Η μείωση των ωρών ύπνου κατά μόλις 90 λεπτά κάθε βράδυ αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη σε γυναίκες που έχουν συνηθίσει να κοιμούνται επαρκώς και η επίδραση αυτή είναι ακόμη πιο έντονη στις γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση. Αυτό διαπιστώνει νέα μελέτη του Πανεπιστημίου Κολούμπια, που δημοσιεύεται στο περιοδικό «Diabetes Care».

Η συνιστώμενη ποσότητα ύπνου για τη βέλτιστη υγεία είναι μεταξύ επτά και εννέα ωρών τη νύχτα, ωστόσο περίπου το ένα τρίτο των Αμερικανών κοιμάται λιγότερο από την ελάχιστη συνιστώμενη διάρκεια. Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι η μείωση του ύπνου μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο για παθήσεις, όπως καρδιαγγειακές και υπέρταση, ωστόσο πολλές έγιναν μόνο σε άνδρες ή επικεντρώθηκαν σε βραχυπρόθεσμο, σοβαρό περιορισμό του ύπνου.

Η νέα μελέτη εξέτασε ιδιαίτερα τις γυναίκες, επειδή μελέτες έχουν δείξει ότι ο κακός ύπνος μπορεί να έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο στην καρδιομεταβολική υγεία των γυναικών από ό,τι των ανδρών.

Για να εξετάσουν τον αντίκτυπο της ήπιας, χρόνιας στέρησης ύπνου οι ερευνητές συμπεριέλαβαν 38 υγιείς γυναίκες ηλικίας 20-75 ετών, συμπεριλαμβανομένων 11 γυναικών μετά την εμμηνόπαυση, οι οποίες κοιμόντουσαν συνήθως τουλάχιστον επτά ώρες κάθε βράδυ. Στη μελέτη οι συμμετέχουσες υποβλήθηκαν σε δύο φάσεις μελέτης με τυχαία σειρά. Στη μία φάση τους ζητήθηκε να διατηρήσουν τον επαρκή ύπνο τους, οπότε κοιμόντουσαν κατά μέσο όρο επτάμιση ώρες ανά νύχτα, στην άλλη να καθυστερήσουν την ώρα ύπνου κατά μιάμιση ώρα ανά νύχτα, διατηρώντας παράλληλα τον τυπικό χρόνο αφύπνισης, οπότε κοιμόντουσαν 6,2 ώρες ανά νύχτα. Κάθε μία από τις φάσεις διήρκεσε έξι εβδομάδες. Η συμμόρφωση με τα προγράμματα ύπνου μετρήθηκε με φορητές συσκευές. Καθ’ όλη τη διάρκεια της μελέτης οι ερευνητές μετρούσαν την ινσουλίνη, τη γλυκόζη και το σωματικό λίπος.

Η ινσουλίνη βοηθά στη ρύθμιση της γλυκόζης στο σώμα και όταν τα κύτταρα του σώματος αναπτύσσουν αντίσταση στην ινσουλίνη, γίνονται λιγότερο ικανά να τη χρησιμοποιούν αποτελεσματικά και μπορεί να προκληθεί δραματική αύξηση του κινδύνου ενός ατόμου για προδιαβήτη και διαβήτη τύπου 2.

Σύμφωνα με την έρευνα, ένα ήπιο έλλειμμα ύπνου που διατηρείται για έξι εβδομάδες προκαλεί αλλαγές στον οργανισμό, οι οποίες αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη στις γυναίκες.

«Καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής τους, οι γυναίκες αντιμετωπίζουν πολλές αλλαγές στις συνήθειες του ύπνου τους λόγω της τεκνοποίησης, της ανατροφής των παιδιών και της εμμηνόπαυσης», επισημαίνει η Μαρί-Πιερ Σονζ, επικεφαλής της μελέτης και αναπληρώτρια καθηγήτρια διατροφικής ιατρικής και διευθύντρια του Κέντρου Αριστείας για τον Ύπνο και την Κιρκάδια Έρευνα στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια.

Συγκεκριμένα, διαπιστώθηκε ότι η μείωση των ωρών ύπνου κατά 90 λεπτά για έξι εβδομάδες αύξησε την αντίσταση στην ινσουλίνη κατά σχεδόν 15% συνολικά και κατά περισσότερο από 20% στις γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση. Τα επίπεδα ινσουλίνης νηστείας αυξήθηκαν στις προεμμηνοπαυσιακές γυναίκες ως απάντηση στον περιορισμό του ύπνου, ενώ τόσο τα επίπεδα της ινσουλίνης νηστείας όσο και της γλυκόζης νηστείας έτειναν να αυξάνονται στις μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες.

Αν και το αυξημένο κοιλιακό λίπος αποτελεί βασικό παράγοντα της αντίστασης στην ινσουλίνη, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι επιπτώσεις της απώλειας ύπνου στην αντίσταση στην ινσουλίνη ήταν ανεξάρτητες με οποιεσδήποτε αλλαγές στο σωματικό λίπος.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η γενναία μάχη που έδωσε στα 13 της η Αρετή με τη λευχαιμία αλλά και το ανθεκτικό μικρόβιο Klebsiella συμπυκνώνει όλες τις παθογένειες που συνδέονται με τη χρήση αντιβιοτικών και ακολούθως με τη μικροβιακή αντοχή που αναπτύσσεται, θέτοντας σε μείζονα κίνδυνο τη Δημόσια Υγεία

Μία 25χρονη Ελληνίδα, η Αρετή Ηλία, εξέπεμψε εφέτος από το Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου Νοσημάτων (European Centre for Disease Prevention and Control, ECDC) το σήμα κινδύνου για την αλόγιστη χρήση των αντιβιοτικών στην Ευρώπη.

Η προσωπική ιστορία της Αρετής ως ογκολογικής ασθενούς που σε ηλικία 13 ετών έδινε επί εβδομάδες μάχη μέσα στο νοσοκομείο Παίδων «Η Αγία Σοφία» κατά του ανθεκτικού βακτηρίου Klebsiella, συμπυκνώνει όλες τις παθογένειες που συνδέονται με την κατάχρηση των αντιβιοτικών και ακολούθως με τη μικροβιακή αντοχή που αναπτύσσεται, θέτοντας σε μείζονα κίνδυνο τη Δημόσια Υγεία, παγκοσμίως και στη χώρα μας. «Ήμουν πραγματικά πεπεισμένη ότι οι γιατροί θα θεραπεύσουν τη λευχαιμία, αλλά δεν ήμουν σίγουρη αν θα καταφέρω να ξεπεράσω τη λοίμωξη που εμφάνισα λόγω του μικροβίου» λέει πλέον μιλώντας στο ΘΕΜΑ.

Δώδεκα χρόνια μετά η Αρετή απολαμβάνει τη ζωή της, είναι ένας υγιής, χαρούμενος, ζωντανός άνθρωπος και εργάζεται ως φαρμακοποιός. Ωστόσο, η μάχη με την Klebsiella συνεχίζεται αμείωτη στα ελληνικά νοσοκομεία – στη θέση της Αρετής βρέθηκαν και βρίσκονται πολλοί νοσηλευόμενοι. Το 2022 στην Ελλάδα καταγράφηκε ένας από τους υψηλότερους αριθμούς νοσοκομειακών λοιμώξεων στην Ευρώπη λόγω του συγκεκριμένου βακτηρίου, που έχει αναπτύξει αντοχή στα περισσότερα αντιβιοτικά ευρέος φάσματος, και ιδίως στην καρβαπενέμη.

Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία του ECDC το 2020 σημειώθηκαν περισσότερες από 800.000 λοιμώξεις στην Ευρώπη λόγω βακτηρίων ανθεκτικών στα αντιβιοτικά και περισσότεροι από 35.000 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους ως άμεση συνέπεια αυτών των λοιμώξεων. Εξ αυτών εκτιμάται ότι περίπου 4.000 κατέληξαν από επιπλοκές μετά τη μόλυνσή τους με Klebsiella.

«Για κάποιον σαν εμένα που έχει ταλαιπωρηθεί πολύ από τις νοσοκομειακές λοιμώξεις και έχει κινδυνέψει η ζωή του, το εφετινό μήνυμα του ECDC “Προλαμβάνοντας τη μικροβιακή αντοχή μαζί’’ αποκτά άλλο περιεχόμενο. Ωστόσο, έχει ουσία και αφορά κάθε έναν από εμάς. Πράγματι, μόνο όλοι μαζί μπορούμε να προλάβουμε τη μικροβιακή αντοχή, να κάνουμε ό,τι πρέπει και ό,τι μπορούμε για μην στερηθούμε τα λίγα όπλα που έχουμε ακόμη στη διάθεσή μας για να αντιμετωπίζουμε τα βακτήρια. Τα αντιβιοτικά είναι πολύτιμα φάρμακα και η διαφύλαξη της αποτελεσματικότητάς τους μας αφορά όλους» λέει στο ΘΕΜΑ, η Αρετή Ηλία.
Η ίδια ως φαρμακοποιός πλέον αισθάνεται μεγάλο το φορτίο της ευθύνης: «Το αίτημα, που γίνεται και απαίτηση πολλές φορές, για ένα αντιβιοτικό, χωρίς να συντρέχουν οι προϋποθέσεις για τη χορήγησή του, είναι συχνό φαινόμενο στα φαρμακείο. Χρειάζεται πολλή εκπαίδευση στους πολίτες και έλεγχος σε όσους συνταγογραφούν ή χορηγούν τα αντιβιοτικά, δηλαδή σε γιατρούς και φαρμακοποιούς».

Η διάγνωση της λευχαιμίας 

Ήταν Ιούνιος του 2012 όταν η Αρετή διαγνώστηκε με οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία. Μια αδιαθεσία οδήγησε σε περαιτέρω έλεγχο τον παιδίατρο και μέσα σε χρόνο ρεκόρ η μικρή τότε μαθήτρια, που μόλις είχε τελειώσει την Α’ γυμνασίου, βρέθηκε στο Παίδων και στην τότε Ογκολογική Μονάδα, νυν Ογκολογικό Νοσοκομείο «ΕΛΠΙΔΑ- Μαριάννα Βαρδινογιάννη». Μαζί της ήταν στην πολύμηνη νοσηλεία της η μητέρα της, ενώ ο πατέρας της και οι άλλες δύο αδελφές της, 17 και 5 χρόνων αντίστοιχα, την επισκέπτονταν τα Σαββατοκύριακα – ταξίδευαν από το Αλιβέρι Ευβοίας όπου έμενε η οικογένεια.

«Ήταν δύσκολο. Με εξαίρεση δύο ημέρες τον Αύγουστο και άλλες δύο τον Δεκέμβριο του 2011, που είχα επιστρέψει στο σπίτι μας, έμεινα στο Παίδων για έναν χρόνο. Οι γιατροί μου είχαν εξηγήσει τι μπορεί να συμβεί μετά τη χημειοθεραπεία. Όμως κανείς δεν με είχε προετοιμάσει – ούτε και θα μπορούσε – για το ενδεχόμενο του να μην κάνω θεραπεία. Όταν εμφάνισα τον πυρετό που δεν υποχωρούσε, και ελέγχθηκε η προσβολή του ούτως ή άλλως αδύναμου οργανισμού μου από κάποιο βακτήριο, όλοι είχαν ταραχθεί. Η λοίμωξη λόγω της Klebsiella μου στερούσε ουσιαστικά τη δυνατότητα να αντιμετωπίσω τη λευχαιμία» περιγράφει η Αρετή.

Θυμάται ακόμη πόσο ευάλωτη ένιωθε και πόσο ανοχύρωτη, παρότι βρισκόταν μέσα στο νοσοκομείο, περιστοιχισμένη από τους καλύτερους, όπως τονίζει, γιατρούς και νοσηλευτές. «Η λοίμωξη με ταλαιπώρησε για εβδομάδες. Ήταν πολύ δύσκολο όταν οι γιατροί μου είπαν ότι το μικρόβιο είχε αποικίσει τον καθετήρα Hickman που μου είχαν τοποθετήσει για τη χημειοθεραπεία, οπότε έπρεπε να αφαιρεθεί. Κι ακόμη πιο δύσκολο όταν, για να προστατευθεί το ανοσοποιητικό μου, έμενα τελείως μόνη μου στο δωμάτιο και ερχόταν μόνο μία νοσοκόμα με ειδική στολή, αυτές που όλοι μάθαμε πολύ αργότερα λόγω του κορωνοϊού, για να με φροντίσει» ανατρέχει στις κρίσιμες εκείνες ημέρες για τη ζωή της. «Δεν μπορούσα πια να αγγίξω ή να αγκαλιάσω τη μητέρα μου. Αυτές οι στιγμές στην απομόνωση, παρότι αποφασίστηκαν για το καλό μου, για τη ζωή μου την ίδια, ήταν οι χειρότερες σε όλη την περίοδο που πέρασα στην ογκολογική κλινική» λέει σήμερα η Αρετή.

Εξίσου έντονα όμως θυμάται – και ανατρέχει- στις χαρούμενες στιγμές, γιατί «ίσως τελικά αυτές μου έδιναν δύναμη και ώθηση να συνεχίσω να προσπαθώ για τη ζωή μου. Επιλέγω να θυμάμαι και τη χαρά που μοιραστήκαμε όλοι στον όροφο όταν οι εργαστηριακές εξετάσεις έδειξαν πως το μικρόβιο καταπολεμήθηκε και μπορούσα να ξεκινήσω και πάλι θεραπεία» λέει.
Θυμάται χαρακτηριστικά την πρώτη μέρα χωρίς πυρετό: «Έκλαιγα και ένιωθα εξαιρετικά ευγνώμων. Ήξερα τότε ότι είχα κερδίσει την πρώτη μάχη και ήμουν τελικά έτοιμη να αντιμετωπίσω τη δεύτερη, τον καρκίνο».

Η επιλογή της να ασχοληθεί με τις επιστήμες υγείας ήρθε σαν φυσική συνέχεια της θεραπείας και του εξιτηρίου της, τον Ιούνιο 2013. «Ήθελα να προσφέρω ό,τι μου πρόσφεραν όλοι οι επαγγελματίες υγείας στη διάρκεια της νοσηλείας μου αλλά και μετά. Να ανταποδώσω ό,τι είχα λάβει. Αυτό αισθάνομαι ό,τι κάνω. Βάζω το δικό μου ελάχιστο λιθαράκι, όταν εξηγώ για παράδειγμα, με υπομονή σε κάποιον που έρχεται στο φαρμακείο γιατί δεν πρέπει να πάρει αντιβίωση για λίγες ημέρες, όσο κρίνει ο ίδιος, ή γιατί δεν πρέπει να πάρει αντιβίωση επειδή έχει μια ίωση. Πρέπει όλοι να δυναμώσουμε τη φωνή μας γι’ αυτό. Τα αντιβιοτικά πρέπει να χρησιμοποιούνται με σύνεση και μόνο όταν χρειάζονται» καταλήγει, ευχόμενη το μήνυμά της μέσω του ECDC να ακουστεί όσο πιο δυνατά γίνεται.

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr

Σύμφωνα με τον πρόεδρο της ΠΟΕΔΗΝ, παρά την εκπεφρασμένη απόφαση του Υπουργού Υγείας να σταματήσουν οι διαγωνισμοί για καθαριότητα, σίτιση και φύλαξη μέσω εργολάβων, εξακολουθούν να γίνονται

Τις παθογένειες του Εθνικού Συστήματος Υγείας (ΕΣΥ) επαναφέρει ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργαζομένων Δημόσιων Νοσοκομείων (ΠΟΕΔΗΝ), Μιχάλης Γιαννάκος, με αφορμή την πρόσφατη έκθεση του Ευρωπαϊκού Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (ECDC) για τα πολυανθεκτικά μικρόβια στα ελληνικά νοσοκομεία. Μάλιστα, εκφράζει για ακόμη μια φορά την άποψή του για τους εργολάβους καθαριότητας, σίτισης και εστίασης, καταγγέλλοντας πλημμελή καθαριότητα.

«Στα 15 νοσοκομεία που εξετάσθηκαν ανιχνεύθηκε σε όλα η ύπαρξη του πολυανθεκτιού μικροβίου Κλεμπσιέλλα. Γνωρίζουμε από έρευνες ότι περί το 13% των νοσηλευόμενων ασθενών προβάλλονται από ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις, όταν ο μέσος όρος στην Ευρώπη είναι στο 5% των νοσηλευόμενων ασθενών. Δυστυχώς χάθηκαν και χάνονται τσάμπα χιλιάδες ασθενείς από ενδονοσοκομειακή λοίμωξη», αναφέρει ο κ. Γιαννάκος, και προσθέτει:

Όπως καταγγέλλει ο πρόεδρος της ΠΟΕΔΗΝ, οι επαγγελματίες που έχουν αναλάβει την καθαριότητα των νοσοκομείων, «δεν τηρούν τις συμβατικές υποχρεώσεις, νερώνουν τα υλικά απολύμανσης, απασχολούν πολύ λιγότερες καθαρίστριες από τον αριθμό που πληρώνονται και για πολύ λιγότερες ώρες με μισθούς και συνθήκες εργασίας μεσαιωνικές».

Μάλιστα, σημειώνει ότι παρά την εκπεφρασμένη απόφαση του Υπουργού Υγείας να σταματήσουν οι διαγωνισμοί για την εγκατάσταση εργολάβων, «οι διοικητές των νοσοκομείων τρέχουν τους διαγωνισμούς. Γιατί άραγε; Σε πάρα πολλά ολοκληρώνονται οι διαγωνισμοί τέλος του έτους και από 1/1/2024 εγκαθίστανται εργολάβοι και θα απολυθούν οι 6.000 συμβασιούχοι εργαζόμενοι στις εν λόγω υπηρεσίες παρ’ ότι έχουν ενεργείς συμβάσεις. Διοικητές νοσοκομείων ενώ δεν έχουν χρήματα να αλλάξουν σεντόνια, στρώματα, κουβέρτες, φορεία να αγοράσουν επαρκή μέσα ατομικής προστασίας, βρίσκουν να ξοδεύουν στους εργολάβους 3.000 ευρώ το μήνα για το κάθε φύλακα και 2.500 ευρώ το μήνα για τη κάθε καθαρίστρια. Φυσικά τα χρήματα αυτά πάνε στις τσέπες των εργολάβων».

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Μία νέα διαπολιτισμική έρευνα με Έλληνες επιστήμονες διαπιστώνει ότι ένα συγκεκριμένο στοιχείο της προσωπικότητας συνδέεται με μεγαλύτερη ψυχική ανθεκτικότητα

Δεν υπάρχουν αμιγώς θετικά ή αρνητικά στοιχεία προσωπικότητας και αυτό ακριβώς θέλησε να αναδείξει μια νέα μελέτη που δημοσιεύεται στο Journal of Psychiatric Research, σύμφωνα με την οποία ο ναρκισσισμός μπορεί να έχει θετικό αντίκτυπο στην ψυχική υγεία, «θωρακίζοντας» αποτελεσματικά τον άνθρωπο από συμπτώματα κατάθλιψης και άγχους. Τα ευρήματα της νέας μελέτης ρίχνουν φως στη σχέση μεταξύ των λεγόμενων «σκοτεινών» χαρακτηριστικών προσωπικότητας και της ψυχικής ευεξίας σε διαφορετικές πολιτισμικές ομάδες.

Προηγούμενη έρευνα είχε αναδείξει ότι ο μεγαλειώδης ναρκισσισμός, ο οποίος περιλαμβάνει μια διογκωμένη αίσθηση της σημασίας του εαυτού, μπορεί να συνδέεται με χαμηλότερα επίπεδα ψυχοπαθολογίας. Ωστόσο, το μεγαλύτερο μέρος της είχε διεξαχθεί σε δυτικές χώρες, εγείροντας ερωτηματικά σχετικά με την καθολικότητα των ευρημάτων. Στόχος της ομάδας που διεξήγαγε τη νέα μελέτη ήταν να διερευνήσει εάν αυτές οι συσχετίσεις ισχύουν σε διαφορετικούς πληθυσμούς.

«Αυτή η μελέτη αποτελεί προέκταση της προγενέστερης έρευνας αναφορικά με τη σχέση του ναρκισσισμού και των συμπτωμάτων κατάθλιψης», εξηγεί στην αναφορά του ο συντάκτης της μελέτης, Κώστας Α. Παπαγεωργίου, αναπληρωτής καθηγητής και διευθυντής στο Εργαστήριο InterRaCt στο Πανεπιστήμιο Queen’s του Belfast. «Έχουμε δείξει στο παρελθόν ότι ο μεγαλειώδης ναρκισσισμός συνδέεται με χαμηλότερα επίπεδα κατάθλιψης, εξαιτίας των υψηλότερων επιπέδων ανθεκτικότητας. Αυτή τη φορά, θέλαμε να καταλάβουμε αν αυτό το αποτέλεσμα επαναλαμβάνεται σε διαφορετικές πολιτισμικές ομάδες. Το ενδιαφέρον σε αυτή την έρευνα είναι ότι, ενώ όλοι γνωρίζουμε καλά την αρνητική διάσταση των «σκοτεινών» χαρακτηριστικών, ελάχιστα είναι αυτά που ξέρουμε για τις πιθανές θετικές τους επιδράσεις».

Στο πλαίσιο της νέας μελέτης, οι ερευνητές συνέλεξαν δεδομένα από πέντε ανεξάρτητα εθνικά δείγματα, στρατολογώντας συμμετέχοντες μέσω διαφημίσεων στα κοινωνικά δίκτυα και διάδοσης από στόμα σε στόμα. Οι συμμετέχοντες προέρχονταν από πέντε χώρες: Το Ηνωμένο Βασίλειο, την Ελλάδα, την Ιταλία, τη Ρωσία και τον Καναδά. Συνολικά, στη μελέτη συμμετείχαν 3.649 άτομα που απάντησαν διαδικτυακά σε μια σειρά ερωτηματολογίων για όλες τις διαστάσεις του ψυχολογικού φάσματος, συμπεριλαμβανομένων των χαρακτηριστικών της Σκοτεινής Τριάδας (ναρκισσισμός, μακιαβελισμός και ψυχοπάθεια), αλλά και στοιχείων ψυχικής υγείας, όπως η σκληρότητα του χαρακτήρα και τα συμπτώματα κατάθλιψης και στρες.

Ο ναρκισσισμός ως θετικό στοιχείο προσωπικότητας

Ο Δρ Παπαγεωργίου και οι συνεργάτες του διαπίστωσαν, τελικά, ότι τα άτομα με υψηλότερα επίπεδα ναρκισσισμού έτειναν να αναφέρουν λιγότερα συμπτώματα κατάθλιψης και στρες. Παράλληλα, διαπιστώθηκε ότι οι ναρκισσιστές χαρακτηρίζονταν από υψηλότερα επίπεδα ψυχικής σκληρότητας, η οποία, με τη σειρά της, φάνηκε να τους βοηθά να αντιμετωπίσουν πιο αποτελεσματικά το άγχος και την κατάθλιψη.

Σημαντική ήταν η διαπίστωση ότι τα ευρήματα ήταν συνεπή σε όλες τις πολιτισμικές ομάδες. «Μας εξέπληξε πόσο σταθερά ήταν τα ευρήματα στις διαφορετικές ομάδες. Αυτό δείχνει ότι, παρά τις πολιτισμικές και κοινωνικοοικονομικές διαφορές, ο μεγαλειώδης ναρκισσισμός αναδεικνύεται ως ένα θετικό χαρακτηριστικό σε ό,τι αφορά στην ανθεκτικότητα ενάντια στην κοινή ψυχοπαθολογία», σχολίασε σχετικά ο Δρ Παπαγεωργίου.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, τα αποτελέσματα της μελέτης αμφισβητούν τις προκαταλήψεις μας σχετικά με τον ναρκισσισμό και την επίδρασή του στην ψυχική υγεία. Αντί να αντιμετωπίζεται αποκλειστικά ως αρνητικό χαρακτηριστικό, τα ευρήματα δείχνουν ότι μπορεί να έχει προσαρμοστικές ιδιότητες, ιδιαίτερα όσον αφορά την ανθεκτικότητα και την αυτοπεποίθηση.

«Στόχος της έρευνας δεν ήταν να διορθώσει την εικόνα των ανθρώπων για το ναρκισσισμό, ούτε να υποδηλώσει ότι χρειαζόμαστε περισσότερους ναρκισσιστές. Θέλαμε οι άνθρωποι να καταλάβουν ότι τα “σκοτεινά” χαρακτηριστικά δεν πρέπει να θεωρούνται αμιγώς αρνητικά, αλλά προϊόντα εξέλιξης και εκφράσεις της ανθρώπινης φύσης, που προσαρμόζονται και αλλάζουν ανάλογα με το πρίσμα υπό το οποίο εξετάζονται», διευκρίνισε ο δρ. Παπαγεωργίου. «Διαπιστώνουμε ότι τα άτομα που έχουν υψηλή βαθμολογία στα συμπτώματα κατάθλιψης συχνά υποτιμούν τον εαυτό τους. Αντίθετα, όσοι έχουν υψηλή βαθμολογία στον μεγαλεπήβολο ναρκισσισμό είναι πιο ανθεκτικοί. Ως εκ τούτου, θα μπορούσε κανείς να καλλιεργήσει τον ναρκισσισμό σε έναν βαθμό, ώστε να ξεφύγει από τα αρνητικά συναισθήματα ή αποδίδει καλύτερα υπό πίεση, αντί να ξοδεύει ενέργεια στο να αμφισβητεί τον εαυτό του», πρόσθεσε.

Στη μελέτη, εκτός από τον Δρ Παπαγεωργίου, συμμετείχαν και άλλοι Έλληνες επιστήμονες, όπως η Φωτεινή – Μαρία Γιαννιού, η Σοφία Παπαγεωργίου, ο Θεόδωρος Κυριάζος και ο Αναστάσιος Σταλίκας.

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Τι ανέφερε η πρόεδρος της Επιτροπής Διαπραγμάτευσης Τιμών Φαρμάκων μιλώντας στο 6ο Healthcare Transformation.

“Το clawback και οι επιστροφές είναι ένα βασικό πρόβλημα που έχουμε ως επιτροπή“, ανέφερε η πρόεδρος της Επιτροπής Διαπραγμάτευσης Τιμών Φαρμάκων Νάντια Γκογκοζώτου, στο συνέδριο του Iatronet.gr. Όπως είπε, σκοπός είναι κανένας ασθενής να μην μείνει χωρίς θεραπεία και γίνεται παράλληλα το καλύτερο, ώστε να διασφαλιστούν η πρόσβαση και η βιωσιμότητα του συστήματος.

Μιλώντας στο στο 6ο Healthcare Transformation, η κ. Γκογκοζώτου σημείωσε χαρακτηριστικά “Όταν έχεις ένα προϊόν που ξέρεις ότι θα επιστρέψει 70%, τι να πεις“;

Τόνισε πως υπάρχουν υποχρεωτικές επιστροφές που ξεπερνούν το 60% και αγγίζουν το 70% για τα νοσοκομειακά φάρμακα και χαρακτήρισε παράδοξο το φαινόμενο, ένα φάρμακο που κάνει 30 ευρώ, έχει τις ίδιες επιστροφές με ένα φάρμακο που κάνει 2 εκατομμύρια.

Αναφερόμενη στο κόστος των γονιδιακών θεραπειών, επισήμανε πως είναι πάρα πολύ ακριβές: “Βλέποντας το πώς ήμασταν πριν από δέκα χρόνια, που δεν είχαμε ούτε τις ανοσοθεραπείες και που οι ακριβότερες θεραπείες ήταν κάποια μονοκλωνικά αντισώματα, έχει αυξηθεί το κόστος. Αλλά, πρέπει να μιλήσουμε και για την αποτελεσματικότητα“.

Όπως ανέφερε, οι κλινικές μελέτες των συγκεκριμένων θεραπειών έχουν γίνει σε πολύ μικρό και προστατευμένο δείγμα ασθενών. Έχουν μπει με συγκεκριμένα κριτήρια, γίνονται σε πολύ μικρό αριθμό ασθενών και αυτό εξηγεί γιατί προς το παρόν είναι τόσο ακριβές: “Επειδή είναι γονιδιακές και εξατομικευμένες, αν είναι αποτελεσματικές για τον ασθενή, τότε μιλάμε για πλήρη ίαση. Μιλάμε για έναν άνθρωπο που θα είναι χωρίς νόσο, πλήρως λειτουργικός“, είπε.

Σε σχέση με την ακολουθούμενη διαδικασία, εξήγησε πως η Επιτροπή Διαπραγμάτευσης εξετάζει αυτές τις θεραπείες, οι οποίες ήδη αποζημιώνονται σε άλλες χώρες: “Μπορεί να μη γίνονται στην Ελλάδα, διότι θέλουν και πιστοποιημένα κέντρα, τα οποία οι εταιρείες δεν ανοίγουν εάν η θεραπεία δεν γίνει αποζημιούμενη και στη χώρα μας“.

Ανέφερε αναλυτικά τα εξής: “Με αυτά τα δεδομένα, κοιτάζουμε ποιο είναι το κόστος αν ο ασθενής κάνει αυτή τη θεραπεία στο εξωτερικό. Στη διαπραγμάτευση βασιζόμαστε σε στοιχεία αποτελεσματικότητας, τα οποία είναι κυρίως από κλινικές μελέτες. Συνήθως, δεν έχουμε επιδημιολογικά στοιχεία από τη χώρα μας την πρώτη φορά που διαπραγματευόμαστε, άρα πρέπει να κάνουμε μία συμφωνία με την εταιρεία και να επιμερίσουμε το ρίσκο“.

Έλλειψη στοιχείων

Σύμφωνα με την κ. Γκογκοζώρου, στις πρώτες συμφωνίες που έγιναν για τις κυτταρικές θεραπείες, ενσωματώθηκε το ρίσκο και οι υπεύθυνοι της Επιτροπής ανέφεραν στους εκπροσώπους των εταιρειών:

“Αυτά είναι τα δεδομένα που μας έχουν φέρει από τις κλινικές μελέτες. Θα βάλουμε κάποιους σταθμούς: στους 12, στους 18 και στους 24 μήνες και εάν δεν επιβεβαιώνονται αυτά που μας έχουν υποσχεθεί μέσω των κλινικών μελετών, θα πρέπει να αναλάβουν το κόστος για τους ασθενείς, στους οποίους η θεραπεία δεν πέτυχε“.

Χαρακτήρισε τον σχεδιασμό πολύ καλό, αλλά όταν επιχειρήθηκε η εφαρμογή του από τη Διεύθυνση Οικονομικών του υπουργείου Υγείας διαπιστώθηκε πως δεν υπήρχαν στοιχεία επιβίωσης των ασθενών:

“Θεωρούσαμε ότι μέχρι να γίνει η συμφωνία θα είχαν ετοιμαστεί τα πρωτόκολλα των ασθενών για τα συγκεκριμένα φάρμακα και θα υπήρχε μία βοήθεια από το νοσοκομείο προς την αρμόδια υπηρεσία που αναλαμβάνει την εφαρμογή των εκπτώσεων. Με αυτό το δεδομένο, συμφωνήσαμε να ενσωματώσουμε το ρίσκο μέσα στη συμφωνία“.

Περιορισμένη πρόσβαση

Η πρόεδρος της Επιτροπής Διαπραγμάτευσης σχολίασε πως είμαστε μία χώρα που έχουμε πολλές τράπεζες δεδομένων, λέγοντας πως δεν γνωρίζει το κατά πόσο η καθεμία αξιολογεί τα δεδομένα που λαμβάνει, ενώ το κακό είναι ότι δεν διασυνδέονται: “Δεν υπάρχει μία κοινή τράπεζα και η πληροφόρηση που λαμβάνει ο καθένας μας είναι περιορισμένη και στην πραγματικότητα δεν μπορούμε να έχουμε πρόσβαση στα δεδομένα άλλης πηγής“, είπε.

Σε σχέση με το έργο της Επιτροπής, υπογράμμισε πως αντιμετωπίζει δυσκολίες: “Δεν είμαστε η επιτροπή που βλέπει φακέλους. Γνωρίζουμε τους εκπροσώπους των εταιρειών. Ερχόμαστε σε επαφή μαζί τους. Τους καταλαβαίνουμε και μπαίνουμε και στη θέση των ασθενών που χρειάζονται τα φάρμακα. Από την άλλη, έχουμε ένα σφιχτό πλαίσιο, που προβλέπει τον έλεγχο της φαρμακευτικής δαπάνης και είναι ποινικό αδίκημα εάν κάποιος σε κατηγορήσει ότι έβλαψες το δημόσιο συμφέρον. Χρειαζόμαστε στήριξη και εμπιστοσύνη και ίσως έναν βαθμό ευελιξίας που αυτή τη στιγμή δεν τον έχουμε“.

Όπως, είπε, η Επιτροπή δεν έχει γραμματειακή και διοικητική υποστήριξη και ό,τι έχει γίνει έγινε χάρη στον προσωπικό αγώνα που κάνουν κάποιοι άνθρωποι.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Τι επισήμανε ο καθηγητής Επιδημιολογίας – Προληπτικής Ιατρικής του ΕΚΠΑ, μιλώντας στο 6ο Healthcare Transformation.

Απάντηση σε όσα έχουν αναφερθεί τα τελευταία χρόνια σε σχέση με τους θανάτους στην Ελλάδα, έδωσε ο καθηγητής Επιδημιολογίας – Προληπτικής Ιατρικής Δημήτρης Παρασκευής στο συνέδριο του iatronet.gr.

Μιλώντας στο 6ο Healthcare Transformation, ο καθηγητής και εκπρόσωπος του Εθνικού Οργανισμού Δημόσιας Υγείας (ΕΟΔΥ) τόνισε πως ακούσαμε πολύ συχνά ότι ο πιο σκληρός δείκτης της πανδημίας είναι οι θάνατοι ανά μονάδα πληθυσμού.

“Δεν αποτελεί τον πιο σκληρό δείκτη της πανδημίας, δεδομένου ότι για να είναι συγκρίσιμος μεταξύ δύο διαφορετικών γεωγραφικών περιοχών, θα πρέπει οι πληθυσμοί να είναι συγκρίσιμοι“, σημείωσε, για να διευκρινίσει:

“Δεν μπορούμε να συγκρίνουμε την Ελλάδα, με πληθυσμό 8% άνω των 80 ετών με τη Γερμανία, όπου το ποσοστό είναι 4%. Η ηλικία αυτή έχει εκατοντάδες φορές μεγαλύτερο κίνδυνο για θάνατο από CoViD σε σχέση με τον πληθυσμό ηλικίας κάτω των 40 ετών“.

Ο κ. Παρασκευής υπογράμμισε πως ο ΕΟΔΥ έχει πολλαπλό ρόλο στην πανδημία και στα πολλά θέματα Δημόσιας Υγείας: “Έχουμε αξιολογήσει το testing σε ό,τι αφορά τα σχολεία. Η Ελλάδα είχε διεθνώς ένα από τα καλύτερα προγράμματα εκτεταμένου δωρεάν ελέγχου στα σχολεία και τη μικρότερη διασπορά, ακόμη και στην περίοδο που είχαμε μία εξαιρετικά μολυσματική παραλλαγή, όπως η Όμικρον, στην οποία η διασπορά στα σχολεία ήταν μικρότερη από τη διασπορά στην κοινότητα“, είπε.

Σε σχέση με τους δείκτες, ανέφερε πως σκοπός είναι να έχουμε εκείνους τους δείκτες, τους οποίους δεν χρησιμοποιούμε απλά ως μέσα ανάλυσης, αλλά προσπαθούμε να τους αξιολογήσουμε με κριτήρια που βασίζονται στην αξιοπιστία, αλλά και άλλες παραμέτρους.

Για τα ποσοστά εμβολιασμού, είπε: “Αν με ρωτήσετε γιατί η Ελλάδα είχε ποσοστό εμβολιασμού 65% – 70%, υπάρχει προφανής απάντηση: Έχει να κάνει με τις αντιλήψεις ενός πληθυσμού, με τις πεποιθήσεις, την κουλτούρα του, που δεν σχετίζονται με την επικοινωνία μόνο κατά την περίοδο της πανδημίας ή μόνο από το εμβολιαστικό πρόγραμμα, που ήταν από τα καλύτερα της Ευρώπης σε σχεδιασμό και υλοποίηση“.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Με την οπτική διάγνωση των βλαβών του γαστρεντερικού σωλήνα κατά την ενδοσκόπηση εφαρμόζεται σωστή θεραπεία, ενώ αποφεύγονται άσκοπες επεμβάσεις.

Η χρήση της τεχνητής νοημοσύνης στην ενδοσκόπηση μπορεί να συμβάλλει στη διάγνωση χωρίς βιοψία των προκαρκινικών βλαβών του γαστρεντερικού σωλήνα. Αποτέλεσμα είναι να εντοπίζονται εγκαίρως οι βλάβες, ώστε να εφαρμόζεται η σωστή θεραπεία και να αποφεύγονται άσκοπες επεμβάσεις.

Τα παραπάνω ανέφερε χθες ο γαστρεντερολόγος, καθηγητής της Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ, Κωνσταντίνος Τριανταφύλλου, στο πλαίσιο του 43^ου πανελλήνιου συνεδρίου Γαστρεντερολογίας, που διεξάγεται   στην Θεσσαλονίκη και ολοκληρώνει τις εργασίες του σήμερα.

«Το κύριο όφελος που αναμένεται από την εφαρμογή της τεχνητής νοημοσύνης στην καθημερινή κλινική πρακτική είναι η τυποποίηση της ανίχνευσης και της οπτικής διάγνωσης, δηλαδή χωρίς βιοψία, των προκαρκινικών βλαβών κατά την ενδοσκόπηση, ώστε να εφαρμόζεται η σωστή θεραπεία και να αποφεύγονται οι άσκοπες επεμβάσεις. Όσον αφορά τον εντοπισμό των προκαρκινικών καταστάσεων, πρωταρχικός στόχος της τεχνητής νοημοσύνης είναι να ανεβάσει το επίπεδο της απόδοσης των λιγότερο έμπειρων ενδοσκόπων», εξήγησε ο κ. Τριανταφύλλου και πρόσθεσε ότι «προς το παρόν δεν πρέπει να υπάρχουν υπερβολικά υψηλές προσδοκίες από την οπτική διάγνωση χωρίς βιοψία για λήψη αποφάσεων παραπομπής ασθενών σε ενδοσκοπική ή χειρουργική επέμβαση με στόχο την αποφυγή κατάχρησης της χειρουργικής».

Σύμφωνα με τον κ. Τριανταφύλλου, στην Ιατρική καμιά εξέταση δεν έχει διαγνωστική ακρίβεια 100%. Ειδικότερα σε διαγνωστικές εξετάσεις όπου ο ανθρώπινος παράγοντας είναι καθοριστικός για το αποτέλεσμα, η τεχνητή νοημοσύνη εφαρμόζεται με σκοπό τη μείωση των ανθρώπινων λαθών.

«Παρά τις τεχνολογικές εξελίξεις και την πολύ καλή ποιότητα της εκπαίδευσης των γαστρεντερολόγων, η ενδοσκόπηση του πεπτικού σωλήνα (οισοφάγος, στομάχι, λεπτό και παχύ έντερο) δεν είναι αλάνθαστη. Έχει παρατηρηθεί, για παράδειγμα, ότι ακόμα και ο καλύτερος ενδοσκόπος με άριστο εξοπλισμό ενδέχεται να μην καταφέρει να εντοπίσει έως και το 25% των πολυπόδων στο παχύ έντερο. Βεβαίως στην πλειοψηφία τους, αυτοί οι πολύποδες είναι αθώοι, αλλά κάποιοι θα μπορούσαν να εξελιχθούν σε καρκίνο. Ακόμα πιο ανησυχητικό -αλλά σπανιότερο- είναι να μη διαγνωστεί ακόμα και καρκίνος κατά την κολονοσκόπηση. Ανάλογα ανησυχητικά ευρήματα έχουν αναφερθεί και για βλάβες του στομάχου και του δωδεκαδακτύλου», τόνισε ο κ. Τριανταφύλλου.

Όπως είπε, η τεχνητή νοημοσύνη βοηθάει τον ενδοσκόπο, σε πραγματικό χρόνο κατά τη διάρκεια της ενδοσκόπησης και με τη βοήθεια κατάλληλου λογισμικού, στην ανίχνευση και τον χαρακτηρισμό των βλαβών του γαστρεντερικού σωλήνα με ή χωρίς προοπτική να εξελιχθούν σε καρκίνο.

«Είναι σημαντικό να διευκρινίσουμε ότι η θέση της τεχνητής νοημοσύνης δεν είναι να αντικαταστήσει την ανθρώπινη, αλλά να την υποβοηθήσει. Πρόσφατες μελέτες έδειξαν ότι όταν δεν λαμβάνονται υπόψη οι δεξιότητες του ενδοσκόπου και τα χαρακτηριστικά της μηχανής, τα αποτελέσματα της εφαρμογής της τεχνητής νοημοσύνης είναι απογοητευτικά», κατέληξε ο κ. Τριανταφύλλου.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/