Δρεπανοκυτταρική αναιμία: Πώς λειτουργούν οι δύο θεραπείες ορόσημο που ενέκρινε ο FDA

Ελπίδες για ίαση από δύο νέες, καινοτόμους γονιδιακές θεραπείες, η μία με τεχνολογία επεξεργασίας του γονιδιώματος

Μια θεραπεία ορόσημο για τη δρεπανοκυτταρική αναιμία ενέκρινε ο αμερικανικός Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA).

Πρόκειται για την πρώτη θεραπεία επεξεργασίας γονιδίων που έχει χρησιμοποιηθεί ποτέ σε ανθρώπους για τη θεραπεία της δρεπανοκυτταρικής αναιμίας.

Είναι επίσης η πρώτη θεραπεία που έχει εγκριθεί ποτέ από τον FDA και χρησιμοποιεί μια καινοτόμο τεχνολογία επεξεργασίας του γονιδιώματος, σηματοδοτώντας μια σημαντικότατη εξέλιξη στον τομέα των γονιδιακών θεραπειών.

Ο οργανισμός ενέκρινε επίσης και μια δεύτερη θεραπεία που χρησιμοποιεί συμβατική γονιδιακή θεραπεία για την ίδια ασθένεια, αλλά δεν περιλαμβάνει επεξεργασία γονιδίων.

Η θεραπεία επεξεργασίας γονιδίων, που ονομάζεται Exa-cel και χρησιμοποιεί την εμπορική ονομασία Casgevy, αναπτύχθηκε από κοινού από τη Vertex Pharmaceuticals της Βοστώνης και ελβετική CRISPR Therapeutics. Χρησιμοποιεί το βραβευμένο με Νόμπελ εργαλείο επεξεργασίας γονιδίων CRISPR για την πραγματοποίηση στοχευμένων αλλαγών στο DNA των ασθενών. Σε έναν μικρό αριθμό ατόμων που συμμετείχαν σε κλινικές δοκιμές, διόρθωσε τα αποτελέσματα της μετάλλαξης, η οποία έχει ως αποτέλεσμα να παράγονται ερυθρά αιμοσφαίρια που έχουν σχήμα δρεπάνου ή μισοφέγγαρου, τα οποία παγιδεύονται στα αιμοφόρα αγγεία, μπλοκάροντάς τα.

Το Casgevy είναι, όπως προαναφέρθηκε, η πρώτη εγκεκριμένη θεραπεία που χρησιμοποιεί την τεχνολογία CRISPR/Cas9 και προορίζεται για χρήση σε ασθενείς ηλικίας 12 ετών και άνω, με επαναλαμβανόμενες αγγειοαποφρακτικές κρίσεις.

Η δεύτερη θεραπεία που πήρε το «πράσινο φως» από τον FDA έχει την εμπορική ονομασία Lyfgenia και χρησιμοποιεί έναν φορέα γονιδιακής μεταφοράς με στόχο τη γενετική τροποποίηση για τη θεραπεία ασθενών ηλικίας 12 ετών και άνω με δρεπανοκυτταρική αναιμία και ιστορικό αγγειοαποφρακτικών συμβάντων.

Με το Lyfgenia, τα βλαστοκύτταρα του αίματος του ασθενούς τροποποιούνται γενετικά για να παράγουν HbAT87Q, μία αιμοσφαιρίνη προερχόμενη από γονιδιακή θεραπεία η οποία λειτουργεί παρόμοια με την αιμοσφαιρίνη Α που είναι η φυσιολογική αιμοσφαιρίνη ενηλίκων που παράγεται στα άτομα που δεν έχουν δρεπανοκυτταρική αναιμία. Τα ερυθρά αιμοσφαίρια που περιέχουν HbAT87Q έχουν μικρότερο κίνδυνο να δρεπανώσουν (να πάρουν το σχήμα δρεπανιού ή ημισελήνου) και να εμποδίσουν τη ροή του αίματος. Τα τροποποιημένα αυτά βλαστοκύτταρα παραδίδονται στη συνέχεια στον ασθενή.

Αγγειοαποφρακτικές κρίσεις

Τα ερυθρά αιμοσφαίρια είναι τα κύτταρα του αίματος που μεταφέρουν οξυγόνο και θρεπτικά συστατικά σε όλα τα όργανα και τους ιστούς. Στους υγιείς ανθρώπους έχουν ωοειδές (στρογγυλό) σχήμα. Στους πάσχοντες από δρεπανοκυτταρική αναιμία, όμως, στο μεγαλύτερο ποσοστό τους έχουν σχήμα δρεπάνου.

Αυτό συμβαίνει επειδή οι ασθενείς φέρουν μεταλλάξεις στο γονίδιο που είναι υπεύθυνο για την παραγωγή της αιμοσφαιρίνης.

Η αιμοσφαιρίνη είναι η πρωτεΐνη του αίματος που προσδίδει στα αιμοσφαίρια το χαρακτηριστικό σχήμα τους.

Τα δρεπανοειδή αιμοσφαίρια δεν μπορούν να κυκλοφορήσουν εύκολα στα μικρά αιμοφόρα αγγεία, τόσο λόγω σχήματος όσο και επειδή έχουν μειωμένη παραμορφωσιμότητα (είναι δύσκαμπτα). Έτσι οι ασθενείς αναπτύσσουν συχνά αγγειοαποφρακτικές κρίσεις. Κατ’ αυτές, αποφράσσονται τα αγγεία και παρεμποδίζεται η ροή αίματος σε κάποιο όργανο ή ιστό.

Το επακόλουθο είναι:

  • Ισχαιμία (μειωμένη αιμάτωση)
  • Ανυπόφορος πόνος
  • Νέκρωση του ιστού που δεν αιματώνεται
  • Συχνά βλάβη του οργάνου

Οι κρίσεις αυτές είναι η κυριότερη αιτία εισαγωγής στο νοσοκομείο των πασχόντων από δρεπανοκυτταρική αναιμία. Μελέτες έχουν δείξει ότι ανά ασθενή καταγράφονται κατά μέσον όρο ετησίως 1,52 αγγειοαποφρακτικές κρίσεις που χρειάζονται νοσηλεία.

CRISPR/CAS9: Το θεραπευτικό εργαλείο του μέλλοντος

Το σύστημα CRISPR/CAS9 ή «Clustered Regularly Interspaced Short Palindromic Repeats and CRISPR Associated Proteins» είναι μια νέα τεχνολογία επεξεργασίας γονιδίων, η οποία επιτρέπει την πραγματοποίηση στοχευμένων αλλαγών στο DNA κυττάρων. Η τεχνολογία CRISPR/CAS9 έχει γεννήσει με αυτόν τον τρόπο την ελπίδα για τη θεραπεία γενετικών ασθενειών.

Με άλλα λόγια, το σύστημα CRISPR/CAS9 είναι μια μέθοδος γονιδιακής θεραπείας, που επιτρέπει την επέμβαση στον γονότυπο ενός ανθρώπου. Ο σκοπός είναι η  ενεργοποίηση ή απενεργοποίηση συγκεκριμένων γονιδίων που σχετίζονται  με ασθένειες.

Σαν ιδέα προέκυψε από ένα κοινότυπο ερευνητικό πρόγραμμα που επιδίωκε την ανακάλυψη του τρόπου αντιμετώπισης των ιικών μολύνσεων στα βακτήρια. Μέσω του προγράμματος βρέθηκε ότι τα βακτήρια διαθέτουν ένα ευπροσάρμοστο ανοσοποιητικό σύστημα που λέγεται CRISPR. Το σύστημα αυτό εντοπίζει ιικό DNA και το καταστρέφει.

 

 

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Δρεπανοκυτταρική Αναιμία: «Ζούμε ιστορικές στιγμές», λένε οι ασθενείς για την έγκριση των νέων θεραπειών

Τον ενθουσιασμό τους για τις δύο θεραπείες-ορόσημο που οδηγούν στην οριστική θεραπεία της Δρεπανοκυτταρικής Αναιμίας διατυπώνουν οι ασθενείς.

Σε μια πρωτοφανή κίνηση προχώρησε την Παρασκευή ο Αμερικανικός Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) με την ταυτόχρονη αδειοδότηση όχι μίας, αλλά δύο καινοτόμων γονιδιακών θεραπειώνγια άτομα με δρεπανοκυτταρική αναιμία, δημιουργώντας για πρώτη φορά στη σύγχρονη ιστορία βάσιμες ελπίδες ριζικής αντιμετώπισης της σοβαρής αυτής αιματολογικής νόσου.

«Ζούμε πραγματικά ιστορικές στιγμές, αφού αυτές οι εγκρίσεις όχι μόνο αντιπροσωπεύουν μια σπουδαία πρόοδο για τα άτομα που ζουν με δρεπανοκυτταρική νόσο, αλλά σηματοδοτούν την έλευση μιας καθόλα νέας εποχής στη θεραπεία πολλών εξουθενωτικών γενετικών παθήσεων», σημειώνει η Δρ. Ανδρούλλα Ελευθερίου, Εκτελεστική Διευθύντρια της Διεθνούς Ομοσπονδίας Θαλασσαιμίας (ΔΟΘ), συμπληρώνοντας, ωστόσο, πως «τα επαναστατικά αυτά προϊόντα δεν έρχονται χωρίς προκλήσεις, αφού η υλικοτεχνική πολυπλοκότητα των γονιδιακών θεραπειών, οι υψηλές τους τιμές και η γραφειοκρατική δυσκαμψία και ανετοιμότητα αρκετών εθνικών συστημάτων υγείας για την ένταξη και αποζημίωσή τους ενδέχεται να δημιουργήσουν προσκόμματα μέχρι να καταστεί εφικτό να διατεθούν τελικά σε όσους τις έχουν ανάγκη».

Ο τρόπος δράσης των νέων θεραπειών

Πρόκειται για τις θεραπείες: Casgevy (exa-cel) των Vertex Pharmaceuticals και CRISPR Therapeutics, το πρώτο φάρμακο που εγκρίνεται στον κόσμο και χρησιμοποιεί το επαναστατικό σύστημα επεξεργασίας γονιδίων CRISPR, το οποίο χάρισε στους εφευρέτες του το Νόμπελ Χημείας το 2020, και Lyfgenia (lovo-cel) της εταιρείας bluebird bio, για τη θεραπεία ασθενών 12 ετών και άνω με ιστορικό αγγειοαποφρακτικών επεισοδίων, το κυριότερο και ιδιαίτερα επώδυνο σύμπτωμα της δρεπανοκυτταρικής αναιμίας.

Και οι δύο θεραπείες, αν και διαθέτουν διαφορετικό μηχανισμό δράσης, περιλαμβάνουν την τροποποίηση των βλαστικών κυττάρων του αίματος των ίδιων των ασθενών και τη χορήγησή τους ως εφάπαξ έγχυση μίας δόσης, με στόχο να αρχίσει ο οργανισμός να παράγει υγιή ερυθρά αιμοσφαίρια.

Αναμένονται εγκρίσεις και για τη β’ θαλασσαιμία

Η έγκριση του Casgevy στην Αμερική έρχεται δύο εβδομάδες αφότου το Ηνωμένο Βασίλειο έγινε η πρώτη χώρα που έδωσε το «πράσινο φως» στη θεραπεία, τόσο για τη δρεπανοκυτταρική αναιμία όσο και για τη β-θαλασσαιμία, ενώ μια εβδομάδα αργότερα η εν λόγω θεραπεία έλαβε άδεια κυκλοφορίας και από το Μπαχρέιν.

Το Casgevy παραμένει ακόμη υπό τυπική εξέταση στις ΗΠΑ για τη μεταγγισιοεξαρτώμενη β-θαλασσαιμία, με την τελική απόφαση να αναμένεται τον Μάρτιο του 2024, ενώ εντός της ερχόμενης χρονιάς θα αποφανθεί επί της χρήσης ή μη της θεραπείας και ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων.

Τι είναι η δρεπανοκυτταρική νόσος

Η δρεπανοκυτταρική νόσος είναι μια χρόνια κληρονομική αιματολογική διαταραχή όπου τα ερυθρά αιμοσφαίρια αναπτύσσονται ανώμαλα και αποκτούν δύσκαμπτο, δρεπανοειδές σχήμα, με αποτέλεσμα την παρεμπόδιση της ομαλής ροής του αίματος και τη μειωμένη ικανότητα μεταφοράς οξυγόνου στους ιστούς και τα όργανα.

Επηρεάζει τουλάχιστον 100.000 άτομα στις Ηνωμένες Πολιτείες και εκατομμύρια ασθενείς παγκοσμίως, συμπεριλαμβανομένης της Κύπρου. Η συχνότητα του γενετικού ελλείμματος που είναι υπεύθυνο για αυτή τη χρόνια αναιμία είναι υψηλότερη σε άτομα αφρικανικής και μεσογειακής καταγωγής.

Πρόσβαση στην καινοτομία για όλους τους ασθενείς

Η Διεθνής Ομοσπονδία Θαλασσαιμίας, ως οργανισμός που ΔΟΘ εργάζεται άοκνα για τη στήριξη, επιμόρφωση και προώθηση των δικαιωμάτων και των αναγκών των ασθενών με θαλασσαιμία και αιμοσφαιρινοπάθειες σε ολόκληρο τον πλανήτη, επαναλαμβάνει την πάγια θέση της οι ασθενείς πρέπει να έχουν πρόσβαση σε όλες τις διαθέσιμες, εγκεκριμένες και ελεγμένες για την ασφάλειά τους θεραπευτικές επιλογές, ανεξαρτήτως του κόστους τους, για να διαφυλαχθεί το δικαίωμα των πασχόντων στη ζωή και την αξιοπρεπή διαβίωση. Είναι επιτακτική, πλέον, ανάγκη να εγκύψουν οι κυβερνήσεις στα θέματα που αφορούν τη διάθεσιμότητα και την προσβασιμότητα των ασθενών στις νέες, καινοτόμες θεραπείες.

Η χάραξη πολιτικών υγείας χωρίς αποκλεισμούς, η προληπτική ανάπτυξη υποδομών και πιο ώριμων ρυθμιστικών περιβαλλόντων καθώς και ο καθορισμός νέων, ευέλικτων μοντέλων χρηματοδότησης και στρατηγικών αποζημίωσης θα διαδραματίσουν κρίσιμο ρόλο στην αύξηση της πρόσβασης σε πρωτοπόρες, σωτήριες θεραπείες.

 

 

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Tα 5 αγκάθια που “πληγώνουν” τα διαγνωστικά κέντρα – εργαστήρια

Χρειάζονται αποφάσεις ακόμη και με πολιτικό κόστος, αναφέρουν παράγοντες της αγοράς.

 

Πέντε είναι τα αγκάθια που πληγωνουν ανεπανόρθωτα το κλάδο των διαγνωστικών κέντρων – εργαστηρίων, τονίζοντας ότι σημαντική μερίδα αυτών για να αποφύγουν τα χειρότερα έχουν ξεκινήσει γύρο επαφών με τραπεζικά ιδρύματα για ρύθμιση χρεών.

Ήδη, την περίοδο 2017-2021 αποχώρησαν (έβαλαν λουκέτο ή έφυγαν στο εξωτερικό) 1.200 περίπου μονάδες.

Σε συνομιλία με παράγοντες της αγοράς μας επεσήμαναν τα 5 αγκάθια που πλήττουν τον κλάδο και πρέπει το Υπουργείο Υγείας να δώσει άμεσες και κυρίως βιώσιμες λύσεις:

  • Να αυξηθεί ο προϋπολογισμός τουλάχιστον κατά 100 εκατ. ευρώ την φετινή χρονιά και άλλα τόσα το 2024. Ενώ οι υποβολές για φέτος θα κινηθούν στα 650 εκατ. ευρώ, ο προϋπολογισμός είναι στα 482 εκατ. ευρώ. Όπως αναφέρουν οι πηγές μας, έχουν προστεθεί στον υπάρχον προϋπολογισμό νέες εξετάσεις, όπως οι γονιδιακές εξετάσεις για το μαστό , εξετάσεις για την καρδιακή ανεπάρκεια, χωρίς όμως να έχουν προστεθεί τα επιπλέον κονδύλια που τις αφορούν.

Ήδη, έχουν γίνει συναντήσεις με τις ηγεσία του υπουργείου Υγείας και του υπουργείου Οικονομικών όπου έχει επισημανθεί η αναγκαιότητα της προσθήκης των επιπλέον 100 εκατ. ευρώ την τρέχουσα χρήση, προκειμένου έτσι να περιοριστεί και το clawback από το 30% που είναι σήμερα περίπου στο 10%.

  • Έχει ζητηθεί από το υπουργείο Οικονομικών να διαγραφεί τουλάχιστον το 50% των παλαιών χρεών – προ του 2021 – κατά την φιλοσοφία και την λογική της επιστρεπτέας προκαταβολής. Όπως μας λένε, τα παλαιά χρέη δημιουργήθηκαν από την στιγμή που ζητήθηκαν πίσω από τη Πολιτεία δεδουλευμένα λεφτά. Εκτιμάται ότι το συσσωρευμένο χρέος (προ του 2021) είναι της τάξεως των 400 – 500 εκατ. ευρώ.
  • Να εφαρμοστούν οι προτάσεις που ετοιμάστηκαν από την Ομάδα Εργασίας, στην οποία συμμετείχαν και παράγοντες από το υπουργείο Υγείας αλλά και τον ΕΟΠΥΥ, όπου προτείνονται διάφορες λύσεις για να περιοριστεί και εν τέλει να καταργηθεί το Clawback. Όπως αναφέρεται ενώ κάποιες προτάσεις έχουν αποφασιστεί να προχωρήσουν ακόμη αναμένεται η εφαρμογή τους. Χαρακτηριστικά στις αρχές Ιουνίου αποφασίστηκε να επιτρέπεται η αμοιβή για διάγνωση στους εργαστηριακούς, αλλά ακόμη δεν εφαρμόζεται.
  • Να διευρυνθούν οι κόφτες στη συνταγογράφηση. Να επεκταθεί σε όλες τις διαγνωστικές εξετάσεις και να εφαρμοστούν τα θεραπευτικά πρωτόκολλα. Έχουμε – λένε οι πηγές μας – τα εργαλεία για τον έλεγχο της υπερσυνταγογράφησης και μένουν αναξιοποίητα.
  • Να αφαιρεθούν από τον προϋπολογισμό εξετάσεις που επιβαρύνουν υπέρμετρα τον προϋπολογισμό και αυτές να πληρώνονται μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις που θα είναι απόλυτα δικαιολογημένες από τον γιατρό που τις συνταγογραφεί.  Την ίδια στιγμή πρέπει να βγουν εκτός συστήματος εξετάσεις με μικρή διαγνωστική αξία.

Όπως αναφέρουν, δεν είναι δυνατόν στο συνολικό προϋπολογισμό για την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας (ΠΦΥ) το 12,5 % ή αλλιώς 70 εκατ. ευρώ να είναι οι εξετάσεις για επάρκεια βιταμινών στον οργανισμό.

Ολοκληρώνοντας τονίζουν μπορεί κάποιες αποφάσεις να έχουν εκτός από οικονομικό κόστος και πολιτικό. Ομως από την άλλη, αυτό που προέχει είναι οι αποφάσεις να είναι δίκαιες που θα οδηγήσουν μεσομακροπρόθεσμα σε μία δυνατή και βιώσιμη Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας για το καλό των ασθενών και του Εθνικού Συστήματος Υγείας.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Ευ. Κοράκη : Σε αναμονή υλοποίησης του Μητρώου Βιοϊατρικής έρευνας

Τι ανέφερε η πρόεδρος HACRO, πρόεδρος & διευθύνουσα σύμβουλος Coronis Research ΑΕ στο 6ο Healthcare Transformation.

Με θερμά λόγια για την ομάδα εργασίας που έχει δημιουργηθεί στο Υπουργείο Υγείας με πρωτοβουλία του τέως γραμματέα υπηρεσιών υγείας κ. Ι. Κωτσιόπουλο, που πίστεψε στη δύναμη των κλινικών μελετών, ξεκίνησε την ομιλία της στο 6th Healthcare Transformation, η κα. Ευαγγελία Κοράκη, Πρόεδρος HACRO (Ελληνικός Σύλλογος Εταιρειών Διεξαγωγής Κλινικών Μελετών), Πρόεδρος & Διευθύνουσα Σύμβουλος Coronis Research ΑΕ.

‘Οπως ανέφερε, ”σήμερα βρισκόμαστε σε αναμονή υλοποίησης του Μητρώου Βιοϊατρικής έρευνας. Θα είναι μια ψηφιακή πλατφόρμα όπου έχουμε σχεδιάσει και έχουμε λάβει τη χρηματοδότηση από το Ταμείο Ανάκαμψης, η οποία θα εμπλέξει όλους τους συμμετέχοντες στην κλινική έρευνα. Θα έχουν δηλαδή πρόσβαση όλες οι ρυθμιστικές αρχές, ο ΕΟΦ, τα νοσοκομεία, οι οικονομικοί φορείς, οι ερευνητές, τα CRO’s ακόμα και οι ασθενείς και οι πολίτες, καθώς θα υπάρχουν ενότητες εκπαίδευσης  αλλά και ενημέρωσης για το πού διεξάγονται κλινικές μελέτες. Πρόκειται για μια άκρως σημαντική και θετική εξέλιξη για τον κλάδο των κλινικών μελετών και την υγεία συνολικότερα”.

Επίσης, η κα. Κοράκη αναφέρθηκε στις αποκεντρωμένες μελέτες. ‘Οπως τόνισε, “δεν μπορώ να μην ανακαλέσω ότι την περίοδο της πανδημίας τρέξαμε αποκεντρωμένες μελέτες, όπου ουσιαστικά φέραμε τη μελέτη στον ασθενή μέσα στο σπίτι του και έτσι βοηθήσαμε ώστε να μη σταματήσουν οι κλινικές δοκιμές. Με φορητές συσκευές μπορέσαμε να μετρήσουμε και να παρακολουθήσουμε κάποιους δείκτες ή με φορετές συσκευές συλλέξαμε δεδομένα σε πραγματικό χρόνο.

Όμως, παρότι είδαμε, τόσο εμείς όσο και στην Ευρώπη, ότι υπήρχαν πλεονεκτήματα από τις αποκεντρωμένες μελέτες και γιατί μπορούμε να έχουμε μεγαλύτερη στρατολόγηση ασθενών και να διατηρήσουμε τους ασθενείς στις μελέτες, όπως και να έχουμε δεδομένα σε πραγματικό χρόνο, που είναι πολύ σημαντικό, με τη λήξη της πανδημίας οι αποκεντρωμένες μελέτες πάγωσαν”. Στο πλαίσιο αυτό, υπογράμμισε η κα. Κοράκη, η Ευρώπη αλλά και η Ελλάδα είναι σε αναμονή να προσαρμόσουν τα κράτη το νομοθετικό τους πλαίσιο για την επανεκκίνηση των αποκεντρωμένων κλινικών μελετών.

”Αυτό, είναι μια προσδοκία που πρέπει να δουλέψουμε και ξέρω ήδη”, τόνισε η ίδια, ”πως ο ΕΟΦ που συμμετέχει στο ευρωπαϊκό consultation έχει ιδέες και προτάσεις για την επανεκκίνηση των αποκεντρωμένων μελετών”.

Αναφερόμενη δε στο μέλλον και στις δυνατότητες των ψηφιακών εργαλείων, τόνισε ότι η χρήση της τεχνητής νοημοσύνης θα μειώσει σημαντικά το χρόνο και θα έχουμε πιο στοχευμένη στρατολόγηση των ασθενών, γιατί  μπορεί να αναλύσει τεράστιες ποσότητες δεδομένων από διάφορα ηλεκτρονικά αρχεία υγείας και έτσι να εντοπίσει πιο γρήγορα τους κατάλληλους υποψηφίους για κλινικές δοκιμές.

Επίσης, κατά την ίδια, θα έχουμε πιο καλό σχεδιασμό, γιατί οι αλγόριθμοι της τεχνητής νοημοσύνης μπορούν να βελτιστοποιήσουν τα πρωτόκολλα, να σχεδιάσουν πιο αποτελεσματικές μελέτες και να προσδιορίσουν καλύτερα τα καταληκτικά σημεία μιας μελέτης και έτσι να οδηγήσουν σε έναν καλύτερο σχεδιασμό της κλινικής δοκιμής.

Επιπλέον, με τη χρήση των προγνωστικών μοντέλων θα μπορούμε να προβλέψουμε την ανταπόκριση των ασθενών στις θεραπείες, να αναλύσουμε τα χαρακτηριστικά τους, τους γενετικούς δείκτες και άλλους παράγοντες και έτσι να καταλήξουμε να απορρίψουμε πιθανόν κάποιες θεραπείες οι οποίες θα είναι αναποτελεσματικές και να απορρίψουμε έτσι πρωτόκολλα στην αρχή.

Επίσης, τα αναλυτικά στοιχεία που βασίζονται στην Τεχνητή Νοημοσύνη μπορούν να επεξεργάζονται και να αναλύουν μεγάλο όγκο και πολύπλοκα δεδομένα που προκύπτουν κατά την κλινική μελέτη δίνοντας πιο ακριβή και ταχύτερα στοιχεία. Γεγονός, που θα διευκολύνει και τους ερευνητές να μελετούν τάσεις νωρίτερα και σε πραγματικό χρόνο και να επιταχύνουν τη διαδικασία λήψης αποφάσεων. Αρα, καλύτερη ασφάλεια για τους ασθενείς.

Τέλος, οι αλγόριθμοι με τεχνητή νοημοσύνη βοηθούν στην ανακάλυψη φαρμάκων γιατί ελέγχουν πιο γρήγορα τις ενώσεις, προβλέπουν την αποτελεσματικότητα και με διάφορες προσομοιώσεις μπορούν να επιταχύνουν τον εντοπισμό των πιθανών υποψηφίων φαρμάκων.

Ολα τα παραπάνω, υπογράμμισε η κα. Κοράκη, θα βοηθήσουν και τη φαρμακοβιομηχανία να εντοπίσει κενά, ατέλειες στις θεραπευτικές μεθόδους και έτσι να αναπτύξει εξατομικευμένες θεραπείες, συμβάλλοντας στην ασθενοκεντρική υγεία.

Το θέμα είναι πώς θα ενσωματώσουμε στις δομές όλη αυτή τη λειτουργία που έχουμε πει. Αρα πρέπει, όπως είπε, το κανονιστικό και το νομοθετικό πλαίσιο να ετοιμαστούν έγκαιρα, έτσι ώστε να πάρουμε γρηγορότερα τα καλύτερα αποτελέσματα που όλοι αναμένουμε.

Για να κάνεις κλινικές μελέτες, εκτός από την ταχύτητα και το επιστημονικό προσωπικό που διαθέτουμε ως χώρα, είναι και τα οικονομικά κίνητρα. Πλέον, υπογράμμισε, το επενδυτικό clawback από τη στιγμή που πέρασε στο Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας δεν λειτουργεί υπέρ της έρευνας και ανάπτυξης. Λειτούργησε πολύ καλά για τις παραγωγικές επενδύσεις, που όλοι θέλουμε, και τις θέσεις εργασίας που δημιούργησαν αλλά δεν λειτούργησε για τη φαρμακευτική αγορά.

Και κατέληξε ”δεν θέλουμε να τιμωρηθούν οι κλινικές μελέτες και να μη γίνονται. Μπορούμε να φέρουμε στη χώρα 500 εκατ. ευρώ κάθε χρόνο και θέλουμε να μας δεχτεί το Υπουργείο Υγείας, την ηγεσία του οποίου ακόμη δεν έχουμε συναντήσει”.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Αικ. Ηλιάδου : “Η τεχνητή νοημοσύνη δεν υποκαθιστά τον άνθρωπο”

Η αρχή ελαχιστοποίησης Δεδομένων δύσκολα συμβιβάζεται με την λειτουργία των Συστημάτων Τεχνητής Νοημοσύνης.

Για τα στοιχεία της τεχνητής νοημοσύνης που εδράζονται στην επεξεργασία Big Data, που σημαίνει ότι συλλέγονται στοιχεία που αφορούν διάφορες παραμέτρους, οι οποίες όταν σχετίζονται με την Υγεία γίνεται λόγος για δεδομένα ειδικής κατηγορίας, αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, στην ομιλία της , η κ. Αικατερίνη Ηλιάδου, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Δημοσίου Δικαίου Νομικής Σχολής Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Τακτικό Μέλος της Αρχής Προστασίας Δεδομένων.

Η κ. Ηλιάδου τόνισε ότι οι αρχές που αναφέρονται στον Κανονισμό, βασίζονται στις αρχές της αναλογικότητας και ότι οι ρήτρες του Γενικού κανονισμού είναι αρκετά αφηρημένες, κάτι που δημιουργεί τις ανάγκες για ειδικότερους κανόνες.

Ειδική αναφορά, όπως είπε, πρέπει να γίνει στην αρχή ελαχιστοποίησης των Δεδομένων που δύσκολα συμβιβάζεται με την λειτουργία Συστημάτων Τεχνητής Νοημοσύνης διότι χρειάζονται πολλά Δεδομένα για να έχουν αποτελεσματικότητα.

Απαραίτητα κατ΄επέκταση είναι η υιοθέτηση κάποιων στρατηγικών ώστε να μην καταχωρούνται δεδομένα που είναι άσχετα με την Υγεία.

Η Τεχνητή νοημοσύνη, είπε η κ. Ηλιάδου, στηρίζεται στην ανθρώπινη παρέμβαση και δεν υποκαθιστά τον άνθρωπο και όταν αυτό συμβαίνει, προϋποθέτει οπωσδήποτε συναίνεση, ενώ τα θέματα που αφορούν την Ευθύνη είναι συναφή με τα θέματα που αφορούν την παρέμβαση.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

ECDC: 12,95% η θετικότητα στα τεστ γρίπης στην Ελλάδα – Η τρίτη υψηλότερη στην Ευρώπη

Τι προκύπτει από τα “ψιλά γράμματα” των επιδημιολογικών δελτίων του Εθνικού Οργανισμού Δημόσιας Υγείας και του Ευρωπαϊκού Κέντρου Ελέγχου Νοσημάτων.

 

Στο 12,9% ανέρχεται η θετικότητα στα τεστ για γρίπη στην Ελλάδα. Την περασμένη εβδομάδα, η χώρα μας κατέλαβε την τρίτη υψηλότερη θέση στην Ευρωπαϊκή Ένωση, έπειτα από την Εσθονία (θετικότητα 14,8%) και τη Λιθουανία (13,3%).

Το μέσο ευρωπαϊκό ποσοστό είναι κοντά στο 3%, με τα ποσοστά των θετικών τεστ να κυμαίνονται από 2% έως 6%.

Πρόκειται για μία πολύ μεγάλη αύξηση, στην οποία έχουν αναφερθεί οι υπεύθυνοι του Εθνικού Οργανισμού Δημόσιας Υγείας (ΕΟΔΥ). Η αλλαγή καταγράφηκε μέσα σε μικρό διάστημα, καθώς την εβδομάδα που έληξε στις 26 Νοεμβρίου, το ποσοστό ήταν κάτω από 10%.

Σύμφωνα με τους ειδικούς του ΕΟΔΥ, η υπέρβαση του 10% στη χώρα μας αποτελεί ενδεικτικό εποχικό όριο έναρξης της επιδημικής δραστηριότητας της γρίπης.

Στην εβδομαδιαία έκθεση του Ευρωπαϊκού Κέντρου Ελέγχου Νοσημάτων (ECDC), υπογραμμίζεται πως την τελευταία εβδομάδα η επίπτωση των αναπνευστικών ασθενών (γρίπη και οξεία αναπνευστική λοίμωξη) αυξήθηκε σε πολλές χώρες, φτάνοντας τα αντίστοιχα ποσοστά της περυσινής περιόδου.

Όπως αναφέρουν, υπάρχουν ενδείξεις αυξανόμενης έντασης στη γεωγραφική δραστηριότητα της εποχικής γρίπης από τις αρχές Νοεμβρίου, η οποία πάντως εκτιμάται ότι παραμένει σε χαμηλά ποσοστά.

Οι πιο “σκληροί” δείκτες, όπως οι εισαγωγές στα νοσοκομεία, σε ΜΕΘ και οι θάνατοι αφορούν κυρίως τις ομάδες 65 ετών και άνω.

Στην Ελλάδα, η διαχρονική παρακολούθηση της εποχικής γρίπης δείχνει ότι η δραστηριότητα των ιών συνήθως αρχίζει να αυξάνεται κατά τον Ιανουάριο και κορυφώνεται κατά τους μήνες Φεβρουάριο και Μάρτιο.

Συμπτώματα

Με βάση τα δεδομένα του ΕΟΔΥ, η γριπώδης συνδρομή εκδηλώνεται αιφνίδια και περιλαμβάνει τουλάχιστον  ένα από τα τέσσερα ακόλουθα συστηματικά συμπτώματα: πυρετός, κακουχία, κεφαλαλγία, μυαλγία και τουλάχιστον ένα από τα τρία ακόλουθα συμπτώματα από το αναπνευστικό: βήχας, φαρυγγαλγία και αναπνευστική δυσχέρεια.

Η οξεία λοίμωξη του αναπνευστικού, έχει επίσης αιφνίδια έναρξη συμπτωμάτων και τουλάχιστον ένα από τα ακόλουθα τέσσερα συμπτώματα από το αναπνευστικό: βήχας, φαρυγγαλγία, αναπνευστική δυσχέρεια και καταρροή.

Ιοί

Η γρίπη είναι μια οξεία νόσος του αναπνευστικού συστήματος που προκαλείται από τους ομώνυμους ιούς: τους ιούς γρίπης A, B και C. Οι ιοί τύπου Α ή Β αποτελούν τα κύρια αίτια γρίπης στον άνθρωπο, ενώ οι περιπτώσεις γρίπης από ιούς τύπου C είναι πολύ σπάνιες.

Οι ιοί της γρίπης προσβάλλουν το ανώτερο ή και το κατώτερο τμήμα του αναπνευστικού συστήματος (μύτη, φάρυγγας, λάρυγγας, βρόγχοι).

Στην καθημερινή γλώσσα, ο όρος “γρίπη” χρησιμοποιείται συχνά ως συνώνυμο του “κρύωμα” ή “ίωση”, αλλά – με την αυστηρή ιατρική έννοια του όρου – “γρίπη” είναι η νόσος που οφείλεται στους παραπάνω συγκεκριμένους ιούς.

Μετάδοση

Η γρίπη μεταδίδεται από το ένα άτομο στο άλλο όταν ένας ασθενής βήχει, φταρνίζεται ή μιλά και διασπείρει τους ιούς στον αέρα με τη μορφή πολύ μικρών, αόρατων σταγονιδίων.

Οι ιοί της γρίπης επίσης μεταδίδονται μέσω των χεριών, όταν κάποιος αγγίζει αντικείμενα και επιφάνειες που έχουν μολυνθεί και στη συνέχεια πιάνει τα μάτια του, τη μύτη ή το στόμα του.

Παράγοντες όπως ο ψυχρός καιρός και ο συγχρωτισμός (συγκέντρωση πολλών ατόμων σε κλειστούς χώρους) αυξάνουν τη μετάδοση της γρίπης. Για την αποφυγή της μετάδοσης, τα άτομα θα πρέπει να καλύπτουν το στόμα και τη μύτη τους με χαρτομάντιλο όταν βήχουν ή φτερνίζονται και να πλένουν τακτικά τα χέρια τους.

Οι ενήλικοι μπορεί να μεταδώσουν τη νόσο μία ημέρα πριν αρρωστήσουν έως 5 – 7 ημέρες από τη στιγμή που θα εκδηλώσουν τα συμπτώματα.

Τα παιδιά και οι ασθενείς με σοβαρή ανοσοκαταστολή μπορεί να μεταδίδουν για περισσότερο από μία εβδομάδα.

 

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Πόσο αυξήθηκε το burnout των γιατρών στην πανδημία

Η υγειονομική κρίση και η επίπτωσή της, κυρίως στους νέους γιατρούς. Μιλάει στο iatronet.gr ο Κ.Ροδίτης, ταμίας της Πανευρωπαϊκού Συλλόγου νέων Γιατρών.
Πολλοί νέοι γιατροί στην Ελλάδα και σε παγκόσμιο επίπεδο έκαναν την ειδικότητά τους ή τα πρώτα τους βήματα ως ειδικοί στη διάρκεια της πανδημίας. Κατά πόσο αυτό ήταν βοηθητικό στην εξέλιξή τους και σε ποιο βαθμό επηρέασε την ψυχική τους υγεία;
Σύμφωνα με τον αγγειοχειρουργό, πρόεδρο του Δικτύου Νέων Γιατρών Ελλάδος και Ταμία του European Junior Doctor Association (EJD), Κωνσταντίνο Ροδίτη, η περιπέτεια του κορωνοϊού είχε πολύ αρνητική επίδραση στο κομμάτι της εκπαίδευσής τους, με εξαίρεση ορισμένες ειδικότητες με άμεση συνάφεια με την COVID-19 (Ετατικολογία, Παθολογία – Λοιμωξιολογία, Πνευμονολογία). Οι ειδικευόμενοι ή νέοι ειδικοί γιατροί των άλλων ειδικοτήτων υποχρεώθηκαν να παράσχουν βοήθεια σε συναδέλφους τους στις κλινικές COVID-19, γεγονός που άφησε ένα δυσαναπλήρωτο κενό στην εκπαίδευσή τους. Δεύτερη μεγάλη επίπτωση ήταν η αύξηση των ποσοστών στρες, κατάθλιψης και burnout.
Ο κ. Ροδίτης  μιλά στο iatronet.gr στο περιθώριο του 3ο Health Festival – Πανελλήνιου Συνεδρίου Φοιτητών Ιατρικής για τη Δημόσια Υγεία, που διεξάγεται στη Θεσσαλονίκη και φέτος επικεντρώνεται στην Ψυχική Υγεία. Αναφέρεται στις διαστάσεις του φαινομένου και τονίζει την ανάγκη να δοθεί έμφαση στην ψυχική ενδυνάμωση των επαγγελματιών υγείας, ώστε αυτοί με τη σειρά τους να μπορούν να παράσχουν με επάρκεια τις υπηρεσίες τους στον γενικό πληθυσμό.
Το burnout των γιατρών
Δύο μεγάλες μεταναλύσεις, πριν και κατά τη διάρκεια της πανδημίας, προσδιόρισαν στο 47,3% τη μέση επίπτωση του burnout (2015) και στο 27,3% τη μέση επίπτωση της κατάθλιψης (2021) σε γιατρούς, σε παγκόσμιο επίπεδο.
“Σε ευρωπαϊκές μελέτες φαίνεται πως ενώ η επίπτωση του burnout στην Ευρώπη ήταν σε χαμηλότερα ποσοστά, κοντά στο 15% με 20%, αυξήθηκε κατά τουλάχιστον 15% μετά την πανδημία”, λέει ο κ. Ροδίτης.
Οι μεταναλύσεις έδειξαν πως τόσο η κατάθλιψη όσο και το burnout εμφανίζονται συχνότερα στον γυναικείο πληθυσμό, εύρημα που έχει πολλές ερμηνείες. Η βασική είναι ότι στις περισσότερες ανεπτυγμένες κοινωνίες η γυναίκα καλείται να σηκώσει μεγαλύτερο βάρος σε κοινωνικό, οικογενειακό και επαγγελματικό επίπεδο, ενώ ο δεύτερος παράγοντας συνδέεται με τις ειδικότητες: Χειρουργική, αναισθησιολογία και παθολογικές ειδικότητες, που επιβαρύνονται περισσότερο, έχουν αυξημένη παρουσία γυναικών τα τελευταία χρόνια.
Τα μεγαλύτερα ποσοστά burnout και ψυχικής επίπτωσης εμφανίζονται, όπως είναι φυσικό, στα νοσοκομεία, αλλά κατά την περίοδο της πανδημίας υπήρξαν αυξημένα ποσοστά και σε ιδιώτες γιατρούς, ειδικά της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας. “Υπήρξαν συνάδελφοι οι οποίοι ξεκίνησαν ψυχιατρική αγωγή για κατάθλιψη στην περίοδο της πανδημίας, επειδή καθημερινά είχαν το βάρος της αντιμετώπισης των ασθενών με COVID και των οικογενειών τους που επηρεάζονταν”, τονίζει.
Αιτίες – αντιμετώπιση
Το burnout έχει τη μορφή ενός διαρκούς έντονου στρες στον χώρο εργασίας, το οποίο δεν αντιμετωπίζεται επαρκώς και έχει τρεις βασικές πτυχές: α) σωματική εξάντληση β) αποστασιοποίηση γιατρού από τον ασθενή ή από τον άλλο γιατρό γ) έλλειψη αποδοτικότητας στην εργασία.
H Κλίμακα του Maslach μελετά με αντικειμενικό τρόπο αυτές τις πτυχές και βγάζει το σκορ της διάγνωσης, το οποίο στη συνέχεια πρέπει να αξιολογηθεί από επαγγελματία ψυχικής υγείας ως προς τη σταδιοποίησή του.
Στις αιτίες που προκαλούν burnout, σύμφωνα με τον κ.Ροδίτη, περιλαμβάνονται:
Ο φόρτος εργασίας και οι συνεχείς εφημερίες.
Η μη τήρηση ωραρίων εργασίας.
Έλλειψη συνεργατικού κλίματος και αλληλοσεβασμού.
φαινόμενα βίας διάφορων μορφών από μεγαλύτερους γιατρούς αλλά και μεταξύ γιατρών της ίδιας βαθμίδας.
Προβλήματα στη σχέση γιατρού – ασθενούς.
Έλλειψη υποστηρικτικών δομών σε ορισμένες χώρες.
Απουσία σε πολλές περιπτώσεις γιατρού εργασίας, ο οποίος και θα ανιχνεύσει τα πρώτα σημάδια.
Σε περιόδους υγειονομικών κρίσεων, όπως στην έναρξη της πανδημίας, βασική αιτία ήταν και ο φόβος της νόσησης του ίδιου του γιατρού, κυρίως σε ειδικότητες που δεν ήταν εξοικειωμένες με λοιμώδη νοσήματα. “Για παράδειγμα, ένας ακτινολόγος, δερματολόγος ή οφθαλμίατρος, που κλήθηκε να παράσχει υπηρεσίες σε αναπνευστικά νοσήματα είχε αυξημένο φόβο προς την ασθένεια, σε συνδυασμό και με την έλλειψη προστατευτικού εξοπλισμού, που ευτυχώς στην Ελλάδα δεν ήταν τόσο έντονη όσο σε άλλες χώρες”, παρατηρεί ο κ. Ροδίτης, προσθέτοντας ότι επιβαρυντικό παράγοντα αποτέλεσε και το στίγμα στην κοινωνία. “Στην πανδημία είδαμε ότι πολλοί απέφευγαν να πλησιάζουν γιατρούς, γιατί έρχονταν σε επαφή με ασθενείς. Ακόμα και μέλη της ίδιας οικογένειας κάποιες φορές ήταν αποστασιοποιημένα”.
Η αντιμετώπιση του συνδρόμου είναι κατ’ αρχήν συντηρητική, με προσπάθειες αποφόρτισης από το στρες, επαφή με επαγγελματία υγείας και υποστηρικτικές δομές, διατροφή που βοηθάει στη μείωση του άγχους, ακόμα και τεχνικές γιόγκα σε διαλείμματα της εργασίας ή στο σπίτι. Σε πιο σοβαρές καταστάσεις χρειάζεται και φαρμακευτική αντιμετώπιση.
Μετανάλυση κατέδειξε πως οι θάνατοι από αυτοκτονίες είναι 1,5 φορά περισσότεροι στους γιατρούς από ό,τι στον γενικό πληθυσμό, ενώ στις γυναίκες μπορεί να φτάσει και σε διπλάσια ποσοστά. Ένας στους 100 γιατρούς έχει προσπαθήσει να βάλει τέλος στη ζωή του.
Έμφαση στην ψυχική υγεία των γιατρών
Οι νέοι γιατροί εκπέμπουν μήνυμα για την ανάγκη χάραξης κατάλληλων πολιτικών για την ενίσχυση της ψυχικής υγείας των επαγγελματιών υγείας, ώστε αυτοί με τη σειρά τους να μπορούν να βοηθήσουν αποτελεσματικά τον γενικό πληθυσμό.
“Η πανδημία αύξησε τις ανάγκες υπηρεσιών ψυχικής υγείας, ενώ με τη μείωση του στιγματισμού όλοι και περισσότεροι τις αναζητούν πλέον. Για να έχει το κράτος αποτέλεσμα στη μεταρρύθμιση της ψυχικής υγείας που προωθεί, πρέπει να δώσει έμβαση πρώτα απ΄όλα στην υγεία των γιατρών και του υγειονομικού προσωπικού”, καταλήγει ο κ. Ροδίτης.
Πηγη: https://medispin.blogspot.com/

Κατανόηση και ενσυναίσθηση τα θεμέλια για να σβήσουμε το στίγμα του καρκίνου του πνεύμονα

Το στίγμα του καρκίνου του πνεύμονα είναι βαθιά ριζωμένο στα θεμέλια της ελληνικής κοινωνίας και συντηρεί την αντίληψη ότι ο καρκίνος είναι οπωσδήποτε προσωπική ευθύνη του ασθενή, λόγω της συνήθειας του καπνίσματος. Ο αντίκτυπος του έχει πολλές προεκτάσεις και χρειάζεται δράσεις ευαισθητοποίησης και στοχευμένες παρεμβάσεις. Η καμπάνια της FairLife L.C.C. δίνει φωνή σε αληθινά πρόσωπα που έχουν βιώσει το στίγμα και ανοίγει δυναμικά τη συζήτηση για την αντιμετώπιση του.

Στον ξεχωριστό χαρακτήρα της καμπάνιας «Κάνε τη Σωστή Ερώτηση» της FairLife L.C.C. και στον αντίκτυπο του στίγματος του καπνιστή στην ευρύτερη κοινωνία, αναφέρθηκε η κα Αγγελική Σουρή, Patient Advocate, μέλος του Δ.Σ. FairLife L.C.C. «Το στίγμα δεν οδηγεί πουθενά παρά μόνο σε αποκλεισμό και αδιέξοδο. Δεν υπάρχει χώρος γι’ αυτό. Υπάρχει χώρος μόνο για δράση και θεραπεία. Θέλουμε να τονίσουμε ότι πέρα και πίσω από κάθε ασθένεια υπάρχει πάντα ένας άνθρωπος, μία οικογένεια. Το στίγμα κλείνει πόρτες που θα έπρεπε να είναι ανοιχτές. Συχνά κρίνουμε αυτόν τον καρκίνο διαφορετικά από άλλες μορφές καρκίνου γιατί θεωρούμε ότι φταίει αυτός που τον παθαίνει λόγω καπνίσματος, παραβλέποντας άλλους παράγοντες. Αυτό όμως καθυστερεί την επίσκεψη στον γιατρό, δείχνει να επηρεάζει τη χρηματοδότηση για έρευνα, προκαλεί θυμό, απογοήτευση και απομόνωση. Η δράση για την εξάλειψη του στίγματος του καπνιστή ήταν αυτή με τις περισσότερες προκλήσεις, καθώς είναι πολύ ευαίσθητο ζήτημα, βαθιά ριζωμένο στην κοινωνία.»

Η κα Θωμαΐς Σαρακινιώτη, Υπεύθυνη Προγραμμάτων, FairLife L.C.C., υπογράμμισε την ύπαρξη του στίγματος του καρκίνου του πνεύμονα και μίλησε για τον σχεδιασμό της καμπάνιας και το αξιοσημείωτο διαδικτυακό ενδιαφέρον που εκφράστηκε μέσα από τα νούμερα που καταγράφηκαν αναφορικά με τη δράση.

Σύμφωνα με την τοποθέτηση του κου Ιωάννη Μπουκοβίνα (MD, PhD, PharmaD),Επιστημονικού Υπεύθυνου Ογκολογικής Μονάδος, Βιοκλινική Θεσσαλονίκης, ο καρκίνος του πνεύμονα δεν κάνει διακρίσεις φύλου, συνηθειών και ηλικίας. «Η οργάνωση των υπηρεσιών υγείας για την έγκαιρη ανίχνευση και χορήγηση κατάλληλης θεραπευτικής στρατηγικής μαζί με το κτίσιμο της σχέσης ογκολόγου-ασθενούς, που εκτός από την κατανόηση της ασθένειας και την ολιστική αντιμετώπιση της, απαιτεί και ενσυναίσθηση από μέρους του ιατρού είναι τα θεμέλια να αποστιγματοποιήσουμε αυτόν τον καρκίνο σαν θανατηφόρα νόσο».

«Το στίγμα για τον καρκίνο του πνεύμονα είναι υπαρκτό και παρά το ότι έχουμε σημαντική πρόοδο αναφορικά με την θεραπεία του καρκίνου, δεν έχουμε σημειώσει παρόμοια πρόοδο στην καταπολέμηση του στίγματος» τόνισε η κα Δήμητρα Καναλουπίτη MD, Παθολόγος Ογκολόγος, Διευθύντρια, Δ΄ Ογκολογικής Κλινικής, Νοσοκομείο Ιασώ και συνέχισε: «Φέτος, στο World Conference on Lung Cancer, παρουσιάστηκε μια συστηματική ανασκόπηση 10 μελετών σχετικά με τις παρεμβάσεις που μπορούν να μειώσουν το στίγμα, που κατατάσσονται σε τρεις κατηγορίες: α) επιμορφωτικές/εκπαιδευτικές, β) συμπεριφορικές και γ) ψυχοκοινωνικές. Την ανάγκη διενέργειας μελετών, τυχαιοποιημένων και ελέγχου, σε ποικίλα κοινωνικο-οικονομικά περιβάλλοντα, καθώς και η διαμόρφωση πολιτικών που να στοχεύουν  όχι μόνο στο επίπεδο ασθενούς, ιατρικής ομάδας και στενού οικογενειακού κύκλου αλλά κεντρικότερα στην ευρύτερη κοινωνία», επεσήμανε η κα Καναλουπίτη.

Ο κος Αθανάσιος Βοζίκης, Καθηγητής, Διευθυντής του Εργαστηρίου Οικονομικών & Διοίκησης της Υγείας (LabHEM), Τμήμα Οικονομικής Επιστήμης  Πανεπιστημίου Πειραιώς δήλωσε: «Το στίγμα του καρκίνου του πνεύμονα τροφοδοτεί την αντίληψη ότι ο καρκίνος του πνεύμονα είναι οπωσδήποτε προσωπική ευθύνη του ασθενή, λόγω της συνήθειας του καπνίσματος. Τα άτομα που ζουν με καρκίνο του πνεύμονα βιώνουν το στίγμα από τον περίγυρο τους, τους εργοδότες τους, τους παρόχους υγείας ακόμη και από φίλους και συγγενείς. Αυτό τους δημιουργεί ένα επιπλέον φορτίο και μια αρνητική ψυχολογία, καθώς αισθάνονται ότι δεν αξίζουν φροντίδα και συμπόνια. Η Έκθεση-Οδηγός της FairLife L.C.C.  “Κάνε τη Σωστή Ερώτηση για τον Καρκίνο του Πνεύμονα” με αναφορά στην ελληνική πραγματικότητα για το θέμα του στίγματος, ταρακούνησε τα νερά και έφερε στο φως το θέμα. Οι ιστορίες των ασθενών που περιλαμβάνονται στην Έκθεση ήταν αποκαλυπτικές για το μέγεθος και την επίπτωση του φαινομένου. Πρέπει να αλλάξουμε τη συζήτηση για τον καρκίνο του πνεύμονα από την ενοχοποίηση και τη ντροπή, σε μια συζήτηση που προσφέρει φροντίδα και συμπαράσταση, ώστε να μπορέσουμε να σώσουμε ζωές.»

Στην άμεση συσχέτιση της χρήσης προϊόντων καπνού με την εμφάνιση καρκίνου του πνεύμονα και στα άμεσα οφέλη της διακοπής καπνίσματος τόσο για τους υγιείς όσο και για τους ασθενείς, εστίασε η κα Παρασκευή Κατσαούνου, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Πνευμονολογίας Ιατρικής Σχολής Ε.Κ.Π.Α., Μονάδα Πνευμονολογίας και Αναπνευστικής Ανεπάρκειας Α΄ΚΕΘ ΓΝΑ «Ευαγγελισμός» Μέλος ΔΣ ΕΠΕ. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε: «Το 80–90%  των καρκίνων του πνεύμονα σχετίζονται άμεσα με τη χρήση του καπνού.  Ο κίνδυνος αυξάνεται με τον αριθμό των  τσιγάρων (10-14 τσιγάρα/μέρα , οχταπλάσιος κίνδυνος σε σχέση με μη καπνιστές, 15-25 τσιγάρα/μέρα  13 φορές μεγαλύτερος κίνδυνος σε σχέση με τους μη καπνιστές). Οι καπνιστές ιδίως όσο είναι πολύ εξαρτημένοι και ανήκουν σε χαμηλότερα κοινωνικοοικονομικά στρώματα  υποτιμούν  τον κίνδυνο κακοήθειας. Περίπου 40%  των καπνιστών που διαγιγνώσκονται με καρκίνο πνεύμονα καπνίζουν ακόμη τη στιγμή της διάγνωσης (πάνω από 164.000  Ευρωπαίοι). Επιπρόσθετα κάποιοι πρώην καπνιστές υπό το άγχος της διάγνωσης υποτροπιάζουν και καπνίζουν».

Στον κρίσιμο ρόλο των δράσεων που ασχολούνται με το στίγμα του καρκίνου του πνεύμονα αναφέρθηκε ο κος Caius Kim,Global Director, AstraZeneca, Lung Ambition Alliance, ο οποίος εξέφρασε την πεποίθηση πως οι νέες τεχνολογίες, συμπεριλαμβανομένων των διαγνωστικών αιματολογικών εξετάσεων  και η πρόοδος στην ακτινοδιαγνωστική θα δώσουν περαιτέρω  δυναμική για να βελτιώσουν την έκβαση για τους ανθρώπους  που ζουν με τη νόσο.

Οι εκπρόσωποι της φαρμακοβιομηχανίας που συμμετείχαν στο συνέδριο, κα Eύη Δαλακάκη, Health Policy Lead, MSD Greece, κος Θανάσης Ακάλεστος, Head of Medical Scientific Affairs & Healthcare Development, Roche Diagnostics (Hellas), κος Αριστείδης Νικολάου, MD, MSc, Πνευμονολόγος, Medical Manager Oncology Lung, AstraZeneca, κος Γιώργος  Τσακαλάκης ,Corporate & Government Affairs Lead, BMS Greece, κα Αιμιλία Κασσωτάκη, Υπεύθυνη Υποστήριξης Ασθενών, Janssen και ο κος Ανδρέας Ρουσσίδης, Ph.D, Ιατρικός Διευθυντής GSK, συμφώνησαν ότι απαιτείται εθνική στρατηγική για ολοκληρωμένη προσέγγιση στην πρόληψη, έγκαιρη διάγνωση και φροντίδα του καρκίνου του πνεύμονα. Ο κλάδος εστιάζει εξίσου στον προσυμπτωματικό έλεγχο και στις νέες θεραπείες καθώς και στην ταχεία πρόσβαση σε αυτές μέσω κλινικών μελετών. Τέλος, η ανάγκη για χρηματοδότηση αποτελεί κρίσιμο μέρος για την υλοποίηση αυτής της στρατηγικής, προσφέροντας πρόσβαση σε καινοτόμες θεραπείες για όλους τους ασθενείς.

 

 

Πηγη: https://healthmag.gr/

ΕΕΜΥΥ: Τα 10 συμπεράσματα του επετειακού συνεδρίου της

Ολοκληρώθηκε το Σάββατο 9 Δεκεμβρίου 2023, το τριήμερο Επετειακό 25ο Πανελλήνιο Συνέδριο της Ελληνικής Εταιρείας Management Υπηρεσιών Υγείας (ΕΕΜΥΥ), με τη βράβευση των εργασιών που διακρίθηκαν και την ανακοίνωση των συνοπτικών Συμπερασμάτων. Μεταξύ των άλλων, παρουσιάστηκαν 60 πρωτότυπες εργασίες νοσοκομειακών στελεχών και διαλέξεις διακεκριμένων εμπειρογνωμόνων.

Διαπιστώθηκε με πανηγυρικό τρόπο ότι, οι πάγιες θέσεις  και προτάσεις της ΕΕΜΥΥ επί εικοσαετία, έχουν  πλέον επικρατήσει, ως βασικές πεποιθήσεις της συντριπτικής πλειοψηφίας των μαχόμενων επαγγελματιών υγείας. Επιπροσθέτως, έχουν υιοθετηθεί από τους επιστημονικούς κύκλους, τις σημαντικότερες επαγγελματικές οργανώσεις και πλειοψηφικό τμήμα του πολιτικού εποικοδομήματος. Τα 10 κύρια συμπεράσματα είναι:

  1. Το Ελληνικό σύστημα υγείας αντιμετωπίζει ασφαλώς τα ίδια βασικά προβλήματα που επικρατούν διεθνώς, αυξημένα όμως από τις εγχώριες στρεβλώσεις, που οφείλονται σε μακροχρόνιες λανθασμένες πολιτικές και κακές πρακτικές, που δεν αντιμετωπίσθηκαν αποφασιστικά και έγκαιρα.
  2. Γίνεται πλέον ευρύτερα κατανοητό το προφανές, δηλαδή ότι δεν υπάρχει η λεγόμενη «δωρεάν υγεία» των συνθημάτων. Το πανάκριβο «προϊόν» των υπηρεσιών υγείας επιβαρύνει αποκλειστικά και πλήρως τους πολίτες, είτε με τις φορολογικές καταβολές και υποχρεωτικές ασφαλιστικές κρατήσεις, είτε με τις πρόσθετες ιδιωτικές πληρωμές.
  3. Σταδιακά υποχωρούν οι απηρχαιωμένες ιδεοληψίες και η διαφημιζόμενη «προκατάληψη» υπέρ ενός δήθεν «δημόσιου» συστήματος. Πραγματικό εθνικό σύστημα υγείας είναι εκείνο που αξιοποιεί το σύνολο του κρατικού και ιδιωτικού εγκατεστημένου κεφαλαίου και, με κοινές προδιαγραφές και ποιοτικούς κανόνες, υπηρετεί την υγεία του πληθυσμού, από τον οποίο αποζημιώνεται συνολικά.
  4. Αποτελεί γενικευμένη πεποίθηση η ανάγκη διαχωρισμού αρμοδιοτήτων μεταξύ πολιτικής και management στην υγεία. Το υπουργείο Υγείας και κατ’ επέκταση η κυβέρνηση και η Βουλή καθορίζουν την υγειονομική πολιτική και εποπτεύουν την εφαρμογή της, αλλά η επιχειρηματιή λειτουργία πρέπει να ασκείται από αυτόνομους φορείς υπό τεχνοκρατική διοίκηση, ελεγχόμενους για όλες τις διαστάσεις τις δραστηριότητάς τους.
  5. Σχετικά με τη Χρηματοδότηση του Τομέα Υγείας καταδείχθηκε, με την παράθεση επίσημων αλλά συνήθως αποσιωπούμενων συγκριτικών στοιχείων, ότι το σοβαρότερο πρόβλημα στην Ελλάδα είναι η κατανομή των πόρων με  αντιπαραγωγικό τρόπο. Σε άλλους τομείς αναλώνονται υπερβολικές πιστώσεις, ενώ άλλοι μένουν ακόμη με αόρατη χρηματοδότηση. Ενδεχόμενη μελλοντική προσαύξηση των δαπανών υγείας οφείλει ν’ αποβλέπει στην αντιρρόπηση των σημερινών βλαπτικών ανισορροπιών και όχι στην περαιτέρω ανικοκατανομή, που αφήνει ακάλυπτες βασικές κοινωνικές ανάγκες. Περαιτέρω ανάλυση είναι στη διάθεση κάθε ενδιαφερόμενου.
  6. Η ενιαία Δημόσια Υγεία-Πρωτοβάθμια Περίθαλψη φέρει την ευθύνη της Αγωγής Υγείας, της Πρόληψης και της παροχής θεραπευτικών υπηρεσιών στην κοινότητα. Η οργάνωση του Τομέα πρέπει να είναι διεπιστημονική, ν’ ανταποκρίνεται στις σύγχρονες αντιλήψεις, ανάγκες και απαιτήσεις του πληθυσμού, να αξιοποιεί τις μοντέρνες τεχνολογίες και να προωθεί την κατ’ οίκον νοσηλεία. Έχοντας στην αρμοδιότητά της τις υπηρεσίες άμεσης βοήθειας και της βασικής στελέχωσης των ανεξαρτήτων ΤΕΠ, οφείλει να λειτουργεί ως «πύλη εισόδου» στην εξειδικευμένη Δευτεροβάθμια περίθαλψη, όταν απαιτείται.
  7. Τα κρατικά Νοσοκομεία -όπως και τα ιδιωτικά- είναι επιχειρησιακές μονάδες και πρέπει να διαθέτουν το κατάλληλο νομικό περίβλημα, είτε του ΝΠΙΔ (όπως το Νοσοκομείο «Παπαγεωργίου»), είτε της κρατικής Α.Ε. (όπως η ΑΕΜΥ-Νοσοκομείο Θήρας). Πρέπει να διαθέτουν αυτονομία χειρισμού του προϋπολογισμού τους, ελευθερία καθορισμού της στελέχωσης των υπηρεσιών τους, δυνατότητα δημιουργίας ιδίων εσόδων και επωφελών συμβάσεων με τρίτους. Η αξιοποίηση των ανενεργών εγκαταστάσεών τους πρέπει να προσμετράται κατά την αξιόλογηση των διοικήσεων. Γενικότερα, η χρηματοδότησή τους πρέπει να συναρτάται με το ποσοτικό και το ποιοτικό μέγεθος των εκροών τους. Πρώτη βασική προϋπόθεση της ανασυγκρότησης των Νοσοκομείων είναι η εγκατάσταση Διοικητών, επιλεγμένων αποκλειστικά με αξιοκρατικά κριτήρια.
  8. Η απαραίτητη πρόοδος του Ψηφιακού μετασχηματισμού της υγείας πρέπει ν’ αναπτυχθεί με τρόπο, που θα εγγυάται την πλήρη αξιοποιήση των νέων δυνατοτήτων. Αυτό προϋποθέτει την παρουσία ικανού αριθμού Πληροφορικών στα νοσοκομεία και τον παράλληλο ψηφιακό «εγγραμματισμό» ολόκληρου του νοσοκομειακού δυναμικού.
  9. Η Χρηματοδότηση των επαγγελματιών υγείας είναι φλέγον και επίκαιρο ζήτημα, καθώς διεκδικείται η «δίκαιη αμοιβή», η οποία είναι η δεύτερη βασική προϋπόθεση αναβίωσης της αίγλης και την ελκυστικότητας του κρατικού εργοδοτικού τομέα. Η αντίληψη που εξομοίωνε τις δομές υγείας με κοινές δημοσιοϋπαλληλικές υπηρεσίες είναι ξεπερασμένη και, κατ’ επέκταση, η εποχή των μοναδικών και ισοπεδωτικών «ενιαίων» μισθολογίων έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί.

Για το ιατρικό προσωπικό επιβάλλεται η θέσπιση ευέλικτων συστημάτων αποζημίωσης, ικανών ν’ ανταποκριθούν στις ελλείψεις ειδικοτήτων, στη γεωγραφική διασπορά, στην επιθυμητή ποιότητα και ποσότητα εργασίας, στην επιβράβευση της συμβολής στην έρευνα, στην εκπαίδευση και στην καινοτομία. Ένα άλλο σοβαρό ζήτημα είναι αυτό της αναθεώρησης των ιατρικών σπουδών, του αριθμού εισακτέων και της παροχής ειδικοτήτων.

Για τις/τους Νοσηλεύτριες/ές πρέπει να γίνει παραδεκτό ότι δεν είναι συνήθεις δημόσιοι υπάλληλοι, με ωράριο 7-3 Δευτέρα-Παρασκευή. Οι σημερινές ελλείψεις και οι ορατές μελλοντικές ανάγκες λόγω της γήρανσης του πληθυσμού επιβάλλουν την ενίσχυση της κοινωνικής αναγνώρισης της Νοσηλευτικής και τη στροφή στο επάγγελμα των ήδη πτυχιούχων που δεν το ασκούν ή διαρρέουν στο εξωτερικό. Η θέσπιση ειδικού Νοσηλευτικού μισθολογίου και, ενδεχομένως, της αμειβόμενης Εφημερίας των νοσηλευτών είναι μέτρα άμεσης προτεραιότητας.

Για τις υπόλοιπες επιστημονικές ειδικότητες των Διοικητικών, Οικονονομολόγων, Μηχανικών, Πληροφορικών κ.λπ. ο υγειονομικός τομέας δεν είναι προτιμητέος, με τις σημερινές απολαβές, τουλάχιστον για όσους έχουν ικανότητες και προσόντα, ανταποκρινόμενα στις ανάγκες του υγειονομικού συστήματος. Η διαφοροποίησή τους από το δημοσιοϋπαλληλικό μισθολόγιο είναι εμφανώς επιβεβλημένη.

Ενδεχόμενη αύξηση της δημόσιας δαπάνης πρέπει ν’ αντιμετωπίσει πρωτίστως την απόδοση «δίκαιης αμοιβής» στους λειτουργούς της υγείας.

  1. Το εθνικό σύστημα υγείας -τόσο στον κρατικό, όσο και στον ιδιωτικό τομέα- πρέπει να υπαχθεί σε κοινό και αυστηρό σύστημα μέτρησης και αξιολόγησης του προσωπικού, των δομών και της ποιότητας των εκροών προς το πληθυσμό. Άξιες προσοχής είναι οι συναφείς απόψεις τόσο των ληπτών υπηρεσιών υγείας, όσο και των ίδιων των επαγγελματιών. Γενικότερα, το ενιαίο σύστημα υγείας πρέπει ν’ αποκτήσει, κατά το δυνατό, χαρακτηριστικά αριστείας, αλλά και ετοιμότητας για την επιτυχή αντιμετώπιση κάθε μελλοντικής απειλής κατά της Δημόσιας Υγείας.

Με την εύλογη προσδοκία ότι τα συμπεράσματα του 25ου συνεδρίου της θα ληφθούν σοβαρά υπόψη από την πολιτική ηγεσία, η ΕΕΜΥΥ δεσμεύεται ότι και στο επόμενο συνέδριο θα διερευνηθεί με την ίδια υπευθυνότητα και επιστημονική αντικειμενικότητα ένα άλλο κυρίαρχο πρόβλημα του συστήματος υγείας, που απαιτεί ορθολογική αντιμετώπιση και λύση.

 

 

Πηγη: https://virus.com.gr/

Προσεγγίσεις στη διάγνωση και τη θεραπεία σπάνιων αιματολογικών νοσημάτων

2ο Πανελλήνιο Συνέδριο Ι.Ε.Μ.ΒΙ.ΘΕ.Κ
Η Ιατρική Εταιρεία Μελέτης της
Βιολογίας και Θεραπείας του Καρκίνου (Ι.Ε.Μ.ΒΙ.ΘΕ.Κ) σε συνεργασία με τη Μονάδα Πλασματοκυτταρικών Δυσκρασιών και το Κέντρο Εμπειρογνωμοσύνης στην Αμυλοείδωση της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ, διοργανώνει στις 9, 10 και 11 Φεβρουαρίου 2024 στο ξενοδοχείο Divani Caravel, συνέδριο με θέμα: «Αμυλοείδωση και άλλα Σπάνια Αιματολογικά Νεοπλάσματα: Προσεγγίσεις στη Διάγνωση και τη Θεραπεία».Τα τελευταία χρόνια έχει γίνει σημαντική πρόοδος στην κατανόηση της παθοφυσιολογίας και των γενετικών μηχανισμών πρόκλησης των σπανιότερων πλασματοκυτταρικών δυσκρασιών, όπως η μακροσφαιριναιμία του Waldenström, η συστηματική AL αμυλοείδωση, η πρωτοπαθής πλασματοκυτταρική λευχαιμία, το σύνδρομο POEMS, αλλά και άλλων σπάνιων αιματολογικών νεοπλασιών, όπως το υπερηωσινοφιλικό σύνδρομο, οι ιστιοκυτταρώσεις, η συστηματική μαστοκυττάρωση κ.α. Αυτό οδήγησε σε νεότερες θεραπευτικές προσεγγίσεις με σημαντικό όφελος επιβίωσης για τους αρρώστους με τα νοσήματα αυτά. Η ανάπτυξη νέων βιολογικών θεραπευτικών επιλογών δημιούργησε ταυτόχρονα καινούργια ερωτήματα, που μερικές φορές έχουν διλημματικό χαρακτήρα και αφορούν τη θέση των φαρμάκων αυτών σε σχέση με τη μέχρι σήμερα φαρμακευτική αγωγή ή τους συνδυασμούς τους με τα παλαιότερα φάρμακα. Κατά τη διάρκεια του συνεδρίου, έμπειροι και καταξιωμένοι επιστήμονες από την Ελλάδα, θα αναπτύξουν τα θέματα και θα θέσουν τα ζητήματα που χρήζουν απαντήσεων και αφορούν τα σπάνια αιματολογικά νεοπλάσματα και την αμυλοείδωση.

 

 

Πηγη: HealthDaily