Κατηγορία: Επιστημονικά Νέα

Μια συσκευή σε μέγεθος χαπιού η οποία καθοδηγείται μέσα στο σώμα μέσω μαγνητών ίσως να μπορέσει να βάλει τέλος στις επεμβατικές ενδοσκοπικές εξετάσεις

Πηγη:https://ygeiamou.gr

Πάνω από τρεις δεκαετίες πριν, οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι μια χημική ουσία που βρέθηκε σε ένα συνθετικό οπιοειδές, MPTP, προκάλεσε την εμφάνιση μιας μορφής ασθένειας του Parkinson. Σε μια νέα μελέτη με επικεφαλής επιστήμονες της Σχολής Κτηνιατρικής, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι ένα ένζυμο στο σώμα μπορεί να μεταβολίζει ενώσεις που σχηματίζονται στον εγκέφαλο από αλκαλοειδή που υπάρχουν σε ορισμένα τρόφιμα και καπνό σε χημικές ουσίες τύπου MPTP, προκαλώντας μια νευροεκφυλιστική κατάσταση σε ποντίκια.

Οι ερευνητές, υπό την καθοδήγηση των Narayan Avadhani και Mrittika Chattopadhyay, υποδηλώνουν ότι το ένζυμο, μιτοχονδριακό CYP2D6, παρουσιάζει έναν ισχυρό νέο στόχο για τη θεραπεία του Parkinson. “Τις τελευταίες δύο ή τρεις δεκαετίες, οι ερευνητές προσπάθησαν να αναστείλουν τη διαδικασία με την οποία πίστευαν ότι το MPTP μεταβολίστηκε, με μικτή επιτυχία”, λέει ο Avadhani. “Πιστεύουμε ότι το μιτοχονδριακό CYP2D6 είναι ο πιο άμεσος στόχος φαρμάκου, ο οποίος μπορεί να αποδειχθεί καλύτερος στη θεραπεία της ιδιοπαθούς νόσου του Parkinson.”

Η μελέτη, η οποία εμφανίζεται στην Εφημερίδα της Βιολογικής Χημείας, διερευνά τον μηχανισμό της νόσου του Πάρκινσον όταν δεν μπορεί να εντοπιστεί μια συγκεκριμένη αιτία, η οποία αποτελεί την πλειοψηφία των παραδειγμάτων της χημικώς επαγόμενης νόσου. Οι ερευνητές προσπάθησαν να αποτρέψουν τις επιπτώσεις της νόσου του Πάρκινσον, στοχεύοντας δύο παίκτες σε αυτή την υποτιθέμενη οδό, τόσο τη ΜΑΟ-Β όσο και την πρωτεΐνη μεταφορέα ντοπαμίνης, με μικτή μόνο επιτυχία.

Ωστόσο, η μελέτη ενέχει έναν εντελώς ξεχωριστό μηχανισμό. Σε προηγούμενες εργασίες, ο Avadhani και οι συνεργάτες του έδειξαν ότι το ένζυμο CYP2D6, το οποίο εντοπίζεται στα εργοστάσια ενέργειας του σώματος, στα μιτοχόνδρια, θα μπορούσε να διαδραματίσει κάποιο ρόλο στο μεταβολισμό του MPTP σε MPP +. Στη νέα έρευνα, έλαβαν μια πιο προσεκτική ματιά στις βήτα-καρβολίνες και τις ισοκινολίνες, τις τοξίνες που μοιάζουν με το MPTP το οποίο παράγει το σώμα από ουσίες που βρίσκονται στον καπνό του τσιγάρου, το αλκοόλ και κάποια τρόφιμα.

Διαπίστωσαν ότι αντί του ΜΑΟ-Β, ήταν το μιτοχονδριακό CYP2D6 που ενεργοποίησε τις βήτα-καρβολίνες και τις ισοκινολίνες μέσα στους νευρώνες που παράγουν ντοπαμίνη, και όχι τα γλοιακά κύτταρα. Αυτή η οδός ενεργοποίησης, σε μοντέλο ποντικού, έχει ως αποτέλεσμα νευρωνική βλάβη και οξειδωτικό στρες, συμπτώματα παρόμοια με αυτά του Parkinson. “Το CYP2D6 είναι γνωστό ότι παίζει ρόλο στην επίδραση της δραστηριότητας ορισμένων φαρμάκων”, λέει ο Avadhani.

Σε μια προσπάθεια να στοχοθετηθούν αυτό το μονοπάτι, οι ερευνητές έδειξαν ότι τα ποντίκια που στερούνται CYP2D6 δεν εμφάνισαν τα σοβαρά συμπτώματα που έκαναν τα ποντίκια με την πρωτεΐνη. Επιπλέον, ένας αναστολέας του CYP2D6 απέτρεψε νευρωνική βλάβη στο ωραίο. “Ο αναστολέας του CYP2D6, αμαμιλίκη, είναι μέλος της οικογένειας ρεζερπίνων των αλκαλοειδών, που βρίσκεται στο φυτό Rauwolfia serpentine και χρησιμοποιείται μακράν στην Ινδία για τη θεραπεία ψυχικών ασθενειών, όπως η παράνοια και η σχιζοφρένεια”, λέει ο Avadhani. “Η στόχευση των μιτοχονδρίων αυτών των ενώσεων είναι πιθανό να είναι αποτελεσματική για τη θεραπεία των ασθενών με νόσο του Πάρκινσον και η συνέχιση αυτής της μελλοντικής στρατηγικής μας”.

Πηγη:https://www.healthweb.gr

Πηγη:https://www.iatropedia.gr/

Θα μπορούσε να οδηγήσει σε καλύτερη μετεγχειρητική αγωγή σε ανθρώπους με οστεοσάρκωμα.

Νέο σύστημα χορήγησης φαρμάκου χρησιμοποιώντας την κουρκουμίνη καταστέλλει την ανάπτυξη των καρκινικών κυττάρων στο οστό, ανακοίνωσαν ερευνητές.

Το σύστημα αναπτύχθηκε από ερευνητές του Washington State University και προάγει την ανάπτυξη υγιών οστικών κυττάρων.

Θα μπορούσε να οδηγήσει σε καλύτερη μετεγχειρητική αγωγή σε ανθρώπους με οστεοσάρκωμα.

Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο ACS Applied Materials and Interfaces.

Ο κουρκουμάς έχει χρησιμοποιηθεί εδώ και αιώνες στη μαγειρική και ως φάρμακο σε ασιατικές χώρες και η κύρια ουσία του- κουρκουμίνη -φάνηκε πως έχει αντιοξειδωτικές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες ενώ συμβάλλει και στο χτίσιμο οστού.

Έχει επίσης φανεί πως προλαμβάνει διάφορα είδη καρκίνου.

Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν εκτυπώσεις 3D για να δημιουργήσουν  ικρίωμα στήριξης από
φωσφορικό ασβέστιο. Ενσωμάτωσαν την κουρκουμίνη σε κάψουλα, σε φισαλίδα  από λιπαρά μόρια στα ικριώματα, επιτρέποντας την σταδιακή απελευθέρωση της ουσίας.

Ανακάλυψαν ότι το σύστημα τους ανέστειλε την ανάπτυξη κυττάρων οστεοσαρκώματος κατά 96% μετά από 11 ημέρες σε σύγκριση με δείγματα χωρίς αντιμετώπιση. Το σύστημα προήγαγε επίσης την ανάπτυξη υγιών οστικών κυττάρων.

Πηγές: ACS Applied Materials and Interfaces.

Πηγη:https://www.iatronet.gr

Οι ασθενείς με μέτρια προσβολή του δέρματος αποτελούν μία ανομοιογενή ομάδα και μπορεί να παρουσιάζουν σημαντική ενεργότητα νόσου και ευρύ φάσμα εκδηλώσεων της ψωρίασης, με αποτέλεσμα σημαντική επιβάρυνση στην ποιότητα ζωής.

 Η Celgene παρουσίασε τα πρώτα πλήρη αποτελέσματα από τη μελέτη APPRECIATE, τη μεγαλύτερη μελέτη δεδομένων από την καθημερινή κλινική πρακτική που έχει πραγματοποιήσει μέχρι σήμερα, στην οποία συμμετείχαν 480 ασθενείς με ψωρίαση από 6 ευρωπαϊκές χώρες. Τα δεδομένα κατέδειξαν την αποτελεσματικότητα της απρεμιλάστης στην επίτευξη κλινικών ανταποκρίσεων και στη βελτίωση της ποιότητας ζωής σε ασθενείς με μέτρια έως σοβαρή ψωρίαση που εμφανίζουν ειδικές εκδηλώσεις της νόσου, συμπεριλαμβανομένων του κνησμού και της προσβολής του τριχωτού της κεφαλής, των ονύχων και των παλαμών/πελμάτων. Τα αποτελέσματα αυτά παρουσιάστηκαν στο 24o Παγκόσμιο Συνέδριο Δερματολογίας.

Εντός της ομάδας των ασθενών με μέτρια έως σοβαρή ψωρίαση, οι ασθενείς με μέτρια ψωρίαση συνθέτουν μία ανομοιογενή υπο-ομάδα και μπορεί να παρουσιάζουν σημαντική ενεργότητα νόσου και ευρύ φάσμα εκδηλώσεων της ψωρίασης, με πιθανό αποτέλεσμα την επιδείνωση της ποιότητας ζωής (QoL) και την εμφάνιση συννοσηροτήτων, επιτείνοντας το φορτίο και την πολυπλοκότητα της νόσου. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα, η αντίληψη του ασθενούς για τη βαρύτητα της νόσου να μην συνάδει πάντοτε με την κλινικά αξιολογημένη βαρύτητα.

Η μελέτη APPRECIATE είναι μία αναδρομική, συγχρονική μελέτη, στην οποία συμμετείχαν 480 ασθενείς από 87 κέντρα σε 6 χώρες της Ευρώπης. Η μελέτη σχεδιάστηκε ούτως ώστε να αποτυπώσει την κλινική εμπειρία με την απρεμιλάστη, όπως αυτή τεκμηριώνεται και περιγράφεται από τους κλινικούς ιατρούς και τους ασθενείς στην καθημερινή κλινική πρακτική

Τα ευρήματα κατέδειξαν ότι παρόλο που είχαν μέτρια προσβολή του δέρματος, όπως μετρήθηκε από τον Δείκτη Έκτασης και Βαρύτητας της Ψωρίασης (PASI) με μέση τιμή 12,5 (±8,4), μεγάλο ποσοστό των ασθενών (89,4%) έπασχαν από ειδικές εκδηλώσεις της νόσου κατά την έναρξη της θεραπείας, συμπεριλαμβανομένων του κνησμού (67,7%) ή/και της προσβολής του τριχωτού της κεφαλής (67,7%), της προσβολής των ονύχων (37,9%) και των παλαμών/πελμάτων (23,8%).

Μετά από 6 (±1) μήνες θεραπείας με απρεμιλάστη, η κλινική αξιολόγηση από τον θεράποντα ιατρό κατέδειξε κλινική βελτίωση ως προς τον κνησμό, την ψωρίαση του τριχωτού της κεφαλής, των ονύχων και των παλαμών-πελμάτων για τους περισσότερους ασθενείς που συνέχισαν τη θεραπεία (72,3%, n=347). Υπήρξε επίσης μία αξιοσημείωτη βελτίωση στις σχετιζόμενες με το δέρμα εκβάσεις μεταξύ των ασθενών με διαθέσιμη βαθμολογία.1 Μετά από 6 (±1) μήνες θεραπείας, η μέση βαθμολογία PASI ήταν 4,6 (n=241). Επίσης, στους ασθενείς χωρίς ειδικές εκδηλώσεις πέραν της προσβολής του δέρματος, παρατηρήθηκε βελτίωση στη βαθμολογία PASI από 10,9 σε 4,7 στο ίδιο χρονικό διάστημα, ενώ οι ασθενείς με μία ή περισσότερες ειδικές εκδηλώσεις παρουσίασαν βελτίωση από 13,2 σε 4,6.

Το πιο σημαντικό είναι ότι η θεραπεία με απρεμιλάστη βελτίωσε τη μέση βαθμολογία του Δερματολογικού Δείκτη Ποιότητας Ζωής (DLQI), ο οποίος αξιολογεί την ποιότητα ζωής των ενηλίκων ασθενών που πάσχουν από κάποια δερματική νόσο. Η μέση βαθμολογία του DLQI κατά την έναρξη της θεραπείας ήταν 13,4 (n=205), γεγονός που υποδηλώνει πολύ μεγάλη επίδραση της νόσου στην ποιότητα ζωής. Οι ασθενείς με διαθέσιμη βαθμολογία που συνέχισαν να λαμβάνουν απρεμιλάστη μετά από 6 (±1) μήνες, βελτίωσαν τη μέση τιμή DLQI σε 5,6 (n=141), η οποία ήταν σε μεγάλο βαθμό συγκρίσιμη μεταξύ όλων των υπο-ομάδων ειδικών εκδηλώσεων.

Οι αναφερθείσες ανεπιθύμητες ενέργειες συνάδουν με το γνωστό προφίλ ασφαλείας της απρεμιλάστης.  Μετά από 6 (±1) μήνες θεραπείας, το 72,3% των ασθενών εξακολουθούσαν να λαμβάνουν θεραπεία με απρεμιλάστη, ενώ από εκείνους που διέκοψαν τη θεραπεία, το 11,7% τη διέκοψε για λόγους ασφάλειας/ανεκτικότητας, με τις πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες να είναι η διάρροια (3,3%), η ναυτία (3,3 %) και η κεφαλαλγία (1,9%).

«Σε μία σύνθετη και πολύπλευρη νόσο, όπως η ψωρίαση, τα δεδομένα από την καθημερινή κλινική πρακτική έχουν διαρκώς αυξανόμενη σημασία καθώς μας βοηθούν να κατανοήσουμε πλήρως τη θέση και την αξία των θεραπειών. Σε αυτό το πλαίσιο, η μελέτη APPRECIATE, η οποία αντικατοπτρίζει τη χρήση της απρεμιλάστης στην καθημερινή κλινική πρακτική σε διάφορες χώρες, παρέχει ιδιαίτερα σημαντικές πληροφορίες για τη διαχείριση των ασθενών με μέτρια προσβολή του δέρματος και με άλλες ειδικές εκδηλώσεις της νόσου», δήλωσε ο Volker Koscielny, Vice President Global Medical Affairs, Inflammation& Immunology της Celgene.

Η μελέτη APPRECIATE ενισχύει το διαθέσιμο σύνολο των τεκμηρίων που καταδεικνύουν ότι η απρεμιλάστη είναι μία αποτελεσματική θεραπευτική επιλογή για τους ασθενείς με μέτρια έως σοβαρή ψωρίαση, με αξιοσημείωτες βελτιώσεις ως προς την ποιότητα ζωής και τη βαρύτητα της νόσου για τον συνολικό πληθυσμό, αλλά και για ασθενείς με ειδικές εκδηλώσεις της ψωρίασης.

Η Celgene έχει αναλάβει τη δέσμευση να εμπλουτίζει διαρκώς τα κλινικά δεδομένα για την απρεμιλάστη με στοιχεία από την εξελισσόμενη καθημερινή κλινική πρακτική στην ψωρίαση και την ψωριασική αρθρίτιδα. Χιλιάδες ασθενείς σε ολόκληρο τον κόσμο συμμετέχουν σε κλινικές δοκιμές υποστηριζόμενες από τη Celgene, καθώς και σε ανεξάρτητες μελέτες που διεξάγονται με πρωτοβουλία των ερευνητών. Μόνο στην Ευρώπη, βρίσκονται σε εξέλιξη 11 προοπτικές μελέτες παρατήρησης για την απρεμιλάστη (έξι στην ψωρίαση και πέντε στην ψωριασική αρθρίτιδα), δύο αναδρομικές μελέτες και 11 μητρώα ασθενών (πέντε στην ψωρίαση και έξι στην ψωριασική αρθρίτιδα) με την υποστήριξη της Celgene.

Τι είναι η Ψωρίαση;

Η ψωρίαση προσβάλλει 125 εκατομμύρια άτομα παγκοσμίως, συμπεριλαμβανομένων περίπου 14 εκατομμυρίων ασθενών στην Ευρώπη. Είναι μία χρόνια και συστηματική φλεγμονώδης διαταραχή, η οποία είναι ανοσομεσολαβούμενη, δηλαδή προκαλείται από μία ανοσολογική αντίδραση στον οργανισμό.⁵ Οι ψωριασικές βλάβες συχνά απαντώνται σε περιοχές κοντά στις αρθρώσεις, όπως οι αγκώνες και τα γόνατα, αλλά μπορούν επίσης να εμφανιστούν στο τριχωτό της κεφαλής. Η ψωρίαση των ονύχων προσβάλλει έως και το 50% των ασθενών με ψωρίαση. Έως και το 84% των ασθενών παρουσιάζει κνησμό και ενώ περισσότεροι από το ένα τρίτο των ασθενών αναφέρουν τον κνησμό ως τον πιο σημαντικό παράγοντα που αυξάνει την επιβάρυνση της νόσου τους. Περίπου το 75% των ατόμων που πάσχουν από ψωρίαση πιστεύει ότι αυτή έχει αρνητικό αντίκτυπο στην ποιότητα ζωής, ενώ το 83% των ασθενών με ψωρίαση καλύπτει ενεργά τα ορατά σημεία της νόσου.

Τι είναι η απρεμιλάστη;

Η απρεμιλάστη είναι ένας από του στόματος μικρομοριακός αναστολέας της φωσφοδιεστεράσης 4 (PDE4), ενός ενζύμου ειδικού για την κυκλική μονοφωσφορική αδενοσίνη (cAMP). Η αναστολή της PDE4 έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση των επιπέδων της ενδοκυτταρικής cAMP, η οποία πιστεύεται ότι ρυθμίζει εμμέσως την παραγωγή φλεγμονωδών μεσολαβητών. Η απρεμιλάστη έλαβε άδεια κυκλοφορίας από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή το 2015 και είναι πλέον εγκεκριμένη σε 30 χώρες παγκοσμίως, συμπεριλαμβανομένων 21 χωρών στην Ευρώπη. Σχεδόν 370.000 ασθενείς παγκοσμίως έχουν λάβει θεραπεία με απρεμιλάστη από την έγκρισή της έως σήμερα.

Πηγη:https://www.healthweb.gr/

Ένας νέος τύπος θεραπείας για την οστεοαρθρίτιδα, που βρίσκεται σήμερα σε κλινικές δοκιμές σκύλου, δείχνει υπόσχεση για ενδεχόμενη χρήση στον άνθρωπο. Η θεραπεία, που αναπτύχθηκε από τους βιοϊατρικούς μηχανικούς του Πανεπιστημίου Cornell, είναι μια συνθετική εκδοχή ενός φυσικού λιπαντικού που συνδέεται με την επιφάνεια του χόνδρου στις αρθρώσεις και λειτουργεί ως μαξιλάρι κατά τη διάρκεια δραστηριοτήτων με υψηλές επιπτώσεις, όπως η λειτουργία. “Όταν η παραγωγή του συγκεκριμένου λιπαντικού μειώνεται, δημιουργεί μεγαλύτερη επαφή μεταξύ των επιφανειών της άρθρωσης και, με την πάροδο του χρόνου, οδηγεί σε οστεοαρθρίτιδα “, δήλωσε ο David Putnam, καθηγητής στο College of Engineering με διορισμοί στο σχολείο Meinig Βιοϊατρική Τεχνολογία και Σχολή Smith της Χημικής και Βιομοριακής Μηχανικής.

Η μελέτη επικεντρώνεται σε ένα φυσικό λιπαντικό αρθρώσεων που ονομάζεται λιπρίνη, η παραγωγή του οποίου μειώνεται μετά από τραυματικές βλάβες σε μια άρθρωση, όπως δακρύρροια συνδέσμου σε γόνατο. Το γόνατο λιπαίνεται με δύο τρόπους – υδροδυναμική λειτουργία και λειτουργία ορίου. Η λίπανση της υδροδυναμικής λειτουργίας εμφανίζεται όταν η άρθρωση κινείται γρήγορα και δεν υπάρχει ισχυρή δύναμη που πιέζει προς τα κάτω. Σε αυτόν τον τρόπο, οι αρθρώσεις λιπαίνονται με ενώσεις όπως το υαλουρονικό οξύ (HA) που είναι παχύ και gooey, όπως το λάδι αυτοκινήτου. Υπάρχουν πολυάριθμα προϊόντα ΗΑ στην αγορά, που έχουν εγκριθεί από την Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων, για την αντιμετώπιση διαταραχών λίπανσης υδροδυναμικής λειτουργίας.

Αλλά το ΗΑ είναι αναποτελεσματικό όταν πιέζονται ισχυρές δυνάμεις προς τα κάτω στην άρθρωση, όπως εκείνες που συμβαίνουν κατά την εκτέλεση ή το άλμα. Σε αυτές τις περιπτώσεις, το χοντρό gooey HA σκουπίζει έξω από τις επιφάνειες του χόνδρου και είναι απαραίτητη η λίπανση του ορίου. Κάτω από αυτές τις δυνάμεις, η λιπρίνη δεσμεύεται στην επιφάνεια του χόνδρου. Περιέχει σάκχαρα που κρατούν στο νερό, για να εμποδίζουν τις σκληρές δυνάμεις στο γόνατο.

Στο έγγραφο, οι ερευνητές περιγράφουν ένα συνθετικό πολυμερές που έχουν αναπτυχθεί που μιμείται τη λειτουργία της λιπαντικής ουσίας και είναι πολύ πιο εύκολο να παραχθεί. “Βρισκόμαστε σε κλινικές δοκιμές , με σκύλους που έχουν οστεοαρθρίτιδα, με τους συνεργάτες μας στο Κτηνιατρικό Κολέγιο Cornell”, δήλωσε ο Putnam. «Μόλις οριστικοποιηθεί η μελέτη αποτελεσματικότητας σε σκύλους, θα είμαστε σε πολύ καλή θέση για την αγορά του υλικού για τη θεραπεία της οστεοαρθρίτιδας κτηνιατρική», είπε ο Putnam. Από εκεί, η ανθρώπινη αγορά για ένα υποκατάστατο λιπαντικού θα πρέπει να ακολουθεί, ακριβώς όπως το HA έχει διατεθεί για ανθρώπινη χρήση, κυρίως στα γόνατα.

Πηγη:https://www.healthweb.gr/

Νέα έρευνα από βιολόγους κυττάρων στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο παρέχει μια σημαντική νέα διορατικότητα για τα πρώτα βήματα βλαστικών κυττάρων που περνούν για να μετατραπούν σε εξειδικευμένα κύτταρα που αποτελούν τα όργανα. Τα ευρήματα εμπλέκουν την ικανότητα των πρωτεϊνών να κρεμούν γύρω στα κύτταρα – τη σταθερότητά τους – ως κύριο παράγοντα στον έλεγχο της κατάστασης ενός βλαστικού κυττάρου και στην απόφαση να παραμείνει ένα βλαστοκύτταρο ή να μετατραπεί σε εξειδικευμένο κύτταρο.

Τα βλαστοκύτταρα ρυθμίζονται από ένα δίκτυο πρωτεϊνών που διατηρούν την ικανότητά τους να γίνουν οποιοδήποτε είδος κυττάρου – μια ιδιότητα γνωστή ως pluripotency. Αυτές οι πρωτεΐνες – γνωστές ως μεταγραφικοί παράγοντες – που παράγονται από γονίδια στο DNA ενός οργανισμού, ρυθμίζουν τη διαδικασία με την οποία τα κύτταρα αποφασίζουν εάν θα ξεκινήσουν ή όχι την ανάπτυξη. Τα νέα ευρήματα τονίζουν το ρόλο του KLF4, ενός από τους παράγοντες μεταγραφής που δίνει στα βλαστοκύτταρα τις μοναδικές τους ιδιότητες.

Η ανακάλυψη ήταν απόλυτη, καθώς οι ερευνητές ξεκίνησαν αρχικά να διερευνήσουν πώς ρυθμίζεται το γονίδιο KLF4 κατά τη διάρκεια της μεταγραφής, αλλά σύντομα γύρισε την προσοχή τους στην πρωτεΐνη KLF4. “Πολλές προηγούμενες μελέτες επικεντρώνονται στα γονίδια που ενεργοποιούνται ή απενεργοποιούνται, καθώς τα βλαστοκύτταρα προορίζονται για τη δημιουργία συγκεκριμένων οργάνων”, λέει ο επικεφαλής συγγραφέας Navroop Dhaliwal, ο οποίος πρόσφατα ολοκλήρωσε Ph.D. με την καθηγήτρια Jennifer Mitchell στο Τμήμα Βιολογίας Κυττάρων και Συστημάτων της Σχολής Τεχνών και Επιστημών του Πανεπιστημίου του Τ. “Η δουλειά μας εκθέτει μια κατάσταση νωρίτερα στη διαδικασία, όπου η μείωση της γονιδιακής έκφρασης κατά 90% δεν επηρεάζει την ποσότητα των πρωτεϊνών που παράγονται Ήταν ένα πραγματικά εκπληκτικό εύρημα όταν είδαμε πρώτα τα αποτελέσματα. ”

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι πρωτεΐνες KLF4 που έγιναν μία ημέρα παρέμειναν λειτουργικές 24 ώρες αργότερα – μια ιδιαίτερη έκπληξη καθώς οι παράγοντες μεταγραφής τυπικά διαρκούν μόνο δύο ή τρεις ώρες σε ένα κύτταρο. Όταν εξέτασαν το πώς διαφοροποιούνται τα βλαστοκύτταρα και εξέρχονται από την κατάσταση των βλαστοκυττάρων, διαπίστωσαν ότι το KLF4 καθίσταται ασταθές κατά τη διάρκεια της διαδικασίας και με την πρόληψη αυτής της διάσπασης τα κύτταρα δεν μπορούν να διαφοροποιηθούν. «Ανακαλύψαμε ότι η πρωτεΐνη KLF4 είναι εξαιρετικά σταθερή και κλειδώνει κύτταρα στην κατάσταση των βλαστικών κυττάρων», δήλωσε ο Dhaliwal. “Το σπάσιμο του, ωστόσο, απελευθερώνει βλαστοκύτταρα για να ειδικευτούν και τελικά να γίνουν τα διαφορετικά όργανα του σώματος.” Ο Dhaliwal και οι συνεργάτες του λένε ότι τα ευρήματα δείχνουν ότι η αποσταθεροποίηση της πρωτεΐνης KLF4 είναι ένα κρίσιμο βήμα στην ικανότητα ενός βλαστοκυττάρου να γίνει οποιαδήποτε από τις εκατοντάδες των ειδικών τύπων κυττάρων που βρίσκονται σε έναν ώριμο οργανισμό.

Πηγη:https://www.healthweb.gr/

Προκήρυξη 2019-2020 ΠΜΣ Η Διατροφή στην Υγεία και στη Νόσο

Από τη Γραμματεία του Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών

“Η Διατροφή στην Υγεία και στη Νόσο”

της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας

Νάντια Κουλιοπούλου

Τηλέφωνο: 2413502806

Φαξ: 2413501024

Η απομάκρυνση της βλέννας και ο καθαρισμός των αεραγωγών στους ατμιστές φαίνεται ότι δεν είναι και τόσο ευκολότερος συγκριτικά με τους καπνιστές

Πηγη:https://ygeiamou.gr

Είναι πράγματι οι νευρώνες και τα καρδιακά κύτταρα τα… γηραιότερα στο ανθρώπινο σώμα; Τι αποκαλύπτουν οι ερευνητές

Πηγη:https://ygeiamou.gr