Το εμβόλιο R21/Matrix-M κατά της ελονοσίας πρόσθεσε ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) στον κατάλογο των προεπιλεγμένων εμβολίων του.
Πηγη: https://healthpharma.gr/
Το εμβόλιο R21/Matrix-M κατά της ελονοσίας πρόσθεσε ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) στον κατάλογο των προεπιλεγμένων εμβολίων του.
Πηγη: https://healthpharma.gr/
Η γρίπη τύπου Α με υψηλό πυρετό αλλά χωρίς άλλες σοβαρές επιπλοκές, παρουσιάζει έξαρση σε παιδιά ηλικίας 5 έως 14 ετών.
Ιδιαίτερα στα παιδιά του Δημοτικού παρουσιάζει υψηλό πυρετό που φτάνει ακόμη και τους 40 βαθμούς, όπως αναφέρει μιλώντας στο iatropedia.gr, o πρόεδρος της Πανελλήνιας Παιδιατρικής Εταιρείας, Καθηγητής Παιδιατρικής, Ανδρέας Κωνσταντόπουλος.
“Η γρίπη που έχει εμφανιστεί τώρα κάνει πολύ υψηλό πυρετό για τέσσερις μέρες και μάλιστα πάρα πολύ υψηλό πυρετό, 40άρια. Κυρίως σε παιδάκια Δημοτικού, μεταξύ 7 και 8 ετών. Όλα αυτά τα παιδάκια έχουν γρίπη τύπου Α και κάνουν υψηλότατο πυρετό. Τα περισσότερα δεν είναι εμβολιασμένα”, τονίζει ο ίδιος.
Η διαπίστωση του γιατρού επιβεβαιώνεται και από τα στοιχεία του ΕΟΔΥ.
Σύμφωνα με τη χθεσινή (21.12.2023) επιδημιολογική έκθεση για τις αναπνευστικές λοιμώξεις, η θετικότητα της γρίπης παραμένει άνω του 10% (εποχικό όριο έναρξης της επιδημικής δραστηριότητας της γρίπης κατά το ECDC).
Σε σύγκριση με την προηγούμενη εβδομάδα, μεταξύ 11 και 17 Δεκεμβρίου 2023, ο δείκτης γριπώδους συνδρομής παρουσιάζει σημαντική αύξηση, με τη μεγαλύτερη άνοδο να καταγράφεται στις ηλικιακές ομάδες 5-14 ετών.
Δείτε το σχετικό διάγραμμα του ΕΟΔΥ:

Αναφορικά με όλες τις ηλικιακές ομάδες, την τελευταία εβδομάδα καταγράφηκαν 4 νέα σοβαρά κρούσματα γρίπης με νοσηλεία σε ΜΕΘ, ενώ υπήρξε και 1 νέος θάνατος από εργαστηριακά επιβεβαιωμένη γρίπη.
Από την αρχή της εμφάνισης της γρίπης (εβδομάδα 40/2023), έως την τελευταία εβδομάδα (50/2023) νοσηλεύτηκαν σε ΜΕΘ 18 άτομα με εργαστηριακά επιβεβαιωμένη γρίπη και μάλιστα όλα με γρίπη τύπου Α.
Πρόκειται για 8 άνδρες και 10 γυναίκες, με εύρος ηλικιών από 2 έως 77 έτη και διάμεση ηλικία 58,4 έτη.
Επίσης, καταγράφηκαν 5 θάνατοι συνολικά από εργαστηριακά επιβεβαιωμένη γρίπη. Πρόκειται για 3 άνδρες και 2 γυναίκες, από 54 έως 77 ετών, στους οποίους ανιχνεύτηκε ιός γρίπης τύπου Α.
Στα δύο κέντρα αναφοράς γρίπης έχουν καταγραφεί κατά το ίδιο διάστημα 57 (95%) δείγματα γρίπης τύπου Α και 2 (3%) τύπου Β. Από τα 57 στελέχη τύπου Α που υποτυποποιήθηκαν, τα 15 (26%) ανήκαν στον υπότυπο Α(Η3) και τα 42 (74%) στον υπότυπο Α(Η1)pdm09.
Δείτε το διάγραμμα του ΕΟΔΥ που αποτυπώνει αναλυτικά την αύξηση της γρίπης κατά την τελευταία εβδομάδα και όλα τα απομονωθέντα στελέχη:

Σύμφωνα με τον Καθηγητή κ. Κωνσταντόπουλο, εκτός από τη γρίπη υπάρχουν και πολλά κρούσματα COVID-19 σε μικρές ηλικίες, αλλά χωρίς επιπλοκές.
“Και COVID-19 έχει πάρα πολύ στα παιδάκια, με ήπια συμπτώματα συνήθως, πονόλαιμο και κακοδιαθεσία. Τίποτε άλλο. Μπορεί να κάνουν πυρετό, ή μπορεί να μην κάνουν. Μέχρι στιγμής σοβαρές επιπλοκές δεν έχουμε δει ούτε από την COVID-19 ούτε από τη γρίπη στα παιδιά”.
Οι γιατροί εκφράζουν επιφυλάξεις για τις γιορτές, οι οποίες -όπως λέει ο παιδίατρος- μπορεί να επιφέρουν αύξηση κρουσμάτων.
“Έρχονται και οι γιορτές, από τα Χριστούγεννα και μετά θα αυξηθούν όλα αυτά τα κρούσματα. Θα περιμένουμε αύξηση μετά τις γιορτές οπωσδήποτε. Κι αν χαλάσει και ο καιρός λίγο ακόμα θα αυξηθούν τα κρούσματα”, σημειώνει ο ίδιος και καταλήγει ωστόσο, πως το Κοξάκι που είχε παρουσιάσει έξαρση σε βρεφονηπιακούς και παιδικούς σταθμούς κατά τον Νοέμβριο, πλέον δεν απασχολεί.
“Το Κοξάκι έχει υποχωρήσει, έχει καμφθεί το φαινόμενο, ευτυχώς”, καταλήγει ο γιατρός.
Πηγη: https://www.iatropedia.gr/
Εξήντα ένα κρούσματα διφθερίτιδας αναφέρθηκαν το 2021 στο Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου Νόσων (ECDC). Από αυτά, εξήντα κρούσματα οφείλονταν στο τοξικογόνο Corynebacterium diphtheriae (n=29) ή στο C. ulcerans (n=31) και ένα κρούσμα σε άγνωστο παθογόνο.
Σύμφωνα με την τελευταία έκθεση του ECDC, το υψηλότερο ποσοστό κρουσμάτων C. ulcerans ήταν μεταξύ ενηλίκων ηλικίας 65 ετών και άνω, ενώ τα κρούσματα C.diphtheriae ήταν πιο συχνά σε μικρότερες ηλικιακές ομάδες.
Από τα κρούσματα C. diphtheriae, το 31% αναφέρθηκαν ως εισαγόμενα.
Κρούσματα διφθερίτιδας από C. diphtheriae αναφέρθηκαν από επτά χώρες. Μεταξύ αυτών, η Γαλλία (n=9) και η Γερμανία (n=9) ανέφεραν τον μεγαλύτερο αριθμό κρουσμάτων, ακολουθούμενες από τη Σλοβακία (n=4).
Κρούσματα διφθερίτιδας από C. ulcerans αναφέρθηκαν από τέσσερις χώρες. Πάνω από το 80% αυτών των περιπτώσεων αναφέρθηκαν στη Γαλλία (n=13) και τη Γερμανία (n=13).
Μεταξύ 2017 και 2021, αναφέρθηκαν 280 περιπτώσεις διφθερίτιδας στην ΕΕ/ΕΟΧ (Πίνακας 1), εκ των οποίων οι 136 λόγω C.diphtheriae.


Ο εμβολιασμός με το εμβόλιο της διφθερίτιδας είναι η μόνη αποτελεσματική μέθοδος πρόληψης της νόσου που προκαλείται από τοξίνες.
Η επίτευξη και η διατήρηση υψηλής εμβολιαστικής κάλυψης στον πληθυσμό είναι κρίσιμης σημασίας ώστε να αποτραπεί η πιθανότητα η τοξικογόνος διφθερίτιδα να προκαλέσει σοβαρή ή θανατηφόρα ασθένεια, αναφέρει το ECDC.
Κάθε άτομο με κλινική εικόνα συμβατή με μια τουλάχιστον από τις ακόλουθες κλινικές μορφές:
Κλασσική Αναπνευστική μορφή:
Λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού με εικόνα λαρυγγίτιδας ή ρινοφαρυγγίτιδας ή αμυγδαλίτιδας ΚΑΙ παρουσία προσκολλημένης μεμβράνης ή ψευδομεμβράνης στους ιστούς
Ήπια Αναπνευστική μορφή:
Λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού με εικόνα λαρυγγίτιδας ή ρινοφαρυγγίτιδας ή αμυγδαλίτιδας ΧΩΡΙΣ παρουσία προσκολλημένης μεμβράνης ή ψευδομεμβράνης
Δερματική μορφή:
Παρουσία δερματικών βλαβών
Άλλες μορφές:
Αλλοιώσεις επιπεφυκότων ή βλεννογόνων
Τουλάχιστον ένα από τα ακόλουθα:
Κάθε άτομο που πληροί τα κλινικά κριτήρια της κλασσικής αναπνευστικής μορφής διφθερίτιδας
Κάθε άτομο που πληροί τα κλινικά κριτήρια διφθερίτιδας οποιασδήποτε μορφής και έχει επιδημιολογική σύνδεση με επιβεβαιωμένο κρούσμα ή σύνδεση που υποδηλώνει μετάδοση από ζώο σε άνθρωπο
Κάθε άτομο που πληροί τα εργαστηριακά κριτήρια και τα κλινικά κριτήρια μιας τουλάχιστον εκ των μορφών διφθερίτιδας.
Πηγη: https://www.iatropedia.gr/
H νέα έρευνα παρέχει νέες ενδείξεις για την υπόθεση ”σωρευμένων παραγόντων κινδύνου”, που υποδεικνύει ότι ο κίνδυνος στεφανιαίας αθροίζεται σε όλη τη διάρκεια της ζωής και είναι ανάλογος με τη διάρκεια έκθεσης σε υψηλή υπέρταση και χοληστερόλη.
Η υψηλότερη χοληστερόλη έχει επίπτωση διαρκείας στον κίνδυνο μελλοντικής καρδιακής νόσου, ακόμα και αν κάποιος στη συνέχεια μειώσει τα επίπεδά της, έδειξε νέα έρευνα.
Ερευνητές διαπίστωσαν σταθερή σχέση μεταξύ έκθεσης σε υψηλότερη χοληστερόλη LDL και συστολικής αρτηριακής πίεσης με αυξημένο κίνδυνο στεφανιαίας νόσου, σε ανθρώπους 55 ετών ή νεότερους, 55 έως 60, 61 έως 65 και άνω των 65.
Η έκθεση σε αυξημένη χοληστερόλη LDL και αρτηριακή πίεση σε νεαρή έως μέση ηλικία αύξανε τον κίνδυνο καρδιοπάθειας ανεξάρτητα από τα επίπεδά τους σε κατοπινές ηλικίες.
Ο Dr. Nelson Wang, του George Institute for Global Health and Royal Prince Alfred Hospital, στο Σύδνεϋ, δήλωσε ότι είναι πιθανό η σχέση μεταξύ αυτών των παραγόντων κινδύνου και της καρδιοπάθειας να διαφέρει ανάλογα με το στάδιο ζωής.
Επομένως, πραγματοποίησε έρευνα με στόχο να εξετάσει την επίδραση της γενετικά ρυθμιζόμενης χοληστερόλης και των επιπέδων αρτηριακής πίεσης στον κίνδυνο στεφανιαίας νόσου ανάλογα με την ηλικία.
Οι ερευνητές πραγματοποίησαν ανάλυση από την UK Biobank, με 136.648 συμμετέχοντες για τη χοληστερόλη LDL, 135.431 συμμετέχοντες για τη συστολική αρτηριακή πίεση και 24.052 περιστατικά στεφανιαίας νόσου.
Αξιολόγησαν την επίδραση της διάρκειας της έκθεσης στους παράγοντες κινδύνου στον κίνδυνο στεφανιαίας νόσου κατηγοριοποιημένου ανά ηλικία.
Οι ερευνητές σημειώνουν ότι η νέα έρευνα παρέχει νέες ενδείξεις για την υπόθεση σωρευμένων παραγόντων κινδύνου, που υποδεικνύει ότι ο κίνδυνος στεφανιαίας αθροίζεται σε όλη τη διάρκεια της ζωής και είναι ανάλογος με τη διάρκεια έκθεσης σε υψηλή υπέρταση και χοληστερόλη.
Επομένως, πρόσθεσαν, χρειάζεται δια βίου έλεγχος των παραγόντων κινδύνου ξεκινώντας από νωρίς.
Και αυτό, επειδή η αυξημένη αρτηριακή πίεση και χοληστερόλη στη νεαρή ενήλικο ζωή θα αυξήσει τον κίνδυνο στεφανιαίας νόσου μελλοντικά, ακόμα και αν οι παράγοντες κινδύνου έχουν ελεγχθεί καλά.
Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο PLOS One.
Πηγη: https://www.iatronet.gr/
Προσωπικός γιατρός ακόμη με προβλήματα αλλά και τους μισούς πολίτες εγγεγραμμένους
Σε ναυάγιο εξελίσσεται ο «προσωπικός γιατρός» τον οποίο διαφήμισε δεόντως η κυβέρνηση.
Παρότι ο προσωπικός γιατρός αποτέλεσε βασικό αφήγημα για τη ΝΔ και στις δύο θητείες της και ιδιαίτερα προεκλογικά, το 2023 «κλείνει» και ακόμη το σύνολο των πολιτών δεν έχει δωρεάν γιατρό στη γειτονιά του.
Ο θεσμός έχει παγώσει για τα καλά, ενώ οι δεσμεύσεις για κίνητρα στον ιατρικό κόσμο ώστε να συμβληθεί με τον θεσμό, δεν ήρθαν ποτέ, αλλά μετατράπηκαν σε ένα σχέδιο όπου οι αγροτικοί γιατροί θα «βαφτιστούν» προσωπικοί.
Το συγκεκριμένο σχέδιο που ανακοινώθηκε από το υπουργείο Υγείας, προκάλεσε έντονες αντιδράσεις στον ιατρικό κόσμο, γεγονός που φαίνεται πως «πάγωσε» τα σχέδια της κυβέρνησης.
Αυτό που εξόργισε τους νοσοκομειακούς γιατρούς είναι πως ένας νέος γιατρός μόλις ολοκληρώσει υποχρεωτικά τη θητεία του ως προσωπικός γιατρός (ο αγροτικός θα «βαφτιστεί» έτσι) και ακολουθήσει είτε Παθολογία είτε Γενική Ιατρική, θα εισπράττει 35.000-40.000 ευρώ ετησίως. Περισσότερα δηλαδή από ότι ένας γιατρός με 30 χρόνια εμπειρίας στο ΕΣΥ.
Στάσιμος ο προσωπικός γιατρός
Μ’ αυτά και μ’ αυτά ο προσωπικός γιατρός έμεινε στάσιμος, ενώ σε ό,τι αφορά στους παιδιάτρους που επίσης υπήρχε σχέδιο να συμβληθούν με τον θεσμό, η προσπάθεια δεν έχει ξεκινήσει καν. Μέχρι να ξεκινήσουν μάλιστα οι συνομιλίες με τους εκπροσώπους των παιδιάτρων, οι γονείς θα πρέπει να πληρώνουν τις επισκέψεις με χρήματα από την τσέπη τους.
Να σημειωθεί ότι σήμερα δεν υπάρχουν συμβεβλημένοι Παιδίατροι ούτε στον ΕΟΠΥΥ.
Μέχρι σήμερα το σύνολο των εγγεγραμμένων πολιτών σε προσωπικό γιατρό είναι: 4.946.959
Με βάση τα στοιχεία υπάρχουν 1.557.686 διαθέσιμες Θέσεις για εγγραφή σε Προσωπικό Γιατρό, αλλά στις περισσότερες περιπτώσεις πρόκειται για θέσεις που είναι μακριά από τον τόπο κατοικίας των δικαιούχων.
Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, το 44.2% των δικαιούχων δεν έχει εγγραφεί στον θεσμό, ενώ εγγεγραμμένοι είναι το 55.8%.
Πηγη: https://www.healthreport.gr/
Νέο σύστημα κοστολόγησης πλέον στα νοσοκομεία όλης της χώρας. Ξεκινά το συστημα των DRGs
Την ένταξη όλων των Νοσοκομείων της χώρας σε πλήρη εφαρμογή στο σύστημα των DRGs αλλά και αποζημίωση όλων των μονάδων της 7ης και 3ης Υγειονομικής Περιφέρειας (ΥΠΕ) μέσω DRG, προβλέπει απόφαση του υπουργείου Υγείας που δημοσιεύτηκε σε ΦΕΚ.
Πρόκειται για το νέο σύστημα κοστολόγησης που αρχίζει να εφαρμόζεται σε ολόκληρο το ΕΣΥ και προβλέπει κατηγοριοποίηση των ασθενειών και των νοσηλειών αλλά καταγραφή όλου του κόστους τόσο του προσωπικού όσο και των υλικών που θα χρησιμοποιούνται.
Με το νέο σύστημα των DRG αναμένεται να μπει τάξη στα οικονομικά των νοσοκομείων αφού θα καταμετράται με κάθε λεπτομέρεια όλη η διακίνηση των ασθενών αλλά και το ακριβές κόστος.
Πρόκειται για ένα έργο που υλοποιείται από το Ελληνικό Ινστιτούτο DRG το ΚΕ.ΤΕ.Κ.Ν.Υ. το οποίο διαχειρίζεται και βελτιώνει το σύστημα κοστολόγησης των νοσοκομειακών υπηρεσιών.
Τι προβλέπει η απόφαση
Η απόφαση που δημοσιεύτηκε σε ΦΕΚ προβλέπει:
Το Σύστημα Κοστολόγησης Νοσοκομειακών Υπηρεσιών (Συ.Κ.Ν.Υ.) τίθεται σε πλήρη εφαρμογή:
α) Σε όλα τα νοσοκομεία της 7ης Υγειονομικής Περιφέρειας,
β) στο Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης – Π.Γ.Ν.Θ. «ΑΧΕΠΑ», στο Γενικό Νοσοκομείο Σύρου «Βαρδάκειο και Πρώιο», στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας «Κουτλιμπάνειο και Τριανταφύλλειο», στο Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας, στο Νοσοκομείο Αφροδίσιων και Δερματικών Νόσων Αθήνας «Ανδρέας Συγγρός» και στο Γενικό Νοσοκομείο Βόλου «Αχιλλοπούλειο»,
γ) στο Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών «Κοργιαλένειο- Μπενάκειο» Ε.Ε.Σ. και στο Γενικό Νοσοκομείο Ελευσίνας «Θριάσιο»,
δ) σε όλα τα νοσοκομεία της 3ης Υγειονομικής Περιφέρειας, εκτός του Γενικού Νοσοκομείου Παπαγεωρ-γίου, λόγω της εφαρμογής της περ. β’ της παρ. 7 του άρθρου 90 του ν. 4368/2016,
ε) σε όλα τα υπόλοιπα νοσοκομεία του Εθνικού Συστήματος Υγείας από τη δημοσίευση της παρούσας.
2. Η υποβολή και αποζημίωση των νοσηλειών που εμπίπτουν στο Συ.Κ.Ν.Υ. για τα νοσοκομεία της 7ης και 3ης Υγειονομικής Περιφέρειας πραγματοποιείται σύμφωνα με τα άρθρα 4 έως 9 της παρούσας με ημερομηνία έναρξης της καθολικής αποζημίωσης αυτών των υποβολών από τη δημοσίευση της παρούσας.
3. Η υποβολή και αποζημίωση των νοσηλειών που εμπίπτουν στο Συ.Κ.Ν.Υ. για τα υπόλοιπα νοσοκομεία της παρούσας, το Γενικό Νοσοκομείο Παπαγεωργίου, το Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο και το Γενικό Νοσοκομείο Θήρας πραγματοποιείται σύμφωνα με τα άρθρα 4 έως 9 της παρούσας με ημερομηνία έναρξης της καθολικής αποζημίωσης αυτών των υποβολών την 01.03.2024. Μέχρι αυτή την ημερομηνία συνεχίζουν να ισχύουν τα άρθρα 2 και 3 της παρούσας όσον αφορά την υποβολή και αποζημίωση των νοσηλειών που εμπίπτουν στο Συ.Κ.Ν.Υ.
Άρθρο 2 Υποβολή
1. Για τα νοσοκομεία στα οποία τίθεται σε πλήρη εφαρμογή το Συ.Κ.Ν.Υ. καταργείται η υποχρέωση υποβολής κλειστών Ελληνικών Νοσηλίων (ΚEΝ) και αποστολής του φυσικού αρχείου των σχετικών δικαιολογητικών στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. Συνεχίζεται η υποχρέωσή τους για την ηλεκτρονική αναγγελία εισιτηρίων και εξιτηρίων στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ.
2. Τα νοσοκομεία αυτά υποχρεούνται να κωδικοποιούν το σύνολο των νοσηλειών που εμπίπτουν στο Συ.Κ.Ν.Υ και να τις ταξινομούν σε Διαγνωστικά Ομοιογενείς Ομάδες (DRG) μέσω του ειδικού λογισμικού ταξινόμησης νοσοκομειακών υπηρεσιών του Κέντρου Τεκμηρίωσης και Κοστολόγησης Νοσοκομειακών Υπηρεσιών Α.Ε. (ΚE.ΤΕ.Κ.Ν.Υ. ΑΕ).
Πηγη: https://www.healthreport.gr/
Οι κυτταρικές και γονιδιακές θεραπείες έχουν φέρει επανάσταση στην αντιμετώπιση σοβαρών και απειλητικών για τη ζωή νόσων. Χαρακτηρίζονται «θεραπείες ελπίδας» καθώς προσφέρουν ισόβια οφέλη στους ασθενείς μέσω δυνητικής ίασης.
Τα συστήματα υγείας, μεταξύ αυτών και στη χώρα μας, πρέπει να διαμορφώσουν τους όρους ώστε οι καινοτόμες αυτές θεραπείες, να φτάνουν χωρίς εμπόδια στους ασθενείς που τις έχουν ανάγκη.
Η ουσιώδης διαφορά των κυτταρικών και γονιδιακών θεραπειών βρίσκεται στον μηχανισμό δράσης τους. Αυξάνουν, επιδιορθώνουν, αντικαθιστούν ή αναγεννούν κύτταρα και γονίδια στο σώμα και δρουν εξατομικευμένα για κάθε ασθενή. Στοχεύουν στην αιτία -και όχι απλά στα συμπτώματα- χρόνιων και απειλητικών για τη ζωή ασθενειών και διαταραχών. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι οι κυτταρικές θεραπείες με αυτόλογα Τ-κύτταρα (CAR-T therapies). Χορηγούνται άπαξ και έχουν επαναφέρει τη χρήση του όρου «ίαση» σε κακοήθη λεμφώματα από Β μεγάλα κύτταρα, για τα οποία δεν υπήρχαν άλλες επιλογές και η επιβίωση ήταν ιδιαίτερα σύντομη.
Η CAR-T θεραπεία χρησιμοποιεί τα Τ-κύτταρα του ίδιου του ασθενούς για να αναγνωρίσουν και να επιτεθούν στα καρκινικά κύτταρα. Είναι μοναδική και εξατομικευμένη για κάθε ασθενή. Προέρχεται από το ανοσοποιητικό σύστημα του ασθενούς, προορίζεται μόνο για τον ίδιο και είναι άχρηστη για οποιονδήποτε άλλο ασθενή. Για το λόγο αυτό, ούτε μπορεί να παρασκευαστεί σε ποσότητες ούτε να τυποποιηθεί σε μορφή δισκίου, για παράδειγμα.
Τα παραπάνω ισχύουν γενικά για τις κυτταρικές και γονιδιακές θεραπείες, γι’ αυτό άλλωστε διαφοροποιούνται ουσιαστικά από τις υπόλοιπες. Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων αναγνωρίζει την καινοτομία τους ως διασπαστική, που ανατρέπει τη ρυθμιστική κανονικότητα της φαρμακευτικής αγοράς. Θα πρέπει, δηλαδή, τα συστήματα υγείας να θεσπίσουν διαφορετικό πλαίσιο για την αξιολόγηση και την αποζημίωσή τους.
Η βασική πρόκληση που σχετίζεται με τις κυτταρικές και γονιδιακές θεραπείες αφορά στην αποζημίωσή τους. Οι παράγοντες που δυσχεραίνουν τη διαδικασία είναι τα περιορισμένα μακροπρόθεσμα κλινικά δεδομένα και το υψηλό κόστος. Συγκεκριμένα, αν και οι θεραπείες αυτές υπόσχονται ίαση, παράταση επιβίωσης ή βελτίωση της ζωής των ασθενών, συνοδεύονται από αβεβαιότητα για τα μακροπρόθεσμα κλινικά αποτελέσματά τους, κυρίως λόγω των μικρών σε πληθυσμό κλινικών μελετών τους, αφού απευθύνονται σε περιορισμένο αριθμό ασθενών. Ως προς το κόστος, είναι συγκριτικά υψηλό και εμπροσθοβαρές, λόγω της εξαιρετικά περίπλοκης και δαπανηρής διαδικασίας παρασκευής και διάθεσης τους, που απαιτεί τόσο αρχική όσο και συνεχή επένδυση.
Το ζήτημα που καλούνται να επιλύσουν τα συστήματα υγείας είναι πώς θα διασφαλίσουν την αρχή της ισότητητας της πρόσβασης των ασθενών σε αυτές τις θεραπείες. Η συζήτηση διεθνώς για τη βιώσιμη ενσωμάτωση των κυτταρικών και γονιδιακών θεραπειών αφορά σε παρεμβάσεις, που είτε συνδέουν την αποζημίωση με τα κλινικά αποτελέσματα είτε δημιουργούν ειδικά χρηματοδοτικά εργαλεία για την κάλυψη της σχετικής δαπάνης. Στην Ευρώπη, επικρατούν οι συμφωνίες με βάση τα κλινικά αποτελέσματα, στις οποίες η αποζημίωση τελεί υπό τον όρο της επίτευξης κλινικών αποτελεσμάτων εντός καθορισμένων οροσήμων (Ισπανία, Γαλλία). Η μη επίτευξη του κλινικού αποτελέσματος μπορεί να συνεπάγεται ακύρωση μελλοντικών πληρωμών ή επιστροφή χρημάτων. Άλλες χώρες, όπως η Γερμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο, δημιουργούν ειδικούς λογαριασμούς χρηματοδότησης των θεραπειών αυτών, ιδίως ορφανών φαρμάκων, ή υψηλής τεχνολογικής καινοτομίας, ή μεγάλης ακάλυπτης ανάγκης. Επίσης, δεν λείπει -και μάλλον συνηθίζεται- ο συνδυασμός των επιλογών αυτών, με διαφοροποίηση της αποζημίωσης (ζώνες αποζημίωσης) αναλόγως των κλινικών αποτελεσμάτων της θεραπείας εντός ενός ειδικού λογαριασμού χρηματοδότησης.
Στην Ελλάδα, η σχετική συζήτηση έχει ξεκινήσει ήδη από το 2020, για τη δημιουργία ενός χρηματοδοτικού λογαριασμού ειδικού σκοπού και την άμεση αποζημίωση των θεραπειών αυτών, υπό την αίρεση της επίτευξης συμφωνημένων κλινικών αποτελεσμάτων. Ωστόσο, τρία χρόνια μετά, ακόμη δεν έχει δημιουργηθεί «ταμείο καινοτομίας» όπως συνηθίζεται να λέγεται στο δημόσιο διάλογο και έχει εξαγγελθεί από τις αρμόδιες αρχές.
Με δεδομένη την αύξηση του όγκου των θεραπειών της κατηγορίας αυτής που αναμένεται να κυκλοφορήσουν τα επόμενα χρόνια (επιβεβαιωμένη μέσω του horizon scanning), θα πρέπει οι διαδικασίες ένταξης και αποζημίωσης να διαφοροποιούνται θεσμικά, με στόχο την επιτάχυνση της πρόσβασης σε όσους τις έχουν ανάγκη. Επίσης, κρίνεται απαραίτητη η ενίσχυση και ο εξορθολογισμός της συστηματικά υπο-χρηματοδοτούμενης φαρμακευτικής δαπάνης, ώστε να καλυφθούν βιώσιμα οι ανάγκες υγείας των πολιτών.
Προς αυτήν την κατεύθυνση, θα πρέπει να υπάρξει μια ρεαλιστική πρόβλεψη για το πλήθος των θεραπειών που πρέπει να ενταχθούν στον ειδικό χρηματοδοτικό λογαριασμό και τον αριθμό των ασθενών στους οποίους αφορούν, ώστε ο καθορισμός του εύρους του λογαριασμού να αντικατοπτρίζει την πραγματική ανάγκη. Επίσης, χρειάζεται κοινό πλαίσιο κανόνων για την ένταξη και απένταξη των θεραπειών στο λογαριασμό αυτό, ώστε να προσδιορίζεται με σαφήνεια: ποιες είναι οι θεραπείες που εντάσσονται, με ποιους όρους αποζημίωσης και για πόσο χρόνο, τι γίνεται μετά την παρέλευση του χρονικού αυτού διαστήματος, πώς απεντάσσεται μια τέτοια θεραπεία από τον ειδικό λογαριασμό και πώς διασφαλίζεται μετά την απένταξη η βιώσιμη πρόσβαση σε αυτή.
Η μέτρηση και αξιολόγηση της αξίας των θεραπειών, θα πρέπει να γίνεται με πρακτικές, εφικτές λύσεις που χτίζουν πάνω στη διαθέσιμη τεχνολογική, κλινική και ελεγκτική πραγματικότητα και είναι άμεσα και εύκολα εφαρμόσιμες. Η ανάπτυξη δικτύων κεντρικής διαχείρισης πρόσβασης στις θεραπείες αυτές, θα διασφαλίζει την ευελιξία με στόχο την άμεση διασύνδεση ασθενούς και θεραπείας ώστε να μην χάνεται κρίσιμος χρόνος. Τέλος, απαιτείται διαφάνεια στην καταγραφή των δεδομένων και των αποτελεσμάτων, τόσο για τις κυτταρικές και τις γονιδιακές θεραπείες στο πλαίσιο της συζήτησης αυτής, αλλά και πέρα από αυτές, για μια πιο εμπεριστατωμένη, πραγματικά λειτουργική, και ρεαλιστικά βιώσιμη πολιτική φαρμάκου.
Πηγη: https://www.onmed.gr/
Ερευνητές στο Ινστιτούτο Florey και στο Austin Health υποστηρίζουν ότι υπάρχει δυνατότητα εντοπισμού πρώιμων δεικτών της νόσου του Πάρκινσον 20 έως 30 χρόνια πριν από την έναρξη των συμπτωμάτων.
Αυτή η πρωτοποριακή ανακάλυψη ανοίγει τον δρόμο για νέες πρωτοβουλίες πρώιμου ελέγχου και προληπτικές θεραπείες για το Πάρκινσον, πολύ πριν εμφανιστεί οποιαδήποτε μόνιμη βλάβη.
Ο καθηγητής Florey Kevin Barnham είπε ότι η νόσος του Πάρκινσον θεωρείται συχνά ως ασθένεια της τρίτης ηλικίας, ενώ στην πραγματικότητα ξεκινά στην μέση ηλικία και μπορεί να μείνει απαρατήρητη για δεκαετίες:
“Η νόσος του Πάρκινσον είναι πολύ δύσκολο να διαγνωστεί έως ότου τα συμπτώματα είναι εμφανή, οπότε έως και το 85% των νευρώνων του εγκεφάλου που ελέγχουν τον κινητικό συντονισμό έχουν ήδη καταστραφεί. Σε αυτό το σημείο, πολλές θεραπείες είναι πιθανό να είναι αναποτελεσματικές. Ο μακροπρόθεσμος στόχος μας είναι να βρούμε έναν τρόπο να ανιχνεύσουμε την ασθένεια πολύ νωρίτερα και να θεραπεύσουμε τους ανθρώπους πριν γίνει η ζημιά”.
Σε μια μελέτη που δημοσιεύτηκε πρόσφατα στο Neurology, ο επικεφαλής ερευνητής, καθηγητής Barnham, και οι συνεργάτες του, περιγράφουν το πώς ένας γνωστός βιοδείκτης, που ονομάζεται F-AV-133, μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε τομογραφία εκπομπής ποζιτρονίων (PET scan) για τη διάγνωση της νόσου του Πάρκινσον και την ακριβή παρακολούθηση του εγκεφαλικού νευροεκφυλισμού.
Στην μελέτη, η καθηγήτρια Florey Chris Rowe και η ομάδα της στο Austin Health εξέτασαν 26 ασθενείς με νόσο του Πάρκινσον, μια ομάδα ελέγχου 12 ατόμων και 11 άτομα με διαταραχή συμπεριφοράς ύπνου με ταχεία κίνηση των ματιών (RBD), που είναι ισχυρός δείκτης της νόσου.
Κάθε συμμετέχων υποβλήθηκε σε δύο σαρώσεις PET με διαφορά δύο ετών. Τα βασικά ευρήματα ήταν:

Περαιτέρω μαθηματική μοντελοποίηση έδειξε τα εξής:
Ο καθηγητής Barnham είπε ότι τα ευρήματα ανοίγουν δρόμους για την ανάπτυξη πρωτοκόλλων προσυμπτωματικού ελέγχου για τη διάγνωση και τη θεραπεία της νόσου του Πάρκινσον έως και 10 χρόνια νωρίτερα από ό,τι είναι σήμερα εφικτό. Θα μπορούσε επίσης να βοηθήσει στον εντοπισμό ασθενών για κλινικές δοκιμές.
Τα μισά άτομα με νόσο του Πάρκινσον έχουν RBD.
Πηγή: scitechdaily.com
Πηγη: https://www.onmed.gr/