Κατηγορία: Ενημέρωση

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Το περιστατικό παρουσίασε ο Δαμιανός Ε. Σακάς, Ομότιμος Καθηγητής Νευροχειρουργικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, Επ. Πρόεδρος Ευρωπαϊκής Εταιρείας Λειτουργικής Νευροχειρουργικής και Μέλος της Παγκόσμιας Ακαδημίας Νευροχειρουργών.

Για πρώτη φορά στην Ελλάδα, νέα γυναίκα με παραπληγία κατάφερε να σταθεί και πάλι όρθια και να κάνει τα πρώτα της βήματα, χάρη στην επιτυχή αντιμετώπισή της με την  καινοτόμο εφαρμογή της ηλεκτρικής διέγερσης νωτιαίου μυελού. Την εγχείρηση  πραγματοποίησε στην 38χρονη ασθενή ο Δαμιανός Ε. Σακάς, Ομότιμος Καθηγητής Νευροχειρουργικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, Επ. Πρόεδρος Ευρωπαϊκής Εταιρείας Λειτουργικής Νευροχειρουργικής και Μέλος της Παγκόσμιας Ακαδημίας Νευροχειρουργών.

Ο κ. Σακκάς παρουσίασε σε συνέντευξη τύπου το περιστατικό την Τρίτη 14 Νοεμβρίου, καθώς και τις εξελίξεις από την εφαρμογή της καινοτόμου μεθόδου σε παραπληγικούς ασθενείς.

Η ασθενής, 38 ετών είχε ένα ατύχημα το 2018 με αποτέλεσμα τον βαρύ τραυματισμό του νωτιαίου μυελού. Για 4 χρόνια, η γυναίκα είχε πλήρη κινητική παραπληγία και απώλεια αισθητικότητας κάτω από το επίπεδο του αφαλού και χρησιμοποιούσε αμαξίδιο. Λόγω της βλάβης ήταν ανέφικτη η σωστή μετάδοση των εντολών από τον εγκέφαλο προς τα κάτω άκρα. Η καθημερινή φυσιοθεραπεία που έκανε δεν οδήγησε σε ουσιαστική βελτίωση και η ασθενής δεν μπορούσε να σταθεί όρθια και να περπατήσει. Την πρώτη ημέρα μετά την 4ωρη εγχείρηση στην οποία υποβλήθηκε, με την καινοτόμο εφαρμογή της ηλεκτρικής διέγερσης νωτιαίου μυελού, από τον Κ. Σακκά, η γυναίκα μπόρεσε να κινήσει τα πέλματά της. Εξι μήνες μετά, η ασθενής  στέκεται όρθια και ανέκτησε την ικανότητα για αυτόνομη βάδιση (με χρήση υποστηρικτικού ‘’Π’’). Τώρα, αντιμετωπίζει και πάλι με χαμόγελο και ελπίδα τη ζωή και δήλωσε ότι έχει βελτίωση, αισθάνεται τα πόδια της και μπορεί και περπατά. Επόμενο βήμα είναι να περπατά με τη βοήθεια βακτηρίας. Οπως λέει η ασθενής, ”η ελπίδα δεν σταματά ποτέ”!

Είναι η πρώτη περίπτωση στη χώρα μας που αντιμετωπίστηκε με αυτή τη μέθοδο και από τις ελάχιστες που έχουν αντιμετωπισθεί παγκοσμίως με τον συγκεκριμένο τρόπο.

Για να υπάρξει θετικό αποτέλεσμα, μεγάλη σημασία έχουν η ενδελεχής μελέτη του ασθενούς, η επιτυχής τεχνικά εμφύτευση και σύνδεση του διεγέρτη με τον νωτιαίο μυελό, ο ακριβής προγραμματισμός του διεγέρτη και η εφαρμογή προγράμματος εντατικής φυσικοθεραπείας.

Ανοίγουν πλέον νέοι ορίζοντες στην αντιμετώπιση παρόμοιων περιστατικών, που πραγματικά δίνουν ζωή στους παραπληγικούς ασθενείς.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Τι αναφέρει η πρόεδρος της Ένωσης Ελευθεροεπαγγελματιών Παιδιάτρων του νομού.

Ξεπερνούν κατά πολύ τον αριθμό που ανακοίνωσε σήμερα ο ΕΟΔΥ τα κρούσματα λοίμωξης από ιό Κοξάκι σε παιδιά στη Λάρισα.

Σύμφωνα με τους υπεύθυνους του Οργανισμού, από τις 23 Οκτωβρίου έως και τις 13 Νοεμβρίου, έχουν καταγραφεί στην Περιφερειακή Ενότητα Λάρισας συνολικά 41 παιδιά με κλινική εικόνα coxsackie.

Μιλώντας στο iatronet.gr, η πρόεδρος της Ένωσης Ελευθεροεπαγγελματιών Παιδιάτρων Λάρισας Γεωργία Νταμάγκα εκτιμά πως ο αριθμός των παιδιών που έχουν εκδηλώσει συμπτώματα ξεπερνά τα 100.

“Ο ΕΟΔΥ αναφέρεται στα κρούσματα που καταγράφει στα νοσοκομεία. Από την επικοινωνία που είχα με συναδέλφους μου, ο αριθμός των παιδιών ξεπερνά τα 100 τις τελευταίες δύο εβδομάδες“, σημειώνει η κ. Νταμάγκα.

Όπως αναφέρει, τα περισσότερα παιδιά είχαν ήπια εικόνα, πλην πολύ λίγων τα οποία χρειάστηκαν χορήγηση ορού προκειμένου να αποφευχθεί η αφυδάτωση.

Οι υπεύθυνοι του ΕΟΔΥ έσπευσαν σήμερα να καθησυχάζουν ότι δεν πρόκειται για αύξηση κρουσμάτων, η πλειονότητα των παιδιών παρουσίασε ήπια  κλινική εικόνα, ενώ νοσηλευτήκαν 6 παιδιά με ολιγοήμερες νοσηλείες (κυρίως λόγω αδυναμίας σίτισης).

Παρόμοια περιστατικά δεν έχουν αναφερθεί στις Περιφερειακές Ενότητες Μαγνησίας, Τρικάλων και Καρδίτσας.

Η λοίμωξη από ιό coxsackie αποτελεί ιογενές νόσημα, συχνά της πρώιμης παιδικής ηλικίας, με συνήθη συμπτώματα όπως πυρετός, εξάνθημα, συμπτώματα από το ανώτερο αναπνευστικό  ή και το γαστρεντερικό σύστημα και στην πλειοψηφία των περιπτώσεων είναι αυτοϊώμενο.

Οι γονείς να ενημερώνονται για την παρουσία κρουσμάτων κοξάκι (coxsackie) στη σχολική κοινότητα και να συμβουλευτούν τον ιατρό τους σε περίπτωση που το δικό τους παιδί εμφανίσει ανάλογα συμπτώματα.

Ενδεικνυόμενα μέτρα πρόληψης της διασποράς του ιού σε περίπτωση κρούσματος, είναι η απομάκρυνση του κρούσματος από τη σχολική του μονάδα μέχρι την πλήρη ύφεση των συμπτωμάτων του και  η επισταμένη τήρηση των κανόνων ατομικής υγιεινής παιδιών, εκπαιδευτικών – προσωπικού του σχολείου (τακτικό και σχολαστικό πλύσιμο των χεριών, ιδίως πριν από το φαγητό και μετά από κάθε επίσκεψη στην τουαλέτα).

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Η ΧΑΠ αποτελεί μία σύγχρονη συνεχιζόμενη πανδημία με συχνότερο παράγοντα κινδύνου το κάπνισμα.

«Η αναπνοή σου είναι η ζωή σου, δράσε εγκαίρως. Επισκέψου τον Πνευμονολόγο σου και ενημερώσου!». Αυτό είναι το μήνυμα που συνοδεύει την ενημερωτική εκστρατεία που πραγματοποιεί  η Ελληνική Πνευμονολογική Εταιρεία για την Παγκόσμια Ημέρα Χρόνιας Αποφρακτικής Πνευμονοπάθειας (ΧΑΠ).

Η ΕΠΕ, στο πλαίσιο της εκστρατείας, πραγματοποίησε ενημέρωση κοινού και εντυποδιανομή στις 14 Νοεμβρίου στον σταθμό Σύνταγμα του ΜΕΤΡΟ στην Αθήνα.  Επιπλέον την ίδια ημέρα και ώρα πραγματοποίησε ενημερωτική δράση και στην πλατεία Αριστοτέλους στη Θεσσαλονίκη, με τη συνεργασία της Εταιρείας Νοσημάτων Θώρακος Ελλάδος (ΕΝΘΕ).

Επίσης, ενημερωτικές αφίσες θα αναρτηθούν στις Πνευμονολογικές κλινικές και Ιατρεία σε όλη την Ελλάδα και θα φιλοξενήσει στη σελίδα της στο fb ενημερωτικά video για την πρόληψη, τη διαχείριση και τις συνέπειες της νόσου.

Η Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ) είναι μία ετερογενής «κατάσταση» των πνευμόνων, η οποία χαρακτηρίζεται από χρόνια συμπτώματα του αναπνευστικού συστήματος (δύσπνοια, βήχας, απόχρεμψη, παροξύνσεις) που οφείλονται σε διαταραχές των αεραγωγών (βρογχίτιδα, βρογχιολίτιδα) ή/και των κυψελίδων (εμφύσημα) και προκαλούν εμμένοντα, συχνά προοδευτικό, περιορισμό της ροής του αέρα.

Η ΧΑΠ αποτελεί μία σύγχρονη συνεχιζόμενη πανδημία με συχνότερο παράγοντα κινδύνου το κάπνισμα και κάθε χρόνο οδηγεί στον θάνατο 3.000.000 ασθενείς παγκοσμίως. Η επίπτωση της νόσου συνεχίζει να αυξάνεται, καθώς σε χώρες όπως η Ινδία και η Κίνα, η καπνιστική συνήθεια δεν κάμπτεται και έτσι η ΧΑΠ αναμένεται να οδηγήσει σε περίπου 5.400.000 θανάτους ετησίως από το 2060 και έπειτα.

Αναφερόμενος στην εκστρατεία, ο κ. Στέλιος Λουκίδης, Πρόεδρος της ΕΠΕ, Καθηγητής Πνευμονολογίας, ΕΚΠΑ ανέφερε χαρακτηριστικά: «Το μήνυμα της φετινής εκστρατείας είναι διπλό και απευθύνεται στους ασθενείς –αλλά και σε δυνητικούς ασθενείς– με Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια για να τους ευαισθητοποιήσει σχετικά με μια από τις σημαντικότερες λειτουργίες του οργανισμού τους, την αναπνοή: η αναπνοή σου είναι η ζωή σου. Η δυσκολία στην αναπνοή που βιώνουν οι ασθενείς με ΧΑΠ επηρεάζει σημαντικά την καθημερινότητά τους, καθώς και την ποιότητα της ζωής τους. Η νόσος εξελίσσεται σταδιακά. Για πολλά χρόνια, συνήθως πάνω από 10-15, η ασθένεια αναπτύσσεται σιωπηλά, προκαλώντας ήπιες ενοχλήσεις, χωρίς να δίνει ανησυχητικά συμπτώματα που να προειδοποιούν. Αν ο ασθενής συνεχίσει να αγνοεί τα ενοχλητικά συμπτώματα του βήχα, της απόχρεμψης και του εύκολου λαχανιάσματος (δύσπνοια) και να καπνίζει, επιτρέπει στην αρρώστια να εξελιχθεί στην πιο προχωρημένη της μορφή. Για τον λόγο αυτό, θέλουμε να τους παροτρύνουμε να δράσουν έγκαιρα! Θα πρέπει να επισκεφθούν τον Πνευμονολόγο ο οποίος θα προχωρήσει σε διάγνωση της νόσου και θα τους συμβουλέψει πώς θα την διαχειριστούν ώστε να έχουν καλύτερη αναπνοή, καλύτερη καθημερινότητα, καλύτερη κοινωνική ζωή».

Η κ. Ανδριάνα Παπαϊωάννου, Συντονίστρια της Ομάδας ΧΑΠ της ΕΠΕ, Επίκουρη Καθηγήτρια Πνευμονολογίας ΕΚΠΑ, Α’ Πανεπιστημιακή Πνευμονολογική Κλινική ΓΝΝΘΑ «Η Σωτηρία», αναφέρει για τη ΧΑΠ: «Συνήθως υποδιαγιγνώσκεται, καθώς περισσότεροι από τους μισούς πάσχοντες από ΧΑΠ δεν γνωρίζουν την κατάστασή τους. Εκτιμάται ότι ευθύνεται παγκοσμίως για περισσότερα από 29 εκατομμύρια χρόνια ζωής σε συνθήκες αναπηρίας. Το συνολικό οικονομικό κόστος διαχείρισης της νόσου είναι τεράστιο και μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρά οικονομικά προβλήματα ακόμη και τα πιο εύρωστα υγειονομικά συστήματα. Η “συμβολή” της ΧΑΠ στις δαπάνες Υγείας για τα αναπνευστικά νοσήματα στην Ευρώπη, ανέρχεται στο 56%, με το ετήσιο κόστος να αγγίζει τα 39 δισεκατομμύρια ευρώ».

H XAΠ, όμως, σχεδόν ποτέ δεν έρχεται μόνη της, σημειώνει η κα Παπαϊωάννου και εξηγεί: «Οι ασθενείς που πάσχουν από ΧΑΠ παρουσιάζουν αυξημένο κίνδυνο για καρδιαγγειακά νοσήματα, καρκίνο του πνεύμονα και πλήθος άλλων παθήσεων».

Ο κ. Γεώργιος Χειλάς, Συντονιστής Ομάδας ΧΑΠ της ΕΠΕ, Πνευμονολόγος – Επιμελητής Α’ ΕΣΥ, 5η Πνευμονολογική Κλινική ΓΝΝΘΑ «Η Σωτηρία», επισημαίνει τις επιπτώσεις της ΧΑΠ στην υγεία, τονίζοντας ότι οι ασθενείς με ΧΑΠ νοσούν και από κάποια πάθηση του καρδιαγγειακού συστήματος: «Ένας ασθενής με ΧΑΠ είναι συνήθως άνω των 60 ετών και έχει καπνίσει αρκετά ώστε να έχει δημιουργήσει κοινούς παθογενετικούς δρόμους ανάπτυξης όχι μόνο για τη ΧΑΠ αλλά και για παθήσεις του καρδιαγγειακού συστήματος. H συνύπαρξη των καρδιαγγειακών νοσημάτων και της ΧΑΠ αγγίζει ή και ξεπερνά το 40% σε όλες τις μελέτες που έχουν γίνει μέχρι σήμερα. Και αυτό δεν είναι μια απλή επιδημιολογική παρατήρηση, καθώς οι ασθενείς με ΧΑΠ συχνά πεθαίνουν από καρδιαγγειακή αιτία. Σύμφωνα με όλες σχεδόν τις μελέτες, μεταξύ των ασθενών με ΧΑΠ περίπου το 35% πεθαίνουν από την ίδια τη ΧΑΠ, 21% από καρκίνο, 17% από άλλα αίτια και 27% από καρδιαγγειακά συμβάματα. Δηλαδή περίπου το ¼ και πλέον των ασθενών με ΧΑΠ πεθαίνουν από καρδιαγγειακή αιτία».

Ο κ. Χειλάς καταλήγει ότι τα παραπάνω στοιχεία καταδεικνύουν πόσο σημαντικό είναι, «πέρα από τη θεραπεία της ΧΑΠ να φροντίζουμε να ελέγχουμε και την πιθανή παρουσία καρδιαγγειακού νοσήματος και να καθοδηγούμε τους ασθενείς μας στον ειδικό, δηλαδή στον Καρδιολόγο! Και το ανάποδο βέβαια, οι συνάδελφοι Καρδιολόγοι θα πρέπει να διερευνούν την πιθανή παρουσία της ΧΑΠ σε έναν καρδιολογικό ασθενή ειδικά εάν έχει έκθεση σε παράγοντες κινδύνου, εάν δηλαδή είναι καπνιστής».

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Η έγκαιρη αναγνώριση, διάγνωση και ολιστική παρέμβαση με διεπιστημονική συνεργασία και ενεργό συμμετοχή του γονέα, καθορίζει την εξέλιξη του παιδιού στην ενήλικη ζωή του.

Σε ένα ποσοστό από 2% ως 10% των παιδιών κάτω των 5 ετών εμφανίζεται κάποιας μορφής αναπτυξιακή διαταραχή. Ωστόσο, μόνο στα μισά παιδιά αυτή εντοπίζεται σε προσχολική ηλικία.

Η έγκαιρη ανίχνευση κάποιων κλινικών συμπτωμάτων ή ύποπτων σημείων και η πρώιμη ολιστική παρέμβαση με την συνεργασία ειδικών και οικογένειας έχει καθοριστική σημασία για την αντιμετώπιση των όποιων αναπτυξιακών διαταραχών και τη βελτίωση της λειτουργικότητας του παιδιού στην πορεία της ζωής του.

Το θέμα απασχόλησε ενημερωτικό webinar που διοργάνωσε η Ένωση Ελευθεροεπαγγελματιών Παιδιάτρων Βορείου Ελλάδος, με την συμμετοχή ειδικών παιδιάτρων και θεραπευτών.

Η παιδίατρος, πρόεδρος της ΕΕΠΒΕ, κ. Όλγα Τζέτζη, , επεσήμανε την ανάγκη υποστήριξης ενός οικογενειοκεντρικού πλαισίου πρώιμης παιδικής παρέμβασης με τη συνεργασία γονιών, γιατρών (παιδίατρων, παιδοαναπτυξιολογων, παιδοφθαλμιάτρων, παιδοΩΡΛ, παιδοψυχιάτρων), θεραπευτών (λογοθεραπευτών, εργοθεραπευτών, φυσιοθεραπευτών), εκπαιδευτικών και ψυχολόγων με την παράλληλη συνεργασία συλλόγων που ασχολούνται με τα άτομα με αναπηρίες.

“Η πρώιμη ανίχνευση ξεκινάει από την ενδεχόμενη ανησυχία του γονέα και επικυρώνεται από τον παιδίατρο ο οποίος γίνεται ο ‘μαέστρος’ μιας διεπιστημονικής ομάδας που θα  αναλάβει την πρώιμη παρέμβαση με τελικό στόχο την προάσπιση του βασικού δικαιώματος του παιδιού για την προώθηση της επίτευξης των δυνατοτήτων του, την ενίσχυση και την ευημερία της οικογένειας με απώτερο όφελος για την κοινωνία”, ανέφερε.

Επαγρύπνηση σε high risk παιδιά

Η ψυχοκινητική ανάπτυξη των παιδιών εξαρτάται από γενετικούς και περιβαλλοντικούς παράγοντες, μεταξύ αυτών και η συναισθηματική ασφάλεια, η αγάπη, η προσοχή, τα ερεθίσματα και η διατροφή τους.

Όπως ανέφερε η κ. Ευτέρπη Παυλίδου (φωτογραφία), παιδίατρος – παιδονευρολόγος, επίκουρη καθηγήτρια Παιδιατρικής στο Τμήμα Λογοθεραπείας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, απαιτείται επαγρύπνηση για πρώιμη παρέμβαση στα παιδιά υψηλού κινδύνου, όπως αυτά με εξαιρετική προωρότητα, με χαμηλό βάρος γέννησης ή αυτά που έχουν υποστεί περιγεννητικό στρες ή ασφυξία.

“Η επίδραση της προωρότητας στη νευροανάπτυξη είναι πάρα πολύ σημαντική. Στο τρίτο τρίμηνο της κύησης γίνεται έκρηξη του εγκεφαλικού παρεγχύματος, έχουμε πενταπλασιασμό του όγκου αύξησης της λευκής ουσίας και τετραπλασιασμό της φαιάς ουσίας”, τόνισε.

Σύμφωνα με τα ορόσημα κινητικής ανάπτυξης, το παιδί πρέπει να μπορεί να στηρίξει το κεφάλι του σε ηλικία 3 μηνών, να ρολάρει από πρηνή σε ύπτια θέση μεταξύ 4 και 5 μηνών, να κάθεται στους 6-8 μήνες, να μπουσουλάει, να σηκώνεται κρατημένο από έπιπλα και να κάνει μικρά πλάγια βήματα στους 9 – 11 μήνες. Στους 5 – 6 μήνες πιάνει αντικείμενα, στους 18-20 τρώει με κουτάλι και πιρούνι.

Αντίστοιχα, στη νοητική ανάπτυξη, 3 μηνών παράγει φωνήεντα, 5 μηνών μένει σιωπηλό όταν ακούει κάποιον να μιλάει, στους 6 μήνες προσθέτει σύμφωνα στους ήχους, φτιάχνοντας τυχαίες συλλαβές που χρησιμοποιεί επαναλαμβανόμενα (π.χ. μπα-μπα, μα-μα). Στους 12 μήνες χρησιμοποιεί συνειδητά τις πρώτες λέξεις και στους 18 μήνες χρησιμοποιεί 25 λέξεις

“Τα πρώτα δύο έτη ζωής είναι κρίσιμα για τη βέλτιστη νευροανάπτυξη”, τόνισε η κ. Παυλίδου, επισημαίνοντας τη σημασία της ενδελεχούς κλινικής διερεύνησης με λήψη λεπτομερούς ιστορικού και πρώιμης παρέμβασης με παραπομπή στον εξειδικευμένο επαγγελματία υγείας. Καθοριστικής σημασίας είναι η συμμετοχή του γονέα και η εκπαίδευσή του.

Η συμβολή της καλής όρασης

Το 85% του εγκεφάλου έχει σχέση με κάποια οπτική πληροφορία ή ρύθμιση της όρασης, ενώ το 50% των κρανιακών νεύρων έχουν άμεση ή έμμεση σχέση με την όραση.

«Η όραση είναι απαραίτητη για την ομαλή κινητική ανάπτυξη, για να μπορέσει το παιδί να πιάσει, να περιεργαστεί και να παρακολουθήσει αντικείμενα, να αρκουδήσει. Όλα αυτά μπορεί να επηρεαστούν από μια διαταραγμένη όραση», τόνισε ο κ. Νικόλαος Νίτσας , χειρουργός οφθαλμίατρος, παιδοοφθαλμίατρος, πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης, προσθέτοντας πως η όραση είναι πρωταγωνιστής και στη συναισθηματική και την ομαλή γνωστική ανάπτυξη.

Σε ό,τι αφορά τα ορόσημα όρασης, στον 2^ο μήνα το βρέφος έχει επαφή με τα μάτια, στον 3^ο δίνει τα πρώτα χαμόγελα, παρακολούθηση αντικειμένων, 5^ο με 6^ο μήνα εξερευνά αντικείμενα και ξεκινά η ανάπτυξη της τρισδιάστατης όρασης. Τον 9^ο με 10^ο υπάρχει πλέον πλήρης ανάπτυξη του βάθους πεδίου, ενώ στην ηλικία του ενός έτους η όραση ενός παιδιού φτάνει περίπου αυτή του ενήλικα.

“Καθώς η πλαστικότητα του εγκεφάλου ολοκληρώνεται στην ηλικία των 8 με 10 ετών μάξιμουμ, η μη έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία προβλημάτων όρασης μπορεί να οδηγήσει σε μόνιμες και μη αναστρέψιμες βλάβες”, τόνισε ο κ. Νίτσας, υπογραμμίζοντας την ανάγκη άμεσης παραπομπής στον ειδικό παιδοοφθαλμίατρο για τα παιδιά που παρουσιάζουν παρεκκλίσεις από την φυσιολογική ανάπτυξη.

Παιδοψυχιατρική παρέμβαση

Το άκουσμα της παραπομπής σε παιδοψυχίατρο φοβίζει, καθώς η ειδικότητα παραμένει ταμπού για ένα μέρος των γονέων. Ωστόσο, η ενημέρωση και ενεργός συμμετοχή τους είναι επιβεβλημένη, όπως είπε η κ. Αλεξάνδρα Κατσικά , ψυχίατρος Παιδιών και Εφήβων, Εικαστική Ψυχοθεραπεύτρια.

“Πολλές φορές οι γονείς φέρνουν το παιδί, εντός εισαγωγικών, να το ‘φτιάξουμε’ λιγάκι, κάποιοι δυσκολεύονται να γίνουν μέρος της παρέμβασης”», παρατήρησε, προσθέτοντας πως χρειάζεται συζήτηση με όλα τα μέλη για την κατανόηση του σκοπού της παραπομπής, αλλά και απενοχοποίηση των γονέων για το “ποιος φταίει”.

Μετά την παραπομπή, ακολουθεί εξατομικευμένη διάγνωση, θεραπευτικός σχεδιασμός και ολοκληρωμένη πλαισίωση του παιδιού και της οικογένειας.

Φυσικοθεραπεία, εργοθεραπεία, λογοθεραπεία

Ο παιδιατρικός φυσικοθεραπευτής δουλεύει με παιδιά και τις οικογένειές τους, με στόχο να βοηθήσει κάθε παιδί να φτάσει στο μέγιστο επίπεδο ανεξάρτητης λειτουργίας, αξιοποιώντας το δυναμικό του και να προωθήσει την συμμετοχή του στο σπίτι, στο σχολείο και τα διάφορα περιβάλλοντα, ανέφερε η φυσικοθεραπεύτρια κ. Κατερίνα Μάγκου.

Καλύπτει ένα ευρύ φάσμα αναπτυξιακών δραστηριοτήτων, μεταξύ άλλων κίνηση και κινητικότητα, ενδυνάμωση, κινητική μάθηση, ισορροπία και συντονισμό, αναψυχή, παιχνίδι και ελεύθερος χρόνος, καθημερινές δραστηριότητες και ρουτίνες φροντίδας.

Ο παιδιατρικός εργοθεραπευτής, από την πλευρά του, βοηθά το παιδί να γίνει ανεξάρτητο και λειτουργικό στην καθημερινότητά του. Σύμφωνα με την εργοθεραπεύτρια, κ. Ευδοκία Καραλή, τα σημάδια που θα κινήσουν υποψίες είναι, μεταξύ άλλων, η αργή μάθηση, δυσκολία να θυμηθεί ή να ακολουθήσει οδηγίες, δεν κατανοεί την αιτία και το αποτέλεσμα, έχει δυσκολία στην κοινωνικοποίηση και την αλληλεπίδραση, αδυναμία εκτέλεσης δραστηριοτήτων καθημερινότητας (π.χ. τουαλέτα).

Ο λογοθεραπευτής μπορεί να προσφέρει διευκόλυνση επικοινωνίας, πρώιμη ανίχνευση και αντιμετώπιση δυσκολιών σίτισης και κατάποσης, ενίσχυση κοινωνικών δεξιοτήτων, πρόληψη εμφάνισης μαθησιακών δυσκολιών, εκπαίδευση γονέων, σε συνεργασία με γιατρούς και άλλους επαγγελματίες Υγείας, ανέφερε η λογοθεραπεύτρια Χάιδω Μαγκούνη.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Πραγματικές ανάγκες, κόφτες και εφαρμογή θεραπευτικών-διαγνωστικών πρωτοκόλλων μπορούν να δώσουν λύση.

Μαύρη πέτρα πίσω της ετοιμάζεται να ρίξει μεγάλη μερίδα παρόχων πρωτοβάθμιας περίθαλψης, καθώς όπως μας μεταφέρουν, με το 40% των εξετάσεων να γίνονται πλέον δωρεάν δεν μπορούν ούτε να ζήσουν αξιοπρεπώς ούτε να λειτουργήσουν τα εργαστήριά τους. Με μελανά χρώματα δίνουν το μέλλον τους, όταν το συσσωρευμένο χρέος -όλων των παρόχων της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας- έχει φτάσει στο  1 δισ. ευρώ. Το 50% αυτού αφορά παρόχους που λειτουργούν εργαστήρια-μονάδες στην Αττική και το υπόλοιπο αναφέρεται σε όλη τη χώρα. Ηδη τα φυσικά πρόσωπα που έχουν αποχωρήσει από τον κλάδο από το 2017 ανέρχονται σε 1.300 άτομα.

Για το 2023 δε, η υπέρβαση στην καλύτερη των περιπτώσεων θα είναι 150 ευρώ ενώ στη χειρότερη μπορεί να ξεπεράσει και τα 170 εκατ. ευρώ. Με έναν προϋπολογισμό 482 εκατ. ευρώ για την ΠΦΥ, οι φετινές υποβολές αναμένεται να φτάσουν τα 650 εκατ. ευρώ.

Ζητήσαμε και λάβαμε στοιχεία με απλά παραδείγματα που να επιβεβαιώνουν τα παραπάνω. Τρία τέτοια ακολουθούν και αφορούν ασφαλισμένους του ΕΟΠΥΥ, οι οποίοι σε ποσοστό 85% αντιστοιχούν στην επισκεψιμότητα που έχουν τα εργαστήρια.

1ο παράδειγμα εργαστηρίου με 10 ασθενείς ανά ημέρα

Σε αυτή την περίπτωση, η αμοιβή προ του 2016 βάσει του προεδρικού διατάγματος του 1991, είναι 17.585 ευρώ. Το αιτούμενο ποσό ασφαλιστικής τιμής είναι 9.888 ευρώ το οποίο μετά τις αφαιρέσεις των εκπτώσεων και του clawback διαμορφώνεται στα 5.698 ευρώ (έκπτωση ΕΟΠΥΥ 42,38%). Στην περίπτωση αυτού του εργαστηρίου με 265 ασθενείς (συνολικές εξετάσεις επί 10) και με μέση τιμή αποζημίωσης τα 2,15 ευρώ (από ΕΟΠΥΥ), οι ασθενείς που λαμβάνουν δωρεάν ιατρικές υπηρεσίες ανέρχονται σε 112 και ο αριθμός των δωρεάν εξετάσεων σε 1.123.

2ο παράδειγμα εργαστηρίου με 20 ασθενείς ανά ημέρα

Η αμοιβή προ του 2016 βάσει του προεδρικού διατάγματος του 1991 είναι 38.586 ευρώ, ενώ το αιτούμενο ποσό 21.352 ευρώ. Αυτό μετά τις αφαιρέσεις rebate clawback διαμορφώνεται στα 10.837 ευρώ (έκπτωση ΕΟΠΥΥ 49,25%). Με ένα σύνολο ασθενών 505 ασθενείς, δωρεάν παροχές λαμβάνουν οι 249 (επί 10 εξετάσεις) ή 2.487 εξετάσεις.

3ο παράδειγμα εργαστηρίου με 50 ασθενείς την ημέρα

Η αμοιβή προ του 2016 βάσει του προεδρικού διατάγματος του 1991 είναι 71.251 ευρώ, ενώ το αιτούμενο ποσό είναι  39.742 ευρώ για να καταλήξει καθαρό στα 17.203 (έκπτωση ΕΟΠΥΥ 56,71%). Σε 1.275 ασθενείς (50 ασθενείς την ημέρα) και 12.750 εξετάσεις, δωρεάν παροχές απόλαμβανουν οι 723 ασθενείς, οι οποίοι πραγματοποιούν 7.231 δωρεάν εξετάσεις.

Η ασφαλιστική τιμή δεν καλύπτει το τελικό κόστος της εξέτασης. 
Πάνω από την ασφαλιστική τιμή εμφανίζεται να διαμορφώνεται το κόστος εξετάσεων πρώτης γραμμής.

Χαρακτηριστικά:

1) Στη Γενική αίματος το κόστος ανά εξέταξη κυμαίνεται από 2,7 έως 4,24 ευρώ, ενώ η ασφαλιστική τιμή είναι στα 1,99 ευρώ
2) Στη Φερριτίνη το κόστος ξεκινά από 3,9 ευρώ ανά εξέταση και μπορεί να φτάσει τα 7,51 ευρώ, ενώ η ασφαλιστική τιμή διαμορφώνεται στα 3,89 ευρώ
3) Στη β-Χοριακή Γοναδοτροπίνη το κόστος είναι από 6,63 ευρώ μέχρι και 17,82 ευρώ ανά εξέταση και η ασφαλιστική τιμή είναι στα 6,52 ευρώ

Οι δύο εξαιρέσεις με βάση τον πίνακα με την ασφαλιστική τιμή να είναι πάνω από το τελικό κόστος, είναι η Καλλιέργεια ούρων, όπου το κόστος είναι 2,31 ευρώ και η ασφαλιστική τιμή στα 3,4 ευρώ και η εξέταση HDL, όπου το τελικό κόστος είναι 1,86 ευρώ, ενώ η ασφαλιστική τιμή 1,98 ευρώ.

Υπάρχουν λύσεις;

Υπάρχουν, λένε παράγοντες της αγοράς, αρκεί να γίνει εκτίμηση των πραγματικών αναγκών του πληθυσμού και εν συνεχεία κοστολόγηση και τιμολόγηση. Αν και υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία από τον ΟΟΣΑ, κανείς από τους αρμοδίους δεν ασχολείται.

Οπως λένε οι πηγές μας, πρέπει να μπουν κόφτες που να αντιστοιχούν σε αυτήν την εκτίμηση των πραγματικών αναγκών και βεβαίως να εφαρμοστούν πιστά τα θεραπευτικά -διαγνωστικά πρωτοκολλα αποκλείοντας έτσι την υπερσυνταγογράφηση.

Yπενθυμίζεται ότι με πρωτοβουλία της προηγούμενης ηγεσίας του Υπουργείου Υγείας είχε συγκροτηθεί Ομάδα Εργασίας με στελέχη από το  Υπουργείο Υγείας, τον ΕΟΠΥΥ και τους εκπροσώπους των Φορέων των Παρόχων των  διαγνωστικών εξετάσεων.

Αποστολή της ομάδας εργασίας ήταν να εντοπίσει θεσμικούς και οικονομικούς τρόπους για να  αντιμετωπιστεί το μείζον αυτό πρόβλημα. Οι προτάσεις που έχουν ήδη κατατεθεί αναφέρονται σε ενίσχυση του Κλειστού  Προϋπολογισμού (άμεσα ή έμμεσα) όσο και αποτελεσματικές ελεγκτικές διαδικασίες που θα  περιορίσουν την προκλητή ή την όποια υπερβάλλουσα ζήτηση.  Συνοπτικά οι προτάσεις είναι οι εξής:

1. Ενίσχυση του Κλειστού Προϋπολογισμού των Διαγνωστικών εξετάσεων. Μεταφορά πόρων από μη εξαντληθέντες κωδικούς, άμεση χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό, σε όποιο βαθμό είναι αυτό εφικτό, έμμεση ενίσχυση για όσες Διαγνωστικές εξετάσεις μπορούν να αποζημιωθούν από παράλληλες πηγές χωρίς Rebate και Clawback
2. Ο ΕΟΠΥΥ και η ΗΔΙΚΑ να συνεργαστούν και να εξασφαλίσουν ότι οι υπάρχοντες περιορισμοί επαναληψιμότητας μιας εξέτασης (αλλά και αρκετοί ακόμη που είναι αναγκαίο να εισαχθούν) να έχουν δεσμευτικό χαρακτήρα.
3. Τεκμηριωμένα/παραπεμπτικά εξετάσεων. Να εισαχθούν συνταγογραφικοί κανόνες-φίλτρα που θα δικαιολογούνται από το προφίλ των ασφαλισμένων (όπως αυτό φαίνεται από τον ιατρικό φάκελο ασθενούς) και θα στηρίζονται στην ιατρική ανάγκη που θα γνωματεύει ο θεράπων ιατρός. Το έργο θα αναλάβει ο ΕΟΠΥΥ, το Αυτοτελές Τμήμα Πρωτοκόλλων του Υπουργείου Υγείας και η ΗΔΙΚΑ. Το έργο να ξεκινήσει από τις εξετάσεις που προκαλούν τη μεγαλύτερη δαπάνη.
4. Προτείνεται η δημιουργία στο Υπουργείο Υγείας Επιτροπής Παρακολούθησης της Δαπάνης για Ιατρική Περίθαλψη κατά το υπόδειγμα της Επιτροπής Παρακολούθησης Φαρμακευτικής Δαπάνης.
5. Αναζήτηση με τη συνεργασία των Επιστημονικών Εταιρειών εξετάσεων που θα μπορούσαν να αφαιρεθούν από το σύστημα Ηλεκτρονικής Συνταγογράφησης ως μη αναγκαίες
6. Προτείνεται η χρήση μοναδικού κωδικού για τον έλεγχο της ταυτοπροσωπίας ανά παραπεμπτικό.
7. Επιβάλλεται να ξεκινήσει άμεσα ο ΕΟΠΥΥ τις διαδικασίες για την υλοποίηση του Real Time ελέγχου των Διαγνωστικών Εξετάσεων.
8. Έχει καταστεί αναγκαία η paperless υποβολή των παραστατικών των διαγνωστικών εξετάσεων (όπως και των άλλων Παρόχων υγείας), η κατάργηση της υποβολής του φυσικού αρχείου. Το οικονομικό όφελος που θα προκύψει μπορεί να ενισχύσει τον Κλειστό Προϋπολογισμό των Διαγνωστικών Εξετάσεων.
9. Εισαγωγή ποιοτικών κριτηρίων ως τμήμα των συμβάσεων και της αποζημίωσης των υπηρεσιών υγείας.
10. Προτείνεται η καθιέρωση Αμοιβής Ιατρικής Αξιολόγησης και Γνωμάτευσης, για τους Παρόχους Διαγνωστικών Εξετάσεων.
11. Κάθε Νέα (ιδιαίτερα αν είναι κοστοβόρα) Διαγνωστική Εξέταση που θα εισάγεται στην Αποζημίωση του ΕΟΠΥΥ, να συνοδεύεται από οικονομοτεχνική μελέτη και από συνακόλουθη αύξηση του κλειστού προϋπολογισμού.
12. Να επεκταθεί ο Στατιστικός Έλεγχος Συνταγογράφησης θεράποντα ιατρού, με παραμέτρους την ειδικότητα, ποσοστό συνταγογράφησης ως προς την επισκεψιμότητα και μέση αξία εξετάσεων ανά ΑΜΚΑ ασθενούς και ανά ICD-10 που συνταγογράφησε ο θεράπων ιατρός.
13. Να υπάρχει συνυπευθυνότητα για το clawback κράτους και παρόχων υγείας
14. Προτείνεται η υποχρεωτική δημιουργία και υλοποίηση πρωτοκόλλου συνταγογράφησης για κάθε νέα διαγνωστική εξέταση που θα καλύπτεται από τον ΕΚΠΥ.

Πηγη: https://www.iatronet.gr

Ανθρωποι με αναπνευστικές παθήσεις, όπως άσθμα, εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα κα αλλεργίες, έχουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο, έδειξε η έρευνα.

Αμερικανική έρευνα αναφέρει ότι οι τυφώνες λόγω της κλιματικής αλλαγής, καθώς και οι πλημύρες και οι έντονες καταιγίδες απειλούν να δημιουργήσουν αύξηση της μούχλας στα σπίτια των ανθρώπων που τους αρρωσταίνει.

Σε τοπικά νοσοκομεία έχουν διπλασιαστεί οι διαγνώσεις που συνδέονται με έκθεση στη μούχλα μετά από φυσική καταστροφή που συνδέεται με καταιγίδα, αναφέρει έρευνα που παρουσιάστηκε την τρέχουσα εβδομάδα στο συνέδριο του American College of Allergy, Asthma and Immunology.

Η Dr. Amber Hardeman, του Tulane University School of Medicine στη Νεα Ορλεάνη, δήλωσε ότι η ερευνητική ομάδα επισκόπησε πρόσφατα άρθρα για τις πλημύρες και την έκθεση σε μούχλα μετά από φυσικές καταστροφές, για να αξιολογήσει την ισχύ των ενδείξεων που στηρίζουν κοινές συστάσεις για την μούχλα, που δίνουν οι γιατροί.

Ανθρωποι με αναπνευστικές παθήσεις, όπως άσθμα, εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα κα αλλεργίες, έχουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο, έδειξε η έρευνα.

Για παράδειγμα, άνθρωποι με άσθμα ήταν 2 φορές πιο πιθανό να πεθάνουν αν οι αριθμοί στη μούχλα ξεπερνούσαν τα 1.000 σπόρια ανα κυβικό μέτρο στο σπίτι. Αριθμός πάνω από 500 θεωρείται υψηλός.

Οι ερευνητές ανησυχούν επίσης για την πιθανή επίπτωση προϊόντων – όπως η χλωρίνη- που χρησιμοποιούνται για τη μούχλα καθώς τα σκληρά καθαριστικά μπορεί να είναι πιο βλαβερά από τη μούχλα.

Σε δεύτερη μελέτη που παρουσιάστηκε στο ίδιο συνέδριο, ερευνητές ανακάλυψαν ότι η βελτίωση της ποιότητας του αέρα σε εσωτερικό χώρο μπορεί να έχει σημαντική επίδραση στην υγεία των ανθρώπων- ιδιαίτερα αν έχουν άσθμα η αλλεργίες.

Η Gráinne Cunniffe, δήλωσε ότι τα φίλτρα HEPA παραμένουν τα πιο αποτελεσματικά στην απομάκρυνση αιρουμένων σωματιδίων, όπως αλλεργιογόνα και λεπτά σωματίδια.

Επιπλέον, φίλτρα ενεργού άνθρακα φάνηκε να είναι πολύ αποτελεσματικά στην απομάκρυνση πτητικών οργανικών ουσιών και οσμών.

Όμως, οι ερευνητές προειδοποιούν εναντίον της χρήσης καθαριστών αέρα και ιονιστών που παράγουν όζον, καθώς ορισμένες από αυτές τις τεχνολογίες έχει φανεί πως απελευθερώνουν βλαβερά αέρια όζοντος.

Τα ευρήματα θεωρούνται προκαταρκτικά.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Το πρόγραμμα διοργάνωσε το ISLE ACADEMY υπό την επιστημονική διεύθυνση της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Ολοκληρώθηκε πρόσφατα το 1ο Διεθνές Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα για Μη-Χρήστες Ρομποτικής Χειρουργικής  που διοργάνωσε το ISLE ACADEMY υπό την επιστημονική διεύθυνση της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Το τριήμερο εκπαιδευτικό πρόγραμμα, ειδικά σχεδιασμένο για Γενικούς Χειρουργούς που δεν έχουν άμεση πρόσβαση σε σύστημα ρομποτικής χειρουργικής, έλαβε χώρα από τις 24 έως και τις 26 Σεπτεμβρίου 2023, και αποτελεί μια σημαντική επιτυχία για την Εκπαίδευση στον τομέα της Υγείας και της Καινοτομίας στην Χειρουργική.

Κατά τη διάρκεια των δύο πρώτων ημερών, τόσο μέσα από θεωρητικές, όσο και πρακτικές εφαρμογές, οι συμμετέχοντες είχαν την ευκαιρία να εκπαιδευτούν σε προσομοιωτές και μοντέλα ιστών χρησιμοποιώντας το πρωτοποριακό ρομποτικό χειρουργικό σύστημα da Vinci Xi. Στη διάρκεια της τρίτης ημέρας, είχαν τη δυνατότητα να παρακολουθήσουν live εκτέλεση ρομποτικών χειρουργείων και να αποτελέσουν έτσι κοινωνοί αυτής της ιατρικής τεχνολογίας αιχμής.

Η επιστημονική επιμέλεια του εκπαιδευτικού προγράμματος προήλθε από τη συνεργασία των ομάδων του Δρ. Εμμανουήλ Πικούλη, Κοσμήτορα Επιστημών Υγείας του Εθνικού & Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και Διευθυντή της Γ’ Χειρουργικής Κλινικής του Νοσοκομείου «Αττικόν», και του Δρ. Δημητρίου Θεοδώρου, Καθηγητή Χειρουργικής, Διευθυντή της Α’ Προπαιδευτικής Χειρουργικής Κλινικής του Εθνικού & Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Το Σεμινάριο εξασφάλισε στους συμμετέχοντες 15 CMEs (Μονάδες Συνεχιζόμενης Ιατρικής Εκπαίδευσης) από τον Πανελλήνιο Ιατρικό Σύλλογο.

Σύμφωνα με τον Κοσμήτορα Δρ. Πικουλή, «η εισαγωγή της προσομοίωσης στην εκπαίδευση της Ρομποτικής Χειρουργικής αναγνωρίζεται πλέον ως βασική μεθοδολογία για τη βελτίωση τόσο των τεχνικών όσο και των μη τεχνικών δεξιοτήτων των χειρουργών. Όταν εκτελείται σύμφωνα με υψηλά πρότυπα, όπως είναι αυτά που διασφαλίζει το ISLE ACADEMY, η προστιθέμενη αξία είναι ακόμη υψηλότερη. Θα ήθελα να ευχαριστήσω τόσο την κ. Αγγελική Καραβά, Διευθύντρια του ISLE ACADEMY, όσο και τον Καθηγητή, κύριο Δημήτριο Θεοδώρου για τη συνεργασία τους στο σχεδιασμό αυτού του καινοτόμου εκπαιδευτικού προγράμματος στο Πανεπιστήμιό μας».

Ο καθηγητής Θεοδώρου Δημήτριος και η ομάδα του δήλωσαν: «Η χειρουργική εκπαίδευση ήταν πάντα μια από τις βασικές αξίες μας στην Α’ Προπαιδευτική Χειρουργική Κλινική του Ιπποκρατείου και αποτελεί έναν τομέα, στον οποίο ήδη πρωτοστατούμε με το καθιερωμένο διετές Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών στην Προηγμένη Ελάχιστα Επεμβατική Χειρουργική. Η ανάπτυξη δεξιοτήτων χωρίς το γνωσιακό υπόβαθρο είναι μόνο η μία πλευρά του νομίσματος και για το λόγο αυτό είμαστε κάθετοι στην παροχή υψηλότατης ποιότητας θεωρητικής και πρακτικής εκπαίδευσης για τους φοιτητές και τους ειδικευόμενούς μας. Το συγκεκριμένο πρόγραμμα που συνδιοργανώσαμε με την κοσμητεία,  το Νοσοκομείο Αττικόν και το ISLE Academy αντιπροσωπεύει τις σύγχρονες τάσεις των εκπαιδευτικών κατευθύνσεων και είναι ένα σαφές βήμα εναρμόνισης με τα νέα δεδομένα. Είναι ιδιαίτερη η χαρά μας που βρισκόμαστε στον πυρήνα τέτοιων πρωτοβουλιών».

Η Αγγελική Καραβά, Διευθύντρια του ISLE ACADEMY, εξέφρασε την ικανοποίησή της για την υλοποίηση του Σεμιναρίου. «Είναι μεγάλη τιμή και χαρά για εμάς η διοργάνωση και πραγμάτωση με απόλυτη επιτυχία αυτού του εκπαιδευτικού προγράμματος-ορόσημο. Είναι η πρώτη φορά στην Ελλάδα που οι ακαδημαϊκοί φορείς συνενώθηκαν με στόχο να παρέχουν εκπαίδευση με αντικείμενο την ανάπτυξη γνώσεων και δεξιοτήτων για τη Ρομποτική Χειρουργική. Αποστολή του ISLE Academy είναι η καταλυτική συμβολή του σε τέτοιες πρωτοβουλίες που εκδημοκρατίζουν την πρόσβαση σε καινοτόμα συστήματα ιατρικής τεχνολογίας όπως το 4ης γενιάς ρομποτικό σύστημα χειρουργικής da Vinci. Το πρόγραμμα ξεπέρασε τις προσδοκίες των συμμετεχόντων και η ομάδα μας παραμένει προσηλωμένη στην αποστολή της για παροχή ακόμη περισσότερων καινοτόμων εκπαιδευτικών ευκαιριών, σε συνεργασία με τις ιατρικές σχολές στην Ελλάδα, αλλά και στην ευρύτερη περιοχή  μας».

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Άσχετα από τον κίνδυνο επανεμφάνισης ιικού φορτίου, οι ερευνητές υπερασπίστηκαν τη χρησιμότητα του φαρμάκου.

Το Paxlovid συμβάλλει στην πρόληψη της σοβαρής νόσησης από COVID-19, αλλά θα μπορούσε επίσης να αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο ενός ανθρώπου για περιστατικό rebound (επανεμφάνιση ιικού φορτίου), επιβεβαιώνει νέα έρευνα.

Περίπου 1 στους  5 ασθενείς που έλαβαν Paxlovid ανάρρωσαν και ήταν αρνητικοί στην  COVID, αλλά αργότερα είχαν θετικό αποτέλεσμα σε τεστ και άρχισαν να αποβάλλουν ζώντα και ενδεχομένως μεταδοτικό ιό.

Το φαινόμενο rebound συνέβη μόνο στο 2% του χρόνου σε ανθρώπους που δεν λάμβαναν Paxlovid.

Ο Dr. Mark Siedner, του Massachusetts General Hospital, δήλωσε ότι η ερευνητική ομάδα ανακάλυψε ότι η επανεμφάνιση ιικού φορτίου  ήταν πολύ πιο συνήθης από ό,τι αναμενόταν –σε πάνω από το 20% των ανθρώπων που λάμβαναν Paxlovid- και ότι οι άνθρωποι απέβαλλαν ζώντα ιό όταν εμφάνισαν το φαινόμενο rebound, κάτι που υποδεικνύει την πιθανότητα μετάδοσης μετά την αρχική ανάρρωση από τον ιό της Covid.

Συγκριτικά, κλινικές δοκιμές ανακάλυψαν ότι μόνο 1% έως 2% των ασθενών που λάμβαναν Paxlovid είχαν φαινόμενο rebound.

Άσχετα από τον κίνδυνο rebound, οι ερευνητές υπερασπίστηκαν τη χρησιμότητα του φαρμάκου.

Ο Dr. Jonathon Li, δήλωσε ότι το Paxlovid παραμένει σωτήριο φάρμακο που συνταγογραφεί σε ασθενείς του, υψηλού κινδύνου.

Η νέα έρευνα, αν και δίνει πληροφορίες, δεν αλλάζει το γεγονός ότι αυτό το φάρμακο είναι πολύ αποτελεσματικό στην πρόληψη νοσηλειών και θανάτου, σημείωσε.

Δίνει πολύτιμα στοιχεία σε ασθενείς που έλαβαν Paxlovid, βοηθώντας τους να καταλάβουν τι να περιμένουν και πόσο διάστημα θα μπορούσαν να είναι μεταδοτικοί, πρόσθεσε.

Ερευνητές παρακολούθησαν 142 ανθρώπους που ήταν θετικοί στην COVID, και τους κατηγοριοποίησαν ως έχοντας λάβει συνταγογράφηση Paxlovid ή όχι. Οι γιατροί παρακολούθησαν στενά το ιικό τους φορτίο και τα συμπτώματα.

Περίπου το 21% των ασθενών που έλαβαν Paxlovid είχαν φαινόμενο rebound, σε σύγκριση με 2% όσων δεν είχαν λάβει το φάρμακο.

Οσοι είχαν rebound, επίσης απέβαλλαν για μεγαλύτερο διάστημα τον ιό -κατά μέσον όρο 14 ημέρες -σε σύγκριση με λιγότερο από 5 ημέρες όσων δεν εμφάνισαν το φαινόμενο rebound. Αυτό τους καθιστούσε δυνητικά μεταδοτικούς για περισσότερο διάστημα, δήλωσαν οι ερευνητές.

Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο Annals of Internal Medicine.

Πηγές:
Annals of Internal Medicine.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/