Κατηγορία: Ενημέρωση

«Ο πιο κρίσιμο κρίκος των πολιτικών μας είναι οι γιατροί και έχω ανοίξει διάλογο μαζί τους», τόνισε ο υπουργός Υγείας Μιχάλης Χρυσοχοΐδης μιλώντας σήμερα στο συνέδριο «Κύκλος Ιδεών | Η ΕΛΛΑΔΑ ΜΕΤΑ VII: Ασυμμετρίες και εθνική ατζέντα».

Η πραγματικότητα του εφησυχασμού πρέπει να αλλάξει» είπε χαρακτηριστικά ο κ. Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, προσθέτοντας ότι το ΕΣΥ είναι ένας ακίνητος γίγαντας που μπορούμε μαζί να τον κινήσουμε. «Οι γιατροί είναι ο μοχλός για να γίνει ανταγωνιστικό το ΕΣΥ, γι’ αυτό θα πρέπει να υπάρξει αξιολόγησή τους αλλά και δίκαιες αμοιβές». Ένα άλλο ζήτημα που θα πρέπει να δούμε από την αρχή είναι η εκπαίδευση των γιατρών η οποία θα πρέπει να αλλάξει ριζικά, τόνισε ο υπουργός Υγείας.

Αναφερόμενος στις διοικήσεις των νοσοκομείων, ο κ. Χρυσοχοΐδης είπε ότι τις επόμενες εβδομάδες θα αρχίσουν να αξιολογούνται οι διοικητές και ότι αυτό, σε συνδυασμό με την σημαντική αύξηση στο μισθό τους που ανακοινώθηκε, οι νέες διοικήσεις να αντεπεξέλθουν στα καθήκοντά τους.

Ο υπουργός Υγείας τόνισε ότι ο ιδιωτικός τομέας «κατέχει το 45% της υγείας στη χώρα όλα αυτά τα χρόνια» και όπως είπε «το παρακολουθούμε να συμβαίνει, δεν το καταδικάζω αλλά είναι μία πραγματικότητα». Η συνεργασία με τον ιδιωτικό τομέα πρέπει να συμβαίνει, πρόσθεσε, καθώς συμπληρώνει τον δημόσιο τομέα. «Όμως σε όλα αυτά χρειάζονται κανόνες» κατέληξε, τονίζοντας πως «τα δημόσια νοσοκομεία για να σταθούν απέναντι στον ιδιωτικό τομέα, πρέπει να εκσυγχρονιστούν». Δεν είναι τυχαίο ότι καλούνται συνήθως να αντιμετωπίσουν τα πιο δύσκολα περιστατικά, πρόσθεσε και ανέφερε πως «στόχος του δημόσιου τομέα, είναι να απαντήσουμε στα ζητούμενα και στην καρδιά των αναγκών των πολιτών».

Ο υπουργός Υγείας είπε ότι θα διατεθούν 1,2 δισ. ευρώ για τον εκσυγχρονισμό των κέντρων υγείας και το νοσοκομείο ώστε να βελτιωθούν οι συνθήκες νοσηλείας των πολιτών.

Μιλώντας για την φαρμακευτική δαπάνη, τόνισε για μία ακόμη φορά, ότι «το πιο σύγχρονο και καινοτόμο, αλλά και αποτελεσματικό ταυτόχρονα φάρμακο θα φτάνει και στον πιο φτωχό και ευάλωτο πολίτη της χώρας».

Ο ίδιος μίλησε για μεγάλα κενά που έχουν να κάνουν με τα μητρώα των ασθενειών, εξηγώντας ότι το γεγονός ότι ακόμα δεν υπάρχει μητρώο για τον καρκίνο είναι καθοριστικό ζήτημα, καθώς τα νοσοκομεία χρειάζονται δεδομένα για να λειτουργήσουν πιο αποτελεσματικά και να βοηθήσουν τους ασθενείς.

Επίσης, τα νοσοκομεία, όπως είπε, «χρειάζονται παρακολούθηση και έλεγχος για τα κονδύλια τα οποία θα διαχειριστούν. Αυτό θα συμβεί και στον ΕΟΠΥΥ», προσθέτοντας με έμφαση ότι «διαχειρίζεται 7 δισ. ευρώ και χρειάζεται παρακολούθηση και αξιολόγηση για όλους».

Δυστυχώς, πρόσθεσε, «τα νοσοκομεία μας σήμερα λειτουργούν όπως και πριν από τέσσερις δεκαετίες με εξαίρεση την τεχνολογική εξέλιξη και τα καινοτόμα φάρμακα», που έχουν αυξήσει το προσδόκιμο ζωής των ασθενών.

Όπως είπε, «τα νοσοκομεία δεν μπορούν να συνεχίσουν να λειτουργούν έτσι, καθώς έχουν να διαχειριστούν υψηλή νοσηρότητα από σωρεία χρόνιων παθήσεων στους άνω των 60 ετών». Τα συστήματα υγείας, δυστυχώς -όπως είπε- γίνονται ανεπίκαιρα γιατί οι εξελίξεις, τρέχουν με μεγάλες ταχύτητες, συμπληρώνοντας πως ο κορονοϊός πέρασε αλλά τα προβλήματα που έμειναν είναι πολύ μεγάλα.

Πηγή: https://www.news4health.gr/

Ο πόνος που γίνεται χρόνιος -δηλαδή διαρκεί παραπάνω από τρεις μήνες- συνιστά νόσο. Όταν παραμείνει χωρίς θεραπεία, οι επιπτώσεις είναι σοβαρές, καθώς περιορίζονται η πνευματική συγκέντρωση, η ατομική και κοινωνική δραστηριότητα του ασθενή.

Ηκατάσταση του πόνου συνοδεύεται από αϋπνία και κατάθλιψη, ενώ δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος που ταλαιπωρεί τον ασθενή, καθώς επισκέπτεται πολλές ιατρικές ειδικότητες, συνήθως χωρίς ικανοποιητικό αποτέλεσμα.

Τα παραπάνω επισημαίνουν οι ειδικοί του Ιατρείου Πόνου & Παρηγορικής Φροντίδας του Νοσοκομείου Παπαγεωργίου, το οποίο αύριο (7/11) 10:00-18:00 θα υποδέχεται το κοινό χωρίς ραντεβού, όπως και τα Ιατρεία Πόνου άλλων Νοσοκομείων, στο πλαίσιο της Ημέρας Ανοιχτών Ιατρείων Πόνου και Παρηγορικής Φροντίδας που διοργανώνει η Ελληνική Εταιρεία Θεραπείας Πόνου και Παρηγορικής Φροντίδας (ΠΑΡΗ.ΣΥ.Α.). Η θεραπευτική ομάδα του Ιατρείου θα είναι στη διάθεση των ασθενών που θα το επισκεφθούν, με στόχο την ενημέρωση, τη διάγνωση και τη θεραπεία του πόνου τους.

«Το Ιατρείο Πόνου & Παρηγορικής Φροντίδας του Νοσοκομείου Παπαγεωργίου λειτουργεί από τον Οκτώβριο του 2022 και δημιουργήθηκε σε μια εποχή που αντίστοιχα ιατρεία δυστυχώς κλείνουν, εξαιτίας της έλλειψης αναισθησιολόγων. Εφαρμόζουμε, μεταξύ άλλων, τη μέθοδο της νευρόλυσης σε ασθενείς που δεν αποδίδουν οι άλλες θεραπείες στην ανακούφιση του χρόνιου πόνου», επισημαίνει η αναπληρώτρια συντονίστρια – διευθύντρια του Ιατρείου Ελένη Κοράκη, η οποία μαζί με την Μαριάνθη Βαρβέρη, διευθύντρια Αναισθησιολογικού, είναι αναισθησιολόγοι με εξειδίκευση στην Αλγολογία και Υπεύθυνες του Ιατρείου.

Όπως αναφέρει η κυρία Κοράκη, «τα σημεία στα οποία καινοτομεί το Ιατρείο είναι ότι, καταρχάς, στο πλαίσιο της παροχής παρηγορικής φροντίδας, εθελοντική ομάδα τοποθετεί ειδικές αντλίες χορήγησης μορφίνης, κατ’ οίκον, σε ογκολογικούς ασθενείς τελικού σταδίου. Επιπλέον, πρωτοτυπεί στο επεμβατικό κομμάτι, καθώς είναι το μοναδικό στη Βόρεια Ελλάδα στον δημόσιο τομέα που εφαρμόζει επεμβατική τεχνική. Τέλος, αντιμετωπίζει ολιστικά και εξατομικευμένα τον κάθε ασθενή που υποφέρει, με κύριο συντονιστή τον αναισθησιολόγο-αλγολόγο, αλλά και με τη συμβολή ψυχολόγου και ορθοπαιδικού».

Το Ιατρείο, που αποτελεί και εκπαιδευτικό κέντρο, λειτουργεί κάθε Τρίτη και Πέμπτη, εκτός των ημερών γενικής εφημερίας, στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών, για εσωτερικούς και εξωτερικούς ασθενείς και τα ραντεβού κλείνονται μέσω του τηλεφωνικού κέντρου του Νοσοκομείου.

Ειδικότερα μέσω:

• του τηλεφωνικού αριθμού 2313323333 (Δευτέρα- Παρασκευή, 08:00-15:00, με αστική χρέωση)
• του πενταψήφιου αριθμού 14741 (Δευτέρα-Παρασκευή, 08:00-20:00, χρέωση από σταθερό 1,08 ευρώ και χρέωση από κινητό τηλέφωνο 1,660 ευρώ/ 5′).

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Για πρώτη φορά στην Ελλάδα πραγματοποιείται συνέδριο για την ψυχική υγεία της γυναίκας. Σκοπός του μεταξύ άλλων είναι η προσπάθεια εδραίωσης στην Ελλάδα ενός εξειδικευμένου επιστημονικού βήματος, όπως ήδη υπάρχει και σε άλλες χώρες, που να προωθεί ζητήματα τα οποία άπτονται όλων των θεμάτων που σχετίζονται με τις γυναίκες σε βιολογικό, ψυχολογικό, κοινωνικό και θεσμικό επίπεδο.

«Η ψυχική υγεία της γυναίκας αποτελεί έναν ιδιαίτερο κλάδο με ταχεία ανάπτυξη στον διεθνή επιστημονικό χώρο  την τελευταία δεκαετία και η συνεννόηση μεταξύ των ειδικών από διάφορες ειδικότητες (ψυχιάτρους, ψυχολόγους, γυναικολόγους, ενδοκρινολόγους, παιδιάτρους κλπ) αποτελεί αναγκαιότητα για να εξυπηρετηθούν τα ειδικά περιστατικά, που δεν είναι καθόλου λίγα αλλά και για να δημιουργηθεί ένα πυρήνας στον ελληνικό χώρο που θα μπορέσει να βάλει τις βάσεις για την εξέλιξη αυτού του ειδικού κλάδου και στα καθ’ ημάς», τονίζει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο καθηγητής Ψυχιατρικής ΕΚΠΑ και πρόεδρος Εταιρίας Ψυχικής Υγείας της Γυναίκας, Γιάννης Ζέρβας.

Συχνές στις γυναίκες η κατάθλιψη και οι αγχώδεις διαταραχές

«Η κατάθλιψη και οι αγχώδεις διαταραχές αποτελούν ψυχικές διαταραχές που είναι πολύ συχνές στις γυναίκες. Υπολογίζεται ότι η συχνότητα της μονοπολικής κατάθλιψης είναι σχεδόν διπλάσια στις γυναίκες συγκριτικά με τους άνδρες. Η κατάθλιψη αποτελεί αυτή την στιγμή την πρώτη αιτία αναπηρίας παγκοσμίως. Ακόμη όμως πιο συνηθισμένα είναι τα καταθλιπτικά και τα αγχώδη συμπτώματα που συνοδεύουν αντίξοα γεγονότα της ζωής, καθώς και πολλές ψυχικές διαταραχές (π.χ. διαταραχές πρόσληψης τροφής, ψυχώσεις κλπ)», αναφέρει ο κ. Ζέρβας. Είναι χρήσιμο επομένως, συνεχίζει, να έχουμε ξεκάθαρη τη διάκριση ανάμεσα στην κλινικές οντότητες της κατάθλιψης και των αγχωδών διαταραχών, στις οποίες η βαρύτητα και η διάρκεια των συμπτωμάτων απαιτούν ιδιαίτερη ιατρική φροντίδα και των ηπιότερων καταθλιπτικών και αγχωδών συμπτωμάτων, τα οποία είναι και πολύ συχνότερα στην κοινότητα.

10 με 15 χιλιάδες νέες μητέρες θα εμφανίσουν κατάθλιψη

Ειδική μνεία, σημειώνει ο κ. Ζέρβας, χρειάζεται για τα ζητήματα  της αναπαραγωγικής ψυχικής υγείας που αποτελεί μείζον ζήτημα δημόσιας υγείας. «Οι περισσότεροι πιστεύουμε ότι στη ζωή μιας γυναίκας η εγκυμοσύνη είναι μια περίοδος χαράς και η απόκτηση παιδιού ευτυχία. Οι στατιστικές γενικά δεν το διαψεύδουν και φαίνεται πως στο 85-90 % των περιπτώσεων δεν υπάρχουν προβλήματα. Όμως στο υπόλοιπο 10-15 % τα πράγματα δεν είναι έτσι. Τόσο οι διεθνείς όσο και οι ελληνικές στατιστικές μας πληροφορούν ότι αυτό το ποσοστό στις κυοφορούσες και στις νέες μητέρες μπορεί να εμφανίσει «περιγεννητική κατάθλιψη», δηλαδή κατάθλιψη κατά τη διάρκεια της κύησης ή της λοχείας».  Υπολογίζεται ότι στην Ελλάδα που έχουμε περίπου εκατό χιλιάδες γεννήσεις κατ’ έτος, «το ποσοστό αυτό μεταφράζεται σε 10 με 15 χιλιάδες νέες μητέρες κάθε χρόνο που θα εμφανίσουν κατάθλιψη. Στο ένα τρίτο μάλιστα από αυτές, όπως μας λένε οι ίδιες στατιστικές, έχει τέτοια βαρύτητα που να απαιτεί ειδική ψυχιατρική φροντίδα, μια φροντίδα που λείπει ακόμη σε συστηματικό και θεσμικό επίπεδο στην Ελλάδα».

Η σωστή ιατρική φροντίδα στην κύηση και στην λοχεία αποσκοπεί στη μεγιστοποίηση της δυνατότητας να γεννηθεί ένα υγιές βρέφος και να εξασφαλιστεί η υγεία της μητέρας για να μπορεί να το φροντίσει. Η περιγεννητική κατάθλιψη είναι μια συχνή, προβλέψιμη και θεραπεύσιμη κλινική οντότητα η οποία, εάν δεν αντιμετωπιστεί κατάλληλα και έγκαιρα, μπορεί να ζημιώσει την ψυχική αλλά και τη σωματική υγεία της μητέρας και να διακυβεύσει τη δυνατότητά της να φροντίσει το βρέφος.  Κάτι τέτοιο μπορεί να έχει μακροπρόθεσμες συνέπειες για τη φυσιολογική ψυχική αλλά και νευροβιολογική του ανάπτυξη, όπως γίνεται πια φανερό από μια πληθώρα επιστημονικών δεδομένων.

Μεγάλο ζήτημα η μετάβαση στην εμμηνόπαυση

Το δεύτερο μεγάλο ζήτημα που αφορά όλες τις γυναίκες έχει να κάνει με το τέλος της αναπαραγωγικής ζωής και τα ψυχολογικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες κατά την μετάβαση στην εμμηνόπαυση. Τα συμπτώματα συναισθηματικής δυσφορίας, αλλά και αλλαγών στη ζωή και τις επιδιώξεις των γυναικών φαίνεται ότι είναι πολύ συχνά και χρήζουν ειδικής και σύνθετης κατανόησης και υποστήριξης τόσο από τις γυναίκες που βρίσκονται σε αυτή τη φάση της ζωής του όσο και για τους γιατρούς που τις φροντίζουν.

1ο Πανελλήνιο Συνέδριο για την Ψυχική υγεία της Γυναίκας

Στο προσεχές τριήμερο, 3-5 Νοεμβρίου στο Πολεμικό Μουσείο στην Αθήνα γίνεται το πρώτο Πανελλήνιο Συνέδριο για την Ψυχική υγεία της Γυναίκας. Διοργανώνεται από την Εταιρεία Ψυχικής Υγείας της Γυναίκας και την Ελληνική Εταιρία για την Προαγωγή της Ψυχιατρικής και των Συναφών Επιστημών και τελεί υπό την αιγίδα της Ιατρικής Εταιρίας Αθηνών, της Ελληνικής Μαιευτικής και Γυναικολογικής Εταιρίας και της Ελληνικής Ψυχιατρικής Εταιρίας.

Οι εργασίες του συνεδρίου είναι ανοιχτές σε ειδικούς και μη ειδικούς, προκειμένου να αρχίσει να δημιουργείται η βάση αλληλοενημέρωσης για τα ειδικά ζητήματα αυτού του κλάδου, όπως ψυχικά ζητήματα στην κύηση και τη λοχεία, στην υποβοηθούμενη αναπαραγωγή, στην εμμηνόπαυση, την γυναικεία σεξουαλικότητα, την κακοποίηση και την βία, τα προβλήματα των γυναικών στον εργασιακό χώρο, τις ειδικές διαταραχές του ορμονικού κύκλου των γυναικών, την αντιμετώπιση των γυναικολογικών καρκίνων και τις ψυχικές τους συνέπειες, τις διαταραχές ύπνου στις γυναίκες , τα προβλήματα στις σχέσεις και την οικογένειά τους κ.α.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Τα νοσηλευτικά ιδρύματα της 7ης και 3ης Υγειονομικής Περιφέρειας θα αποζημιώνονται με βάση τις υπηρεσίες που παρέχουν. Από τον Μάρτιο του 2024 το ίδιο θα ισχύει για όλα τα νοσοκομεία

Ψηφιακοί έλεγχοι που πραγματοποιήθηκαν σε νοσοκομεία της χώρας δείχνουν χαοτικές διαφορές για δύο ορθοπεδικές κλινικές περιφερειακών νοσοκομείων της Βόρειας Ελλάδας. Η πρώτη λειτουργεί με τις μηχανές στο «φουλ», σε αντίθεση με τη δεύτερη που δεν παρουσιάζει προσέλευση ούτε… μεγαλώνει σε ό,τι αφορά στο παραγόμενο έργο της.

Το παραπάνω είναι ένα μόνο παράδειγμα από τα στοιχεία που αντλούνται από την εφαρμογή των DRG, του συστήματος κατηγοριοποίησης των περιστατικών που νοσηλεύονται στα δημόσια νοσοκομεία ανάλογα με τη διάγνωση και την περίθαλψη που έλαβαν οι ασθενείς. Τα δεδομένα αυτά θα αποτελέσουν «οδηγό» για τη διαμόρφωση του Χάρτη Υγείας, μία από τις δεσμεύσεις του Υπουργείου Υγείας και τις προτεραιότητες της επόμενης τετραετίας.

Πιο αναλυτικά, τα νοσηλευτικά ιδρύματα της 7ης και 3ης Υγειονομικής Περιφέρειας μπαίνουν άμεσα σε καθεστώς αποζημίωσης, δηλαδή θα αποζημιώνονται με βάση τις υπηρεσίες που παρέχουν και όχι «τυφλά» όπως συμβαίνει σήμερα. Αντίστοιχα, τον Ιανουάριο, σύμφωνα με τις πληροφορίες, αναμένεται η έκδοση νέας ΚΥΑ που θα εντάσσει όλα τα νοσοκομεία στο αρχικό στάδιο, της καταγραφής. Οι υπεύθυνοι του Κέντρου Τεκμηρίωσης και Κοστολόγησης Νοσοκομειακών Υπηρεσιών – Ελληνικό Ινστιτούτο DRG (ΚΕΤΕΚΝΥ) του υπουργείου Υγείας χρειάζονται στοιχεία δύο μηνών για να περάσουν από την καταγραφή στο στάδιο της αποζημίωσης. Έτσι, από τον Μάρτιο τα νοσηλευτικά ιδρύματα όλης της χώρας θα αποζημιώνονται βάσει DRG.

Το ΚΕΤΕΚΝΥ του υπουργείου Υγείας σαρώνει σήμερα τη λειτουργία 39 νοσηλευτικών ιδρυμάτων στο ΕΣΥ. Εκτός από Κρήτη και Μακεδονία, καταγραφή πραγματοποιείται, επίσης, στο ΑΧΕΠΑ, το νοσοκομείο Βόλου, τα δύο νοσοκομεία της Λάρισας, το Θριάσιο, το «Ανδρέας Συγγρός», τον Ερυθρό Σταυρό και το Γενικό Νοσοκομείο Σύρου.

Στα οφέλη αυτού του συστήματος συμπεριλαμβάνεται η δικαιότερη κατανομή χρημάτων στα νοσοκομεία, η γνώση του τι παράγει το κάθε νοσοκομείο και κατ’ επέκταση η προσαρμογή των πολιτικών, καθώς και η αξιολόγηση των μονάδων υγείας.

Σύμφωνα με τους υπεύθυνους του ΚΕΤΕΚΝΥ, όπου εφαρμόζεται το σύστημα DRG φέρνει απομείωση του συνολικού κόστους των νοσοκομείων και κατ’ επέκταση εξοικονόμηση πόρων για το κράτος, αλλά χωρίς να γίνονται «εκπτώσεις» στις παρεχόμενες υπηρεσίες υγείας. Η κοστολόγηση βασίζεται απλά στην ύπαρξη των πραγματικών δεδομένων. Αξίζει να σημειωθεί ότι αυτή τη στιγμή το ΚΕΤΕΚΝΥ ελέγχει ένα προς ένα τα καταχωρημένα περιστατικά – περίπου 166.000 – των νοσοκομείων της Κρήτης. Πρόκειται για ένα πρόγραμμα που υλοποιείται μέσω ΕΣΠΑ και διασταυρώνει τα ποιοτικά στοιχεία των κωδικοποιήσεων.

Η εφαρμογή του συστήματος DRG είναι μια από τις παρεμβάσεις που επεξεργάζεται ειδική επιτροπή του Υπουργείου Υγείας στην οποία προεδρεύει η Γενική Γραμματέας Υπηρεσιών Υγείας, Λίλιαν Βιλδιρίδη. Τα μέλη της Επιτροπής συναντήθηκαν για πρώτη φορά την περασμένη εβδομάδα και ο σκοπός των συζητήσεων είναι η καλύτερη κατανομή των προϋπολογισμών των νοσοκομείων. Αξίζει να σημειωθεί ότι κάθε χρόνο πριν το τέλος του έτους οι προϋπολογισμοί «στερεύουν», με αποτέλεσμα να μην διαθέτουν επαρκείς πόρους ακόμη και για την αγορά φαρμάκων, κρίσιμων για τη διενέργεια θεραπειών.

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

«Προχωράμε στην ανοσοθεραπεία και την κυτταρική θεραπεία για συμπαγείς όγκους όπως ο καρκίνος του μαστού, ο καρκίνος του παγκρέατος και ο καρκίνος του παχέος εντέρου». «Δεν είμαστε ακόμη εκεί, αλλά κινούμαστε προς αυτή την κατεύθυνση».

Καρκίνος: Η εξατομικευμένη θεραπεία χρησιμοποιεί το ανοσοποιητικό σύστημα του ασθενούς για την καταπολέμηση του καρκίνου: «Ελάχιστες παρενέργειες» Για δεκαετίες, οι βασικές θεραπείες για τον καρκίνο ήταν η χημειοθεραπεία, η ακτινοβολία και η χειρουργική επέμβαση — αλλά μια τέταρτη επιλογή δείχνει πολλά υποσχόμενα αποτελέσματα. Η ανοσοθεραπεία – την οποία ορισμένοι ειδικοί αποκαλούν τον “τέταρτο πυλώνα” των θεραπειών για τον καρκίνο – είναι μια σχετικά νέα προσέγγιση που αξιοποιεί τη δύναμη του ανοσοποιητικού συστήματος του ασθενούς να καταπολεμήσει την ασθένεια. «Αν κοιτάξουμε ιστορικά πώς αντιμετωπίζαμε τον καρκίνο, κυρίως για το μεγαλύτερο μέρος του 20ου αιώνα και τις αρχές του 21ου αιώνα, η φροντίδα του καρκίνου ήταν είτε χειρουργική επέμβαση για να τον αποκόψει, ακτινοβολία για να τον κάψει ή χημειοθεραπεία για να τον δηλητηριάσει.

Ο Μάικλ Ζίνερ, Διευθύνων Σύμβουλος και εκτελεστικός ιατρικός διευθυντής στο Ινστιτούτο Καρκίνου του Μαϊάμι, το οποίο ανήκει στο Baptist Health South Florida, είπε «Και μετά, περίπου πριν από 20 με 25 χρόνια, αρχίσαμε να έχουμε στοχευμένες θεραπείες», είπε ο Zinner. «Καταλάβαμε ότι ορισμένοι καρκίνοι έχουν συγκεκριμένους μηχανισμούς που μπορούμε να στοχεύσουμε με ένα συγκεκριμένο φάρμακο, έχοντας μηδενικές παρενέργειες».

Ανοσοθεραπεία Η ανοσοθεραπεία, την οποία ορισμένοι ειδικοί αποκαλούν τον «τέταρτο πυλώνα» των θεραπειών για τον καρκίνο, είναι μια σχετικά νέα προσέγγιση που αξιοποιεί τη δύναμη του ανοσοποιητικού συστήματος του ασθενούς να καταπολεμήσει την ασθένεια. Αυτή η στοχευμένη θεραπεία οδήγησε τελικά στην εξατομικευμένη φροντίδα του καρκίνου, είπε, και στη συνέχεια στην «επόμενη μεγάλη ανάπτυξη». Η ανοσοθεραπεία είχε αναπτυχθεί εδώ και 40 έως 50 χρόνια, είπε ο Zinner — «και τελικά τώρα έχει ανθίσει». «Περάσαμε από τη χειρουργική επέμβαση, στην ακτινοβολία, στη χημειοθεραπεία, στη στοχευμένη θεραπεία και τώρα στην ανοσοθεραπεία για να χρησιμοποιήσουμε τα ίδια τα κύτταρα και το ανοσοποιητικό σύστημα του σώματος για να ενεργοποιήσουμε τον καρκίνο, που είναι μια ξένη ουσία».

Πώς λειτουργεί η ανοσοθεραπεία

Σε ασθενείς με καρκίνο, το ανοσοποιητικό σύστημα είναι γενικά αδρανές, εξήγησε ο Julian Adams, PhD, επικεφαλής επιστημονικός υπεύθυνος του Stand Up To Cancer (SU2C) στη Βοστώνη της Μασαχουσέτης. «Η ανοσοθεραπεία αφυπνίζει το ανοσοποιητικό σύστημα του σώματος, το οποίο στη συνέχεια στοχεύει στον καρκίνο», είπε. Ο Δρ Marc Siegel, κλινικός καθηγητής ιατρικής στο NYU Langone Medical Center είπε ότι η ιδέα είναι ότι ο καρκίνος «καθίσταται αόρατος στο ανοσοποιητικό σύστημα, το οποίο αναζητά ξένους εισβολείς για εξάλειψη». Η ανοσοθεραπεία στη συνέχεια «φωτίζει» τον καρκίνο για να εντοπιστεί από το ανοσοποιητικό σύστημα για καταστροφή, είπε. Υπάρχουν δύο κύριοι τρόποι με τους οποίους η ανοσοθεραπεία το επιτυγχάνει αυτό, είπε ο Siegel. Η πρώτη είναι μέσω της χρήσης «αναστολέων σημείων ελέγχου», οι οποίοι είναι στοχευμένες θεραπείες που μπλοκάρουν τις πρωτεΐνες που εμποδίζουν το ανοσοποιητικό σύστημα να καταπολεμήσει τα καρκινικά κύτταρα. «Οι αναστολείς των σημείων ελέγχου εμποδίζουν τον καρκίνο να κάνει την εξαφάνισή του», σημείωσε ο Siegel. Ο δεύτερος τύπος ανοσοθεραπείας στοχεύει μεταλλαγμένες ή μη φυσιολογικές πρωτεΐνες στην επιφάνεια του όγκου, οι οποίες συχνά εμπλέκονται στην ανάπτυξή του, είπε ο γιατρός. «Ιστορικά, η φροντίδα του καρκίνου ήταν είτε χειρουργική επέμβαση για να τον αποκόψει, ακτινοβολία για να τον κάψει ή χημειοθεραπεία για να τον δηλητηριάσει». Αυτό περιλαμβάνει θεραπεία με κύτταρα CAR-T, η οποία περιλαμβάνει την αφαίρεση των ανοσοκυττάρων που ονομάζονται Τ κύτταρα από το σώμα του ασθενούς, την αλλοίωσή τους σε εργαστήριο για να καταπολεμήσουν τον καρκίνο πιο αποτελεσματικά – και στη συνέχεια την επαναφορά των κυττάρων στο σώμα του ασθενούς. Πέρα από τη θεραπεία, η ανοσοθεραπεία χρησιμοποιείται επίσης στην εφαρμογή εμβολίων κατά του καρκίνου, σημείωσε ο Adams, τα οποία αναδεικνύονται ως ένας τρόπος για τη θεραπεία ασθενών σε ύφεση ή μετεγχειρητική για να αποτρέψουν την επανεμφάνιση του καρκίνου.

Ανοσοθεραπεία σε δράση

Το Stand Up To Cancer έχει υποστηρίξει την έρευνα και στους δύο τύπους ανοσοθεραπείας, είπε ο Adams. Σε μια κλινική δοκιμή, ασθενείς με καρκίνο του ορθού που έλαβαν πρόσφατα ένα πολλά υποσχόμενο φάρμακο ανοσοθεραπείας είχαν ποσοστό ανταπόκρισης 100%. «Και στους 18 ασθενείς στη δοκιμή εξαφανίστηκε ο καρκίνος τους, χωρίς να χρειαστούν τις τυπικές θεραπείες ακτινοβολίας, χειρουργικής επέμβασης ή χημειοθεραπείας», είπε. «Ο καρκίνος δεν έχει επιστρέψει σε κανέναν από τους ασθενείς, μερικοί από τους οποίους ήταν απαλλαγμένοι από καρκίνο για έως και δύο χρόνια». Σε μια άλλη δοκιμή που υποστηρίχθηκε από το SU2C, οι ερευνητές παιδιατρικού καρκίνου ανέπτυξαν μια θεραπεία με Τ-κύτταρα CAR για τη θεραπεία της οξείας λεμφοβλαστικής λευχαιμίας των Β-κυττάρων, που είναι καρκίνος του αίματος και του μυελού των οστών, σε παιδιά και νεαρούς ενήλικες. Εκτός των δοκιμών, ένας αυξανόμενος αριθμός ασθενών λαμβάνουν ανοσοθεραπεία αντί ή σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία και ακτινοβολία.

Ανοσοθεραπεία εναντίον χημειοθεραπείας Με τη χημειοθεραπεία, είπε ο Άνταμς, η θεραπεία μπορεί αρχικά να εξαλείψει τα καρκινικά κύτταρα, αλλά τελικά μπορεί να αναπτυχθεί αντίσταση. «Σε ορισμένους καρκίνους, η ανοσοθεραπεία μπορεί να προσφέρει μακροπρόθεσμες, ανθεκτικές υφέσεις», είπε. Ορισμένοι καρκίνοι – όπως το μελάνωμα, ο πνεύμονας και η ουροδόχος κύστη – ανταποκρίνονται “πολύ” στην ανοσοθεραπεία, σύμφωνα με τον Adams.

Ανοσοθεραπεία

Ορισμένοι καρκίνοι ανταποκρίνονται περισσότερο στην ανοσοθεραπεία από άλλους, λένε οι γιατροί. «Άλλα, όπως το πάγκρεας και το κόλον, παραμένουν «ψυχρά» και δεν ανταποκρίνονται ελάχιστα», είπε. Για ορισμένους όγκους, συμπεριλαμβανομένων των νεφρών και του μελανώματος, η ανοσοθεραπεία έχει αντικαταστήσει τη χημειοθεραπεία, σημείωσε ο Άνταμς. «Ωστόσο, σε άλλους όγκους, όπως στον καρκίνο του πνεύμονα, ένας συνδυασμός χημειοθεραπείας και ανοσοθεραπείας μπορεί να χρησιμοποιηθεί αποτελεσματικά». Όσον αφορά τις παρενέργειες, η χημειοθεραπεία γενικά προκαλεί γαστρεντερικές παρενέργειες όπως ναυτία και διάρροια, σημείωσε ο Adams. Η ανοσοθεραπεία, από την άλλη πλευρά, μπορεί να οδηγήσει σε ορισμένες αυτοάνοσες παρενέργειες. «Γενικά, και οι δύο μέθοδοι μπορούν να αντιμετωπιστούν με υποστηρικτική φροντίδα», είπε.

Το μέλλον της ανοσοθεραπείας

Στο τοπίο της φροντίδας του καρκίνου, η ανοσοθεραπεία είναι ακόμα αρκετά νέα – μόλις περίπου 15 ετών, επεσήμανε ο Άνταμς. «Θα πρέπει να περιμένουμε ακόμη καλύτερες και περισσότερες προόδους σε αυτόν τον τομέα για τη θεραπεία των καρκίνων», είπε ο Άνταμς. Η ανοσοθεραπεία χρησιμοποιείται κυρίως για καρκίνους του αίματος, αλλά οι ειδικοί λένε ότι κινείται προς την κατεύθυνση της θεραπείας συμπαγών όγκων. Ο Siegel επεσήμανε ότι νέες ανοσοθεραπείες εξελίσσονται και αναπτύσσονται συνεχώς, προσθέτοντας ότι η τεχνητή νοημοσύνη πιθανότατα θα παίξει ρόλο στην ανάπτυξή της. «Αυτή τη στιγμή, η κυτταρική θεραπεία σχεδιάζεται σχεδόν μόνο για υγρούς όγκους – καρκίνους του αίματος, όπως πολλαπλό μυέλωμα, λέμφωμα και λευχαιμία», είπε ο Zinner. «Προχωράμε στην ανοσοθεραπεία και την κυτταρική θεραπεία για συμπαγείς όγκους όπως ο καρκίνος του μαστού, ο καρκίνος του παγκρέατος και ο καρκίνος του παχέος εντέρου». «Δεν είμαστε ακόμη εκεί, αλλά κινούμαστε προς αυτή την κατεύθυνση».

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Ελληνική μελέτη για την Ελλάδα, Ρουμανία και Πολωνία, παρουσιάστηκε στο Ευρωπαϊκό Φόρουμ Υγείας Gastein

Τον χαμηλότερο δείκτη ποιότητας ζωής παρουσιάζει η Ελλάδα από όλα τα κράτη-μέλη της Ε.Ε., με περισσότερους από 1 στους 3 Έλληνες (36%) να ζουν με χαμηλή ποιότητα ζωής, ενώ ακολουθεί στη δεύτερη θέση η Ρουμανία και στην τέταρτη θέση βρίσκεται η Πολωνία. Μάλιστα, οι άνθρωποι στη Ρουμανία ζουν λιγότερα έτη υγιούς επιβίωσης (59,9 έτη) σε σύγκριση με την υπόλοιπη Ε.Ε. (64 έτη).

Την ίδια στιγμή, οι πολίτες των τριών αυτών κρατών παρουσιάζουν πολυνοσηρότητα (σημειώνεται ότι 6 στους 10 ανθρώπους στην Πολωνία πάσχουν από πολλαπλές παθήσεις), καθώς και υψηλές ανικανοποίητες ιατρικές ανάγκες (το 28% του πληθυσμού στην Ελλάδα, το 21% στη Ρουμανία και το 12% στην Πολωνία αναφέρουν ότι έχουν ανικανοποίητες υγειονομικές ανάγκες), που αυξάνονται με τον καιρό.

Χρειάζεται επειγόντως εξισορρόπηση των ανισοτήτων υγείας στα κράτη της Ευρώπης

Αιτία των παραπάνω είναι ότι οι επενδύσεις στην υγεία, συνολικές δημόσιες και φαρμακευτικές δαπάνες υγείας, δεν επαρκούν σε αυτές τις 3 χώρες, παρά τη μεγάλη οικονομική τους ανάπτυξη τα τελευταία 20 έτη.

Συγκεκριμένα, το ποσοστό του ΑΕΠ που επενδύεται στην υγεία στις συγκεκριμένες χώρες εξακολουθεί να βρίσκεται κάτω από το μέσο όρο της Ε.Ε. των 27 (Ελλάδα 9%, Πολωνία 6,5%, Ρουμανία 5,7% του ΑΕΠ, με το μέσο όρο της Ε.Ε. να βρίσκεται στο 10%).

Στις χώρες αυτές παρατηρούνται υψηλά επίπεδα ιδιωτικών δαπανών υγείας από τους ασθενείς (Ελλάδα 35%, Πολωνία 20%, Ρουμανία 19% έναντι 15,3% του μέσου όρου της Ε.Ε.).

Αυτό, σε συνδυασμό  με τις καθυστερήσεις στη λειτουργία των υπηρεσιών υγείας που προκλήθηκαν από την πανδημία, την κρίση του κόστους διαβίωσης, τον πληθωρισμό και τις γεωπολιτικές προκλήσεις, έχει οδηγήσει  σε σημαντικά χαμηλότερο προσδόκιμο υγιούς διαβίωσης και λιγότερα έτη υγιούς διαβίωσης στην Ελλάδα, την Πολωνία και τη Ρουμανία, σε σύγκριση με τις άλλες χώρες της Ε.Ε., γεγονός που εντείνει τις υγειονομικές και κοινωνικο-οικονομικές ανισότητες μεταξύ Ανατολικής και Δυτικής Ευρώπης.

Τα στοιχεία αυτά προκύπτουν από τη μελέτη ««Ο αντίκτυπος της υπο-επένδυσης στο φάρμακο και τις Υπηρεσίες Υγείας: Οι περιπτώσεις της Πολωνίας, της Ρουμανίας και της Ελλάδας» που δημοσιεύθηκε πρόσφατα στο Eurohealth Journal, ενώ θα παρουσιαστεί και στο Συνέδριο ISPOR το Νοέμβριο.

Η μειωμένη χρηματοδότηση

Ο επικεφαλής της μελέτης, καθηγητής Οικονομικών της Υγείας του ΕΚΠΑ Γιάννης Υφαντόπουλος, επεσήμανε ότι «Η δεκαετής οικονομική κρίση, τα 3 μνημόνια και στη συνέχεια η επιδημιολογική κρίση της COVID-19, επηρέασε σημαντικά την υποχρηματοδότηση του συστήματος υγείας στην Ελλάδα. Η κρατική χρηματοδότηση για την Υγεία στη χώρα μας δεν θα πρέπει να εκλαμβάνεται ως σπατάλη δημόσιων πόρων, αλλά ως ευκαιρία επένδυσης στην υγεία του πληθυσμού, δηλαδή του ανθρώπινου κεφαλαίου της οικονομίας μας».

Ειδικά για την Ελλάδα, η ανάλυση παρουσιάζει σημαντική υποχρηματοδότηση του δημόσιου συστήματος υγείας σε σύγκριση με τα υπόλοιπα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και σημαντική μείωση στις δημόσιες δαπάνες υγείας με αντίστοιχη αύξηση στις ιδιωτικές δαπάνες. Η μετακύλιση του κόστους από το δημόσιο τομέα στις τσέπες των Ελλήνων πολιτών επέφερε επιπλέον επιβάρυνση στα ελληνικά νοικοκυριά, δημιουργώντας υψηλά επίπεδα καταστροφικών δαπανών.

Το ζήτημα της χρόνιας υπο-επένδυσης στον τομέα της υγείας κατά τις τελευταίες δύο δεκαετίες στα κράτη της Ανατολικής και Νοτιοανατολικής Ευρώπης, όπως η Ελλάδα, η οποία έχει ως αποτέλεσμα σημαντικά λιγότερα έτη υγιούς επιβίωσης για τους πολίτες τους σε σύγκριση με την υπόλοιπη Ευρώπη, συζητήθηκε στο Ευρωπαϊκό Φόρουμ Υγείας Gastein (EHFG 2023) που ολοκληρώθηκε χθες.

Η υγεία σε κρίση

Τα ευρήματα της σχετικής μελέτης παρουσίασε ο καθ. Υφαντόπουλος σε ειδική ενότητα με τον τίτλο «Συστήματα υγείας σε κρίση – η περίπτωση των περιφερειακών ευρωπαϊκών κρατών». Η μελέτη υπογραμμίζει την επείγουσα ανάγκη για δράση με στόχο την εξισορρόπηση των ανισοτήτων υγείας μεταξύ των πολιτών των περιφερειακών ευρωπαϊκών κρατών και της υπόλοιπης Ευρώπης.

Οι υψηλού επιπέδου ομιλητές του πάνελ, εκπροσωπώντας αρμόδιους φορείς χάραξης πολιτικής, ενώσεις ασθενών και τη φαρμακοβιομηχανία, σχολίασαν τα αποτελέσματα της μελέτης και αναζήτησαν κοινές προσεγγίσεις και πολιτικές παρεμβάσεις για τη βελτίωση της πρόσβασης σε υγειονομική περίθαλψη και τις εκβάσεις υγείας στην περιφέρεια.

Πηγη: https://www.in.gr/

Υπο-επένδυση στην Υγεία: Οι περιπτώσεις της Πολωνίας, της Ρουμανίας και της Ελλάδας

Tην επείγουσα ανάγκη για δράση με στόχο την εξισορρόπηση των ανισοτήτων σε θέματα υγείας μεταξύ των πολιτών των περιφερειακών ευρωπαϊκών κρατών και της υπόλοιπης Ευρώπης, υπογραμμίζει μελέτη που παρουσιάστηκε κατά το πρόσφατο Ευρωπαϊκό Φόρουμ Υγείας Gastein (EHFG 2023).

Στο πλαίσιο του συνεδρίου συζητήθηκε το ζήτημα της χρόνιας υπο-επένδυσης στον τομέα της υγείας κατά τις τελευταίες δύο δεκαετίες στα κράτη της Ανατολικής και Νοτιοανατολικής Ευρώπης, όπως η Ελλάδα, η οποία έχει ως αποτέλεσμα σημαντικά λιγότερα έτη υγιούς επιβίωσης για τους πολίτες τους, σε σύγκριση με την υπόλοιπη Ευρώπη.

Η μελέτη «Ο αντίκτυπος της υπο-επένδυσης στο Φάρμακο & τις Υπηρεσίες Υγείας: Οι περιπτώσεις της Πολωνίας, της Ρουμανίας και της Ελλάδας», που διενεργήθηκε από το Ινστιτούτο Πολιτικών, Οικονομικών & Κοινωνικών Ερευνών (Ι.Π.Ο.Κ.Ε.), με επιστημονικό υπεύθυνο τον Καθηγητή του Ε.Κ.Π.Α., Ιωάννη Υφαντόπουλο, είχε ως κύριο στόχο τη διερεύνηση των επιπτώσεων της υπο-επένδυσης στα υγειονομικά συστήματα στις εκβάσεις υγείας και τη φαρμακευτική περίθαλψη στα 3 επιλεγμένα κράτη.

Τα ευρήματα

Με τη χρήση μακρο- και μικρο-ανάλυσης πηγών Big Data που καλύπτουν την περίοδο 1960-2021, η μελέτη κατέδειξε ότι οι επενδύσεις στην υγεία, συνολικές δημόσιες και φαρμακευτικές δαπάνες υγείας, δεν επαρκούν σε αυτές τις 3 χώρες, παρά τη μεγάλη οικονομική τους ανάπτυξης κατά τα τελευταία 20 έτη.

Το ποσοστό του ΑΕΠ για επενδύσεις στην υγεία στις επιλεγμένες χώρες εξακολουθεί να βρίσκεται κάτω από το Μ.Ο. των Ε.Ε.-27 (Ελλάδα 9%, Πολωνία 6,5%, Ρουμανία 5,7% του ΑΕΠ, με το Μ.Ο. της Ε.Ε. να βρίσκεται στο 10%), ενώ στις χώρες αυτές παρατηρούνται υψηλά επίπεδα ιδιωτικών δαπανών υγείας από τους ασθενείς (Ελλάδα 35%, Πολωνία 20%, Ρουμανία 19% έναντι 15,3% του Μ.Ο. της Ε.Ε.). Αυτό έχει οδηγήσει – συνδυαστικά με τις καθυστερήσεις στη λειτουργία των υπηρεσιών υγείας που προκλήθηκαν από την COVID-19, την κρίση κόστους διαβίωσης, τον πληθωρισμό και τις γεωπολιτικές προκλήσεις – σε σημαντικά χαμηλότερο προσδόκιμο υγιούς διαβίωσης και λιγότερα έτη υγιούς διαβίωσης στο σύνολο των τριών χωρών σε σύγκριση με τις άλλες χώρες της Ε.Ε., γεγονός που εντείνει τις υγειονομικές και κοινωνικο-οικονομικές ανισότητες μεταξύ Ανατολικής και Δυτικής Ευρώπης.

Είναι ενδεικτικό το γεγονός ότι η Ελλάδα συνδέεται με τους χαμηλότερους δείκτες ποιότητας ζωής από όλα τα κράτη της Ε.Ε., με 1 στους 3 Έλληνες (36%) να ζουν με χαμηλή ποιότητα ζωής, η Πολωνία βρίσκεται στην τέταρτη θέση ως προς την κατάταξη που αφορά την ποιότητα ζωής, ενώ οι άνθρωποι στη Ρουμανία ζουν λιγότερα έτη υγιούς επιβίωσης (59,9 έτη) σε σύγκριση με την υπόλοιπη Ε.Ε. (64 έτη).

Οι πολίτες αυτών των κρατών παρουσιάζουν πολυνοσηρότητα (σημειώνεται ότι 6 στους 10 ανθρώπους στην Πολωνία υφίστανται πολυνοσηρότητα) καθώς και υψηλές ανικανοποίητες ιατρικές ανάγκες (το 28% του πληθυσμού στην Ελλάδα, το 21% στη Ρουμανία και το 12% στην Πολωνία αναφέρουν ότι έχουν ανικανοποίητες υγειονομικές ανάγκες), που αυξάνονται με τον καιρό.

Σημαντική η υποχρηματοδότηση στην Ελλάδα

Ειδικά για την Ελλάδα, η ανάλυση παρουσιάζει σημαντική υποχρηματοδότηση του δημόσιου συστήματος υγείας σε σύγκριση με τα υπόλοιπα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και σημαντική μείωση στις δημόσιες δαπάνες υγείας, με αντίστοιχη αύξηση στις ιδιωτικές δαπάνες. Η μετακύλιση του κόστους από το δημόσιο τομέα στις τσέπες των Ελλήνων πολιτών επέφερε επιπλέον επιβάρυνση στα ελληνικά νοικοκυριά, δημιουργώντας υψηλά επίπεδα καταστροφικών δαπανών.

Οι παραπάνω μειώσεις των δημοσίων δαπανών επηρέασαν αναπόφευκτα την πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας, αυξάνοντας τις ανικανοποίητες ανάγκες για υγειονομική περίθαλψη, με την Ελλάδα να καταγράφεται ως μία από τις χώρες της Ε.Ε.-27 με τη μεγαλύτερη αύξηση στις ανικανοποίητες υγειονομικές ανάγκες. Επιπλέον, η Ελλάδα συνδέεται με τους χαμηλότερους δείκτες ποιότητας ζωής από όλα τα κράτη της Ε.Ε., με 1 στους 3 Έλληνες (36%) να ζουν με χαμηλή ποιότητα ζωής.

«Η δεκαετής οικονομική κρίση, τα 3 μνημόνια και στη συνέχεια η επιδημιολογική κρίση της COVID-19, επηρέασε σημαντικά την υποχρηματοδότηση του συστήματος υγείας στην Ελλάδα. Η κρατική χρηματοδότηση για την Υγεία στη χώρα μας δεν θα πρέπει να εκλαμβάνεται ως σπατάλη δημόσιων πόρων αλλά ως ευκαιρία επένδυσης στην υγεία του πληθυσμού, δηλαδή του ανθρώπινου κεφαλαίου της οικονομίας μας», δήλωσε ο Καθηγητής του Ε.Κ.Π.Α., Ιωάννης Υφαντόπουλος.

Πηγη: https://www.insider.gr/

Η Ελλάδα αποτελεί την «Πρώτη Χώρα» στην Ευρωπαϊκή Ένωση με τις μεγαλύτερες ανισότητες σε θέματα Υγείας, όπως τονίζει ο κ. Ιωάννης Υφαντόπουλος, καθώς το 1,2% των πλουσιότερων Ελλήνων δηλώνουν προβλήματα στην πρόσβαση, έναντι του 17,2% των φτωχότερων τάξεων. Μάλιστα, όπως σημειώνει «Το χάσμα ανάμεσα στους πλούσιους και τους φτωχούς είναι υπερ-πενταπλάσιο, σε σχέση με τον μέσο όρο της Ευρώπης».

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Το 85% των καρκίνων του πνεύμονα οφείλονται στο κάπνισμα. Οι στρατηγικές διακοπής και ο ρόλος ατμοσφαιρικής ρύπανσης, έκθεσης σε ραδόνιο και σε αμίαντο.

Η Ελλάδα διατηρεί τα ευρωπαϊκά πρωτεία στο κάπνισμα, έχοντας μάλιστα αυξήσει τα ποσοστά της στο 42% από το 36% του 2015, σύμφωνα με το Ευρωβαρόμετρο. Η βλαπτική συνήθεια, που έχει χαρακτηριστεί πλέον από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας ως μια χρόνια υποτροπιάζουσα νόσος, ενοχοποιείται για το 85% των περιπτώσεων καρκίνου πνεύμονα.

Στη διάρκεια της επιστημονικής εκδήλωσης για την διαχείριση του καρκίνου πνεύμονα στην κλινική πράξη, που διοργάνωσε στη Θεσσαλονίκη η Πνευμονολογική Κλινική του ΑΠΘ, η αναπληρώτρια καθηγήτρια Πνευμονολογίας, Αθανασία Πατάκα, αναφέρθηκε στις στρατηγικές διακοπής καπνίσματος, οι οποίες πλέον έχουν αρχίσει να επεκτείνονται και στα νέα καπνικά προϊόντα.

Στην ίδια εκδήλωση, ο αναπληρωτής καθηγητής Πνευμονολογίας, Διονύσιος Σπυράτος, παρουσίασε τα τελευταία δεδομένα αναφορικά με τρεις άλλους, μη αμελητέους, παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη καρκίνου του πνεύμονα, με σημαντικότερη την ατμοσφαιρική ρύπανση.

Συμπεριφορική αλλαγή, φάρμακα, παρακολούθηση

Εκτός από την σωματική εξάρτηση από τη νικοτίνη, η καπνιστική συνήθεια σχετίζεται και με ψυχολογικούς, αλλά και με γονιδιακούς παράγοντες. Είναι χαρακτηριστικό ότι δεν καταφέρνουν να την κόψουν και πολλοί από τους ασθενείς με καρκίνο του πνεύμονα, ακόμα και εκείνοι που έκαναν χειρουργείο για πλήρη θεραπεία.

Η στρατηγική διακοπής καπνίσματος, όπως είπε η κ. Πατάκα, πρέπει να αποτελεί έναν συνδυασμό της συμπεριφορικής αλλαγής και της χορήγησης φαρμάκων, ενώ κρίσιμη είναι και η στενή παρακολούθηση όλης της πορείας της προσπάθειας.

Τα φάρμακα στοχεύουν στην απαλλαγή από το στερητικό σύνδρομο, που ξεκινά μια ώρα μετά τη διακοπή και μπορεί να διαρκέσει ένα μήνα, ή και περισσότερο.

Πρώτης γραμμής φάρμακα (τα δεύτερης γραμμής δεν έχουν πάρει άδεια για την Ελλάδα) είναι:

• τα υποκατάστατα νικοτίνης (σε μορφή αυτοκόλλητου, σπρέι, τσίχλας, ή σε πιπάκι),
• η βουπροπριόνη, που ξεκίνησε ως αντικαταθλιπτικό και βρέθηκε στη συνέχεια ότι στους ασθενείς που είχαν βαριά κατάθλιψη και έπαιρναν το φάρμακο έκανε σαν παρενέργεια τη διακοπή καπνίσματος. Εδώ και τουλάχιστον 10 χρόνια χρησιμοποιείται για διακοπή καπνίσματος σε ασθενείς που δεν έχουν κατάθλιψη, όμως με σημαντικούς περιορισμούς.
• Η βαρενικλίνη είναι το πρώτο φάρμακο που δημιουργήθηκε για την διακοπή του καπνίσματος. Ως μερικός ανταγωνιστής των υποδοχέων, αφενός παίρνει από τους καπνιστές τα συμπτώματα της στέρησης και αφετέρου αφαιρεί και το ευχάριστο συναίσθημα που δημιουργεί το τσιγάρο στον καπνιστή.

Σύμφωνα με την κ. Πατάκα. οι νέες μορφές καπνικών προϊόντων δεν περιλαμβάνονται στις στρατηγικές καπνίσματος και δυστυχώς έχουν αποτρέψει πολλούς από το να διακόψουν το κάπνισμα. “Δεν είναι άμοιρα κινδύνων”, είπε και αναφέρθηκε σε πρόσφατη μελέτη, όπου υπάρχει ειδική στρατηγική για τη διακοπή προϊόντων ατμίσματος, που βασίζεται επίσης στο τρίπτυχο συμπεριφορική αλλαγή – φάρμακα – παρακολούθηση.

Ατμοσφαιρική ρύπανση

Παρόλο που το κάπνισμα κατέχει τα πρωτεία ως ενοχοποιητικός παράγοντας για την ανάπτυξη καρκίνου πνεύμονα, άλλοι παράγοντες δεν είναι αμελητέοι, με πρώτη την ατμοσφαιρική ρύπανση, στη οποία υπολογίζεται ότι οφείλεται το 13% με 14% των περιπτώσεων.

Από τους έξι βασικούς αέριους ρύπους (μονοξείδιο του άνθρακα, διοξείδιο του αζώτου, μικροσωματίδια, διοξείδιο του θείου, μόλυβδος και το όζον), τα μικροσωματίδια έχει αποδειχτεί ότι συνδέονται άμεσα με την ανάπτυξη καρκίνου του πνεύμονα, όπως ανέφερε ο κ. Σπυράτος.

Μετανάλυση του 2021 που περιέλαβε 30 μεγάλες μελέτες σε ΗΠΑ, Ευρώπη και Ασία, κατέδειξε πως τα ΡΜ 2,5 αυξάνουν κατά 16% τον κίνδυνο για καρκίνο του πνεύμονα και τα ΡΜ 10 κατά 22%.

“Δεν αποτελούν μια ορισμένη χημική ουσία, αλλά είναι ένα σύνθετο μίγμα που κατατάσσεται κυρίως λόγω μεγέθους και λιγότερο με βάση τη χημική του σύσταση”, σημείωσε ο αναπληρωτής καθηγητής, προσθέτοντας πως τα επιτρεπόμενα όρια του ΠΟΥ έχουν πέσει την τελευταία 15ετία, γεγονός που δείχνει ότι το πρόβλημα είναι μεγαλύτερο σε παγκόσμιο επίπεδο.

Οικιακή έκθεση σε ραδόνιο

Το ραδόνιο είναι ραδιενεργό υλικό που προέρχεται από τη διάσπαση του ουρανίου. Περίπου το 3% των περιστατικών καρκίνου του πνεύμονα μπορεί να αποδοθεί στην έκθεση σε αυτό, η οποία αυξάνει τον κίνδυνο κατά περίπου 15%, ενώ φαίνεται να έχει συνεργική σχέση με το τσιγάρο.

Όπως διευκρίνισε ο κ.Σπυράτος, ο συγκεκριμένος κίνδυνος αφορά κυρίως την Κεντρική και Βόρεια Ευρώπη, όπου είναι αυξημένη η οικιακή έκθεση σε ραδόνιο, κυρίως σε σπίτια κατασκευασμένα σε βραχώδες έδαφος. Αντίθετα, στην Ελλάδα είναι κάτω από τα επίπεδα τόσο της Ε.Ε. όσο και του ΠΟΥ.

Αμίαντος

Η παραγωγή και η χρήση του στην Ευρώπη έχει απαγορευτεί εδώ και περίπου 20 χρόνια, καθώς και σε 67 χώρες παγκοσμίως. Στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ η κύρια πηγή έκθεσης σε αμίαντο πλέον προέρχεται από την καταστροφή παλιών κτιρίων που είχαν αμίαντο ως μονωτικό υλικό. “Στην πτώση των δίδυμων πύργων είχαμε μεγάλη εκπομπή ινών αμιάντου, οι πυροσβέστες εκτέθηκαν και ήδη άρχισαν να εμφανίζονται τα πρώτα περιστατικά”, παρατήρησε ο αναπληρωτής καθηγητής.

Εκτιμάται πως η έκθεση σε αμίαντο διπλασιάζει τον κίνδυνο για καρκίνο του πνεύμονα, ενώ πολύ περισσότερο αυξάνει τον κίνδυνο για μεσοθηλίωμα. Η σχέση είναι δοσοεξαρτώμενη, ενώ υπάρχει σαφώς συνεργική σχέση με το κάπνισμα σε ό,τι αφορά την ανάπτυξη καρκίνου του πνεύμονα.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Η αύξηση του προσδόκιμου ζωής είναι συχνά συνώνυμη με κλονισμένη υγεία.

Το 2024, οι άνω των 65 ετών θα είναι περισσότεροι από τους κάτω των 15 ετών στην Ευρώπη, προειδοποίησε σήμερα ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ), ο οποίος απηύθυνε έκκληση να βελτιωθούν τα μέτρα για να γερνούν οι άνθρωποι με καλή υγεία.

«Μέχρι το 2024, εκτιμάμε ότι ο πληθυσμός των ανθρώπων ηλικίας άνω των 65 ετών θα είναι μεγαλύτερος απ’ αυτόν των κάτω των 15 ετών στην περιφέρεια Ευρώπης του ΠΟΥ», ανέφερε σε ανακοίνωσή του ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας.

Σε παγκόσμια κλίμακα, αυτό αναμένεται να συμβεί 60 χρόνια αργότερα, γύρω στο 2064, σύμφωνα με τις προβολές του ινστιτούτου Our World in Data.

«Η τάση αυτή είναι συνώνυμη με νέες κοινωνικές, οικονομικές και υγειονομικές προκλήσεις», επισήμανε ο ευρωπαϊκός κλάδος του υγειονομικού οργανισμού, στον οποίο περιλαμβάνονται 53 χώρες, ορισμένες από τις οποίες βρίσκονται στην κεντρική Ασία.

Στο σύνολο της Γηραιάς Ηπείρου, η αύξηση του προσδόκιμου ζωής είναι συχνά συνώνυμη με κλονισμένη υγεία.

Για να μετριασθεί ο αντίκτυπος της γήρανσης του πληθυσμού, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας καλεί τις αρχές να λάβουν μέτρα για να «επιτραπεί στους ηλικιωμένους να διαφυλάξουν και να βελτιώσουν τη σωματική και την ψυχική υγεία τους, την ανεξαρτησία τους, την κοινωνική ευημερία τους και την ποιότητα ζωής τους».

Μεταξύ των συστάσεων που κάνει, ο παγκόσμιος οργανισμός προκρίνει μια ισορροπημένη διατροφή και σωματική άσκηση για τουλάχιστον 150 λεπτά την εβδομάδα.

«Μια ακόμη πιο έντονη σωματική δραστηριότητα μπορεί να μειώσει κατά 35% τον κίνδυνο θανάτου από οποιαδήποτε αιτία», υπογράμμισε ακόμη ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/