Κατηγορία: Ενημέρωση

«Κάθε γιατρός που θα επιλέξει κατά το έτος 2025 να εκπαιδευτεί στις ειδικότητες είτε της Γενικής Οικογενειακής Ιατρικής είτε της Εσωτερικής Παθολογίας, θα λάβει εφάπαξ το ποσό των 40.000 ευρώ σε επίπεδο μικτών απολαβών», τόνισε μεταξύ άλλων, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης στο πλαίσιο της σημερινής ενημέρωσης των πολιτικών συντακτών.

Ο Παύλος Μαρινάκης απάντησε σχετικά με την επικείμενη συνάντηση μεταξύ του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη και του προέδρου του ΠΑΣΟΚ, Νίκου Ανδρουλάκη, λέγοντας: «ακόμη περιμένουμε από το επιτελείο του κ. Ανδρουλάκη να μας ορίσει πιθανές ημερομηνίες για τη συνάντηση».

Νομοσχέδιο του Υπουργείου Υγείας

«Εισάγεται αύριο, Τρίτη 12 Νοεμβρίου, προς συζήτηση στην Ολομέλεια της Βουλής, το σχέδιο νόμου του υπουργείου Υγείας «Αναμόρφωση του θεσμού του προσωπικού ιατρού, σύσταση πανεπιστημιακών Κέντρων Υγείας».

Με το νομοσχέδιο αυτό επιδιώκεται η βελτίωση της υγείας του πληθυσμού με έμφαση στην πρόληψη, την υγειονομική φροντίδα για όλους και τη μείωση των ανισοτήτων.

Πλέον, κάθε πολίτης θα έχει τη δυνατότητα για δωρεάν εγγραφή σε γιατρό στην περιοχή που κατοικεί, καθώς αυξάνεται σημαντικά ο αριθμός εκείνων που έχουν τη δυνατότητα να γίνουν προσωπικοί ιατροί.

Για πρώτη φορά δίνονται οικονομικά κίνητρα στους νέους γιατρούς. Κάθε γιατρός που θα επιλέξει κατά το έτος 2025 να εκπαιδευτεί στις ειδικότητες είτε της Γενικής Οικογενειακής Ιατρικής είτε της Εσωτερικής Παθολογίας, θα λάβει εφάπαξ το ποσό των 40.000 ευρώ σε επίπεδο μικτών απολαβών.

Παράλληλα, θεσμοθετούμε τον προσωπικό παιδίατρο σε πρώτη φάση περίπου 530 χιλιάδες παιδιά θα έχουν για πρώτη φορά δωρεάν πρόσβαση.

Επιπλέον, ιδρύονται επτά πανεπιστημιακά κέντρα Υγείας, ένα σε κάθε ιατρική σχολή τμήμα της χώρας, στα οποία θα υπηρετούν μέλη ΔΕΠ. Σε αυτά θα λειτουργούν σταθμοί τηλεϊατρικής, ενώ στο πλαίσιο του Δικτύου Τηλεϊατρικής θα υπάρχουν 3.500 σημεία κατ’ οίκον νοσηλεία σε όλη τη χώρα.

Έτσι, σε όποιο σημείο της χώρας και αν διαμένουν οι ασθενείς θα μπορούν να έχουν φροντίδα κατ’ οίκον με 24ωρη αδιάλειπτη ιατρική παρακολούθηση» ανέφερε ο κ. Μαρινάκης.

Πηγη: https://www.insider.gr/

Η δεύτερη φάση της μεταρρύθμισης του Προσωπικού Γιατρού είναι έτοιμη προς υλοποίηση – Όσα αλλάζουν στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας

Στην Ολομέλεια της Βουλής εισάγεται σήμερα για συζήτηση και ψήφιση το νομοσχέδιο του Υπουργείου Υγείας για τον Προσωπικό Γιατρό. Με τις προωθούμενες ρυθμίσεις επιδιώκεται η αύξηση του αριθμού των διαθέσιμων Προσωπικών Γιατρών και η καθολική κάλυψη του πληθυσμού, στο πλαίσιο αναμόρφωσης της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας (ΠΦΥ). Παράλληλα, θεσπίζεται ο Προσωπικός Παιδίατρος, με δωρεάν επισκέψεις για τα παιδιά και ρυθμίζονται άλλα ζητήματα της ΠΦΥ, όπως είναι οι υπηρεσίες τηλεϊατρικής.

Πώς θα φτάσουν οι Προσωπικοί Γιατροί για όλο τον πληθυσμό

Ο θεσμός του Προσωπικού Γιατρού είναι ήδη σε εφαρμογή. Έχουν εγγραφεί 5.075.240 πολίτες και οι γιατροί που έχουν ενταχθεί στο σύστημα ανέρχονται συνολικά σε 3.557. Το πρόβλημα έως τώρα είναι η μικρή διαθεσιμότητα γιατρών, με αποτέλεσμα να μην είναι δυνατόν να εγγραφεί το σύνολο του ενήλικου ελληνικού πληθυσμού. Τη λύση επιχειρεί να δώσει το Υπουργείο Υγείας μέσα από τρεις παρεμβάσεις. Σκοπός είναι έως το τέλος του 2025 να έχουν προστεθεί 2.500 Προσωπικοί Γιατροί.

Με τη νέα νομοθετική παρέμβαση πριμοδοτούνται οι νέοι γιατροί, οι οποίοι ταυτόχρονα με την ειδικότητα θα εκτελούν και χρέη Προσωπικού Γιατρού. Ειδικότερα, από το 2025 θα δίνεται ποσό ύψους 40.000 ευρώ (μικτών) σε όσους ακολουθήσουν αυτές τις δύο ιατρικές ειδικότητες. Το ποσό θα καταβάλλεται σε δύο περιόδους (30.000 ευρώ με την έναρξη της ειδικότητας και 10.000 ευρώ με την ολοκλήρωσή της και την απόκτηση του τίτλου).

Η τρίτη μεγάλη παρέμβαση για την αύξηση του αριθμού των Προσωπικών Γιατρών είναι η διεύρυνση των κατηγοριών και η δυνατότητα που δίνεται στους πολίτες να επιλέξουν ιδιώτη της αρεσκείας τους, τον οποίο όμως θα πληρώνουν ιδιωτικά. Πιο αναλυτικά, το σχέδιο νόμου προβλέπει τη συμμετοχή των ιδιωτών γιατρών που δεν έχουν συμβάσεις με τον ΕΟΠΥΥ στον θεσμό του προσωπικού γιατρού, εφόσον επιλέγονται από τους πολίτες και αμείβονται από εκείνους.

Η ηγεσία του Υπουργείου Υγείας προσφέρει ακόμη μεγαλύτερη ευελιξία, επιτρέποντας και στους συμβεβλημένους με τον ΕΟΠΥΥ γιατρούς να δέχονται παραπάνω εγγεγραμμένους πολίτες ως αμιγώς ιδιώτες, δηλαδή να πληρώνονται από τους ίδιους τους πολίτες. Συγκεκριμένα, οι συμβεβλημένοι με τον ΕΟΠΥΥ ιδιώτες γιατροί μπορούν να είναι προσωπικοί γιατροί με εγγεγραμμένο πληθυσμό αναφοράς και να αμείβονται από την Πολιτεία, δηλαδή οι προσφερόμενες προς τους πολίτες υπηρεσίες είναι δωρεάν. Σύμφωνα, με το νομοσχέδιο οι συμβεβλημένοι με τον ΕΟΠΥΥ Προσωπικοί Γιατροί διατηρούν το δικαίωμα παρέχουν υπηρεσίες προσωπικού γιατρού και ως αμιγώς ιδιώτες προσωπικοί ιατροί με την προϋπόθεση ότι ο πληθυσμός που εγγράφεται σε αυτούς είναι διαφορετικός για κάθε κατηγορία προσωπικού ιατρού, στην οποία ανήκουν. Ο ανώτατος αριθμός των επιπρόσθετων εγγεγραμμένων δεν μπορεί να υπερβαίνει τους 500 ανά προσωπικό γιατρό.

Αξίζει να σημειωθεί ότι καταργείται το σύστημα αντικινήτρων που προέβλεπε «ποινές» για τους πολίτες με τη μη εγγραφή τους στον Προσωπικό Γιατρό, το οποίο δεν είχε εφαρμοστεί καθώς δεν επαρκούσαν έως σήμερα οι γιατροί για το σύνολο του πληθυσμού. Με τις προωθούμενες αλλαγές, όσοι πολίτες δεν εγγραφούν στον Προσωπικό Γιατρό έως την 1η Ιουνίου του 2025, θα εγγράφονται αυτόματα.

Προσωπικός Παιδίατρος και υπηρεσίες Τηλεϊατρικής

Το προς ψήφιση νομοσχέδιο καθιερώνει τον Προσωπικό Παιδίατρο, υπηρεσία που έως σήμερα δεν υπήρχε. Σε μια προσπάθεια να μειωθούν οι ανισότητες πρόσβασης στην Υγεία, το Υπουργείο Υγείας δίνει τη δυνατότητα δωρεάν επισκέψεων παιδιών σε παιδιάτρους – ο παιδίατρος στη χώρα μας είναι … ιδιωτική υπόθεση μέχρι τώρα. Για αρχή καλύπτονται 530.000 παιδιά και έπειτα θα διευρυνθεί ο θεσμός για πολύ περισσότερα Ελληνόπουλα.

Η δημιουργία οκτώ Πανεπιστημιακών Κέντρων Υγείας, όπως προβλέπει το νομοσχέδιο, αναμένεται να αναβαθμίσει τις υπηρεσίες ΠΦΥ στην Ελλάδα. Τα Πανεπιστημιακά Κέντρα Υγείας θα είναι διασυνδεδεμένα με Τμήματα Ιατρικής των ΑΕΙ της χώρας, στα οποία θα υπηρετούν μέλη ΔΕΠ. Σε αυτά, θα λειτουργούν Σταθμοί Τηλεϊατρικής. Στο πλαίσιο του Δικτύου Τηλεϊατρικής θα υπάρχουν 3.500 σημεία κατ’ οίκον νοσηλείας σε όλη τη χώρα. Έτσι, σε όποιο σημείο της χώρας και αν διαμένουν, οι ασθενείς θα μπορούν να έχουν φροντίδα κατ’ οίκον με 24ωρη αδιάλειπτη ιατρική παρακολούθηση.

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Η Ευρώπη προηγείται στη λίστα με οκτώ χώρες.

Σε παγκόσμιο επίπεδο, η γονιμότητα έχει μειωθεί από 5 γεννήσεις ανά γυναίκα κατά μέσο όρο το 1950 σε 2,3 γεννήσεις ανά γυναίκα το 2021. Καθώς γεννιούνται λιγότερα παιδιά, έχουν προκύψει ανησυχίες ότι σύντομα μπορεί να υπάρχουν «πολύ λίγοι» άνθρωποι για να στηρίξουν τις οικονομίες.

Κατανόηση του ποσοστού γονιμότητας

Το ποσοστό γονιμότητας αναφέρεται στον μέσο αριθμό παιδιών που γεννήθηκαν από μια γυναίκα σε αναπαραγωγική ηλικία σε μια συγκεκριμένη χώρα. Συνήθως, οι γυναίκες μεταξύ 15 και 45 ετών θεωρείται ότι βρίσκονται σε αναπαραγωγική ηλικία.

Το ποσοστό γονιμότητας της Ταϊβάν υπολογίζεται σε 1,11 παιδιά ανά γυναίκα και είναι το χαμηλότερο στον κόσμο.

Η Ευρώπη από την άλλη, προηγείται στην κατάταξη με οκτώ χώρες, ακολουθούμενη από την Ασία με έξι, τη Βόρεια Αμερική με πέντε και την Αφρική με μία.

Η Ευρώπη είναι επίσης η μόνη περιοχή στον κόσμο που αναμένεται να παρουσιάσει συνολική μείωση του πληθυσμού βραχυπρόθεσμα (μεταξύ 2022 και 2050), με προβλεπόμενη μείωση της τάξης του 7%.  Με τον παγκόσμιο μέσο όρο να είναι 2,3 γεννήσεις, η Ελλάδα που συμμετέχει στη λίστα των χωρών με τις χαμηλοτερες γεννήσεις εμφανίζει μέσο όρο 1,4 γεννήσεις.

Αντίθετα, οι πληθυσμοί σε άλλες περιοχές -συμπεριλαμβανομένης της Κεντρικής, Νότιας και Νοτιοανατολικής Ασίας, της Λατινικής Αμερικής και της Καραϊβικής και της Βόρειας Αμερικής- αναμένεται να συνεχίσουν να αυξάνονται φτάνοντας στο μέγιστο πριν από το 2100.

Οσον αφορά τις χώρες με χαμηλά ποσοστά γονιμότητας, ήδη κάποιες έχουν λάβει μέτρα για να μετριάσουν τις ενδεχόμενες επιπτώσεις στις οικονομίες τους.

Για παράδειγμα, η Νότια Κορέα έχει αρχίσει να επιτρέπει στις οικογένειες να προσλαμβάνουν νταντάδες για να ενθαρρύνουν τα υψηλότερα ποσοστά γεννήσεων, ενώ η Ιαπωνία έχει διαθέσει έως και 3,6 τρισεκατομμύρια γιεν (22,3 δισεκατομμύρια δολάρια) ετησίως σε μια προσπάθεια να αντιστρέψει την τάση.

Ελλάδα: Όλο και λιγότερα παιδιά σε όλο και μεγαλύτερη ηλικία: οι γεννήσεις σε ηλικία 40 ετών και άνω και η συμβολή τους στους δείκτες γονιμότητας  

Σύμφωνα με το Ινστιτούτο Δημογραφικών Ερευνών και Μελετών, όπου διευθυντής ερευνών είναι ο κ. Βύρων Κοτζαμάνης (https://indemography.gr/wp- content/uploads/2024/10/FOCUS- 2_2024.pdf) οι γεννήσεις στη χώρα μας που τις τρεις πρώτες μεταπολεμικές δεκαετίες υπερβαίνουν τις 140 χιλ. συρρικνώνονται ταχύτατα μετά το 1980, τα δυο δε τελευταία χρόνια είναι λιγότερες και από 73 χιλ. παρόλο που το πλήθος των γυναικών σε αναπαραγωγική ηλικία (20-49 ετών) το 2022-23 ελάχιστα διαφοροποιείται από αυτό πρώτης μεταπολεμικής της περιόδου (1,9 εκατομ. σήμερα έναντι 1,7-1,9 το 1951-1979). 

Εξετάζοντας δε τις μεταβολές τους ανά μεγάλες ηλιακές ομάδες θα διαπιστώσουμε ότι αν το σύνολο των γεννήσεων μειώθηκε σημαντικά μετά το 1990, οι προερχόμενες από γυναίκες ηλικίας 40 ετών και άνω υπερ-πενταπλασιάσθηκαν (1,45 χιλ. το 1991-92, 7,5 χιλ. το 2022-23), με αποτέλεσμα να «ζυγίζουν» 7 φορές περισσότερο: 1,4% του συνόλου στις αρχές της δεκαετίας του ’90, 10% το 2022-23.

Την ίδια περίοδο, οι γεννήσεις που προήλθαν από γυναίκες ηλικίας 30-39 ετών αυξήθηκαν κατά 60% (28,5 χιλ. το 1991-92, 45,5 χιλ. το 2022-23), ενώ οι προερχόμενες από τις ηλιακές ομάδες 20-29 και <20 ετών κατέρρευσαν καθώς αποτελούν πλέον μόνον το 27% και 2,5% του συνόλου έναντι του 65% και 7% σαράντα χρόνια πριν.

Η ταχύτατη αυξητική τάση των προερχομένων από την τελευταία δεκαετία του αναπαραγωγικού κύκλου των γυναικών γεννήσεων οφείλεται εν μέρει μόνον στην αύξηση του ειδικού βάρους των 40-49 ετών στο εσωτερικό της ομάδας 20-49 ετών την περίοδο αυτή (από 30% το 1991 στο 42% το 2023).

Οφείλεται βασικά στο ότι οι γυναίκες που βρίσκονται σε ηλικία απόκτησης παιδιών τις τελευταίες τέσσερις δεκαετίες κάνουν τα παιδιά τους σε όλο και μεγαλύτερη ηλικία, γεγονός που αποτυπώνεται και στη μέση ηλικία στην τεκνοποίηση τόσο στο σύνολο των γεννήσεων όσο και στην απόκτηση του πρώτου παιδιού.

Η ηλικία αυτή μετά από μια πρώτη περίοδο μείωσης ανάμεσα στο 1956 και τις αρχές της δεκαετίας του ’80 αυξάνεται ταχύτατα: +7,4 σχεδόν χρόνια στο σύνολο των γεννήσεων ανάμεσα στο 1984 (25,9 έτη) και το 2023 (32,3) και +7 έτη στην απόκτηση του πρώτου παιδιού.

Οφείλεται τέλος, εν μέρει, και στις προόδους των τεχνικών υποβοηθούμενης γονιμότητας ως και στην προσφυγή σε αυτές ενός όλο και μεγαλύτερου αριθμού ζευγαριών γεγονός που αποτυπώνεται και στην αύξηση του ειδικού βάρους των πολυδυναμων τοκετών, το ποσοστό των οποίων τριπλασιάστηκε ανάμεσα στο 1981 και τις αρχές της τρέχουσας δεκαετίας.

Την περίοδο δε που οι παρεχόμενες από γυναίκες ηλικίας 40 ετών και άνω γεννήσεις αυξάνονται μειώνονται ταχύτατα και οι ετήσιοι δείκτες γονιμότητας (δείκτες που δεν επηρεάζονται από το πλήθος των γυναικών 20-49 ετών και την ποσοστιαία κατανομή τους ανά ηλικία). 
Οι δείκτες αυτοί καταρρέουν καθώς από 2,0 παιδιά/γυναίκα τα πρώτα έτη της δεκαετίας του ‘80 συρρικνώνονται στο 1,3 το 2022-23, έχοντας λάβει ακόμη χαμηλότερες τιμές το 1998-2001(1,23-1,25).

Η συνεχής αύξηση της μέσης ηλικίας και η διακύμανση των ετήσιων δεικτών μετά το 1984 σε επίπεδα χαμηλότερα του 1,5 παιδιά /γυναίκα, επίπεδα που υπολείπονται σημαντικά του «ορίου αναπαραγωγής» (των 2,05 δηλαδή παιδιών/γυναίκα που «απαιτούνται» για να μη μειωθεί μεσο-μακροπρόθεσμα, εν απουσία μετανάστευσης ο πληθυσμός μας) αποτυπώνουν έμμεσα και τη μείωση της τελικής γονιμότητας των γυναικών που γεννήθηκαν μετά το 1935.

Όλες αυτές οι γενεές, ιδιαίτερα όμως όσες γεννήθηκαν μετά τα τέλη της δεκαετίας του ‘50 έκαναν όλο και λιγότερα παιδιά σε όλο και μεγαλύτερη ηλικία: 2 παιδιά στα 26 τους οι γεννηθείσες το 1955 αλλά μόνον 1,5 στα 31 έτη όσες γεννήθηκαν το 1981.

Πόσο όμως «ζυγίζει» η γονιμότητα των 40-49 ετών στους ετήσιους δείκτες σήμερα και πριν από 30 χρόνια; Η συμμετοχή στους δείκτες αυτούς, αν και αυξάνουσα είναι περιορισμένη : 1,6 % το 1991 και 8% το 2023- 24, γεγονός που σημαίνει ότι αν οι γεννήσεις αυτές δεν υπήρχαν, οι τιμές των ετήσιων δεικτών θα ήταν ελάχιστα χαμηλότερες (μόλις κατά 0,01-0,2 παιδιά/γυναίκα). Το ίδιο ερώτημα μπορούμε φυσικά να θέσουμε και για τη γονιμότητα των γενεών: ποια είναι δηλαδή η συμμετοχή της γονιμότητας των 40-49 ετών στον τελικό αριθμό παιδιών που έφεραν στο τέλος του αναπαραγωγικού τους κύκλου-στα 50 τους έτη- οι γυναίκες που γεννήθηκαν το 1951, 1961, 1971 και το 1981;

Από τις αναλύσεις του Ινστιτούτου Δημογραφικών Ερευνών και Μελετών προκύπτει ότι αν η γονιμότητα των 40+ ήταν μηδενική οι 1.000 γυναίκες που γεννήθηκαν το 1951 θα έκαναν 25 παιδιά λιγότερα (2023 αντί για 2048 παιδιά), αυτές που γεννήθηκαν το 1961 39 λιγότερα (1850 αντί για 1889) και οι γεννηθείσες το 1981 1.410 αντί 1.505 (95 λιγότερα). Επομένως η συμβολή της γονιμότητας των 40-49 ετών στον τελικό αριθμό των παιδιών που έκαναν οι γενεές 1951-1981 παραμένει εξαιρετικά περιορισμένη.

Οι πρόοδοι των τεχνικών υποβοηθούμενης γονιμότητας και η διευρυμένη πρόσβαση σε αυτές με την κάλυψη του κόστους τους δεν πρόκειται, ακόμη και αν συνεχιστεί η αύξηση της μέσης ηλικίας στην τεκνογονία, να οδηγήσουν τις δύο επόμενες δεκαετίες σε αύξηση των προερχομένων από γυναίκες 40 ετών και άνω γεννήσεων, καθώς το πλήθος των γυναικών των ηλικιών αυτών εν απουσία μετανάστευσης θα μειωθεί από 795 χιλ. το 2022 στις 600 χιλ. το 2032 και στις 500 χιλ. το 2042 (-37%). 

Οι γεννήσεις δε αυτές λίγο θα συμβάλλουν και στον αριθμό των παιδιών που θα φέρουν κατά μέσο όρο στον κόσμο οι γενιές που γεννήθηκαν μετά τα τέλη της δεκαετίας του ‘70. Για να ανακοπεί η πτωτική πορεία και, στη συνέχεια για να ανορθωθεί η γονιμότητα των γενεών αυτών θα πρέπει να δημιουργηθεί στη χώρα μας ένα εξαιρετικά ευνοϊκό πλαίσιο για τη δημιουργία οικογένειας και την απόκτηση του επιθυμητού αριθμού παιδιών ο περιβάλλον. 

Το περιβάλλον αυτό θα οδηγήσει στη μείωση στις νεότερες γενιές των ποσοστών ατεκνίας και στην επιβράδυνση της αύξησης της ηλικίας απόκτησης παιδιών και, ταυτόχρονα, θα δώσει τη δυνατότητα σε όσους επιθυμούν να κάνουν ένα δεύτερο και στη συνέχεια ένα τρίτο κ.ο.κ παιδί.

Θα υπενθυμίσουμε απλά ότι η Ελλάδα συγκαταλέγεται με βάση τόσο τις αναλύσεις μας όσο και αυτές ερευνητικών ιδρυμάτων της αλλοδαπής στις χώρες εκείνες που χαρακτηρίζονται: ι) από το μεγαλύτερο «χάσμα» -fertility gap- ανάμεσα στον αριθμό των παιδιών που επιθυμούν οι γενεές 1970-75 και σε αυτόν που θα αποκτήσουν (οι Γαλλίδες των γενεών αυτών π.χ θα κάνουν 5% λιγότερα παιδιά από αυτά που επιθυμούν, ενώ εμείς θα κάνουμε 20% λιγότερα) και ιι) από τη μεγαλύτερη διαφορά ανάμεσα στο ποσοστό των γυναικών που επιθυμούν να αποκτήσουν ένα τουλάχιστον παιδί και στο ποσοστό εκείνων που θα μείνουν άτεκνες, με αποτέλεσμα το ποσοστό ατεκνίας στις γενεές που γεννήθηκαν στις αρχές της δεκαετίας του 1970 να αγγίζει στην Ελλάδα το 23% έναντι του 15% στη Γαλλία. 

Οι προαναφερθείσες διαφορές αποτυπώνουν και τις διαφοροποιημένες πολιτικές ανάμεσα στις δύο χώρες, πολιτικές που έχουν σαν αποτέλεσμα στη μεν Γαλλία όλες οι μεταπολεμικές γενεές μέχρι και αυτές του 1980 να αποκτούν λίγο περισσότερα από 2 παιδιά/γυναίκα σε αντίθεση με τη χώρα μας όπου όλες οι μετά το 1960 γενεές απέκτησαν λιγότερα από 2 παιδιά, οι δε νεότερες από αυτές πολύ λιγότερα (μόλις 1,5 παιδιά/ όσες γεννήθηκαν το 1981).

Πηγές:
https://www.visualcapitalist.com/the-20-countries-with-the-lowest-fertility-rates-in-2024/

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Οι δυο παθήσεις μπορούν να οδηγήσουν σε καρδιοπάθεια δεκαετίες νωρίτερα.

Ανθρωποι που έχουν και διαβήτη τύπου 2 και χρόνια νεφρική νόσο έχουν διπλή επίπτωση στην καρδιακή υγεία, αναφέρει νέα έρευνα.

Αντρες και με τις δυο παθήσεις θα αναπτύξουν προβλήματα καρδιακής υγείας 28 χρόνια νωρίτερα από αυτούς χωρίς κάποια από αυτές, ανακοίνωσαν ερευνητές στο συνέδριο της American Heart Association στο Σικάγο.

Γυναίκες με διαβήτη και νεφρική νόσο θα αναπτύξουν καρδιακά προβλήματα 26 χρόνια νωρίτερα.

Η Vaishnavi Krishnan, του Northwestern University στο Σικάγο, δήλωσε ότι τα ευρήματα βοηθούν να ερμηνευτεί ο συνδυασμός παραγόντων κινδύνου που θα οδηγήσει σε υψηλό κίνδυνο καρδιοπάθειας και ότι η ηλικία παίζει ρόλο.

Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν στοιχεία από το 2011 έως το 2020 για να δημιουργήσουν προφίλ καρδιοπάθειας σε ανθρώπους με διαβήτη τύπου 2, νεφρική νόσο ή και τα δυο.

Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι ενήλικες με χρόνια νεφρική νόσο εμφανίζουν υψηλότερο κίνδυνο καρδιοπάθειας 8 χρόνια νωρίτερα από αυτούς με υγιή νεφρά.

Ομοίως, άνθρωποι με διαβήτη τύπου 2 έχουν αυξημένο κίνδυνο καρδιοπάθειας μια δεκαετία νωρίτερα από αυτούς χωρίς διαβήτη.

Συνδυαστικά, οι 2 παθήσεις φαίνεται να συνεργάζονται και να οδηγούν τον κίνδυνο στην καρδιακή υγεία ακόμα υψηλότερα.

Ενήλικες που έχουν και διαβήτη τύπου 2 και νεφρική νόσο έχουν υψηλότερο καρδιακό κίνδυνο με έναρξη την ηλικία των 42 στις γυναίκες και των 35 στους άντρες. Αυτό είναι 26 και 28 χρόνια νωρίτερα αντίστοιχα, σε σύγκριση με ανθρώπους χωρίς τις δυο παθήσεις, ανακάλυψαν οι ερευνητές.

Οι ερευνητές προειδοποίησαν ότι τα ευρήματα βασίζονται σε προσομοίωση πληθυσμού.

Τα ευρήματα θεωρούνται προκαταρκτικά.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Η εξέταση αίματος προβλέπει την επιτυχία της θεραπείας.

Οι θεραπείες για τη χρόνια φλεγμονώδη νόσο του εντέρου δεν λειτουργούν εξίσου καλά για όλους τους ασθενείς. Αυτό που λειτουργεί για κάθε άτομο πρέπει να δοκιμάζεται κατά τη διάρκεια της θεραπευτικής διαδικασίας.

Μια ερευνητική ομάδα υπό την εποπτεία και διεύθυνση της Πανεπιστημιακής κλινικής του Βερολίου “Charité” , μαζί με συνάδελφούς τους ερευνητές στο Βερολίνο και τη Βόννη, κατάφερε τώρα να βρει έναν βιοδείκτη που δείχνει αν η θεραπεία με ένα συγκεκριμένο ανοσοτροποποιητικό φάρμακο θα είναι επιτυχής ή όχι.

Αυτό επιτρέπει μια πιο στοχευμένη χρήση της θεραπείας, όπως γράφουν οι ερευνητές στο περιοδικό “Gastroenterology”.

Οι χρόνιες φλεγμονώδεις νόσοι του εντέρου, όπως η νόσος του Crohn και η ελκώδης κολίτιδα, προκαλούνται από την ανεξέλεγκτη ενεργοποίηση των ανοσοποιητικών κυττάρων στο έντερο.

Οι πάσχοντες υποφέρουν από κοιλιακό άλγος, διάρροια και κόπωση. Δεν υπάρχει θεραπεία για τη χρόνια φλεγμονώδη νόσο του εντέρου.

Μέχρι στιγμής, μόνο τα συμπτώματα μπορούν να ανακουφιστούν και η φλεγμονή να ελεγχθεί. “Ως κλινικός επιστήμονας, συμμετέχω ενεργά στη φροντίδα των ασθενών”, λέει ο καθηγητής Ahmed Hegazy από το Τμήμα Γαστρεντερολογίας, Λοιμωδών Νοσημάτων και Ρευματολογίας του Charité.

“Καθώς η νόσος εμφανίζεται σε επεισόδια και συχνά αναζωπυρώνεται απρόβλεπτα, η θεραπεία πρέπει να προσαρμόζεται συνεχώς. Δεν είναι ακόμη δυνατό να προβλεφθεί η ατομική πορεία της νόσου και η ανταπόκριση του ασθενούς στις διάφορες θεραπευτικές επιλογές – και αυτό είναι που καθιστά τη θεραπεία τόσο δύσκολη”.

Η θεραπεία κατά της ιντεγκρίνης θεωρείται μια πολύ αποτελεσματική θεραπευτική επιλογή με λίγες παρενέργειες. Εμποδίζει ορισμένα ανοσοκύτταρα να εισέλθουν στο έντερο και να προκαλέσουν φλεγμονώδεις διεργασίες. Η δραστική ουσία βεδολιζουμάμπη, ένα ειδικό αντίσωμα, δρα ως αναστολέα, καθώς συνδέεται με τα Τ βοηθητικά κύτταρα, τα οποία στη συνέχεια δεν μπορούν πλέον να μεταναστεύσουν στο έντερο. “Η θεραπεία κατά της ιντεγκρίνης είναι πολύ αποτελεσματική σε περίπου δύο τρίτα των ασθενών. Στο ένα τρίτο, ωστόσο, καθόλου.

Μέχρι στιγμής, μπορούμε να μάθουμε σε ποιους η θεραπεία λειτουργεί μόνο με δοκιμή και σφάλμα. Αυτό είναι κουραστικό, χρονοβόρο και δαπανηρό και συχνά αρκετά απογοητευτικό για τους πάσχοντες”, λέει ο Ahmed Hegazy. “Θα ήταν χρήσιμο να έχουμε έναν βιοδείκτη που να μπορεί να υποδεικνύει εκ των προτέρων αν η θεραπεία είναι πιθανό να είναι επιτυχής ή όχι. Αυτό ακριβώς αναζητούσαμε στη μελέτη μας”.

Η μηχανική μάθηση βοηθά στην αναγνώριση μοτίβων

Οι εκτεταμένες έρευνες βασίστηκαν σε 47 ασθενείς με χρόνια φλεγμονώδη νόσο του εντέρου. Ελήφθησαν από αυτούς δείγματα αίματος πριν και έξι εβδομάδες μετά την έναρξη της θεραπείας με βεδολιζουμάμπη. Οι ερευνητές ανέλυσαν τα δείγματα χρησιμοποιώντας σύγχρονες αναλυτικές μεθόδους, όπως κυτταρομετρία μάζας, αλληλούχιση RNA ενός κυττάρου και πρωτεομική ορού.

“Επικεντρωθήκαμε σε διάφορους τύπους ανοσοκυττάρων και σε ορισμένες πρωτεΐνες και αναζητήσαμε πιθανές αλλαγές που προκύπτουν από τη θεραπεία”, εξηγεί ο Ahmed Hegazy.

“Τα εκτεταμένα δεδομένα αναλύθηκαν με τη χρήση μηχανικής μάθησης.

Η μηχανική μάθηση είναι ένας τομέας της τεχνητής νοημοσύνης που χρησιμοποιεί αλγόριθμους και στατιστικά μοντέλα για να επιτρέπει στους υπολογιστές να μαθαίνουν από δεδομένα και να αναγνωρίζουν μοτίβα χωρίς να είναι ρητά προγραμματισμένοι.  Με αυτόν τον τρόπο, ήμασταν πράγματι σε θέση να εντοπίσουμε μοτίβα που βοηθούν στην πρόβλεψη των ασθενών που είναι πιο πιθανό να ανταποκριθούν στη θεραπεία”.

Η διεπιστημονική ομάδα από την ιατρική, τη βιοπληροφορική, τα μαθηματικά και τη βιολογία, στην οποία συμμετείχαν επίσης ερευνητές από το Ινστιτούτο Υγείας του Βερολίνου στο Charité (BIH), το Γερμανικό Κέντρο Έρευνας Ρευματισμών του Βερολίνου (DRFZ), ένα Ινστιτούτο στη Λειψία και το Πανεπιστήμιο της Βόννης, διαπίστωσαν τα ίδια μοτίβα σε μελέτες με μια άλλη ομάδα ασθενών. Αποτελούνταν από 26 συμμετέχοντες, τους οποίους οι ερευνητές χρησιμοποίησαν για να επιβεβαιώσουν τα ευρήματά τους.

Βιοδείκτες υψηλοί – επιτυχία θεραπείας χαμηλή

Ένα ιδιαίτερα σημαντικό μόριο ήταν η πρωτεΐνη κυτταρικής διαίρεσης KI67, η οποία παράγεται όλο και περισσότερο από τα διαιρούμενα Τ βοηθητικά κύτταρα.

Ασθενείς στους οποίους ανιχνεύθηκε μεγάλος αριθμός τέτοιων κυττάρων στο αίμα πριν από τη θεραπεία δεν παρουσίασαν θεραπευτική επιτυχία με τη βεδολιζουμάμπη. “Καταφέραμε να αποκρυπτογραφήσουμε το μοριακό φαινόμενο που κρύβεται πίσω από αυτό: Αυτά τα Τ – βοηθητικά κύτταρα δεν έχουν θέση πρόσδεσης για τη βεδολιζουμάμπη, οπότε μπορούν να μεταναστεύσουν ανεμπόδιστα στο έντερο και να τροφοδοτήσουν περαιτέρω τη φλεγμονή”, εξηγεί ο Hegazy.

“Τα κύτταρα αυτά σχηματίζουν εναλλακτικές επιφανειακές δομές που τους επιτρέπουν να μεταναστεύουν στο έντερο. Για το λόγο αυτό, το KI67 είναι ένας καλός δείκτης για την παρουσία ανθεκτικών στη βεδολιζουμάμπη Τ βοηθητικών κυττάρων”.

Στο δρόμο για την κλινική πρακτική

Οι ερευνητές θέλουν να επαληθεύσουν τα αποτελέσματά τους σε μεγάλης κλίμακας πολυκεντρικές μελέτες και να ελέγξουν διεξοδικά την αξιοπιστία του βιοδείκτη που βρήκαν. Θα αναπτύξουν περαιτέρω τη μέθοδο ανίχνευσης και μέτρησης. ώστε να μπορέσει να ενσωματωθεί στην κλινική ρουτίνα.

“Οι αξιόπιστοι βιοδείκτες είναι το κλειδί για εξατομικευμένη θεραπεία και, επομένως, χρησιμεύουν για καλύτερη αντιμετώπιση των ασθενών με χρόνια φλεγμονώδη νόσο του εντέρου”, λέει η καθηγήτρια Britta Siegmund, διευθύντρια της κλινικής.

Η απόφαση υπέρ της ατομικά κατάλληλης μορφής θεραπείας μπορεί τότε να ληφθεί ταχύτερα και πιο στοχευμένα. Πρόκειται για ένα βήμα προς την εξατομικευμένη ιατρική που προσδίδει στους ασθενείς σαφήνεια σε πρώιμο στάδιο.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Σύνεδροι από την Ελλάδα και την Κύπρο, πανεπιστημιακοί, ιδιώτες, νοσοκομειακοί και στρατιωτικοί ενημέρωσαν με εύπεπτο και δελεαστικό τρόπο, για όλες τις τελευταίες εξελίξεις και τα σύγχρονα δεδομένα.

Ολοκληρώθηκε το 2ο Διεθνές Συνέδριο Δερματολογίας & Αφροδισιολογίας, σε συνδιοργάνωση της Ελληνικής Δερματολογικής & Αφροδισιολογικής Εταιρείας (ΕΔΑΕ) με τη Δερματολογική και Αφροδισιολογική Εταιρεία Κύπρου (ΔΑΕΚ), που διεξήχθη στην Αθήνα, στο Ξενοδοχείο «Divani Caravel», 30 Οκτωβρίου με 3 Νοεμβρίου 2024. Η Τελετή Έναρξης του Συνεδρίου, όπου παρευρέθηκαν ο Υπουργός Υγείας κ. Άδωνις Γεωργιάδης, ο οποίος κήρυξε και την έναρξη εργασιών του Συνεδρίου, ο Πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών κ. Γεώργιος Πατούλης και ο Πρόεδρος της Ιατρικής Σχολής Αθηνών ΕΚΠΑ, κ. Νικόλαος Αρκαδόπουλος, ξεκίνησε με ομιλία του Προέδρου της ΕΔΑΕ, κ. Ιωάννη Μπάρκη, χαιρετισμό της Προέδρου της ΔΑΕΚ, κ. Μαργαρίτας Μαυρογένη καθώς και των άλλων εκλεκτών επισήμων προσκεκλημένων. Στον επίλογο της βραδιάς έγινε η εξαιρετικά ενδιαφέρουσα ομιλία του διάσημου Έλληνα πεζογράφου, βραβευμένου με το Ευρωπαϊκό βραβείο Μυθιστορήματος το 2021, κ. Χρήστου Χωμενίδη, με θέμα «Habeas Corpus, δηλαδή Έχεις Σώμα». Η Τελετή ολοκληρώθηκε με cocktail που παρέθεσε ο Πρόεδρος και τα Μέλη του ΔΣ της ΕΔΑΕ.

Ο Πρόεδρος της ΕΔΑΕ, κ. Ι. Μπάρκης, Δερματολόγος – Αφροδισιολόγος, Διδάκτωρ Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ, αφού καλωσόρισε τους παρευρισκόμενους, ανέφερε πως το 2ο Διεθνές Δερματολογίας & Αφροδισιολογίας το οποίο διοργανώθηκε από κοινού με την ΔΑΕΚ, στο πλαίσιο της εξωστρέφειας της ΕΔΑΕ και των καλών σχέσεων με τους Κύπριους συναδέλφους, έγινε πλέον θεσμός και πιστεύει πως στο μέλλον θα επαναληφθούν πολλές ανάλογες επιστημονικές συναντήσεις. Τόνισε ότι καταξιωμένοι, παλιοί αλλά και νέοι συνάδελφοι, από την Ελλάδα και την Κύπρο, πανεπιστημιακοί, ιδιώτες, νοσοκομειακοί και στρατιωτικοί ενημέρωσαν με εύπεπτο και δελεαστικό τρόπο, για όλες τις τελευταίες εξελίξεις και τα σύγχρονα δεδομένα που αφορούν στη διάγνωση, στη διερεύνηση, στην έρευνα και στη θεραπευτική των Δερματικών και Αφροδισίων νοσημάτων, ξεδιπλώνοντας όλα τα σημαντικά γνωστικά αντικείμενα της ειδικότητας. Ξεκινώντας από την Κλινική Δερματολογία, την Αφροδισιολογία, τη Δερματική Ογκολογία και την Παιδοδερματολογία μέχρι την Επεμβατική Δερματολογία, την Αισθητική Δερματολογία και τη Δερματοχειρουργική.

Ανέφερε ότι για το Συνέδριο δημιουργήθηκαν 30 μονοθεματικά στρογγυλά τραπέζια εφ’ όλης της ύλης της ειδικότητας, 5 δορυφορικά συμπόσια και 10 δορυφορικές διαλέξεις, που είχαν ως αντικείμενο τις σύγχρονες καινοτόμες θεραπείες των αυτοανόσων και αυτοφλεγμονωδών νοσημάτων καθώς και άλλων χρόνιων δυσίατων παθήσεων της ειδικότητας της Δερματολογίας – Αφροδισιολογίας, όπως ψωρίαση, ατοπική δερματίτιδα, διαπυητική ιδρωτοαδενίτιδα, γυροειδής αλωπεκία, λεύκη κ.ά.,  νοσήματα τα οποία διαταράσσουν σημαντικά, όπως όλοι γνωρίζουμε, την καθημερινότητα και την ποιότητα ζωής των πασχόντων από αυτά.

Παράλληλα, για πρώτη φορά ίσως στην Ελλάδα, οργανώθηκαν 5 εξαιρετικά  δορυφορικά workshops, με πολύ ενδιαφέρουσα θεματολογία σχετικά με την ολιστική προσέγγιση των αυτοφλεγμονωδών νοσημάτων, την τεχνητή νοημοσύνη, τις ψηφιακές γέφυρες επικοινωνίας γιατρών και ασθενών καθώς επίσης για τη σμίλευση και την ανάπλαση του δέρματος του προσώπου. Επίσης έγινε ενημέρωση για όλα τα νεότερα δεδομένα σχετικά με τα σύγχρονα υλικά πλήρωσης, τους νέους ενεργοποιητές κολλαγόνου, τις τοξίνες, τα νήματα, τα χημικά peelings και τα σύγχρονα μηχανήματα υψηλής τεχνολογίας, δεδομένα που αφορούν στους ραγδαία εξελισσόμενους πυλώνες της ειδικότητας μας, όπως η αισθητική και επεμβατική δερματολογία.

Τέλος, για πρώτη φορά επίσης, οργανώθηκαν 5 πολύ ενδιαφέροντα workshops hands on εντατικής εκπαίδευσης, κατά τα οποία νέοι κυρίως συνάδελφοι και όχι μόνο, είχαν τη δυνατότητα να εισπράξουν την εμπειρία και να παρακολουθήσουν τις τεχνικές έγκριτων Ελλήνων και ξένων συναδέλφων, ούτως ώστε να μπορέσουν να βελτιώσουν τις ικανότητες τους σε σύγχρονες και αποτελεσματικές επεμβατικές διαδικασίες. Τα 3 hands on αφορούσαν στην Eπεμβατική δερματολογία και πιο συγκεκριμένα στην Κρυοχειρουργική, στη  Σκληροθεραπεία και στις μικροχειρουργικές επεμβάσεις στην ονυχιαία μονάδα.

Τα δε άλλα 2 hands on, αφορούσαν στην Aισθητική Δερματολογία και πιο συγκεκριμένα στις νέες τεχνικές εφαρμογής των υλικών πλήρωσης και της βοτουλινικής τοξίνης.

Επεσήμανε δε ο κ. Μπάρκης ότι με ιδιαίτερη χαρά και υπερηφάνια φέτος φιλοξενήθηκαν στο συγκεκριμένο συνέδριο, παγκόσμια γνωστούς Έλληνες δερματολόγους της διασποράς, που τιμούν την Ελληνική ιατρική επιστήμη στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ και είχαμε την ευκαιρία να απολαύσουμε από αυτούς πολύ ενδιαφέρουσες ειδικές διαλέξεις.

‘’Είναι για την ΕΔΑΕ πολύ σημαντικό και για τον λόγο αυτό συνεχίστηκε για 3ο συνεχόμενο συνέδριο, το βήμα των ειδικευομένων και των κλινικών τους, κατά το οποίο παρέχουμε ξεχωριστό χρόνο σε όλες τις κλινικές της χώρας, που δίνουν πλήρη ειδικότητα. Δόθηκε ως εκ τούτου η δυνατότητα να παρουσιαστούν δύσκολα και ενδιαφέροντα περιστατικά από τους ειδικευόμενους και εκ των οποίων τελικά βραβεύτηκαν οι 3 καλύτερες παρουσιάσεις με αξιόλογα σημαντικά ποσά, γεγονός που πιστεύουμε πως βοηθάει την ευγενή άμιλλα μεταξύ των νέων συναδέλφων. Υπήρξε επίσης και φέτος η ειδική ενότητα των ελευθέρων και αναρτημένων ανακοινώσεων, στις οποίες ως γνωστόν δίνεται η δυνατότητα σε όλους τους συναδέλφους της χώρας να προβάλλουν τις επιστημονικές παρατηρήσεις και μελέτες τους. Και στην περίπτωση αυτή 3μελής επιστημονική επιτροπή επέλεξε και βράβευσε τις 3 καλύτερες’’.

«Είναι πολύ ευχάριστο το γεγονός», είπε χαρακτηριστικά ο Πρόεδρος της ΕΔΑΕ, να παρακολουθούμε την ειδικότητα μας χρόνο με τον χρόνο να προοδεύει εντυπωσιακά, να εξελίσσεται με ιλιγγιώδεις ρυθμούς, να εμπλουτίζεται με νέα φάρμακα, με νέες καινοτόμες θεραπείες, με νέους βιολογικούς παράγοντες, με νέα εμβόλια, με νέα ιατροτεχνολογικά προϊόντα, με νέα δερμοκαλλυντικά                                                        και με νέες τεχνολογίες αιχμής.» Και υπερθεμάτισε λέγοντας «Με αυτά τα δεδομένα σήμερα οι Έλληνες δερματολόγοι μπορούν να έχουν την ικανότητα και τη γνώση να βοηθούν τους ασθενείς τους όσο ποτέ άλλοτε στο παρελθόν και να μπορούν να προσφέρουν αξιόπιστες και επιστημονικά αποδεκτές θεραπευτικές λύσεις, σε πλείστα όσα προβλήματα της κλινικής και αισθητικής δερματολογίας».

Τέλος, καθώς η χρονιά οδεύει προς το τέλος της, σηματοδοτείται και η λήξη της θητείας του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΔΑΕ. Ως εκ τούτου, στο πλαίσιο του 2ου Διεθνούς Συνεδρίου Δερματολογίας & Αφροδισιολογίας, διεξήχθησαν οι εκλογές, τα αποτελέσματα των οποίων ανέδειξαν τον νέο Πρόεδρο και τα νέα μέλη του ΔΣ της ΕΔΑΕ για την 3ετία 2025 -2027 καθώς και το νέο Συμβούλιο Ηθικής και Δεοντολογίας και τη Εξελεγκτική επιτροπή.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Πηγη: https://www.dnews.gr/

Πηγη: https://www.dnews.gr/