Κατηγορία: Ενημέρωση

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καρκίνου (4 Φεβρουαρίου), η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρουσίασε επικαιροποίηση του Ευρωπαϊκού Κώδικα Κατά του Καρκίνου, ενισχύοντας το μήνυμα ότι έως και το 40% των περιστατικών καρκίνου μπορούν να προληφθούν μέσω αλλαγών στον τρόπο ζωής και έγκαιρης διάγνωσης.

Ο Κώδικας, που στηρίζεται σε επιστημονικά δεδομένα και συνεργασία με τον International Agency for Research on Cancer, περιλαμβάνει 12 βασικές συστάσεις προς τους πολίτες. Μεταξύ αυτών:

• Αποφυγή καπνίσματος, περιορισμός αλκοόλ, υγιεινή διατροφή, σωματική άσκηση, προστασία από την υπεριώδη ακτινοβολία και συμμετοχή σε οργανωμένα προγράμματα προσυμπτωματικού ελέγχου (screening) για καρκίνο μαστού, τραχήλου μήτρας και παχέος εντέρου.

Τα πρόσφατα δεδομένα

Η νέα επικαιροποίηση ενσωματώνει πιο πρόσφατα δεδομένα για την παχυσαρκία, την ατμοσφαιρική ρύπανση και τις επαγγελματικές εκθέσεις σε καρκινογόνους παράγοντες, ενώ ενισχύει την αναφορά στη σημασία του εμβολιασμού έναντι του HPV και της ηπατίτιδας Β. Παράλληλα, υπογραμμίζεται η ανάγκη μείωσης των ανισοτήτων πρόσβασης σε υπηρεσίες πρόληψης και έγκαιρης διάγνωσης στα κράτη-μέλη.

Η πρωτοβουλία εντάσσεται στο ευρύτερο Ευρωπαϊκό Σχέδιο Καταπολέμησης του Καρκίνου, το οποίο φιλοδοξεί να βελτιώσει την πρόληψη, τη διάγνωση και τη θεραπεία, αλλά και να ενισχύσει τη χρηματοδότηση της έρευνας. Στο επίκεντρο βρίσκεται η μετάβαση από μια «αντιδραστική» πολιτική υγείας σε ένα μοντέλο πρόληψης και έγκαιρης παρέμβασης.

Το μήνυμα της Επιτροπής είναι σαφές: ο καρκίνος δεν είναι μόνο ιατρικό ζήτημα, αλλά και κοινωνικό και πολιτικό στοίχημα. Η ενημέρωση και η πρόληψη παραμένουν τα πιο ισχυρά εργαλεία δημόσιας υγείας – ιδίως σε μια Ευρώπη που γηράσκει και αντιμετωπίζει αυξανόμενα περιστατικά ογκολογικών νοσημάτων.

Πηγη: https://healthmag.gr/

Κοινή ανακοίνωση των τεσσάρων Συλλόγων, με αφορμή πρόσφατες μετακινήσεις από Βόλο και Καρδίτσα προς το νοσοκομείο Λαμίας. Οι μετακινήσεις γιατρών αποτελούν εμβαλωματικές λύσεις.

Την έντονη διαμαρτυρία τους για τις μετακινήσεις γιατρών στο ΕΣΥ με στόχο την κάλυψη κενών σε υποστελεχωμένες περιοχές εκφράζουν με κοινή τους ανακοίνωση οι τέσσερις Ιατρικοί Σύλλογοι της Θεσσαλίας (Λάρισας, Μαγνησίας, Τρικάλων και Καρδίτσας).

Προηγήθηκε σύσκεψη των προέδρων τους, στη Λάρισα, με αφορμή την πρόσφατη μετακίνηση, χωρίς την συναίνεσή τους, παιδιάτρου από ΓΝ Βόλου και Καρδίτσας στο ΓΝ Λαμίας με απόφαση του Διοικητή της 5^ης ΥΠΕ, αλλά και η μη αξιοκρατική ανέλιξη του ιατρικού προσωπικού γενικότερα στο ΕΣΥ. Όπως αναφέρεται, «τονίστηκε η αναγκαιότητα ελέγχου από τους αρμόδιους υπουργούς της μη χρηστής διοίκησης, που αφήνει πολλά ερωτηματικά ισονομίας και ισοπολιτείας».

Στην κοινή ανακοίνωση, η οποία συνυπογράφεται και από τους προέδρους Ιατρικών Συλλόγων της Στερεάς Ελλάδας που καλύπτονται από την 5^η ΥΠΕ, γίνεται λόγος για καταγγελίες ότι οι μετακινήσεις αυτές είναι καταχρηστικές, με τις Ενώσεις Γιατρών να υποστηρίζουν ότι αποτελούν εμβαλωματικές λύσεις  που οδηγούν σε επαγγελματική εξουθένωση (burnout), με απρόβλεπτες συνέπειες στην οικογενειακή και κοινωνική ζωή των γιατρών. Παράλληλα οι Ιατρικοί Σύλλογοι εκφράζουν φόβους ότι η μετακίνηση εξειδικευμένου προσωπικού μπορεί να υποβαθμίσει τη δημόσια υγεία, για το λόγο ότι οι περισσότερες κλινικές, στην καλύτερη των περιπτώσεων λειτουργούν με οριακό αριθμό προσωπικού και οποιαδήποτε μετακίνηση του δημιουργεί μείζον πρόβλημα, αφενός μεν στην κλινική από την οποία έφυγαν αλλά και στην κλινική που μετακινήθηκαν, όπου υπάρχει υψηλό ρίσκο προσαρμογής.  Η δε αποψίλωση των Κέντρων Υγείας αποδυναμώνει την ΠΦΥ.

Επίσης, η μη τήρηση των αξιοκρατικών διαδικασιών ανέλιξης των γιατρών ΕΣΥ αποτελεί την κύρια αιτία φυγής των νέων κυρίως γιατρών, στο εξωτερικό (brain drain), αλλά και δημιουργία σειράς άγονων θέσεων μετά από τις προκηρύξεις. Την κατάσταση δε αυτή επιδεινώνουν οι χαμηλές αμοιβές και οι απαράδεκτες συνθήκες εργασίας σε ορισμένες δομές υγείας.

«Οι γιατροί των ευαίσθητων ειδικοτήτων της  Παιδιατρικής  αλλά και Γενικής Ιατρικής, που μετακινούνται, με την διαδικασία που κινείται στα όρια του ‘εντέλλεσθε’, σε άλλες περιφερειακές ενότητες, σε περίοδο μάλιστα ομαλότητας και όχι εκτάκτων συνθηκών, αποδεικνύουν την ανεπάρκεια ορισμένων διοικήσεων ΥΠΕ ανά την χώρα, να στελεχώσουν τις δημόσιες δομές υγείας που διοικούν με επαρκές ιατρικό προσωπικό», αναφέρεται στην ανακοίνωση και προστίθεται: «Γι’ αυτό, οι μη κατάλληλες στρατηγικές διοίκησης δεν δημιουργούν ελκυστικές συνθήκες, ιδιαίτερα για νέους γιατρούς, παρά μόνον χτίζουν ψεύτικο θετικό διοικητικό προφίλ προς τον υπ. Υγείας».

Την λύση των ανωτέρω παθογενειών, σύμφωνα με τους προέδρους των Ιατρικών Συλλόγων Θεσσαλίας, αποτελούν μόνο οι μόνιμες προσλήψεις, με ειδικά κίνητρα για ορισμένες ειδικότητες και περιοχές και η δημιουργία κατάλληλων συνθηκών ανέλιξης, εργασίας και  αμοιβών, ώστε ακόμα και οι άγονες, δυσπρόσιτες και νησιωτικές περιοχές αλλά και ορισμένες δημόσιες υγειονομικές περιοχές της χώρας, να απολαμβάνουν πλήρη περίθαλψη.

«Ευελπιστούμε πως τα τελευταία κίνητρα που θεσπίστηκαν για ορισμένες ειδικότητες και θα λειτουργήσουν στις αμέσως επόμενες προκηρύξεις θέσεων και ανακοινώθηκαν από τον υπ. Υγείας, θα λειτουργήσουν προς την θετική κατεύθυνση και θα θεραπεύσουν, έστω και μερικώς, το πρόβλημα», καταλήγει η ανακοίνωση, την οποία υπογράφουν οι:

• Κωνσταντίνος Γιαννακόπουλος, πρόεδρος Ι.Σ. Λάρισας.
• Χρήστος Βενέτης, πρόεδρος Ι.Σ. Μαγνησίας.
• Μαρία Αθανασίου, πρόεδρος Ι.Σ. Τρικάλων.
• Δημήτρης Παπούλιας, πρόεδρος Ι.Σ. Καρδίτσας.

Συνυπογράφεται από τους προέδρους των Ι.Σ.

• Ευρυτανίας, Νεκταρία Χαλκιά.
• Ευβοίας, Κωνσταντίνα Καρλή.
• Άμφισας, Κωνσταντίνο Αθανασίου.

Πηγη: https://www.iatronet.gr

Τα νοσήματα του κυκλοφορικού συστήματος και ο καρκίνος, παραμένουν τα δύο βασικά αίτια θανάτων στην Ελλάδα.

Ο καρκίνος συνδέεται με το 23,5% των θανάτων, από μόλις 4,1% τη δεκεατία του 1930. Ακολουθούν τα καρδιακά νοσήματα με το 22,9% και τα εγκεφαλικά με το 7,8%.

Τα παραπάνω προκύπτουν από έκθεση της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ), με τίτλο “Αιτίες θανάτου: έτος 2023”, η οποία δημοσιοποιήθηκε σήμερα.

Όπως εξηγούν οι συντάκτες της, πηγή των στοιχείων είναι τα πιστοποιητικά θανάτου που υποβάλλουν οι ιατροί και, για τις περιπτώσεις βίαιων ή αιφνίδιων θανάτων, οι Ιατροδικαστικές Υπηρεσίες.

Τα στοιχεία των αιτιών θανάτου παρουσιάζονται σύμφωνα με την 10η Αναθεώρηση της Διεθνούς Στατιστικής Ταξινόμησης Νόσων και Συναφών Προβλημάτων Υγείας (ICD-10, έκδοση 2008), η οποία υιοθετήθηκε το 2014.

Θάνατοι ανά μήνα και αιτία (2023)

Ειδικότερα, τα στοιχεία έχουν ως εξής:

• Οι θάνατοι κατά το 2023 ανήλθαν σε 128.0971 (64.898 άντρες και 63.199 γυναίκες) παρουσιάζοντας μείωση κατά 9,0% σε σχέση με τους 140.792 θανάτους (70.795 άντρες και 69.997 γυναίκες) που σημειώθηκαν το 2022.

• Οι κυριότερες αιτίες θανάτου το 2023 ήταν τα νοσήματα του κυκλοφορικού συστήματος με 40.812 θανάτους. Ακολουθούν οι θάνατοι από νεοπλάσματα και οι θάνατοι που οφείλονται σε παθήσεις του αναπνευστικού συστήματος, που ανήλθαν σε 30.095 και 12.894, αντίστοιχα.

• Οι θάνατοι από τη νόσο COVID-19 ανήλθαν σε 5.9752 (3.131 άνδρες και 2.844 γυναίκες) κατά το 2023. Οι περισσότεροι θάνατοι καταγράφηκαν στην ηλικιακή ομάδα 75 ετών και άνω (4.789 θάνατοι) και ακολουθούν οι ηλικιακές ομάδες 60-74 ετών και 45-59 ετών με 941 και 208 θανάτους, αντίστοιχα.

Στην ηλικιακή ομάδα κάτω των 15 ετών καταγράφηκαν 4 θάνατοι από τη νόσο. Η νόσος COVID-19 ήταν η μόνη αιτία θανάτου, όπως αναφέρθηκε στα πιστοποιητικά θανάτου, σε ποσοστό 21,9% των θανάτων από COVID-19 (1.311 θάνατοι), ενώ για το 78,1% (4.664 θάνατοι) υπήρχε αναφορά σε υποκείμενο νόσημα (συννοσηρότητα).

Τα κυριότερα υποκείμενα νοσήματα των θανόντων από τη νόσο COVID-19 ήταν τα νοσήματα του κυκλοφορικού συστήματος, τα νεοπλάσματα και οι παθήσεις του αναπνευστικού συστήματος, με ποσοστά 27,9% (1.666 θάνατοι), 18,4% (1.098 θάνατοι) και 6,6% (395 θάνατοι), αντίστοιχα.

• Σε σύγκριση με παλαιότερα έτη, το ποσοστό θανάτων από νοσήματα του κυκλοφορικού συστήματος στο σύνολο των θανάτων, από 10,0% που ήταν το 1938 (πρώτο έτος για το οποίο υπάρχουν αναλυτικά στοιχεία), ανήλθε σε 25,0% το 1956 (πρώτο μεταπολεμικό έτος για το οποίο υπάρχουν στοιχεία) και σε 31,9% το 2023.

Αντίστοιχα, το ποσοστό θανάτων από νεοπλασματικές νόσους από 4,1% το 1938, ανήλθε σε 11,7% το 1956 και σε 23,5% το 2023. Αντίθετα, οι θάνατοι από λοιμώδη και παρασιτικά νοσήματα από 18,4% των θανάτων το 1938 έχουν περιοριστεί σε ποσοστό 2,8% το 2023.

Πηγη: https://www.iatronet.gr

Οι δείκτες eGFR και uACR για την έγκαιρη ανίχνευση νεφρικής δυσλειτουργίας, οι φαρμακευτικές επιλογές. Ο καθηγητής, πρόεδρος της Ελληνικής Νεφρολογικής Εταιρείας, εξηγεί στο iatronet.gr.

Περίπου ένας στους δέκα Έλληνες εκτιμάται πως βρίσκεται σε ένα από τα πέντε στάδια της χρόνιας νεφρικής νόσου, μιας «σιωπηλής» ασθένειας που δεν εμφανίζει συμπτώματα πριν φτάσει στα τελικά στάδια. Ένα μεγάλο μέρος αυτού του πληθυσμού μπορεί να εντοπιστεί έγκαιρα μέσα από το νέο πρόγραμμα έγκαιρης ανίχνευσης νεφρικής λειτουργίας, στο πλαίσιο του “Προλαμβάνω”.

Πάνω από 1,5 εκατομμύριο πολίτες με προδιαθεσικούς παράγοντες κινδύνου για ανάπτυξη ΧΝΝ έλαβαν τις προηγούμενες ημέρες παραπεμπτικό για τη διενέργεια δωρεάν εξετάσεων σε δύο δείκτες, αίματος και ούρων.

Το μεγάλο «στοίχημα» είναι τα παραπεμπτικά αυτά να εκτελεστούν, λέει στο iatronet.gr ο καθηγητής Νεφρολογίας στο Τμήμα Ιατρικής του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης και πρόεδρος Ελληνικής Νεφρολογικής Εταιρείας. Στέλιος Παναγούτσος (φωτογραφία). Ο ίδιος εξηγεί τι μετράει ο καθένας από τους δύο δείκτες (eGFR και uACR) που περιλήφθηκαν στο πρόγραμμα. Μιλάει για τις φαρμακευτικές επιλογές, που μπορούν να καθυστερήσουν ως και 20 χρόνια ή και να αναστείλουν σε κάποιες περιπτώσεις την εξέλιξη της νόσου προς το τελικό στάδιο, ενώ απευθύνει κάλεσμα συμμετοχής.

Οι δύο δείκτες

Οι δικαιούχοι του προγράμματος καλούνται να κάνουν εξετάσεις αίματος και ούρων, για την εξέταση δύο δεικτών, αντίστοιχα:

• Ο ρυθμός σπειραματικής διήθησης (eGFR) μετράει την κρεατινίνη στο αίμα και υπολογίζει τη νεφρική λειτουργικότητα.
• Η λευκωματινουρία (uACR) ανιχνεύει βλάβες στο νεφρό, μέσα από τον λόγο λευκωματίνης προς κρεατινίνη ούρων.

“Αν ο ρυθμός της σπειραματικής διήθησης είναι κάτω από 60, ή αν το πηλίκο λευκωματίνης προς κρεατινίνη ούρων είναι πάνω από 30 mg ανά γραμμάριο, ή αν συμβαίνουν και τα δύο, χρειάζεται να πάει κάποιος στο νεφρολόγο ή στον διαβητολόγο ή σε άλλο γιατρό που τον παρακολουθεί, γιατί χρήζει περαιτέρω παρακολούθησης και αντιμετώπισης”, αναφέρει ο κ. Παναγούτσος.

Όπως διευκρινίζει, ο δείκτης του ρυθμού σπειραματικής διήθησης εντοπίζει την απώλεια λειτουργικότητας των νεφρών, όταν ο ασθενής βρίσκεται στο δεύτερο ή μεγαλύτερο στάδιο ΧΝΝ. Ο δείκτης της λευκωματινουρίας, που προστέθηκε από την αρμόδια επιτροπή στο πλαίσιο της διαβούλευσης, μπορεί να εντοπίσει μικρές βλάβες στους νεφρούς ήδη από το στάδιο 1, πριν αρχίσουν να ανεπαρκούν οι νεφροί. Η δεύτερη εξέταση εντοπίζει το είδος της βλάβης και καθορίζει την φαρμακευτική παρέμβαση.

Οι φαρμακευτικές επιλογές

Η πρώιμη ανίχνευση της νεφρικής βλάβης είναι καθοριστική για την επιτυχία της φαρμακευτικής παρέμβασης, η οποία όσο πιο έγκαιρα ξεκινήσει τόσο περισσότερο θα καθυστερήσει την εξέλιξη της νόσου. Όπως εξηγεί ο καθηγητής, από το δεύτερο στάδιο και μετά η φυσική εξέλιξη της νόσου είναι η προοδευτική απώλεια λειτουργικότητας των νεφρών. “Με τα φάρμακα που έχουμε στη διάθεσή μας μπορούμε να παρέμβουμε για να καθυστερήσουμε αυτή την πορεία προς το τελικό στάδιο. Έχει εκτιμηθεί ότι αν παρέμβει κάποιος στο 2^ο στάδιο μπορεί να την καθυστερήσει ως και 20 χρόνια”, σημειώνει, διευκρινίζοντας πως πρόκειται για εκτίμηση, καθώς δεν έχουν περάσει ακόμη 20 χρόνια από την εισαγωγή αυτών των φαρμάκων, ώστε αυτό να μετρηθεί με ακρίβεια σε μελέτες εφαρμογής.

Η ανίχνευση βλάβης στο στάδιο 1 με τον δείκτη uACR δίνει ένα παράθυρο ευκαιρίας – σε ορισμένες περιπτώσεις και σε ορισμένες νόσους – ακόμη και αποτροπής αυτής της εξέλιξης.

Σε ό,τι αφορά τις φαρμακευτικές επιλογές, όπως αναφέρει ο πρόεδρος της Ελληνικής Νεφρολογικής Εταιρείας, ενώ για πολλά χρόνια οι νεφρολόγοι βασίζονταν σε μία ουσία που είχε εισαχθεί στο τέλος της δεκαετίας του 1980, τα τελευταία χρόνια προστέθηκαν 2 ως 3 νέα φάρμακα. “Έτσι, στη ‘φαρέτρα’ μας έχουμε πλέον μέχρι και 4 φαρμακευτικές επιλογές για παρέμβαση σε έναν ασθενή με χρόνια νεφρική νόσο, ιδίως στα αρχικά στάδια που θα έχουμε και τα καλύτερα αποτελέσματα”.

Το “στοίχημα” της συμμετοχής

Ο κ. Παναγούτσος ευελπιστεί πως τα 1.590.000 SMS που έχουν σταλεί ήδη σε δικαιούχους δωρεάν προληπτικών εξετάσεων μπορούν να εντοπίσουν ένα μεγάλο μέρος όσων έχουν τη “σιωπηλή” νόσο σε διάφορα στάδια, υπό την προϋπόθεση της συμμετοχής.

“Αυτό που έχει τη μεγαλύτερη σημασία δεν είναι πόσα SMS πήγαν, αλλά τα πόσα SMS θα εκτελεστούν”, επισημαίνει, για να προσθέσει: “Εάν έχω πληροφορηθεί σωστά, από τα SMS που πήγαν για τον προληπτικό έλεγχο του καρδιαγγειακού, εκτελέστηκαν τα μισά. Πρέπει να κάνουμε μια καμπάνια τώρα πια, ώστε οι άνθρωποι που παρέλαβαν τα SMS να κάνουν τις εξετάσεις”.

Σε περίπτωση που η μεγάλη πλειονότητα των δικαιούχων κάνει τις εξετάσεις, το πρόγραμμα θα πετύχει τον στόχο του, καθώς απευθύνεται στοχευμένα σε ανθρώπους που έχουν τους προδιαθεσικούς παράγοντες και τις περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν χρόνια νόσο, όπως ασθενείς με υπέρταση, διαβήτη, παχυσαρκία και γενικότερα αυξημένο καρδιαγγειακό κίνδυνο.

Πηγη: https://www.iatronet.gr

Ησαφής οριοθέτηση ρόλων μεταξύ ιατρών και φαρμακοποιών στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας (ΠΦΥ) αποτελεί βασική προϋπόθεση για την εύρυθμη λειτουργία του συστήματος υγείας και την ποιοτική φροντίδα των ασθενών. Την ανάγκη αυτή επισημαίνει το Γραφείο Τύπου του Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου (Π.Ι.Σ.), με αφορμή τις επαναλαμβανόμενες εντάσεις που παρατηρούνται μεταξύ των δύο κλάδων.

Οι ιατροί και οι φαρμακοποιοί, αν και ανήκουν στον ίδιο υγειονομικό χώρο, επηρεάζονται συχνά από πολιτικές υγείας που δεν ανταποκρίνονται στις ανάγκες της καθημερινής κλινικής πράξης. Το γεγονός αυτό έχει ως αποτέλεσμα την όξυνση των σχέσεων και την ανταλλαγή σκληρών ανακοινώσεων, γεγονός που δεν ωφελεί ούτε τους επαγγελματίες υγείας ούτε τους πολίτες.

Ο Π.Ι.Σ. τονίζει ότι κάθε κλάδος οφείλει να λειτουργεί εντός του επιστημονικού του αντικειμένου και της εκπαίδευσής του, χωρίς επικαλύψεις που δημιουργούν σύγχυση στους ασθενείς και υπονομεύουν τον ρόλο της ιατρικής ευθύνης.

Παράλληλα, επισημαίνεται πως η συνεργασία και η συνεχής επικοινωνία μεταξύ ιατρών και φαρμακοποιών είναι αναγκαία, υπό την προϋπόθεση ότι βασίζεται στον αμοιβαίο σεβασμό των ρόλων και έχει ως αποκλειστικό στόχο τη βελτίωση της ποιότητας της περίθαλψης και τη διασφάλιση της δημόσιας υγείας.

Σύμφωνα με τον Π.Ι.Σ., οι ακραίες ρητορικές, οι εκ του πονηρού επικαλύψεις αρμοδιοτήτων και οι αρνητικές προσεγγίσεις εκατέρωθεν πρέπει να απομονωθούν άμεσα. Το αφήγημα ότι «όλοι είμαστε το ίδιο» χαρακτηρίζεται παραπλανητικό και επιζήμιο για τη λειτουργία του συστήματος υγείας.

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Η ανακοίνωση θα πραγματοποιηθεί στην έναρξη του 20ου Πανελληνίου Ιατρικού Συνεδρίου Παχυσαρκίας στις 12 Φεβρουαρίου. Τι θα αλλάξει με αυτήν την εξέλιξη στην αντιμετώπιση του σοβαρού προβλήματος μεγάλων διαστάσεων για τη δημόσια υγεία στη χώρα μας.

ΗΕλληνική Ιατρική Εταιρεία Παχυσαρκίας (ΕΙΕΠ) γιορτάζει φέτος 35 χρόνια δράσης στον τομέα της παχυσαρκίας και με αφορμή το 20ο Πανελλήνιο Ιατρικό Συνέδριο Παχυσαρκίας, που θα πραγματοποιηθεί από τις 12 έως τις 14 Φεβρουαρίου 2026 στο ξενοδοχείο Royal Olympic στην Αθήνα, ανακοινώνει ένα ιστορικό βήμα για τη χώρα: την επίσημη ένταξη του Εθνικού Θεραπευτικού Πρωτοκόλλου Παχυσαρκίας στο σύστημα ηλεκτρονικής συνταγογράφησης της ΗΔΥΚΑ.

Η ανακοίνωση θα πραγματοποιηθεί στην Τελετή Έναρξης του Συνεδρίου, την Πέμπτη 12 Φεβρουαρίου 2026 και ώρα 20:00, σηματοδοτώντας την θεσμική αναγνώριση της παχυσαρκίας ως οργανωμένου αντικειμένου φροντίδας και όχι πλέον ως «σιωπηλής νόσου».

Τι αλλάζει με το νέο πρωτόκολλο

Η εφαρμογή του Πρωτοκόλλου ανοίγει τον δρόμο για:

• Συστηματική καταγραφή και παρακολούθηση της παχυσαρκίας σε εθνικό επίπεδο.

• Συνταγογράφηση εργαστηριακών εξετάσεων που αφορούν την παχυσαρκία και τις επιπλοκές της.

• Φαρμακευτική αντιμετώπιση όπου πληρούνται τα κριτήρια και υπάρχουν συννοσηρότητες, μέσω θεσμοθετημένης διαδικασίας.

Η ένταξη στην ηλεκτρονική συνταγογράφηση προσφέρει συστηματικότητα και διαφάνεια στην κλινική διαχείριση της παχυσαρκίας, ενισχύοντας την πρόληψη, την έγκαιρη διάγνωση και τη συνεχιζόμενη παρακολούθηση των ασθενών.

Με την ένταξη του Πρωτοκόλλου στην ηλεκτρονική συνταγογράφηση, η Ελλάδα κάνει ένα σημαντικό βήμα προς μια οργανωμένη, τεκμηριωμένη και βιώσιμη αντιμετώπιση της παχυσαρκίας, ενισχύοντας την πρόληψη, την κλινική φροντίδα και τη δημόσια υγεία συνολικά.

Η κατάσταση στην Ελλάδα

Τα στοιχεία για τον ενήλικο πληθυσμό στην Ελλάδα σκιαγραφούν μια σταθερά επιδεινούμενη κατάσταση: σήμερα, το 17,2% των ενηλίκων ζουν με παχυσαρκία, ενώ το 34,9% είναι υπέρβαροι. Στην πράξη, περισσότεροι από τους μισούς ενήλικες έχουν βάρος υψηλότερο από το φυσιολογικό, με τα ποσοστά να κορυφώνονται στις ηλικίες 45-64. Οι διαφορές μεταξύ των φύλων είναι εμφανείς: οι άνδρες εμφανίζονται συχνότερα ως υπέρβαροι, ενώ οι γυναίκες, ιδιαίτερα μετά τη μέση ηλικία, καταγράφουν υψηλότερα ποσοστά παχυσαρκίας. Παράλληλα, τα χαμηλότερα εισοδήματα και τα χαμηλότερα επίπεδα εκπαίδευσης συνοδεύονται συστηματικά από υψηλότερους δείκτες παχυσαρκίας, υπογραμμίζοντας τη σημασία του κοινωνικού παράγοντα.

Η εικόνα στα παιδιά και τους εφήβους είναι ακόμη πιο ανησυχητική. Στα παιδιά 7 ετών, τα ποσοστά παχυσαρκίας παραμένουν αυξημένα και σταθερά από το 2009 έως το 2022, με τα αγόρια να εμφανίζουν υψηλότερα επίπεδα υπερβάλλοντος βάρους από τα κορίτσια. Στους εφήβους 11, 13 και 15 ετών, οι διαφορές μεταξύ φύλων γίνονται πιο έντονες: τα αγόρια έχουν υψηλότερους δείκτες σωματικού βάρους, ενώ τα κορίτσια αντιμετωπίζουν αυξημένη ψυχολογική πίεση και χαμηλή ικανοποίηση με την εικόνα του σώματος. Η κοινωνικοοικονομική κατάσταση των οικογενειών εξακολουθεί να καθορίζει σημαντικά την εμφάνιση παχυσαρκίας στα παιδιά, με τα παιδιά από χαμηλότερα εισοδηματικά και εκπαιδευτικά στρώματα να εμφανίζουν μεγαλύτερα ποσοστά.

Η παχυσαρκία συνοδεύεται από σοβαρές ασθένειες που επιβαρύνουν το Εθνικό Σύστημα Υγείας, όπως υπέρταση, αυξημένη LDL χοληστερόλη, υψηλό σάκχαρο και διαβήτη τύπου 2. Επίσης, η παχυσαρκία συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο κακοηθειών, όπως καρκίνος μαστού, παχέος εντέρου, παγκρέατος, χοληδόχου κύστης, οισοφάγου, ενδομητρίου, νεφρών και ωοθηκών, συνθέτοντας μια εικόνα υψηλού υγειονομικού κινδύνου.

Τα μέχρι στιγμής στοιχεία από το “Προλαμβάνω”

Συγκλονιστικά όμως ήταν τα στοιχεία που παρουσίασε η αναπληρώτρια Υπουργός Υγείας, Ειρήνη Αγαπηδάκη για το πρόγραμμα διαχείρισης της παχυσαρκίας, καθώς διαπιστώθηκε ότι 10% των δικαιούχων έχει Δείκτη Μάζας Σώματος (ΔΜΣ) άνω του 50!

Στην πράξη αυτοί οι πολίτες είναι άτομα με αναπηρία, λόγω της παχυσαρκίας και για αυτό η προσέγγιση θα πρέπει να προσαρμοστεί στις ανάγκες τους.

«Πολλοί είναι καθηλωμένοι στο σπίτι τους και άρα δεν μπορούν να μετακινηθούν για αυτό και με τη συνδρομή των Κινητών Μονάδων Υγείας γίνονται κατ’ οίκον επισκέψεις για εξετάσεις και συμβουλευτική», συμπλήρωσε, ενώ ανέφερε ότι θα ενταχθεί και θεραπευτική άσκηση από φυσικοθεραπευτές στο σπίτι.

Βάσει των κριτηρίων, οι δικαιούχοι, άτομα 30 έως 70 ετών που είχαν ήδη κάνει εξετάσεις για τα καρδιαγγειακά νοσήματα και βρέθηκαν με πολύ υψηλό ΔΜΣ, ανέρχονται σε 36.360 και παραπέμπονται για περαιτέρω εξετάσεις, διατροφική συμβουλευτική και φαρμακευτική αντιμετώπιση. Πάνω από 6 χιλιάδες έχουν ήδη ανταποκριθεί.

Όπως τόνισε η Αν. Υπουργός, οι δικαιούχοι παραπέμπονται σε δημόσια δομή και αν βρίσκονται σε απομακρυσμένες περιοχές τις υπηρεσίες μπορεί να προσφέρει παθολόγος ή γενικός ιατρός.

Υπογράμμισε δε, ότι η παρακολούθηση της συμβουλευτικής για τη διατροφή αλλά και την φυσική δραστηριότητα είναι προϋπόθεση για τη λήψη των φαρμάκων.

Μέση ηλικία του συνόλου των δικαιούχων είναι στα 50, ενώ η πλειονότητα εντοπίζεται στην Αττική και η περιφέρεια Μακεδονίας για το σύνολο του προγράμματος.

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Δημοσιεύτηκε η πολυαναμενόμενη εδώ και 2 τουλάχιστον χρόνια Κοινή Υπουργική Απόφαση (ΚΥΑ) ,ΦΕΚ 230Β/22-1-2026 για την απλούστευση και τον εξορθολογισμό των  διαδικασιών υπογραφής σύμβασης και οικονομικής διαχείρισης κλινικών δοκιμών με φάρμακα, μη παρεμβατικών μελετών με φάρμακα, κλινικής έρευνας με ιατροτεχνολογικά προϊόντα, μελετών κλινικών επιδόσεων με in vitro διαγνωστικά προϊόντα και ερευνητικών εργασιών χωρίς φάρμακα, ιατροτεχνολογικά προϊόντα ή in vitro διαγνωστικά προϊόντα.

Με βάση αυτό, η Οικονομική διαχείριση κλινικών δοκιμών με φάρμακα :

1.Επιβάλλεται ενιαίο ποσοστό παρακράτησης πέντε τοις εκατό (5%) υπέρ του αρμόδιου φορέα οικονομικής διαχείρισης (Ε.Λ.Κ.Ε./Ε.Λ.Κ.Ε.Α.) και δεκαπέντε τοις εκατό (15%) υπέρ του κέντρου διεξαγωγής της κλινικής δοκιμής με φάρμακο από τις αμοιβές των ερευνητών, όπως αυτές αναγράφονται στο έντυπο του προϋπολογισμού του έργου. Σε περίπτωση που δεν προβλέπονται αμοιβές ερευνητών και εξ αυτού του λόγου δεν χωρεί οικονομική διαχείριση από τον αρμόδιο κατά περίπτωση φορέα οικονομικής διαχείρισης (Ε.Λ.Κ.Ε./Ε.Λ.Κ.Ε.Α.), το ποσοστό παρακράτησης υπέρ του κέντρου διεξαγωγής της κλινικής δοκιμής υπολογίζεται επί του συνόλου του προϋπολογισμού της μελέτης και καταβάλλεται από τον χορηγό απευθείας στις οικονομικές υπηρεσίες του κέντρου διεξαγωγής. Σχετική ενημέρωση για τις καταβολές καταχωρείται στον φάκελο της κλινικής δοκιμής.

2. Η οικονομική διαχείριση μίας κλινικής δοκιμής με φάρμακο που πραγματοποιείται σε νοσοκομεία του Εθνικού Συστήματος Υγείας (Ε.Σ.Υ.) ή Μονάδες Ψυχικής Υγείας του Εθνικού Δικτύου Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας (Ε.Δ.Υ.Ψ.Υ.) της παρ. 1 του άρθρου 6 του ν. 5129/2024 (Α’ 124), σε στρατιωτικά νοσοκομεία, στο Νοσηλευτικό Ίδρυμα Μετοχικού Ταμείου Στρατού (Ν.Ι.Μ.Τ.Σ.) και σε νοσηλευτικά ιδρύματα που λειτουργούν με τη μορφή Ν.Π.Ι.Δ. και εποπτεύονται από το Υπουργείο Υγείας (Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο και Γενικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης Παπαγεωργίου) γίνεται μέσω του Ε.Λ.Κ.Ε.Α. της οικείας Δ.Υ.Πε. Η οικονομική διαχείριση μίας κλινικής δοκιμής με φάρμακο που πραγματοποιείται σε νοσοκομεία του Ε.Σ.Υ. ή σε Μονάδες Ψυχικής Υγείας του Ε.Δ.Υ.Ψ.Υ. της παρ. 1 του άρθρου 6 του ν. 5129/2024 (Α’ 124), σε στρατιωτικά νοσοκομεία, στο Νοσηλευτικό Ίδρυμα Μετοχικού Ταμείου Στρατού (Ν.Ι.Μ.Τ.Σ.) σε νοσηλευτικά ιδρύματα που λειτουργούν με τη μορφή Ν.Π.Ι.Δ. και εποπτεύονται από το Υπουργείο Υγείας (Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο και Γενικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης Παπαγεωργίου), σε Πανεπιστημιακά Νοσοκομεία αρμοδιότητας του Υπουργείου Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού και στην ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία «ΑΓΙΑ ΤΡΙΑΣ Α.Ε.» και τον διακριτικό τίτλο «ΕΥΓΕΝΙΔΕΙΟ ΘΕΡΑΠΕΥΤΗΡΙΟ», με κύριο ερευνητή μέλος Δ.Ε.Π., γίνεται μέσω του Ε.Λ.Κ.Ε. του Πανεπιστημίου, στο οποίο υπηρετεί ο κύριος ερευνητής. Στην περίπτωση που η οικονομική διαχείριση γίνεται μέσω του Ε.Λ.Κ.Ε. του Πανεπιστημίου, το ποσό της παρακράτησης υπέρ των δομών υγείας του Ε.Σ.Υ., των στρατιωτικών νοσοκομείων και των νοσηλευτικών ιδρυμάτων που λειτουργούν με τη μορφή Ν.Π.Ι.Δ. και εποπτεύονται από το Υπουργείο Υγείας (Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο και Γενικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης Παπαγεωργίου) αποδίδεται από τον χορηγό απευθείας στις οικονομικές τους υπηρεσίες.
3. Η καταβολή των παρακρατήσεων της παρ. 1, καθώς και των αμοιβών στους ερευνητές πραγματοποιείται μέσω του αρμόδιου φορέα οικονομικής διαχείρισης (Ε.Λ.Κ.Ε./Ε.Λ.Κ.Ε.Α.) εντός τριάντα (30) εργάσιμων ημερών από την κατάθεση του ποσού από τον χορηγό, εφόσον αυτές δεν έχουν καταβληθεί ήδη, αφού προηγουμένως ο τελευταίος ενημερώσει για το ύψος του ποσού των εργαστηριακών εξετάσεων που κατέβαλε στο κέντρο διεξαγωγής, σύμφωνα με τον εγκεκριμένο προϋπολογισμό της κλινικής δοκιμής. 4. Οι καταβολές από τον χορηγό πραγματοποιούνται σταδιακά και σύμφωνα με το πρόγραμμα πληρωμών που προβλέπεται στην υπογραφείσα σύμβαση. 5. Ο χορηγός υποχρεούται πριν από την τελική καταβολή να υποβάλει στον αρμόδιο φορέα οικονομικής διαχείρισης (Ε.Λ.Κ.Ε./Ε.Λ.Κ.Ε.Α.) και στο κέντρο διεξαγωγής ενημέρωση για την περάτωση της κλινικής δοκιμής και τα απολογιστικά οικονομικά στοιχεία της.

Για τη διενέργεια κλινικής δοκιμής χαμηλής παρέμβασηςισχύουν πλέον ότι και για τις υπόλοιπες κλινικές δοκιμές.

Για τις αδικαιολόγητες καθυστερήσεις ή πλημμελή άσκηση καθηκόντων κατά τη διαδικασία υπογραφής της σύμβασης και οικονομικής διαχείρισης μίας κλινικής δοκιμής:

α) Ο Υπουργός Υγείας, ως πειθαρχικός προϊστάμενος, δύναται να επιβάλει στους Διοικητές των νοσηλευτικών ιδρυμάτων και των Υγειονομικών Περιφερειών (Υ.Πε.) την ποινή της επίπληξης ή εκείνης του προστίμου μέχρι και του ύψους των αποδοχών ενός μηνός

β) Ο Διοικητής της Υ.Πε. ή ο Διοικητής ή Πρόεδρος του νοσηλευτικού ιδρύματος, ως πειθαρχικός προϊστάμενος, δύναται να επιβάλει στα μέλη του Ε.Λ.Κ.Ε.Α. ή του Επιστημονικού Συμβουλίου (όπου προβλέπεται η γνώμη του), αντίστοιχα, την ποινή της επίπληξης ή του προστίμου μέχρι το ήμισυ των μηνιαίων αποδοχών τους.

Ως προς τον πειθαρχικό έλεγχο των Διοικητών/Διευθυντών των στρατιωτικών νοσοκομείων και του Νοσηλευτικού Ιδρύματος του Μετοχικού Ταμείου Στρατού (Ν.Ι.Μ.Τ.Σ.), καθώς και των Προέδρων και των μελών της Επιτροπής Ερευνών του Ε.Λ.Κ.Ε. τυγχάνουν εφαρμοστέες οι εκάστοτε ισχύουσες διατάξεις για την κατηγορία του εν λόγω προσωπικού. Ως πειθαρχική ποινή δύναται να επιβληθεί η ποινή της έγγραφης επίπληξης ή του προστίμου μέχρι και του ύψους του ήμισυ των μηνιαίων αποδοχών τους.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Μια εξαετία μετά την έναρξη της Covid 19 πανδημίας, η παγκόσμια κοινότητα είναι πιο προετοιμασμένη, αλλά οι περικοπές στη χρηματοδότηση της Υγείας και η στροφή των πόρων στην άμυνα και τους εξοπλισμούς καθιστούν την πολυεπίπεδη πρόοδο που συντελέστηκε, εύθραυστη.

Πριν από έξι χρόνια, ο Γενικός Διευθυντής του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, Δρ. Τέντρος Αντανόμ Γκεμπρεγέσους, σήμανε τον υψηλότερο παγκόσμιο συναγερμό που ήταν διαθέσιμος βάσει του διεθνούς δικαίου εκείνη την εποχή, κηρύσσοντας το ξέσπασμα μιας νέας νόσου του κορονοϊού (αργότερα γνωστής ως COVID-19) ως Έκτακτη Ανάγκη Δημόσιας Υγείας Διεθνούς Ανησυχίας (PHEIC).

Η απάντηση είναι αμφίσημη: Και ναι και όχι. Από πολλές απόψεις, ο κόσμος είναι καλύτερα προετοιμασμένος επειδή έχουν ληφθεί ουσιαστικά, συγκεκριμένα μέτρα για την ενίσχυση της ετοιμότητας.

Τα 15 διδάγματα και οφέλη από την COVID-19

«Η πανδημία μας δίδαξε όλους πολλά μαθήματα – ειδικά ότι οι παγκόσμιες απειλές απαιτούν παγκόσμια αντίδραση», δήλωσε ο Γενικός Διευθυντής του ΠΟΥ, Δρ. Τέντρος Αντανόμ Γκεμπρεγέσους, κατά την έναρξη της 158ης συνόδου του Εκτελεστικού Συμβουλίου και τόνισε πως η αλληλεγγύη είναι η καλύτερη ανοσία.

Εφαρμόζοντας τα διδάγματα που αντλήθηκαν από την COVID-19, ο ΠΟΥ, τα κράτη μέλη και οι εταίροι έχουν επιφέρει σημαντικές προόδους στην ετοιμότητα, την πρόληψη και την αντιμετώπιση πανδημιών. Σε αυτές περιλαμβάνονται:

– Οι τροποποιήσεις του Διεθνούς Κανονισμού Υγείας (ΔΚΥ) για την ενίσχυση των εθνικών ικανοτήτων που τέθηκαν σε ισχύ τον Σεπτέμβριο του 2025

– Ο Κόμβος του ΠΟΥ για την Πληροφόρηση για Πανδημίες και Επιδημίες ξεκίνησε μια σημαντική ενημέρωση του συστήματος Επιδημικής Πληροφόρησης από Ανοιχτές Πηγές (EIOS) , αξιοποιώντας την Τεχνητή Νοημοσύνη για να υποστηρίξει περισσότερες από 110 χώρες στον εντοπισμό και την ταχύτερη αντίδραση σε νέες απειλές.

– Οι δυνατότητες γονιδιωματικής αλληλούχισης παγκοσμίως έχουν αυξηθεί κατακόρυφα τα τελευταία χρόνια και, μέσω του Διεθνούς Δικτύου Επιτήρησης Παθογόνων, περισσότερες από 110 χώρες έχουν ενισχύσει τη γονιδιωματική επιτήρηση για την παρακολούθηση παθογόνων με δυναμικό επιδημίας και πανδημίας και την επιτάχυνση των δράσεων αντίδρασης.

– Οι παγκόσμιες προσπάθειες για την επέκταση της τοπικής, δίκαιης ανάπτυξης και παραγωγής εμβολίων, διαγνωστικών και θεραπειών έχουν επιταχυνθεί μέσω πρωτοβουλιών όπως ο κόμβος μεταφοράς τεχνολογίας mRNA στο Κέιπ Τάουν, το κέντρο εκπαίδευσής του στη Σεούλ και το Δίκτυο Προσωρινών Ιατρικών Αντιμέτρων.

– Η Ακαδημία του ΠΟΥ στη Γαλλία θα βοηθήσει στην ενίσχυση των ικανοτήτων των χωρών για την ετοιμότητα σε περίπτωση πανδημίας, μεταξύ άλλων μέσω εκπαιδεύσεων προσομοίωσης.

– Το Παγκόσμιο Σώμα Έκτακτης Ανάγκης για την Υγεία συστάθηκε από τον ΠΟΥ το 2023 ως απάντηση στα κενά και τις προκλήσεις που εντοπίστηκαν κατά την αντιμετώπιση της COVID- 19. Το Σώμα υποστηρίζει χώρες που αντιμετωπίζουν καταστάσεις έκτακτης ανάγκης δημόσιας υγείας αξιολογώντας τις ικανότητες του εργατικού δυναμικού έκτακτης ανάγκης, αναπτύσσοντας γρήγορα υποστήριξη σε επείγουσες καταστάσεις και δημιουργώντας ένα δίκτυο ηγετών έκτακτης ανάγκης από πολλές χώρες για την ανταλλαγή βέλτιστων πρακτικών και τον συντονισμό των αντιδράσεων· και

– Η Παγκόσμια Επισκόπηση Υγείας και Ετοιμότητας (UHPR) συνεχίζει να βοηθά τις χώρες να εντοπίζουν κενά και να ενισχύουν την λογοδοσία.

Άλλες εργασίες, που προηγήθηκαν της πανδημίας, συνεχίζουν να ενισχύουν την ετοιμότητα, την πρόληψη και την αντιμετώπιση πανδημιών:

– 121 χώρες διαθέτουν πλέον εθνικούς φορείς δημόσιας υγείας υπεύθυνους για τις προσπάθειες πρόληψης, ετοιμότητας, αντιμετώπισης και ανθεκτικότητας σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης στον τομέα της υγείας·

– 20 χώρες ολοκλήρωσαν τις Κοινές Εξωτερικές Αξιολογήσεις, 195 Συμβαλλόμενα Κράτη υπέβαλαν ετήσιες εκθέσεις ΔΥΚ, 22 χώρες ολοκλήρωσαν τα Εθνικά Σχέδια Δράσης για την Υγειονομική Ασφάλεια·

– Το Παγκόσμιο Σύστημα Επιτήρησης και Αντιμετώπισης της Γρίπης (GISRS) επεξεργάζεται περισσότερα από 12 εκατομμύρια δείγματα παγκοσμίως ετησίως για τον χαρακτηρισμό της γρίπης και για την ενημέρωση των εποχικών εμβολίων γρίπης, καθώς και για τη σύσταση ιών της γρίπης των πτηνών για παραγωγή μεταξύ πανδημιών

– Σύμφωνα με το Πλαίσιο Ετοιμότητας για Πανδημίες Γρίπης (PIP), ο ΠΟΥ υπέγραψε οκτώ νέες συμφωνίες το 2025, ανεβάζοντας το σύνολο σε 19 συμβάσεις με κατασκευαστές προϊόντων για πανδημίες. Αυτές οι συμφωνίες έχουν εξασφαλίσει πρόσβαση σε αντιιικά, διαγνωστικά, σύριγγες και περισσότερα από 900 εκατομμύρια δόσεις εμβολίων για μελλοντικές πανδημίες γρίπης.

Αυτά είναι αξιοσημείωτα επιτεύγματα, που αντικατοπτρίζουν μια κοινή παγκόσμια δέσμευση για συνεργασία πέρα ​​από εθνικά σύνορα, σε όλους τους τομείς, ώστε να μην αντιμετωπίσουμε ποτέ ξανά μια πανδημία απροετοίμαστοι και να μην αφήσουμε κανέναν πίσω.

Τα παραδείγματα των ιών Έμπολα και Μάρμπουργκ

Τα κράτη μέλη του ΠΟΥ έχουν λάβει αποφάσεις που έχουν ενισχύσει την ικανότητα του κόσμου όχι μόνο να αντιδρά ταχύτερα και να μετριάζει τον αντίκτυπο μελλοντικών πανδημιών, αλλά και να τις αποτρέπει εξαρχής.

Οι πρόσφατες αντιδράσεις στις επιδημίες Έμπολα και Μάρμπουργκ δείχνουν ξεκάθαρα αυτή την πρόοδο σε εθνικό επίπεδο με την υποστήριξη του ΠΟΥ. Ο Έμπολα, μια ασθένεια για την οποία κάποτε δεν υπήρχαν εμβόλια, δεν υπήρχε ταχεία διάγνωση και υπήρχαν περιορισμένες επιλογές θεραπείας – που οδήγησε σε καταστροφική απώλεια ζωών στη Δυτική Αφρική πριν από 10 χρόνια – έχει έκτοτε μεταμορφωθεί.

Τα πιο πρόσφατα κρούσματα Έμπολα στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό και στο Μάρμπουργκ, στη Ρουάντα, την Τανζανία και την Αιθιοπία, περιορίστηκαν σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα, με περιορισμένη εξάπλωση και χαμηλότερα ποσοστά θνησιμότητας. Οι αντιδράσεις σε αυτά τα κρούσματα καθοδηγήθηκαν από εθνικούς θεσμούς, με την υποστήριξη του ΠΟΥ.

Εύθραυστα οφέλη

Πρόσφατα έχουν προκληθεί σοβαρές αναταραχές στην παγκόσμια υγεία. Η χρηματοδότηση συνεχίζει να μετατοπίζεται από την υγεία προς την άμυνα και την εθνική ασφάλεια, θέτοντας σε κίνδυνο τα ίδια τα συστήματα που ενισχύθηκαν κατά τη διάρκεια της COVID-19 για την προστασία των χωρών από μελλοντικές πανδημίες, παρότι οι πανδημίες αποτελούν απειλές για την εθνική ασφάλεια.

Η επένδυση στην ετοιμότητα είναι μια επένδυση σε:

– ζωές που σώθηκαν
– οικονομίες που προστατεύονται
– οι κοινωνίες σταθεροποιήθηκαν.

Ο ΠΟΥ θυμίζει πως τα παθογόνα δεν σέβονται σύνορα. Καμία χώρα δεν μπορεί να αποτρέψει ή να διαχειριστεί μια πανδημία μόνη της. Η παγκόσμια ασφάλεια της υγείας απαιτεί συνεργασία μεταξύ τομέων, μεταξύ κυβερνήσεων και μεταξύ περιφερειών. Η ετοιμότητα απαιτεί συνεχή επαγρύπνηση. Η ώρα για προετοιμασία είναι τώρα – πριν χτυπήσει η επόμενη πανδημία.

Πηγη: https://www.insider.gr/

Ο καρκίνος των ωοθηκών παραμένει μία από τις πιο επιθετικές γυναικολογικές κακοήθειες, με τη διάγνωση συχνά να γίνεται σε προχωρημένα στάδια. Η επιστημονική κοινότητα στρέφεται πλέον σε στρατηγικές πρωτογενούς πρόληψης, με την προληπτική αμφοτερόπλευρη σαλπιγγεκτομή να αναδεικνύεται ως μια πολλά υποσχόμενη επιλογή.

Σχετικά με τη νέα κατανόηση της προέλευσης του καρκίνου των ωοθηκών, τα σύγχρονα παθολογοανατομικά και μοριακά δεδομένα έχουν ανατρέψει την παραδοσιακή αντίληψη για την προέλευση των υψηλής κακοήθειας ορώδων καρκινωμάτων. Μεγάλο μέρος αυτών των όγκων φαίνεται να έχει αφετηρία από το επιθήλιο των σαλπίγγων και όχι από τις ίδιες τις ωοθήκες. Η ανακάλυψη αυτή έχει οδηγήσει στη λογική ότι η αφαίρεση των σαλπίγγων μπορεί να μειώσει ουσιαστικά τον κίνδυνο μελλοντικής ανάπτυξης σαλπιγγο-ωοθηκικού καρκίνου.

Τα ευρήματα της συστηματικής ανασκόπησης στο JAMA

Το άρθρο που δημοσιεύτηκε στο JAMA παρουσιάζει τις συστάσεις της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Γυναικολογικής Ογκολογίας (ESGO), βασισμένες σε ανασκόπηση μελετών από το 2000 έως το 2025. Η ανάλυση περιλαμβάνει δεδομένα για τη μείωση του κινδύνου καρκίνου, την ασφάλεια της επέμβασης και τις επιπτώσεις στη λειτουργία των ωοθηκών.

Οι ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής του Νοσοκομείου Αλεξάνδρα, Δρ. Μαρία Καπαρέλου και Θάνος Δημόπουλος, επισημαίνουν ότι η προληπτική αμφοτερόπλευρη σαλπιγγεκτομή συνδέεται με σημαντική μείωση του κινδύνου εμφάνισης καρκίνου. Μελέτες δείχνουν ότι ο σχετικός κίνδυνος μειώνεται κατά 42% έως 80%, με τα αποτελέσματα να είναι συνεπή παρά την απουσία τυχαιοποιημένων κλινικών δοκιμών.

Επίδραση στη λειτουργία των ωοθηκών

Κεντρικό ζήτημα αποτελεί η πιθανή επίδραση της επέμβασης στο ωοθηκικό απόθεμα και στη μακροπρόθεσμη ενδοκρινική λειτουργία. Τα διαθέσιμα στοιχεία δείχνουν ότι βραχυπρόθεσμα δεν παρατηρείται μείωση σε δείκτες όπως η AMH, η FSH και η οιστραδιόλη. Ωστόσο, τα δεδομένα για τις μακροχρόνιες επιπτώσεις παραμένουν ασαφή. Ορισμένες μελέτες αναφέρουν αυξημένα εμμηνοπαυσιακά συμπτώματα, ενώ άλλες δεν καταγράφουν διαφορές στην ηλικία εμμηνόπαυσης ή στην ανάγκη ορμονικής θεραπείας.

Ασφάλεια και χειρουργική εφικτότητα

Η προληπτική σαλπιγγεκτομή θεωρείται τεχνικά ασφαλής όταν πραγματοποιείται παράλληλα με άλλες γυναικολογικές επεμβάσεις, όπως  είναι η υστερεκτομή ή καισαρική τομή. Η προσθήκη της δεν αυξάνει σημαντικά τον χειρουργικό χρόνο ούτε τα ποσοστά επιπλοκών. Σε περιπτώσεις κολπικής υστερεκτομής ή εκτεταμένων συμφύσεων, η τεχνική δυσκολία μπορεί να είναι μεγαλύτερη, γεγονός που απαιτεί προσεκτική επιλογή ασθενών.

Η ανάγκη εξατομικευμένης συμβουλευτικής

Το άρθρο υπογραμμίζει ότι η προληπτική αμφοτερόπλευρη σαλπιγγεκτομή μπορεί να εξεταστεί και σε επιλεγμένες μη γυναικολογικές επεμβάσεις της κοιλίας ή της πυέλου, αν και τα δεδομένα είναι περιορισμένα. Σε κάθε περίπτωση, η προεγχειρητική συμβουλευτική πρέπει να είναι εξατομικευμένη, με σαφή ενημέρωση για τον προληπτικό χαρακτήρα της επέμβασης, τη μόνιμη απώλεια γονιμότητας και τα σημεία αβεβαιότητας.

Η προληπτική αμφοτερόπλευρη σαλπιγγεκτομή αναδεικνύεται ως μια πολλά υποσχόμενη στρατηγική πρωτογενούς πρόληψης του σαλπιγγο-ωοθηκικού καρκίνου, με σημαντικό δυνητικό όφελος για τη δημόσια υγεία. Παρά τα ενθαρρυντικά δεδομένα, απαιτούνται μακροχρόνιες μελέτες για την πλήρη κατανόηση των ενδοκρινικών και ποιοτικών επιπτώσεων της επέμβασης.

Πηγη: https://virus.com.gr/