Κατηγορία: Ενημέρωση

Τα τελευταία έτη έχει γίνει πλέον αντιληπτό ότι για να είναι αποτελεσματικό ένα σύγχρονο δημόσιο σύστημα υγείας δεν αρκεί μόνον η στελέχωσή του με καλά εκπαιδευμένο προσωπικό. Πρέπει ταυτόχρονα να είναι και οικονομικά βιώσιμο. Με μία βιωσιμότητα θεμελιωμένη σε βασικά πρότυπα φροντίδας και αντιμετώπισης ασθενών αλλά και μέσα από τη χρήση μοντέλων αποδοτικότητας για τη διαχείριση οικονομικών πόρων.

Η συνεχής παρακολούθηση και διασφάλιση της οικονομικής βιωσιμότητας είναι απαραίτητη γιατί οι δαπάνες που καταναλώνονται στον ευρύτερο χώρο της υγείας και περίθαλψης ολοένα και αυξάνονται.

Ο λόγος είναι ευνόητος. Αφενός, η έκρηξη της τεχνολογίας τις τελευταίες δεκαετίες και οι τεράστιες επιστημονικές εξελίξεις ευνοούν την ανάπτυξη καινοτόμων θεραπειών, ακόμα και για παθήσεις που φάνταζαν παλαιότερα ανίατες.

Αφετέρου, η αύξηση του προσδόκιμου επιβίωσης οδηγεί σε αύξηση της πιθανότητας και της συχνότητας έκθεσης ενός ατόμου σε πλειάδα ασθενειών και νοσημάτων φθοράς, καθιστώντας την ανάγκη για προγράμματα πρόληψης απαραίτητη και επιτακτική.

Είναι σαφές λοιπόν πως στο πλαίσιο παροχής υπηρεσιών υγείας, η πρόσβαση σε νεότερες και κατ’ επέκταση καινοτόμες θεραπείες, αλλά και στα προγράμματα προληπτικής ιατρικής, πρέπει να διαμορφώνεται με τον πιο ορθολογικό, αποτελεσματικό και ποιοτικό τρόπο.

Μάλιστα στα πλαίσια ενός κοινωνικού κράτους, η ποιότητα πρέπει να συμπεριλαμβάνει συχνά και εναλλακτικούς τρόπους για άρση ή έστω άμβλυνση οικονομικών και γεωγραφικών ανισοτήτων. Η συνολική συνθήκη αυτή μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσα από ένα σύστημα υγείας οικονομικά βιώσιμο.

Η βιωσιμότητα αυτή απαιτεί ταυτόχρονη στρατηγική διαχείριση του κόστους και της ποιότητας, ενσωματώνοντας νέα εργαλεία ελέγχου ροών εργασίας, μέτρηση αποτελεσμάτων παραγόμενου έργου, κλινικούς δείκτες ποιότητας και αποδοτικότητας, και τη συγκριτική αξιολόγηση μεταξύ ιδρυμάτων και κλινικών με επίκεντρο πάντα τη βέλτιστη φροντίδα των ασθενών.

Ο ψηφιακός μετασχηματισμός της διακυβέρνησης ιατρικής πληροφορίας του ΕΣΥ που μετά από μακροχρόνιο σχεδιασμό παίρνει πλέον σάρκα και οστά στη χώρα μας, επιτρέπει με μεγαλύτερη ευκολία τον σχεδιασμό και την εφαρμογή τέτοιων στρατηγικών, ενώ παράλληλα εισάγει δυνατότητες περιορισμού των γεωγραφικών ανισοτήτων και καλύτερη πρόσβαση των πολιτών στις υπηρεσίες υγείας καθολικά.

Επιπρόσθετα διευκολύνει την συνεργασία μεταξύ διαφορετικών νοσηλευτικών ιδρυμάτων, μέσα από εποικοδομητική σύγκριση αλλά και ανταλλαγή δεδομένων σχετικά με βέλτιστες και αποδοτικές πρακτικές στις κλινικές διαδικασίες.

Μέσα από τέτοιες συνεργασίες, καθίσταται εφικτή η δημιουργία και η επέκταση κλινικών κατευθυντήριων γραμμών ή αλλιώς ιατρικά πρωτόκολλα. Τα πρωτόκολλα αυτά περιλαμβάνουν οδηγίες σχετικά με τις απαραίτητες ενέργειες ανά βαρύτητα ασθένειας, κάτι που συνεπάγεται ότι διευκολύνουν την ασφαλή διαλογή του αριθμού των ασθενών στους οποίους απαιτείται εξειδικευμένη φροντίδα και αυτό μπορεί να μειώσει την ανάγκη για εξειδικευμένο προσωπικό και εξοπλισμό στα πιο μικρά και απομακρυσμένα νοσοκομεία.

Το άμεσο και κύριο όφελος τους όμως είναι ότι μειώνουν τις επιστημονικές αποκλείσεις στη φροντίδα γενικότερα, μειώνουν τις περιττές παρεμβάσεις και κακές πρακτικές στο ιατρικό έργο (πχ υπερσυνταγογράφηση), ενώ παράλληλα αυξάνουν την αποτελεσματικότητα παροχής υπηρεσιών υγείας σε όρους ασφαλούς περίθαλψης.

Συγκεκριμένα, η εφαρμογή τους μπορεί να οδηγήσει σε βελτίωση της ποιότητας νοσηλείας – σε όρους χαμηλής συχνότητας ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων, θρομβώσεων, και άλλων επιπλοκών κατά τη νοσηλεία.

Το εύλογο ερώτημα βέβαια είναι αν η μείωση επιπλοκών κατά τη νοσηλεία ασθενών μέσα από την ορθή εφαρμογή πρωτοκόλλων πράγματι οδηγεί σε σημαντική μείωση του μέσου χρόνου νοσηλείας, και κατ’ επέκταση στη μείωση δαπανών περίθαλψης με οικονομική ελάφρυνση στο σύστημα υγείας. Ας εξετάσουμε λοιπόν πρώτα τη σημασία του χρόνου νοσηλείας και το πώς επηρεάζει την ποιότητα της έκβασης νοσηλείας.

Η ποιότητα νοσηλείας των ασθενών εξαρτάται σαφώς από τις τοπικές συνθήκες νοσηλείας ενός ιδρύματος, όπως την καθαριότητα του χώρου, την ευγένεια του προσωπικού, την εξυπηρέτηση, αλλά είναι πάντα άρρηκτα συνδεδεμένη με το συνολικό χρόνο μέσα στον οποίο διεκπεραιώνεται ένα περιστατικό, δηλαδή τον χρόνο νοσηλείας ανεξάρτητα από το ίδρυμα νοσηλείας.

Έχουν πραγματοποιηθεί πολλές μελέτες παγκοσμίως, για την αναζήτηση «χρυσής τομής» του ιδανικού χρόνου νοσηλείας (δηλαδή του χρόνου κατά τον οποίο μπορεί να ολοκληρωθεί η διαγνωστική και θεραπευτική διαδικασία), χωρίς όμως η παραμονή του αυτή να αυξάνει τον κίνδυνο επιπλοκών και να επιβαρύνει υπερβολικά τον ίδιο αλλά και το σύστημα υγείας.

Είναι πλέον ευρύτερα γνωστό πως η παράταση του χρόνου νοσηλείας οδηγεί σε αυξημένη πιθανότητα περαιτέρω επιπλοκών σε ένα ασθενή, οι οποίες συχνά έχουν κακή έκβαση. Κύριο παράδειγμα είναι το φαινόμενο των ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων. Κατά μέσο όρο εμφανίζονται σε συχνότητα 9% στην Ελλάδα, 6%στην Ευρώπη, ενώ στις ΜΕΘ κυμαίνεται συνήθως στο 55%.

Στους μεγαλύτερους ηλικίας ασθενείς, οι λοιμώξεις αυτές αποτελούν την κύρια αιτία επιδείνωσης και θανάτου τους κατά τη νοσηλεία τους, καθώς μία ήδη επιβαρυμένη κατάσταση σε μεγάλη ηλικία τους καθιστά ιδιαίτερα ευάλωτους.

Έχει παρατηρηθεί ότι ιδιαίτερα στις μετεγχειρητικές ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις, ο χρόνος παραμονής μπορεί να παραταθεί έως και 32 ημέρες ενώ αυξάνεται σημαντικά η θνητότητα. Επιπρόσθετα, δημιουργείται η ανάγκη για χορήγηση πιο ισχυρών αντιβιοτικών, αυξάνοντας τις πιθανότητες επιπλοκών και παρατείνοντας ακόμη περισσότερο την νοσηλεία των ασθενών σε ένα φαύλο κύκλο.

Ένα άλλο παράδειγμα επιπλοκών νοσηλείας είναι αυτό των θρομβώσεων. Ο παρατεταμένος κλινοστατισμός (η μειωμένη κινητικότητα που η παραμονή στο νοσοκομείο προκαλεί), μαζί με επαναλαμβανόμενους καθετηριασμούς και φλεβοκεντήσεις, σε συνδυασμό με τις οργανικές επιπτώσεις του νοσήματος για το οποίο νοσηλεύεται ο ασθενής, οδηγούν σε μια ακόμα συχνή αιτία παράτασης της παραμονής και υποβάθμισης της νοσηλείας, που δεν είναι άλλη από τις θρομβώσεις.

Ο κίνδυνος θρόμβωσης στους νοσηλευόμενους ασθενείς είναι περίπου 100 φορές υψηλότερος, συγκριτικά με τον γενικό πληθυσμό. Στις Ευρωπαϊκές χώρες, η εμφάνιση τους υπολογίζεται κατά μέσο όρο στο 3,65%-14,9% του συνόλου νοσηλευομένων αλλά αφορά έως και το 60 % των νοσηλευόμενων σε χειρουργικές κλινικές και το 40% σε παθολογικές.

Συνολικά αποτελεί μία από τις συχνότερες αιτίες αύξησης ταλαιπωρίας και θνητότητας ασθενών. Ένας στους δέκα περίπου θανάτους ενδονοσοκομειακά οφείλεται σε θρόμβωση ενώ έρευνες παγκοσμίως έχουν τεκμηριώσει πως ένα πολύ μεγάλο ποσοστό αυτών μπορεί δυνητικά να αποτραπεί (έως και 70% ανά περίπτωση).

Πρόκειται για μία επιπλοκή που μελετήθηκε ιδιαιτέρως κατά τη διάρκεια της πανδημίας, καθώς η λοίμωξη COVID συνδέθηκε με αυξημένη συχνότητα θρόμβωσης. Γνωρίζουμε βέβαια ότι οι θρομβώσεις είναι αδύνατο να εξαλειφθούν παντελώς, καθώς πολλά νοσήματα έχουν εγγενή θρομβογόνο δράση, όπως ο καρκίνος, όπου ο κίνδυνος για θρόμβωση αυξάνεται κατά 4,5-6 φορές, όπως η σήψη αλλά και πολλές χειρουργικές παθήσεις.

Ωστόσο υπάρχουν τρόποι να μειώσουμε σημαντικά τον κίνδυνο με τον πιο αποδοτικό τρόπο να είναι η δημιουργία ιατρικών πρωτοκόλλων που ενσωματώνουν εγκαίρως αύξηση της χορηγούμενης θρομβοπροφύλαξης έως και 85%, οδηγώντας σε σημαντική μείωση επιπλοκής θρομβώσεων έως και 65% – 70%.

Στο πλαίσιο δικής μας εφαρμογής σε περιφερειακό ίδρυμα και ακολουθώντας παραδείγματα άλλων νοσοκομείων, θεσπίσαμε πρόσθετους εσωτερικούς κανονισμούς, πέραν των καθιερωμένων ιατρικών πρωτοκόλλων, προσαρμοσμένους στην εμπειρία και τα δεδομένα ενός μικρού περιφερειακού νοσοκομείου, όπως αυτό της Νάουσας Ημαθίας στη 3η ΥΠΕ.

Τα αποτελέσματα και οι παρατηρήσεις που προέκυψαν από τον υπολογισμό δεικτών και τη στατιστική τους ανάλυση κατόπιν εφαρμογής συγκεκριμένων πρωτοκόλλων έδειξαν να είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικά.

Συγκεκριμένα ο δείκτης ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων που κινούνταν κοντά στο 3% έως το 2020, παρουσίασε σταδιακή ελάττωση, το 2021 ήταν κατά μέσο όρο 1,4%, το 2022 1,3% ενώ κατά το πρώτο εξάμηνο του 2023 έφτασε πλέον κάτω της μονάδας και συγκεκριμένα στο 0,8%. Αντίστοιχα, θεαματική ήταν η μείωση και του δείκτη μικροβιακής αντοχής, από το 17,5% το 2020 στο 5,5% το πρώτο εξάμηνο του 2023.

Όλα αυτά καταδεικνύουν την καταλυτική επίδραση που είχαν τα πρωτόκολλα που θεσπίστηκαν για την αντιμετώπιση της πανδημίας, η επέκτασή τους και η απόκτηση καλύτερης νοοτροπίας από το προσωπικό, σχετικά με την πειθαρχία σε οδηγίες και αυτοαξιολόγηση.

Αναφορικά με τις θρομβώσεις, σημειώθηκε κι εδώ σημαντική βελτίωση, χάρη στην θέσπιση συγκεκριμένων οδηγιών. Συγκεκριμένα από το 0,65% που ήταν το 2020 κατά μέσο όρο, έφτασε το 2022 στο 0,19%.

Μάλιστα τα υψηλότερα ποσοστά θρομβώσεων κατά τη νοσηλεία είχαν παρατηρηθεί την χειρουργική κλινική (0,94% το 2020, ενώ στην ορθοπεδική ήταν 0,77% και στην παθολογική 0,76%), επιβεβαιώνοντας αφενός τον εκτιμούμενο θρομβωτικό κίνδυνο και αφετέρου την απαραίτητη προσοχή που χρειάζεται να δοθεί σε επαρκή αντιθρομβωτική κάλυψη ασθενών ειδικά σε αυτούς με υψηλή πιθανότητα αιμορραγικού κινδύνου.

Εκεί σημειώθηκε και η σημαντικότερη βελτίωση, φτάνοντας το ποσοστό των θρομβώσεων κατά τη νοσηλεία στο 0,2% το 2022 (στην ορθοπεδική αντίστοιχα μειώθηκε στο 0,24% και στην παθολογική κλινική στο 0,3%), αποδεικνύοντας την θετική συμβολή της γνώσης και ασφάλειας που παρέχουν τα πρωτόκολλα. (Πίνακας 2), (Διάγραμμα 1)

Όσον αφορά τη συνολική μείωση του χρόνου νοσηλείας των ασθενών, μετατοπίστηκε από τις 4 περίπου ημέρες που ήταν το 2020, σε μέσο όρο κάτω του 3 (2,69) το 2022, που θεωρείται και ιδανικός χρόνος νοσηλείας σε αρκετές κλινικές.

Βέβαια, παρόλο που η εφαρμογή πρωτοκόλλων προϋποθέτει την διενέργεια συγκεκριμένων εξετάσεων και την προφυλακτική χορήγηση φαρμάκων στο σύνολο των ασθενών, η αξιολόγηση και σύγκριση οικονομικών δεικτών καταδεικνύει το συνολικό οικονομικό όφελος της καθιέρωσής τους.

Ενδεικτικά αναφέρουμε τον σχεδόν υποδιπλασιασμό της φαρμακευτικής δαπάνης, σε σχέση με το προ 10ετίας κατά την περίοδο της πανδημίας, καθώς και τη σημαντική μείωση του συνολικού κόστους αντιδραστηρίων παρά την συχνή εφαρμογή αρκετών δαπανηρών εξετάσεων (όπως d-dimer, test covid) και τη χορήγηση συνδυασμού φαρμάκων στους ασθενείς με covid.

Μάλιστα, παρά την αύξηση της δαπάνης για υγειονομικό υλικό που η πανδημία επέβαλλε, το συνολικό κόστος νοσηλείας όχι μόνο δεν εκτοξεύθηκε αλλά σημείωσε και μείωση, αποδεικνύοντας ότι ακόμα και σε περιόδους κρίσης, οι κατευθυντήριες οδηγίες μπορούν να αποτελούν σημαντικό φρένο στην απροσδόκητη αύξηση κόστους περίθαλψης.

Αξίζει να σημειώσουμε πως πέραν της ανωτέρω εξοικονόμησης δαπανών από την εφαρμογή πρωτοκόλλων και της μείωσης χρόνου νοσηλείας, μπορεί να υπάρξει και ένα ακόμη έμμεσο όφελος. Η μειωμένη συχνότητα των ανωτέρω επιπλοκών μπορεί να συμβάλει θετικά στη μείωση έκβασης καταστάσεων αναπηρίας πολιτών, ένα φαινόμενο που όταν εξετασθεί αναλυτικά σε βάθος χρόνου και σε συνδυασμό με την εξέλιξη του δημογραφικού ζητήματος, ίσως μας προβληματίσει σημαντικά στο μέλλον.

Συμπερασματικά, και τα δικά μας δεδομένα συμφωνούν με τις έρευνες παγκοσμίως που αναδεικνύουν την εφαρμογή ιατρικών πρωτοκόλλων ως αποτελεσματικό μέσο επιτυχίας ποιοτικών και οικονομικών οφελών στην παροχή υπηρεσιών υγείας. Βέβαια, είναι προφανές πως η αποτελεσματική τους εφαρμογή μπορεί να είναι εφικτή μόνον με καθολική και πειθαρχημένη αφομοίωση από το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό όχι μόνον σε ένα, αλλά σύνολο ιδρυμάτων. Για το λόγο αυτό τα πρωτόκολλα πρέπει να διέπονται από τα κάτωθι χαρακτηριστικά:

1. Εύκολη επικοινωνία, εκπαίδευση και αφομοίωση της κλινικής πληροφορίας μεταξύ των υγειονομικών, ώστε να είναι εφικτή η καθολική και ακριβής εφαρμογή τους.

2. Κατάλληλοι δείκτες ποιότητας και αξιολόγησής τους, ώστε αφενός να κρίνεται αντικειμενικά η αποτελεσματικότητά τους και αφετέρου να ελαχιστοποιείται η σπατάλη των διαθέσιμων πόρων, να διευκολύνονται έγκαιρες παρεμβάσεις και να αποφεύγονται αναποτελεσματικές πρακτικές.

3. Παρακολούθηση αυτών των δεικτών και ανάλυσή τους ανά τακτά χρονικά διαστήματα. Συγκεκριμένα, για να διασφαλίζονται έγκαιρες και έγκυρες αναθεωρήσεις στο καλύτερο βαθμό, θα πρέπει ιδανικά να εξετάζονται σε επίπεδο περιφέρειας και κόμβων, όχι σε μεμονωμένα νοσοκομεία.

4. Συνεργασία ιατρικών και διοικητικών υπηρεσιών ώστε βάσει των πρωτοκόλλων να μπορεί να υπάρξει αποτελεσματικός σχεδιασμός και προγραμματισμός.

Σε κάθε περίπτωση η επένδυση ενός νοσοκομείου στην εφαρμογή ιατρικών πρωτοκόλλων, αποδεικνύεται θετικώς ανταποδοτική, καθώς μπορεί να οδηγήσει σε σημαντική ελάττωση επιπλοκών κατά τη διάρκεια της νοσηλείας των ασθενών, μείωση του χρόνου νοσηλείας και βελτίωση των παρεχόμενων υπηρεσιών υγείας.

Επιπρόσθετα δίνει την δυνατότητα ελέγχου της δαπάνης και περιορισμού της άσκοπης σπατάλης, εξοικονόμησης πόρων, δυνητικά ακόμα και δημιουργίας πλεονάσματος. Το πλεόνασμα αυτό με τη σειρά του μπορεί να αξιοποιηθεί σε νέα προγράμματα πρόληψης, αποκατάστασης αλλά και ανακούφισης ασθενών τελικού σταδίου.

Τα δεδομένα που παρουσιάζουμε εδώ αποτελούν ένδειξη. Χρειάζεται συνεχής αξιολόγηση πολλών δεικτών σε μεγαλύτερα δεδομένα για να προωθούμε βελτιωμένα μοντέλα παροχής υπηρεσιών υγείας βάση πραγματικών δεδομένων που εξάγονται από τη καθημερινότητα μας (data-driven healthcare policy decisions).

Όμως με την οριζόντια (γεωγραφικά) και κάθετη (σε επίπεδο κλινικών) εφαρμογή και συνεχή αναπροσαρμογή ιατρικών/θεραπευτικών πρωτοκόλλων, σε συντεταγμένο συνδυασμό με ψηφιακές καινοτομίες για την συνολικά καλύτερη αξιοποίηση και ανάλυση της κλινικής πληροφορίας, μπορούμε να οδεύσουμε στο μέλλον σε ένα πιο αποτελεσματικό και ανθεκτικό σύστημα υγείας, και σε όρους ποιότητας αλλά και σε όρους δαπανών (value-based patient recorded outcome measurements).

Κωνσταντίνος Λυκοστράτης, Δρ. Μοριακής Βιολογίας & Ιατρικής Πληροφορικής

Πηγη: https://www.healthreport.gr

Σε περίπου έναν χρόνο από σήμερα αναμένεται να είναι έτοιμος ο Ατομικός Ηλεκτρονικός φάκελος Υγείας

Από παράταση σε παράταση πηγαίνει ο Ατομικός Ηλεκτρονικός φάκελος Υγείας ή ενιαίος ψηφιακός φάκελος ασθενούς ή και ηλεκτρονικός φάκελος ασθενούς όπως μετονομάστηκε εσχάτως.

Η μεταρρύθμιση που είχε διαφημιστεί δεόντως από το 2019, δεν έχει υλοποιηθεί ακόμη και εκτιμάται ότι θα είναι έτοιμη το καλοκαίρι του 2025.

Με βάση τις δηλώσεις του υπουργού Υγείας το 2025 οι πολίτες θα διαθέτουν τον ψηφιακό φάκελο, ο οποίος έχει γίνει γεφύρι της Άρτας και απλώς μετονομάζεται.

Να σημειωθεί ότι είχε εξαγγελθεί οριστικά πώς θα ολοκληρωνόταν το 2022, μαζί με την εγγραφή όλων των πολιτών στον προσωπικό γιατρό, αλλά τελικώς δυο χρόνια μετά και ο ψηφιακός φάκελος δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμη.

«Αυτή τη στιγμή μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης η Ελλάδα υλοποιεί ένα γιγαντιαίο πρόγραμμα ψηφιακής αναβάθμισης του συνόλου του συστήματος υγείας. Κορωνίδα είναι σίγουρα ο ηλεκτρονικός φάκελος του ασθενούς. Το χρονοδιάγραμμα παράδοσης του έργου είναι μέχρι το καλοκαίρι του 2025.

Αυτό σημαίνει ότι σε ένα χρόνο από σήμερα, πρώτον ο κάθε Έλληνας πολίτης θα έχει όλο το ιατρικό του ιστορικό μέσα στον ψηφιακό του φάκελο και θα μπορεί ο γιατρός που θα τον εξετάζει, είτε ο ιδιώτης γιατρός ή το νοσοκομείο αν του συμβεί κάτι έκτακτο, να έχει την πλήρη εικόνα της πραγματικής κατάστασης της υγείας του» δήλωσε χαρακτηριστικά ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης.

Αξιοσημείωτο είναι πως ο ψηφιακός φάκελος σε συνδυασμό με την ανασυγκρότηση της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας μπορούν να αποσυμφορήσουν σε έναν βαθμό τα νοσοκομεία από τις τεράστιες ουρές έξω από τα τμήματα των εξωτερικών ιατρείων, με τους ασθενείς να κουβαλούν σε χαρτί όλες τις ιατρικές τους εξετάσεις και τα ιατρικά τους δεδομένα τα οποία εξετάζονται από την αρχή ή και εκτελούνται από την αρχή.
Τα οφέλη για τους ασθενείς

Όταν ολοκληρωθεί πάντως το έργο, όλοι οι πολίτες θα μπορούν να έχουν πρόσβαση στον ιατρικό τους φάκελο, είτε από τον υπολογιστή τους είτε μέσω εφαρμογής στο κινητό τους τηλέφωνο.

Αυτήν την πρόσβαση, τα στοιχεία του ιατρικού τους φακέλου, θα μπορούν να τη δίνουν σε επαγγελματίες του κλάδου της Υγείας, είτε σε ιδιώτες γιατρούς, είτε σε γιατρούς κέντρων υγείας και νοσοκομείων.
Με ειδική εκπαίδευση οι υγειονομικοί

Πάντως ένα από τα μεγαλύτερα εμπόδια στην ψηφιοποίηση του ΕΣΥ αποτελεί η εκπαίδευση του προσωπικού των νοσοκομείων. Οι επαγγελματίες υγείας θα πρέπει να προσαρμοστούν στα νέα αυτά σύγχρονα συστήματα και να τα αξιοποιούν πλήρως.

Στο πλαίσιο αυτό αναμένεται οι εταιρείες που έχουν αναλάβει τα έργα ψηφιοποίησης στο σύστημα Υγείας, να προχωρήσουν και στην εκπαίδευση του προσωπικού μετά την ολοκλήρωση του έργου.

Πηγη: https://www.healthreport.gr

Το 68% του αίματος προσφέρεται από εθελοντές αιμοδότες και το υπόλοιπο από συγγενείς και φίλους των ασθενών.

Η 14η Ιουνίου καθιερώθηκε 20 χρόνια πριν ως Παγκόσμια Ημέρα του Εθελοντή Αιμοδότη από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ), ο οποίος έχει θέσει την Αιμοδοσία στους κύριους τομείς δράσης του, θεωρώντας την εθελοντική προσφορά αίματος τον ακρογωνιαίο λίθο για την ασφαλή μετάγγιση. Η καθιέρωση αυτή έχει στόχο να ευαισθητοποιήσει τους πολίτες σχετικά με την αιμοδοσία και να τονίσει τη σημασία της Εθελοντικής Προσφοράς τόσο για την ασφάλεια όσο και την επάρκεια του αίματος.

Είναι η ημέρα, που εκφράζεται η ευγνωμοσύνη της κοινωνίας προς τους Αιμοδότες.

Αποτελεί επίσης την ευκαιρία υπενθύμισης προς τις Κυβερνήσεις και τις Εθνικές Υγειονομικές Αρχές κάθε χώρας ότι πρέπει να παρέχουν επαρκείς πόρους για να αυξήσουν τη συλλογή αίματος από Εθελοντές, μη αμειβόμενους Αιμοδότες και να διαχειριστούν την πρόσβαση στο αίμα και τη μετάγγιση εκείνων που το χρειάζονται.

Νέα Ευρωπαϊκή Οδηγία

Η 20η επέτειος της Παγκόσμιας Ημέρας συμπίπτει με την ψήφιση της νέας Ευρωπαϊκής Οδηγίας για τις «Ουσίες Ανθρώπινης Προέλευσης που προορίζονται για χρήση στον άνθρωπο – Substances of Human Origin (SoHO)», η οποία έχει υιοθετηθεί και από το Συμβούλιο της Ευρώπης, καταργεί τις προηγούμενες Ευρωπαϊκές οδηγίες και πρέπει να έχει εφαρμοστεί από τις χώρες έως το 2027.

Βασικός πυλώνας και στη νέα Ευρωπαϊκή Οδηγία παραμένει η «Εθελοντική και μη Αμειβόμενη Δωρεά Αίματος», που συμβάλλει στην επίτευξη υψηλών προτύπων ασφαλείας της μετάγγισης και επομένως στην προστασία της ανθρώπινης υγείας, καθώς και στο σεβασμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και στην προστασία των πλέον ευάλωτων ατόμων της κοινωνίας.

Κουλτούρα του «Τακτικού Εθελοντή Αιμοδότη»

Με αφορμή την ημέρα, η Πρόεδρος της Ελληνικής Αιματολογικής Εταιρείας (ΕΑΕ) κα Ελισάβετ Γρουζή, δήλωσε: «Είναι μια ευκαιρία να τιμήσουμε και να ευχαριστήσουμε τους εθελοντές αιμοδότες στην Ελλάδα και παγκοσμίως. Η προφορά τους είναι πολύτιμη και αναμφισβήτητα σώζει ζωές.

Η Ελληνική Αιματολογική Εταιρεία, στηρίζει διαχρονικά την προσπάθεια για ενημέρωση και ευαισθητοποίηση των πολιτών, ώστε να επιτύχουμε να αυξήσουμε στην χώρα μας την κουλτούρα του «Τακτικού Εθελοντή Αιμοδότη». Παράλληλα, συνομιλούμε με την Πολιτεία και τους φορείς ώστε να βρεθούν λύσεις και επαρκείς πόροι για να αυξηθεί η συλλογή αίματος από εθελοντές, μη αμειβόμενους αιμοδότες, αλλά και να διασφαλιστεί η σωστή διαχείριση της χρήσης ενός πολύτιμου προϊόντος που δεν μπορεί να παραχθεί τεχνητά, αλλά προσφέρεται αποκλειστικά από υγιείς Εθελοντές».

Στοιχεία για την αιμοδοσία

Στη χώρα μας, σύμφωνα με τα στοιχεία του του Εθνικού Κέντρου Αιμοδοσίας (ΕΚΕΑ) για το έτος 2023 το ποσοστό του αίματος που προσφέρεται από συστηματικούς Εθελοντές Αιμοδότες αποτελεί το 68,7% της συνολικής συλλογής, σε σύγκριση με σχεδόν το 100% στις χώρες της Ευρώπης.

Το υπόλοιπο καλύπτεται από Αιμοδότες του συγγενικού και φιλικού περιβάλλοντος των ασθενών, οι οποίοι – όπως επισημαίνει η Ελληνική Αιματολογική Εταιρεία – με την κατάλληλη ενημέρωση θα μπορούσαν να γίνουν τακτικοί Εθελοντές Αιμοδότες, γεγονός που πρέπει να αποτελεί εθνική στρατηγική.

Η Αιματολογική Εταιρεία τονίζει πως είναι απαραίτητη η εφαρμογή ενός καθολικού συστήματος ποιότητας στις Υπηρεσίες Αιμοδοσίας, και απαιτείται η δέσμευση της Πολιτείας αλλά και της Επιστημονικής Κοινότητας για την εφαρμογή των επικαιροποιημένων κατευθυντήριων οδηγιών, για ένα Ευρωπαϊκό Σύστημα Αιμοδοσίας προς όφελος της κοινωνίας.

Πηγη: https://www.oloygeia.gr/

Η Αναπληρώτρια Υπουργός Υγείας Ειρήνη Αγαπηδάκη απηύθυνε εναρκτήρια ομιλία με τίτλο «Επόμενα βήματα για τη Δημόσια Υγεία», στο πλαίσιο του Πανελληνίου Συνεδρίου Δημόσιας Υγείας 2024.

Το φετινό Συνέδριο, με τίτλο «Η υγεία του πληθυσμού υπό το πρίσμα της κλιματικής κρίσης», διοργανώθηκε και πάλι από την Ελληνική Εταιρεία Δημόσιας Υγείας (Ε.Ε.Δ.Υ.), με την επιστημονική υποστήριξη του Τμήματος Δημόσιας και Κοινοτικής Υγείας του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής (ΠΑ.Δ.Α.) και του Φόρουμ Δημόσιας Υγείας και Κοινωνικής Ιατρικής, και πραγματοποιείται 13–15 Ιουνίου 2024 στη Σχολή Δημόσιας Υγείας του ΠΑ.Δ.Α.

Στην ομιλία της η κυρία Ειρήνη Αγαπηδάκη αναφέρθηκε στην κλιματική κρίση και τις επιπτώσεις της, στο κυβερνητικό έργο στον τομέα της πρωτογενούς και δευτερογενούς πρόληψης, στην εκπαίδευση των επαγγελματιών υγείας, στις επερχόμενες προσλήψεις και στην αναδιοργάνωση του ΕΟΔΥ.

Κλιματική κρίση και σύστημα δημόσιας υγείας

«Πραγματικά αισθάνομαι ότι η κοινότητα της δημόσιας υγείας μεγαλώνει, ισχυροποιείται και αποκτά σιγά – σιγά και ένα πιο σαφές μέλλον, ένα πλαίσιο στη χώρα, σε επίπεδο πόλης, σε επίπεδο δομών, πέραν από τον ΕΟΔΥ, ένα σαφές πλαίσιο για τη δημόσια υγεία.

Αυτό για μένα είναι κάτι πάρα-πάρα πολύ σημαντικό, γιατί υπηρετώ τη δημόσια υγεία, πάνω απ’ όλα αισθάνομαι ότι είμαι ένας επιστήμονας στη δημόσια υγεία και έχει μεγάλη σημασία να μπορώ να δω να γίνονται αυτά τα οποία και εγώ ποθούσα όταν βρισκόμουν στον ακαδημαϊκό χώρο, για τα οποία όλα μας έχουμε παλέψει πάρα πολλά χρόνια… Νομίζω ότι είναι πάρα πολύ εύστοχος ο τίτλος του Συνεδρίου και η εστίασή στο κομμάτι της κλιματικής κρίσης.

Για τρεις λόγους. Σε ποιο σύστημα συμβαίνει αυτό και δεν εννοώ το οικοσύστημα, εννοώ το σύστημα δημόσιας υγείας το οποίο συμβαίνουν όλα αυτά τα γεγονότα, όλες αυτές ο κρίσεις που αφορούν στα τρόφιμα, στο περιβάλλον, στην υγεία, στα μεταδιδόμενα νοσήματα. Δεύτερον, σε ποιο επίπεδο υγείας του πληθυσμού. Είμαστε σε μία χώρα που έχει γερασμένο πληθυσμό. Γνωρίζουμε όλοι καλά ότι η παραμέληση της δημόσιας υγείας και της πρόληψης όλα αυτά τα χρόνια έχει στερήσει τη δυνατότητα να έχουμε καλούς δείκτες υγείας, άρα έχουμε νωρίτερα χρόνια νοσήματα ,που σημαίνει πως με τα μεταδιδόμενα νοσήματα, συμβαίνουν λόγω της κλιματικής κρίσης και το έχουμε ζήσει αυτό και σε σχέση με την πανδημία. Επιβαρύνεται περαιτέρω η υγεία του πληθυσμού. Τρίτον, είπαμε το σύστημα. Είπαμε το επίπεδο υγείας του πληθυσμού. Τι αναμένουμε ένα συμβεί από εδώ και πέρα. Ποιο είναι το κομμάτι της Παγκόσμιας Υγείας που έρχεται να ενταχθεί αυτή η προσπάθεια και το σημειώνω αυτό εμφατικά, διότι ξέρετε ότι και να κάνει μία χώρα πια, το γνωρίζετε οι ειδήμονες καλύτερα από εμάς, δεν αρκεί. Χρειαζόμαστε διασυνοριακές προσπάθειες και σε Ευρωπαϊκό επίπεδο και σε διεθνές επίπεδο. Μιλάμε για κάτι που ξεκινάει από τοπικό, πάει στο Περιφερειακό, στο εθνικό, στο Ευρωπαϊκό και στο Διεθνές».

«Ο εγγραμματισμός υγείας του πληθυσμού»

«Είδατε και χθες, αυτές τις μέρες έχουμε καύσωνα, έχουμε μεταφορά αφρικανικής σκόνης, είχαμε μια πυρκαγιά. Το τι συμβαίνει οι άνθρωποι συνήθως το εντοπίζουμε στο άμεσο. Έφυγε ο καπνός; Δεν κινδυνεύω. Δεν είναι καθόλου έτσι, το ξέρετε. Άρα υπάρχει ένα κομμάτι εδώ οριζόντια πως θα αναπτύξουμε τον εγγραμματισμό υγείας του πληθυσμού. Εδώ έχουμε και μία άλλη παράλληλη υποχρέωση να αναπτύξουμε τις γνώσεις και τις δεξιότητες των επαγγελματιών υγείας γύρω από τα θέματα της κλιματικής κρίσης. Λυπάμαι που δεν είναι εδώ ο κ. Χατζηχριστοδούλου σήμερα, νομίζω ότι θα έχουμε πολλά να πούμε για τον τρόπο που διαχειριστήκαμε τα συμβάντα λόγω της κακοκαιρίας Daniel στη Θεσσαλία. Εκεί είχαμε τη δυνατότητα να διαπιστώσουμε ότι πολλές φορές οι υγειονομικοί μας ακριβώς επειδή δεν υπήρξε ποτέ στη χώρα οργανωμένα η δημόσια υγεία σε όλα τα πεδία, πολλές φορές υποτιμούσε για παράδειγμα την πρώτη εικόνα, τα πρώτα μας συμπτώματα της λεπτοσπείρωσης. Μπορεί κάποιος να θεωρούσε ότι ήταν ένα κοινό κρυολόγημα. Έπρεπε λοιπόν πάρα πολύ γρήγορα να εκπαιδεύσουμε όλους τους ανθρώπους στο πεδίο να ξέρουν πότε πρέπει να κάνουν περαιτέρω εξετάσεις, διερεύνηση, να κρατήσουν έναν άνθρωπο στο νοσοκομείο, να μην έχουμε περαιτέρω διασπορά. Αυτό είναι ένα μικρό παράδειγμα από το πώς όλα αυτά συμπλέκονται. Μιλάμε λοιπόν για τα βασικά πυρηνικά κομμάτια της δημόσιας υγείας, πρωτογενή, δευτερογενή, τριτογενή πρόληψη, προαγωγή της υγείας και κάποιες δομικές αλλαγές στο σύστημα».

«Πρωτογενής και δευτερογενής πρόληψη»

«Στον τομέα της πρωτογενούς πρόληψης έχουμε προχωρήσει με το πρόγραμμα της παιδικής παχυσαρκίας σε εθνικό επίπεδο, είμαι πολύ περήφανη που έχουμε πλέον την επιτροπή για τη διατροφή και έτσι μπορούμε να έχουμε παράλληλα εστίαση και σε θεσμικές αλλαγές. Δεν είναι λοιπόν μόνο όσα κάνουμε για την πρόληψη και την καταπολέμηση της παιδικής παχυσαρκίας με εστίαση στις κοινωνικές ανισότητες στην υγεία για όλα τα παιδιά, είναι και ένα άλλο κομμάτι που έχει να κάνει με όλες αυτές τις θεσμικές αλλαγές που πρέπει να συμβούν στο κοινωνικοοικοοικολογικό πλαίσιο της χώρας, προκειμένου να μπορέσει το περιβάλλον που ζούμε, μεγαλώνουμε, αναπτυσσόμαστε, εργαζόμαστε, γερνάμε, να μην οδηγεί στην παχυσαρκία. Αντίστοιχα κάνουμε και για τους ενήλικες. Σε λίγο καιρό θα ανακοινωθεί και επίσημα ένα αντίστοιχο πρόγραμμα πλέον της καταπολέμησης της παχυσαρκίας για τους ενήλικες. Όλα αυτά έχουν μια σειρά από δωρεάν υπηρεσίες και δεν αποτελούν ξέρετε αυτό που λέμε προγράμματα μία και έξω. Είναι νέες υπηρεσίες πρόβλεψης δημόσιας υγείας, που αποτελούν τον τρόπο με τον οποίον θέλουμε πια να εντοπίζουμε έγκαιρα και να αντιμετωπίζουμε τους παράπλευρους κινδύνους σε πληθυσμιακό επίπεδο.

Στο επίπεδο της δευτερογενούς πρόληψης το ξέρετε ότι τρέχουν τα προγράμματα μαζικού ελέγχου για την πρόληψη του καρκίνου του μαστού, του τραχήλου της μήτρας, ξεκινάει και του παχέος εντέρου αυτές τις μέρες και το φθινόπωρο τα καρδιαγγειακά νοσήματα. Παράλληλα προχωράμε για να έχουμε το πρώτο πρόγραμμα στην Ευρώπη και το πρώτο πιλοτικό στη χώρα μας για την πρόληψη και τον έγκαιρο εντοπισμό του καρκίνου του πνεύμονα και του καρκίνου του δέρματος. Και βέβαια μιλάμε και για μία λειτουργική και ενδομυϊκή αναδιοργάνωση του συστήματος δημόσιας υγείας και πρωτοβάθμιας. Τι σημαίνει αυτό; Πάμε στο μοντέλο που νομίζω ότι έχει αναδειχθεί διεθνώς ως βέλτιστη πρακτική, την ενσωμάτωση της δημόσιας υγείας και του ιδιωτικού συστήματος υγειονομικής περίθαλψης, να εστιάσουμε λοιπόν στο πως ενσωματώνεται η πληθυσμιακή προσέγγιση στην πρωτοβάθμια».

«Διασφάλιση ποιότητας για το σύστημα»

«Έχουμε διασφαλίσει ένα πολύ υψηλό κονδύλι από το Ταμείο Ανάκαμψης για να υπάρξει το πρόγραμμα εκπαίδευσης και πιστοποίησης των επαγγελματιών υγείας που έχουν τις δεξιότητες της δημόσιας υγείας για να δουλεύουν στην πρωτοβάθμια. Θέλουμε λοιπόν σιγά-σιγά να μεταβούμε σε ένα μοντέλο που ξέρουμε ότι αυτός που πάει να εργαστεί σε έναν τομέα δημόσιας υγείας είτε αφορά την πρωτοβάθμια, είτε αφορά άλλους τομείς έχει πιστοποίηση για τις δεξιότητες και τις υπηρεσίες που παρέχει.

Και το λέω αυτό διότι στη χώρα μας υπάρχει μια αίσθηση ότι ξέρουμε τι είναι η δημόσια υγεία, ξέρουμε ποιες είναι οι βασικές λειτουργίες, ξέρουμε τι κάνουμε αλλά δεν είναι ακριβώς έτσι τα πράγματα με αποτέλεσμα να έχουμε πολύ μεγάλη ανομοιογένεια ως προς τις υπηρεσίες που παρέχονται στις διαφορετικές περιοχές της χώρας και στις διαφορετικές υπηρεσίες. Χρειαζόμαστε λοιπόν τα σούπερ καλά παραδείγματα και τα πολύ κακά παραδείγματα να τα φέρουμε λίγο κοντά να έχουμε έναν μέσο όρο υπηρεσιών, μια διασφάλιση ποιότητας ως προς αυτό που δίνουμε στους πολίτες και σε επίπεδο πρόληψης και σε σχέση με τα υπόλοιπα που αφορούν την κλιματική κρίση».

«Νέο σύστημα επιδημιολογικής επιτήρησης»

«Πέρα από όλα τα υπόλοιπα που κάνουμε αυτό τον καιρό, δρομολογούμε προσλήψεις στην πρωτοβάθμια, ενώ αναδιοργανώνεται ο ΕΟΔΥ για να μπορεί να έχει ισχυρό σύστημα σε κεντρικό επίπεδο λήψης αποφάσεων και πολύ ισχυρή αποκεντρωμένη επιχειρησιακή ικανότητα για να αντιμετωπίσει τα λεγόμενα Micro outbreaks, τις μικρές επιδημικές εξάρσεις στην πηγή και αυτό το κάνουμε με τρεις τρόπους: Ο ένας είναι ότι αναπτύσσουμε στον ΕΟΔΥ ένα νέο σύστημα σύγχρονης επιδημιολογικής επιτήρησης. Έχουμε περάσει με τους συνεργάτες από τον ΕΟΔΥ περίπου ενάμιση χρόνο δουλεύοντας με την Εxpertise France με την οποία είχαμε την χαρά να πάρουμε τεχνική βοήθεια από την Κομισιόν για να δούμε αναλυτικά όλα τα σημεία που πρέπει να αλλάξουν. Και τώρα είμαστε στη φάση που τα υλοποιούμε αυτά με νέα εργαλεία, με διαφορετικούς τρόπους για να εντοπίζουμε άμεσα τις καταστάσεις που αφορούν στα μεταδιδόμενα νοσήματα που σχετίζονται με την κλιματική κρίση, να μπορούμε να τα ελέγχουμε. Δεύτερον, μιλάμε για ένα νέο επιχειρησιακό κέντρο στον ΕΟΔΥ με αυτόνομη επιχειρησιακή λειτουργία άρα το Υπουργείο Υγείας το επόμενο διάστημα θα έχει τη δυνατότητα να αντιμετωπίζει αυτές τις καταστάσεις αυτόνομα.

Θυμάστε στον Covid ότι χρειάστηκε να συνεργαστεί ο στρατός, η πολιτική προστασία, το Υπουργείο Υγείας, μια σειρά από υπηρεσίες. Θέλουμε να μεταβούμε σε ένα πιο εξελιγμένο μοντέλο. Σίγουρα είναι διατομεακό το κομμάτι αυτό, σίγουρα χρειάζεται η συνεργασία πολλών φορέων και υπουργείων αλλά θέλουμε το Υπουργείο Υγείας να μπορέσει να έχει καλύτερη ετοιμότητα όταν θα έχουμε μια νέα πανδημία, κάποιο αντίστοιχο έκτακτο συμβάν».

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Απαραίτητη η εφαρμογή ενός καθολικού συστήματος ποιότητας στις Υπηρεσίες Αιμοδοσίας, σύμφωνα με την Ελληνική Αιματολογική Εταιρεία

Η14η Ιουνίου καθιερώθηκε 20 χρόνια πριν ως Παγκόσμια Ημέρα του Εθελοντή Αιμοδότη από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ), ο οποίος έχει θέσει την Αιμοδοσία στους κύριους τομείς δράσης του, θεωρώντας την εθελοντική προσφορά αίματος τον ακρογωνιαίο λίθο για την ασφαλή μετάγγιση. Η καθιέρωση αυτή έχει στόχο να ευαισθητοποιήσει τους πολίτες σχετικά με την αιμοδοσία και να τονίσει τη σημασία της Εθελοντικής Προσφοράς τόσο για την ασφάλεια όσο και την επάρκεια του αίματος.

Είναι η ημέρα, που εκφράζεται η ευγνωμοσύνη της κοινωνίας προς τους Αιμοδότες. Αποτελεί επίσης την ευκαιρία υπενθύμισης προς τις Κυβερνήσεις και τις Εθνικές Υγειονομικές Αρχές κάθε χώρας ότι πρέπει να παρέχουν επαρκείς πόρους για να αυξήσουν τη συλλογή αίματος από Εθελοντές, μη αμειβόμενους Αιμοδότες και να διαχειριστούν την πρόσβαση στο αίμα και τη μετάγγιση εκείνων που το χρειάζονται.

Η 20ή επέτειος της Παγκόσμιας Ημέρας συμπίπτει με την ψήφιση της νέας Ευρωπαϊκής Οδηγίας για τις «Ουσίες Ανθρώπινης Προέλευσης που προορίζονται για χρήση στον άνθρωπο – Substances of Human Origin (SoHO)», η οποία έχει υιοθετηθεί και από το Συμβούλιο της Ευρώπης, καταργεί τις προηγούμενες Ευρωπαϊκές οδηγίες και πρέπει να έχει εφαρμοστεί από τις χώρες έως το 2027. Βασικός πυλώνας και στη νέα Ευρωπαϊκή Οδηγία παραμένει η «Εθελοντική και μη Αμειβόμενη Δωρεά Αίματος», που συμβάλλει στην επίτευξη υψηλών προτύπων ασφαλείας της μετάγγισης και επομένως στην προστασία της ανθρώπινης υγείας, καθώς και στο σεβασμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και στην προστασία των πλέον ευάλωτων ατόμων της κοινωνίας.

Με αφορμή την ημέρα, η Πρόεδρος της Ελληνικής Αιματολογικής Εταιρείας (ΕΑΕ) Ελισάβετ Γρουζή, δήλωσε: «Είναι μια ευκαιρία να τιμήσουμε και να ευχαριστήσουμε τους εθελοντές αιμοδότες στην Ελλάδα και παγκοσμίως. Η προφορά τους είναι πολύτιμη και αναμφισβήτητα σώζει ζωές. Η Ελληνική Αιματολογική Εταιρεία, στηρίζει διαχρονικά την προσπάθεια για ενημέρωση και ευαισθητοποίηση των πολιτών, ώστε να επιτύχουμε να αυξήσουμε στην χώρα μας την κουλτούρα του “Τακτικού Εθελοντή Αιμοδότη”. Παράλληλα, συνομιλούμε με την Πολιτεία και τους φορείς ώστε να βρεθούν λύσεις και επαρκείς πόροι για να αυξηθεί η συλλογή αίματος από εθελοντές, μη αμειβόμενους αιμοδότες, αλλά και να διασφαλιστεί η σωστή διαχείριση της χρήσης ενός πολύτιμου προϊόντος που δεν μπορεί να παραχθεί τεχνητά, αλλά προσφέρεται αποκλειστικά από υγιείς Εθελοντές».

Στη χώρα μας, σύμφωνα με τα στοιχεία του Εθνικού Κέντρου Αιμοδοσίας (Ε.ΚΕ.Α.) για το έτος 2023 το ποσοστό του αίματος που προσφέρεται από συστηματικούς Εθελοντές Αιμοδότες αποτελεί το 68,7% της συνολικής συλλογής, σε σύγκριση με σχεδόν το 100% στις χώρες της Ευρώπης. Το υπόλοιπο καλύπτεται από Αιμοδότες του συγγενικού και φιλικού περιβάλλοντος των ασθενών, οι οποίοι – όπως επισημαίνει η Ελληνική Αιματολογική Εταιρεία – με την κατάλληλη ενημέρωση θα μπορούσαν να γίνουν τακτικοί Εθελοντές Αιμοδότες, γεγονός που πρέπει να αποτελεί εθνική στρατηγική.

Η Αιματολογική Εταιρεία τονίζει πως είναι απαραίτητη η εφαρμογή ενός καθολικού συστήματος ποιότητας στις Υπηρεσίες Αιμοδοσίας, και απαιτείται η δέσμευση της Πολιτείας αλλά και της Επιστημονικής Κοινότητας για την εφαρμογή των επικαιροποιημένων κατευθυντήριων οδηγιών, για ένα Ευρωπαϊκό Σύστημα Αιμοδοσίας προς όφελος της κοινωνίας.

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Συγκεκριμένα, οι νομοθετικές πρωτοβουλίες αφορούν: α) Τα δικαιώματα των προσώπων που πάσχουν από άνοια και των φροντιστών τους, β) τη μεταμόσχευση ιστών και κυττάρων και γ) την Ένωση Διαιτολόγων Διατροφολόγων Ελλάδας,

Το υπουργικό συμβούλιο θα συνεδριάσει στις 11 το πρωί της Παρασκευής στο Μέγαρο Μαξίμου υπό την προεδρία του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη Στις 11:00, θα συνεδριάσει υπό τον Πρωθυπουργό στο Μέγαρο Μαξίμου, το Υπουργικό Συμβούλιο.

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Τεχνολογικές εφαρμογές και εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης προτίθεται να αξιοποιήσει το υπουργείο Υγείας προκειμένου να υλοποίησει μία κεντρική στρατηγική του που αφορά στην πρόληψη της επιδείνωσης των περιστατικών ψυχικής υγείας.

Στην κατεύθυνση αυτή, όπως ανέφερε ο υφυπουργός Υγείας αρμόδιος για θέματα Ψυχικής Υγείας Δημήτρης Βαρτζόπουλος μιλώντας στο 2ο Διεθνές Συνέδριο Τεχνολογίας και Καινοτομίας Νοτιοανατολικής Ευρώπης «Το μέλλον της Ψηφιακής Υγείας, σήμερα», που διοργάνωσε σήμερα το Διεθνές Κέντρο Ψηφιακού Μετασχηματισμού και Δεξιοτήτων της Cisco στη Θεσσαλονίκη (DT&S), σχεδιάζεται μία ψηφιακή εφαρμογή ψυχικής υγείας (mental health app), η οποία θα ενσωματώνει και συστήματα τεχνητής νοημοσύνης και μέσω αυτής ο χρήστης, υποβάλλοντας απλές ερωτήσεις και σχόλια θα καθοδηγείται σταδιακά στο να εντοπίσει την βοήθεια ειδικού που είναι κατάλληλη για την κατάσταση ψυχικής υγείας που αντιμετωπίζει, π.χ. φόβο, άγχο, πανικό, απελπισία κλπ…

«Είναι κεντρική στρατηγική του υπουργείου Υγείας η πρόληψη της επιδείνωσης των περιστατικών ψυχικής υγείας, το να διαγιγνώσκονται δηλαδή εγκαίρως τα περιστατικά που χρήζουν ιδιαίτερης φροντίδας», είπε χαρακτηριστικά ο κ. Βαρτζόπουλος, εξηγώντας ότι όταν τα στοιχεία όπως το ιστορικό των νοσηλειών των ασθενών και της συνταγογράφησης των φαρμάκων που λαμβάνουν, είναι προσβάσιμα από τους ειδικούς και τις δομές ψυχικές υγείας, μέσω ενός ολοκληρωμένου πληροφοριακού συστήματος, τότε μπορεί να παρασχεθεί άμεσα η κατάλληλη ιατρική φροντίδα και να αποφευχθεί η επιδείνωση της όποιας ψυχικής διαταραχής αντιμετωπίζουν. «Νομοθετούμε εντός των επόμενων εβδομάδων ένα πληροφοριακό σύστημα, που θα αποτελέσει εργαλείο για τη συνεχή επιδημιολογική παρατήρηση […] ώστε να μπορεί όποιος εξετάζει ασθενή σε δομή ΕΣΥ να βλέπει πόσο καιρό παίρνει αγωγή, τι είδους αγωγή, πόσες φορές έχει νοσηλευτεί, τη λειτουργικότητά του», σημείωσε ο υφυπουργός.

Οι περαιτέρω προκλήσεις

Σε ό,τι αφορά τις περαιτέρω προκλήσεις που φέρνει ο ψηφιακός μετασχηματισμός στο τομέα της υγείας ο κ. Βαρτζόπουλος εκτίμησε ότι μπορεί να βοηθήσει ακόμη και στο κομμάτι των κλινικών δοκιμών, μέσα από τη δυνατότητα προσομοίωσης βιολογικών διεργασιών.

Το εγχείρημα του ψηφιακού μετασχηματισμού της υγείας έτσι όπως έχει σχεδιαστεί και υλοποιείται θα φέρει τα καλύτερα αποτελέσματα για τους ασθενείς, σημείωσε ο Διοικητής της 3ης ΔΥΠΕ Παναγιώτης Μπογιατζίδης, προσθέτοντας ότι το Εθνικό Δίκτυο Τηλεϊατρικής συμπεριλαμβάνει και υπηρεσίες που αφορούν την προαγωγή της ψυχικής υγείας. Επισήμανε δε πως η δικτύωση δομών ψυχικής υγείας, που ήταν διάσπαρτες, συμβάλλει στην αποασυλοποίηση της φροντίδας των ασθενών προς μια νέα μορφή παρακολούθησης των ψυχιατρικών περιστατικών, με κεντρικό άξονα της πρόληψης την πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας.

Σημαντικές οι ψηφιακές εφαρμογές

Για τις πλατφόρμες υποστήριξης γιατρών, ασθενών αλλά ακόμη και των φροντιστών ασθενών, οι οποίες αναπτύσσονται σε ερευνητικό επίπεδο μίλησε ο Διευθυντής του Εργαστηρίου Οπτικής Αναλυτικής του ΕΚΕΤΑ/ΙΠΤΗΛ, Κώστας Βόττης. Όπως εξήγησε οι ψηφιακές εφαρμογές που υπάρχουν σήμερα είναι σημαντικές για την καθημερινότητα των ασθενών, ιδιαίτερα δε εκείνων που ζουν μόνοι, καθώς δεν παρέχουν απλώς εξατομικευμένη υποστήριξη, αλλά μέσα από τα δεδομένα που συλλέγουν, μπορούν να δώσουν στοιχεία και για την πορεία της υγείας.

Στα ζητήματα της κυβερνοασφάλειας, της πρόσβασης στην ιατρική πληροφορία και της ορθής και ασφαλούς χρήσης των διαθέσιμων τεχνολογιών εστίασε ο CEO της Algosystems Ανδρέας Δούμουρας, ενώ ο Senior Account Manager, Public Sector της Netcompany Τάσος Χαλκιάς, παρατήρησε ότι διεθνώς υπάρχουν πάρα πολλά παραδείγματα αξιοποίησης νέων τεχνολογιών και της Τεχνητής Νοημοσύνης στον τομέα της υγείας και σημαντική παράμετρος για την αξιοποίηση τους είναι η εκπαίδευση των χρηστών τους αλλά και των υπευθύνων των ίδιων των συστημάτων.

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Σύμφωνα με την επιδημιολογική έκθεση του ΕΟΔΥ για το ίδιο διάστημα επιβαρυμένοι είναι και οι σκληροί δείκτες όπως οι εισαγωγές, οι διασωληνώσεις και θάνατοι.

Ιός SARS-CoV2 – λοίμωξη COVID-19

Η θετικότητα στο σύνολο των ελεγχθέντων δειγμάτων παρουσίασε αύξηση σε σχέση με την προηγούμενη εβδομάδα.

Ο αριθμός των νέων εισαγωγών ήταν 235. Ο μέσος εβδομαδιαίος αριθμός νέων εισαγωγών κατά τις προηγούμενες τέσσερις εβδομάδες ήταν 126 και ο αριθμός των εισαγωγών την αντίστοιχη εβδομάδα του 2023 ήταν 356.

Ο αριθμός των νέων διασωληνώσεων ήταν τέσσερις. Ο μέσος εβδομαδιαίος αριθμός νέων διασωληνώσεων κατά τις προηγούμενες τέσσερις εβδομάδες ήταν δύο και ο αριθμός των διασωληνώσεων την αντίστοιχη εβδομάδα του 2023 ήταν 4. Ο αριθμός των ασθενών με λοίμωξη COVID-19 που νοσηλεύονται διασωληνωμένοι είναι δέκα.

Ο αριθμός των θανάτων ήταν οχτώ. Ο μέσος εβδομαδιαίος αριθμός των θανάτων τις προηγούμενες τέσσερις εβδομάδες ήταν τέσσερις και ο αριθμός των θανάτων την αντίστοιχη εβδομάδα του 2023 ήταν 39.

Η συχνότερη υπο-παραλλαγή της ΒΑ.2 παραμένει η JN.1.

Η επιτήρηση του ιικού φορτίου στα αστικά λύματα έδειξε αύξηση της κυκλοφορίας του ιού SARS-CoV-2 σε επτά από τις δέκα περιοχές που ελέγχθηκαν.

Ιός της γρίπης

Η θετικότητα για γρίπη στην κοινότητα (δίκτυο sentinel) παραμένει χαμηλή, κάτω από 10% (εποχικό όριο έναρξης/λήξης της επιδημικής δραστηριότητας της γρίπης κατά το ECDC).

Στα δείγματα του δικτύου SARI η θετικότητα παραμένει σε χαμηλά επίπεδα.

Δεν καταγράφηκε νέο σοβαρό κρούσμα με νοσηλεία σε ΜΕΘ, ούτε νέος θάνατος από εργαστηριακά επιβεβαιωμένη γρίπη.

Συνολικά από την αρχή επιτήρησης της γρίπης έχουν νοσηλευθεί 146 άτομα με εργαστηριακά επιβεβαιωμένη γρίπη σε ΜΕΘ και καταγράφηκαν 70 θάνατοι από εργαστηριακά επιβεβαιωμένη γρίπη.

Έχουν τυποποιηθεί 1.055 στελέχη γρίπης (προερχόμενα από δείγματα Sentinel κοινότητας, από δείγματα επιτήρησης SARI και από νοσοκομειακά δείγματα εκτός δικτύων επιτήρησης), εκ των οποίων τα 554 (53%) ήταν τύπου Α και 501 (47%) τύπου Β.

Συνολικά, έχουν υποτυποποιηθεί στα δύο Κέντρα Αναφοράς Γρίπης 536 στελέχη τύπου Α. Τα 492 (92%) ανήκαν στον υπότυπο Α(Η1)pdm09 και τα 44 (8%) στον υπότυπο Α(Η3).

Αναπνευστικός συγκυτιακός ιός – RSV

Δεν ανευρέθηκαν θετικά δείγματα στην κοινότητα (δίκτυο επιτήρησης Sentinel ΠΦΥ), ενώ η θετικότητα στα νοσοκομεία παρέμεινε σε πολύ χαμηλά επίπεδα (δίκτυο επιτήρησης SARI).

Γριπώδης συνδρομή – ILI (ανεξαρτήτως παθογόνου)

Ο αριθμός κρουσμάτων γριπώδους συνδρομής ανά 1.000 επισκέψεις παραμένει σε χαμηλά επίπεδα.

Σοβαρή Οξεία Λοίμωξη Αναπνευστικού – SARI (ανεξαρτήτως παθογόνου)

Ο αριθμός κρουσμάτων SARI ανά 1.000 επισκέψεις παραμένει σε χαμηλά επίπεδα.

πΗΓΗ: https://www.news4health.gr/

Η ψηφιοποίηση των διαγνωστικών εξετάσεων διαμορφώνει νέους κανόνες συνταγογράφησης για τους γιατρούς – Τα αποτελέσματα των εξετάσεων θα τους καθοδηγούν στα κατάλληλο θεραπευτικό πρωτόκολλο

«Δεμένα» χέρια έχουν πλέον οι γιατροί που επιθυμούν να συνταγογραφούν ξεφεύγοντας από τις επιστημονικές κατευθυντήριες, αφού με την ψηφιοποίηση των διαγνωστικών εξετάσεων θα «κλειδώνουν» τα θεραπευτικά πρωτόκολλα, αποκτώντας πλέον νόημα. Το Ψηφιακό Αποθετήριο των εξετάσεων είναι ένα μέτρο που εφαρμόζει η ηγεσία του Υπουργείου Υγείας, στο πλαίσιο των διαρθρωτικών μέτρων που προωθεί, μεταξύ άλλων, για τη συγκράτηση της φαρμακευτικής δαπάνης.

Μέχρι σήμερα, ενώ υπάρχουν θεραπευτικά πρωτόκολλα για αρκετές ασθένειες, στην πράξη δεν εφαρμόζονταν. Ο θεράπων ιατρός για να συνταγογραφήσει ένα φάρμακο, μπορούσε να συμπληρώνει ο ίδιος τις τιμές των εξετάσεων (για παράδειγμα της χοληστερίνης) και ήταν στην ευχέρειά του να βάλει μια τιμή που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, αλλά που «βόλευε» για τη συνταγογράφηση που ήθελε.

Πλέον, μέσω μιας ψηφιακής πλατφόρμας όλα τα εργαστήρια υποχρεώνονται να ανεβάζουν τα αποτελέσματα των διαγνωστικών εξετάσεων – στο πρότυπο των μοριακών και rapid τεστ κατά τη διάρκεια της πανδημίας του κορωνοϊού. Έτσι, οι τιμές που θα έβαζε ο γιατρός ενημερώνονται αυτόματα, λειτουργώντας ως «κόφτης», αφού ο ίδιος κατευθύνεται στη συνταγογράφηση βάσει των θεραπευτικών πρωτοκόλλων, όπου αυτά υπάρχουν. Πρόκειται για ένα μέτρο που εφόσον εφαρμοστεί σωστά, θα «σβήσει» φαινόμενα υπερσυνταγογράφησης ή κατευθυνόμενης συνταγογράφησης και ως συνέπεια θα μειωθεί η δαπάνη.

Σε αυτή απάντησε ο Υπουργός Υγείας, Άδωνις Γεωργιάδης, γράφοντας: «Αυτή είναι μια μεταρρύθμιση για την οποία μιλάγαμε από την προηγούμενή μου θητεία. Την κάναμε πράξη στους πρώτους έξι μήνες της νέας μου θητείας λύνοντας το βασικότερο πρόβλημα της υπερ-συνταγογράφησης».

Στάση αναμονής από τα εργαστήρια

Τη λειτουργία του Ψηφιακού Αποθετηρίου στην πράξη αναμένουν να δουν οι εργαστηριακοί γιατροί, που επίσης ζητούσαν και ήθελαν την ψηφιοποίηση των διαγνωστικών εξετάσεων. Ωστόσο, όπως αναφέρουν εκπρόσωποί τους στο ygeiamou.gr, επεδίωκαν την ιστορικότητα των εξετάσεων, ενώ τώρα καλούνται να ανεβάζουν τις εξετάσεις σε pdf στην πλατφόρμα. Βέβαια, παραδέχονται ότι η νέα μεταρρύθμιση βοηθά στην πιστοποίηση μιας ασθένειας και κατά πόσο οι τιμές των εξετάσεων είναι φυσιολογικές ή όχι. Ένα ακόμη ζήτημα είναι ποιος θα ανεβάζει τον μεγάλο όγκο εξετάσεων, δεδομένου ότι τα διαγνωστικά εργαστήρια και τα πολυϊατρεία υποστηρίζουν πως υπάρχουν ελλείψεις.

Εκτός από το γεγονός ότι το Αποθετήριο βάζει «φρένο» σε φαινόμενα αυθαιρεσίας από την πλευρά των γιατρών, αναμένεται να μειώσει τις δαπάνες. Και αυτό καθώς με «κλειδωμένα» πρωτόκολλα δεν θα καταγράφονται φαινόμενα υπερσυνταγογράφησης, δεν θα ξεφεύγει η δαπάνη και κατά συνέπεια ούτε το clawback (αυτόματες επιστροφές).

Για το «βαρίδι» του clawback σε ό,τι αφορά στα εργαστήρια είναι σε εξέλιξη ο σχεδιασμός και άλλων μέτρων από το Υπουργείο Υγείας. Πιο αναλυτικά, το ατομικό clawback έχει θεσμοθετηθεί και βρίσκεται σε διαδικασία εφαρμογής για το τρέχον έτος. Ο προϋπολογισμός χωρίζεται ανά Νομό και υποκατηγορίες (βιοπαθολογικά, ακτινολογικά, κτλ) και σε κάθε υποκατηγορία ορίζεται ένας μηνιαίος μέσος όρους κόστους ή αριθμού εξετάσεων ανά ΑΜΚΑ ασθενούς, σύμφωνα με τα στοιχεία του προηγούμενου έτους. Εάν κάποιος συμμετέχει σε υπερσυνταγογραφική συμπεριφορά και χρεώνει το σύστημα, είναι και αυτός που θα πληρώνει την υπέρβαση. Επομένως, το clawback θα το πληρώνουν όσοι υπερβαίνουν τον προϋπολογισμό.

Επιπλέον, υπάρχει η πρόθεση για υποχρεωτικότητα συγκεκριμένων εξετάσεων σε δημόσιες δομές, όπως για παράδειγμα κάποιες βιταμίνες που δεν έχουν επείγοντα χαρακτήρα ώστε να διενεργηθούν άμεσα. Για παράδειγμα, η δαπάνη για εξετάσεις της βιταμίνης D3 και της βιταμίνης B12 είναι πολύ υψηλή. Είναι χαρακτηριστικό ότι το 2022, οι δύο εν λόγω εξετάσεις αντιπροσώπευαν το 12,5% του συνολικού προϋπολογισμού διαγνωστικών εξετάσεων του Εθνικού Οργανισμού Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (ΕΟΠΥΥ).

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Μόνο το 47% των φαρμάκων που εγκρίθηκαν από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων μεταξύ 2019-2022 είναι διαθέσιμα στους Έλληνες ασθενείς

Δυσκολίες στην πρόσβαση σε νέες θεραπείες αντιμετωπίζουν οι Έλληνες ασθενείς, έχοντας μεγάλη αναμονή προκειμένου ένα νέο, καινοτόμο, σκεύασμα που εγκρίνεται στην Ευρώπη να ενταχθεί στον κατάλογο των αποζημιούμενων φαρμάκων στη χώρα.

Η τελευταία έρευνα για την εκτίμηση του δείκτη W.A.I.T. (Waiting to Access Innovative Therapies), η οποία διενεργείται από την Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Φαρμακευτικών Βιομηχανιών (EFPIA) δείχνει πως ελάχιστα έχουν αλλάξει στην πρόσβαση των Ελλήνων ασθενών σε νέα σκευάσματα.

Αναλυτικότερα, οι ασθενείς στην Ελλάδα περιμένουν 587 ημέρες, προκειμένου να πάρουν, εφόσον τους αφορά, μια νέα θεραπεία. Ο χρόνος αυτός απέχει περίπου δύο μήνες σε σχέση με τον αντίστοιχο ευρωπαϊκό μέσο χρόνο, αναδεικνύοντας τις ανισότητες που υπάρχουν στην πρόσβαση για τους ασθενείς στη χώρα μας, σε σύγκριση με τους Ευρωπαίους.

Παράλληλα, αυξημένος εκτιμάται ο μέσος χρόνος για την αποζημίωσή τους από τα κατά τόπους συστήματα υγείας. Ειδικότερα, υπολογίστηκε στις 531 ημέρες (559 για τα ογκολογικά φάρμακα και 542 για τα ορφανά), έναντι των 528 που ανέδειξε η έρευνα του προηγούμενου έτους.

Η πρόσβαση στην Ελλάδα εμφανίζεται σχετικά ικανοποιητική για τις θεραπείες κατά του καρκίνου (71%), αλλά υστερεί όσον αφορά στις θεραπείες για σπάνια νοσήματα (41%).

Ο χρόνος αποζημίωσης των νέων θεραπειών στην Ελλάδα, δηλαδή η ένταξη στον κατάλογο αποζημιούμενων φαρμάκων, είναι μεγαλύτερος σε σχέση με τον αντίστοιχο ευρωπαϊκό (587 ημέρες έναντι 531 στις χώρες τις Ευρώπης). Επίσης, σχεδόν οι μισές νέες θεραπείες που έρχονται (48%) είναι σε καθεστώς «περιορισμένης διαθεσιμότητας ή αποζημίωσης». Δεν υπάρχει, δηλαδή, ανεμπόδιστη πρόσβαση από όλους τους ασθενείς, αλλά διατίθενται κυρίως μέσω του Συστήματος Ηλεκτρονικής Προέγκρισης (ΣΗΠ) και του ΙΦΕΤ (Ινστιτούτο Φαρμακευτικής Έρευνας και Τεχνολογίας).

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/