Κατηγορία: Ενημέρωση

Σε μια εποχή αξιοσημείωτων επιστημονικών ανακαλύψεων, τα μυστήρια της νόσου Πάρκινσον έχουν παραμείνει στο σκοτάδι.

Η χρόνια πάθηση που διαταράσσει το κεντρικό νευρικό σύστημα, επηρεάζει πάνω από 10 εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως, καθιστώντας δύσκολο το περπάτημα, και προκαλώντας τρόμο, γνωστικά προβλήματα και, σε προχωρημένα στάδια, άνοια.

Παρά τη γνώση για τα συμπτώματα και τις συνέπειες της νόσου Πάρκινσον, λείπει μια ολοκληρωμένη κατανόηση της γένεσής της. Ωστόσο, μια πρόσφατη αποκάλυψη από ερευνητές του Πανεπιστημίου της Κοπεγχάγης, με επικεφαλής την καθηγήτρια Shohreh Issazadeh-Navikas, μπορεί να είναι το κλειδί για τα μυστικά της ασθένειας. Τα ευρήματα δημοσιεύθηκαν στο Molecular Psychiatry.

Οι γνώσεις μας για τη νόσο, μέχρι τώρα, είχαν επικεντρωθεί κυρίως στους γενετικούς παράγοντες που σχετίζονται με κληρονομικές περιπτώσεις. Ωστόσο, οι αιτιολογικοί παράγοντες για την πλειοψηφία των ασθενών παρέμειναν στο σκοτάδι.

Γιατί λοιπόν οι ρίζες μιας τόσο διαδεδομένης ασθένειας παρέμειναν κρυφές για τόσο καιρό; Είναι ένας συνδυασμός της πολυπλοκότητας του εγκεφάλου, της πολύπλευρης φύσης της νόσου και των περιορισμένων θεραπευτικών επιλογών που έπαιξαν ρόλο.

Η ανακάλυψη: Μιτοχόνδρια και νόσος Πάρκινσον

Η καθηγήτρια Issazadeh-Navikas και η ομάδα της ξεκίνησαν μια φιλόδοξη αναζήτηση για να εμβαθύνουν στους μηχανισμούς του εγκεφάλου, ειδικά σε άτομα που πάσχουν από Πάρκινσον. Τα αποτελέσματα ήταν πρωτοποριακά.

«Για πρώτη φορά, μπορούμε να δείξουμε ότι τα μιτοχόνδρια -οι παραγωγοί ζωτικής ενέργειας στα εγκεφαλικά κύτταρα- και ιδιαίτερα οι νευρώνες, υφίστανται βλάβη οδηγώντας σε διαταραχές στο μιτοχονδριακό DNA. Αυτό προκαλεί και εξαπλώνει την ασθένεια σαν μια πυρκαγιά στον εγκέφαλο», εξηγεί η Δρ. Issazadeh-Navikas.

Με πιο απλά λόγια, η βλάβη στα μιτοχόνδρια, τα οποία είναι απαραίτητα συστατικά των εγκεφαλικών κυττάρων, οδηγεί στην απελευθέρωση του γενετικού υλικού. Όταν αυτό το κατεστραμμένο γενετικό υλικό, το μιτοχονδριακό DNA, τοποθετηθεί λάθος μέσα στο κύτταρο, μετατρέπεται σε τοξίνη. Το κύτταρο, στην προσπάθειά του να επιβιώσει, διώχνει αυτό το τοξικό DNA.

Αλλά εδώ ακριβώς είναι το πρόβλημα: τα εγκεφαλικά κύτταρα είναι αλληλένδετα, σαν ένα πυκνό δάσος. «Δεδομένης της διασυνδεδεμένης φύσης των εγκεφαλικών κυττάρων, αυτά τα τοξικά θραύσματα DNA εξαπλώνονται σε γειτονικά και μακρινά κύτταρα, παρόμοια με μια ανεξέλεγκτη δασική πυρκαγιά που πυροδοτήθηκε από μια μικρή φωτιά», προσθέτει η Δρ. Issazadeh-Navikas.

Από την κατανόηση στην έγκαιρη ανίχνευση: Το δυναμικό των βιοδεικτών

Ένα σημαντικό άλμα στην ιατρική επιστήμη δεν αφορά μόνο την κατανόηση της νόσου αλλά και την ανάπτυξη μεθοδολογιών για έγκαιρη ανίχνευση, θεραπεία και διαχείριση. Η καθηγήτρια Issazadeh-Navikas πιστεύει ότι η μελέτη της έσπειρε τους σπόρους για τέτοιες εξελίξεις.

Με μεγάλο ενθουσιασμό, μοιράστηκε το όραμά της: «Η ανίχνευση του κατεστραμμένου μιτοχονδριακού DNA θα μπορούσε να χρησιμεύσει ως πρώιμος βιοδείκτης για την ανάπτυξη της νόσου».

Οι βιοδείκτες αποτελούν ακρογωνιαίο λίθο της σύγχρονης ιατρικής διάγνωσης. Από δείκτες όπως η αρτηριακή πίεση και ο δείκτης μάζας σώματος μέχρι πιο εξειδικευμένους όπως συγκεκριμένες γονιδιακές μεταλλάξεις στον καρκίνο ή τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα για διαβήτη, προσφέρουν ένα παράθυρο στην κατάσταση της υγείας μας.

Ένας αξιόπιστος βιοδείκτης για τη νόσο Πάρκινσον μπορεί να φέρει επανάσταση στις στρατηγικές θεραπείας. Και το όνειρο δεν σταματά εδώ.

«Θα μπορούσε να είναι πιθανό η βλάβη του μιτοχονδριακού DNA στα εγκεφαλικά κύτταρα να διαρρεύσει από τον εγκέφαλο στο αίμα. Αυτό θα καθιστούσε δυνατή τη λήψη ενός μικρού δείγματος αίματος ως τρόπο έγκαιρης διάγνωσης ή για να καθοριστεί η ευνοϊκή ανταπόκριση σε μελλοντικές θεραπείες», προσθέτει η ειδικός.

Φανταστείτε έναν κόσμο όπου μια απλή εξέταση αίματος θα μπορούσε να προβλέψει ή να διαγνώσει τη νόσο Πάρκινσον. Οι επιπτώσεις είναι συγκλονιστικές. Όχι μόνο θα μπορούσε να οδηγήσει σε πρώιμες παρεμβάσεις και καλύτερη διαχείριση, αλλά ανοίγει και τις πόρτες σε πιθανές θεραπείες που στοχεύουν ειδικά αυτή τη μιτοχονδριακή δυσλειτουργία.

Τα μιτοχόνδρια, ως προγνωστικός δείκτης για το Πάρκινσον

Η ομάδα από το Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης απέχει πολύ από το να ολοκληρώσει την έρευνά της. Τα επερχόμενα εγχειρήματά τους περιλαμβάνουν μια λεπτομερή ανάλυση του πώς αυτή η βλάβη στο μιτοχονδριακό DNA μπορεί να λειτουργήσει ως προγνωστικός δείκτης για τα διάφορα στάδια της νόσου Πάρκινσον και της εξέλιξής της.

«Είμαστε αφοσιωμένοι στη διερεύνηση πιθανών θεραπευτικών στρατηγικών που στοχεύουν στην αποκατάσταση της φυσιολογικής μιτοχονδριακής λειτουργίας για την αποκατάσταση των μιτοχονδριακών δυσλειτουργιών που εμπλέκονται στη νόσο», κατέληξε η Δρ. Issazadeh-Navikas.

Πηγη: https://www.oloygeia.gr/

Λοιμώξεις από μυκόπλασμα που προκαλεί πνευμονία θα έχουμε και στην Ελλάδα. Οι περιορισμοί λόγω covid δημιούργησαν ένα είδος «κενού ανοσίας» που έκανε τους ανθρώπους πιο ευάλωτους στη μόλυνση.

Αυξημένα κρούσματα πνευμονίας σε παιδιά που συνδέονται με το βακτήριο που ονομάζεται μυκόπλασμα πνευμονίας (Mycoplasma pneumoniae), εκτός από την Κίνα έχουν καταγραφεί και σε χώρες της Ευρώπης και στις ΗΠΑ, σημαίνοντας συναγερμό στα υγειονομικά συστήματα και προκαλώντας προβληματισμό στην επιστημονική κοινότητα. Η εξήγηση που έδωσε η Κίνα στον ΠΟΥ για την έξαρση πνευμονίας στα παιδιά σχετίζεται με την καθυστερημένη άρση των περιοριστικών μέτρων της πανδημίας covid-19. Προς το παρόν, δεν υπάρχουν αναφορές για άτυπα στελέχη και νέο παθογόνο.

Λοιμώξεις από μυκόπλασμα και στην Ελλάδα

Θα έχουμε σίγουρα και στην Ελλάδα λοιμώξεις από μυκόπλασμα πνευμονίας, κάθε χρόνο έχουμε, και μάλιστα υπάρχει περίπτωση τα κρούσματα να είναι αυξημένα, δήλωσε ο Καθηγητής Πνευμονολογίας  του Πανεπιστημίου Κρήτης, Νίκος Τζανάκης, κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου της Ελληνικής Πνευμονολογικής Εταιρείας. Την ίδια άποψη εξέφρασε και ο επίκουρος Καθηγητής Υγιεινής και Επιδημιολογίας του ΕΚΠΑ, Γκίκας Μαγιορκίνης, μιλώντας στη τηλεόραση του ΑΝΤ1. «Σίγουρα θα υπάρχουν περιστατικά στην Ελλάδα, αυτό που σίγουρα δεν έχουμε είναι μια αύξηση στα κρούσματα, όπως καταγράφουν πολλές χώρες στην Ευρώπη», είπε.

Αιτία το τεμπέλικο ανοσοποιητικό σύστημα

Οι δύο επιστήμονες εμφανίζονται καθησυχαστικοί, τονίζοντας ότι προς το παρόν δεν υπάρχει κανένα σημάδι εκτεταμένης ή έντονης αύξησης των λοιμώξεων από μυκόπλασμα. Ο κ. Μαγιορκίνης, αναφέρει ότι «όλοι έχουμε έρθει σε επαφή με το μικρόβιο, αλλά κολλάνε όσοι δεν έχουν ισχυρή ανοσία, λόγω των μέτρων προστασίας από τον κορονοϊό».
Αυτό το βακτήριο εξηγεί ο κ. Τζανάκης, κάνει μια δυναμική εμφάνιση προκαλώντας εστίες πνευμονίας περιοδικά. Σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση του Ευρωπαϊκού Κέντρου Ελέγχου Νοσημάτων (ECDC), επιδημίες από μυκόπλασμα πνευμονίας εμφανίζονται κάθε ένα έως τρία χρόνια. Οι επιστήμονες αναμένουν ότι θα υπάρξουν κάποιες εποχές που θα είναι χειρότερες από άλλες για τις λοιμώξεις από το μυκόπλασμα και ίσως αυτή η χρονιά μπορεί να είναι χειρότερη από άλλες.
«Με δεδομένο ότι έχουμε και εμείς παράξει μια γενιά ατόμων και παιδιών με τεμπέλικο ανοσοποιητικό σύστημα, λόγω των περιοριστικών μέτρων και των καραντινών, πιθανότατα θα έχουμε και αυξημένα κρούσματα», σε παιδιά τόνισε ο κ. Τζανάκης.

Τι προβληματίζει στους επιστήμονες

Δύο πράγματα ανησυχούν τους επιστήμονες.  Το πρώτο είναι  η ταυτόχρονη κυκλοφορία Covid-19, γρίπης, αναπνευστικού συγκυτιακού ιού ή RSV και μυκόπλασμα πνευμονίας. Το δεύτερο έχει να κάνει με την αντοχή του μυκοπλάσματος στα αντιβιοτικά.
Σύμφωνα με τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων των ΗΠΑ, η αντίσταση στον τύπο των αντιβιοτικών που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία αυτής της λοίμωξης μπορεί να παίζει ρόλο στην αύξηση των κρουσμάτων στην Κίνα.

Το μυκόπλασμα προκαλεί πνευμονία ιδιαίτερα σε εφήβους, νεαρούς ενήλικες και σε παιδιά ηλικίας από 3 έως 10 ετών. Είναι μια κοινή πνευμονία, σχετικά καλοήθης που αντιμετωπίζεται εύκολα με κοινά  αντιβιοτικά, αναφέρει ο κ. Τζανάκης. Ωστόσο υπάρχει μια μικρή ανησυχία, πρόσθεσε, διότι από το 2019 υπάρχουν μελέτες στην Κίνα και στην Άπω Ανατολή για ανθεκτικότητα σε αυτές τις χώρες του μυκοπλάσματος σε πρώτης γραμμής αντιβίωση. Αυτό δεν παρατηρείται στην Ευρώπη και παράλληλα υπάρχουν άλλες δύο σειρές αντιβιοτικών που είναι αποτελεσματικές.
Η αντοχή στα αντιβιοτικά δεν είναι σημερινό αποτέλεσμα, αλλά αποτέλεσμα σωρευτικό τα τελευταία χρόνια εξαιτίας της υπερκατανάλωσης, δήλωσε ο κ. Μαγιορκίνης.

Μια κοινή μόλυνση επιστρέφει- Τι πρέπει να γνωρίζουν οι γονείς

Το μυκόπλασμα μπορεί να είναι άγνωστο για τους γονείς, αλλά δεν είναι μυστήριο για τους γιατρούς, οι οποίοι γνωρίζουν ότι είναι μια κοινή αιτία ήπιας ή «περιπατητικής» πνευμονίας.
Οι λοιμώξεις εκδηλώνονται με ήπια συμπτώματα του ανώτερου αναπνευστικού που μοιάζουν με κρυολόγημα (πυρετός, βήχας, πονόλαιμος, πονοκέφαλος, κόπωση) που υποχωρούν. Σε σοβαρότερες περιπτώσεις μπορεί να εκδηλωθεί πνευμονία (βήχας, πυρετός και ρίγη, δύσπνοια, πόνος στο στήθος, αίσθημα κόπωσης) η οποία αντιμετωπίζεται με αντιβιοτική θεραπεία. Η μετάδοση της νόσου μπορεί να γίνει με μικρά αναπνευστικά σταγονίδια που παράγονται κατά το φτέρνισμα ή τον βήχα ενός μολυσμένου ατόμου.
Οι γονείς δεν πρέπει να ανησυχούν, αλλά να βρίσκονται σε εγρήγορση και σε επαφή με τον παιδίατρο.

Πηγη: https://www.oloygeia.gr/

Ανεξέλεγκτη είναι η χρήση καπνικών προϊόντων μεταξύ των εφήβων στη χώρα μας. Αυτό επισημαίνει ο καθηγητής Πνευμονολογίας στο Πανεπιστήμιο Κρήτης Νικόλαος Τζανάκης.

Με αφορμή τους μαθητές στην Κρήτη, που κατέληξαν στο νοσοκομείο, αφότου χρησιμοποίησαν στικάκια νικοτίνης, και ενόψει του 32ου Πανελλήνιου Συνεδρίου Πνευμονολογίας, που ξεκινά τις εργασίες του αύριο στην Αθήνα (7-10/12), ο καθηγητής αναδεικνύει το ζήτημα της εμπορικής άδειας αυτών των προϊόντων, εξηγώντας τι πρέπει να κάνουν οι γονείς.

Όπως μας λέει, η τοξίκωση των τριών μαθητών από νικοτίνη, από τα στικάκια που χρησιμοποίησαν (Snus), κατέδειξε μια ζοφερή πραγματικότητα, την ύπαρξη και την έκταση της οποίας φαίνεται ότι αγνοούσαμε παντελώς.

Καμπανάκι κινδύνου για τη χρήση καπνικών προϊόντων

“Οι έρευνες έδειξαν ότι νεαροί έφηβοι χρησιμοποιούν ανεξέλεγκτα αυτά τα προϊόντα σε όλη τη χώρα εν αγγνοία των γονιών τους και, φυσικά, χωρίς καμιά ιατρική ειδική επίβλεψη. Θέτουν έτσι, όχι μόνο την υγεία τους, αλλά και τη ζωή τους σε κίνδυνο. Τα προϊόντα αυτά στο σύνολό τους ταξινομούνται στα καπνικά προϊόντα, των οποίων η χρήση οδηγεί εκ του ασφαλούς σε χρονία εξάρτηση από τη νικοτίνη και με μαθηματική ακρίβεια μετατρέπει τους έφηβους σε εξαρτημένους χρήστες προϊόντων νικοτίνης.

Η πώληση όχι μόνο των τσιγάρων, αλλά και της σύγχρονης μάστιγας των υπόλοιπων καπνικών προϊόντων, είναι η μοναδική στην ανθρώπινη ιστορία νομικώς κατοχυρωμένη πώληση προϊόντων, σχεδιασμένων να σκοτώνουν και να αρρωσταίνουν.

Ο τρόπος χρήσης και φαρμακευτικής δράσης τόσο των τσιγάρων, όσων και των καπνικών προϊόντων, είναι σχεδιασμένος έτσι, ώστε να προκαλεί χρόνιο βαρύ εθισμό στη νικοτίνη. Δεν είναι τυχαία η στόχευση των καπνοβιομηχανιών στους εφήβους. Η χρονία εξάρτηση ενός εφήβου μέσω των καπνικών ατμιζόμενων ή μασώμενων καπνικών προϊόντων δημιουργεί έναν αυριανό μακροχρόνιο πελάτη τους. Η προπαγάνδα, που προωθεί η ιδέα, ότι τα καπνικά προϊόντα μπορεί να συμβάλουν στην μείωση του παραδοσιακού καπνίσματος, είναι όχι μόνο ιατρικώς αβάσιμη, αλλά και παντελώς αναπόδεικτη”, αναφέρει ο κ. Τζανάκης.

Τι πρέπει να κάνουν η Πολιτεία και οι γονείς

Ο καθηγητής Πνευμονολογίας επισημαίνει ότι στην κοινωνία και σε όλους μας απομένει μία και μόνη δράση. Η προστασία των παιδιών μας από τον εφιάλτη του εθισμού στη νικοτίνη.

“Θα πρέπει οι υπηρεσίες του κράτους και οι αρμόδιοι εισαγγελείς, που ανέλαβαν την υπόθεση της Κρήτης, να ελέγξουν αν τα συγκεκριμένα snus κυκλοφορούν με νόμιμη εμπορική άδεια, καθώς και αν τα εκατοντάδες καπνικά προϊόντα, που κυκλοφορούν ανεξέλεκτα, τηρούν τις εμπορικές νομικές διατάξεις, που διέπουν την κυκλοφορία τους.

Οι γονείς θα πρέπει με ψυχραιμία να συζητήσουν με τα παιδιά τους και, εάν αυτά καπνίζουν, με ψυχραιμία να τα καθοδηγήσουν, να κάνουν προσπάθεια απεξάρτησης στα ειδικά ιατρεία διακοπής καπνίσματος/καπνικών προϊόντων. Στα ειδικά αυτά ιατρεία μπορεί, αν είναι απαραίτητο, να χορηγηθούν τα μόνα ασφαλή υποκατάστατα νικοτίνης, σχεδιασμένα να συμβάλουν στην απεξάρτηση και είναι αυτά, που έχουν εγκριθεί από τον ΕΟΦ, ως φάρμακα χορηγούμενα με ιατρική συνταγή και επίβλεψη. Όλα τα υπόλοιπα προϊόντα νικοτίνης είναι επικίνδυνα καπνικά προϊόντα και έτσι πρέπει να τα θεωρούμε”, καταλήγει ο κ. Νικόλαος Τζανάκης.

Πηγη: https://healthstories.gr/

Η ευρωπαϊκή μελέτη με τη συμμετοχή δύο Ελλήνων επιστημόνων για το αποτύπωμα της παχυσαρκίας στη δημόσια υγεία παρουσιάστηκε χθες, στο πλαίσιο του ετήσιου Πανελληνίου Συνεδρίου για τα Οικονομικά και τις Πολιτικές της Υγείας

Το… ασήκωτο βάρος της δαπάνης που προκαλεί η παχυσαρκία στη δημόσια υγεία, το σύστημα υγείας αλλά και τους ασφαλιστικούς φορείς αποκαλύπτει μελέτη, η οποία παρουσιάστηκε χθες, στο πλαίσιο του ετήσιου Πανελληνίου Συνεδρίου για τα Οικονομικά και τις Πολιτικές της Υγείας.

«Η Οικονομική Επιβάρυνση της Παχυσαρκίας σε 4 Χώρες της Νότιο-Ανατολικής Ευρώπης: Μελέτη μικροκοστολόγησης» όπως ήταν το θέμα της, παρουσιάστηκε από τον καθηγητή Οικονομικών της Υγείας και Οικονομικής Αξιολόγησης των Τεχνολογιών Υγείας, στο Τμήμα Πολιτικών Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής, κ. Κώστα Αθανασάκη, ο οποίος ήταν και ο πρώτος υπογράφων τη μελέτη. Από την Ελλάδα συμμετείχε επίσης ο αναπληρωτής καθηγητής Παθολογίας – Μεταβολικών Νοσημάτων της Ιατρικής Σχολής Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, στην Α’ Προπαιδευτική Παθολογική Κλινική του νοσοκομείου «Λαϊκό», κ. Αλέξανδρος Κόκκινος. Η μελέτη εκπονήθηκε από συνολικά 10 ειδικούς, με τους άλλους οκτώ να προέρχονται από την Τσεχία, την Ουγγαρία και τη Ρουμανία. 

Η Χρόνια Νεφρική Νόσος (ΧΝΝ) και οι καρδιαγγειακές νόσοι αποδείχθηκαν οι πιο δαπανηρές σχετιζόμενες με την παχυσαρκία συννοσηρότητες (Obesity-related complications, ORC) στις τέσσερις προαναφερθείσες ευρωπαϊκές χώρες που βρέθηκαν στο μικροσκόπιο των ειδικών καθώς τα ποσοστά παχυσαρκίας στον πληθυσμό τους έχουν εκτοξευθεί πάνω από 20%. Η υπέρταση, το άσθμα και η υπερλιπιδαιμία ήταν οι λιγότερο κοστοβόρες ασθένειες, στη βάση πάντα της παχυσαρκίας, καταλαμβάνοντας το 1/10 έως 1/5 του συνολικού κόστους των πιο δαπανηρών επιπλοκών της.

«Η δημογραφική μεταβολή, με τον ρυθμό γήρανσης του πληθυσμού, σε συνδυασμό με τα χρόνια νοσήματα, αποτελούν μείζονες παράγοντες επιβάρυνσης του συστήματος υγείας στη χώρα μας. Η πολυνοσηρότητα, δε, αφορά όλες τις ηλικίες και όχι μόνο τους ηλικιωμένους, όπως λανθασμένα πιστεύεται. Ένας στους 3 ηλικίας άνω των 50 χρόνων στην Ελλάδα έχει διαγνωσμένο χρόνιο νόσημα, με την κατανομή να έχει ως εξής: 30% καρδιαγγειακό, 30% μεταβολικό, 17% ορθοπεδικό νόσημα. Η παχυσαρκία αποτελεί μια νόσο που συνδέεται αιτιωδώς με άλλες ασθένειες, κυρίως καρδιαγγειακές. Κάθε νόσος που προλαμβάνεται και ελέγχεται είναι κέρδος για όλους, για τα άτομα και το σύστημα. Εξοικονομούμε πόρους πολύτιμους για το σύστημα υγείας» ανέφερε χαρακτηριστικά κατά την εισαγωγική του τοποθέτηση ο κ. Αθανασάκης. Σημείωσε δε ότι η Ελλάδα ουσιαστικά διαθέτει 2,5% του ΑΕΠ κάθε χρόνο για τη διαχείριση της παχυσαρκίας και των συννοσηροτήτων, ποσό ύψους 5δις ευρώ που θα μπορούσαμε να κερδίσουμε και να δώσουμε σε άλλα πεδία του συστήματος υγείας.

Το κόστος της παχυσαρκίας

Σύμφωνα με τη μελέτη για την οικονομική επιβάρυνση της παχυσαρκίας, η ετήσια δαπάνη για τη διαχείριση κάθε μιας συννοσηρότητας σχετιζόμενης με την παχυσαρκία υπερβαίνει κατ΄ άτομο τα 1.500 δολάρια, άλλως τα 1.377, 40 ευρώ. (Οι υπολογισμοί έγιναν σε δολάρια επειδή οι τέσσερις υπό μελέτη χώρες έχουν διαφορετικό νόμισμα). Αξίζει να σημειωθεί ότι είναι η πρώτη μελέτη σε παρεμφερείς χώρες που αξιολογεί διεξοδικά το κόστος και την επιβάρυνση που σχετίζεται με τη διαχείριση των ORC σε μέσο επίπεδο μεμονωμένου ασθενή.

Η χρόνια νεφρική νόσος και οι καρδιαγγειακές παθήσεις, δηλαδή καρδιακή ανεπάρκεια, στηθάγχη και κολπική μαρμαρυγή, ήταν γενικά οι πιο δαπανηρές συννοσηρότητες σχετιζόμενες με την παχυσαρκία και στις τέσσερις χώρες. Οι δαπάνες υπαγορεύονται κυρίως από τη βαρύτητα της κάθε νόσου και την επακόλουθη αυξημένη χρήση πόρων, κυρίως για ενδονοσοκομειακή περίθαλψη.

Οι επιστήμονες σημειώνουν στη μελέτη πως τα ευρήματα επιβεβαιώνουν ότι ο υψηλός επιπολασμός της παχυσαρκίας και οι επιπλοκές της έχουν ως αποτέλεσμα σημαντική οικονομική επιβάρυνση, ενώ μπορεί να επιτευχθεί τεράστια εξοικονόμηση κόστους με την πρόληψη ή την καθυστέρηση της εμφάνισης της παχυσαρκίας. Υπογραμμίζουν ακόμη πως ένας ασθενής με παχυσαρκία είναι πολύ πιθανό να εμφανίσει περισσότερες από μία συννοσηρότητες κατά μέσο όρο στη ζωή του καθώς και ότι ενδέχεται να προκύψουν επιπλέον δαπάνες ή συνέργειες φροντίδας στην τελική επιβάρυνση.

Οι πιο «ακριβές» ασθένειες 

Ωστόσο, οι διακυμάνσεις της οικονομικής επίπτωσης της παχυσαρκίας είναι μεγάλες από χώρα σε χώρα. Για παράδειγμα, τα παχύσαρκα άτομα με οποιοδήποτε συννοσηρότητα επιβαρύνθηκαν με άμεσο κόστος υγειονομικής περίθαλψης που κυμαίνεται από 979 έως 3.684 δολάρια, ή 899 έως 3.383 ευρώ στην Ουγγαρία, την ώρα που στην Ελλάδα το βαρύ οικονομικό αποτύπωμα της παχυσαρκίας και των συνοδών νοσημάτων υπολογίζεται από έως 1.540 έως 16.258 δολάρια, άλλως από 1.414 έως 14.929 ευρώ ετησίως.

Όπως είναι προφανές, η δαπάνη στην Ελλάδα είναι έως και τέσσερις φορές υψηλότερη σε σχέση με την αντίστοιχη στην Ουγγαρία. Μάλιστα, τόσο σε κάθε συννοσηρότητα όσο και γενικά στην αποτίμηση της παχυσαρκίας, δεν έχουν περιληφθεί προσωπικές πληρωμές και έμμεσες δαπάνες που σχετίζονται με απώλεια της παραγωγικότητας λόγω των συνοδών νοσημάτων της παχυσαρκίας.

Η υπέρταση, το άσθμα, και η υπερλιπιδαιμία ήταν οι λιγότερο δαπανηρές συννοσηρότητες, λόγω των απλούστερων αλγορίθμων θεραπείας αλλά και των λιγότερων απαιτήσεων για δαπανηρές υπηρεσίες ενδονοσοκομειακής και εξειδικευμένης φροντίδας.

Σε ό,τι αφορά τη Χρόνια Νεφρική Νόσο, η ετήσια δαπάνη που προκύπτει στην Ελλάδα είναι τουλάχιστον 3 φορές μεγαλύτερη από την αντίστοιχη δαπάνη στην Ουγγαρία, στη Ρουμανία και στην Τσεχία, γεγονός που κατά τους συντάκτες της μελέτης αποδίδεται στο υψηλότερο κόστος των θεραπειών, των ανεπιθύμητων συμβάντων, και των επιπλοκών – και σχετίζεται με υψηλότερα ποσοστά χρήσης και δαπανών της ΜΕΘ.

Μεγάλη είναι η επιβάρυνση για το σύστημα υγείας για την καρδιακή ανεπάρκεια ως συνοδού νόσου της παχυσαρκίας: η ετήσια δαπάνη στην Ελλάδα είναι τουλάχιστον 2,5 φορές μεγαλύτερη από τη δαπάνη συγκριτικά με εκείνη στις άλλες 3 χώρες. Οι ειδικοί εξηγούν ότι οφείλεται στο υψηλότερο κόστος θεραπειών, επιπλοκών και ενδονοσοκομειακών διαδικασιών. Σχετίζεται επίσης με υψηλότερα ποσοστά συνταγογράφησης σύμφωνα με τις επιστημονικές κατευθυντήριες οδηγίες, με μεγαλύτερες δαπάνες ΜΕΘ και μεγαλύτερη χρήση πόρων.

Ο στόχος της μελέτης 

Για να πραγματοποιήσουν την έρευνα, η οποία χρηματοδοτήθηκε από την εταιρία Novo Nordisk, οι δέκα επιστήμονες στις τέσσερις χώρες διενήργησαν όπως εξηγούν στη μελέτη «αναδρομική ανάλυση μικροκοστολόγησης από την οπτική του δημόσιου πληρωτή για να εκτιμηθούν όλες οι σταθερές και μεταβλητές δαπάνες περίθαλψης που προκύπτουν από τον μέσο ασθενή με νοσηρότητες σε κάθε χώρα. Η λεπτομερής χρήση πόρων υγειονομικής περίθαλψης και οι δαπάνες της μονάδας προέκυψαν από ειδικούς ιατρούς του τοπικού δημόσιου τομέα και έρευνες σε διοικητές νοσοκομείων, αντίστοιχα. Τα δεδομένα της έρευνας και τα αποτελέσματα της εκτίμησης δαπάνης επικυρώθηκαν από μία επιτροπή παρακολούθησης ειδικών, η οποία αποτελείται από τοπικούς ειδικούς ιατρούς από κάθε χώρα και έναν οικονομολόγο υγείας».

»Ποσοτικοποιώντας την επιβάρυνση της παχυσαρκίας στην υγεία από την οπτική της δημόσιας υγειονομικής περίθαλψης, η μελέτη μας έχει στόχο να υποστηρίξει τις προσπάθειες πολιτικών για εκπαίδευση και προαγωγή της υγείας στην καταπολέμηση της παχυσαρκίας στην περιοχή» καταλήγουν οι συντάκτες της έρευνας.

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Δύο χρόνια από τη διαθεσιμότητά των αντιικών για τη διαχείριση της νόσου Covid-19 έχουν πραγματοποιηθεί 172.000 αιτήσεις

Σημαντικό «όπλο» στη θεραπευτική «φαρέτρα» έναντι του κορωνοϊού είναι τα αντιικά φάρμακα, που εξακολουθούν να αποδεικνύονται αποτελεσματικά αποτρέποντας νοσηλείες και θανάτους. Δύο χρόνια από τη διαθεσιμότητά τους για τη διαχείριση της νόσου Covid-19 έχουν πραγματοποιηθεί 172.000 αιτήσεις για χορήγηση αντιικών, με το ποσοστό έγκρισής τους να ξεπερνά το 99%.

Τα στοιχεία αυτά δόθηκαν στη χθεσινή Συνέντευξη Τύπου που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του 32ου Πανελληνίου Πνευμονολογικού Συνεδρίου της Ελληνικής Πνευμονολογικής Εταιρείας (7-10 Δεκεμβρίου, Αθήνα). Σύμφωνα με όσα ανέφερε ο πρόεδρος της ΕΠΕ, κ Στέλιος Λουκίδης, τρεις είναι οι βασικές ιατρικές ειδικότητες που συνταγογραφούν τα αντιικά σκευάσματα. Πρόκειται για παθολόγους, γενικούς γιατρούς και πνευμονολόγους.

Η αποτελεσματικότητά τους ξεπερνά το 70% σε ό,τι αφορά στη μείωση κινδύνου νοσηλείας και θανάτου. Χαρακτηριστικά είναι τα αποτελέσματα ελληνικής μελέτης που δημοσιεύτηκε στο «The Journal of Infectious Diseases», σύμφωνα με την οποία οι ασθενείς με covid-19 που δεν λαμβάνουν αντιικά φάρμακα έχουν τριπλάσιες πιθανότητες να χρειαστούν νοσηλεία αλλά και να καταλήξουν από τη νόσο έναντι όσων λαμβάνουν αντίστοιχη αγωγή.

Επίσης, ο αριθμός εισαγωγών στα νοσοκομεία, βάσει του επιδημιολογικού δελτίου της προηγούμενης εβδομάδας, παρουσίασε αύξηση. Συγκεκριμένα, οι νέες εισαγωγές ήταν αυξημένες κατά 3% σε σχέση με τον μέσο εβδομαδιαίο αριθμό εισαγωγών των τεσσάρων προηγούμενων εβδομάδων. Την εβδομάδα 20-26 Νοεμβρίου συνολικά στα νοσοκομεία εισήχθησαν 838 ασθενείς.

Όπως προκύπτει από πληροφορίες, στα δημόσια νοσοκομεία νοσηλεύονται περισσότεροι από 900 ασθενείς με κορωνοϊό, ενώ πραγματοποιούνται περισσότερες από 100 νέες εισαγωγές κάθε ημέρα. Γίνεται εύκολα αντιληπτό ότι το φορτίο του πανδημικού ιού δεν είναι αμελητέο στα νοσοκομεία, ενώ εξακολουθούν να χάνουν άνθρωποι τη ζωή τους αφού νοσήσουν με κορωνοϊό. Αύξηση τις τελευταίες ημέρες παρουσιάζει και ο αριθμός των διασωληνωμένων ασθενών που ξεπερνά τους 50 ασθενείς.

Μια μεγάλη πρόκληση, όπως την παρουσίασαν οι πνευμονολόγοι μέλη της Ελληνικής Πνευμονολογικής Εταιρείας, είναι το σύνδρομο long covid σε ανοσοκατεσταλμένους ασθενείς, κυρίως άτομα με αιματολογικές κακοήθειες. Είναι άτομα που ταλαιπωρούνται και που πρέπει οι ειδικοί να μελετήσουν τι μπορεί να γίνει για αυτούς συνολικά, όπως σημείωσε ο κ. Λουκίδης.

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Ακούστε την Αναπληρώτρια Υπουργό Υγείας, Ειρήνη Αγαπηδάκη, να αναπτύσσει τις δράσεις που έρχονται για την καταπολέμηση της παιδικής παχυσαρκίας και τα προγράμματα προληπτικών εξετάσεων που ακολουθούν

Εκτός από τον συγκεκριμένο τύπο διατροφής, καταδεικνύουν ότι η κατανάλωση κόκκινου κρέατος, η αντίσταση στην ινσουλίνη, η παχυσαρκία, οι δραστικές μορφές οξυγόνου, το οξειδωτικό στρες, τα φυτοχημικά και η ομοκυστεΐνη, μεταξύ άλλων παραγόντων, αλληλεπιδρούν με τη νευροφλεγμονή και διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην αιτιολογία της ΝΑ.

Αλτσχάιμερ: Σε μια λεπτομερή μελέτη με τίτλο “Ο ρόλος της διατροφής στην τροποποίηση του κινδύνου της νόσου Αλτσχάιμερ: History and Present Understanding” που δημοσιεύθηκε στο Journal of Alzheimer’s Disease, μπορούμε επιτέλους να δούμε ποιες δίαιτες είναι χρήσιμες στη μείωση του κινδύνου εμφάνισης της νόσου Αλτσχάιμερ. Ο ρόλος της διατροφής στην τροποποίηση του κινδύνου εμφάνισης της νόσου Αλτσχάιμερ αναλύεται λεπτομερώς.

Οι δίαιτες που είναι περισσότερο φυτικές, όπως η μεσογειακή δίαιτα και οι παραδοσιακές δίαιτες στην Κίνα, την Ιαπωνία και την Ινδία, φαίνεται ότι μειώνουν τον κίνδυνο, ιδίως σε σύγκριση με τη δυτική διατροφή. Τα ποσοστά της νόσου Αλτσχάιμερ αυξάνονται σε αυτές τις χώρες καθώς κάνουν τη διατροφική μετάβαση στη δυτική διατροφή. Η μελέτη αυτή εντοπίζει παράγοντες κινδύνου άνοιας, συμπεριλαμβανομένης της υψηλότερης κατανάλωσης κορεσμένων λιπαρών, κρέατος, ιδίως κόκκινου κρέατος, όπως χάμπουργκερ και μπάρμπεκιου, καθώς και επεξεργασμένων κρεάτων, όπως χοτ ντογκ, και εξαιρετικά επεξεργασμένων τροφίμων με υψηλή περιεκτικότητα σε ζάχαρη και εξευγενισμένα δημητριακά. Αυτή η ανασκόπηση μας επιτρέπει, επίσης, να γνωρίζουμε γιατί ορισμένα τρόφιμα αυξάνουν ή μειώνουν τον κίνδυνο εμφάνισης της νόσου Αλτσχάιμερ. Για παράδειγμα, το κρέας αυξάνει περισσότερο τον κίνδυνο άνοιας αυξάνοντας τους παράγοντες κινδύνου, όπως η φλεγμονή, η αντίσταση στην ινσουλίνη, το οξειδωτικό στρες, τα κορεσμένα λιπαρά, τα τελικά προϊόντα προχωρημένης γλυκοποίησης και το οξείδιο της τριμεθυλαμίνης Ν. Η μελέτη αυτή περιγράφει, επίσης, αρκετές τροφές που προστατεύουν από τη νόσο Αλτσχάιμερ, όπως τα πράσινα φυλλώδη λαχανικά, τα πολύχρωμα φρούτα και λαχανικά, τα όσπρια (όπως τα φασόλια), οι ξηροί καρποί, τα ωμέγα-3 λιπαρά οξέα και τα δημητριακά ολικής άλεσης. Οι εξαιρετικά επεξεργασμένες τροφές μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο παχυσαρκίας και διαβήτη, οι ίδιοι παράγοντες κινδύνου για τη νόσο Αλτσχάιμερ. Τα εξαιρετικά επεξεργασμένα τρόφιμα συχνά στερούνται των ίδιων των συστατικών που βρίσκονται στα πλήρη φυτικά τρόφιμα και κρατούν μακριά την άνοια, όπως τα αντιφλεγμονώδη συστατικά και τα αντιοξειδωτικά. Η φτώχεια αποτελεί σημαντικό παράγοντα της νόσου Αλτσχάιμερ στις ΗΠΑ, καθώς τα υπερ-επεξεργασμένα τρόφιμα και το κρέας είναι φθηνότερες πηγές ενέργειας από τα φρούτα, τα λαχανικά, τα δημητριακά ολικής αλέσεως και άλλα πιο θρεπτικά τρόφιμα, προωθώντας έτσι την παχυσαρκία. Το έγγραφο δείχνει επίσης ότι τα ποσοστά της νόσου Αλτσχάιμερ στις ΗΠΑ αναμένεται να αυξηθούν κατά 50% από τα επίπεδα του 2018 έως το 2038. Ο υπολογισμός αυτός βασίζεται στη σύγκριση των τάσεων της παχυσαρκίας στις ΗΠΑ με τις τάσεις της νόσου Αλτσχάιμερ. Η σύγκριση αυτή δείχνει μια υστέρηση 20 ετών μεταξύ των ποσοστών παχυσαρκίας και των ποσοστών της νόσου Αλτσχάιμερ. Η εκτίμηση αυτή είναι πολύ κοντά στην εκτίμηση που δημοσίευσε η Ένωση Alzheimer το 2018, μια εκτίμηση για αύξηση 56%.

Η εκτίμησή μας υποδηλώνει ότι η αυξητική τάση της παχυσαρκίας, λόγω της κατανάλωσης κρέατος και εξαιρετικά επεξεργασμένων τροφίμων, είναι η δύναμη που οδηγεί στην άνοια. Αν και ο προσωπικός μας κίνδυνος για τη νόσο Αλτσχάιμερ μπορεί να μειωθεί με τη διατροφή, αναμένεται ότι όσοι συνεχίζουν να τρώνε τη δυτική διατροφή θα συνεχίσουν να έχουν υψηλότερο κίνδυνο. “Οι Grant και Blake εξετάζουν και συνθέτουν διεξοδικά τον ρόλο των διατροφικών παραγόντων στη νόσο Αλτσχάιμερ. Τα στοιχεία από διαφορετικές οπτικές γωνίες υποστηρίζουν ότι μια διατροφή που δίνει έμφαση στα φρούτα, τα λαχανικά, τα όσπρια, τους ξηρούς καρπούς, τα δημητριακά ολικής αλέσεως και… απενοχοποιεί το κρέας, ιδίως το κόκκινο κρέας, τα κορεσμένα λίπη και τα υπερ-επεξεργασμένα τρόφιμα συνδέεται με χαμηλότερο κίνδυνο εμφάνισης της νόσου Αλτσχάιμερ”, λέει ο Edward Giovannucci, MD, ScD, καθηγητής Διατροφής και Επιδημιολογίας του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ. “Η σωματική αδράνεια και η παχυσαρκία συμβάλλουν επίσης σε υψηλότερο κίνδυνο. Επιπλέον, τα διατροφικά πρότυπα και ο τρόπος ζωής που σχετίζονται με υψηλότερο κίνδυνο για τη νόσο Αλτσχάιμερ είναι γνωστό ότι επηρεάζουν τον αστερισμό των μηχανισμών που πιστεύεται ότι αυξάνουν τον κίνδυνο, συμπεριλαμβανομένης της φλεγμονής, της αντίστασης στην ινσουλίνη και του οξειδωτικού στρες, μεταξύ άλλων. Οι Grant και Blake υποστηρίζουν ότι, αν και απαιτείται περαιτέρω έρευνα για την καλύτερη κατανόηση των μηχανισμών, οι παράγοντες διατροφής και τρόπου ζωής που συνδέονται με τον διαβήτη, τα καρδιαγγειακά νοσήματα και ορισμένους καρκίνους είναι πιθανό να επηρεάζουν τον κίνδυνο της νόσου Αλτσχάιμερ”. “Οι Grant και Blake παρέχουν μια ολοκληρωμένη ανασκόπηση σχετικά με τους διαιτητικούς και άλλους παράγοντες που επηρεάζουν τον κίνδυνο εμφάνισης της νόσου Αλτσχάιμερ (ΝΑ). Εκτός από τον συγκεκριμένο τύπο διατροφής, καταδεικνύουν ότι η κατανάλωση κόκκινου κρέατος, η αντίσταση στην ινσουλίνη, η παχυσαρκία, οι δραστικές μορφές οξυγόνου, το οξειδωτικό στρες, τα φυτοχημικά και η ομοκυστεΐνη, μεταξύ άλλων παραγόντων, αλληλεπιδρούν με τη νευροφλεγμονή και διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην αιτιολογία της ΝΑ. Αυτή η πραγματεία παρέχει μια εξαιρετική επισκόπηση των τροποποιήσιμων παραγόντων κινδύνου για τη ΝΑ”, λέει ο Paul Marik, MD, πρόεδρος και συνιδρυτής της Μπροστινής Γραμμής COVID-19 Σύμπραξης Εντατικής Θεραπείας (Front Line COVID-19 Critical Care Alliance).

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

“Είτε είναι αιτιώδης είτε ως αποτέλεσμα κοινών παραγόντων κινδύνου, υπάρχει σύνδεση. Οι γυναίκες αυτές θα πρέπει να κάνουν έναν καλό καρδιαγγειακό έλεγχο, συμπεριλαμβανομένου του ελέγχου της αρτηριακής πίεσης, της γλυκόζης και των λιπιδίων, μαζί με την τήρηση ενός υγιεινού τρόπου ζωής”, δήλωσε η Mehta.

Ωοθηκική Υστερεκτομή: Η υστερεκτομή, ακόμη και αν οι ωοθήκες διατηρηθούν, μπορεί να θέσει τις γυναίκες σε μεγαλύτερο κίνδυνο για έναν αστερισμό παραγόντων καρδιαγγειακού κινδύνου, γνωστό ως μεταβολικό σύνδρομο, σύμφωνα με νέα έρευνα. Τα ευρήματα, τα οποία παρουσιάστηκαν τον περασμένο μήνα στο συνέδριο Scientific Sessions της Αμερικανικής Καρδιολογικής Εταιρείας στη Φιλαδέλφεια, θέτουν υπό αμφισβήτηση τη μακροχρόνια πεποίθηση ότι οι υστερεκτομές με εξοικονόμηση ωοθηκών θα μπορούσαν να προστατεύσουν μια γυναίκα από τους καρδιακούς κινδύνους που σχετίζονται με την αφαίρεση της μήτρας.

Η έρευνα θεωρείται προκαταρκτική μέχρι να δημοσιευθούν τα πλήρη ευρήματα σε επιστημονικό περιοδικό με κριτές. “Οι γυναίκες που υποβάλλονται σε υστερεκτομή μπορεί να μην συνειδητοποιούν ότι διατρέχουν καρδιαγγειακό κίνδυνο”, δήλωσε η επικεφαλής ερευνήτρια και καρδιολόγος δρ Έριν Μίχος, διευθύντρια της έρευνας για την καρδιαγγειακή υγεία των γυναικών και αναπληρώτρια καθηγήτρια Ιατρικής στην Ιατρική Σχολή Τζονς Χόπκινς στη Βαλτιμόρη. “Μπορεί να χρειάζονται μεγαλύτερη προσοχή για να ελέγξουν την υγεία της καρδιάς τους, ακόμη και αν οι ωοθήκες διατηρούνται”. Υπολογίζεται ότι περίπου 20 εκατομμύρια γυναίκες στις ΗΠΑ έχουν υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση της μήτρας, μια διαδικασία γνωστή ως υστερεκτομή. Πρόκειται για την κορυφαία γυναικολογική επέμβαση στη χώρα και γίνεται για τη θεραπεία διαφόρων παθήσεων, όπως ο καρκίνος των ωοθηκών, της μήτρας ή του τραχήλου της μήτρας, τα ινομυώματα, η ενδομητρίωση ή η έντονη κολπική αιμορραγία. Προηγούμενες έρευνες έχουν συνδέσει την πρόωρη εμμηνόπαυση, που προκαλείται από την υστερεκτομή, με υψηλότερο κίνδυνο για καρδιαγγειακές παθήσεις, ιδίως εγκεφαλικά επεισόδια. Σε μια προσπάθεια να αποφευχθεί αυτός ο πρόσθετος κίνδυνος, μπορεί να αφαιρεθεί η μήτρα αλλά όχι οι ωοθήκες, οι οποίες μπορούν στη συνέχεια να συνεχίσουν να παράγουν οιστρογόνα και άλλες ορμόνες. Η διατήρηση των ωοθηκών εάν η υστερεκτομή γίνεται κατά τη διάρκεια της αναπαραγωγικής ηλικίας είχε θεωρηθεί ότι προσφέρει κάποια προστασία από καρδιαγγειακά νοσήματα, καθυστερώντας την εμμηνόπαυση. Όμως, ένας αυξανόμενος όγκος ερευνών θέτει υπό αμφισβήτηση αυτή την υπόθεση. Για παράδειγμα, μια μελέτη του 2018 στο περιοδικό Menopause διαπίστωσε ότι οι γυναίκες 35 ετών ή νεότερες που έκαναν υστερεκτομή με εξοικονόμηση ωοθηκών αντιμετώπιζαν ωστόσο 4,6 φορές αυξημένο κίνδυνο για καρδιακή ανεπάρκεια και 2,5 φορές αυξημένο κίνδυνο για καρδιακή νόσο. Υπάρχουν, όμως, ελάχιστα δεδομένα σχετικά με τη σχέση μεταξύ των υστερεκτομών με εξοικονόμηση ωοθηκών και του μεταβολικού συνδρόμου, ενός συνόλου παθήσεων που αυξάνει τον κίνδυνο ενός ατόμου για καρδιακές παθήσεις και εγκεφαλικά επεισόδια. Αυτές περιλαμβάνουν μεγάλη περιφέρεια μέσης, υψηλή αρτηριακή πίεση, υψηλή γλυκόζη αίματος, υψηλά τριγλυκερίδια και χαμηλή “καλή” HDL χοληστερόλη. Το μεταβολικό σύνδρομο διαγιγνώσκεται όταν κάποιος έχει τουλάχιστον τρία από αυτά.

Στη νέα μελέτη, οι ερευνητές εξέτασαν μια εθνοτικά διαφορετική ομάδα γυναικών από έξι περιοχές των ΗΠΑ – Βαλτιμόρη, Σικάγο, κομητεία Φορσάιθ της Βόρειας Καρολίνας, Λος Άντζελες, Σεντ Πολ της Μινεσότα και Νέα Υόρκη. Λίγο περισσότερες από τις μισές από τις 3.367 γυναίκες, οι οποίες ήταν κατά μέσο όρο 59 ετών, δήλωσαν ότι είχαν αφαιρέσει είτε τη μήτρα είτε τις ωοθήκες είτε και τα δύο. Κατά τη διάρκεια 10 ετών παρακολούθησης, οι ερευνητές συνέκριναν τον κίνδυνο των γυναικών να αναπτύξουν μεταβολικό σύνδρομο με εκείνον των γυναικών που δεν είχαν αφαιρέσει τη μήτρα ή τις ωοθήκες τους. Συνολικά, οι γυναίκες που είχαν αφαιρέσει τη μήτρα τους, τις ωοθήκες τους ή και τα δύο ήταν πιο πιθανό να αναπτύξουν μεταβολικό σύνδρομο από εκείνες που δεν είχαν τέτοιο ιστορικό. Οι γυναίκες που είχαν αφαιρέσει μόνο τη μήτρα αντιμετώπιζαν 52% μεγαλύτερο κίνδυνο, σε σύγκριση με 38% μεγαλύτερο κίνδυνο για τις γυναίκες που είχαν αφαιρέσει τόσο τη μήτρα όσο και τις ωοθήκες. Οι γυναίκες που ανέπτυξαν μεταβολικό σύνδρομο ήταν μεγαλύτερες σε ηλικία, πιο πιθανό να είναι υπέρβαρες, λιγότερο σωματικά δραστήριες, πιο πιθανό να έχουν γεννήσει τρία ή περισσότερα παιδιά και πιο πιθανό να βρίσκονται σε εμμηνόπαυση σε σχέση με εκείνες που δεν ανέπτυξαν μεταβολικό σύνδρομο. Όσες είχαν λάβει ορμονοθεραπεία είχαν λιγότερες πιθανότητες να αναπτύξουν μεταβολικό σύνδρομο. “Υπάρχει η αντίληψη ότι οι υστερεκτομές με εξοικονόμηση ωοθηκών είναι ασφαλέστερες για την καρδιαγγειακή υγεία των γυναικών”, δήλωσε η καρδιολόγος δρ Laxmi Mehta, η οποία κατέχει την προικισμένη έδρα Sarah Ross Soter για την έρευνα της καρδιαγγειακής υγείας των γυναικών στο Ιατρικό Κέντρο Wexner του Πολιτειακού Πανεπιστημίου του Οχάιο στο Κολόμπους. “Στις ασθενείς λένε: ‘Θα γλιτώσουμε τις ωοθήκες σας για να προστατεύσουμε την καρδιά σας’. Αλλά αυτή η μελέτη δείχνει ότι η ιδέα ότι η διατήρηση των ωοθηκών βοηθάει δεν είναι αληθινή. “Λαμβάνονται αποφάσεις για το σώμα μιας γυναίκας και πρέπει να βεβαιωθούμε ότι έχουμε τα σωστά δεδομένα για τη λήψη αυτών των αποφάσεων”, δήλωσε η Mehta, η οποία δεν συμμετείχε στην έρευνα.

Το γιατί οι υστερεκτομές με εξοικονόμηση ωοθηκών μπορεί να συμβάλλουν στον καρδιαγγειακό κίνδυνο παραμένει ασαφές. Ο Michos δήλωσε ότι θα μπορούσε να είναι ότι η υστερεκτομή μειώνει τη ροή του αίματος στις ωοθήκες, γεγονός που μπορεί να προκαλέσει προβλήματα στη λειτουργία τους. “Είναι, επίσης, πιθανό ότι δεν είναι η μεμονωμένη χειρουργική επέμβαση που προδιαθέτει μια γυναίκα σε υψηλότερο κίνδυνο για μεταβολικό σύνδρομο”, δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής Dr. Eric Broni, μεταδιδακτορικός συνεργάτης στο τμήμα μητρικής εμβρυϊκής ιατρικής στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια στη Φιλαδέλφεια. Μάλλον, είπε, θα μπορούσε να είναι ότι μια γυναίκα είχε ήδη παράγοντες κινδύνου για μεταβολικό σύνδρομο που απλώς δεν εμφάνιζαν ακόμη σημάδια ή δεν προκαλούσαν συμπτώματα. “Πιθανώς, αυτοί οι παράγοντες κινδύνου αποκαλύφθηκαν και επιδεινώθηκαν από τη χειρουργική επέμβαση”. Όποιος και αν είναι ο λόγος, τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι οι γυναίκες που χρειάζονται υστερεκτομή θα πρέπει να εξετάσουν προσεκτικά τις επιλογές τους και να δώσουν μεγάλη προσοχή στους παράγοντες κινδύνου για την υγεία της καρδιάς, δήλωσε ο Mehta. “Ανεξάρτητα από το είδος της υστερεκτομής που κάνει μια γυναίκα, πρέπει να παρακολουθεί τους παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου πριν από την επέμβαση, μετά την επέμβαση και για το υπόλοιπο της ζωής της”, είπε. “Είτε είναι αιτιώδης είτε ως αποτέλεσμα κοινών παραγόντων κινδύνου, υπάρχει σύνδεση. Οι γυναίκες αυτές θα πρέπει να κάνουν έναν καλό καρδιαγγειακό έλεγχο, συμπεριλαμβανομένου του ελέγχου της αρτηριακής πίεσης, της γλυκόζης και των λιπιδίων, μαζί με την τήρηση ενός υγιεινού τρόπου ζωής”, δήλωσε η Mehta.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/