Κατηγορία: Επιστημονικά Νέα

Οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι το ρινικό σπρέι πρέπει να πιάσει και να καλύψει τον ιό μέσα στη μύτη, αποτρέποντάς τον να εξαπλωθεί σε όλο το σώμα και στη συνέχεια απομακρύνεται με φυσική μύτη ή κατάποση.

Κορωνοϊός ρινικό σπρέι: Το Πανεπιστήμιο του Μπέρμιγχαμ, Ινστιτούτο Υγείας Τεχνολογίας του Ηνωμένου Βασιλείου ανακοίνωσε στις 19 Νοεμβρίου 2020 ότι έχουν διαμορφώσει ένα ρινικό σπρέι για την προστασία από το COVID-19. Σύμφωνα με ένα δελτίο τύπου της εταιρείας, το ρινικό σπρέι αποτελείται από carrageenan, έναν αντιικό παράγοντα και έναν πολυσακχαρίτη gellan, και οι δύο έχουν ήδη κατασκευαστεί σε φαρμακευτική ποιότητα και έχουν εγκριθεί από ρυθμιστικούς φορείς στο Ηνωμένο Βασίλειο, την Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Το Πανεπιστήμιο του Birmingham Enterprise υπέβαλε αίτηση ευρεσιτεχνίας για το ρινικό σπρέι για χρήση ως εκ του στόματος, ρινικό ή πολυστρωματικό σπρέι, και αυτή τη στιγμή ψάχνει να χορηγήσει άδεια για το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας σε έναν οργανισμό που θέλει να κατασκευάσει ένα καταναλωτικό προϊόν για ένα ευρύ κοινό .

Η ερευνητική ομάδα διευθύνεται από τον καθηγητή Liam Grover και τον Dr. Richard Moakes, οι οποίοι στοχεύουν να δημιουργήσουν ένα σπρέι που επικαλύπτει την μύτη ομοιόμορφα και παρέμεινε στον χώρο στον οποίο ψεκάστηκε, ανέφερε το δελτίο τύπου. Η ομάδα μέτρησε την ικανότητα του ρινικού ψεκασμού να εξουδετερώσει τη μόλυνση σε κυτταρικές καλλιέργειες που προκλήθηκαν από τον ιό και δοκίμασε τη δοσολογία με θεραπεία του ιού προτού προστεθεί στην κυτταρική καλλιέργεια, και στη συνέχεια με θεραπεία των κυττάρων πρώτα και στη συνέχεια εισαγωγή του ιού. Κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι, όταν χρησιμοποιείται, το ρινικό σπρέι θα πρέπει να πιάσει και να καλύψει τον ιό μέσα στη μύτη, αποτρέποντάς τον να εξαπλωθεί σε όλο το σώμα και στη συνέχεια απομακρύνεται με ριπή ή κατάποση της μύτης.

«Αυτό το σπρέι κατασκευάζεται από άμεσα διαθέσιμα προϊόντα που χρησιμοποιούνται ήδη σε προϊόντα διατροφής και φάρμακα, και εμείς σκόπιμα ενσωματώσαμε αυτές τις συνθήκες στη διαδικασία σχεδιασμού μας. Αυτό σημαίνει ότι, με τους σωστούς συνεργάτες, θα μπορούσαμε να ξεκινήσουμε τη μαζική παραγωγή μέσα σε εβδομάδες », δήλωσε ο Δρ Moakes. «Προϊόντα όπως αυτά δεν αντικαθιστούν τα υπάρχοντα μέτρα όπως η μάσκα και το πλύσιμο των χεριών, τα οποία θα συνεχίσουν να είναι ζωτικής σημασίας για την πρόληψη της εξάπλωσης του ιού. Αυτό που θα κάνει αυτό το σπρέι, ωστόσο, είναι η προσθήκη ενός δεύτερου στρώματος προστασίας για την πρόληψη και την επιβράδυνση της μετάδοσης ιών”.

Πηγή: https://www.healthweb.gr/

Με βάση τη μελέτη μας, θα ήταν συνετό να εμβολιαστούν εκείνοι που είναι άνω των 40 ετών, με το μέγιστο αποτέλεσμα να επιτυγχάνεται αν οι δύο εμβολιασμοί του MMR γίνουν σε απόσταση τουλάχιστον 28 ημερών», πρόσθεσε.

Ερευνητές MMR II: Το τριπλό παιδικό εμβόλιο εναντίον ταυτόχρονα της ιλαράς, της ερυθράς και της παρωτίτιδας (MMR) μειώνει τις πιθανότητες να αρρωστήσει κάποιος σοβαρά από Covid-19 επιβεβαιώνει μια νέα αμερικανική επιστημονική μελέτη

Οι ερευνητές, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «mBio» της Αμερικανικής Εταιρείας Μικροβιολογίας, μελέτησαν 80 άτομα διαγνωσμένα με κορωνοϊό, χωρισμένα σε δύο ομάδες, ανάλογα με το αν είχαν κάνει στο παρελθόν το εμβόλιο MMR ΙΙ. Διαπιστώθηκε ότι στους ασθενείς με Covid-19 που είχαν παλαιότερα εμβολιαστεί με το τριπλό εμβόλιο, τα επίπεδα αντισωμάτων IgG κατά της παρωτίτιδας (μαγουλάδες) ήταν αντιστρόφως ανάλογα με τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων της Covid-19.

Αυτοί που ήταν ασυμπτωματικοί φορείς του κορωνοϊού, είχαν τα περισσότερα αντισώματα από το εμβόλιο MMR, ενώ όσοι είχαν αρρωστήσει σοβαρά από Covid-19 και είχαν χρειαστεί οξυγόνο, ήταν εκείνοι με τα λιγότερα αντισώματα από τον παλαιότερο εμβολιασμό με MMR. «Βρήκαμε μια στατιστικά σημαντική αντιστρόφως ανάλογη σχέση ανάμεσα στα επίπεδα αντισωμάτων κατά της παρωτίτιδας και της σοβαρότητας της Covid-19 στους ανθρώπους κάτω των 42 ετών, οι οποίοι είχαν κάνει εμβολιασμό με το MMR II», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής Τζέφρι Γκολντ. «Αυτό ενισχύει προηγούμενες εκτιμήσεις ότι το εμβόλιο MMR μπορεί να προστατεύει έναντι της Covid-19. Επίσης μπορεί να εξηγεί γιατί τα παιδιά έχουν πολύ χαμηλότερη αναλογία κρουσμάτων σε σχέση με τους ενήλικες, καθώς και πολύ μικρότερο ποσοστό θανάτων», πρόσθεσε.

Το εμβόλιο MMR II, που παράγεται από τη Merck, περιέχει το στέλεχος «Edmonston» της ιλαράς, το στέλεχος «Jeryl Lynn B-level» της παρωτίτιδας και το στέλεχος «Wistar RA 27/3» της ερυθράς. Η πλειονότητα των παιδιών κάνει το πρώτο εμβόλιο MMR στην ηλικία των 12 έως 15 μηνών και το δεύτερο στα τέσσερα έως έξι έτη τους.

«Είναι η πρώτη ανοσολογική μελέτη που αξιολόγησε τη σχέση ανάμεσα στο εμβόλιο MMR II και στην Covid-19, δείχνοντας σαφώς ότι υπάρχει αντιστρόφως ανάλογη σχέση ανάμεσά τους, κάτι που δικαιολογεί την περαιτέρω μελέτη του θέματος», δήλωσε ο καθηγητής μικροβιολογίας Ντέηβιντ Χάρλεϊ του Πανεπιστημίου της Τζόρτζια. «Το εμβόλιο MMR II για την ιλαρά θεωρείται ασφαλές, με πολύ λίγες παρενέργειες. Αν παρέχει το όφελος της πρόληψης της λοίμωξης από Covid-19, αποτρέποντας την εξάπλωσή της ή μειώνοντας τη σοβαρότητά της ή ένα συνδυασμό αυτών των δύο, τότε υπάρχει μια πολύ θετική αναλογία υψηλού οφέλους έναντι χαμηλού κινδύνου. Με βάση τη μελέτη μας, θα ήταν συνετό να εμβολιαστούν εκείνοι που είναι άνω των 40 ετών, με το μέγιστο αποτέλεσμα να επιτυγχάνεται αν οι δύο εμβολιασμοί του MMR γίνουν σε απόσταση τουλάχιστον 28 ημερών», πρόσθεσε.

Πηγή: https://www.healthweb.gr/

Η Bristol Myers Squibb πρόσφατα ανακοίνωσε ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενέκρινε τη θεραπεία nivolumab με ipilimumab σε συνδυασμό με δύο κύκλους πλατινούχου χημειοθεραπευτικού σχήματος για την πρώτης γραμμής θεραπεία ενήλικων ασθενών με μεταστατικό μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα (NSCLC), των οποίων οι όγκοι δεν φέρουν μετάλλαξη ευαισθητοποίησης EGFR ή μετατόπιση ALK.

Η θεραπεία nivolumab με ipilimumab σε συνδυασμό με δύο κύκλους χημειοθεραπείας με βάση την πλατίνα αποτελεί την πρώτη εγκεκριμένη θεραπευτική επιλογή που βασίζεται σε διπλή ανοσοθεραπεία στην Ευρωπαϊκή Ένωση για ασθενείς που πάσχουν από τη συγκεκριμένη νόσο.

Η απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής βασίζεται σε αποτελέσματα από τη μελέτη Φάσης 3 CheckMate -9LA, η οποία πέτυχε το πρωτεύον καταληκτικό σημείο της υπεροχής της συνολικής επιβίωσης (OS), καθώς και τα δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία της επιβίωσης χωρίς εξέλιξη της νόσου (PFS) και του ποσοστού συνολικής ανταπόκρισης (ORR), για τον συνδυασμό nivolumab με ipilimumab, χορηγούμενου ταυτοχρόνως με δύο κύκλους χημειοθεραπείας, έναντι χημειοθεραπείας μόνο. Παρατηρήθηκε επίσης βελτίωση στη διάρκεια ανταπόκρισης (DoR). Το προφίλ ασφάλειας της θεραπείας nivolumab με ipilimumab σε συνδυασμό με δύο κύκλους χημειοθεραπείας ήταν αντίστοιχο με το γνωστό προφίλ ασφάλειας της ανοσοθεραπείας και της χημειοθεραπείας στη θεραπεία πρώτης γραμμής του μη μικροκυτταρικού καρκίνου του πνεύμονα (NSCLC).

Διαφορετικές προκλήσεις…

«Σε μια πολύπλοκη νόσο όπως ο μεταστατικός μη μικροκυτταρικός καρκίνος του πνεύμονα, η διαθεσιμότητα διαφορετικών θεραπευτικών επιλογών είναι κρίσιμης σημασίας για τους ασθενείς, οι οποίοι διαθέτουν διαφορετικές ανάγκες και αντιμετωπίζουν διαφορετικές προκλήσεις», δήλωσε ο Martin Reck, M.D., Ph.D., ερευνητής της μελέτης CheckMate -9LA στην Πνευμονολογική Κλινική Grosshansdorf του Γερμανικού Κέντρου Ερευνών για τον Πνεύμονα.

«Στη μελέτη CheckMate -9LA, ο συνδυασμός της θεραπείας nivolumab με ipilimumab με δύο κύκλους χημειοθεραπείας οδήγησε σε κλινικώς σημαντικά οφέλη όσον αφορά τη συνολική επιβίωση, τα οποία ήταν αντίστοιχα σε όλους τους ασθενείς με μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα, ανεξαρτήτως έκφρασης του PD-L1 ή ιστολογικής κατάστασης. Κατόπιν της σημερινής έγκρισης, οι κλινικοί ιατροί στην ΕΕ θα είναι σε θέση να προσφέρουν στους ασθενείς μια νέα επιλογή η οποία μπορεί να τους βοηθήσει να πετύχουν έγκαιρο έλεγχο της νόσου και να βελτιώσουν τις πιθανότητες επιβίωσης».

«Η έγκριση της θεραπείας nivolumab με ipilimumab σε συνδυασμό με δύο κύκλους χημειοθεραπείας από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή αποτελεί σημαντικό ορόσημο για τους ασθενείς με μεταστατικό μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα οι οποίοι είναι αντιμέτωποι με μια δύσκολη πρόγνωση παρά τα πρόσφατα επιστημονικά επιτεύγματα», δήλωσε ο Abderrahim Oukessou, M.D., αντιπρόεδρος ανάπτυξης του τμήματος καρκίνου του θώρακα της Bristol Myers Squibb.

Μοναδική εγκεκριμένη διπλή ανοσοθεραπεία

«Αυτό το καινοτόμο σχήμα θεμελιώνεται στη μοναδική εγκεκριμένη διπλή ανοσοθεραπεία. Ο συνδυασμός nivolumab με ipilimumab έχει δείξει στο παρελθόν εκβάσεις μακροχρόνιας επιβίωσης σε διαφορετικούς τύπους καρκίνου, συμπεριλαμβανομένων του μελανώματος και του νεφροκυτταρικού καρκινώματος. Προσβλέπουμε με ανυπομονησία στη συνεργασία με ένα ευρύ φάσμα εταίρων στην Ευρώπη προκειμένου να προσφέρουμε αυτή τη μοναδική συνδυαστική θεραπεία δύο δυνητικά συνεργιστικών ανοσοθεραπειών σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία στους ασθενείς με καρκίνο του πνεύμονα που κρίνονται κατάλληλοι για λήψη της θεραπείας».

Η απόφαση σηματοδοτεί την τρίτη ένδειξη για συνδυασμούς που βασίζονται στη συνδυαστική θεραπεία nivolumab με ipilimumab στην Ευρωπαϊκή Ένωση, μετά τις προηγούμενες εγκρίσεις για το μεταστατικό μελάνωμα και το προχωρημένο νεφροκυτταρικό καρκίνωμα. Πέρα από την Ευρωπαϊκή Ένωση, η συνδυαστική θεραπεία nivolumab και ipilimumab με δύο κύκλους χημειοθεραπείας έχει εγκριθεί σε έντεκα χώρες, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών, για την πρώτης γραμμής θεραπεία με μεταστατικό μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα (NSCLC).

«Η πρόσβαση σε καινοτόμα φάρμακα είναι σημαντική για τη βελτίωση των εκβάσεων για τα άτομα που πάσχουν από καρκίνο του πνεύμονα», δήλωσε η Anne-Marie Baird, πρόεδρος του οργανισμού Lung Cancer Europe (LuCE). «Είμαστε ικανοποιημένοι που βλέπουμε να εγκρίνονται νέες θεραπευτικές επιλογές οι οποίες ενδέχεται να βοηθήσουν περισσότερους ανθρώπους που πάσχουν από μεταστατικό μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα».

Η Bristol Myers Squibb εκφράζει τις ευχαριστίες της στους ασθενείς και τους ερευνητές που συμμετείχαν στην κλινική μελέτη CheckMate -9LA.

Αποτελέσματα αποτελεσματικότητας και ασφάλειας της μελέτης CheckMate -9LA

Στη μελέτη CheckMate -9LA, μια ενδιάμεση ανάλυση με ελάχιστη παρακολούθηση 8,1 μηνών για τη συνολική επιβίωση (OS) έδειξε ότι:

• • Η θεραπεία nivolumab με ipilimumab σε συνδυασμό με δύο κύκλους χημειοθεραπείας μείωσε τον κίνδυνο θανάτου κατά 31% σε σύγκριση με χημειοθεραπεία μόνο [Λόγος Κινδύνου (HR): 0,69· 96,71% Διάστημα Εμπιστοσύνης (CI): 0,55 έως 0,87· p=0,0006].
• • Η διάμεση επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου (PFS) με τη συνδυαστική θεραπεία ήταν 6,8 μήνες σε σύγκριση με 5,0 μήνες με χημειοθεραπεία μόνο (HR: 0,70· 97,48% CI: 0,57 έως 0,86· p=0,0001).
• • Το ποσοστό συνολικής ανταπόκρισης (ORR) ήταν σημαντικά υψηλότερο για τη συνδυαστική θεραπεία nivolumab και ipilimumab με δύο κύκλους χημειοθεραπείας έναντι της χημειοθεραπείας μόνο: 38% έναντι 25% (p=0,0003).

Μία ακόλουθη ανάλυση, με ελάχιστη παρακολούθηση 12,7 μηνών, έδειξε σταθερή βελτίωση στη συνολική επιβίωση (OS) σε σύγκριση με τη χημειοθεραπεία μόνο (HR: 0,66· 95% CI: 0,55 έως 0,80).

Η πλειονότητα των επιλεγμένων ανεπιθύμητων ενεργειών που παρατηρήθηκαν σε ασθενείς οι οποίοι έλαβαν τη θεραπεία nivolumab με ipilimumab σε συνδυασμό με δύο κύκλους χημειοθεραπείας ήταν ήπιας έως μέτριας βαρύτητας. Παρατηρήθηκαν σχετιζόμενες με τη θεραπεία ανεπιθύμητες ενέργειες Βαθμού 3 ή 4 στο 47% των ασθενών. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν κόπωση (36%), ναυτία (26%), εξάνθημα (25%), διάρροια (20%), κνησμός (18%), μειωμένη όρεξη (16%), υποθυρεοειδισμός (15%) και έμετος (13%).

Σχετικά με τη μελέτη CheckMate -9LA

Η μελέτη CheckMate -9LA αποτελεί μια ανοικτή, πολυκεντρική, τυχαιοποιημένη μελέτη Φάσης 3 για την αξιολόγηση της θεραπείας nivolumab (360 mg κάθε τρεις εβδομάδες [Q3W]) με ipilimumab (1 mg/kg κάθε έξι εβδομάδες [Q6W]) σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία (δύο κύκλοι) ανάλογα με τον ιστολογικό τύπο, σε σύγκριση με λήψη χημειοθεραπείας μόνο (έως και τέσσερις κύκλοι θεραπείας, ακολουθούμενοι από προαιρετική θεραπεία συντήρησης με pemetrexed, εφόσον κριθεί κατάλληλη), ως θεραπεία πρώτης γραμμής σε ασθενείς με μεταστατικό μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα (NSCLC), ανεξαρτήτως έκφρασης του PD-L1 και της ιστολογικής κατάστασης.

Οι ασθενείς στο πειραματικό σκέλος (n=361) έλαβαν θεραπεία για χρονικό διάστημα έως και δύο έτη ή έως την εμφάνιση προόδου της νόσου ή μη αποδεκτής τοξικότητας. Οι ασθενείς στο σκέλος ελέγχου (n=358) έλαβαν έως και τέσσερις κύκλους χημειοθεραπεία και προαιρετική θεραπεία συντήρησης με pemetrexed (εφόσον κρίθηκε κατάλληλη) έως την εμφάνιση προόδου της νόσου ή τοξικότητας. Το κύριο καταληκτικό σημείο της μελέτης ήταν η συνολική επιβίωση (OS) στον πληθυσμό o οποίος συμπεριλήφθηκε για θεραπεία. Δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία αποτέλεσαν η επιβίωση χωρίς πρόοδο της νόσου (PFS) και το ποσοστό συνολικής ανταπόκρισης (ORR) όπως αξιολογήθηκαν από ανεξάρτητη επιτροπή. Διερευνητικές αναλύσεις από τη μελέτη αξιολόγησαν τα μέτρα αποτελεσματικότητας σύμφωνα με βιοδείκτες.

Σχετικά με τον καρκίνο του πνεύμονα

Ο καρκίνος του πνεύμονα είναι η κύρια αιτία θανάτου από καρκίνο παγκοσμίως. Οι δύο κύριοι τύποι καρκίνου του πνεύμονα είναι ο μη μικροκυτταρικός και ο μικροκυτταρικός. Ο μη μικροκυτταρικός καρκίνος του πνεύμονα (NSCLC) είναι ένας από τους πιο συχνούς τύπους καρκίνου του πνεύμονα και αντιπροσωπεύει έως και το 84% των διαγνώσεων. Τα ποσοστά επιβίωσης ποικίλλουν ανάλογα με το στάδιο και τον τύπο του καρκίνου τη χρονική στιγμή της διάγνωσης. Στους ασθενείς με διάγνωση μεταστατικού καρκίνου του πνεύμονα, το ποσοστό πενταετούς επιβίωσης είναι περίπου 6%.

Bristol Myers Squibb: Προωθώντας την Έρευνα στον Καρκίνο

Στην Bristol Myers Squibb, οι ασθενείς βρίσκονται στο επίκεντρο των δραστηριοτήτων μας. Στόχος της έρευνάς μας στον καρκίνο είναι να αυξήσουμε την ποιοτική μακροχρόνια επιβίωση και να καταστήσουμε εφικτή την ίαση. Αξιοποιούμε τη βαθιά επιστημονική εμπειρία μας, τις πρωτοποριακές τεχνολογίες και πλατφόρμες ανακάλυψης για να ανακαλύπτουμε, να αναπτύσσουμε και να διαθέσουμε νέες θεραπείες για τους ασθενείς.

Στηριζόμενοι στην εμπειρία, την καινοτομία και την κληρονομιά μας στους τομείς της αιματολογίας και της Aνοσο-Oγκολογίας, που έχουν αλλάξει το προσδόκιμο επιβίωσης στην περίπτωση πολλών τύπων καρκίνου, οι ερευνητές μας προωθούν μια ευρεία και ποικιλόμορφη γραμμή παραγωγής πολλών θεραπειών.

Στο πεδίο της ανοσοκυτταρικής θεραπείας, αυτή περιλαμβάνει CAR T κυτταρικούς παράγοντες που βρίσκονται σε στάδιο έγκρισης για πολλές νόσους, καθώς και μια εξελισσόμενη γραμμή παραγωγής αρχικού σταδίου για την ανάπτυξη στόχων και τεχνολογιών κυτταρικής και γονιδιακής θεραπείας. Αναπτύσσουμε αντικαρκινικές θεραπείες που στοχεύουν βασικά βιολογικά μονοπάτια χρησιμοποιώντας την πλατφόρμα πρωτεϊνικής ομοιόστασης της εταιρείας μας, ένα ερευνητικό εργαλείο που αποτελεί τη βάση των εγκεκριμένων θεραπειών μας για το πολλαπλό μυέλωμα και αρκετών ελπιδοφόρων μορίων που βρίσκονται σε αρχικό ή μεσαίο στάδιο ανάπτυξης.

Οι επιστήμονές μας στοχεύουν διαφορετικά μονοπάτια του ανοσοποιητικού συστήματος για να παρεμβαίνουν στις αλληλεπιδράσεις ανάμεσα στους όγκους, το μικροπεριβάλλον τους και το ανοσοποιητικό σύστημα, προκειμένου να επεκτείνουν την πρόοδο που έχουμε σημειώσει και να βοηθήσουν περισσότερους ασθενείς να ανταποκριθούν στη θεραπεία.

Ο συνδυασμός αυτών των προσεγγίσεων είναι καθοριστικής σημασίας για να προσφέρουμε νέες επιλογές για τη θεραπεία του καρκίνου και την αντιμετώπιση του αυξανόμενου προβλήματος της ανθεκτικότητας στην ανοσοθεραπεία. Οι καινοτομίες μας βασίζονται σε εσωτερικούς πόρους, καθώς και τη συνεργασία με μέλη της ακαδημαϊκής κοινότητας, την κυβέρνηση, ομάδες υποστήριξης και εταιρείες βιοτεχνολογίας, με στόχο να υλοποιήσουμε την υπόσχεση της παροχής φαρμάκων που αλλάζουν τις ζωές των ασθενών.

Σχετικά με το nivolumab

To nivolumab είναι ένας αναστολέας του ανοσολογικού σημείου ελέγχου προγραμματισμένου θανάτου-1 (PD-1), ο οποίος είναι μοναδικά σχεδιασμένος για να αξιοποιεί το ίδιο το ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού, ώστε να συμβάλλει στην αποκατάσταση της αντικαρκινικής ανοσολογικής ανταπόκρισης. Αξιοποιώντας το ίδιο το ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού για την καταπολέμηση του καρκίνου, το nivolumab έχει καταστεί μία σημαντική θεραπευτική επιλογή σε πολλαπλούς τύπους καρκίνου.

Το κορυφαίο παγκόσμιο πρόγραμμα ανάπτυξης του nivolumab βασίζεται στην επιστημονική εξειδίκευση της Bristol Myers Squibb στο πεδίο της Ανοσο-Ογκολογίας και περιλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα κλινικών μελετών σε όλες τις φάσεις, συμπεριλαμβανομένης της Φάσης 3, σε διάφορους τύπους όγκων. Μέχρι σήμερα, έχουν ενταχθεί περισσότεροι από 35.000 ασθενείς στο πρόγραμμα κλινικής ανάπτυξης του nivolumab. Οι κλινικές μελέτες του nivolumab έχουν συμβάλει στην εμβάθυνση της γνώσης σχετικά με τον πιθανό ρόλο των βιοδεικτών στη φροντίδα των ασθενών, ιδιαίτερα όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο οι ασθενείς μπορούν να ωφεληθούν από το nivolumab σε όλο το φάσμα έκφρασης του PD-L1.

Τον Ιούλιο του 2014, το nivolumab ήταν ο πρώτος αναστολέας του ανοσολογικού σημείου ελέγχου PD-1 που έλαβε κανονιστική έγκριση οπουδήποτε στον κόσμο. Σήμερα το nivolumab είναι εγκεκριμένο σε περισσότερες από 65 χώρες, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών, της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Κίνας και της Ιαπωνίας. Τον Οκτώβριο του 2015, το συνδυαστικό σχήμα nivolumab με ipilimumab της εταιρείας αποτέλεσε τον πρώτο συνδυασμό στην Ανοσο-Ογκολογία που έλαβε κανονιστική έγκριση για την αντιμετώπιση του μεταστατικού μελανώματος και αυτή τη στιγμή διαθέτει έγκριση σε περισσότερες από 50 χώρες, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Σχετικά με το ipilimumab

Το ipilimumab είναι ένα ανασυνδυασμένο, ανθρώπινο μονοκλωνικό αντίσωμα που συνδέεται στο κυτταροτοξικό Τ-λεμφοκυτταρικό αντιγόνο-4 (CTLA-4). Το CTLA-4 είναι ένας αρνητικός ρυθμιστής της ενεργοποίησης των T-κυττάρων. Το ipilimumab συνδέεται στο CTLA-4 και αναστέλλει την αλληλεπίδραση του CTLA-4 με τους συνδέτες του, CD80/CD86. Έχει αποδειχθεί ότι η αναστολή του CTLA-4 αυξάνει την ενεργοποίηση και τον πολλαπλασιασμό των T-κυττάρων, συμπεριλαμβανομένων της ενεργοποίησης και του πολλαπλασιασμού των αντιδραστικών T-τελεστών κυττάρων που διηθούν τον όγκο.

Η αναστολή της σηματοδότησης του CTLA-4 είναι επίσης δυνατό να μειώσει τη λειτουργία των Τ-ρυθμιστικών κυττάρων, που ενδέχεται να συμβάλει σε μια γενική αύξηση της απόκρισης των T-κυττάρων, συμπεριλαμβανομένης της απόκρισης του ανοσοποιητικού κατά του όγκου. Στις 25 Μαρτίου 2011, ο Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) των ΗΠΑ ενέκρινε τη μονοθεραπεία με ipilimumab 3 mg/kg για ασθενείς με ανεγχείρητο ή μεταστατικό μελάνωμα. Το ipilimumab είναι εγκεκριμένο για το ανεγχείρητο ή μεταστατικό μελάνωμα σε περισσότερες από 50 χώρες. Ένα ευρύ πρόγραμμα ανάπτυξης για το ipilimumab, το οποίο περιλαμβάνει πολλούς τύπους όγκων, βρίσκεται σε εξέλιξη.

Σχετικά με τη συνεργασία Bristol Myers Squibb και Ono Pharmaceutical

Το 2011, μέσω μίας συμφωνίας συνεργασίας με την Ono Pharmaceutical Co., η Bristol Myers Squibb επέκτεινε εδαφικά τα δικαιώματά της όσον αφορά την ανάπτυξη και την εμπορική διάθεση του nivolumab σε παγκόσμιο επίπεδο, με εξαίρεση την Ιαπωνία, τη Νότια Κορέα και την Ταϊβάν, όπου η Ono διατήρησε τα πλήρη δικαιώματα για την ένωση.

Στις 23 Ιουλίου 2014, η Ono και η Bristol-Myers Squibb επέκτειναν περαιτέρω τη στρατηγική συμφωνία της μεταξύ τους συνεργασίας για την από κοινού ανάπτυξη και εμπορική κυκλοφορία πολλών ανοσοθεραπειών – ως μεμονωμένων παραγόντων και ως σχημάτων συνδυασμού – για ασθενείς με καρκίνο στην Ιαπωνία, τη Νότια Κορέα και την Ταϊβάν.

Σχετικά με την Bristol Myers Squibb

Η Bristol Myers Squibb είναι μια παγκόσμια βιοφαρμακευτική εταιρεία, με αποστολή να ανακαλύπτει, να αναπτύσσει και να παρέχει καινοτόμα φάρμακα που συμβάλλουν στην αποτελεσματική αντιμετώπιση σοβαρών ασθενειών.

Οι εταιρείες Celgene και Juno Therapeutics είναι θυγατρικές εταιρίες που ανήκουν εξ ολοκλήρου στη Bristol-Myers Squibb Company. Σε ορισμένες χώρες εκτός των Ηνωμένων Πολιτειών, εξαιτίας της τοπικής νομοθεσίας, η Celgene και η Juno Therapeutics αναφέρονται ως Celgene, μια εταιρεία της Bristol-Myers Squibb και Juno Therapeutics, μια εταιρία της Bristol-Myers Squibb.

Πηγη: https://www.healthpharma.gr/

Η ύπαρξη ενός προληπτικού γενετικού τεστ που θα αποτιμά το εξατομικευμένο γενετικό ρίσκο του καθενός.

Μια σημαντική διαπίστωση σχετικά με τη νόσο COVID-19, που αναδεικνύει την επιρροή του DNA μας στη σοβαρότητα της νόσου, και που πιθανά να οδηγήσει στην αποτελεσματικότερη αντιμετώπισή της, ανακοίνωσε η ερευνητική ομάδα του Κέντρου Προληπτικής Ιατρικής και Μακροβιότητας του Ομίλου Βιοϊατρική.

Σε υπολογιστική μελέτη, η οποία δημοσιεύθηκε στην έγκριτη επιστημονική επιθεώρηση PeerJ, η επιστημονική ομάδα, που αποτελείται από τον Βιοχημικό/Βιοπληροφορικό δρα Δημήτρη Νικολούδη, τη Βιοχημικό/Μοριακή Βιολόγο, δρα Ασημίνα Χιωνά, και τον Παθολόγο/Ηπατολόγο, δρα Δημήτρη Κουντουρά, διαπίστωσε πως οι εθνικές μειονότητες που φέρουν πιο συχνά μια συγκεκριμένη παραλλαγή ενός πολύ σημαντικού γονιδίου της κυτταρικής άμυνας, παρουσιάζουν αντίστοιχα μεγαλύτερη θνησιμότητα από COVID-19.

Συγκεκριμένα, διερευνήθηκαν δύο μεταλλάξεις (γνωστές και ως “πολυμορφισμοί”) στο γονίδιο ΙFIΤΜ3 (Interferon-induced transmembrane protein 3) το οποίο σχετίζεται με την βασική κυτταρική αντι-ιική άμυνα πρώτης γραμμής. Οι μεταλλάξεις αυτές έχει δειχθεί κατά το παρελθόν πως λειτουργούν ανασταλτικά στην είσοδο του ιού της γρίπης στο κύτταρο, αλλά και άλλων ιών όπως ο HIV, ο Ebola, και ο ιός που προκαλεί τον δάγκειο πυρετό.

Αντίθετα, σύμφωνα με τα ευρήματα της εν λόγω μελέτης, στην περίπτωση του SARS-CoV-2, οι συγκεκριμένες μεταλλάξεις όχι μόνο δεν λειτουργούν ανασταλτικά, αλλά βοηθούν στην είσοδο του ιού στο κύτταρο.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός πως ο συγκεκριμένος συνδυασμός μεταλλάξεων (γνωστός και ως «απλότυπος») εμφανίζεται με μικρότερη συχνότητα σε πληθυσμούς της Βόρειας Ασίας και της Βόρειας Ευρώπης, ενώ αυξάνεται διαδοχικά σε πληθυσμούς με καταγωγή από τη Νότια Ευρώπη, τη Νότια Αμερική, τη Νότια Ασία και την Αφρική.

Αυτό το φάσμα γενετικής διαφοροποίησης στο συγκεκριμένο γονίδιο αντι-ιικής άμυνας είναι χαρακτηριστικό μιας εξελικτικής προσαρμογής των αρχέγονων πληθυσμών σε διαφορετικού τύπου ανοσολογικούς κινδύνους, αναλόγως με το γεωγραφικό πλάτος και μήκος της διαμονής τους. Στην προκειμένη περίπτωση, οι πληθυσμοί με καταγωγή από βορειότερα πλάτη του πλανήτη, φαίνεται πως εμφανίζουν μικρότερη πιθανότητα να φέρουν την παραλλαγή που βοηθά τον νέο κορωνοϊό να εισβάλει στο κύτταρο.

Ευαισθησία

Ασφαλώς, η πορεία της COVID-19 σε κάθε ασθενή, όπως άλλωστε ισχύει και με τις περισσότερες νόσους, εξαρτάται από πολλές παραμέτρους που ανακαλύπτονται ακόμη, συνεπώς από μόνη της η ύπαρξη ή όχι του επικίνδυνου γονιδιακού απλότυπου δεν προεξοφλεί την ευαισθησία απέναντι στον ιό.

Ωστόσο, η μελέτη δείχνει πως η δυνητική συνεισφορά του συγκεκριμένου γονιδίου στην πορεία της COVID-19 πιθανά να είναι αρκετά σημαντική ώστε να πρέπει να μελετηθεί ξεχωριστά και να ληφθεί υπόψη σε συνδυασμό με τα υπόλοιπα ιατρικά χαρακτηριστικά του κάθε ατόμου.

Το άμεσο όφελος από τη μελέτη αυτή, είναι πως σε περίπτωση που θα πρέπει να ζήσουμε αρκετό καιρό ακόμα με τους περιορισμούς που μας επιβάλλει η πανδημία, η ύπαρξη ενός προληπτικού γενετικού τεστ που θα αποτιμά το εξατομικευμένο γενετικό ρίσκο του καθενός, πιθανά να κάνει τη διαφορά στην πρόγνωση της ασθένειας, επιτρέποντας ταχύτερες και πιο προσαρμοσμένες θεραπευτικές αποφάσεις.

Το επόμενο βήμα σε αυτή την κατεύθυνση, είναι βραχυπρόθεσμα, να επιβεβαιωθεί και κλινικά ο ρόλος του συγκεκριμένου απλότυπου στην προδιάθεση για σοβαρότερη εξέλιξη της νόσου COVID-19.

Πηγή: https://www.iatronet.gr/

Η λήψη συμπληρωμάτων βιταμίνης D3 μειώνει κατά 17% τον κίνδυνο ενός ανθρώπου για επιθετικό μεταστατικό καρκίνο και πρόωρο θάνατο, σύμφωνα με μία νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα. Όμως, δεν μειώνει τον κίνδυνο να προσβληθεί κάποιος από καρκίνο.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής την επίκουρη καθηγήτρια Επιδημιολογίας Πολέτ Τσάντλερ της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ και του Νοσοκομείου Brigham and Women’s της Βοστώνης, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο αμερικανικό ιατρικό περιοδικό «JAMA Network Open», ανέλυσαν στοιχεία για σχεδόν 26.000 ανθρώπους στο πλαίσιο της συνεχιζόμενης μελέτης VITAL (Vitamin D and Omega 3 Trial). Από αυτούς, περίπου οι μισοί έπαιρναν συμπληρώματα βιταμίνης D3 καθημερινά, ενώ οι υπόλοιποι εικονική βιταμίνη (πλασίμπο).

Στη διάρκεια μίας πενταετίας περίπου το 6% των συμμετεχόντων και στις δύο ομάδες εμφάνισαν κάποιον καρκίνο, ιδίως προστάτη, μαστού και πνευμόνων, συνεπώς η λήψη βιταμίνης D3 δεν επηρέασε την πιθανότητα εμφάνισης καρκίνου. Διαπιστώθηκαν, όμως, οφέλη της βιταμίνης D3 στη μείωση των μεταστάσεων σε άλλα όργανα του σώματος σε όλα τα είδη καρκίνων, ιδίως σε καρκινοπαθείς με φυσιολογικό βάρος.

Το 1,7% των συμμετεχόντων στην ομάδα της βιταμίνης εμφάνισε μεταστατικό καρκίνο ή πέθανε εξαιτίας του, έναντι ποσοστού 2,1% στην ομάδα του πλασίμπο. Στα άτομα με φυσιολογικό βάρος (με δείκτη μάζας σώματος κάτω του 25) που έπαιρναν D3, η μείωση του κινδύνου για μεταστατικό ή θανατηφόρο καρκίνο έφθανε το 38%.

«Το πρωταρχικό μήνυμα της μελέτης μας είναι ότι η βιταμίνη D μπορεί να μειώσει την πιθανότητα ανάπτυξης μεταστατικού ή θανατηφόρου καρκίνου μεταξύ των ενηλίκων χωρίς διάγνωση καρκίνου. Επίσης, δείχνει ότι η παχυσαρκία μπορεί να δημιουργεί αντίσταση στα οφέλη της βιταμίνης D», ανέφερε η δρ Τσάντλερ.

Πρόσφατες έρευνες έχουν δείξει ότι έως το 60% των ενηλίκων έχουν ανεπαρκή επίπεδα βιταμίνης D, πράγμα που αυξάνει, μεταξύ άλλων, την πιθανότητα σοβαρής λοίμωξης Covid-19. Η έλλειψη βιταμίνης D είναι συχνή στους καρκινοπαθείς. Η βιταμίνη D πιστεύεται ότι ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα, όμως μία πρόσφατη μελέτη βρήκε ότι δεν μειώνει τον κίνδυνο λοίμωξης στους ηλικιωμένους.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ενώ οι επιπλοκές στον εγκέφαλο είναι σπάνιες, είναι μια ολοένα και πιο αναφερόμενη και δυνητικά καταστροφική συνέπεια της λοίμωξης COVID-19

Διαβήτης υπέρταση κορωνοϊός: Μερικοί ασθενείς με COVID-19 διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο νευρολογικών επιπλοκών όπως αιμορραγία στον εγκέφαλο και εγκεφαλικό επεισόδιο, σύμφωνα με μελέτη που παρουσιάζεται στην ετήσια συνάντηση της Ακτινολογικής Εταιρείας της Βόρειας Αμερικής (RSNA). Οι ερευνητές δήλωσαν ότι αυτά τα δυνητικά απειλητικά για τη ζωή ευρήματα ήταν πιο κοινά σε ασθενείς με υπέρταση και διαβήτη. Ο ιός που προκαλεί το COVID-19 προσβάλλει πρώτα κύτταρα στο αναπνευστικό σύστημα, οδηγώντας συχνά σε φλεγμονή των πνευμόνων που θέτει τους ανθρώπους σε κίνδυνο να προσβληθούν από πνευμονία. Αλλά ο αντίκτυπος του ιού έχει γίνει αισθητός και σε άλλα συστήματα του σώματος. «Τα αποτελέσματα του COVID-19 εκτείνονται πολύ πέρα ​​από το στήθος», δήλωσε ο επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης Colbey W. Freeman, MD, επικεφαλής κάτοικος του Τμήματος Ακτινολογίας του Penn Medicine στη Φιλαδέλφεια. “Ενώ οι επιπλοκές στον εγκέφαλο είναι σπάνιες, είναι μια ολοένα και πιο αναφερόμενη και δυνητικά καταστροφική συνέπεια της λοίμωξης COVID-19”.

Για να μάθετε περισσότερα σχετικά με το φαινόμενο, ο Δρ Freeman και οι συνεργάτες του στην Ιατρική Σχολή Perelman του Πανεπιστημίου της Πενσυλβανίας εξέτασαν ασθενείς με COVID-19 που υποβλήθηκαν σε κεφαλή CT ή / και μαγνητική τομογραφία στο σύστημα υγείας τους από τον Ιανουάριο έως τον Απρίλιο του 2020. Από τους 1.357 ασθενείς με COVID-19 που έγιναν δεκτοί στο σύστημα αυτούς τους τέσσερις μήνες, οι 81 είχαν κάνει εγκεφαλική σάρωση. Οι πιο συνηθισμένοι λόγοι για τις εγκεφαλικές σαρώσεις ήταν η μεταβολή της ψυχικής κατάστασης και των εστιακών νευρολογικών ελλειμμάτων, όπως προβλήματα ομιλίας και όρασης.

Η CT των εγκεφαλικών αιμοφόρων αγγείων ενός ασθενούς με θετικό SARS-CoV-2 δείχνει μια σχεδόν μπλοκαρισμένη βασική αρτηρία (βέλος) δίπλα στο στέλεχος του εγκεφάλου. Ο ασθενής χρειαζόταν μια διαδικασία έκτακτης ανάγκης για να ανοίξει η αρτηρία. Πίστωση: Ακτινολογική Εταιρεία Βόρειας Αμερικής. Από 81 ασθενείς με σάρωση εγκεφάλου, 18, ή λίγο πάνω από έναν στους πέντε, είχαν ευρήματα που θεωρήθηκαν επείγοντα ή κρίσιμα, συμπεριλαμβανομένων εγκεφαλικών επεισοδίων, εγκεφαλικών αιμορραγιών και αποκλεισμένων αιμοφόρων αγγείων. Τουλάχιστον οι μισοί ασθενείς είχαν προϋπάρχον ιστορικό υψηλής αρτηριακής πίεσης και / ή διαβήτη τύπου 2. Τρεις ασθενείς με αναδυόμενα / κρίσιμα ευρήματα πέθαναν ενώ εισήχθησαν.

“Το COVID-19 σχετίζεται με νευρολογικές εκδηλώσεις και η υπέρταση και ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2 είναι συχνές σε άτομα που αναπτύσσουν αυτές τις εκδηλώσεις”, δήλωσε ο Δρ Freeman. “Αυτοί οι πληθυσμοί ενδέχεται να διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο για νευρολογικές επιπλοκές και πρέπει να παρακολουθούνται στενά.” Τα 2/3 των ασθενών με κρίσιμα αποτελέσματα στη μελέτη ήταν Αφροαμερικάνοι, υποδηλώνοντας ότι αυτοί οι ασθενείς μπορεί επίσης να απαιτούν στενότερη παρακολούθηση. Οι ακριβείς μηχανισμοί για τις επιβλαβείς νευρολογικές επιδράσεις του COVID-19 δεν είναι γνωστοί και μπορεί να περιλαμβάνουν πολλαπλούς παράγοντες, αν και μια δημοφιλής θεωρία υποστηρίζει ότι η φλεγμονή που σχετίζεται με τη μόλυνση είναι ο κύριος ένοχος. Στη μελέτη, οι δείκτες φλεγμονής στο αίμα ήταν υψηλοί σε άτομα με κρίσιμα αποτελέσματα.

Πηγή: https://www.healthweb.gr/

Μια νέα μελέτη από ερευνητές στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο διαπίστωσε ότι η δυναμική του νευρωνικού πληθυσμού στον κινητικό φλοιό είναι πολύ διαφορετική κατά τη διάρκεια της συμπεριφοράς προσέγγισης και σύλληψης

Μια νέα μελέτη από ερευνητές στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο διαπίστωσε ότι η δυναμική του νευρωνικού πληθυσμού στον κινητικό φλοιό είναι πολύ διαφορετική κατά τη διάρκεια της συμπεριφοράς προσέγγισης και σύλληψης, προκαλώντας μια δημοφιλή θεωρία που έδειξε εγγενή, δυναμικά πρότυπα ελέγχου των κινητικών συμπεριφορών. Προηγούμενη έρευνα που εξέτασε τη δυναμική του νευρικού πληθυσμού στον κινητικό φλοιό των πιθήκων macaque είχε δείξει ότι κατά τη διάρκεια του σχεδιασμού και της εκτέλεσης μιας κίνησης με το χέρι, οι πληθυσμοί νευρώνων παρουσίασαν δυναμική περιστροφής – καταρράκτες ομαλών  κυμάτων νευρωνικής δραστηριότητας που διέρχονται από τον κινητήρα του φλοιού.

Αυτή η συμπεριφορά σε επίπεδο πληθυσμού έχει ερμηνευτεί ως κινητικός φλοιός δρα ως γεννήτρια μοτίβων που οδηγεί τους μυς να προκαλούν κινήσεις. “Στην προηγούμενη εργασία για την επίτευξη, οι συνάδελφοί μου και εγώ δείξαμε ότι οι περιοχές του εγκεφάλου που ελέγχουν την κίνηση λειτουργούν σαν μια μικρή μηχανή για τη δημιουργία μυϊκών εντολών”, δήλωσε ο συν-συγγραφέας Matthew Kaufmann, Ph.D., βοηθός καθηγητής οργανικής βιολογίας και ανατομίας στο UChicago. “Δηλαδή, η δραστηριότητα ακολούθησε μαθηματικούς κανόνες” που το άφησαν να ενεργήσει σαν ένα μουσικό κουτί, για να πάρει τις εντολές κάθε μυός να χρονομετρηθούν σωστά σε σχέση με τις άλλες.” Οι ερευνητές πρότειναν ότι αυτά τα μοτίβα δραστηριότητας αντιπροσωπεύουν μια γενική αρχή της νευρωνικής δραστηριότητας στον κινητικό φλοιό και ότι αυτές οι κομψές δυναμικές αποτελούν ιδιοκτησία των νευρικών κυκλωμάτων. «Το μοτίβο δραστηριότητας μοιάζει λίγο με το ντόμινο», εξήγησε ο ανώτερος συγγραφέας Sliman Bensmaia, Ph.D., ο καθηγητής Οικογένειας Βιολογίας και Ανατομίας του James and Karen Frank στο UChicago. “Η ιδέα είναι ότι καθώς ξεκινά η συμπεριφορά, είναι σαν να χτυπάς το πρώτο ντόμινο και έπειτα όλα τα υπόλοιπα θα πέσουν στη σειρά. Εάν το επαναφέρετε, θα κάνει την ίδια ακολουθία ξανά.”

Ωστόσο, αυτή η νέα έρευνα, που εξετάζει αντ ‘αυτού τη συμπεριφορά της χειρολαβής και όχι τη συμπεριφορά που έφτασε στο χέρι, δεν έβλεπε τόσο τακτοποιημένο μοτίβο. Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο eLife, εξέτασε τη νευρική δραστηριότητα στον κινητικό φλοιό. «Θέλαμε να μάθουμε αν υπήρχε ο ίδιος τύπος νευρικής δυναμικής κατά τη διάρκεια των κινήσεων των χεριών, οι οποίες περιλαμβάνουν έναν πολύ διαφορετικό  παράγοντα με πολύ διαφορετικές κινήσεις», δήλωσε η συν-πρώτη συγγραφέας Aneesha Suresh, Ph.D., πρώην μεταπτυχιακός φοιτητής στο Εργαστήριο Bensmaia. «Καταγράψαμε τη νευρική δραστηριότητα στον κινητικό φλοιό των πιθήκων καθώς εκτελούσαν μια εργασία προσέγγισης και μια εργασία κατανόησης για να συγκρίνουν τη δυναμική των δύο κινήσεων».

Σε αντίθεση με τα προηγούμενα αποτελέσματα, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι αντιληπτές συμπεριφορές παρήγαγαν λιγότερο ομαλά πρότυπα νευρωνικής δραστηριότητας σε επίπεδο πληθυσμού και λίγες ενδείξεις για τη δυναμική περιστροφής που παρατηρήθηκε με την επίτευξη των κινήσεων. “Περιμέναμε ότι οι νευρώνες σε αυτό το δίκτυο θα ενεργοποιηθούν με ομαλές, προβλέψιμες ακολουθίες, όπως αυτές που σκέφτηκαν να οδηγήσουν το χέρι καθώς φτάνει προς έναν στόχο”, δήλωσε ο συν-πρώτος συγγραφέας James Goodman, Ph.D., τώρα μεταδιδακτορικός επιστήμονας στο Γερμανικό Πρωτεύον Κέντρο. “Αντ ‘αυτού, τα πρότυπα δραστηριότητας που είδαμε κατά τη σύλληψη ήταν πολύ πιο περίπλοκα και χαοτικά, από ορισμένες απόψεις υποδηλώνουν έναν ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο για τις αισθήσεις αφής και ιδιοκτησίας κατά τη διάρκεια των κινήσεων των χεριών.”

Αυτά τα αποτελέσματα έχουν νόημα στο πλαίσιο των διαφορών μεταξύ κινήσεων προσέγγισης και κινήσεων σύλληψης. “Εννοιολογικά, οι εργασίες που γίνονται με το χέρι είναι διαφορετικές”, δήλωσε ο συν-συγγραφέας Νικόλαος Χατσόπουλος, Ph.D., καθηγητής βιολογίας και ανατομίας στο UChicago. “Ο βραχίονας μετακινεί το χέρι και το φέρνει σε διαφορετικές τοποθεσίες για ενέργειες όπως το να κουνηθείς ή το να φθάσεις σε ένα φλιτζάνι. Το χέρι, από την άλλη πλευρά, συνήθως εμπλέκεται στο χειρισμό αντικειμένων όπως πιάνοντας πράγματα, πληκτρολογώντας και ούτω καθεξής”. Αυτή η μελέτη εγείρει νέα ερωτήματα, όπως γιατί αυτό το κομψό μοτίβο δραστηριότητας υπάρχει για την επίτευξη κινήσεων αλλά όχι για σύλληψη και αν υπάρχουν παρόμοια μοτίβα για άλλους τύπους μοτίβων κίνησης. “Ο εγκέφαλος χρησιμοποιεί αυτό το είδος μοτίβου για να φτάσει, και η συνέπεια ήταν ότι ο εγκέφαλος θα το χρησιμοποιούσε και για άλλες κινήσεις, και ότι ίσως το μοτίβο να ισχύει ακόμη και σε άλλα συστήματα”, δήλωσε ο Bensmaia. “Αλλά έχουμε δείξει ότι αυτό το μοτίβο δεν γενικεύεται παντού, και στη συνέχεια το ερώτημα είναι, πόσο γενικό είναι, πραγματικά;”

Πηγή: https://www.healthweb.gr/

Από την ποσότητα του κορωνοϊού στην οποία εκτιθέμεθα έως την περιοχή της αναπνευστικής οδού στην οποία εγκαθίστανται τα μολυσμένα σωματίδια, αλλά ακόμη και από τις καιρικές συνθήκες, εξαρτάται κατά τους ερευνητές η πιθανότητα να νοσήσουμε από την COVID-19

Κορωνοϊός μόλυνση: Επιστήμονες από πολλά ερευνητικά ιδρύματα εργάζονται σε χρηματοδοτούμενο από το Εθνικό Ίδρυμα Επιστημών των Ηνωμένων Πολιτειών εγχείρημα με σκοπό την ανάπτυξη μάσκας με επαναχρησιμοποιήσιμη αναπνευστική συσκευή που να αιχμαλωτίζει και να εξουδετερώνει τον ιό SARS-CoV-2.

Στο πλαίσιο αυτής της προσπάθειας, ο Saikat Basu, επίκουρος καθηγητής στο Τμήμα Εφαρμοσμένης Μηχανικής του Πανεπιστημίου της Νότιας Ντακότα έχει αναπτύξει ένα μοντέλο που βασίζεται σε μοτίβα εισπνοής προκειμένου να εντοπίσει τα μεγέθη των σταγονιδίων που είναι πιθανό να φτάσουν σε ευάλωτες περιοχές της αναπνευστικής οδού.

«Για να μολυνθείς, πρέπει πρώτα να εισπνεύσεις τον ιό, οπότε τα μοτίβα εισπνοής είναι σημαντικά» εξηγεί ο ερευνητής σε σχετικό με το εγχείρημα δελτίο Τύπου που εξέδωσε το Πανεπιστήμιο της Νότιας Ντακότα. Η εν λόγω μελέτη τελεί υπό δημοσίευση στο PLOS One κατόπιν της έγκρισης ομοτίμων.

Την ίδια στιγμή, μελέτη κυτταρικής καλλιέργειας του Πανεπιστημίου της Νότιας Καρολίνας επιβεβαιώνει για πολλοστή φορά την καίρια σημασία της χρήσης μάσκας διαπιστώνοντας ότι ο ρινοφάρυγγας (το ανώτερο τμήμα του φάρυγγα που βρίσκεται πίσω από τη ρινική κοιλότητα και επάνω από τον οισοφάγο και τις φωνητικές χορδές) αποτελεί την πιο προσβάσιμη πύλη εισόδου του ιού.

Στη μελέτη του ο καθηγητής Saikat Basu χρησιμοποίησε ψηφιακά μοντέλα για την προσομοίωση των ρυθμών εισπνοής σε υγιείς ενήλικες και στα ευρήματά του αναφέρει πως τα μεγέθη των σταγονιδίων που είναι πιο πιθανό να φτάσουν στη συγκεκριμένη ζώνη προέκυψε ότι ήταν μεγαλύτερα από το αναμενόμενο.

«Οι περισσότερες μάσκες θα μπλοκάρουν αυτά τα μεγέθη σταγονιδίων, οπότε η χρήση μάσκας είναι εξαιρετικά χρήσιμη δήλωσε ο Basu εξηγώντας πως «ακριβώς αυτά τα μεγέθη σταγονιδίων είναι που πρέπει να διασφαλίσουμε ότι θα αιχμαλωτίζει η σχεδιαζόμενη νέα αναπνευστική συσκευή». Τα δεδομένα αυτά θα μπορούσαν επίσης να φανούν χρήσιμα στην ανάπτυξη εισπνεόμενων αντιικών και ενδορινικών εμβολίων που φθάνουν σε αυτό το αρχικό σημείο μόλυνσης.

Μία αρνητική ανακάλυψη είναι, ωστόσο, ότι τα μολυσμένα σταγονίδια μπορούν να αφυδατωθούν στον αέρα, με συνέπεια να αυξάνεται η συγκέντρωση των σωματιδίων του ιού και η δυναμική τους να προκαλέσουν λοίμωξη. Το γεγονός αυτό θα μπορούσε  να έχει αντίκτυπο στη διασπορά της COVID-19 το χειμώνα, όταν η υγρασία μειώνεται και πυροδοτείται ταχύτερος ρυθμός αφυδάτωσης των σταγονιδίων. «Τα σταγονίδια που εισπνέονται μετά την αφυδάτωση στον εξωτερικό αέρα φέρουν μεγαλύτερο ιικό φορτίο» σημειώνει ο Saikat Basu.

Για να εκτιμήσει την πιθανότητα ένα σταγονίδιο να περιέχει τουλάχιστον ένα σωματίδιο ιού, ο ερευνητής χρησιμοποίησε μία μελέτη σχετικά με την ποσότητα του ιού στον πτύελο και τη βλέννα των ασθενών της νόσου COVID-19 και υπολόγισε την αφυδάτωση. Κατέληξε σε συντηρητική εκτίμηση που θέλει 300 σωματίδια του ιού ως σημείο εκκίνησης της νόσου. Συνήθως για την εκδήλωση λοίμωξης του αναπνευστικού συστήματος χρειάζεται η εισπνοή 1.950 έως 3.000 σωματιδίων. «Το γεγονός ότι ο αριθμός των σωματιδίων του ιού που απαιτείται για την εκκίνηση της λοίμωξης είναι στο εύρος των εκατοντάδων είναι αξιοσημείωτο και δείχνει πόσο μεταδοτικός είναι ο συγκεκριμένος ιός» υπογραμμίζει ο καθηγητής Basu.

Πηγή: https://www.healthweb.gr/