Κατηγορία: Ενημέρωση

Ο Υφυπουργός Υγείας στις παρεμβάσεις του υπογράμμισε πως σε αυτό το Άτυπο Συμβούλιο Υπουργών Υγείας το πιο σημαντικό θέμα, που τίθεται, είναι η προαγωγή της Ψυχικής Υγείας.

Ο Yφυπουργός Υγείας, Δημήτριος Βαρτζόπουλος παρέστη στο Άτυπο Συμβούλιο των Υπουργών Υγείας της Ε.Ε (EPSCO, Health) που πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 28 Iουλίου 2023, στo Las Palmas, υπό την προεδρία του Υπουργού Υγείας της Ισπανίας, Jose Manuel Μinones και με συμμετοχή της Επιτρόπου Υγείας Στέλλας Κυριακίδη. Βασικά θέματα του συνεδρίου αποτέλεσαν:

• η Βελτίωση της Ψυχικής Υγείας στην ΕΕ και
• ο ρόλος της Ψηφιακής Υγείας στην οικοδόμηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης Υγείας
• Συζητήθηκε επίσης το καίριο θέμα της Ανοικτής Στρατηγικής Αυτονομίας της Ένωσης στον τομέα των φαρμακευτικών προϊόντων.

Ο Υφυπουργός Υγείας στις παρεμβάσεις του υπογράμμισε πως σε αυτό το Άτυπο Συμβούλιο Υπουργών Υγείας το πιο σημαντικό θέμα, που τίθεται, είναι η προαγωγή της Ψυχικής Υγείας. Τόνισε ότι η ολοκλήρωση της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης, που ξεκίνησε πριν από σχεδόν 40 χρόνια στην Ευρώπη και η διασφάλιση, σε όλες τις χώρες, κατάλληλης θεραπείας, έγκαιρης ανίχνευσης νέων περιπτώσεων, συστηματικής κοινωνικής επανένταξης και η εξάλειψη του στίγματος, πρέπει να αποτελούν ύψιστη προτεραιότητά μας.

Ο κ. Βαρτζόπουλος ενημέρωσε τη Σύνοδο, ότι η Ελλάδα εκπόνησε δεκαετές Εθνικό Σχέδιο Δράσης 2021-2030, το οποίο ευθυγραμμίζεται πλήρως με το ευρωπαϊκό πλαίσιο δράσης του ΠΟΥ για την ψυχική υγεία. Υπογράμμισε πως στόχος είναι η μετεξέλιξη των εναπομεινάντων ψυχιατρείων σε σύγχρονα «Κοινοτικά δίκτυα ψυχοκοινωνικών υπηρεσιών» που θα περιλαμβάνουν τις απαραίτητες ειδικές δομές για νέους και χρόνιους ασθενείς, ψυχογηριατρικές μονάδες, δομές και υπηρεσίες, που θα προωθούν την απρόσκοπτη κοινωνική επανένταξη, υποστηρικτικά μέτρα για τη δημιουργία και διατήρηση των θέσεων εργασίας, παρεμβάσεις για τη δημιουργία επαγγελματικών δεξιοτήτων και ικανοτήτων, καθώς και δημόσιες δράσεις για την εξάλειψη του στίγματος.

Ο Δημήτριος Βαρτζόπουλος δήλωσε εμφατικά, πως με την πρόσφατη Ανακοίνωση της Ε. Επιτροπής για την Ψυχική Υγεία και τη σημαντική χρηματοδότηση ύψους 1,23 δισ € η Ένωση, πλέον, έχει τα εργαλεία, να ενισχύσει τα Κράτη Μέλη στην ανάπτυξη συστημάτων υπηρεσιών ψυχικής υγείας ομοιογενών και αποτελεσματικών. Επιτακτική ανάγκη προς τούτο καθίσταται η ίδρυση ενός Ευρωπαϊκού Ινστιτούτου Ψυχικής Υγείας, που θα συντονίζει και θα εποπτεύει τη διαδικασία εκσυγχρονισμού.

Ο Υφυπουργός επεσήμανε, επίσης, ότι η χρήση ψηφιακών τεχνολογιών και δεδομένων υγείας είναι στοιχείο, εκ των ων ουκ άνευ, για την οικοδόμηση μιας ολοκληρωμένης Ευρωπαϊκής Ένωσης Υγείας. Παρουσίασε τις πολυάριθμες ψηφιακές υπηρεσίες για τη βελτίωση της παροχής υγειονομικής περίθαλψης, που ανέπτυξε η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια, όπως ePrescription, eDispensation και eReferral, μητρώα ασθενών, σύστημα διαχείρισης ραντεβού για την πρωτοβάθμια περίθαλψη και τον Ηλεκτρονικό Φάκελο για την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας.

Ο Υφυπουργός Υγείας κατέληξε υπογραμμίζοντας, ότι η ψηφιακή τεχνολογία και η δυνατότητα αξιόπιστης συλλογής υγειονομικών στοιχείων δεν διευκολύνουν μόνον την ανάπτυξη νέων θεραπειών και φαρμάκων. Αλλά, επιπλέον, δίνουν την ευκαιρία στα Κράτη Μέλη να χρησιμοποιήσουν τους ίδιους βασικούς δείκτες απόδοσης και να επιλέξουν τα ίδια πρότυπα αριστείας, ώστε να μετασχηματίσουν συγκλίνοντας τα Εθνικά τους Συστήματα Υγείας, δημιουργώντας ένα ενιαίο και μοναδικό Ευρωπαϊκό Σύστημα Υγείας.

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Έναν νέο δρόμο ανοίγει στις πιστοποιήσεις του χώρου της υγείας το Εθνικό Κέντρο Αξιολόγησης της Ποιότητας και Τεχνολογίας στην Υγεία (ΕΚΑΠΤΥ), ΔΕΚΟ που εποπτεύεται από το υπουργείο Υγείας. Έπειτα από εκατοντάδες πιστοποιήσεις σε παραγωγικές και εμπορικές επιχειρήσεις αλλά και σε Οργανισμούς παροχής υπηρεσιών υγείας, εντός κι εκτός χώρας, το ΕΚΑΠΤΥ σχεδιάζει να δραστηριοποιηθεί και στην πιστοποίηση φυσικών προσώπων, δηλαδή επαγγελματιών υγείας.

Η ανακοίνωση έγινε στο πλαίσιο εκδήλωσης για την παρουσίαση φθινοπωρινών σεμιναρίων σχετικά με τα ιατροτεχνολογικά προϊόντα και στα συστήματα ποιότητας που διοργανώνουν από κοινού το ΕΚΑΠΤΥ και το Κέντρο Επιμόρφωσης και Δια Βίου Μάθησης του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ).

«Το ΕΚΑΠΤΥ είναι ΔΕΚΟ εποπτευόμενη από το Υπουργείο Υγείας. Παρέχει υπηρεσίες σε όλο το φάσμα των επιχειρήσεων και οργανισμών στον ευρύτερο χώρο της υγείας. Είναι οργανισμός πιστοποίησης, διαπιστευμένος από τον ΕΣΥΔ» ανέφερε σχετικά με το ΕΚΑΠΤΥ, η πρόεδρος και Διευθύνουσα Σύμβουλος του Κέντρου, κυρία Ρίτα Μωραϊτάκη Πικρού. Σύμφωνα με την ίδια, «όραμα του ΕΚΑΠΤΥ είναι να αναγνωριστεί ως Κέντρο Αριστείας στην παροχή λύσεων αξιολόγησης τεχνολογιών υγείας και ποιότητας. Αγωνιζόμαστε για αριστεία, καινοτομία και υψηλή ποιότητα. Παρέχουμε υπηρεσίες με υπευθυνότητα, αξιοπιστία και ακεραιότητα. Μοιραζόμαστε τη γνώση και τις εμπειρίες στην αντιμετώπιση προβλημάτων. Συμπεριφερόμαστε ώστε να παρέχουμε αποτελεσματικές και εξιδεικευμένες υπηρεσίες. Σεβόμαστε τη διαφορετικότητα και την κουλτούρα των ενδιαφερόμενων μερών. Προωθούμε την επικοινωνία, τη συνεργασία και τη συναίνεση».
Το ΕΚΑΠΤΥ έως σήμερα έχει πιστοποιήσει περισσότερες από 900 παραγωγικές, εμπορικές επιχειρήσεις και οργανισμούς παροχής υπηρεσιών στον ευρύτερο χώρο της Υγείας. Παράλληλα, όπως ανέφερε η πρόεδρος, είναι σε εξέλιξη η ανάπτυξη μίας νέας δραστηριότητας σχετικά με την πιστοποίηση φυσικών προσώπων που δραστηριοποιούνται στον χώρο της υγείας.

Από την πλευρά του, ο καθηγητής Βιοϊατρικής Τεχνολογίας στην Ιατρική Σχολή του ΕΚΠΑ και υπεύθυνος για τα σεμινάρια πιστοποίησης, κ Θεόδωρος Παπαϊωάννου, αναφέρθηκε στον πρώτο κύκλο σεμιναρίων που πραγματοποιήθηκαν σε συνεργασία ΕΚΠΑ και ΕΚΑΠΤΥ, με πρωτοβουλία της προέδρου του Κέντρου. «Διαπιστώσαμε ότι υπάρχει ένα έλλειμμα στην ελληνική κοινωνία στην αγορά των τεχνολογιών υγείας, ως προς τη γνώση που έχουμε για τις τεχνολογίες υγείας και τις απαιτήσεις που πρέπει να πληρούν όλοι οι εμπλεκόμενοι στον χώρο. Επειδή οι κανονισμοί αλλάζουν και επειδή ακόμα και γιατροί αγνοούν κανονισμούς και υποχρεώσεις τους, οδηγηθήκαμε στην απόφαση να κάνουμε σεμινάρια, που να μην απευθύνονται μόνο στις εταιρίες και τις επιχειρήσεις που εμπορεύονται τα προϊόντα, αλλά και στους φαρμακοποιούς και τους επαγγελματίες της υγείας, να τους ενημερώσουμε και να τους επιμορφώσουμε για το νέο ευρωπαϊκό και εθνικό πλαίσιο κανονισμών που πρέπει να ακολουθείται για να είναι οι ασθενείς και οι χρήστες των προϊόντων ασφαλείας» τόνισε ο καθηγητής.

 

 

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Καθηγητές του Πανεπιστημίου της Αθήνας συνοψίζουν πρόσφατη δημοσίευση στην έγκριτη επιστημονική επιθεώρηση The New England Journal of Medicine.

Η ανάπτυξη ασφαλών και αποτελεσματικών εμβολίων και θεραπειών κατά της COVID-19 εντός ενός έτους από την πρώτη αναγνώριση του SARS-CoV-2 αποτελεί μία από τις μεγάλες επιτυχίες της σύγχρονης επιστήμης. Ωστόσο, η εμφάνιση νέων παραλλαγών είναι δύσκολο να προβλεφθεί και συνεχίζει να απειλεί την ικανότητα των προληπτικών και θεραπευτικών παρεμβάσεων, όπως συνέβη με τα μονοκλωνικά αντισώματα για την προστασία ευάλωτων ασθενών.

Σε αυτό το πλαίσιο, τα εμβόλια και οι θεραπείες επόμενης γενιάς είναι απαραίτητα ώστε να βελτιώσουμε την ικανότητα του οργανισμού μας να ανταποκρίνεται στις λοιμώξεις, να μειωθεί η μετάδοση του ιού, να δημιουργείται ανοσία μεγαλύτερης διάρκειας η οποία να στοχεύει σε τμήματα του ιού που είναι λιγότερο πιθανό να εξελιχθούν.

Οι ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Θεοδώρα Ψαλτοπούλου (καθηγήτρια Προληπτικής Ιατρικής και Επιδημιολογίας), Γιάννης Ντάνασης και Θάνος Δημόπουλος (πρύτανης ΕΚΠΑ) συνοψίζουν την πρόσφατη δημοσίευση των Xavier Becerra και Ashish Jha στην έγκριτη επιστημονική επιθεώρηση The New England Journal of Medicine σχετικά με το Πρόγραμμα NextGen στις ΗΠΑ.

Η κυβέρνηση Μπάιντεν ανακοίνωσε το Πρόγραμμα NextGen, το οποίο θα συντονίσει μια ολόκληρη κυβερνητική προσπάθεια για την προώθηση καινοτομιών μέσω κλινικών δοκιμών και την ασφαλή παράδοσή τους στο κοινό. Στόχος του είναι να διαθέσει στην αγορά νέα εμβόλια και θεραπείες, επενδύοντας στην έρευνα και ανάπτυξη, επεκτείνοντας τις δυνατότητες παραγωγής και την καινοτομία και παρέχοντας ενημερωμένη και εκσυγχρονισμένη ρυθμιστική καθοδήγηση.

Αυτή η επένδυση των 5 δισεκατομμυρίων δολαρίων θα επικεντρωθεί σε τρεις κύριους τομείς:

• Εμβόλια που παρέχουν ευρύτερη ανοσία, τόσο έναντι νέων παραλλαγών του SARS-CoV-2 όσο και σε ολόκληρη την οικογένεια των σαρβηκοϊών που μπορεί να προκαλέσουν επιδημίες.
• Εμβόλια που παράγουν αποτελεσματική ανοσία στους βλεννογόνους για να εμποδίσουν τη μόλυνση και τη μετάδοση.
• Μονοκλωνικά αντισώματα που μπορούν να παραμείνουν αποτελεσματικά παρά την εξέλιξη του ιού και να χρησιμεύσουν ως βάση για τη θεραπευτική φαρέτρα έναντι των βήτα-κορονοϊών.

Οι κυβερνητικές επενδύσεις παραμένουν σημαντικές για ποικίλους λόγους. Το μειωμένο ενδιαφέρον για τα παραδοσιακά εμβόλια έχει περιορισμένες επενδύσεις. Επιπλέον, η επιστημονική προσπάθεια τόσο σε προκλινικό όσο και σε κλινικό επίπεδο είναι ιδιαίτερα επίπονη και απαιτεί έργο που δεν είναι εγγυημένο ότι θα αποδώσει σύμφωνα με τα χρονοδιαγράμματα που επιθυμούν οι ιδιώτες επενδυτές. Υπάρχουν επίσης σημαντικές επιστημονικές και ρυθμιστικές προκλήσεις, όπως ο προσδιορισμός του βέλτιστου τρόπου μέτρησης της αποτελεσματικότητας ενός νέου εμβολίου.

Επιπρόσθετα, τα χρονοδιαγράμματα απόδοσης του νέου προϊόντος στην αγορά μπορεί τελικά να αφήνουν το κοινό ευάλωτο για μεγάλο χρονικό διάστημα. Η επένδυση σε παρόμοιες πρωτοβουλίες σε διεθνές επίπεδο και η δημιουργία διαύλων επικοινωνίας θα συνεισφέρει στο σχεδιασμό και στη βελτιστοποίηση κοινών στρατηγικών για την ταχεία και ευρεία πρόσβαση στα νέα προϊόντα.

Η επένδυση στο πρόγραμμα NextGen δείχνει ότι το τέλος της πανδημίας COVID-19 δεν τερμάτισε τη στήριξη των Κυβερνήσεων στη Δημόσια Υγεία και στην προετοιμασία έναντι νέων πανδημιών. Οι τεχνολογικές καινοτομίες που οδηγούν σε νέα εμβόλια και θεραπείες θα έχουν άμεσο όφελος σε μελλοντικές πανδημίες που προκαλούνται από παθογόνα του αναπνευστικού συστήματος, επιτρέποντας την ταχύτερη ανάπτυξη καλύτερων εμβολίων τόσο έναντι των κορονοϊών όσο και έναντι της εποχικής γρίπης και του αναπνευστικού συγκυτιακού ιού.

Πηγές:
ΕΚΠΑ

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Τι δείχνει μελέτη για την εκτίμηση της δαπάνης των παιδικών – εφηβικών εμβολίων στο πλαίσιο του Εθνικού Προγράμματος Εμβολιασμού.

Οι εμβολιασμοί προλαμβάνουν κάθε χρόνο 2-3 εκατομμύρια θανάτους, καθιστώντας την πρακτική του εμβολιασμού ως μια από τις πιο οικονομικά αποδοτικές επενδύσεις στον τομέα της Υγείας. Ένα επιτυχημένο εμβολιαστικό πρόγραμμα, συμβάλει τόσο στη μείωση του άμεσου κόστους που σχετίζεται με την αντιμετώπιση/θεραπεία νοσημάτων, όσο και του έμμεσου κόστους που σχετίζεται με την απώλεια παραγωγικότητας.

Στην Ελλάδα, η οποία διαθέτει ένα από τα πιο σύγχρονα εμβολιαστικά προγράμματα για την κάλυψη του παιδικού και εφηβικού πληθυσμού3,  δεν υπάρχουν εκτιμήσεις για το οικονομικό όφελος της επένδυσης του εμβολιασμού. Όμως, σε χώρες με παρόμοια εμβολιαστικά προγράμματα και κάλυψη, όπως οι ΗΠΑ, έχει εκτιμηθεί ότι για κάθε δολάριο που επενδύεται στον εμβολιασμό επιστρέφονται περίπου 3 δολάρια από τη μείωση του ιατρικού κόστους και 10 δολάρια συνολικά από τη μείωση του κόστους των μεταδοτικών νοσημάτων στην κοινωνία.

Μελέτη μαθηματικής μοντελοποίησης που παρουσιάστηκε στο 61ο Πανελλήνιο Παιδιατρικό Συνέδριο (Ιωάννινα, 16-18 Ιουνίου 2023) κατέληξε σε μερικά πολύ ενδιαφέροντα συμπεράσματα και ανέδειξε τα εμβόλια με τη μεγαλύτερη και μικρότερη εμβολιαστική κάλυψη, το κόστος του παιδικού εμβολιασμού και τη δαπάνη αυτή επί του συνόλου του εθνικού προϋπολογισμού για την Υγεία. Συγκεκριμένα, τα εμβόλια με την μεγαλύτερη και την μικρότερη εμβολιαστική κάλυψη ήταν ο 6-δυναμος εμβολιασμός για την Ηπατίτιδα Α/Ανεμευλογιά (~95%) και ο εμβολιασμός για τον ιό των ανθρώπινων θηλωμάτων (HPV) στα αγόρια (6%) (εύρημα που είναι λογικό καθώς τα αγόρια έγιναν επιλέξιμα για τον HPV εμβολιασμό τον Απρίλιο του 2022). Στα κορίτσια παρόλο που ο HPV εμβολιασμός έχει εισαχθεί ήδη από το 2009, η εμβολιαστική κάλυψη παραμένει χαμηλή (43%) και μακριά από τον στόχο του για την εξάλειψη του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας (στόχος ΠΟΥ: 90% εμβολιαστική κάλυψη στα κορίτσια μέχρι το 2030).

Αναφορικά με το κόστος, οι ερευνητές υπολόγισαν ότι το κόστος του τρέχοντος Εθνικού Προγράμματος Εμβολιασμού ανερχόταν στα €93,6 εκατομμύρια. Το ποσό αυτό μεταφράζεται σε μόλις 0,6% του συνολικού προϋπολογισμού υγείας της χώρας. Σε επίπεδο παιδιού/έφηβου, κάτω από τις ισχύουσες εμβολιαστικές καλύψεις, το κόστος εμβολιασμού εκτιμήθηκε στα €1.1504. 5. Αναφορικά με το κόστος, οι ερευνητές υπολόγισαν ότι το κόστος του τρέχοντος Εθνικού Προγράμματος Εμβολιασμού ανερχόταν στα €93,6 εκατομμύρια. Το ποσό αυτό μεταφράζεται σε μόλις 0,6% του συνολικού προϋπολογισμού υγείας της χώρας. Σε επίπεδο παιδιού/έφηβου, κάτω από τις ισχύουσες εμβολιαστικές καλύψεις, το κόστος εμβολιασμού εκτιμήθηκε στα €1.1504,5.

Εν κατακλείδι, οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι ο εμβολιασμός αντιπροσωπεύει ένα πολύ χαμηλό ποσοστό της συνολικής δαπάνης υγείας και καλούν για την υιοθέτηση παρεμβάσεων για αύξηση της εμβολιαστικής κάλυψης.

Η εμβολιαστική κάλυψη αποτελεί τον πιο έγκυρο δείκτη αποτελεσματικότητας ενός προγράμματος εμβολιασμού. Συνεπώς, η ακριβής, και σε πραγματικό χρόνο, καταγραφή της αποτελεί ένα σημαντικό ορόσημο για κάθε εμβολιαστικό πρόγραμμα. Στην Ελλάδα παρά τη λειτουργία Εθνικού Μητρώου Εμβολιασμών Παιδιών και Εφήβων από τον Μάιο του 2022, λόγω των περιορισμένων δεδομένων που περιέχονται σε αυτό, η εμβολιαστική κάλυψη δεν μπορεί να ποσοτικοποιηθεί με ακρίβεια. Η έλλειψη στοιχείων εμβολιαστικής κάλυψης του πληθυσμού, ενέχει σημαντικούς κινδύνους τόσο για τη δημόσια υγεία όσο και το Σύστημα Υγείας καθώς δεν επιτρέπουν τον ορθό προγραμματισμό των πόρων και την ιεράρχηση των προτεραιοτήτων.

Αξίζει να σημειωθεί ότι, ο εμβολιασμός συμπεριλαμβάνεται σε έναν από τους 17 βιώσιμους στόχους του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ) για τη διασφάλιση της υγείας και της ευημερίας του πληθυσμού για την επίτευξη ενός καλύτερου μέλλοντος για τον πλανήτη. Συνεπώς, η αύξηση της εμβολιαστικής κάλυψης και η ακριβής καταγραφή της θα πρέπει να αποτελεί προτεραιότητα για την δημόσια υγεία της χώρας, καθώς πρόκειται για μια επένδυση με χαμηλό κόστος αλλά μεγάλο οικονομικό και κοινωνικό όφελος.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Τι εκτιμούν ειδικοί από τα αμερικανικά Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων.

Ένα ακόμη καλοκαιρινό κύμα COVID-19 μπορεί να έχει ξεκινήσει στις ΗΠΑ, σύμφωνα με τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC).

“Έπειτα από περίπου έξι, επτά μήνες σταθερής υποχώρησης, τα πράγματα αρχίζουν να επανέρχονται ξανά”, δήλωσε στο NPR ο δρ Brendan Jackson, διευθυντής περιστατικών COVID-19 του CDC.

Η ποσότητα του κορωνοϊού που ανιχνεύθηκε στα λύματα, το ποσοστό των ανθρώπων που βρέθηκαν θετικοί στον ιό και ο αριθμός των ανθρώπων που αναζητούσαν φροντίδα για την COVID-19 στα επείγοντα δωμάτια άρχισαν να αυξάνονται στις αρχές Ιουλίου, λέει ο Τζάκσον.

“Έχουμε δει τους πρώιμους δείκτες να ανεβαίνουν τις τελευταίες εβδομάδες και μόλις αυτή την εβδομάδα, για πρώτη φορά μετά από πολύ καιρό, είδαμε και τις νοσηλείες να αυξάνονται επίσης”, σημειώνει. “Αυτή θα μπορούσε να είναι η αρχή ενός κύματος στα τέλη του καλοκαιριού”.

Οι εισαγωγές στα νοσοκομεία αυξήθηκαν κατά 10% στις 7.109 για την εβδομάδα που έληξε στις 15 Ιουλίου, από 6.444 την προηγούμενη εβδομάδα, σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία του CDC.

Η αύξηση ποικίλλει σε όλη τη χώρα, με τον ιό να φαίνεται να εξαπλώνεται περισσότερο στα νοτιοανατολικά και λιγότερο στα μεσοδυτικά, τονίζει ο Τζάκσον.

Συνολικά, ωστόσο, οι αριθμοί παραμένουν πολύ χαμηλοί, πολύ χαμηλότεροι από ό,τι τα τελευταία τρία καλοκαίρια.

“Φανταστείτε τη μείωση των κρουσμάτων σαν πίστα σκι: κατεβαίνουν, κατεβαίνουν, κατεβαίνουν τους τελευταίους έξι μήνες και μόλις αρχίζουμε να βλέπουμε ένα μικρό σχεδόν άλμα με σκι στο κάτω μέρος”, επισημαίνει.

Οι περισσότερες εισαγωγές στα νοσοκομεία αφορούν ηλικιωμένους. Οι θάνατοι από COVID-19 εξακολουθούν να μειώνονται – στην πραγματικότητα, έχουν πέσει στο χαμηλότερο επίπεδο από τότε που το CDC άρχισε να τούς παρακολουθεί, εξηγεί, για να προειδοποιήσει: “Αυτό θα μπορούσε να αλλάξει τις επόμενες εβδομάδες εάν συνεχίσουν να αυξάνονται οι νοσηλείες, αλλά αυτό δεν είναι αναπόφευκτο”.

Έτσι, το CDC δεν σχεδιάζει να αλλάξει τις συστάσεις για το τι πρέπει να κάνουν οι περισσότεροι άνθρωποι, όπως να ενθαρρύνουν ξανά τον εμβολιασμό σε ευρεία κλίμακα.

Πηγές:
NPR

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Οι πρώτες ελπιδοφόρες προσπάθειες φαρμακευτικής θεραπείας για τα ενδοκρανιακά ανευρύσματα από ιάπωνες ερευνητές.

Ερευνητές στην Ιαπωνία ανακάλυψαν διάφορες μεταλλάξεις που προάγουν τα ενδοκρανιακά ανευρύσματα. Όλες αυτές φαίνεται να δρουν σε μια οδό σηματοδότησης. Με έναν γνωστό αναστολέα κινάσης, οι επιστήμονες κατάφεραν να μπλοκάρουν αυτό το μονοπάτι σε αρχικές δοκιμές.

Το ανεύρυσμα στο κεφάλι μπορεί να αυξήσει σημαντικά τον κίνδυνο μιας απειλητικής για τη ζωή εγκεφαλικής αιμορραγίας. Τα εξογκώματα των αγγείων μπορούν να κλείσουν χειρουργικά, αλλά ακόμη και αυτές οι επεμβάσεις δεν είναι χωρίς κίνδυνο, ιδίως αν το ανεύρυσμα βρίσκεται σε ευαίσθητη περιοχή.

Μια  ερευνητική ομάδα με επικεφαλής τον δρα Yasuyuki Shima από το Κέντρο Έρευνας Εγκεφάλου Riken στην Ιαπωνία, καταγράφει στο περιοδικό “Science Translational Medicine” τις πρώτες ελπιδοφόρες προσπάθειες φαρμακευτικής θεραπείας για τα ενδοκρανιακά ανευρύσματα.

Ως πρώτο βήμα, η ομάδα Riken έβαλε σε αλληλουχία ολόκληρο το εξώσωμα, δηλαδή όλα τα κομμάτια DNA που κωδικοποιούν πρωτεΐνες, σε κύτταρα που σχημάτιζαν 65 ανευρυσματικές αρτηρίες και 24 φυσιολογικές αρτηρίες. Διαπίστωσαν ότι έξι ενεργά γονίδια ήταν κοινά στα ενδοκρανιακά ανευρύσματα και δεν εμφανίζονταν ποτέ σε μη ανευρυσματικές αρτηρίες.

Περαιτέρω δοκιμές έδειξαν ότι οι μεταλλάξεις και στα έξι γονίδια ενεργοποιούσαν το ίδιο βιολογικό μονοπάτι σηματοδότησης, το λεγόμενο μονοπάτι σηματοδότησης NF-κΒ.

Ένα από τα έξι γονίδια είναι το γονίδιο PDGFRB. Σε πείραμα σε ζώα, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν έναν αδενοϊό για να εισάγουν μεταλλαγμένο PDGFRB στη βασική αρτηρία ποντικών, δημιουργώντας ένα ενδοκρανιακό ανεύρυσμα. Μετά από ένα μήνα, η διάμετρος της αρτηρίας είχε διπλασιαστεί.

Όπως και στα προηγούμενα πειράματα με κύτταρα, η επίδραση του μεταλλαγμένου γονιδίου μπόρεσε να εμποδιστεί όταν στα ζώα χορηγήθηκε ο αναστολέας της κινάσης sunitinib, ο οποίος έχει εγκριθεί για τον καρκίνο εδώ και χρόνια. Το σκεπτικό πίσω από αυτό: Η σουνιτινίμπη είναι ένας γνωστός αναστολέας των υποδοχέων α και β του PDGF.

Περαιτέρω μελέτες απαιτούνται τώρα για να διαπιστωθεί αν η θεραπεία ενός ανευρύσματος στο κεφάλι με sunitinib είναι αποτελεσματική και στους ανθρώπους.

 

 

 

πΗΓΗ: https://www.iatronet.gr/

Οι άνθρωποι που είναι μόνοι ή κοινωνικά απομονωμένοι διατρεχουν υψηλότερο κίνδυνο πρόωρου θανάτου, σύμφωνα με μια νέα μετα-ανάλυση στην οποία συμμετείχαν περισσότεροι από δύο εκατομμύρια άνθρωποι.

Προηγούμενες μελέτες έχουν αποκαλύψει ισχυρές συσχετίσεις μεταξύ της κοινωνικής απομόνωσης, της μοναξιάς και της αυξημένης θνησιμότητας, αλλά ορισμένα αποτελέσματα ήταν αμφιλεγόμενα, σύμφωνα με τη μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Nature Human Behaviour».

Αυτά τα αντικρουόμενα αποτελέσματα θα μπορούσαν να οφείλονται στο γεγονός ότι οι έρευνες επικεντρώνονται μόνο σε μια συγκεκριμένη ομάδα ή περιοχή, δήλωσε ο Τούρχαν Κάνλι, Καθηγητής Νευροεπιστήμης στο Τμήμα Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Stony Brook της Νέας Υόρκης, ο οποίος δεν συμμετείχε στη μελέτη.

Η νέα δημοσίευση, ωστόσο, είναι μια μετα-ανάλυση 90 μελετών που είχαν εξετάσει τη σχέση μεταξύ της μοναξιάς, της κοινωνικής απομόνωσης και του πρόωρου θανάτου σε περισσότερους από 2 εκατομμύρια ενήλικες. Οι συμμετέχοντες στη μελέτη παρακολουθήθηκαν για διάστημα από έξι μήνες έως 25 χρόνια.

Οι άνθρωποι που βίωναν κοινωνική απομόνωση είχαν 32% υψηλότερο κίνδυνο πρόωρου θανάτου από οποιαδήποτε αιτία σε σχέση με εκείνους που δεν ήταν κοινωνικά απομονωμένοι. Οι συμμετέχοντες που ανέφεραν ότι ένιωθαν μοναξιά είχαν 14% περισσότερες πιθανότητες να πεθάνουν πρόωρα από εκείνους που δεν αισθάνονταν μοναξιά.

Η κοινωνική απομόνωση, όπως ορίζεται από τη νέα μετα-ανάλυση, συμβαίνει όταν κάποιος έχει αντικειμενική έλλειψη επαφής με άλλους ανθρώπους είτε επειδή ο κοινωνικός του κύκλος είναι μικρός είτε επειδή ζει μόνος του.

Η μοναξιά, από την άλλη πλευρά, αναφέρεται στην υποκειμενική δυσφορία που νιώθουν οι άνθρωποι όταν δεν είναι ικανοποιημένοι από τις κοινωνικές του σχέσεις επειδή δεν καλύπτουν την ανάγκη του για σύνδεση ή οικειότητα, σύμφωνα με τη μετα-ανάλυση.

Η κοινωνική απομόνωση ή η μοναξιά μπορεί να θεωρηθεί μια μορφή στρες, εκτιμά ο Κάνλι.

«Όλοι νιώθουμε μοναξιά κάποες φορές, αλλά όταν αυτό το συναίσθημα είναι μόνιμο, μπορεί να λειτουργήσει ως μια μορφή χρόνιου στρες, το οποίο είναι επιβλαβές», εξήγησε. «Ένας τρόπος με τον οποίο μπορεί να συμβεί αυτό είναι μέσω των ορμονών του στρες που επηρεάζουν αρνητικά το σώμα».

Οι συγγραφείς της μελέτης εξέτασαν επίσης τους δεσμούς μεταξύ της μοναξιάς, της κοινωνικής απομόνωσης και του πρόωρου θανάτου σε άτομα με καρδιαγγειακή νόσο και καρκίνο του μαστού ή του παχέος εντέρου.

Οι συμμετέχοντες που ήταν κοινωνικά απομονωμένοι και είχαν διαγνωστεί με καρδιαγγειακή νόσο είχαν περισσότερες πιθανότητες να πεθάνουν πρόωρα σε σχέση με εκείνους που δεν έπασχαν από την ασθένεια. Τα κοινωνικά απομονωμένα άτομα με καρκίνο του μαστού είχαν υψηλότερο κίνδυνο να πεθάνουν από τη νόσο σε σχέση με εκείνα που δεν ήταν κοινωνικά απομονωμένα.

Ο πρόωρος θάνατος από οποιαδήποτε αιτία ή από καρδιαγγειακά νοσήματα μπορεί επίσης να σχετίζεται και με τον τρόπο ζωής των ανθρώπων. Οι άνθρωποι που αισθάνονται κοινωνικά απομονωμένοι τείνουν να έχουν ανθυγιεινές συνήθειες. Για παράδειγμα, μπορεί να καπνίζουν, να καταναλώνουν αλκοόλ, να έχουν κακές διατροφικές συνήθειες και να μην ασκούνται αρκετά.

«Οι άνθρωποι που είναι μοναχικοί αλλά όχι κοινωνικά απομονωμένοι έχουν ψυχικό στρες αλλά μπορεί να είναι ανθεκτικοί σε αυτό λόγω των κοινωνικών τους δικτύων ακόμη και αν αυτά τα δίκτυα δεν είναι ακριβώς αυτό που θέλουν», δήλωσε ο κύριος συγγραφέας της μελέτης Φαν Γουάνγκ, Καθηγητής Επιδημιολογίας στο Ιατρικό Πανεπιστήμιο Harbin της Κίνας.

Οι άνθρωποι που βιώνουν κοινωνική απομόνωση και μοναξιά θα πρέπει να αναζητήσουν ενεργά κοινωνική υποστήριξη, λένε οι ειδικοί. Ο κοινωνικός κύκλος είναι εξίσου σημαντικός για την υγεία όπως η σωστή διατροφή και η άσκηση.

Οι ερευνητές τονίζουν ότι οι επαγγελματίες υγείας θα πρέπει να γνωρίζουν τους κινδύνους για την υγεία που συνδέονται με την κοινωνική απομόνωση και τη μοναξιά και να τους λαμβάνουν υπόψη σε συνήθεις ελέγχους υγείας.

 

 

πΗΓΗ: https://www.iatronet.gr/

Η γονιδιακή θεραπεία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη διόρθωση ελαττωματικών γονιδίων στα βλαστοκύτταρα.

Τα βλαστoκύτταρα του αιμοποιητικού συστήματος βρίσκονται πάντα στο επίκεντρο σύνθετων θεραπευτικών επιλογών. Στην περίπτωση που περιέχουν απειλητικά για τη ζωή κύτταρα, αντικαθίστανται από κύτταρα δότη στο πλαίσιο των μεταμοσχεύσεων μυελού των οστών.

Οι προσεγγίσεις γονιδιακής θεραπείας μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν για τη διόρθωση ελαττωματικών γονιδίων στα βλαστοκύτταρα. Τώρα, η μεταφορά mRNA δείχνει να είναι μια άλλη επιλογή για τη διόρθωση προβλημάτων στα αιμοποιητικά βλαστοκύτταρα.

Τα αιμοποιητικά βλαστοκύτταρα (HSC) στο μυελό των οστών έχουν δύο θεμελιώδεις ιδιότητες. Κατά πρώτον, είναι σε θέση να ανανεώνονται και έτσι να διατηρούν σε μεγάλο βαθμό σταθερή τη δεξαμενή αυτών των κυττάρων.

Κατά δεύτερον, διαφοροποιούνται σε πολλά διαφορετικά κύτταρα που κυκλοφορούν στο αίμα και εξασφαλίζουν την παροχή οξυγόνου στον οργανισμό, τον έλεγχο της πήξης του αίματος και τις ποικίλες λειτουργίες του ανοσοποιητικού συστήματος.

Λόγω αυτού του εκτεταμένου φάσματος λειτουργιών που εξαρτώνται από αυτά τα κύτταρα, μπορεί να προκύψουν σημαντικά προβλήματα εάν κάτι δεν πάει καλά με αυτά.

Οι αναγκαίες διορθώσεις αφενός είναι καθιερωμένες. Από την άλλη, είναι πολύπλοκες και ενίοτε συνδέονται με μεγάλο άγχος για τους ενδιαφερόμενους ασθενείς. Κατά κανόνα, η υπάρχουσα, ελαττωματική δεξαμενή βλαστοκυττάρων πρέπει να καταστραφεί και να αντικατασταθεί από ένα μη τροποποιημένο ή ένα τροποποιημένο με γονιδιακή θεραπεία μόσχευμα από δότη.

Ερευνητές, με επικεφαλής την καθηγήτρια, Laura Breda, του Τμήματος Αιματολογίας του Νοσοκομείου Παίδων της Φιλαδέλφειας, παρουσιάζουν σε μια εργασία που μόλις δημοσιεύθηκε στο περιοδικό “Science” έναν κομψό τρόπο για να διορθώσουν αφενός τη λειτουργία ενός ελαττωματικού γονιδίου και αφετέρου να καταστρέψουν μια δεξαμενή βλαστΟκυττάρων, χωρίς να χρειαστεί να χρησιμοποιήσουν τα δραστικά μέτρα της ραδιο/χημειοθεραπείας υψηλών δόσεων.

Κατάφεραν λοιπόν να εισάγουν μόρια mRNA συσκευασμένα σε νανοσωματίδια λιπιδίων απευθείας στα βλαστοκύτταρα του μυελού των οστών. Προκειμένου να στοχεύσουν τα κύτταρα της δεξαμενής αιμοποιητικών βλαστoκυττάρων όσο το δυνατόν πιο συγκεκριμένα, οι ερευνητές τροποποίησαν τα λιπιδικά νανοσωματίδια με ένα αντίσωμα κατά του CD117.

Nα σημειωθεί ότι το CD117 είναι πανομοιότυπο με την κινάση τυροσίνης KIT, γνωστή και ως υποδοχέας του παράγοντα των βλαστοκυττάρων. Αυτή εκφράζεται στην επιφάνεια των αιμοποιητικών βλαστοκυττάρων και από ορισμένα αιμοποιητικά προγονικά κύτταρα.

 

 

πΗΓΗ:https://www.iatronet.gr/

ΕΟΜ — ΑΠΟΦΑΣΗ

Η νέα έρευνα ανατρέπει τη θεωρία ότι κάποιοι συγκεκριμένοι νευρώνες ρυθμίζουν το πόσο θα φάμε και ανοίγει το δρόμο για νέες θεραπείες για την παχυσαρκία και τις διατροφικές διαταραχές.

Από ότι φαίνεται έχουμε ακόμα πολλά να μάθουμε για την επίδραση του εγκεφάλου στη διατροφική μας συμπεριφορά. Μέχρι τώρα οι ειδικοί πίστευαν ότι κάποια εγκεφαλικά κύτταρα, ευαίσθητα στα σήματα πείνας, οι AgRP νευρώνες (Agouti-Related-Peptide), έκαναν το τσιμπολόγημα ακατάσχετο. Μάλιστα, σε ένα περιβάλλον αφθονίας τροφών, το να αγνοηθεί το σήμα των AgRP νευρώνων μοιάζει με εμπόδιο. Αν αναλογιστούμε ότι είμαστε προγραμματισμένοι να ανιχνεύουμε και να κυνηγάμε την τροφή μας σ’ ένα αφιλόξενο περιβάλλον, το εν λόγω σήμα λειτουργεί ως ενθάρρυνση για να καλύψουμε τις ανάγκες μας.

Όμως από ότι φαίνεται τα πράγματα αλλάζουν. Η ομάδα ανακάλυψε απροσδόκητα ότι η κατάλυση των νευρώνων AgRP δεν προκάλεσε διαταραχές στη σίτιση ή στο σωματικό βάρος σε ενήλικα ποντίκια, κάτι που αντιτίθεται στον ρόλο των νευρώνων AgRP. Η παρούσα μελέτη αμφισβητεί το μακροχρόνιο δόγμα ότι οι νευρώνες AgRP είναι αυτοί που ρυθμίζουν το σωματικό μας βάρος.

Η παχυσαρκία έχει συνδεθεί με πολλές παθήσεις υγείας, όπως η υπέρταση, η υψηλή χοληστερόλη, ο διαβήτης τύπου 2, οι καρδιακές παθήσεις και τα εγκεφαλικά. Ο εντοπισμός των νευρικών διεργασιών που στηρίζουν την υπερβολική κατανάλωση φαγητού και προάγουν την παχυσαρκία θα μπορούσε να έχει αξιοσημείωτα οφέλη για την παγκόσμια υγεία, καθώς θα αποτελούσε το εφαλτήριο για την εύρεση στοχευμένων θεραπειών που προωθούν την υγιεινή πρόσληψη τροφής.

Ερευνητές στο Κέντρο Επιστημών Υγείας του Πανεπιστημίου του Τέξας στο Χιούστον και στο Πανεπιστήμιο Επιστήμης και Τεχνολογίας της Κίνας (USTC) διεξήγαγαν πρόσφατα μελέτη που διερεύνησε τον ρόλο των νευρώνων AgRP, που βρίσκονται στον υποθάλαμο. Ο υποθάλαμος είναι μία από τις αρχέγονες περιοχές του εγκεφάλου, που ελέγχει λειτουργίες όπως η πείνα και η θερμοκρασία του σώματος. Τα ευρήματά τους, που δημοσιεύθηκαν στο Cell Reports, υποδηλώνουν ότι αυτοί οι νευρώνες μπορεί να μην είναι τόσο απαραίτητοι για τη διατήρηση του σωματικού βάρους όσο είχαν υποδείξει προηγούμενες έρευνες.

«Η σίτιση για τα ζώα και τους ανθρώπους είναι ο τρόπος να αποκτήσουν ενέργεια και θρεπτικά συστατικά», είπε ο Δρ Cheng Zhan, ένας από τους ερευνητές που πραγματοποίησαν τη μελέτη, στο Medical Xpress. «Η ποσότητα της τροφής που καταναλώνεται έχει σημαντικό αντίκτυπο στη συνολική υγεία, όπως το σωματικό βάρος, τον μεταβολισμό, τη λειτουργία του ανοσοποιητικού, ακόμη και της διάρκειας ζωής».

Τι έδειξαν προηγούμενες μελέτες

Προηγούμενες έρευνες υπογράμμισαν επανειλημμένα τον βασικό ρόλο που έχει ο εγκέφαλος στη ρύθμιση της διατροφής και του μεταβολισμού, τόσο στον άνθρωπο όσο και σε άλλα ζώα. Πολλές μελέτες επικεντρώθηκαν ειδικά στους νευρώνες AgRP στον υποθάλαμο καθώς διαπιστώθηκε σε ενήλικα ποντίκια ότι αυτοί οι νευρώνες τα ενθαρρύνουν να τρώνε περισσότερο.

Το 2011, ερευνητές στην Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ χρησιμοποίησαν τεχνικές οπτογενετικής και χημειογενετικής για να ενεργοποιήσουν τους νευρώνες AgRP στον εγκέφαλο των ποντικών, παρατηρώντας στη συνέχεια τη συμπεριφορά τους. Διαπίστωσαν ότι η ενεργοποίηση αυτών των νευρώνων οδήγησε σε συμπεριφορές υπερφαγίας. Ομοίως, μελέτη του 2020 που δημοσιεύτηκε στο Nature Metabolism έδειξε ότι μια παρατεταμένη ενισχυμένη δραστηριότητα των νευρώνων AgRP είχε ως αποτέλεσμα τα ποντίκια να γίνουν εξαιρετικά παχύσαρκα.

«Το 2005, οι ερευνητές πέτυχαν επιλεκτική έκφραση του ανθρώπινου υποδοχέα για την τοξίνη διφθερίτιδας (DTR) σε νευρώνες AgRP σε ενήλικα ποντίκια κάνοντας ένεση τοξίνης διφθερίτιδας», εξήγησε ο Δρ Zhan. «Αυτό οδήγησε στο θάνατο των νευρώνων AgRP μέσα σε λίγες μέρες, με αποτέλεσμα τα ποντίκια να σταματήσουν να τρέφονται, να χάσουν γρήγορα βάρος και ακόμη και να πεθάνουν από την πείνα.»

Πώς πραγματοποιήθηκε η μελέτη

Αυτή η πρόσφατη μελέτη πραγματοποιήθηκε σε δύο διαφορετικά εργαστήρια, το ένα στις Ηνωμένες Πολιτείες και το άλλο στην Κίνα. Η πρώτη σειρά πειραμάτων διεξήχθη από το εργαστήριο του Δρ. Tong στο Κέντρο Επιστημών Υγείας του Πανεπιστημίου του Τέξας στο Χιούστον.

Σε αυτά τα πειράματα, οι ερευνητές εξέφρασαν επιλεκτικά τον υποδοχέα ανθρώπινης τοξίνης διφθερίτιδας σε νευρώνες AgRP στον εγκέφαλο ενηλίκων ποντικών και χορηγήθηκαν χαμηλές δόσεις διφθερίτιδας στις κοιλίες του εγκεφάλου τους. Η διφθερίτιδα είναι μια τοξική ουσία που εκκρίνεται από ορισμένα βακτήρια και αναστέλλει τη σύνθεση πρωτεϊνών και μπορεί να σκοτώσει κύτταρα.

«Η έγχυση διφθερίτιδας ήταν επαρκής για να σκοτώσει τους νευρώνες AgRP, αλλά δεν επηρέασε το βάρος και τα βασικά επίπεδα διατροφής των ποντικών», είπε ο Δρ Zhan. «Ωστόσο, η έγχυση υψηλών δόσεων τοξίνης διφθερίτιδας όχι μόνο προκάλεσε μείωση βάρους και σίτισης σε ποντίκια, αλλά και σε ποντίκια άγριου τύπου, και θα μπορούσε να οδηγήσει ακόμη και σε θάνατο. Αυτά τα αποτελέσματα υποδηλώνουν ότι η σίτιση και η μείωση βάρους που παρατηρήθηκε σε προηγούμενες μελέτες ότι σκότωσε τους νευρώνες AgRP μπορεί να αποδοθεί στην τοξικότητα της διφθερίτιδας».

Σε ένα ξεχωριστό σύνολο πειραμάτων που διεξήχθη από το εργαστήριο του Δρ. Zhan στο USTC στην Κίνα, οι ερευνητές προσπάθησαν να σκοτώσουν τους νευρώνες AgRP χρησιμοποιώντας μια διαφορετική μέθοδο, για να αξιολογήσουν τον αντίκτυπο αυτού στη διατροφική συμπεριφορά των ποντικών. Συγκεκριμένα, εξέφρασαν επιλεκτικά το γονίδιο Caspase-3, προκαλώντας την απόπτωση (δηλαδή προγραμματισμένο θάνατο) του AgRP.

«Διαπιστώσαμε ότι η θανάτωση των νευρώνων AgRP χρησιμοποιώντας αυτήν τη μέθοδο δεν μείωσε το βάρος και τη διατροφή των ενήλικων ποντικών», είπε ο Δρ Zhan. «Είναι ενδιαφέρον, αν και η θανάτωση των νευρώνων AgRP δεν επηρέασε τη βασική σίτιση και το βάρος, είχε κάποιο αντίκτυπο στην επανασίτιση μετά τη νηστεία, υποδεικνύοντας ότι οι νευρώνες AgRP παίζουν ρόλο στο περιβαλλοντικό στρες. Χρησιμοποιώντας δύο διαφορετικές μεθόδους για τη θανάτωση των νευρώνων AgRP, η μελέτη μας κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι νευρώνες AgRP δεν είναι απαραίτητοι για τη διατροφή και τη διαχείριση του βάρους υπό εργαστηριακές συνθήκες, αλλά μπορεί να είναι πιο σημαντικοί για τη σίτιση και τη ρύθμιση του βάρους υπό συνθήκες έλλειψης τροφής».

Στο μέλλον, αυτή η μελέτη θα μπορούσε να ανοίξει το δρόμο για περαιτέρω έρευνα που διερευνά τον ρόλο των νευρώνων AgRP και άλλων νευρώνων στη ρύθμιση της διατροφικής συμπεριφοράς. Αυτό περιλαμβάνει τη διερεύνηση των διασυνδέσεων μεταξύ διαφορετικών ορεξιγονικών νευρώνων και την εξερεύνηση νέων στόχων για τη ρύθμιση της σίτισης.

 

 

Πηγη: https://www.oloygeia.gr/