα μας βοηθήσει να καταλάβουμε πώς η δομή του εγκεφάλου υποστηρίζει τη λειτουργία του εγκεφάλου. Με τη σειρά του, η χρήση εμπειρικών δεδομένων για τη δημιουργία νευρωνικών δικτύων θα αποκαλύψει αρχές σχεδιασμού για τη δημιουργία καλύτερης τεχνητής νοημοσύνης. Έτσι, και οι δύο θα βοηθήσουν η μία την άλλη να εμπλουτιστεί η κατανόηση του εγκεφάλου», καταλήγει.

Πηγή: https://www.healthweb.gr/

Θεραπεία αντισωμάτων φαίνεται να εξουδετερώνει όλα τα γνωστά στελέχη SARS-CoV-2 και άλλους κοροναϊούς. Ανακαλύφτηκε από τον βιολόγο Jay Nix.

Τα σωτήρια εμβόλια COVID-19 μας επιτρέπουν να αισθανθούμε ξανά αισιόδοξοι, μετά από περισσότερο από ένα χρόνο άγχους και τραγωδίας. Αλλά τα εμβόλια είναι μόνο η μία όψη του νομίσματος – χρειαζόμαστε επίσης θεραπείες που μπορούν να αποτρέψουν σοβαρές ασθένειες μετά τη μόλυνση κάποιου. Τον περασμένο χρόνο, σημειώθηκε σημαντική πρόοδος στην ανάπτυξη αποτελεσματικών θεραπειών που βασίζονται σε αντισώματα και τρία φάρμακα διατίθενται επί του παρόντος μέσω άδειας χρήσης έκτακτης ανάγκης (EUA) από την Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων FDA

Το Sotrovimab, η νεότερη θεραπεία αντισωμάτων, αναπτύχθηκε από τους GlaxoSmithKline και Vir Biotechnology, μετά από μια μεγάλη συλλογική μελέτη επιστημόνων από ολόκληρη τη χώρα που ανακάλυψε ένα φυσικό αντίσωμα (στο αίμα ενός επιζώντος του SARS, το 2003) που έχει αξιοσημείωτο πλάτος και αποτελεσματικότητα.

Τα πειράματα έδειξαν ότι αυτό το αντίσωμα, που ονομάζεται S309, εξουδετερώνει όλα τα γνωστά στελέχη SARS-CoV-2-συμπεριλαμβανομένων των νεοεμφανιζόμενων μεταλλάξεων που μπορούν τώρα να «ξεφεύγουν» από τις τελευταίες θεραπείες αντισωμάτων-καθώς και τον στενά συγγενικό αρχικό ιό SARS-CoV.

Ο Jay Nix, επικεφαλής της Κοινοπραξίας Μοριακής Βιολογίας με έδρα την Berkeley Lab’s Advanced Light Source (ALS), χρησιμοποίησε ακτίνες δέσμης στο ALS και ακτίνες στο τμήμα ακτινοβολίας Stanford Synchrotron της SLAC για να πραγματοποιήσει κρυσταλλογραφία ακτίνων Χ σε δείγματα αντισωμάτων που προέρχονται από επιζώντες κατά την πρώιμη φάση της μελέτης. Το έργο του, μαζί με άλλα ευρήματα κρυσταλλογραφίας και μικροσκοπίας κρυοηλεκτρονίου, βοήθησε στη δημιουργία λεπτομερών δομικών χαρτών για το πώς αυτά τα αντισώματα συνδέονται με την πρωτεΐνη ακίδα του SARS-CoV-2, επιτρέποντας στην ευρύτερη ομάδα να επιλέξει τους πιο υποσχόμενους διεκδικητές και να τους προωθήσει στην κυτταρική καλλιέργεια. και ζωικές μελέτες. Μετά από συναρπαστικά εργαστηριακά αποτελέσματα, οι προγραμματιστές σχεδίασαν το sotrovimab με βάση τη δομή του S309 και το αξιολόγησαν σε κλινικές δοκιμές.

Ο FDA χορήγησε EUA για το sotrovimab στα τέλη Μαΐου, αφού οι δοκιμές έδειξαν ότι τα άτομα με ήπιες έως μέτριες λοιμώξεις από COVID-19 που έλαβαν έγχυση της θεραπείας (γίνεται ενδοφλέβια) είχαν 85% μείωση στα ποσοστά νοσηλείας ή θανάτου, σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο.

Αλλά η ομάδα δεν σταμάτησε εκεί.

Κατανοώντας ότι θα μπορούσαν να προκύψουν νέες μεταλλάξεις και ότι ένας νέος παθογόνος κοροναϊός θα μπορούσε να προκύψει από μια διασταύρωση ζώου-ανθρώπου, οι επιστήμονες ξεκίνησαν μια μελέτη παρακολούθησης για να διερευνήσουν βαθιά ποιοι παράγοντες κάνουν τα αντισώματα ανθεκτικά στην ιική διαφυγή και πώς ορισμένα αντισώματα είναι επίσης ευρέως αντιδραστικά κατά ποικίλους, σχετικούς ιούς. Χρησιμοποιώντας βιοχημική και δομική ανάλυση, βαθιά σάρωση μετάλλαξης και πειράματα δέσμευσης, εντόπισαν ένα αντίσωμα εξαιρετικά δραστικό.

«Αυτό το αντίσωμα, το οποίο προσδένεται σε ένα άγνωστο μέχρι τώρα σημείο στην πρωτεΐνη του κοροναϊού, φαίνεται ότι εξουδετερώνει όλους τους γνωστούς ιούς – το γένος των κοροναϊών που προκαλούν αναπνευστικές λοιμώξεις σε θηλαστικά», δήλωσε ο Nix, ο οποίος είναι συνεργάτης στο τμήμα βιοεπιστημών του Berkeley Lab. «Και, λόγω της μοναδικής θέσης δέσμευσης σε μέρος ανθεκτικό σε μεταλλάξεις του ιού, μπορεί να είναι πιο δύσκολο να ξεφύγει ένα νέο στέλεχος».

Μεταγενέστερες δοκιμές σε χάμστερ υποδηλώνουν ότι αυτό το αντίσωμα θα μπορούσε ακόμη και να αποτρέψει τη μόλυνση από COVID-19 εάν χορηγηθεί προληπτικά. 

H μελέτη δημοσιεύτηκε στο Nature.

Πηγή: medlabnews.gr

Σύμμαχος των βαριά νοσούντων με COVID-19 είναι η πρηνή θέση, σύμφωνα με πρόσφατη δημοσίευση στο έγκριτο περιοδικό Lancet Respiratory Medicine. Η τοποθέτηση των ασθενών που λαμβάνουν οξυγόνο υψηλής ροής μέσω ρινικής κάνουλας λόγω αναπνευστικής ανεπάρκειας, σε πρηνή θέση μπορεί να ελαττώσει την πιθανότητα διασωλήνωσης χωρίς επιπλοκές.

Η θέση μπρούμυτα  του ασθενούς έχει διαπιστωθεί αναδρομικά σε μελέτες παρατήρησης πως βελτιώνει την οξυγόνωση σε ασθενείς με COVID-19. Οι επιστήμονες διερεύνησαν  το ενδεχόμενο η συγκεκριμένη τοποθέτηση  του σώματος να διασφαλίζει παροδική βελτίωση της οξυγόνωσης, δίνοντας μια ψευδή εικόνα βελτίωσης του ασθενούς και καθυστέρησης της διασωλήνωσης. Οι ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Ελένη Κορομπόκη , Θεοδώρα Ψαλτοπούλου, Μαρία Γαβριατοπούλου και Θάνος Δημόπουλος (Πρύτανης ΕΚΠΑ ) παρουσιάζουν πολυκεντρική μελέτη η οποία διεξήχθη μεταξύ Απριλίου 2020 και Ιανουαρίου 2021.

Η  έρευνα περιελάβανε στοιχεία ασθενών που νοσηλεύθηκαν σε νοσοκομεία των ΗΠΑ, Μεξικού, Γαλλίας, Καναδά, Ιρλανδία και Ισπανίας. Συγκεκριμένα, τυχαιοποιήθηκαν 1.121 ασθενείς με αναπνευστική ανεπάρκεια λόγω COVID-19 που βρίσκονταν σε υποστήριξη με παροχή οξυγόνου υψηλής ροής μέσω ρινικής κάνουλας. Ειδικότερα,  τοποθετήθηκαν σε πρηνή θέση 564 ασθενείς και να έλαβαν τη συνήθη θεραπεία 557 ασθενείς.

Άξιο λόγου είναι πως οι δύο ομάδες είχαν παρόμοια δημογραφικά χαρακτηριστικά. Κατά την ένταξη στη μελέτη ο λόγος της μερικής πίεσης οξυγόνου προς το παρεχόμενο μείγμα οξυγόνου (PO2/FiO2) ήταν 147.9 για τους ασθενείς σε πρηνή θέση και 148.6 για τους ασθενείς στην ομάδα ελέγχου, με παρόμοιες ρυθμίσεις στο μηχάνημα χορήγησης οξυγόνου υψηλής ροής μέσω ρινικής κάνουλας.

Η μέση διάρκεια καθημερινής παραμονής σε πρηνή θέση ήταν 5 ώρες. Το πρωτογενές καταληκτικό σημείο της μελέτης ήταν η αποτυχία της παρεχόμενης θεραπείας, οριζόμενης ως το ποσοστό των ασθενών που διασωληνώθηκαν ή κατέληξαν εντός 28 ημερών από την ένταξη στη μελέτη.

Από τα στοιχεία προκύπτει πως αποτυχία της θεραπείας διαπιστώθηκε σε 40% των ασθενών που παρέμειναν σε πρηνή θέση και σε 46% των ασθενών που έλαβαν συνήθη θεραπεία (σχετικός κίνδυνος 0.86, 95% διάστημα αξιοπιστίας 0.75-0.98,  P = 0.02). Ο σχετικός κίνδυνος διασωλήνωσης ήταν 75% (95% διάστημα αξιοπιστίας 0.62−0.91), και ο σχετικός κίνδυνος θανάτου ήταν 0.87 (95% διάστημα αξιοπιστίας 0.68−1.11) στην πρηνή θέση έναντι της συνήθους θεραπείας εντός 28 ημερών.  Η εμφάνιση ανεπιθύμητων ενεργειών όπως δερματικών ελκών, επεισοδίων εμέτου, ακούσια αφαίρεση φλεβικών καθετήρων και κεντρικών γραμμών  ήταν σπάνια και παρόμοια στις δύο ομάδες

Από τη μελέτη διαπιστώνεται πως η θνητότητα και η διάρκεια παραμονής σε μηχανικό αερισμό μετά από διασωλήνωση ήταν παρόμοια στις δύο ομάδες υποδεικνύοντας ότι η πρηνής θέση δεν είναι επιβαρυντική. Οι ερευνητές καταλήγουν ότι ενδείκνυται η τοποθέτηση σε πρηνή θέση σε ασθενείς με αναπνευστική ανεπάρκεια λόγω COVID-19 που χρειάζονται εξειδικευμένη υποστήριξη με παροχή οξυγόνου υψηλής ροής μέσω ρινικής κάνουλας.

Πηγή: https://virus.com.gr/

Ο αυξανόμενος επιπολασμός του διαβήτη τύπου 2 θα μπορούσε να προκληθεί από τα αυξανόμενα ποσοστά παιδικής παχυσαρκίας, ενδομήτρια έκθεση σε παχυσαρκία στη μητέρα και διαβήτη ή αυξημένους ελέγχους διαβήτη.

Παιδιά Έφηβοι ΗΠΑ: Ο διαβήτης έχει αυξηθεί μεταξύ των νέων των ΗΠΑ, σύμφωνα με έρευνες δεκαετιών. Τα αυξανόμενα ποσοστά παιδικής παχυσαρκίας, μεταξύ άλλων παραγόντων, προτάθηκαν για την αύξηση του επιπολασμού του διαβήτη τύπου 2. Ο διαβήτης αυξήθηκε μεταξύ των Αμερικανών παιδιών και εφήβων έως το 2017, σύμφωνα με νέα ομοσπονδιακή χρηματοδότηση έρευνας που διήρκεσε σχεδόν 20 χρόνια και διαπίστωσε αύξηση 45% στις διαγνώσεις τύπου 1 και αύξηση 95% στις διαγνώσεις τύπου 2.”

Οι αυξήσεις του διαβήτη είναι πάντα ανησυχητικές – ειδικά στους νέους. Τα αυξανόμενα ποσοστά διαβήτη, ιδιαίτερα ο διαβήτης τύπου 2, ο οποίος μπορεί να αποφευχθεί, έχει τη δυνατότητα να δημιουργήσει μια σειρά από κακά αποτελέσματα στην υγεία”, δήλωσε ο Δρ Giuseppina Imperatore, επικεφαλής της επιτήρησης, επιδημιολογίας , Κλάδος Οικονομικών και Στατιστικών στο Τμήμα Μετάφρασης του Διαβήτη του CDC, ανέφερε σε δήλωση που εκδόθηκε την Τρίτη.

“Σε σύγκριση με τα άτομα που αναπτύσσουν διαβήτη στην ενήλικη ζωή, οι νέοι έχουν περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν επιπλοκές του διαβήτη σε μικρότερη ηλικία και διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο πρόωρου θανάτου”. Τα ευρήματα που δημοσιεύθηκαν στο JAMA την Τρίτη έδειξαν ότι ο διαβήτης τύπου 1 εξακολουθεί να είναι ο πιο κοινός τύπος διαβήτη μεταξύ των νέων των ΗΠΑ. Τα αποτελέσματα προέκυψαν από 3,5 εκατομμύρια Αμερικανούς κάτω των 20 ετών κατά μέσο όρο που μελετήθηκαν σε ετήσια βάση από το 2001 έως το 2017 σε περιοχές της Καλιφόρνιας, του Κολοράντο, του Οχάιο, της Νότιας Καρολίνας, της Πολιτείας Ουάσινγκτον, της Αριζόνα και του Μεξικού.

Τα αποτελέσματα έδειξαν σημαντική αύξηση του διαβήτη τύπου 1 στους Αμερικανούς 19 ετών ή νεότερους, από 1,48 ανά 1.000 νέους σε 2.15 ανά 1.000 έως το 2017 ή αύξηση 45% σε διάστημα 16 ετών, ενώ ο επιπολασμός του διαβήτη τύπου 2 στα παιδιά ηλικίας 10-19 ετών αυξήθηκε από 0,34 ανά 1.000 νέους σε 0,67 ανά 1.000 νέους ή αύξηση 95,3% σε διάστημα 16 ετών. Οι συγγραφείς της μελέτης δεν παρατήρησαν σημαντικές διαφορές στην αύξηση του επιπολασμού του διαβήτη μεταξύ των δύο φύλων.

Η μελέτη διαπίστωσε ότι οι μεγαλύτερες αυξήσεις στον διαβήτη τύπου 2 ήταν μεταξύ των νέων μαύρων και ισπανόφωνων, με την αύξηση του εκτιμώμενου επιπολασμού του διαβήτη τύπου 1 να είναι μεγαλύτερη μεταξύ των μαύρων και των λευκών νέων.

Παιδιά κάτω των 9 ετών με διαβήτη τύπου 2 αποκλείστηκαν από τη μελέτη λόγω μικρού μεγέθους δείγματος.

Ο διαβήτης είναι μια χρόνια κατάσταση που επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο το σώμα μετατρέπει τα τρόφιμα σε ενέργεια.

Σύμφωνα με τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC), “εάν έχετε διαβήτη, το σώμα σας είτε δεν παράγει αρκετή ινσουλίνη είτε δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει την ινσουλίνη που παράγει όσο θα έπρεπε. Όταν δεν υπάρχει αρκετή ινσουλίνη ή τα κύτταρα σταματούν να ανταποκρίνονται στην ινσουλίνη, παραμένει πολύ αίμα στο αίμα σας. Με την πάροδο του χρόνου, αυτό μπορεί να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα υγείας, όπως καρδιακές παθήσεις, απώλεια όρασης και νεφρική νόσο. ”

Ενώ δεν υπάρχει θεραπεία, οι ασθενείς με διαβήτη μπορούν να διαχειριστούν τη νόσο μέσω φαρμάκων, θεραπείας με ινσουλίνη, απώλειας βάρους, υγιεινής διατροφής και άσκησης.

Οι περισσότεροι άνθρωποι που έχουν διαβήτη έχουν διαβήτη τύπου 2, ο οποίος αναπτύσσεται για πολλά χρόνια και τυπικά διαγιγνώσκεται στην ενήλικη ζωή, αν και αυξανόμενες διαγνώσεις εμφανίζονται νωρίτερα στη ζωή.

Ο διαβήτης τύπου 1 πιστεύεται ότι περιλαμβάνει μια αυτοάνοση αντίδραση που εμποδίζει το σώμα να παράγει ινσουλίνη.

Οι ασθενείς με διαβήτη τύπου 1 αποτελούν περίπου το 5% -10% των ασθενών με διαβήτη και συνήθως διαγιγνώσκονται στην παιδική ηλικία, απαιτώντας καθημερινή ινσουλίνη.

Το CDC σημειώνει ότι ο διαβήτης είναι η έβδομη κύρια αιτία θανάτου στις ΗΠΑ και τα τελευταία 20 χρόνια το μερίδιο των ενηλίκων των ΗΠΑ με διαβήτη έχει υπερδιπλασιαστεί. “Απαιτείται περισσότερη έρευνα για να κατανοηθούν καλύτερα οι υποκείμενες αιτίες των αυξήσεων που παρατηρούμε στον διαβήτη τύπου 1 και τύπου 2 στους νέους των ΗΠΑ”, δήλωσε ο Jean Lawrence, επικεφαλής συγγραφέας στην εργασία και διευθυντής του προγράμματος επιδημιολογίας του διαβήτη, Division of Diabetes, Ενδοκρινολογία και Μεταβολικές Ασθένειες στο Εθνικό Ινστιτούτο Διαβήτη και Πεπτικών και Νεφροπαθειών στο NIH, ανέφερε σε ανακοίνωσή του.

“Ο αυξανόμενος επιπολασμός του διαβήτη τύπου 2 θα μπορούσε να προκληθεί από τα αυξανόμενα ποσοστά παιδικής παχυσαρκίας, ενδομήτρια έκθεση σε παχυσαρκία στη μητέρα και διαβήτη ή αυξημένους ελέγχους διαβήτη.

Ο αντίκτυπος του διαβήτη στη νεολαία είναι ανησυχητικός καθώς μπορεί να επηρεάσει αρνητικά αυτούς τους νέους που γερνούν και θα μπορούσαν να είναι ένας πρώιμος δείκτης της υγείας των μελλοντικών γενεών”.

Πηγή: https://www.healthweb.gr/

Tις πρώτες μέρες της πανδημίας του κοροναϊού, οι γιατροί στην Ουχάν της Κίνας παρατήρησαν κάτι εκπληκτικό. Πολλοί από τους ηλικιωμένους ασθενείς που επέζησαν από τον ιό ήταν φτωχοί.

Μια ανασκόπηση των ιατρικών αρχείων των επιζώντων αποκάλυψε ότι ένας σημαντικός αριθμός έπασχε από χρόνια καούρα και έπαιρναν ένα φθηνό φάρμακο που ονομάζεται φαμοτιδίνη, όπως αναφέρει το news.virginia.edu. Μάλιστα οι πιο πλούσιοι ασθενείς έτειναν να παίρνουν το πιο ακριβό φάρμακο ομεπραζόλη.

Η φαμοτιδίνη (famotidine) είναι ένας H2-αναταγωνιστής και δρα δεσμεύοντας τους H2-υποδοχείς της ισταμίνης στη μεμβράνη των τοιχωματικών κυττάρων του στομάχου, αναστέλλοντας έτσι την έκκριση οξέος και υπάρχει στην χώρα μας.

Με αφορμή αυτό το γεγονός ξεκίνησαν πολλές ιατρικές μελέτες, δήλωσε ο καθηγητής βιοϊατρικής μηχανικής Phil Bourne, ιδρυτής κοσμήτορας της Σχολής Επιστήμης των Δεδομένων του Πανεπιστημίου της Βιρτζίνια.

Ο Bourne και ο ανώτερος επιστήμονας της UVA Cameron Mura συνεργάστηκαν με μια διεθνή ομάδα ερευνητών για να αναλύσουν πληροφορίες από μια βάση δεδομένων που περιέχει τα ιατρικά αρχεία εκατομμυρίων ασθενών με COVID-19 που ζουν σε 30 διαφορετικές χώρες. Η ομάδα αποκάλυψε αυτόν τον αριθμό σε περίπου 22.000 άτομα, το μεγαλύτερο μέγεθος δείγματος για μια μελέτη για τη φαμοτιδίνη και τον κοροναϊό μέχρι σήμερα.

Η ανάλυση της ομάδας, η οποία δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Signal Transduction & Targeted Therapy τον Ιούλιο, έδειξε ότι όταν η φαμοτιδίνη χορηγείται σε υψηλές δόσεις φαίνεται να βελτιώνει τις πιθανότητες επιβίωσης για ασθενείς με COVID-19, ειδικά όταν συνδυάζεται με ασπιρίνη. Φαίνεται επίσης ότι εμποδίζει τη σοβαρότητα της εξέλιξης της νόσου, καθιστώντας τους ασθενείς λιγότερο πιθανό να φτάσουν στο σημείο όπου χρειάζονται διασωλήνωση ή αναπνευστήρα.

Η επόμενη πρόκληση ήταν να κατανοήσουν το γιατί. Ένα από τα πιο επικίνδυνα φαινόμενα που μπορεί να προκαλέσει ο COVID-19 στο σώμα μας είναι κάτι που ονομάζεται καταιγίδα κυτοκινών. Όταν κάποιος αρρωστήσει, το ανοσοποιητικό του σύστημα απελευθερώνει φλεγμονώδεις πρωτεΐνες που ονομάζονται κυτοκίνες και λένε στα κύτταρα του ανοσοποιητικού πώς να καταπολεμήσουν τη μόλυνση. Αλλά σε πιο σοβαρές ασθένειες, η παραγωγή κυτοκινών μπορεί να ξεφύγει από τον έλεγχο και να αρχίζει να επιτίθεται σε υγιή κύτταρα.

Η θεωρία της ομάδας είναι ότι η φαμοτιδίνη καταστέλλει αυτήν την αντίδραση. Αν και αναπτύχθηκε με συγκεκριμένο σκοπό – μπλοκάροντας τους υποδοχείς ισταμίνης που βοηθούν στην παραγωγή οξέος στο στομάχι σας – η φαμοτιδίνη, όπως και όλα τα άλλα φάρμακα, μπορεί να προκαλέσει παρενέργειες.

«Μπορεί να είναι μια περίπτωση που η φαμοτιδίνη έχει ευεργετική επίδραση εκτός στόχου», δήλωσε ο Mura.

Αλλά τα ευρήματα της ομάδας είναι κάθε άλλο παρά οριστικά. Άλλες μελέτες έδειξαν διαφορετικά αποτελέσματα για το τι μπορεί να κάνει η φαμοτιδίνη για ασθενείς με COVID-19. Μερικοί έχουν διαπιστώσει ότι έχει ουδέτερη επίδραση και κάποιος έχει ακόμη προτείνει ότι μπορεί να είναι επιβλαβής. Ο Mura, ο Bourne και οι συνάδελφοί τους δημοσίευσαν πρόσφατα μια ανασκόπηση της υπάρχουσας έρευνας για το θέμα, μαζί με προτάσεις για ένα πλαίσιο που θα μπορούσε να συμβιβάσει τις αντιφατικές αναφορές.

Ωστόσο, με τη μοναδική εστίασή της στο συνδυασμό φαμοτιδίνης με ασπιρίνη και το εντυπωσιακά μεγάλο μέγεθος δείγματος, η μελέτη της ομάδας έριξε περαιτέρω φως σε μια φθηνή και ασφαλή πιθανή θεραπεία που θα ήταν εύκολο να συνταγογραφήσουν οι γιατροί. Εν μέσω μιας διεθνούς κρίσης υγείας, η μελέτη έθεσε επίσης σημαντική βάση για περαιτέρω έρευνα.

Πηγή: medlabnews.gr

Ο στρεπτόκοκκος Β γίνεται όλο και πιο ανθεκτικός στα αντιβιοτικά με τα νεογνά και γενικώς τα παιδιά να κινδυνεύουν από μηνιγγίτιδα. Αμερικανική μελέτη αποκαλύπτει τον πιο φυσικό τρόπο θωράκισης των παιδιών από τις λοιμώξεις

Πηγή: https://ygeiamou.gr/