Κατηγορία: Επιστημονικά Νέα

Η θεραπεία των γηρασμένων κυττάρων με εγκεκριμένο από την FDA αναστολέα HDAC μείωσε την κυτταροπλασματική χρωματίνη (λευκά βέλη) – ένα μείγμα DNA και πρωτεΐνης που βρίσκεται κανονικά στον πυρήνα των κυττάρων (μπλε κύκλος). Το DNA (μπλε) σε αυτές τις συστάδες είναι συχνά κατεστραμμένο (πράσινο). Οι συγγραφείς επίσης έδειξαν ότι το φάρμακο μείωσε τη φλεγμονή των ηλικιωμένων σε ποντίκια. Οι επιστήμονες στο Sanford Burnham Prebys Medical Discovery Institute και στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ έχουν ανακαλύψει ότι τα μιτοχόνδρια προκαλούν γήρανση, την κατάσταση ύπνου των ηλικιωμένων κυττάρων, μέσω επικοινωνίας με τον πυρήνα του κυττάρου – και αναγνώρισαν ένα φάρμακο εγκεκριμένο από το FDA που βοήθησε στην καταστολή των βλαπτικών επιδράσεων της κατάστασης σε κύτταρα και ποντικούς. Η ανακάλυψη, που δημοσιεύτηκε στα γονίδια και την ανάπτυξη , θα μπορούσε να οδηγήσει σε θεραπείες που προωθούν την υγιή γήρανση ή την πρόληψη ασθενειών που συνδέονται με την ηλικία όπως ο καρκίνος, η νόσος του Alzheimer, οι καρδιακές παθήσεις και άλλα.

“Τα ευρήματά μας παρέχουν ένα θεμέλιο πάνω στο οποίο μπορούμε να αρχίσουμε να αναπτύσσουμε φάρμακα που επεκτείνουν την υγεία μας – τον αριθμό των ετών που ζούμε μια υγιή ζωή “, λέει ο Peter Adams, Ph.D., καθηγητής στο Εθνικό Ινστιτούτο Καρκίνου του Sanford Burnham Prebys (NCI) -καθορισμένο Κέντρο Καρκίνου και ανώτερος συγγραφέας της μελέτης. “Δεδομένων των σημαντικών κοινωνικών και οικονομικών εμποδίων που θα αντιμετωπίσουμε σύντομα, καθώς εκατομμύρια Αμερικανοί θα γερνούν, οι παρεμβάσεις δεν μπορούν να φτάσουν αρκετά σύντομα”.

Ο αριθμός των Αμερικανών ηλικίας 65 ετών και άνω εκτιμάται ότι θα διπλασιαστεί σε πάνω από 90 εκατομμύρια το 2060, μεταφράζοντας σχεδόν στο 25% του πληθυσμού, λόγω της φυσικής γήρανσης της γενιάς Baby Boomer. Σήμερα, περίπου το 80% των ηλικιωμένων ενηλίκων έχει τουλάχιστον δύο χρόνια ασθένειες , όπως καρδιακές παθήσεις , καρκίνο, εγκεφαλικό επεισόδιο ή διαβήτη. Αυτή η τάση δημιουργεί την ανάγκη επίλυσης της προβλεπόμενης επίθεσης των προβλημάτων υγείας που αντιμετωπίζουμε και τροφοδοτεί τους επιστήμονες να βουλιάξουν στα μοριακά αίτια της γήρανσης και να βρουν φάρμακα που βοηθούν τους ανθρώπους να ζήσουν μακρά και υγιή ζωή. “Για να αντιμετωπίσουμε την άνοδο των χρόνιων ασθενειών από τη γήρανση του πληθυσμού, πρέπει να κατανοήσουμε τις θεμελιώδεις βιολογικές επιδράσεις της γήρανσης”, λέει ο Mark R. Collins, πρόεδρος και διευθυντής του Glenn Foundation, που χρηματοδοτούσε εν μέρει την έρευνα. “Τα ευρήματα αυτά παρέχουν πληροφορίες που μας φέρνουν πιο κοντά στη θεραπεία που θα μπορούσε να αποτρέψει ή να καθυστερήσει την εμφάνιση πολλών ασθενειών που σχετίζονται με την ηλικία”.

Συνδέοντας τις τελείες

Για περισσότερο από μια δεκαετία, ο Adams έχει μελετήσει πώς τα συσσωματώματα της χρωματίνης – το μείγμα του DNA και της πρωτεΐνης που βρίσκονται κανονικά στον πυρήνα του κυττάρου – διαχέονται στο κυτταρόπλασμα στα γηρασμένα κύτταρα, ενεργοποιώντας φλεγμονώδη σήματα που μπορούν να προωθήσουν μια σειρά ανεπιθύμητων συνθηκών υγείας. Σε αυτή τη μελέτη, η ομάδα του ξεκίνησε να βρει αυτό που προτρέπει τον σχηματισμό συμπλεγμάτων χρωματίνης στην πρώτη θέση.

Για να απαντήσουν σε αυτή την ερώτηση, οι επιστήμονες ξεκίνησαν μια σειρά πειραμάτων χρησιμοποιώντας ένα μοντέλο ανθρώπινης πνευμονικής κυτταρικής ηλικίας. Διαπίστωσαν ότι τα μιτοχόνδρια ήταν οι ένοχοι που οδήγησαν στον σχηματισμό της προ-φλεγμονώδους κυτταροπλαστικής χρωματίνης και το έκαναν μέσω μιας οπισθοδρομικής οδού επικοινωνίας προς τον πυρήνα. “Στο σχολείο μάθαμε ότι ο ρόλος των μιτοχονδρίων είναι να παράγουν ενέργεια – και ότι το DNA ελέγχει όλα όσα κάνει το κύτταρο”, λέει ο Adams. “Η έρευνα δείχνει τώρα ότι τα μιτοχόνδρια είναι σημαντικοί αισθητήρες για το κύτταρο και έχουν πολλή διασταυρούμενη συζήτηση με τον πυρήνα, το οποίο έχει νόημα δεδομένου του καθήκοντός του να ανταποκρίνεται στις μεταβολικές ανάγκες του κυττάρου.”

Οι επιστήμονες διαπίστωσαν επίσης ότι ένας αναστολέας HDAC, εγκεκριμένος από το FDA, φάρμακο που χρησιμοποιείται σήμερα για τη θεραπεία ορισμένων καρκίνων, μετασχηματίζει τα γηρασμένα κύτταρα από μια μεγάλη και επίπεδη μορφή σε μια υγιέστερη και οπτικά νεανική κατάσταση. Τα επεξεργασμένα με HDAC αναστολέα κύτταρα είχαν επίσης καλύτερη μιτοχονδριακή λειτουργία, λιγότερη κυτταροπλασματική χρωματίνη και παρήγαγαν λιγότερα φλεγμονώδη σήματα. Οι επιστήμονες παρατήρησαν παρόμοια ευεργετικά αποτελέσματα όταν εξέταζαν τα συκώτια των ποντικών στα οποία η γήρανση προκλήθηκε μέσω ακτινοβολίας ή υψηλών δόσεων ακεταμινοφαίνης. Ωστόσο, οι ανεπιθύμητες ενέργειες των αναστολέων HDAC – οι οποίες περιλαμβάνουν κόπωση, ναυτία και πολλά άλλα – κάνουν τα φάρμακα πολύ τοξικά για χρήση στην πρόληψη ασθενειών σε υγιή άτομα.

Ως επόμενο βήμα, οι επιστήμονες ελπίζουν να εξετάσουν τα λιγότερο τοξικά φάρμακα αναστολής της γήρανσης στο Κέντρο Ελέγχου της Χηικής Γονιδιωματικής Conrad Prebys του Ινστιτούτου. Για παράδειγμα, μια ένωση που διακόπτει την επικοινωνία μεταξύ των μιτοχονδρίων και του πυρήνα θα κρατήσει υπόσχεση ως θεραπεία που προάγει την υγιή γήρανση. “Αυτή η μελέτη παρέχει τον πρώτο συγκεκριμένο σύνδεσμο ανάμεσα σε πολλά γνωστά χαρακτηριστικά γνωρίσματα των μιτοχονδρίων γήρανσης-δυσλειτουργίας, της φλεγμονής και των γηρασμένων κυττάρων – τα οποία ιστορικά μελετήθηκαν ως ξεχωριστά γεγονότα”, λέει ο Adams. «Είμαστε αισιόδοξοι ότι η στόχευση των μοριακών οδηγών της γήρανσης θα μας οδηγήσει σε ασφαλή και αποτελεσματικά φάρμακα που θα βοηθήσουν περισσότερους ανθρώπους να παραμείνουν όσο το δυνατόν πιο υγιείς, όσο το δυνατόν περισσότερο».

Πηγή:https://www.healthweb.gr/

Πηγή:https://www.healthpharma.gr/

Σε μια μελέτη που υποστηρίζεται από το Ελβετικό Εθνικό Ίδρυμα Επιστημών, οι ερευνητές έχουν δείξει ότι είναι δυνατόν να προβλεφθεί ο κίνδυνος υποτροπής στην κατάθλιψη μετά τη διακοπή της αντικαταθλιπτικής φαρμακευτικής αγωγής. Οι άνθρωποι που υποτροπιάζουν χρειάζονται περισσότερο χρόνο για να αποφασίσουν πόσο αξίζει να επενδύσουν για ανταμοιβή. Η καταθλιπτική διαταραχή είναι ένα σημαντικό πρόβλημα δημόσιας υγείας με μια απρόβλεπτη πορεία. Συχνά εμφανίζεται, με επεισόδια κατάθλιψης διαστρεβλωμένα με περιόδους ύφεσης. Πολλές μελέτες έχουν δείξει ότι για να μειωθεί ο κίνδυνος υποτροπής, η θεραπεία πρέπει να συνεχιστεί ακόμα και μετά την εξαφάνιση των συμπτωμάτων. Δυστυχώς, αυτό δεν φαίνεται να έχει καμία επίδραση στον κίνδυνο μεταγενέστερης υποτροπής μετά τη διακοπή των φαρμάκων. “Εκτιμάται ότι το 30% των ασθενών υποβάλλονται σε υποτροπή εντός έξι μηνών από την απόσυρση, είναι πολύ υψηλό και οι γιατροί δεν έχουν σήμερα αξιόπιστα εργαλεία για τον υπολογισμό αυτού του κινδύνου”, λέει ο Isabel Berwian, ψυχολόγος. Σε μια διαχρονική μελέτη που χρηματοδοτήθηκε από το Ελβετικό Εθνικό Ίδρυμα Επιστημών (SNSF) και δημοσιεύθηκε στο περιοδικό JAMA Psychiatry, η Isabel Berwian, τώρα μεταδιδακτορική στη Μεταφραστική Μονάδα Νευρομολυσμού στο Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης και στο ETH Zurich, έχει δείξει πως μπορεί κανείς να προβλέψει  τον κίνδυνο υποτροπής της κατάθλιψης.

Κοιτάζοντας τα κίνητρα

Για να διεξαγάγει αυτή τη μελέτη, ο Quentin Huys και η ομάδα του στρατολόγησαν ασθενείς που είχαν υποτροπιάζουσα ή σοβαρή κατάθλιψη και ήταν σε ύφεση, δηλαδή χωρίς ή σχεδόν χωρίς συμπτώματα, θεραπευτική αγωγή. Ανεξάρτητα από τη μελέτη, αυτοί οι ασθενείς είχαν ήδη αποφασίσει να σταματήσουν να παίρνουν αντικαταθλιπτικά. Κάθε συμμετέχων έλαβε καθήκον να μετρήσει την προθυμία του να ασκήσει προσπάθεια βασισμένη σε διαφορετικά επίπεδα ανταμοιβής. Αυτός ο τύπος εργασίας επελέγη επειδή η επιστημονική βιβλιογραφία δείχνει ότι ένα χαρακτηριστικό της κατάθλιψης είναι η χαμηλή προθυμία να ασκήσει την προσπάθεια που απαιτείται για να λάβει μια ανταμοιβή. Οι ερευνητές επιθυμούσαν να προχωρήσουν περαιτέρω και να διερευνήσουν κατά πόσον αυτό μπορεί να αποτελεί δείκτη πιθανής υποτροπής.

Τα στοιχεία από 123 ασθενείς και 66 υγιείς ελέγχους συλλέχθηκαν μεταξύ Ιουλίου 2015 και Ιανουαρίου 2019 τόσο στη Ζυρίχη όσο και στο Βερολίνο. Όλοι οι άνθρωποι που είχαν υποστεί κατάθλιψη ολοκλήρωσαν την εργασία δύο φορές: Μία φορά πριν σταματήσει η φαρμακευτική αγωγή και μια δεύτερη φορά πριν ή μετά τη διακοπή. Όλα τα άτομα παρακολουθήθηκαν επίσης για έξι μήνες μετά τη μελέτη για να τα παρακολουθήσουν για υποτροπή. Η ανάλυση των αποτελεσμάτων έδειξε ότι ο χρόνος λήψης αποφάσεων ήταν μεγαλύτερος στους ασθενείς (μέσος όρος 1,77 δευτερολέπτων) από ότι στους μάρτυρες (μέσος όρος 1,61 δευτερολέπτων) και μεταξύ των ασθενών, ακόμη περισσότερο σε εκείνους που υποτροπιάζουν μετά από μείωση (μέση 1,95 δευτερόλεπτα). Οι ερευνητές θα μπορούσαν να δείξουν ότι ο χρόνος απόφασης δείχνει σωστά μια μελλοντική υποτροπή για δύο στους τρεις ανθρώπους.

Πηγή:https://www.healthweb.gr/

Πηγή: https://medlabgr.blogspot.com/

Ένα μόριο που προσδιορίζεται από τους ερευνητές της UCLA συμβάλλει στη διατήρηση μιας υγιούς ισορροπίας των κυττάρων στον ιστό των αεραγωγών και των πνευμόνων. Εάν η ένωση, η οποία έχει μελετηθεί μέχρι στιγμής σε μεμονωμένα κύτταρα ανθρώπου και ποντικού, έχει το ίδιο αποτέλεσμα στους ανθρώπους, μπορεί να οδηγήσει σε νέα φάρμακα για τη θεραπεία ή την πρόληψη του καρκίνου του πνεύμονα. “Νομίζουμε ότι αυτό θα μπορούσε να μας βοηθήσει να αναπτύξουμε μια νέα θεραπεία που προωθεί την υγεία των αεραγωγών”, δήλωσε ο Δρ. Brigitte Gomperts, καθηγητής παιδιατρικής και πνευμονικής ιατρικής UCLA, μέλος του Eli και Edythe Broad Centre της Αναγεννητικής Ιατρικής και της Stem Cell Research UCLA, και κύριος συγγραφέας της μελέτης. “Αυτό δεν θα μπορούσε μόνο να ενημερώσει τη θεραπεία του καρκίνου του πνεύμονα, αλλά να βοηθήσει στην πρόληψη της εξέλιξής του στην πρώτη θέση.”

Τα αναπνευστικά συστήματα των ανθρώπων τραυματίζονται συνεχώς από τη ρύπανση και τα μικρόβια στον αέρα που αναπνέουμε και πρέπει να αναπληρώνονται με υγιή κύτταρα . Αυτή η διαδικασία οδηγείται από αεραγωγών βασικής βλαστικά κύτταρα , τα οποία διαιρούνται για να παράγουν τόσο περισσότερο τα βλαστικά κύτταρα και τα βλεννοκροσσωτού επιθηλίου κύτταρα που ευθυγραμμίζουν τους αεραγωγούς και τους πνεύμονες. Υπάρχουν δύο τύποι βλεννογόνων κυττάρων: τα βλέννα που παράγουν την βλέννα που παγιδεύουν τοξικά και μολυσματικά σωματίδια και τα τρυπημένα κύτταρα που έχουν προεξοχές που μοιάζουν με δάχτυλα και σαρώνουν την βλέννα μακριά για να διατηρήσουν το αναπνευστικό σύστημα υγιές και καθαρό. Σε υγιείς πνεύμονες, τα βασικά βλαστικά κύτταρα των αεραγωγών παραμένουν ισορροπημένα μεταξύ της παραγωγής βλεννογόνων κυττάρων και της αυτοανανέωσης για τη διατήρηση ενός πληθυσμού βλαστικών κυττάρων.

Σε προκαρκινικά κύτταρα στους πνεύμονες, τα βασικά βλαστοκύτταρα διαιρούνται συχνότερα από το συνηθισμένο, δημιουργώντας μεγάλο αριθμό βλαστοκυττάρων αλλά πολύ λίγα κύτταρα βλεννογόνου. Η προκύπτουσα ανισορροπία των κυττάρων στον αεραγωγό αφήνει τους αεραγωγούς να μην μπορούν να καθαρίσουν σωστά τα συντρίμμια και δημιουργεί μεγαλύτερο κίνδυνο ότι τα προκαρκινικά κύτταρα θα προκαλέσουν όγκο. Στη νέα μελέτη, η οποία δημοσιεύτηκε σήμερα στις Cell Reports , ο Gomperts και οι συνεργάτες του ανέλυσαν τα κύτταρα των αεραγωγών από ίσους αριθμούς βιοψιών υγιών ανθρώπων, ανθρώπων με προπλανώδη βλάβες του καρκίνου του πνεύμονα και ανθρώπους με πλακώδη καρκίνο του πνεύμονα. Ανακάλυψαν ότι μια ομάδα μορίων – που συλλογικά ονομάζεται οδός σηματοδότησης Wnt / βήτα-κατενίνης – ήταν παρούσα σε διαφορετικά επίπεδα στα βασικά βλαστοκύτταρα των δειγμάτων ασθενών έναντι των κυττάρων από υγιείς ανθρώπους.

Και όταν οι ερευνητές άλλαξαν τα επίπεδα αυτών των μορίων σε υγιή κύτταρα αεραγωγών από ποντίκια, η ισορροπία μεταξύ βλαστοκυττάρων και βλεννογόνων κυττάρων μετατοπίστηκε, μιμούμενη την ανισορροπία που παρατηρείται στους πνεύμονες πριν από τον καρκίνο. “Όταν ενεργοποιείτε το μονοπάτι σηματοδότησης Wnt / beta-catenin, αυτά τα βλαστοκύτταρα απλά χωρίζουν και χωρίζουν”, δήλωσε ο Gomperts, ο οποίος είναι επίσης μέλος του UCLA Jonsson Comprehensive Cancer Center. Τέλος, η ομάδα εξέτασε περισσότερες από 20.000 χημικές ενώσεις για την ικανότητά τους να αντιστρέψουν αυτό το φαινόμενο σε ανθρώπινα κύτταρα, μειώνοντας τα επίπεδα του Wnt και αποκαθιστώντας την ισορροπία των βλαστικών κυττάρων και των ώριμων κυττάρων των αεραγωγών.

Μία ένωση ξεχώρισε για την ικανότητά της να περιορίζει τον πολλαπλασιασμό των βασικών βλαστικών κυττάρων και να αποκαθιστά την ισορροπία των βλαστοκυττάρων και των βλεννογόνων κυττάρων στο φυσιολογικό. Η ένωση ήταν επίσης λιγότερο τοξική για τα κύτταρα των αεραγωγών από άλλα, που είχαν ανακαλυφθεί προηγουμένως, μόρια που παρεμποδίζουν την σηματοδότηση Wnt / βήτα-κατενίνης. Η ομάδα ονόμασε την ένωση Wnt Inhibitor Compound 1 ή WIC1. “Η ταυτοποίηση αυτού του νέου φαρμάκου είναι ένα ωραίο εργαλείο για να πειραματιστεί η βιολογία του μονοπατιού σηματοδότησης Wnt / beta-catenin και των επιπτώσεών του στην υγεία των πνευμόνων”, δήλωσε ο Cody Aros, ο πρώτος συγγραφέας του νέου εγγράφου και ένας μεταπτυχιακός φοιτητής της UCLA. “Είναι επίσης πολύ συναρπαστικό το γεγονός ότι μπορεί να δράσει με νέο τρόπο από άλλους υπάρχοντες αναστολείς μονοπατιού σήμανσης Wnt / beta-Catenin και έχει τόσο χαμηλή τοξικότητα”.

Δεδομένου ότι το WIC1 εντοπίστηκε μέσω μιας τυχαίας οθόνης φαρμάκων, οι ερευνητές δεν γνωρίζουν ακόμη πώς ακριβώς λειτουργεί, αλλά προγραμματίζουν μελλοντικές μελέτες για τον μηχανισμό και την ασφάλειά του. Η ένωση που δοκιμάστηκε από τους ερευνητές χρησιμοποιήθηκε μόνο σε προκλινικές δοκιμές και δεν έχει δοκιμαστεί σε ανθρώπους ή έχει εγκριθεί από την Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων ως ασφαλής και αποτελεσματική για χρήση στον άνθρωπο. Η πρόσφατα αναγνωρισμένη ένωση καλύπτεται από αίτηση για δίπλωμα ευρεσιτεχνίας που κατατέθηκε από την UCLA Technology Development Group εξ ονόματος των Regents του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας, με τους Gomperts και Aros ως συν-εφευρέτες.

Πηγή:https://www.healthweb.gr/

Tόσο η εγκυμοσύνη όσο και ο θηλασμός αποτελούν διαδικασίες που μπορεί να προστατεύουν τις γυναίκες από την πρόωρη εμμηνόπαυση, υποδεικνύει μία νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στο JAMA Network Open. Για τη μελέτη αυτή, οι ερευνητές ανέλυσαν δεδομένα από περίπου 108.000 γυναίκες στην Αμερική και διαπίστωσαν μεταξύ άλλων ότι ο κίνδυνος ήταν μικρότερος στις γυναίκες που χρησιμοποιούσαν τον θηλασμό ως μοναδικό τρόπο τροφής του παιδιού. «Στη μελέτη μας, οι γυναίκες που είχαν κυοφορήσει τρεις φορές ή περισσότερο και θήλαζαν αποκλειστικά για επτά έως 12 μήνες, είχαν 32% χαμηλότερο κίνδυνο πρόωρης εμμηνόπαυσης σε σχέση με εκείνες που είχαν τον ίδιο αριθμό παιδιών αλλά είχαν θηλάσει για λιγότερο από ένα μήνα», αναφέρει η πρώτη συγγραφέας της μελέτης και διδακτορική φοιτήτρια στη Σχολή Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου της Μασαχουσέτης, Δρ. Christine Langton.

Επιπλέον, συγκριτικά με τις γυναίκες που δεν είχαν ολοκληρωμένες εγκυμοσύνες, οι γυναίκες που είχαν δύο εγκυμοσύνες παρουσίαζαν 16% χαμηλότερο κίνδυνο πρόωρης εμμηνόπαυσης, ενώ για εκείνες με τρεις εγκυμοσύνες ο κίνδυνος ήταν χαμηλότερος κατά 22%. Γενικότερα, θεωρείται ότι επειδή η εγκυμοσύνη και ο θηλασμός αποτρέπουν την ωορρηξία ενδεχομένως να καθυστερούν την εξάντληση των ωοθυλακίων στις ωοθήκες που συμβαίνει φυσικά με την πάροδο του χρόνου. Με τον τρόπο αυτό μειώνεται ο κίνδυνος πρόωρης εμμηνόπαυσης, σύμφωνα με τους ερευνητές, οι οποίοι τονίζουν, πάντως, ότι η μελέτη δεν απέδειξε σχέση αιτίου-αποτελέσματος.

«Τα ευρήματά μας σχετικά με τον θηλασμό όχι μόνο προσφέρουν μια νέα οπτική σχετικά με τους τρόπους πρόληψης της πρόωρης εμμηνόπαυσης, αλλά συστρατεύονται και με τις συστάσεις της Αμερικανικής Ακαδημίας Παιδιατρικής και του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας που υποστηρίζουν ότι οι γυναίκες θα πρέπει να θηλάζουν αποκλειστικά τα παιδιά τους για τουλάχιστον έξι μήνες και να συνεχίζουν τον θηλασμό έως και για ένα χρόνο», σημειώνει ο Δρ. Langton και καταλήγει: «Η μελέτη μας έχει δυναμική λόγω του μεγάλου μεγέθους του δείγματος, της μετέπειτα παρακολούθησης διάρκειας 26 ετών αλλά και του διορατικού σχεδιασμού της. Επίσης, περιορίσαμε τη μελέτη σε γυναίκες που βρίσκονταν στο στάδιο προ της εμμηνόπαυσης, στοιχείο-κλειδί για το τελικό αποτέλεσμα».

Πηγή:https://www.healthweb.gr/

Αυξημένος είναι ο κίνδυνος να γεννηθεί ένα παιδί με σοβαρές ανωμαλίες, ιδίως στην καρδιά, αν κατά το πρώτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης η μητέρα του είχε πάρει μία συγκεκριμένη κατηγορία αντιβιοτικών, τα μακρολιδικά, σύμφωνα με μία νέα βρετανική επιστημονική έρευνα. Γι’ αυτό τα εν λόγω αντιβιοτικά πρέπει να χορηγούνται με πολύ προσοχή στις εγκύους, σύμφωνα με τους επιστήμονες. Ο κίνδυνος των μακρολιδικών αντιβιοτικών είναι μεγαλύτερος από ό,τι των πενικιλινών κατά την κύηση.

Οι ερευνητές του Πανεπιστημιακού Κολλεγίου του Λονδίνου (UCL), με επικεφαλής την καθηγήτρια Ρουθ Γκίλμπερτ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο βρετανικό ιατρικό περιοδικό BMJ (British Medical Journal), ανέλυσαν στοιχεία για 104.605 παιδιά, τα οποία παρακολουθήθηκαν για έξι χρόνια μετά τη γέννησή τους, καθώς επίσης 82.314 παιδιά, των οποίων οι μητέρες είχαν πάρει μακρολιδικά αντιβιοτικά ή πενικιλίνες πριν την εγκυμοσύνη. Στην πρώτη ομάδα, 8.632 μητέρες είχαν πάρει μακρολιδικά αντιβιοτικά στη διάρκεια της κύησης και 95.973 είχαν πάρει πενικιλίνες. Αντίστοιχα, είχαν γεννήσει 186 και 1.666 παιδιά με συγγενείς ανωμαλίες (εκ γενετής παραμορφώσεις και βλάβες).

Διαπιστώθηκε ότι η χορήγηση μακρολιδικών αντιβιοτικών κατά το πρώτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης σχετιζόταν με αυξημένο κίνδυνο γέννησης μωρού με σημαντικό σωματικό ελάττωμα (28 περιστατικά ανά 1.000 τοκετούς έναντι 18 ανά 1.000 για τις πενικιλίνες) και ειδικότερα στην καρδιά (11 έναντι επτά περιστατικά ανά 1.000 τοκετούς). Επίσης, ελαφρώς αυξημένος ήταν ο κίνδυνος για παραμορφώσεις των γεννητικών οργάνων (πέντε περιπτώσεις ανά 1.000 γεννήσεις στα μακρολιδικά αντιβιοτικά έναντι τριών ανά 1.000 στις πενικιλίνες).

Δεν βρέθηκε αυξημένος κίνδυνος νευροαναπτυξιακής διαταραχής (αυτισμού, επιληψίας, ΔΕΠΥ κ.ά.), ούτε αυξημένος κίνδυνος αν η λήψη των μακρολιδικών είχε γίνει στο δεύτερο ή στο τρίτο τρίμηνο της κύησης.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Σημαντική αύξηση, που προσεγγίζει το 20%, έχουν εμφανίσει παγκοσμίως κατά τις τελευταίες τρεις δεκαετίες τόσο οι θάνατοι όσο και οι αναπηρίες εξαιτίας των χρόνιων αναπνευστικών παθήσεων, σύμφωνα με μία νέα διεθνή επιστημονική μελέτη με επικεφαλής Κινέζους επιστήμονες, η οποία κάλυψε 195 χώρες. Οι συχνότερες παθήσεις των πνευμόνων είναι η Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ) και το άσθμα.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Μιν Σίε του Ιατρικού Κολλεγίου και του Νοσοκομείου Τονγκτζί του Πανεπιστημίου Επιστήμης και Τεχνολογίας Χουατζόνγκ στη Γουχάν (όπου και το επίκεντρο του νέου κοροναϊού), που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο βρετανικό ιατρικό περιοδικό BMJ (British Medical Journal), υπολόγισαν ότι ενώ το 1990 υπήρξαν 3,32 εκατομμύρια θάνατοι διεθνώς λόγω των χρόνιων αναπνευστικών παθήσεων, το 2017 είχαν αυξηθεί κατά 18% σε 3,91 εκατομμύρια.

Ο αριθμός των θανάτων αυξάνεται με την ηλικία διαχρονικά και εμφανίζει ιδιαίτερη αύξηση στα άτομα άνω των 70 ετών, μία τάση που αναμένεται να επιδεινωθεί, καθώς ο παγκόσμιος πληθυσμός γερνάει ολοένα περισσότερο. Το μεγαλύτερο πρόβλημα έχουν οι φτωχότερες χώρες, καθώς και γενικότερα οι άνθρωποι που ζουν οπουδήποτε σε συνθήκες στέρησης και κοινωνικής απομόνωσης.

Άλλοι σημαντικοί παράγοντες κινδύνου, πέρα από τη γήρανση και την κοινωνικο-οικονομική κατάσταση, είναι το κάπνισμα, η ρύπανση του αέρα και το μεγάλο σωματικό βάρος. Το κάπνισμα είναι η κυριότερη αιτία θανάτου και αναπηρίας λόγω ΧΑΠ και άσθματος (1,4 εκατομμύρια θάνατοι το 2017) και ακολουθεί η ατμοσφαιρική ρύπανση για θανατηφόρα ΧΑΠ (ένα εκατομμύριο θάνατοι ετησίως).

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Aφαιρέθηκε η αντένδειξή τους στην κύηση και επιτρέπεται η χορήγηση των παραπάνω φαρμάκων, όταν κρίνεται κλινικά αναγκαίο, τόσο κατά την κύηση όσο και κατά τον θηλασμό, σε γυναίκες με υποτροπιάζουσα πολλαπλή σκλήρυνση.

Πρόσφατα αναθεωρήθηκαν οι άδειες κυκλοφορίας των εγκεκριμένων θεραπευτικών αγωγών με Ιντερφερόνη Βήτα, μεταξύ των οποίων η υποδόρια χορηγούμενη Πεγκυλιωμένη Ιντερφερόνη (peginterferon beta-1a) και η ενδομυϊκά χορηγούμενη Ιντερφερόνη Βήτα-1α (interferon beta-1a) της Biogen, αναφορικά με την κύηση και το θηλασμό. Πιο συγκεκριμένα, αναφέρει η Biogen, αφαιρέθηκε η αντένδειξή τους  στην κύηση και  επιτρέπεται η χορήγηση των παραπάνω φαρμάκων, όταν κρίνεται κλινικά αναγκαίο, τόσο κατά την κύηση όσο και κατά τον θηλασμό, σε γυναίκες με υποτροπιάζουσα πολλαπλή σκλήρυνση.

«Οι γυναίκες διαγιγνώσκονται με πολλαπλή σκλήρυνση τουλάχιστον δυο με τρεις φορές συχνότερα από ό,τι οι άντρες και η ασθένεια μπορεί να εκδηλωθεί κατά τη διάρκεια της αναπαραγωγικής τους ηλικίας. Η επιλογή ενός θεραπευτικού πλάνου, το οποίο θα επιτρέπει στις γυναίκες με πολλαπλή σκλήρυνση να συνεχίσουν, ή ακόμα και να ξεκινήσουν τη θεραπευτική τους αγωγή ενώ κυοφορούν ή θηλάζουν, αποτελεί ένα σημαντικό βήμα για τις ασθενείς που ζουν με αυτήν τη χρόνια, εξουθενωτική νόσο, αλλά και για τους συντρόφους τους», υπογραμμίζει ο Alfred Sandrock, Jr., M.D., Ph.D. Αντιπρόεδρος και Ιατρικός Διευθυντής της εταιρίας Biogen. «Η γνωμοδότηση της CΗΜP για τις Ιντερφερόνες βήτα αυξάνει τη σιγουριά των γιατρών και των ασθενών όταν εξετάζουν την επιλογή της Πεγκυλιωμένης Ιντερφερόνης ή της Ιντερφερόνης Βήτα-1α της Biogen ως θεραπευτική αγωγή. Πρόκειται για δύο σημαντικές θεραπείες για την υποτροπιάζουσα πολλαπλή σκλήρυνση, οι οποίες έχουν χορηγηθεί σε πάνω από μισό εκατομμύριο ασθενείς παγκοσμίως».

Όπως αναφέρει η Biogen, η αλλαγή αυτή βασίζεται σε δεδομένα από το Ευρωπαϊκό Μητρώο Κυήσεων για την Ιντερφερόνη Βήτα (European Interferon Beta Pregnancy Registry) αλλά και από τα εθνικά μητρώα υγείας στη Φινλανδία και τη Σουηδία, η σύνθεση των οποίων δημιούργησε τη μεγαλύτερη ομάδα ερευνών, από όπου προέκυψαν δεδομένα ασφάλειας σχετικά με την έκθεση γυναικών αναπαραγωγικής ηλικίας σε ιντερφερόνη βήτα.

Η εταιρεία αναφέρει ότι τα δεδομένα που συλλέχθηκαν από περισσότερες από 1.000 εκβάσεις κυήσεων από μητρώα και από την εμπειρία μετά την κυκλοφορία στην αγορά, καταδεικνύουν τη μη ύπαρξη αυξημένου κινδύνου μειζόνων συγγενών ανωμαλιών μετά από έκθεση σε ιντερφερόνη βήτα προ της σύλληψης ή κατά τη διάρκεια του πρώτου τριμήνου της εγκυμοσύνης. Ωστόσο, η διάρκεια έκθεσης κατά το πρώτο τρίμηνο δεν είναι βέβαιη, επειδή τα δεδομένα συλλέχθηκαν όταν η χρήση της Ιντερφερόνης Βήτα αντενδείκνυτο κατά την κύηση και η θεραπεία ενδεχομένως διακοπτόταν όταν διαπιστωνόταν ή/και επιβεβαιωνόταν  η εγκυμοσύνη.

Επιπλέον, η εμπειρία σε έκθεση κατά το δεύτερο και τρίτο τρίμηνο της κυήσεως είναι πολύ περιορισμένη. Ο κίνδυνος αυτόματων αποβολών σε εγκυμονούσες γυναίκες που έχουν εκτεθεί σε ιντερφερόνη βήτα δε μπορεί να αξιολογηθεί επαρκώς βάσει των τωρινών διαθέσιμων δεδομένων, ωστόσο, τα δεδομένα προς το παρόν δεν δείχνουν αυξημένο κίνδυνο. Τα περιορισμένα διαθέσιμα δεδομένα δείχνουν ότι τα επίπεδα Ιντερφερόνης Βήτα-1a τα οποία απεκκρίνονται στο μητρικό γάλα είναι αμελητέα και δεν αναμένονται επιβλαβείς επιπτώσεις στα θηλάζοντα νεογέννητα/βρέφη, σημειώνει η εταιρεία.

Σχετικά με την Πεγκυλιωμένη Ιντερφερόνη (Πεγκιντερφερόνη βήτα-1α)

Η Biogen σημειώνει ότι η  Πεγκιντερφερόνη βήτα-1α είναι μια υποδόρια πεγκυλιωμένη ιντερφερόνη, που χορηγείται μια φορά κάθε δύο εβδομάδες, για την υποτροπιάζουσα διαλείπουσα πολλαπλή σκλήρυνση, την πιο συχνή μορφή της νόσου. Είναι εγκεκριμένη σε πάνω από 60 χώρες στον κόσμο, στις ΗΠΑ, τον Καναδά, την Αυστραλία και την Ελβετία και στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Σχεδόν 50.000 ασθενείς παγκοσμίως έχουν λάβει θεραπεία με την πεγκυλιωμένη ιντερφερόνη, με πάνω από 88.000 ανθρωποέτη εμπειρίας, σύμφωνα με τα δεδομένα συνταγογράφησης του φαρμάκου. Η Biogen συνεχίζει να εργάζεται για την κυκλοφορία της πεγκυλιωμένης ιντερφερόνης βήτα-1α σε επιπλέον χώρες.

Η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια του φαρμάκου, σύμφωνα με την Biogen, υποστηρίζεται από τα αποτελέσματα μιας από τις πιο εκτεταμένες πιλοτικές μελέτες που έχουν διεξαχθεί με ιντερφερόνες σε ασθενείς με ΥΔΠΣ. Στις κλινικές μελέτες, η πεγκυλιωμένη ιντερφερόνη βήτα-1α αποδεδειγμένα μειώνει το ρυθμό των υποτροπών, καθυστερεί την εξέλιξη της αναπηρίας και μειώνει τις βλάβες του εγκεφάλου, ενώ εμφανίζει ένα ευνοϊκό προφίλ ασφάλειας για τους ασθενείς. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που έχουν αναφερθεί περιλαμβάνουν ηπατικά προβλήματα, μεταξύ των οποίων η ηπατική ανεπάρκεια και η αύξηση στα ηπατικά ένζυμα, κατάθλιψη, αυτοκτονικό ιδεασμό, σοβαρές αλλεργικές αντιδράσεις, καρδιακά προβλήματα, συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, αυτοάνοσες διαταραχές, μείωση του αριθμού λευκοκυττάρων ή αιμοπεταλίων, επιληπτικές κρίσεις αναφέρι η εταιρεία. Σε κλινικές μελέτες, οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες με πεγκυλιωμένη ιντερφερόνη βήτα-1α ήταν αντιδράσεις στο σημείο της ένεσης και γριππώδη συμπτώματα. Η πλήρης λίστα των ανεπιθύμητων ενεργειών αναγράφεται στο Φύλλο Οδηγιών Χρήσης του προϊόντος.

Η Biogen αναφέρει ότι η Ιντερφερόνη Βήτα-1α της εταιρείας είναι ένα από τα πιο συχνά συνταγογραφούμενα φάρμακα για τις υποτροπιάζουσες μορφές της ΠΣ και μέχρι σήμερα έχει λάβει έγκριση σε πάνω από 90 χώρες. Πάνω από 550.000 ασθενείς παγκοσμίως έχουν λάβει θεραπεία με την Ιντερφερόνη Βήτα-1α της Biogen, με πάνω από 2,6 εκατομμύρια ανθρωποέτη εμπειρίας, σύμφωνα με τα δεδομένα συνταγογράφησης του φαρμάκου. Η Ιντερφερόνη Βήτα-1α της Biogen, αναφέρει η εταιρεία, ενδείκνυται για τη θεραπεία ασθενών με υποτροπιάζουσες μορφές της ΠΣ για να επιβραδύνει την εξέλιξη της αναπηρίας και να μειώνει τη συχνότητα των υποτροπών. Στους ασθενείς με ΠΣ στους οποίους το φάρμακο έχει επιδείξει αποτελεσματικότητα περιλαμβάνονται οι ασθενείς με ένα κλινικό επεισόδιο και με απεικονιστικά ευρήματα συμβατά με ΠΣ.

Συμπτώματα κατάθλιψης, αυτοκτονικού ιδεασμού και ψύχωσης, καθώς και περιπτώσεις αυτοκτονιών έχουν αναφερθεί σε αυξημένη συχνότητα σε ασθενείς που λαμβάνουν την Ιντερφερόνη Βήτα-1α της Biogen. Σπάνια έχουν αναφερθεί σοβαρές ηπατικές βλάβες και περιπτώσεις ηπατικής ανεπάρκειας. Σπάνια έχουν αναφερθεί περιστατικά αναφυλαξίας. Ενώ οι Ιντερφερόνες Βήτα δεν έχουν άμεση, γνωστή, καρδιακή τοξικότητα, έχουν αναφερθεί περιστατικά συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας, καρδιομυοπάθειας και καρδιομυοπάθειας με συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια σε ασθενείς χωρίς γνωστή προδιάθεση. Μειωμένα αιματολογικά επίπεδα έχουν αναφερθεί από την εμπειρία μετά την κυκλοφορία του φαρμάκου στην αγορά. Επιληπτικές κρίσεις έχουν αναφερθεί σε ασθενείς χωρίς προηγούμενο ιστορικό επιληψίας. Αυτοάνοσες διαταραχές πολλαπλών οργάνων έχουν αναφερθεί. Συνιστάται o περιοδικός αιματολογικός έλεγχος, ο έλεγχος ηπατικής λειτουργίας και η εξέταση του θυρεοειδούς.

Πηγή:https://www.iatronet.gr/

Καινοτόμο μέθοδο για τον γυναικολογικό καρκίνο έφερε η Γυναικολογική Κλινική του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο με δυο επιτυχείς  επεμβάσεις.

Πρόκειται για ενδοσκοπικό εξωπεριτοναϊκό παρα-αορτικό λεμφαδενικό καθαρισμό σε δύο ασθενείς με γυναικολογικό καρκίνου, που πραγματοποιήθηκε πρώτη φορά σε νοσοκομείο της χώρας.

Υπενθυμίζεται ότι τον Απρίλιο του προηγούμενου έτους ανιχνεύθηκε από την Β’ Μαιευτική – Γυναικολογική Κλινική, για πρώτη φορά στην Βόρεια Ελλάδα, η λεμφαδένα φρουρού με τη μέθοδο του πράσινου της ινδοκυανίνης, σε ασθενείς με γυναικολογικό καρκίνο.

Σε χρονικό διάστημα μικρότερο του ενός έτους η επιστημονική ομάδα προχώρησε στο προαναφερθέν ενδοσκοπικό εξωπεριτοναϊκό παρα-αορτικό λεμφαδενικό καθαρισμός σε δύο ασθενείς.

Μάλιστα προγραμματίζεται ότι στις 6 και 7 Μαρτίου 2020, οι ιατροί της Κλινικής θα ενημερώσουν  για τα νέα δεδομένα τους συμμετέχοντες εκπαιδευτικού σεμιναρίου και συγκεκριμένα γυναικολόγους  που εστιάζουν στην ογκολογία.

Την ευθύνη για την επιτυχία της  Β’ Μαιευτικής – Γυναικολογικής Κλινικής  έχει ο Διευθυντής της, αν. καθηγητή Κωνσταντίνου Δίνα, καθώς ο υπεύθυνος ιατρός του τμήματος Γυναικολογικής Ογκολογίας της Κλινικής, καθηγητή, Αλεξίου Παπανικολάου.

Πηγή:https://virus.com.gr/