Κατηγορία: Ενημέρωση

Φως στα αίτια που προκαλούν τη νόσο Αλτσχάιμερ ρίχνει νέα επιστημονική μελέτη που ανατρέπει τα μέχρι σήμερα δεδομένα, ανοίγοντας νέους δρόμους στην πρόληψη και τη θεραπεία της νόσου.

Εκτιμάται ότι παγκοσμίως υπάρχουν 50 εκατομμύρια άνθρωποι που ζουν με άνοια και ο αριθμός των νοσούντων από Αλτσχάιμερ αναμένεται να αυξηθεί δραματικά στο μέλλον λόγω της αύξησης του προσδόκιμου επιβίωσης.

Αλτσχάιμερ: Η κυρίαρχη θεωρία και οι αμυλοειδείς πλάκες

Για πολλά χρόνια, η συσσώρευση αμυλοειδών πλακών θεωρούνταν από τους επιστήμονες η κύρια αιτία για την ανάπτυξη της νόσου Αλτσχάιμερ. Οι εν λόγω πλάκες σχηματίζονται όταν η Aβ42 πρωτεΐνη αρχίζει να συγκεντρώνεται και να δημιουργεί συστάδες στον εγκέφαλο, εμποδίζοντας την επικοινωνία των εγκεφαλικών κυττάρων προκαλώντας νευροεκφυλισμό. Ωστόσο, νέα δεδομένα έρχονται να ανατρέψουν αυτήν τη θεωρία προσφέροντας μια «ακτίνα φωτός».

«Διαπιστώσαμε ότι η πλειονότητα των ατόμων που έχουν αμυλοειδείς πλάκες δεν αναπτύσσουν Αλτσχάιμερ», δήλωσε ο Alberto Espay, καθηγητής νευρολογίας στο Πανεπιστήμιο του Σινσινάτι.

Η διαπίστωση προέκυψε από έρευνα που διεξήχθη στο εργαστήριό του η οποία έδειξε ότι μόνο το 20% των ατόμων με αμυλοειδείς πλάκες αναπτύσσουν Αλτσχάιμερ μέχρι την ηλικία των 85 ετών. Η ανακάλυψη αυτή εγείρει εύλογα το ερώτημα τι  προκαλεί τη νευροεκφυλιστική νόσο.

Νέα θεωρία για το Αλτσχάιμερ –  Η έλλειψη της πρωτεΐνης Aβ42

Η ερευνητική ομάδα του Espay αναφέρει ότι το πρόβλημα δεν είναι η ύπαρξη των αμυλοειδών πλακών, αλλά η μείωση των επιπέδων της πρωτεΐνης Aβ42 καθώς παίζει κρίσιμο ρόλο στην προστασία του εγκεφάλου από τοξικές και λοιμώδεις προσβολές. Κατά συνέπεια, όταν η συγκεκριμένη πρωτεΐνη συγκεντρώνεται και μετατρέπεται σε πλάκες, παύει να είναι λειτουργική.

Σύμφωνα με τον Espay, «οι αμυλοειδείς πλάκες καταστρέφουν την πρωτεΐνη Aβ42, η οποία αδυνατεί να προστατεύσει τον εγκέφαλο».

Όλα τα άτομα που ζουν με Αλτσχάιμερ παρουσιάζουν χαμηλά επίπεδα της πρωτεΐνης  Aβ42, παρότι πολλοί άνθρωποι έχουν πλάκες στον εγκέφαλό τους και παραμένουν νοητικά υγιείς. Αυτό δείχνει ότι η πρωτεΐνη Aβ42 παίζει πολύ πιο σημαντικό ρόλο από ό,τι πιστεύαμε, και η απώλειά της οδηγεί σταδιακά στη νευροεκφυλιστική νόσο.

Η ανάλυση των κλινικών δεδομένων

Η νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Brain, η ομάδα του Espay ανέλυσε δεδομένα από 26.000 άτομα που συμμετείχαν σε 24 τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές, οι οποίες μελέτησαν τις επιδράσεις νέων θεραπειών για το Αλτσχάιμερ. Η έρευνα εστίασε στις γνωστικές επιδόσεις των ασθενών και στις διαφορές στα επίπεδα Aβ42 πριν και μετά τη θεραπεία.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα αυξημένα επίπεδα πρωτεΐνης Aβ42 μετά τη θεραπεία σχετίζονταν με πιο αργή γνωστική έκπτωση. Αν και πολλές από τις θεραπείες είχαν σχεδιαστεί για να μειώσουν τις αμυλοειδείς πλάκες, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι ένας από τους παράγοντες που επηρεάζει θετικά την εξέλιξη της νόσου ήταν η αύξηση των επιπέδων της Aβ42.

«Ακόμα κι αν δεν ήταν αυτός ο σκοπός, οι θεραπείες αύξησαν τα επίπεδα της πρωτεΐνης Aβ42, κάτι που φαίνεται να έχει θετική επίδραση», σημείωσε ο Espay.

Στη συνέχεια ανέφερε: «Η κλινική μελέτη μας δείχνει ότι μπορούμε να προβλέψουμε τις αλλαγές στα γνωστικά αποτελέσματα, τόσο από τις αυξήσεις της πρωτεΐνης Aβ42 όσο και από τις μειώσεις στις πλάκες».

Αλτσχάιμερ: Γιατί μερικά άτομα δεν παρουσιάζουν γνωστική έκπτωση;

Μία από τις πιο ενδιαφέρουσες ανακαλύψεις της μελέτης ήταν η εξήγηση για το γεγονός ότι κάποιοι άνθρωποι με υψηλά επίπεδα αμυλοειδών πλακών δεν εμφανίζουν τη γνωστική έκπτωση που συνδέεται με το Αλτσχάιμερ. Αυτό που προστατεύει αυτούς τους ανθρώπους είναι η ικανότητά τους να παράγουν επαρκή επίπεδα Aβ42, διατηρώντας την πρωτεΐνη εντός φυσιολογικών ορίων.

«Ανακαλύψαμε ότι αυτό που διατηρεί τη νοητική λειτουργία των ανθρώπων με αμυλοειδείς πλάκες είναι η ικανότητά τους να παράγουν αρκετή πρωτεΐνη Aβ42», ανέφερε ο Espay. Η συγκεκριμένη ανακάλυψη ανοίγει νέους δρόμους για τη θεραπεία της νόσου, αφού φαίνεται πως το «κλειδί» βρίσκεται στην ενίσχυση της παραγωγής αυτής της πρωτεΐνης.

Νέες θεραπείες για το Αλτσχάιμερ

Η κατανόηση ότι το Αλτσχάιμερ είναι μια ασθένεια που συνδέεται με την απώλεια της Aβ42 πρωτεΐνης μπορεί να οδηγήσει σε νέες θεραπείες. Συνεπώς  αντί να επικεντρωνόμαστε στη μείωση των αμυλοειδών πλακών, η νέα θεραπευτική προσέγγιση θα μπορούσε να στοχεύει στην αύξηση των επιπέδων της Aβ42.

«Αν το πρόβλημα είναι η απώλεια της φυσιολογικής πρωτεΐνης, τότε η αύξησή της μπορεί να είναι ωφέλιμη», δήλωσε ο Espay.

Η μελέτη του Πανεπιστημίου του Σινσινάτι επιβεβαιώνει ότι η αύξηση της πρωτεΐνης Aβ42 σε φυσιολογικά επίπεδα είναι μια ελπιδοφόρα θεραπευτική προσέγγιση για την αντιμετώπιση του Αλτσχάιμερ.

Η έρευνα αυτή επιβεβαιώνει και αποτελέσματα άλλων προγενέστερων επιστημονικών ερευνών, όπως αυτή που δημοσιεύθηκε από το National Institute on Aging, η οποία ενισχύει τη σημασία της κατανόησης της αλληλεπίδρασης των πρωτεϊνών και της γνωστικής έκπτωσης.

Η νέα αυτή ανακάλυψη μπορεί να οδηγήσει σε μελλοντικές έρευνες και θεραπείες, προσφέροντας ελπίδα για αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση της νόσου που αποτελεί τη μάστιγα του 21ου αιώνα.

Τα αυξανόμενα ποσοστά εμφάνισης διαφόρων μορφών καρκίνου στους νέους έθεσε ως προτεραιότητα η νέα ετήσια έκθεση της Αμερικανικής Ένωσης για την Έρευνα του Καρκίνου,η οποία διερεύνησε τα αίτια που ευθύνονται για την εμφάνιση της νόσου, σε όλο και μικρότερες ηλικίες.

1. Την υπερβολική χρήση αντιβιοτικών
2. Τη συχνή κατανάλωση κόκκινου κρέατος (πάνω από τρεις φορές την εβδομάδα)
3. Τη μη χρήση προφυλακτικών
4. Την υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ.
5. Το κάπνισμα
6. Την παχυσαρκία

Οι καρκίνοι που εμφανίζονται σε μικρές ηλικίες έχουν αυξηθεί από το 1995, στις ΗΠΑ συμπεριλαμβανομένου του παχέος εντέρου, του ορθού, του τραχήλου της μήτρας (που ευθύνεται σε μεγάλο βαθμό στην μη χρήση προφυλακτικού ), του προστάτη, του μαστού και του ενδομητρίου. Η έκθεση AACR υπολόγισε ότι, μόνο το 2024, πάνω από δύο εκατομμύρια νέοι όλων των ηλικιών θα διαγνωστούν με καρκίνο στις ΗΠΑ.

Από αυτούς, περίπου το 4,2% θα είναι σε άτομα ηλικίας μεταξύ 18 και 50 ετών, που παραδοσιακά θεωρούνται πολύ νέοι για να αναπτύξουν καρκίνο. Στις περισσότερες από αυτές τις περιπτώσεις συνυπάρχουν παράγοντες όπως ανθυγιεινή διατροφή, χημικές ουσίες στο περιβάλλον, αντιβιοτικά, αλκοόλ και καθιστική συμπεριφορά.

Η οδηγία της Αμερικανικής Ένωσης για την Έρευνα του Καρκίνου αναφέρει, ότι:

• Οι νέοι θα πρέπει να κάνουν κάθε εβδομάδα 150 λεπτά μέτριας έντασης σωματική δραστηριότητα, όπως τζόκινγκ, κολύμπι ή αθλήματα και δύο ημέρες δραστηριότητες μυϊκής ενδυνάμωσης, όπως άρση βαρών.
• Να καταναλώνουν κόκκινο κρέας μόνο τρεις φορές την εβδομάδα. Έχουν εντοπιστεί πολύ χαμηλά επίπεδα άσκησης στους νέους ποπυ σε συνδυασμό με μια διατροφή πλούσια σε λιπαρά και φτωχή σε θρεπτικά στοιχεία, που αυξάνουν την πιθανότητα να εμφανίσουν καρκίνο ως ενήλικες.

Οι δίαιτες που βασίζονται στο κόκκινο κρέας, τα εξαιρετικά επεξεργασμένα τρόφιμα και την έλλειψη φρέσκων προϊόντων, ανησυχούν τους επιστήμονες της AACR που υποστηρίζουν ότι τρόφιμα όπως το χοτ ντογκ, το μπέικον και το σαλάμι δεν θα πρέπει να καταναλώνοπνται σε μια τακτική διατροφή, καθώς έχουν συνδεθεί με αυξημένο κίνδυνο πολλαπλών καρκίνων.

Οι έφηβοι και οι νεαροί ενήλικες ωστόσο, τείνουν να έχουν διατροφή φτωχή σε θρεπτικές ουσίες καθώς το 45% των νεαρών ενηλίκων στις ΗΠΑ ανέφεραν ότι κατανάλωναν γρήγορο φαγητό καθημερινά από το 2013 έως και το 2017 – σε σύγκριση με το 37% των ενηλίκων άνω των 40 ετών.

«Η μείωση ή η εξάλειψη της κατανάλωσης εξαιρετικά επεξεργασμένων τροφίμων, τύπου fast food και ποτών με υψηλή περιεκτικότητα σε ζάχαρη είναι απαραίτητη για τον περιορισμό της επιδημίας της παχυσαρκίας και τη μείωση των καρκίνων», ανέφερε η έκθεση.

Αλκοόλ, ζάχαρη, αντιβιοτικά ευνοούν την ανάπτυξη καρκίνου

Επίσης, οι επιστήμονες εστιάζουν ιδιαίτερα στην υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ από τους νέους, που αυξάνει τον κίνδυνο για έξι διαφορετικά είδη καρκίνου (εγκεφάλου, λαιμού, μαστού, παχέος εντέρου, ήπατος και στομάχου) και έχει συνδεθεί με το 5,4% των συνολικών καρκίνων στις ΗΠΑ.

Οι νεαροί ενήλικες που κατανάλωναν υψηλή ποσότητα αλκοόλ από την εφηβεία, έχουν κατά 1,5% μεγαλύτερο κίνδυνο να εμφανίσουν καρκίνου του παχέος εντέρου πριν από τα 50 τους χρόνια. «Δυστυχώς, η ευαισθητοποίηση σχετικά με τη σχέση μεταξύ αλκοόλ και καρκίνου εξακολουθεί να είναι χαμηλή», ανέφερε η έκθεση.

Ένας ακόμη σημαντικός παράγοντας είναι η υπερκατανάλωση ανθρακούχων ποτών – όπως σόδα, χυμοί, στιγμιαίοι καφέδες και ενεργειακά ποτά – που περιέχουν πρόσθετα σάκχαρα και έχουν συνδεθεί με καρκίνο του ήπατος, του παχέος εντέρου και του διαβήτη.

Έρευνα του Obesity Evidence Hub έδειξε ότι η κατανάλωση ενός ή περισσότερων ροφημάτων με ζάχαρη κάθε μέρα, αυξάνει τις πιθανότητες εμφάνισης καρκίνου του ήπατος 1,8 φορές περεισσότερο από εκείνους που δεν καταναλώνουν ροφήματα και τρόφιμα με προσθήκη ζάχαρης.

Η λήψη αντιβιοτικών για μεγάλα χρονικά διαστήματα συνδέεται εξίσου με την αυξημένη πιθανότητα καρκίνου του στομάχου και εντέρου καθώς καταστρέφουν το μικροβίωμα του γαστρεντερικού συστήματος. Αυτό το βακτηριακό στρώμα βοηθά στην προστασία του εντέρου από λοιμώξεις και ασθένειες και συχνά καταστρέφεται από τη μακροχρόνια χρήση αντιβιοτικών.

Μελέτες έχουν δείξει ότι άτομα κάτω των 50 ετών που έπαιρναν αντιβιοτικά από τη νεαρή τους ηλικία, είχαν 1,5 φορές περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν καρκίνο του παχέος εντέρου, ενώ άτομα άνω των 50 ετών είχαν μόνο 1,1 φορές περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν τη νόσο.

Απαραίτητος ο εμβολιασμός για τον HPV

Εκτός από τα αντιβιοτικά, η έκθεση υπογραμμίζει τις επιπτώσεις του χαμηλού εμβολιασμού για τον ιό των κονδυλωμάτων, (HPV ) ένα εξαιρετικά μεταδοτικό σεξουαλικώς μεταδιδόμενο νόσημα που συνδέεται με καρκίνους εγκεφάλου, λαιμού, λαιμού, τραχήλου και στόματος.

Υπάρχει μια σειρά από εμβολιασμούς που διατίθενται για τους εφήβους για την πρόληψη του HPV και έχει αποδειχθεί ότι είναι σχεδόν 100% αποτελεσματικοί στο να εμποδίσουν τα κορίτσια να αναπτύξουν καρκίνο του τραχήλου της μήτρας αργότερα στη ζωή τους.

Στις ΗΠΑ ωστόσο, μόνο το 38% των παιδιών είχε λάβει μία ή περισσότερες δόσεις αυτού του εμβολιασμού, σε σύγκριση με το 76% των παιδιών στο Ηνωμένο Βασίλειο και το 84% στην Αυστραλία.

Τέλος, η έκθεση AACR τόνισε τον κίνδυνο έκθεσης σε χημικές ουσίες στο περιβάλλον, αλλά δεν διευκρίνισε ποιες χημικές ουσίες. Ωστόσο, προηγούμενη έρευνα από το Εθνικό Ινστιτούτο Καρκίνου έχει συνδέσει το πόσιμο νερό που περιέχει νιτρικά άλατα, μια χημική ουσία που εντοπίζεται στην ατμοσφαιρική ρύπανση, με καρκίνους του παχέος εντέρου.

Πηγη: https://www.oloygeia.gr/

Συνέντευξη τύπου αύριο Τρίτη, 24 Σεπτεμβρίου στις 12 το μεσημέρι στο Αμφιθέατρο του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Ιωαννίνων με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ευαισθητοποίησης για την Οικογενή Υπερχοληστερολαιμία (FH), θα παραχωρήσει Πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Αθηροσκλήρωσης, Καθηγητής Παθολογίας, Τμήμα Ιατρικής, Σχολή Επιστημών Υγείας, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων Χαράλαμπος Μηλιώνης.

Όπως αναφέρει ο κ. Χαράλαμπος Μηλιώνης, η Παγκόσμια Ημέρα Ευαισθητοποίησης για την Οικογενή Υπερχοληστερολαιμία (FH Awareness Day) καθιερώθηκε το 2012 από το Family Heart Foundation, με σκοπό να ενημερώσει το κοινό παγκοσμίως σχετικά με την οικογενή υπερχοληστερολαιμία (FH). Αυτή η ετήσια εκδήλωση πραγματοποιείται στις 24 Σεπτεμβρίου, κατά τη διάρκεια του Μήνα Εκπαίδευσης για τη Χοληστερόλη.

Ο κύριος στόχος της Παγκόσμιας Ημέρας Οικογενούς Υπερχοληστερολαιμίας είναι να αναδείξει τη σοβαρότητα αυτής της πάθησης ως σημαντικού προβλήματος δημόσιας υγείας. Η οικογενής υπερχοληστερολαιμία είναι συχνή στον πληθυσμό, προσβάλλοντας περίπου 1 στα 250 άτομα, και η παρουσία της ενδέχεται να αυξήσει κατακόρυφα τον κίνδυνο εμφάνισης πρώιμων καρδιοαγγειακών νοσημάτων, ακόμη και σε νέους ανθρώπους που διατηρούν έναν υγιεινό τρόπο ζωής.

Η έγκαιρη ανίχνευση των ατόμων που πάσχουν από οικογενή υπερχοληστερολαιμία είναι κρίσιμη, καθώς επιτρέπει την εφαρμογή κατάλληλης θεραπείας από νεαρή ηλικία. Μία επιθετική προληπτική στρατηγική μπορεί να μειώσει σημαντικά τον καρδιοαγγειακό κίνδυνο για τους ασθενείς αυτούς. Επίσης, η γνώση για την ύπαρξη οικογενούς υπερχοληστερολαιμίας έχει σημασία και σε επίπεδο προγεννητικής συμβουλής και οικογενειακού προγραμματισμού, καθώς αν ένας γονέας πάσχει από αυτή την πάθηση, υπάρχει 50% πιθανότητα να την κληρονομήσουν τα παιδιά του.

Είναι επίσης απαραίτητο να κατανοήσουμε τη σημαντική διαφορά μεταξύ της υψηλής LDL χοληστερόλης που σχετίζεται με ανθυγιεινές συνήθειες (κακή διατροφή, έλλειψη άσκησης, κάπνισμα) και της γενετικά υψηλής LDL χοληστερόλης.

Γιατί είναι σημαντικό

Εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως δεν γνωρίζουν ότι αυτοί και οι οικογένειές τους διατρέχουν κίνδυνο για πρόωρες καρδιοπάθειες, εγκεφαλικά επεισόδια και ακόμη και θάνατο. Με τη σωστή ενημέρωση και έγκαιρη διάγνωση, οι πάσχοντες από οικογενή υπερχοληστερολαιμία μπορούν να μειώσουν τον κίνδυνο καρδιοπαθειών κατά 80%.

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Με επιτυχία εφαρμόστηκε στο ΥΓΕΙΑ, η πρώτη ενδοσκοπική εξέταση στομάχου με κάψουλα σε μαγνητικό πεδίο (Magnetic Controlled Capsule Endoscopy, MCCE), υπό την επίβλεψη του κ. Γεώργιου Καλλιμάνη, Διευθυντή Β’ Γαστρεντερολογικής Κλινικής και Συντονιστής Γαστρεντερολογίας του Νοσοκομείου ΥΓΕΙΑ.

Η γαστροσκόπηση με ενδοσκοπική κάψουλα σε μαγνητικό πεδίο είναι μια σύγχρονη καινοτόμος διαγνωστική τεχνική η οποία αλλάζει τα δεδομένα στη διάγνωση και τον έλεγχο του γαστρεντερικού σωλήνα. Η μέθοδος αυτή επιτρέπει τον λεπτομερή ενδοσκοπικό έλεγχο του στομάχου και άλλων τμημάτων του γαστρεντερικού σωλήνα, με τη χρήση μιας μικρής κάψουλας που περιέχει κάμερα, κεραία αναμετάδοσης ζωντανής εικόνας και συστήματα μαγνητικής καθοδήγησης και τεχνητής νοημοσύνης. Η κάψουλα μεταδίδει ασύρματα τη ζωντανή εικόνα και τα δεδομένα σε έναν εξωτερικό δέκτη που φοράει ο ασθενής και παράλληλα σε ζωντανή εικόνα σε σύστημα υπολογιστή για ανάλυση και εξέταση σε πραγματικό χρόνο. Ο εξεταζόμενος πρέπει να είναι νηστικός. Η εξέταση γίνεται χωρίς καθαρτικό ή ενδοφλέβια μέθη και διαρκεί συνήθως από 20-30 λεπτά.

Η χρήση της κάψουλας έχει θέση τόσο στον προληπτικό έλεγχο όσο και στην παρακολούθηση χρόνιων παθήσεων που αφορούν τον στόμαχο, τον οισοφάγο και το λεπτό έντερο. Η εξέταση είναι κατάλληλη για ασθενείς με υψηλό κίνδυνο εμφάνισης γαστρεντερικών καρκίνων ή άλλων διαταραχών που απαιτούν τακτική παρακολούθηση. Επίσης είναι κατάλληλη για ασθενείς υψηλού κινδύνου που πρέπει να αποφεύγουν την αναισθησία (μέθη) ή ακόμα για τα παιδιά και τους εφήβους. Καθώς η κάψουλα είναι μιας χρήσεως, η ΜCCΕ καθίσταται η πλέον κατάλληλη μέθοδος σε ασθενείς με υψηλού βαθμού μεταδοτικά νοσήματα γιατί έτσι εξαλείφεται ο κίνδυνος μόλυνσης των ενδοσκοπίων και του περιβάλλοντος του ενδοσκοπικού τμήματος.

Ο ιατρός Καλλιμάνης τονίζει ότι το Γαστρεντερολογικό Τμήμα του ΥΓΕΙΑ πρωτοπορεί και παρέχει στους ασθενείς με γαστρεντερικές παθήσεις υψηλότατο επίπεδο υπηρεσιών. Διαθέτει μηχανήματα τελευταίας γενιάς και εμπειρία σε εξειδικευμένες ενδοσκοπικές τεχνικές τόσο διαγνωστικές όσο και επεμβατικές, με τελευταία προσθήκη την γαστροσκόπηση με ενδοσκοπική κάψουλα σε μαγνητικό πεδίο. Η εξέταση αυτή αποτελεί σημαντική πρόοδο στη διάγνωση του γαστρεντερικού συστήματος, προσφέροντας μια μη επεμβατική, φιλική προς τον ασθενή και εξαιρετικά αποτελεσματική μέθοδο. Με την συνεχιζόμενη έρευνα, συνεργασία και καινοτομία, η ενδοσκοπική κάψουλα αναμένεται να γίνει αναπόσπαστο μέρος της σύγχρονης γαστρεντερολογικής πρακτικής, βελτιώνοντας τα αποτελέσματα για τους ασθενείς και διευρύνοντας την πρόσβαση σε υψηλής ποιότητας διαγνωστική φροντίδα σε παγκόσμιο επίπεδο.

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Το μητρικό γάλα ρυθμίζει το μικροβίωμα του μωρού κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους ζωής του και αυτό με τη σειρά του μειώνει τον κίνδυνο να αναπτύξει το παιδί άσθμα. Αυτό διαπιστώνει μελέτη, με επικεφαλής ερευνητές του NYU Langone Health και του Πανεπιστημίου της Μανιτόμπα στον Καναδά, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Cell.

Οι ερευνητές μελέτησαν δεδομένα από 3.500 παιδιά στον Καναδά, που συμμετείχαν στο μακροχρόνιο ερευνητικό πρόγραμμα «CHILD Cohort Study». Τα δεδομένα της μελέτης επέτρεψαν στους ερευνητές να αποσυνδέσουν την επίδραση του θηλασμού στο μικροβίωμα του βρέφους από μια σειρά άλλων περιβαλλοντικών παραγόντων, όπως η προγεννητική έκθεση σε καπνό, τα αντιβιοτικά και το ιστορικό άσθματος της μητέρας.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας, ο θηλασμός για πάνω από τρεις μήνες υποστηρίζει τη σταδιακή ωρίμανση του μικροβιώματος στο πεπτικό σύστημα του βρέφους και στη ρινική κοιλότητα. Αντίθετα, η διακοπή του θηλασμού νωρίτερα διαταράσσει την σταδιακή ανάπτυξη του μικροβιώματος και συνδέθηκε με υψηλότερο κίνδυνο προσχολικού άσθματος.

Ορισμένα συστατικά του μητρικού γάλακτος, όπως οι ολιγοσακχαρίτες, μπορούν να διασπαστούν μόνο με τη βοήθεια ορισμένων μικροβίων. Αυτό παρέχει πλεονέκτημα στα μικρόβια που έχουν τη δυνατότητα να αφομοιώσουν αυτά τα σάκχαρα. Αντίθετα, τα βρέφη που σταματούν να θηλάζουν νωρίτερα από τους τρεις μήνες φιλοξενούν ένα διαφορετικό σύνολο μικροβίων, τα οποία θα βοηθήσουν το βρέφος να χωνέψει τα συστατικά της φόρμουλας. Ενώ πολλά από αυτά τα μικρόβια καταλήγουν τελικά σε όλα τα μωρά, οι ερευνητές εντόπισαν ότι η πρώιμη άφιξή τους συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο άσθματος. Επιπλέον, οι ερευνητές σημειώνουν ότι πέρα από την υποβοήθηση της πέψης, το μικροβίωμα ενός βρέφους διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο στην ανάπτυξη του ανοσοποιητικού του συστήματος.

«Ο θηλασμός και το ανθρώπινο γάλα ρυθμίζουν τον ρυθμό και την αλληλουχία του μικροβιακού αποικισμού στο έντερο και τη ρινική κοιλότητα του βρέφους διασφαλίζοντας ότι η διαδικασία αυτή γίνεται με ομαλό και έγκαιρο τρόπο. Η υγιής ανάπτυξη του μικροβιώματος δεν έχει να κάνει μόνο με την ύπαρξη των σωστών μικροβίων. Πρέπει επίσης να φτάνουν με τη σωστή σειρά και τη σωστή στιγμή», εξηγεί η Λιάτ Σενχάβ, κύρια ερευνήτρια της μελέτης και επίκουρη καθηγήτρια στην Ιατρική Σχολή NYU Grossman, στο Τμήμα Μικροβιολογίας της Σχολής.

Πηγη:  ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ο θηλασμός μετά από καρκίνο του μαστού είναι ένα σημαντικό ζήτημα για πολλές γυναίκες που έχουν βιώσει αυτήν την νόσο και ενδιαφέρονται για τον θηλασμό των παιδιών τους στο μέλλον. Οι ιατρικές συμβουλές και τα συμπεράσματα εξαρτώνται από διάφορους παράγοντες, όπως ο τύπος του καρκίνου, η θεραπεία που έχει λάβει η γυναίκα, και η φυσική κατάσταση του μαστού. Οι Ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής (Νοσοκομείο Αλεξάνδρα) της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ Δρ. Μαρία Καπαρέλου (Παθολόγος – Ογκολόγος), Θεοδώρα Ψαλτοπούλου (Παθολόγος, Καθηγήτρια Θεραπευτικής-Επιδημιολογίας-Προληπτικής Ιατρικής) και Θάνος Δημόπουλος (τ. Πρύτανης ΕΚΠΑ, Καθηγητής Θεραπευτικής – Ογκολογίας – Αιματολογίας, Διευθυντής Θεραπευτικής Κλινικής) αναφέρουν πως ο μητρικός θηλασμός είναι δυνατός ακόμη και μετά από καρκίνο του μαστού, σύμφωνα με ευρήματα δύο διεθνών κλινικών μελετών με επικεφαλής Ιταλούς ερευνητές, που παρουσιάστηκαν στην Ετήσια Συνάντηση 2024 του European Society for Medical Oncology (ESMO).

«Πριν από την παρουσίαση αυτών των δεδομένων, οι ιατροί ήταν πολύ προσεκτικοί, ίσως και αμυντικοί, σχετικά με την πιθανότητα και την ασφάλεια του θηλασμού μετά από καρκίνο του μαστού», δήλωσε ο Fedro Alessandro Peccatori, διευθυντής της Μονάδας υπογονιμότητας στο Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο Ογκολογίας στο Μιλάνο της Ιταλίας και κύριος ερευνητής την μελέτης POSITIVE.

Οι γιατροί ανησυχούν για τους πιθανούς κινδύνους για το θηλασμό μετά από καρκίνο του μαστού λόγω της αλλαγής των ορμονών που εμφανίζεται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και της γαλουχίας, επειδή πολλοί καρκίνοι του μαστού είναι ορμονοεξαρτώμενοι.

«Αυτές οι εκτιμήσεις ισχύουν επίσης για γυναίκες που φέρουν γονιδιακή μετάλλαξη BRCA που έχουν αυξημένο κίνδυνο καρκίνου στον ετερόπλευρο μαστό», δήλωσε η Eva Blondeaux, MD, ογκολόγος στο Ospedale Policlinico San Martino στη Γένοβα της Ιταλίας και κύρια ερευνήτρια της δεύτερης μελέτης που παρουσιάστηκε.

Οι δύο μελέτες, παρά τις διαφορές τους, έδειξαν ότι ο καρκίνος του μαστού δεν πρέπει να αποκλείει την πιθανότητα θηλασμού.

Στη μελέτη POSITIVE συμμετείχαν 518 γυναίκες (από 116 ιδρύματα σε 20 χώρες σε τέσσερις ηπείρους) με θετικό σε ορμονικούς υποδοχείς καρκίνο του μαστού που είχαν διακόψει προσωρινά την επικουρική ορμονική θεραπεία για να προβούν σε κύηση.

Συνολικά, 317 γυναίκες ολοκλήρωσαν με επιτυχία τουλάχιστον μία εγκυμοσύνη και το 62% θήλασαν. Οι αναλύσεις δεν αποκάλυψαν σημαντικές διαφορές στα ποσοστά υποτροπής στους 24 μήνες ή στο ποσοστό εμφάνισης νέου καρκίνου του μαστού μεταξύ των γυναικών που θήλασαν και εκείνων που δεν θήλασαν (3,6% έναντι 3,1%).

Στη δεύτερη μελέτη συμμετείχαν 4.732 γυναίκες από 78 διεθνή κέντρα, οι οποίες διαγνώστηκαν με καρκίνο του μαστού σε νεαρή ηλικία και ήταν φορείς μιας μετάλλαξης γονιδίου BRCA. Από τις 474 γυναίκες που γέννησαν, οι 110 (23,2%) θήλασαν. Ο θηλασμός δεν έδειξε σημαντικές διαφορές μεταξύ των ομάδων όσον αφορά τις τοπικές υποτροπές ή την ανάπτυξη ετερόπλευρου καρκίνου του μαστού.

«Αυτά είναι τα πρώτα αδιαμφισβήτητα ενθαρρυντικά αποτελέσματα σχετικά με την ασφάλεια του θηλασμού μετά από καρκίνο του μαστού σε νεαρές γυναίκες με μεταλλάξεις BRCA», είπε η Blondeaux, σημειώνοντας ότι η μελέτη είχε μια σχετικά μακρά περίοδο παρακολούθησης 7 ετών, αλλά ήταν αναδρομική. Επομένως, νέες προοπτικές μελέτες είναι απαραίτητες για την επιβεβαίωση των δεδομένων.

Το θέμα του θηλασμού μετά τον καρκίνο του μαστού μόλις πρόσφατα άρχισε να προσελκύει την προσοχή των ερευνητών, καθώς τα ποσοστά επιβίωσης έχουν γίνει τόσο υψηλά που προσφέρουν την ελευθερία στις γυναίκες να επιλέγουν αν θα κάνουν παιδιά ή όχι.

Τα τελευταία χρόνια, πολυάριθμες μελέτες έχουν δείξει ότι η εγκυμοσύνη είναι πιθανή και ασφαλής μετά από καρκίνο του μαστού, ακόμη και με τη χρήση υποβοηθούμενης αναπαραγωγής.

Ο θηλασμός είναι ένα σημαντικό κομμάτι της εγκυμοσύνης και της μητρότητας, αλλά δεν βιώνουν όλες οι γυναίκες τη μητρότητα με τον ίδιο τρόπο και μερικές επιλέγουν να μην θηλάσουν. Ωστόσο, είναι σημαντικό να μην αρνηθεί κανείς τη δυνατότητα θηλασμού σε όσες γυναίκες το επιθυμούν, απλώς και μόνο λόγω έλλειψης στοιχείων.

Τα αποτελέσματα των δύο μελετών που παρουσιάστηκαν στο ESMO είναι ιδιαίτερα χρήσιμα από αυτή την άποψη και παρέχουν τη βάση για πιο προσεκτική συμβουλευτική, λαμβάνοντας υπόψη τις ανάγκες της γυναίκας και του παιδιού αλλά και την ασφάλεια της μητέρας όσον αφορά τα ογκολογικά δεδομένα.

Πηγη: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η εφαρμογή του διαγνωστικού πρωτοκόλλου θα φέρει «κόφτες» σε άσκοπες εξετάσεις και κατά συνέπεια σε υπέρογκες δαπάνες

Στην εφαρμογή διαγνωστικού πρωτοκόλλου για εξετάσεις που αφορούν στον διαβήτη προχωρά το Υπουργείο Υγείας, με σκοπό να ελέγξει άσκοπες εργαστηριακές εξετάσεις και κατ’ επέκταση την υπέρβαση της δαπάνης που αυτές προκαλούν. Εδώ και λίγους μήνες έχει αναρτηθεί και το θεραπευτικό πρωτόκολλο για τον διαβήτη που έχει ως σκοπό να δίνεται η κατάλληλη θεραπεία ανάλογα με τη διάγνωση.

Σύμφωνα με Υπουργική Απόφαση την οποία υπέγραψαν ο Υπουργός Υγείας, Άδωνις Γεωργιάδης και ο Υφυπουργός Υγείας, Μάριος Θεμιστοκλέους, εφαρμόζεται στο σύστημα ηλεκτρονικής συνταγογράφησης διαγνωστικό πρωτόκολλο για τη διάγνωση και παρακολούθηση του σακχαρώδους διαβήτη τύπου 2 και των άλλων μορφών διαβήτη (δευτεροπαθής, μονογονιδιακός, κ.λ.π). Εξαιρούνται ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου 1, ο νεογνικός σακχαρώδης διαβήτης, ο σακχαρώδης διαβήτης κύησης και η ινσουλινοπενία μετά από ιατρικές πράξεις.

Ειδικότερα, όπως επισημαίνεται στην απόφαση, ο σκοπός της εφαρμογής του διαγνωστικού πρωτοκόλλου είναι η διευκόλυνση της διαδικασίας διάγνωσης και παρακολούθησης του σακχαρώδους διαβήτη, με χρήση των ενδεδειγμένων εργαστηριακών εξετάσεων, καθώς και ο εξορθολογισμός της δαπάνης που προκαλείται από τη συνταγογράφηση εργαστηριακών εξετάσεων για το εν λόγω νόσημα.

Α) Καμπύλη σακχάρου με μέτρηση γλυκόζης σε χρόνους (0’, 60’, 120’) ή (0’, 120’) διενεργείται για τη διάγνωση του διαβήτη τύπου 2, αν συντρέχει μία ή περισσότερες από τις ακόλουθες περιπτώσεις:

– Διαταραχή γλυκόζης νηστείας ή μεταγευματικής γλυκόζης.

– Μεταγευματικές υπογλυκαιμίες.

– Ηλικία πάνω από 35 έτη.

– Περιφέρεια μέσης μεγαλύτερη των 102 cm (άνδρες) και 88 cm (γυναίκες).

– Δείκτης μάζας σώματος μεγαλύτερος του 30 kg/m2.

– Οικογενειακό ιστορικό διαβήτη σε γονείς, αδέλφια, παιδιά.

– Ιστορικό υπέρτασης ή καρδιαγγειακής νόσου.

– Ιστορικό δυσλιπιδαιμίας.

– Ιστορικό διαβήτη κύησης.

– Γέννηση παιδιών με σωματικό βάρος μεγαλύτερο των 4kg.

– Γυναίκες με σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών.

– Λήψη φαρμάκων που προδιαθέτουν σε αύξηση της γλυκόζης αίματος.

Β) HbA1c όχι συχνότερα από μία ανά τρεις μήνες.

Γ) Οι ακόλουθες εξετάσεις όχι συχνότερα από μία ανά έξι μήνες:

– Γενική εξέταση αίματος.

– Προσδιορισμός σακχάρου αίματος γλυκόζης (CL).

– Προσδιορισμός στο αίμα ουρίας, (νωρίτερα από 2 φορές κατ’ έτος με αιτιολόγηση: υποψία επιδείνωσης νεφρικής λειτουργίας/τιτλοποίηση φαρμάκων άξονα).

– Προσδιορισμός στο αίμα κρεατινίνης, (νωρίτερα από 2 φορές κατ’ έτος με αιτιολόγηση: υποψία επιδείνωσης νεφρικής λειτουργίας/τιτλοποίηση φαρμάκων άξονα).

– Προσδιορισμός στο αίμα καλίου (Κ), (νωρίτερα από 2 φορές κατ’ έτος με αιτιολόγηση: υποψία επιδείνωσης νεφρικής λειτουργίας/τιτλοποίηση φαρμάκων άξονα).

– Προσδιορισμός στο αίμα νατρίου (Να), (νωρίτερα από 2 φορές κατ’ έτος με αιτιολόγηση: υποψία επιδείνωσης νεφρικής λειτουργίας/τιτλοποίηση φαρμάκων άξονα).

– Προσδιορισμός στο αίμα οξαλοξεικής τρανσαμινάσης (ΑST-SGOT).

– Προσδιορισμός στο αίμα πυροσταφυλικής τρανσαμινάσης (ΑLT/SGPT).

– Προσδιορισμός στο αίμα γγλουταμυλτρανσφεράσης (γ-GT).

– Προσδιορισμός στο αίμα αλκαλικής φωσφατάσης (ΑLP).

– Προσδιορισμός στο αίμα χοληστερόλης (CHL).

– Προσδιορισμός στο αίμα χοληστερόλης υψηλής πυκνότητας λιποπρωτεϊνών (HDL Cholesterol).

– Προσδιορισμός στο αίμα χοληστερόλης χαμηλής πυκνότητας λιποπρωτεϊνών (LDL Cholesterol).

– Προσδιορισμός τριγλυκεριδίων αίματος.

– Προσδιορισμός στο αίμα ουρικoύ οξέος.

– Προσδιορισμός στο αίμα ασβεστίου.

– Προσδιορισμός στο αίμα αλβουμίνης (ΑLB).

– Πρροσδιορισμός στο αίμα φωσφόρου (P).

– Ποσοτική μέτρηση CRP (επί ενδείξεων φλεγμονής).

– Γενική εξέταση ούρων.

– Λευκωματίνη ούρων και κρεατινίνη ούρων για υπολογισμό του λόγου λευκωματίνης/κρεατινίνης ούρων.

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Είναι το μικρότερο από τα γνωστά γονιδιακά ψαλίδια “Crispr”.

Ένα νέο γονιδιακό ψαλίδι μπορεί να τροποποιήσει αποτελεσματικότερα το γενετικό υλικό. Το νέο γονιδιακό ψαλίδι είναι πολύ μικρότερο από τα γνωστά γονιδιακά ψαλίδια Crispr και επομένως μπορεί να μεταφερθεί ευκολότερα στο γενετικό υλικό των κυττάρων.

Στο μέλλον, θα χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία γενετικών ελαττωμάτων, για παράδειγμα.

Ωστόσο, η συμπαγής εναλλακτική λύση είναι μέχρι στιγμής λιγότερο αποτελεσματική από τον μεγαλύτερο προκάτοχό της, όπως εξηγεί το Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης (UZH) σε σημερινή ανακοίνωσή του.

Οι ερευνητές ξεπέρασαν τώρα αυτό το εμπόδιο βελτιστοποιώντας το μίνι γονιδιακό ψαλίδι. Παρουσίασαν μάλιστα την σχετική  τεχνολογία σε μελέτη που δημοσιεύθηκε σήμερα στο επιστημονικό περιοδικό “Nature Methods”.

Η τεχνολογία Crispr-Cas θεωρήθηκε επανάσταση στην ιατρική, τη βιοτεχνολογία και τη γεωργία. Οι δύο ερευνητές Emmanuelle Charpentier και Jennifer Doudna έλαβαν βραβείο Νόμπελ για την ανακάλυψή τους το 2020.

Τα εργαλεία μπορούν να προγραμματιστούν ώστε να βρίσκουν μια συγκεκριμένη θέση στο DNA και να τροποποιούν με ακρίβεια τις γενετικές πληροφορίες. Για παράδειγμα, μια μετάλλαξη που προκαλεί ασθένεια στο DNA μπορεί να επανέλθει σε υγιή κατάσταση.

Ωστόσο, τα γονιδιακά ψαλίδια Crispr-Cas είναι σχετικά ογκώδη, όπως εξήγησε ο πρώτος συγγραφέας της μελέτης, Kim Marquart.

Σύμφωνα με τον ερευνητή, αυτός ο όγκος αποτελεί πρόκληση για την αποτελεσματική μεταφορά στα κύτταρα στα οποία βρίσκεται το γενετικό υλικό.

Ως εκ τούτου, οι ερευνητές προσπαθούν πρόσφατα να αξιοποιήσουν τον πολύ μικρότερο εξελικτικό πρόγονο της πρωτεΐνης Cas12, την πρωτεΐνη TnpB, ως γονιδιακό ψαλίδι. Η συμπαγής πρωτεΐνη TnpB έχει ήδη αποδειχθεί για την επεξεργασία του γονιδιώματος σε ανθρώπινα κύτταρα, αν και με χαμηλή αποτελεσματικότητα και περιορισμένη ακρίβεια στόχευσης, σύμφωνα με ανακοίνωση του UZH.

Ως εκ τούτου, οι ερευνητές βελτιστοποίησαν την TnpB έτσι ώστε να επεξεργάζεται το DNA των κυττάρων θηλαστικών πιο αποτελεσματικά από την αρχική πρωτεΐνη.

Σε μια αρχική δοκιμή σε ποντίκια, το χρησιμοποίησαν με επιτυχία. Για το που θα χρησιμοποιηθεί στο μέλλον το γονιδιακό ψαλίδι TnpB μένει να φανεί, σύμφωνα με τον Μarquart.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Η μελέτη δίνει ενδείξεις ότι οι άνθρωποι είναι σχεδιασμένοι να είναι δραστήριοι παρά να τρώνε όσο λιγότερο γίνεται.

Η έντονη άσκηση αντοχής μπορεί να οδηγήσει σε μείωση των επιπέδων σωματικού λίπους χωρίς να συνοδεύεται από απώλεια σωματικού βάρους, έδειξε νέα έρευνα μικρής κλίμακας.

Ομάδα 11 μεσηλίκων αντρών που διένυσαν με το ποδήλατο 1.142 χιλιόμετρα σε 7 ημέρες έχασαν μόνο το 1% του βάρους τους επειδή έτρωγαν και έπιναν αρκετά ώστε να εξουδετερώσουν το κάψιμο θερμίδων.

Όμως, έχασαν πάνω από 9% του συνολικού τους σωματικού λίπους- περιλαμβανομένης μείωσης 15% στα επίπεδα επικίνδυνου σπλαχνικού λίπους.

Οι ποδηλάτες επίσης είχαν μεγαλύτερη από 20% μείωση της ολικής χοληστερόλης και 40% μείωση στα επίπεδα τριγλυκεριδίων καθώς και ουσιαστική πτώση της αρτηριακής πίεσης.

Οι ερευνητές του University Laval in France δήλωσαν ότι τα αποτελέσματα στηρίζουν τη σημασία της προώθηση ενεργού τρόπου ζωής παρά περιορισμού των θερμίδων στην πρόληψη της παχυσαρκίας.

Η μελέτη δίνει ενδείξεις ότι οι άνθρωποι είναι σχεδιασμένοι να είναι δραστήριοι παρά να τρώνε όσο λιγότερο γίνεται.

Οι ερευνητές επέλεξαν 11 ανθρώπους που έκαναν ποδήλατο για αναψυχή, 50 έως 66 ετών, που θα μπορούσαν να διατηρήσουν μέσο ρυθμό σχεδόν 30,5 χιλιομέτρων την ώρα σε μεγάλες αποστάσεις.

Οι άντρες επιλέχτηκαν από το Κεμπέκ του Καναδά.

Σε διάστημα 7 συνεχών ημερών, διένυσαν 1.142 χιλιόμετρα. Τους ζητήθηκε να τρώνε αρκετά ώστε να διατηρούν το σωματικό βάρος και είχαν πρόσβαση σε μπουφέ για το πρωινό και το γεύμα καθώς και σε συσκευασμένο δείπνο και σνακ για το σπίτι.

Πριν τη βόλτα, οι ποδηλάτες είχαν παρόμοια επίπεδα σπλαχνικού λίπους σε σύγκριση με ομάδα ελέγχου αντρών ίδιου ηλικιακού εύρους.

Όμως είχαν σημαντικά χαμηλότερα επίπεδα λίπους στο συκώτι και στην κοιλιά.

Κατά τη διάρκεια της εβδομαδιαίας βόλτας, οι άντρες κέρδισαν λίγο περισσότερο από 1% άπαχους μυς και έχασαν περισσότερο από 9% σωματικό λίπος.

Η μελέτη δημοσιεύτηκε στο American Journal of Physiology-Endocrinology and Metabolism.

Πηγές:
American Journal of Physiology-Endocrinology and Metabolism.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/