Κατηγορία: Ενημέρωση

Οι γιατροί έχουν την ευθύνη να συζητήσουν αυτούς τους κινδύνους με τους ασθενείς πριν από τη χειρουργική επέμβαση και να αναπτύξουν σχέδια για τη διαχείριση της καρδιακής ανακοπής σε περίπτωση που συμβεί

Μια νέα μελέτη που διεξήχθη στο Brigham and Women’s Hospital της Βοστώνης διαπίστωσε ότι οι αδύναμοι ασθενείς που υποβάλλονται σε καρδιακή ανακοπή κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης και χρειάζονται καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση (CPR) είναι πιο πιθανό να πεθάνουν σε σύγκριση με ασθενείς που είναι πιο δυνατοί και λιγότερο ευπαθείς. Αυτή η μελέτη ρίχνει φως στον αντίκτυπο της αδυναμίας στα ποσοστά επιβίωσης σε αυτές τις περιπτώσεις, υπογραμμίζοντας την ανάγκη να λαμβάνεται υπόψη η αδυναμία ως σημαντικός παράγοντας κατά την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων των ασθενών.

Καρδιακή ανακοπή και χειρουργική επέμβαση

Ο κύριος συγγραφέας Δρ. Ματ Άλεν, θεράπων ιατρός στο αναισθησιολογικό τμήμα του Μπρίγκαμ, τόνισε ότι η ΚΑΡΠΑ δεν πρέπει να θεωρείται μάταιη για ευπαθείς ασθενείς στο πλαίσιο της χειρουργικής επέμβασης. Ωστόσο, η μελέτη αποκάλυψε μια σαφή συσχέτιση μεταξύ της αδυναμίας και της θνησιμότητας, υποδεικνύοντας ότι οι ευπαθείς ασθενείς δεν τα πηγαίνουν τόσο καλά όσο οι μη ευάλωτοι συνάδελφοί τους.

Η ανάλυση, η οποία περιελάμβανε περισσότερους από 3.000 ασθενείς, έδειξε ότι περίπου το 25% των ασθενών που λαμβάνουν ΚΑΡΠΑ για καρδιακή ανακοπή σε τυπικό νοσοκομειακό περιβάλλον επιβιώνουν. Αντίθετα, το ποσοστό επιβίωσης εκτινάσσεται στο 50% για ασθενείς που υποβάλλονται σε ΚΑΡΠΑ κατά τη διάρκεια ή αμέσως μετά τη χειρουργική επέμβαση, όπου επωφελούνται από τη στενή παρακολούθηση και την άμεση ιατρική παρέμβαση.

Η έρευνα έδειξε επίσης ότι περίπου το ένα τρίτο των ηλικιωμένων ευπαθών ασθενών επιβιώνουν μετά τη λήψη ΚΑΡΠΑ κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης. Τα αδύναμα άτομα αντιμετώπιζαν υψηλότερο κίνδυνο θανάτου από καρδιακή ανακοπή κατά τη διάρκεια μη επείγουσας επέμβασης σε σύγκριση με μη ευάλωτους ασθενείς, γεγονός που υποδηλώνει αυξημένο συνολικό χειρουργικό κίνδυνο για τα αδύναμα άτομα.

Για τη διεξαγωγή της μελέτης, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν δεδομένα από τη βάση δεδομένων του Εθνικού Προγράμματος Βελτίωσης Ποιότητας του Αμερικανικού Κολλεγίου Χειρουργών, η οποία περιλαμβάνει περιπτωσιολογικές μελέτες από 700 νοσοκομεία στις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι ασθενείς που συμπεριλήφθηκαν στην ανάλυση ήταν ηλικίας άνω των 50 ετών και έλαβαν CPR την ημέρα της χειρουργικής τους επέμβασης μεταξύ 2015 και 2020. Η ομάδα αξιολόγησε την αδυναμία χρησιμοποιώντας μια μέτρηση που ονομάζεται Δείκτης Ανάλυσης Κινδύνου, ο οποίος αξιολογεί τις μειώσεις σε διάφορες σωματικές λειτουργίες.

Μεταξύ των αδύναμων ασθενών, το 67% πέθανε εντός 30 ημερών από τη λήψη ΚΑΡΠΑ κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης. Επιπλέον, από τους ευπαθείς ασθενείς που επέζησαν αλλά ζούσαν ανεξάρτητα πριν από την επέμβαση, το 59% πήρε εξιτήριο σε γηροκομεία και εγκαταστάσεις αποκατάστασης.

Αυτά τα ευρήματα χρησιμεύουν ως κρίσιμη υπενθύμιση στους επαγγελματίες υγείας σχετικά με τη σημασία της επικοινωνίας των χειρουργικών κινδύνων σε ευπαθείς ασθενείς, ανεξάρτητα από το πόσο φαινομενικά ασφαλής μπορεί να είναι μια διαδικασία. Ο Δρ. Άλεν τόνισε τη στροφή προς την εξέταση των κινδύνων για τους ασθενείς αντί της κατηγοριοποίησης των διαδικασιών ως υψηλού ή χαμηλού κινδύνου, τονίζοντας ότι σε ευπαθείς ασθενείς, καμία διαδικασία δεν μπορεί να ταξινομηθεί ως χαμηλού κινδύνου.

Οι γιατροί έχουν την ευθύνη να συζητήσουν αυτούς τους κινδύνους με τους ασθενείς πριν από τη χειρουργική επέμβαση και να αναπτύξουν σχέδια για τη διαχείριση της καρδιακής ανακοπής σε περίπτωση που συμβεί. Μερικοί ασθενείς αντιστρέφουν ακόμη και τις εντολές «Μην αναζωογονείτε» ειδικά για χειρουργικές επεμβάσεις λόγω των υψηλότερων πιθανοτήτων επιβίωσης της ΚΑΡΠΑ στο χειρουργείο.

Οι ευπαθείς ασθενείς είναι ιδιαίτερα ευάλωτοι στις θωρακικές συμπιέσεις που εμπλέκονται στην ΚΑΡΠΑ, καθώς μπορεί να οδηγήσουν σε κατάγματα πλευρών και στέρνου, που μπορεί να περιπλέξουν περαιτέρω την ανάρρωση και να παρατείνουν την επούλωση. Η κατανόηση των κινδύνων που σχετίζονται με την αδυναμία και η προληπτική αντιμετώπισή τους είναι ζωτικής σημασίας για τη βελτίωση των αποτελεσμάτων των ασθενών σε χειρουργικά περιβάλλοντα.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Ενα υγιές ενδομήτριο παίζει καθοριστικό ρόλο στην επίτευξη κύησης ενώ αντιθέτως ένα λεπτό ενδομήτριο μειώνει σημαντικά την πιθανότητα επιτυχούς εμφύτευσης του εμβρύου στη μήτρα αυξάνοντας παράλληλα τον κίνδυνο αποβολής – πρόκειται για έναν νευραλγικό παράγοντα που συντελεί στη γυναικεία υπογονιμότητα.

Τώρα ερευνητές του Πανεπιστημίου Επιστήμης και Τεχνολογίας Pohang (POSTECH) καθώς και του Πανεπιστημίου CHA στη Νότια Κορέα αναφέρουν ότι βρήκαν τη λύση στο πρόβλημα ανεπάρκειας του ενδομητρίου που στοιχίζει ακριβά στη γονιμότητα των γυναικών μέσω της ανάπτυξης ενός καινοτόμου υδροτζέλ το οποίο αποκαθιστά το πάχος του ενδομητρίου καθιστώντας το «φιλόξενο» για το έμβρυο. Με τον τρόπο αυτό ελπίζεται ότι θα προσφέρουν μια εξατομικευμένη θεραπεία ενάντια στην υπογονιμότητα που σχετίζεται με το ενδομήτριο.

Μίμηση του περιβάλλοντος της μήτρας

Σημειώνεται ότι οι υπάρχουσες θεραπευτικές προσεγγίσεις, όπως η ορμονοθεραπεία και οι ενέσεις στο ενδομήτριο έχουν μέχρι σήμερα δείξει περιορισμένη επιτυχία. Το νέο τζελ μιμείται το περιβάλλον των κυττάρων της μήτρας προκαλώντας αναγέννηση του ενδομητρίου και ρίχνοντας φως στον μηχανισμό της ανάπτυξής του.

Αναγέννηση του ενδομητρίου

Οι ερευνητές ανέπτυξαν το υδροτζέλ χρησιμοποιώντας μια εξωκυττάρια μήτρα από την οποία είχαν αφαιρεθεί τα κύτταρα (uterus-derived decellularized extracellular matrix, UdECM). Στη συνέχεια έδειξαν ότι η υδρογέλη τους μπορεί να αναγεννήσει το ενδομήτριο, ενώ για πρώτη φορά αποκάλυψαν και τον μηχανισμό που ελέγχει αυτή τη διαδικασία, σύμφωνα με δημοσίευση στο επιστημονικό περιοδικό «Advanced Functional Materials».

Οι πολύτιμες στην αναγεννητική ιατρική εξωκυττάριες μήτρες
Οι UdECMs αποτελούν δομές βιομορίων από τις οποίες έχουν αφαιρεθεί κυτταρικά «συστατικά» όπως ο πυρήνας και οι κυτταρικές μεμβράνες. Αυτές οι μήτρες προσομοιάζουν το in vivo περιβάλλον και έτσι χρησιμοποιούνται συχνά στην αναγέννηση και μεταμόσχευση ιστών και οργάνων όπως η καρδιά και οι νεφροί. Χρησιμοποιούνται επίσης στη δημιουργία ιστών μέσω τρισδιάστατης εκτύπωσης.

Φιλόξενο περιβάλλον για την εμφύτευση εμβρύου

Το υδροτζέλ της ερευνητικής ομάδας από τη Νότια Κορέα που βασιζόταν σε εξωκυττάρια μήτρα διέθετε χαρακτηριστικά δύο διαφορετικών ιστών: ολόκληρου του ιστού της μήτρας καθώς και ενός συγκεκριμένου στρώματος του ενδομητρίου. Η πρωτεϊνική σύνθεσή του ήταν πολύ

παρόμοια με εκείνη του πραγματικού ενδομητρίου ενώ δοκιμάστηκε σε μοντέλα ζώων προκειμένου να επιβεβαιωθεί η αποτελεσματικότητά του. Οπως έδειξαν τα πειράματα σε ποντίκια, μετά την έγχυσή της η υδρογέλη οδήγησε σε αποκατάσταση του πάχους του ενδομητρίου στα ζώα δημιουργώντας ένα φιλόξενο περιβάλλον για την εμφύτευση εμβρύου. Με δεδομένο ότι το νέο τζελ είναι ένα βιοϋλικό, η κυτταροτοξικότητά του είναι πολύ μικρή, εξασφαλίζοντας ποσοστό επιβίωσης εμβρύων στη μήτρα της τάξεως του 90% – σύμφωνα πάντα με τα πειράματα στα ποντίκια.

Προς εξατομικευμένες θεραπείες

Η ερευνητική ομάδα προχώρησε όμως ένα βήμα πιο πέρα προσπαθώντας να αποκαλύψει τον μηχανισμό που κρύβεται πίσω από την αναγεννητική διαδικασία του ενδομητρίου. Ανακάλυψε λοιπόν ότι στη διαδικασία αναγέννησης του ενδομητρίου εμπλέκεται ο ινσουλινόμορφος αυξητικός παράγοντας (IGF1) καθώς και η δεσμευτική πρωτεΐνη 3 του ινσουλινόμορφου αυξητικού παράγοντα (IGFBP3). Η νέα ανακάλυψη προσφέρει μια πλατφόρμα για περαιτέρω έρευνα σχετικά με την αναγέννηση του ενδομητρίου. Επιπροσθέτως οι ερευνητές είδαν ότι η υδρογέλη τους μπορεί να έχει θεραπευτική επίδραση ενάντια σε διαφορετικές παθήσεις της μήτρας όπως οι ενδομήτριες συμφύσεις, γεγονός που ανοίγει τον δρόμο για εξατομικευμένες θεραπείες ανάλογα με τα προβλήματα του ενδομητρίου της κάθε ασθενούς.

Αισιοδοξία για αντιμετώπιση της υπογονιμότητας

Oπως ανέφερε ο καθηγητής Μηχανικής του Πανεπιστημίου Pohang και επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας Ντονγκ -Γου Τσο «επιτύχαμε να αναπτύξουμε μια υδρογέλη για αναγέννηση του ενδομητρίου και επακόλουθη επίτευξη εγκυμοσύνης. Αισιοδοξώ ότι περαιτέρω έρευνα σχετικά με την κλινική εφαρμογή του υδροτζέλ θα προσφέρει ελπίδα σε ασθενείς που παλεύουν με την υπογονιμότητα».

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Μια εξέταση αίματος θα μπορούσε να διαγνώσει πρώιμα κάποιο είδος καρκίνου καθώς η ανάλυση του DNA που κυκλοφορεί στο αίμα εξαιτίας κάποιου όγκου, θα μπορούσε να καθορίσει τον κίνδυνο από τον καρκίνο σε ασθενείς με κάποια συμπτώματα..

Ερευνητές από την Μ. Βρετανία, προχώρησαν στην αξιολόγηση απόδοσης ενός διαγνωστικού τεστ έγκαιρης ανίχνευσης πολλαπλών καρκίνων με βάση τη μεθυλίωση (MCED) σε συμπτωματικούς ασθενείς που παραπέμπονται από την πρωτοβάθμια περίθαλψη.

Η μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό The Lancet, ήταν μια πολυκεντρική, προοπτική μελέτη παρατήρησης σε νοσοκομειακούς χώρους της του Βρετανικού ΕΣΥ (NHS) στην Αγγλία και την Ουαλία.

Στο πλαίσιο της μελέτης, παραπέμφθηκαν για τη συγκεκριμένη εξέταση, συμμετέχοντες ηλικίας 18 ετών και άνω που εμφάνισαν μη ειδικά συμπτώματα ή συμπτώματα τα οποία ενδεχομένως να οφείλονταν σε καρκίνους γυναικολογικούς, του πνεύμονα ή του ανώτερου ή κατώτερου γαστρεντερικού συστήματος. Οι ασθενείς αυτοί έδωσαν δείγμα αίματος όταν πήγαν στο γιατρό για επείγουσα έρευνα.

Από τη μελέτη αποκλείστηκαν ασθενείς που είτε είχαν ιστορικό καρκίνου ή είχαν λάβει θεραπεία για μια διηθητική ή αιματολογική κακοήθεια που διαγνώστηκε τα προηγούμενα 3 χρόνια, έπαιρναν κυτταροτοξικούς ή απομεθυλωτικούς παράγοντες που θα μπορούσαν να επηρεάσουν το τεστ ή είχαν συμμετάσχει σε άλλη μελέτη αξιολόγησης του GRAIL MCED.

Οι ασθενείς παρακολουθήθηκαν μέχρι την οριστική διάγνωση ή έως και 9 μήνες. Απομονώθηκε DNA χωρίς κύτταρα και το τεστ MCED πραγματοποιήθηκε τυφλά ως προς το κλινικό αποτέλεσμα.

Τα αποτελέσματα του τεστ MCED συγκρίθηκαν με τη διάγνωση που έγινε με την καθιερωμένη διαδικασία ώστε να διαπιστωθεί η θετική και αρνητική αξία πρόγνωσης, ευαισθησίας και ειδικότητας. Tα αποτελέσματα αξιολογήθηκαν σε συμμετέχοντες με έγκυρο αποτέλεσμα τεστ MCED και οριστική διάγνωση.

Τα αποτελέσματα

Στη μελέτη μετείχαν κατ΄ αρχήν 6.238 ασθενείς από 44 νοσοκομεία της Αγγλίας και Ουαλίας, στο διάστημα από 7 Ιουλίου – 30 Νοεμβρίου 2021.

Από 5851 κλινικά αξιολογήσιμους συμμετέχοντες, οι 376 δεν είχαν αποτέλεσμα τεστ MCED και άλλοι 14 δεν είχαν τελική διάγνωση, με αποτέλεσμα 5461 να συμπεριληφθούν στην τελική ομάδα ανάλυσης με αξιολογήσιμο αποτέλεσμα και οριστική διάγνωση. Η μέση ηλικία τους ήταν 61,9 έτη και από αυτούς το 66,1% ήταν γυναίκες.

Από αυτούς οι 368 ή το 6,7% είχαν διάγνωση καρκίνου και οι 5093 ή το 93,3% δεν διαγνώστηκαν με καρκίνο.

Το τεστ MCED ανίχνευσε σήμα καρκίνου σε 323 περιπτώσεις, στις οποίες τελικά διαγνώστηκαν 244 καρκίνοι, αποδίδοντας θετική προγνωστική αξία 75,5%, αρνητική προγνωστική αξία 97,6%, ευαισθησία 66,3% και ειδικότητα 98,4%.

Η ευαισθησία ήταν αυξανόμενη με την αύξηση της ηλικίας και του σταδίου του καρκίνου, ξεκινώντας από 24,2% στο στάδιο Ι μέχρι και 95,3% στο στάδιο IV.

Για τις περιπτώσεις στις οποίες ανιχνεύθηκε σήμα καρκίνου σε ασθενείς με καρκίνο, η πρόβλεψη του τεστ MCED για το σημείο προέλευσης ήταν ακριβής στο 85,2% των περιπτώσεων. Η ευαισθησία 80,4% και η αρνητική προγνωστική αξία 99,1% ήταν υψηλότερες για ασθενείς με συμπτώματα που απαιτούν διερεύνηση για καρκίνο του ανώτερου γαστρεντερικού.

Καταλήγοντας οι ερευνητές επεσήμαναν πως αυτή είναι η πρώτη μεγάλης κλίμακας προοπτική αξιολόγηση ενός διαγνωστικού τεστ MCED σε συμπτωματικό πληθυσμό και καταδεικνύει τη σκοπιμότητα χρήσης ενός τεστ MCED για να βοηθήσει τους κλινικούς ιατρούς να λάβουν αποφάσεις για το επείγον του περιστατικού και τη διαδρομή του στο σύστημα υγείας μετά την παραπομπή από την πρωτοβάθμια περίθαλψη.

Τα δεδομένα αυτά, μπορούν να αποτελέσουν τη βάση για μια προοπτική, παρεμβατική μελέτη σε ασθενείς που φτάνουν στην πρωτοβάθμια περίθαλψη με μη ειδικά σημεία και συμπτώματα.

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Αρχίζει σήμερα στην ολομέλεια της Βουλής η τριήμερη συζήτηση επί των Προγραμματικών Δηλώσεων της νέας κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, με τα θέματα Δημόσιας Υγείας να περιλαμβάνονται στην ατζέντα του πρωθυπουργού.

Η διαδικασία θα αρχίσει στις 17:00 με την ανάγνωση των Προγραμματικών Δηλώσεων της κυβέρνησης από τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, και θα ολοκληρωθεί το βράδυ του Σαββάτου, 8 Ιουλίου, με την ονομαστική ψηφοφορία για την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση. Η κυβέρνηση απολαύει της εμπιστοσύνης της Βουλής, αν η πρόταση εμπιστοσύνης εγκριθεί από την απόλυτη πλειοψηφία των παρόντων βουλευτών.

Μετά την ανάγνωση των προγραμματικών δηλώσεων από τον πρωθυπουργό αναμένεται μια σειρά ομιλιών εισηγητών όλων των κοινοβουλευτικών ομάδων και, κατόπιν, οι τοποθετήσεις των προέδρων των κοινοβουλευτικών ομάδων, εφόσον το επιθυμούν.

Oι προγραμματικές κρίνουν την αναβάθμιση

Στο πλαίσιο της τριήμερης συζήτησης θα τοποθετηθούν υπουργοί, αναπληρωτές υπουργοί, υφυπουργοί, οι κοινοβουλευτικοί εκπρόσωποι των κομμάτων και βουλευτές, με τους τελευταίους, να εντάσσονται σε κύκλους ομιλητών κατ΄ αναλογία της δύναμης των κοινοβουλευτικών ομάδων.

Τα πρώτα νομοσχέδια

Οσον αφορά τα νομοθετήματα που αναμένεται να κατατεθούν το επόμενο διάστημα είναι κατά κύριο λόγο τρία, που αφορούν οικονομία, κράτος και υγεία. Συγκεκριμένα:

Ειδική αναφορά στα μέτρα κατά της ακρίβειας αναμένεται να κάνει ο πρωθυπουργός αύριο, κατά την ανάγνωση των προγραμματικών δηλώσεων της κυβέρνησης.

α) Ο νέος νόμος για το επιτελικό κράτος.

β) Η ΠΝΠ για τα επείγοντα ζητήματα υγείας.

γ) Τα οικονομικά μέτρα που είχε εξαγγείλει ο Κυριάκος Μητσοτάκης κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου.

Σύμφωνα με το ΑΠΕ, μεταξύ άλλων προβλέπεται η αύξηση του αφορολογήτου για οικογένειες με παιδιά από 1/1/2024, η αύξηση κατά 8% του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος, η σταδιακή κατάργηση του τέλους επιτηδεύματος έως το 2027, η νέα μείωση των ασφαλιστικών εισφορών, η αύξηση του επιδόματος μητρότητας στους ελεύθερους επαγγελματίες και αγρότες, η μονιμοποίηση της απαλλαγής των πρώην δικαιούχων ΕΚΑΣ από τη συμμετοχή τους στη φαρμακευτική δαπάνη, το youth pass για τους νέους που ενηλικιώνονται, η μείωση του ΕΝΦΙΑ κατά 10% για σπίτια που ασφαλίζονται για φυσικές καταστροφές και η μείωση του φόρου χρηματιστηριακών συναλλαγών κατά 50%, από 0,2% σε 0,1%.

Το χρονοδιάγραμμα των προγραμματικών δηλώσεων:

Πέμπτη, 06/07/2023

17:00 (ολομέλεια) Ανάγνωση και συζήτηση επί των προγραμματικών δηλώσεων κυβέρνησης (ομιλίες πρωθυπουργού και αρχηγών κομμάτων)

Παρασκευή, 07/07/2023

09:00 (ολομέλεια) Συνέχιση της συζήτησης επί των προγραμματικών δηλώσεων κυβέρνησης

Σάββατο, 08/07/2023

09:00 (ολομέλεια) Συνέχιση της συζήτησης επί των προγραμματικών δηλώσεων κυβέρνησης και ψηφοφορία για την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης της Βουλής προς την κυβέρνηση. (κλείσιμο συζήτησης με ομιλίες πρωθυπουργού και αρχηγών κομμάτων με αντίστροφη σειρά).

Πηγη: https://healthpharma.gr/

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Η σημαντική υστέρηση της δημόσιας χρηματοδότησης στην Ελλάδα, οι αυξημένες επιστροφές της φαρμακοβιομηχανίας, που αγγίζουν το 47% της συνολικής δαπάνης, ενώ στο 11% έχει φτάσει η συμμετοχή των ασθενών στα αποζημιούμενα φάρμακα (689 εκατ. ευρώ), απαιτούν δράση και έργα από το Υπουργείο Υγείας για τον εξορθολογισμότης δαπάνης και τη διασφάλιση των ασθενών ότι θα συνεχίσουν να έχουν πρόσβαση σε καινοτόμες θεραπείες που χρειάζονται στο σωστό χρόνο που τις θέλουν.

Σε παρουσίαση που πραγματοποίησε ο ΣΦΕΕ, ανέλυσε τις έξι βασικές Προτεραιότητες στις οποίες πρέπει να ενσκήψει το Υπουργείο Υγείας προτείνοντας βιώσιμες λύσεις για όλους. 

Προτεραιότητες

1. Εξορθολογισμός της δημόσιας φαρμακευτικής επένδυσης/ χρηματοδότησης
• ΙΦΕΤ
•Ανασφάλιστοι
•Αυξητικές τάσεις της αγοράς φαρμάκου
2. Βελτίωση της απόδοσης των πόρων – Ψηφιοποίηση – Έλεγχοι
3. Πρόσβαση στην Καινοτομία
• Innovation Fund
4. Προσέλκυση Επενδύσεων
• Κλινικές Μελέτες & Παραγωγικές δαπάνες
5. Λειτουργικότητα συστήματος
•Αναδρομικότητα διαπραγματεύσεων
• Έκδοση σημειωμάτων
6. Ευρωπαϊκή Φαρμακευτική Στρατηγική
• Αναθεώρηση Ευρωπαϊκής φαρμακευτικής νομοθεσίας

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν. σε σύνολο 17 χωρών, μόνο η Ελλάδα ήταν αυτή που μείωσε τη συνολική χρηματοδότηση του φαρμάκου και κυρίως τη νοσοκομειακή (αλλά και την εξωνοσοκομειακή). 

Συγκρίνοντας την κατά κεφαλή Δημόσια Νοσοκομειακή και Εξωνοσοκομειακή χρηματοδότηση του φαρμάκου (2021) στην Ελλάδα παρατηρείται ότι
όσον αφορά τη  Δημόσια κατά κεφαλή Νοσοκομειακή χρηματοδότηση του φαρμάκου (2021), η Ελλάδα εμφανίζει σημαντική υστέρηση  -57% και -64% έναντι της Νότιας Ευρώπης και της Δυτικής Ευρώπης. Αντίστοιχα  στην εξωνοσοκομειακή δαπάνη η υστέρηση διαμορφώνεται στο -14% (ΝΔ) και -44% (ΔΕ).

Στον αντίποδα της υποχρηματοδότησης βρίσκονται οι επιστροφές της φαρμακοβιομηχανίας που αντιπροσωπεύουν πια το 47% της συνολικής αποζημιούμενης αγοράς το 2022 και αυξήθηκαν κατά 18% σε ετήσια βάση τα τελευταία 5 χρόνια. 
Το 2022, οι επιστροφές της φαρμακοβιομηχανίας εκτοξεύτηκαν στα 2,9 εατ. ευρώ από 2,37 εκατ. ευρώ το 2021.

Ευρωπαϊκή Φαρμακευτική Στρατηγική

Λόγος έγινε και για τη μεταρρύθμιση της φαρμακευτικής νομοθεσίας στην Ε.Ε., όπου η άποψη της φαρμακοβιομηχανίας είναι ότι θα επιταχύνει πολλές αρνητικές τάσεις, συμπεριλαμβανομένης της σχετικής μείωσης κατά 25% της ευρωπαϊκής Ε&Α και της μείωσης του παγκόσμιου μεριδίου της Ευρώπης στις κλινικές δοκιμές από 25% σε 19%. Η κοινότητα καινοτομίας, από τις μεγάλες φαρμακευτικές εταιρείες που βασίζονται στην έρευνα έως τις βιοτεχνολογίες, έχουν επανειλημμένως προειδοποιήσει ότι οι προτάσεις θα επιταχύνουν περαιτέρω την απώλεια της βιομηχανικής βάσης της Ευρώπης προς όφελος των ΗΠΑ και της Ασίας και οι Ευρωπαίοι θα χάσουν τις επιστημονικές προόδους που θα είναι διαθέσιμες αλλού.

Κίνητρα για την καινοτομία -Oι προτάσεις της φαρμακοβιομηχανίας

Η προτεινόμενη μείωση της βασικής περιόδου προστασίας για τα νέα φάρμακα από 8 σε 6 έτη, σε συνδυασμό με την υπό όρους ανάκτηση της χαμένης προστασίας, βασίζεται σε παράγοντες/προϋποθέσεις που δεν μπορούν να ελέγξουν οι φαρμακευτικές εταιρείες, καθώς η απόφαση για αποζημίωση ή μη ενός νέου φαρμάκου αφορά το εκάστοτε εθνικό σύστημα υγείας.

Οι εταιρείες-μέλη της EFPIA έχουν δεσμευτεί να υποβάλλουν τα αιτήματα τιμολόγησης και αποζημίωση μέσα σε 2 χρόνια από την κεντρική άδεια κυκλοφορίας και στα 27 κράτη μέλη της ΕΕ, εφόσον το επιτρέπουν τα τοπικά συστήματα υγείας. ‘Εχουν επίσης δημιουργήσει ένα ευρωπαϊκό portal (European Access Hurdles Portal), όπου καταγράφονται σε πραγματικό χρόνο η πορεία των αιτημάτων αυτών, προσδίδοντας μεγαλύτερη διαφάνεια αναφορικά με τις καθυστερήσεις που καταγράφονται στα φάρμακα.

Τα προτεινόμενα επιπλέον 2 έτη προστασίας δεδομένων, η χρήση των οποίων συνδέεται με όρους κυκλοφορίας είναι σχεδόν ανέφικτα να μπορέσει μια φαρμακευτική εταιρεία να τα αξιοποιήσει, καθώς :

-Οι διαδικασίες τιμολόγησης & αποζημίωσης των νέων φαρμάκων διαφέρουν από χώρα σε χώρα,

-και είναι αποκλειστικά απόφαση της εκάστοτε εθνικής αρχής αν θα τιμολογήσει και αν θα αποζημιώσει ένα φάρμακο.

Ήδη στην Ελλάδα καταγράφονται μεγάλες καθυστερήσεις στην είσοδο νέων φαρμάκων, με τους Έλληνες ασθενείς να αναμένουν 674 μέρες για να έχουν πρόσβαση. 

Εν κατακλείδι. πρέπει να δοθούν περισσότερα κίνητρα στη φαρμακοβιομηχανία προκειμένου να μπορέσει να παράξει περισσότερη και πιο γρήγορα καινοτόμα φάρμακα, δημιουργώντας ένα περιβάλλον επενδύσεων τουλάχιστον όχι λιγότερο ανταγωνιστικό απ’ ότι χώρες όπως οι ΗΠΑ και η Κίνα.

Καταπολέμηση μικροβιακής αντοχής (Anti-Microbial Resistance) -Προτεινόμενες αλλαγές για την καταπολέμηση της μικροβιακής αντοχής 

Η μικροβιακή αντοχή αποτελεί παγκόσμια απειλή για τη Δημόσια Υγεία και τα Συστήματα Υγείας.

• Η φαρμακοβιομηχανία χαιρετίζει την πρόθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να δώσει κίνητρα για την ανάπτυξη και τη βελτίωση της πρόσβασης σε νέα αντιμικροβιακά φάρμακα. Πιο συγκεκριμένα εισάγεται ο μηχανισμός μεταβιβάσιμου κουπονιού αποκλειστικότητας (Transfer Exclusivity Voucher) σε μια προσπάθεια να ενισχυθεί η Ε&Α σε αυτόν τον τομέα.

• Ωστόσο, οι αυστηροί όροι γύρω από το κουπόνι που προτείνει η Επιτροπή μειώνουν σημαντικά την αποτελεσματικότητα του κινήτρου, και επομένως δεν αναμένεται ότι το τρέχον μοντέλο θα προσελκύσει πρόσθετες επενδύσεις Ε&Α

-Προκειμένου να λειτουργήσει το κίνητρο αποτελεσματικά, θα πρέπει να ενδυναμωθεί ώστε να φέρει τα επιθυμητά αποτελέσματα.

 • Χώρες όπως η Ελλάδα θα πρέπει να υποστηρίξουν σθεναρά την πρόταση της ΕΕ καθώς: 

-Μεταξύ των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ), η Ελλάδα καταγράφει σταθερά υψηλότερα από το μέσο όρο της ΕΕ ποσοστά αντοχής σε νοσοκομειακά παθογόνα (66.9% vs 31% EU). 

-Καταγράφει τον υψηλότερο επιπολασμό ενδονοσκομειακών λοιμόξεων (10% η συχνότητα των ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων) 

-3.600 θάνατοι ετησίως θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί  

Ανικανοποίητες ιατρικές ανάγκες- Προτεινόμενη αλλαγή στον ορισμό 

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προτείνει μια πιο περιορισμένη ερμηνεία της ανικανοποίητης ιατρικής ανάγκης (unmet medical need), γεγονός που έχει δημιουργήσει ενστάσεις και ανησυχία σε διάφορους φορείς.

Πιο συγκεκριμένα, για να οριστεί μια ανάγκη ως ανικανοποίητη θα πρέπει να συνδυάζονται τα εξής κριτήρια: 

• Σε επίπεδο ασθένειας: να είναι απειλητική για τη ζωή ΚΑΙ 

• Σε επίπεδο φαρμάκου: να μην υπάρχει εγκεκριμένο φάρμακο ή όπου υπάρχει να έχουμε υψηλή νοσηρότητα και θνησιμότητα ΚΑΙ η χρήση του νέου φαρμάκου να έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση της θνησιμότητας 

Οι προτάσεις της φαρμακοβιομηχανίας 

O Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκου (ΕΜΑ) θεωρεί ως «ανικανοποίητη ιατρική ανάγκη μια κατάσταση κατά την οποία δεν υφίσταται ικανοποιητική μέθοδος διάγνωσης, πρόληψης ή θεραπείας εγκεκριμένη στην Κοινότητα ή, ακόμη και αν υφίσταται τέτοια μέθοδος, σε σχέση με αυτήν το εν λόγω φάρμακο θα επιφέρει σημαντικό όφελος για τους πάσχοντες».

Οποιαδήποτε προσπάθεια περιορισμού των κινήτρων μόνο για θεραπείες που εμπίπτουν στον στενό προτεινόμενο ορισμό της ΕΕ, αποτελεί κίνδυνο μείωσης της ανάπτυξης σημαντικών θεραπειών και ως εκ τούτου αποκλεισμό μεγάλου αριθμού ασθενών.

Χρειάζεται ένας ασθενοκεντρικός, ευρύτερος ορισμός της ανικανοποίητης ιατρικής ανάγκης, που θα δώσει κίνητρα στην Έ&Α νέων θεραπειών που προορίζονται είτε για ασθενείς που διαγιγνώσκονται με κάποια σπάνια πάθηση, είτε ζουν ήδη με κάποια σπάνια πάθηση.

Αναθεώρηση κανονισμών για τα Ορφανά & τα Παιδιατρικά 

Τι θα σήμαινε στην πραγματικότητα η πρόταση της ΕΕ:

Μολονότι τα περισσότερα φάρμακα στοχεύουν σε σοβαρές παθήσεις:

• μόνο 18 (16%) φάρμακα θεωρούνται ‘πολύ πιθανό’ να ικανοποιήσουν το κριτήριο των ανεκπλήρωτων ιατρικών αναγκών της ΕΕ.

• 72 (64%) φάρμακα θεωρούνται απίθανο να ικανοποιήσουν το κριτήριο.

• Τα υπόλοιπα 23 (20%) φάρμακα πιθανό να ικανοποιήσουν τα κριτήρια της ΕΕ.

Ελλείψεις και εφοδιαστική αλυσίδα -Προτεινόμενες αλλαγές

-Υποχρέωση των ΚΑΚ να διασφαλίζουν κατάλληλες και συνεχείς προμήθειες σε χονδρεμπόρους και φαρμακοποιούς

-Υποχρέωση 6μηνης ειδοποίησης ελλείψεων και σχεδίων πρόληψης ελλείψεων για όλα τα φάρμακα.

-Ανάπτυξη μεθοδολογίας της ΕΕ για τον καθορισμό λίστας κρίσιμων φαρμάκων. Τα κράτη μέλη να προσδιορίσουν τον κατάλογο των κρίσιμων φαρμάκων τους με βάση τη μεθοδολογία της ΕΕ.

Θέση φαρμακοβιομηχανίας

-Δημιουργία ενός εναρμονισμένου συστήματος πρόληψης της ΕΕ με βάση έναν κοινό ορισμό των ελλείψεων και με τη δημιουργία ενός διαλειτουργικού ευρωπαϊκού συστήματος παρακολούθησης και ενημέρωσης.

-Χρήση του Ευρωπαϊκού Συστήματος Επαλήθευσης Φαρμάκων (EMVS) για την πρόληψη της έλλειψης φαρμάκων και την παρακολούθηση των προμηθειών των ΚΑΚ σε χονδρεμπόρους και φαρμακεία

-H ειδοποίηση 6 μηνών στις περισσότερες περιπτώσεις είναι ανέφικτη

-Διαφάνεια και κατανόηση της εκάστοτε ζήτησης, μέσα από τη χρήση δεδομένων (Συνεργασία με το ECDC προκειμένου να υπάρχει καλύτερη ορατότητα για ενδεχόμενες μελλοντικές ελλείψεις).

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Μελέτη καταδεικνύει τη σημασία της μέτρησης συγκεκριμένων αντικειμενικών παραμέτρων της σωματικής δραστηριότητας για την εκτίμηση του οφέλους από την άσκηση στην πρόληψη του καρκίνου.

Η σωματική άσκηση, η ισορροπημένη διατροφή αλλά και η αποφυγή παραγόντων κινδύνου που επηρεάζουν αρνητικά την υγεία είναι γνωστό ότι συμβάλλουν στη μείωση της επίπτωσης χρόνιων καρδιαγγειακών νοσημάτων αλλά και του καρκίνου. Με την ηλικία όμως, μειώνεται συνήθως η σωματική δραστηριότητα, ενώ αυξάνει αντίστροφα η επίπτωση του καρκίνου.

Η εκτίμηση της σωματικής δραστηριότητας υπόκειται συχνά σε υποκειμενικές αξιολογήσεις και γίνεται με τη χρήση ερωτηματολογίων. Η μέτρηση της καρδιοαναπνευστικής φυσικής κατάστασης αποτελεί πιο αντικειμενική μέθοδο για την εκτίμηση της μέτριας έως έντονης σωματικής δραστηριότητας του ατόμου. Μέχρι σήμερα, παρ’ ότι η σωματική δραστηριότητα έχει συσχετισθεί με μείωση της επίπτωσης διαφόρων νεοπλασμάτων, δεν υπάρχουν ισχυρά στοιχεία για την επίδραση της καρδιοαναπνευστικής φυσικής κατάστασης.

Το ερώτημα αυτό διερευνήθηκε σε πρόσφατη μελέτη που διενεργήθηκε στη Σουηδία, δημοσιεύθηκε στο περιοδικό JAMA Network Open στις 29 Ιουνίου 2023 και συμπεριέλαβε περίπου 180.000 άνδρες ηλικίας άνω των 18 ετών. Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν τα δεδομένα της αξιολόγησης της κατάστασης υγείας που πραγματοποιείται σε Σουηδούς πολίτες και συγκεκριμένα το δείκτη μέγιστης κατανάλωσης οξυγόνου (VO2max) μετά από υπομέγιστη άσκηση. Από τις εθνικές βάσεις δεδομένων νεοπλασιών και θανάτων συνελέγησαν τα αντίστοιχα δεδομένα για τον υπό μελέτη πληθυσμό.

Οι Ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής (Νοσοκομείο Αλεξάνδρα) της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ, Μιχάλης Λιόντος (Επίκουρος Καθηγητής) και Θάνος Δημόπουλος (Καθηγητής και Πρύτανης ΕΚΠΑ) αναφέρουν ότι η μελέτη έδειξε ότι οι ασθενείς με υψηλότερη δείκτη VO2max είχαν τη χαμηλότερη επίπτωση και κίνδυνο θανάτου από καρκίνο παχέος εντέρου και πνεύμονα και χαμηλότερο κίνδυνο θανάτου από καρκίνο προστάτη.

Σε κάθε περίπτωση, υπολογίζεται ότι το να ασκείται έντονα ένας άνδρας ώστε να αποφύγει να βρεθεί στη χαμηλότερη κλίμακα καρδιοαναπνευστικής φυσικής κατάστασης, θα μπορούσε να αποτρέψει 4-8% όλων των καρκινωμάτων παχέος εντέρου, 4% των θανάτων από καρκίνο πνεύμονα και 4-20% των θανάτων από καρκίνο προστάτη.

Τα συμπεράσματα της παρούσας μελέτης είναι εξόχως σημαντικά καθώς καταδεικνύουν τη σημασία της μέτρησης συγκεκριμένων αντικειμενικών παραμέτρων της σωματικής δραστηριότητας για την εκτίμηση του οφέλους από την άσκηση στην πρόληψη του καρκίνου. Μάλιστα, τα δεδομένα καταδεικνύουν ότι θα πρέπει να επιδιώκεται η μέτριας ως υψηλής έντασης άσκηση που βελτιώνει περισσότερο την καρδιοαναπνευστική φυσική κατάσταση.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Η μελέτη υπογραμμίζει τις αυξανόμενες επιφυλάξεις σχετικά με τη χρήση μόνο του ΔΜΣ για τη λήψη κλινικών αποφάσεων.

Ο δείκτης μάζας σώματος (ΔΜΣ) μπορεί να μην αυξάνει τη θνησιμότητα στους υπέρβαρους, σύμφωνα με νέα μελέτη που δημοσιεύεται στο περιοδικό ανοικτής πρόσβασης «PLOS ONE».

Ο αριθμός των υπέρβαρων και παχύσαρκων ανθρώπων έχει αυξηθεί δραματικά τα τελευταία 25 χρόνια και είναι γνωστό ότι ο αυξημένος ΔΜΣ μπορεί να συμβάλει σε διάφορες καρδιομεταβολικές παθήσεις. Ωστόσο, οι μελέτες που έχουν αναλύσει τη συσχέτιση μεταξύ ΔΜΣ και συνολικής θνησιμότητας ήταν αντιφατικές. Οι περισσότερες αμερικανικές μελέτες χρησιμοποίησαν δεδομένα από τις δεκαετίες 1960 έως 1990.

Στη νέα έρευνα, οι επιστήμονες μελέτησαν αναδρομικά δεδομένα από 554.332 ενήλικες των ΗΠΑ, τα οποία άντλησαν από την Εθνική Έρευνα Συνέντευξης Υγείας της περιόδου 1999-2018 και τον Εθνικό Δείκτη Θανάτου των ΗΠΑ του 2019. Ο ΔΜΣ υπολογίστηκε με βάση το ύψος και το βάρος που δήλωσαν οι συμμετέχοντες. Διαθέσιμες ήταν επίσης πληροφορίες σχετικά με δημογραφικά στοιχεία, κοινωνικούς και συμπεριφορικούς παράγοντες, συννοσηρότητες και πρόσβαση σε υγειονομική περίθαλψη. Κατά μέσο όρο οι συμμετέχοντες ήταν 46 ετών, κατά το ήμισυ γυναίκες και το 69% λευκοί μη ισπανόφωνοι. Το 35% είχαν ΔΜΣ μεταξύ 25 και 30 που συνήθως ορίζεται ως υπέρβαρος και το 27,2% είχαν ΔΜΣ ίσο ή άνω του 30, που ορίζεται ως παχύσαρκος.

Κατά τη διάρκεια μιας μέσης παρακολούθησης εννιά ετών και μέγιστης παρακολούθησης 20 ετών οι ερευνητές εντόπισαν 75.807 θανάτους. Ο κίνδυνος θνησιμότητας από όλα τα αίτια ήταν παρόμοιος σε ένα ευρύ φάσμα κατηγοριών ΔΜΣ. Για τους ηλικιωμένους ενήλικες με ΔΜΣ μεταξύ 22,5 και 34,9 δεν υπήρξε σημαντική αύξηση της θνησιμότητας. Για τους νεότερους ενήλικες δεν υπήρξε σημαντική αύξηση της θνησιμότητας σε όσους είχαν ΔΜΣ μεταξύ 22,5 και 27,4.

Συνολικά για τους παχύσαρκους ενήλικες, δηλαδή με ΔΜΣ 30 και άνω, υπήρξε 21% ως 108% αυξημένος κίνδυνος θνησιμότητας που αποδίδεται στο βάρος τους. Τα μοτίβα που παρατηρήθηκαν παρέμειναν σε μεγάλο βαθμό τα ίδια σε άνδρες και γυναίκες και σε όλες τις φυλές και εθνικότητες.

Οι ερευνητές καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι ο ΔΜΣ στην περιοχή του υπέρβαρου δεν συνδέεται γενικά με αυξημένο κίνδυνο θνησιμότητας από όλες τις αιτίες. «Η μελέτη υπογραμμίζει τις αυξανόμενες επιφυλάξεις σχετικά με τη χρήση μόνο του ΔΜΣ για τη λήψη κλινικών αποφάσεων. Δεν υπάρχει σαφής αύξηση της συνολικής θνησιμότητας σε ένα εύρος παραδοσιακά φυσιολογικών και υπέρβαρων ΔΜΣ. Ωστόσο αυτό δεν σημαίνει ότι η νοσηρότητα είναι παρόμοια σε αυτές τις περιοχές ΔΜΣ. Μελλοντικές μελέτες θα πρέπει να αξιολογήσουν τη συχνότητα εμφάνισης καρδιομεταβολικών νοσηροτήτων», σημειώνουν οι ερευνητές.

Πηγές:
ΑΠΕ

Πηγη: https://www.iatronet.gr/