Η επιπλοκή αυτή εντούτοις είναι πολύ σπάνια.
Ορισμένα παιδιά και έφηβοι που εμφάνισαν μυοκαρδίτιδα μετά τον εμβολιασμό τους με εμβόλιο mRNA ενδέχεται να έχουν υποστεί μακροχρόνιες βλάβες. Αυτό υποδεικνύεται από μια σειρά περιπτώσεων στο “eClinicalMedicine” η οποία διαπίστωσε “καθυστερημένη ενίσχυση με γαδολίνιο” στην απεικόνιση μαγνητικού συντονισμού (MRI) του καρδιακού μυός σε ορισμένους ασθενείς.
Στην όψιμη ενίσχυση με γαδολίνιο (LGE), η εκροή του σκιαγραφικού στη μαγνητική τομογραφία καρδιάς καθυστερεί. Παρατηρείται (προσωρινή) συσσώρευση στο μυοκάρδιο ή στο περικάρδιο. Αυτό υποδηλώνει ιστική βλάβη, όπου αρχικά δημιουργείται οίδημα.
Ωστόσο, η LGE μπορεί επίσης να υποδεικνύει καταστροφή των κυττάρων του καρδιακού μυός, η οποία μακροπρόθεσμα ενέχει τον κίνδυνο ίνωσης και συνεπώς αδυναμίας άντλησης του καρδιακού μυός.
Η LGE μπορεί να είναι προάγγελος καρδιακής ανεπάρκειας, μυοκαρδιοπάθειας, αρρυθμιών και αιφνίδιου καρδιακού θανάτου.
Το δίκτυο MACiV (“Myocarditis After CοViD Vaccination”) διερευνά επί του παρόντος τις συνέπειες της μυοκαρδίτιδας που σχετίζεται με το εμβόλιο, η οποία – σε σπάνιες περιπτώσεις – μπορεί να εμφανιστεί μετά τον εμβολιασμό με εμβόλια mRNA, για λογαριασμό του Αμερικανικού Οργανισμού Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA).
Η επιπλοκή αυτή είναι πολύ σπάνια. Η Ευρωπαϊκή Καρδιολογική Εταιρεία εκτιμά την επίπτωση σε 106 περιπτώσεις ανά 1 εκατομμύριο δόσεις εμβολίου (σε σύγκριση με επίπτωση μυοκαρδίτιδας μετά το CοViD-19 1.500/εκατομμύριο).
Η μυοκαρδίτιδα μπορεί να είναι σοβαρή. Από τα 333 προσβεβλημένα παιδιά και εφήβους των οποίων τα δεδομένα συλλέχθηκαν από το δίκτυο MACiV με επικεφαλής την Supriya Jain από το Ιατρικό Κέντρο Westchester στο Valhalla κοντά στη Νέα Υόρκη σε 38 κλινικές, 299 (90 %) χρειάστηκε να νοσηλευτούν στο νοσοκομείο.
Συνολικά το 95 % των ασθενών είχε εμβολιαστεί με το Comirnaty της Biontech/Pfizer και το 5 % με το Spikevax της Moderna. Η μυοκαρδίτιδα εμφανίστηκε συχνότερα μετά την πρώτη ή τη δεύτερη δόση σε σύγκριση με την τρίτη δόση του εμβολίου mRNA.
Κυκλοφοριακή ανεπάρκεια που απαιτούσε τη χρήση θετικών ινότροπων φαρμάκων εμφανίστηκε σε 6 ασθενείς (2 %), 2 ασθενείς (1%) χρειάστηκαν μηχανική υποστήριξη και ένας (0,3 %) χρειάστηκε να συνδεθεί με συσκευή εξωσωματικής οξυγόνωσης με μεμβράνη (ECMO).
Σύμφωνα με την Jain, όλοι οι ασθενείς επέζησαν της οξείας κρίσης. Κανένας δεν χρειάστηκε συσκευή κοιλιακής υποβοήθησης και κανένας δεν εγγράφηκε για μεταμόσχευση καρδιάς.
Οι ασθενείς πήραν εξιτήριο από το νοσοκομείο μετά από διάμεση διάρκεια 2,8 ημερών και οι περισσότεροι ανέκαμψαν σωματικά. Σε 200 ασθενείς (60%), οι μεταβολές στο ΗΚΓ ανιχνεύθηκαν αρχικά με διάχυτη αλλαγή των τμημάτων ST και/ή αναστροφή των κυμάτων Τ. Εξωσυστολές εμφανίστηκαν σε 26 ασθενείς (8%), 17 ασθενείς (5%) είχαν κοιλιακή ταχυκαρδία, 9 από τους οποίους έλαβαν θεραπεία με αντι-αρρυθμικά φάρμακα.
Ένας ασθενής (0,3 %) εμφάνισε προσωρινά πλήρη καρδιακό αποκλεισμό, από τον οποίο επανήλθε αυτόματα. Το υπερηχοκαρδιογράφημα αποκάλυψε συστολική δυσλειτουργία της αριστερής κοιλίας σε 53 ασθενείς (17 %), η οποία κατηγοριοποιήθηκε ως μέτρια έως σοβαρή σε 9 ασθενείς (3 %).
Μια πρώτη μαγνητική τομογραφία καρδιάς πραγματοποιήθηκε σε 232 ασθενείς κατά μέσο όρο 23 ημέρες μετά τον εμβολιασμό. Παρατηρήθηκε LGE σε 177 ασθενείς (82%). Οι άνδρες ασθενείς προσβλήθηκαν τρεις φορές συχνότερα από τις γυναίκες ασθενείς (αναλογία πιθανοτήτων 3,28- 95% διάστημα εμπιστοσύνης 0,99-10,6), οι έφηβοι άνω των 15 ετών συχνότερα από τους νεότερους ασθενείς (αναλογία πιθανοτήτων 2,74- 1,28-5,83).
Σε 98 από τους 161 ασθενείς που υποβλήθηκαν αργότερα σε άλλη μαγνητική τομογραφία καρδιάς, η LGE εξακολουθούσε να είναι παρούσα μετά από διάμεσο διάστημα 159 ημερών. Σε 5 από αυτούς τους ασθενείς (5 %), η LGE είχε επιδεινωθεί. Σε αυτούς περιλαμβάνονταν 3 ασθενείς με υποτροπιάζοντα καρδιακά συμπτώματα όπως θωρακικό άλγος, αίσθημα παλμών, ζάλη ή κόπωση.
Ένας ασθενής χρειάστηκε να εισαχθεί εκ νέου στο νοσοκομείο με αυξημένη τροπονίνη, 2 είχαν αναστροφές κυμάτων Τ στα ΗΚΓ της παρακολούθησης και 1 ασθενής έπασχε από κοιλιακή ταχυκαρδία και ήπια συστολική δυσλειτουργία της αριστερής κοιλίας.
Σύμφωνα με την Jain, δεν είναι ακόμη σαφές ποιες μακροπρόθεσμες συνέπειες θα έχει η LGE για τους ασθενείς. Η LGE αποτελεί έμμεση ένδειξη της καρδιακής ίνωσης. Για την επιβεβαίωση θα πρέπει να ληφθεί βιοψία καρδιακού μυός, αλλά αυτό δεν έχει γίνει μέχρι στιγμής σε νεαρούς ασθενείς.
Δεν είναι δυνατόν να προβλεφθεί αν οι πάσχοντες ασθενείς θα αναπτύξουν καρδιακή ανεπάρκεια ή μυοκαρδιοπάθεια αργότερα στη ζωή τους ή αν διατρέχουν ακόμη και κίνδυνο αιφνίδιου καρδιακού θανάτου. Ωστόσο, η Jain συμβουλεύει όλους τους ασθενείς με LGE να υποβάλλονται σε καρδιολογικές εξετάσεις και φροντίδα.
Πηγη: https://www.iatronet.gr/
