Επιστήμονες δημιουργούν εμβόλιο για μελλοντικούς κορονοϊούς

Το εμβόλιο εκπαιδεύει το ανοσοποιητικό να στοχεύει πρωτεΐνες που υπάρχουν σε πολλούς διαφορετικούς τύπους κορονοϊών

Επιστήμονες δημιούργησαν ένα εμβόλιο που έχει την ικανότητα να προστατεύει από ευρύ φάσμα κορονοϊών, συμπεριλαμβανομένων μορφών που δεν είναι ακόμη γνωστές.

Το πειραματικό εμβόλιο, το οποίο έχει δοκιμαστεί σε ποντίκια, σηματοδοτεί μια αλλαγή στρατηγικής προς την «προληπτική εμβολιολογία», όπου τα εμβόλια σχεδιάζονται και ετοιμάζονται για παραγωγή πριν εμφανιστεί ένας δυνητικά πανδημικός ιός.

Το εμβόλιο παράγεται με την προσάρτηση αβλαβών πρωτεϊνών από διαφορετικούς κορονοϊούς σε μικροσκοπικά νανοσωματίδια που στη συνέχεια εγχέονται στον οργανισμό για να ενεργοποιήσουν την άμυνά του ώστε να είναι σε θέση να καταπολεμήσει τους ιούς σε περίπτωση που εισβάλουν σε αυτόν.

Επειδή το εμβόλιο εκπαιδεύει το ανοσοποιητικό σύστημα να στοχεύει πρωτεΐνες που υπάρχουν σε πολλούς διαφορετικούς τύπους κορονοϊών, η προστασία που παρέχει είναι εξαιρετικά ευρεία, καθιστώντας το αποτελεσματικό έναντι γνωστών και άγνωστων ιών της ίδιας οικογένειας.

«Δείξαμε ότι ένα σχετικά απλό εμβόλιο μπορεί παρ’ όλα αυτά να προκαλεί ευρεία απόκριση σε μια σειρά από διαφορετικούς ιούς», δήλωσε ο Rory Hills, πτυχιούχος ερευνητής στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ και πρώτος συγγραφέας της έκθεσης.

«Μας φέρνει ένα βήμα πιο κοντά στον στόχο μας να δημιουργήσουμε εμβόλια πριν καν ξεκινήσει μια πανδημία», πρόσθεσε.

Δοκιμές σε ποντίκια έδειξαν ότι το εμβόλιο προκάλεσε ευρεία ανοσολογική απόκριση στους κορονοϊούς, συμπεριλαμβανομένου του Sars-Cov-1, του παθογόνου που προκάλεσε το ξέσπασμα του Sars το 2003, παρόλο που στα νανοσωματίδια του εμβολίου δεν είχαν προστεθεί πρωτεΐνες από τον συγκεκριμένο ιό.

Λεπτομέρειες της εργασίας, που έγινε σε συνεργασία από τα πανεπιστήμια του Κέμπριτζ και της Οξφόρδης και το Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Καλιφόρνια, δημοσιεύονται στο Nature Nanotechnology.

Το καθολικό εμβόλιο κατά των κορονοϊών μπορεί να παραχθεί σε υπάρχουσες εγκαταστάσεις μικροβιακής ζύμωσης, είπε ο Hills, προσθέτοντας ότι οι ερευνητές συνεργάζονται με φαρμακοβιομηχανίες για να βρουν τρόπο να αυξήσουν την κλίμακα παραγωγής.

Τα νανοσωματίδια και οι ιικές πρωτεΐνες μπορούν να παρασκευαστούν σε διαφορετικούς χρόνους σε διαφορετικά μέρη και να αναμειχθούν μεταξύ τους για να παραχθεί το εμβόλιο.

Οι ρυθμιστικές Αρχές του ιατρικού κλάδου δεν διαθέτουν διαδικασίες για προληπτική ανάπτυξη εμβολίων, οπότε, σύμφωνα με τους ερευνητές, αυτές θα πρέπει να συζητηθούν με τους αρμόδιους φορείς.

Εάν το εμβόλιο διαπιστωθεί ότι είναι ασφαλές και αποτελεσματικό στους ανθρώπους, μια επιλογή θα ήταν να χρησιμοποιηθεί ως αναμνηστική δόση για την Covid, που θα έχει το πρόσθετο όφελος ότι θα προστατεύει και από άλλους κορονοϊούς.

Πιο πιθανό είναι ότι οι χώρες να διατηρούν αποθέματα του εμβολίου, όπως και άλλων εμβολίων που έχουν σχεδιαστεί για να στοχεύουν άλλα παθογόνα, αφού παραχθούν και εγκριθούν.

«Σε περίπτωση που κάνει την εμφάνισή του κορονοϊό ή άλλο παθογόνο, θα μπορούσαν να υπάρχουν έτοιμα αποθέματα εμβολίου και ένα σαφές σχέδιο για γρήγορη αύξηση της παραγωγής εάν χρειαστεί», ανέφερε ο Hills.

Ο καθηγητής Mark Howarth, ανώτερος συγγραφέας της μελέτης, δήλωσε: «Οι επιστήμονες έκαναν εξαιρετική δομφυλειά στην παραγωγή ενός εξαιρετικά αποτελεσματικού εμβολίου για την Covid κατά την τελευταία πανδημία, αλλά ο κόσμος έζησε παρ’ όλα αυτά μια τεράστια κρίση με τεράστιο αριθμό θανάτων. Πρέπει να βρούμε πώς θα μπορέσουμε να τα καταφέρουμε ακόμη καλύτερα από αυτό στο μέλλον και ένα ισχυρό στοιχείο αυτού είναι να αρχίσουμε να αναπτύσσουμε εκ των προτέρων τα εμβόλια».

 

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Επιστήμονες βρήκαν νέα κληρονομική μορφή της νόσου Αλτσχάιμερ

Νέα ευρήματα για το γονίδιο APOE4, που έως τώρα οι επιστήμονες θεωρούσαν απλό παράγοντα κινδύνου.

Η νόσος Αλτσχάιμερ μπορεί να είναι κληρονομική σε πολύ περισσότερους ασθενείς απ’ ό,τι πίστευαν έως τώρα οι επιστήμονες, σύμφωνα με μία νέα μελέτη.

Όπως έδειξε, ένα αρκετά συχνό γονίδιο που νόμιζαν ότι απλώς αυξάνει τον κίνδυνο, μπορεί στην πραγματικότητα να αποτελεί αιτία ξεχωριστής, κληρονομούμενης μορφής της νόσου.

Η νόσος Αλτσχάιμερ μπορεί να είναι οικογενής (δηλαδή κληρονομική) ή σποραδική (δηλαδή τυχαία). Στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων θεωρείται ότι είναι σποραδική και εκδηλώνεται αργά στη ζωή.

Τα έως σήμερα αναγνωρισμένα οικογενή κρούσματα προκαλούνται από μεταλλάξεις σε τρία συγκεκριμένα γονίδια. Τείνουν να εκδηλώνονται σε νεότερη ηλικία και (πιστεύεται πως) είναι πολύ σπάνια. Αντιπροσωπεύουν το μόλις 2% όλων των περιστατικών (ή 1 στα 50 κρούσματα). Με τη νέα ανακάλυψη, όμως, κληρονομικό θα είναι το σχεδόν 17% των κρουσμάτων (ή 1 στα 6 περιστατικά).

Η διαφορά οφείλεται στην καλύτερη κατανόηση του ρόλου ενός τέταρτου γονιδίου, του ΑΡΟΕ4. Αυτό παίζει ρόλο στην συσσώρευση μιας παθολογικής πρωτεΐνης που λέγεται βήτα-αμυλοειδές, στον εγκέφαλο. Η συσσώρευσή της αποτελεί χαρακτηριστικό γνώρισμα της νόσου Αλτσχάιμερ.

Τα γονίδια ΑΡΟΕ

Τα γονίδια APOE είναι διαφόρων ειδών. Το ένα λέγεται ΑΡΟΕ2 και πιστεύεται ότι δρα προστατευτικά έναντι της αναπτύξεως νόσου Αλτσχάιμερ. Το άλλο λέγεται ΑΡΟΕ3 και έχει ουδέτερη συσχέτιση.

Το ΑΡΟΕ4, όμως, είναι κάτι εντελώς διαφορετικό. Εδώ και χρόνια είναι γνωστό πως όσοι φέρουν έστω και μία κόπια του γονιδίου αυτού, διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο να παρουσιάσουν τη νόσο. Όσοι, δε, φέρουν δύο κόπιες (μία από κάθε γονιό) κινδυνεύουν ακόμα περισσότερο.

Τώρα, οι ερευνητές λένε πως το γονίδιο APOE4 δεν είναι ένας απλός παράγοντας κινδύνου. Πρέπει να θεωρείται κληρονομική μορφή της νόσου διότι όσοι φέρουν δύο κόπιες του θα παρουσιάσουν στον εγκέφαλό τους τις βιολογικές αλλαγές που χαρακτηρίζουν τη νόσο.

Μερικοί από αυτούς, όμως, δεν θα εκδηλώσουν συμπτώματα. Και αυτό γιατί θα τους προστατεύσουν άλλα γονίδια ή περιβαλλοντικοί παράγοντες που ταυτοχρόνως διαθέτουν.

Η νέα μελέτη

Τα νέα ευρήματα δημοσιεύονται στην ιατρική επιθεώρηση Nature Medicine. Την πραγματοποίησαν επιστήμονες από ΗΠΑ και Ισπανία, οι οποίοι συνέκριναν άτομα που έφεραν δύο κόπιες του γονιδίου ΑΡΟΕ4 με άτομα που είχαν άλλες μορφές του γονιδίου ΑΡΟΕ.

Συνέκριναν επίσης ανθρώπους με δύο κόπιες του ΑΡΟΕ4 με άτομα που είχαν άλλες κληρονομούμενες μορφές της νόσου:

  • Πρώιμης έναρξης αυτοσωμική επικρατούσα νόσο Αλτσχάιμερ
  • Νόσο Αλτσχάιμερ σχετιζομένη με σύνδρομο Down

Συνολικώς οι ερευνητές εξέτασαν δεδομένα από 3.300 εγκεφάλους ασθενών που φυλάσσονται στο αμερικανικό Εθνικό Κέντρο Συντονισμού Αλτσχάιμερ (NACC) στο Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον. Εξέτασαν επίσης στοιχεία από σχεδόν 10.000 εθελοντές που συμμετέχουν σε πέντε πολυετείς κλινικές μελέτες.

Τα ευρήματα

Τα στοιχεία τους έδειξαν πως όσοι έφεραν δύο κόπιες από το γονίδιο APOE4 ήταν σχεδόν βέβαιον πως θα ανέπτυσσαν τις βιολογικές αλλαγές της νόσου Αλτσχάιμερ. Το 95% των φορέων τους τις είχαν αναπτύξει πριν τα 82 τους χρόνια.

Από τους φορείς του γονιδίου, όμως, κάποιοι δεν θα αναπτύξουν τη νόσο. Από τους 3.300 εγκεφάλους, λ.χ., οι 273 είχαν δύο κόπιες του APOE4. Μόνο οι 240 από τους ανθρώπους που τους έφεραν, είχαν εν ζωή νόσο Αλτσχάιμερ. Επομένως είχε νοσήσει το 88%.

Όταν οι ασθενείς με δύο κόπιες του γονιδίου ανέπτυσσαν συμπτώματα, αυτά έτειναν να εκδηλώνονται σε πρωιμότερη ηλικία. Κατά μέσον όρο τα παρουσίαζαν 10 χρόνια νωρίτερα απ’ ό,τι οι συμμετέχοντες χωρίς αυτά τα γονίδια. Η μέση ηλικία έναρξης των συμπτωμάτων επί τη υπάρξει δύο αντιγράφων του γονιδίου APOE4 ήταν τα 65 έτη. Επιπλέον, η νόσος τους ήταν πιο σοβαρή νωρίτερα στη ζωή τους.

«Σε όλες τις κληρονομικές μορφές της νόσου Αλτσχάιμερ υπάρχουν εντυπωσιακές ομοιότητες στον τρόπο εξέλιξης και εκδήλωσής της», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής Dr. Juan Fortea, διευθυντής της Μονάδας Μνήμης του Νοσοκομείου Hospital de la Santa Creu i Sant Pau στη Βαρκελώνη.

Με βάση αυτά τα ευρήματα, ο Dr. Fortea και οι συνεργάτες του εκτιμούν ότι η ύπαρξη δύο αντιγράφων από το γονίδιο APOE4 πρέπει να θεωρούνται κληρονομική μορφή της νόσου και όχι απλός παράγοντας κινδύνου.

 

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

ECDC: Εκατομμύρια Ευρωπαίοι μολύνονται ετησίως στα νοσοκομεία κατά την περίθαλψή τους

Καθημερινά παρουσιάζει ενδονοσοκομειακή λοίμωξη 1 στους 14 νοσηλευόμενους ασθενείς στην ΕΕ.

Εκατομμύρια ασθενείς στην Ευρωπαϊκή Ένωση και τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (ΕΕ/ΕΟΧ) προσβάλλονται κάθε χρόνο από λοιμώξεις που σχετίζονται με την παραμονή τους στα νοσοκομεία, αναφέρει το Ευρωπαϊκό Κέντρο Ελέγχου & Προλήψεως των Ασθενειών (ECDC).

Σε νέα έκθεση που έδωσε στη δημοσιότητα αποκαλύπτει ότι την περίοδο 2022-2023 περισσότερα από 4,3 εκατομμύρια ασθενείς προσβλήθηκαν από τουλάχιστον μία λοίμωξη κατά τη διάρκεια της νοσηλείας τους. Οι πιο συχνές ήταν κατά σειράν οι λοιμώξεις:

  1. Του αναπνευστικού συστήματος (συμπεριλαμβανομένης της πνευμονίας και της COVID-19)
  2. Του ουροποιητικού
  3. Των χειρουργικών τομών
  4. Του αίματος
  5. Του γαστρεντερικού συστήματος

Οι λοιμώξεις του αναπνευστικού αντιπροσώπευαν το σχεδόν ένα τρίτο (το 29,3%)  των ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων. Οι παθογόνοι μικροοργανισμοί που προκαλούσαν τις περισσότερες λοιμώξεις στα νοσοκομεία ήταν κατά σειράν:

  1. Το κολοβακτηρίδιο (12,7% των κρουσμάτων)
  2. Η κλεμπσιέλλα (11,7%)
  3. Ο εντερόκοκκος (10%)
  4. Ο κορωνοϊός SARS-CoV2 που προκαλεί την COVID-19 (9,5%)
  5. Ο χρυσίζων σταφυλόκοκκος (9% των κρουσμάτων)

Ανθεκτικά βακτήρια και αντιβιοτικά

Η νέα έκθεση αποκαλύπτει ακόμα πως την περίοδο 2022-2023 ήταν αυξημένη η χρήση αντιμικροβιακών (αντιβιοτικών) φαρμάκων στα νοσοκομεία. Το 35,5% των νοσηλευομένων ασθενών έλαβαν τουλάχιστον ένα αντιβιοτικό, έναντι του 32,9% την περίοδο 2016-2017.

Σε καθημερινή βάση χορηγούνται στην ΕΕ/ΕΟΧ αντιβιοτικά σε σχεδόν 390.000 νοσηλευόμενους ασθενείς. Αυτό που ανησυχεί περισσότερο τους ειδικούς, όμως, είναι το γεγονός ότι μία στις τρεις ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις προκαλούνται από βακτήρια ανθεκτικά σε σημαντικά αντιβιοτικά. Αυτό έχει ως συνέπεια να περιορίζονται οι θεραπευτικές επιλογές για τους ασθενείς.

Στο τουλάχιστον 20% των περιπτώσεων οι λοιμώξεις που μεταδίδονται στους ασθενείς θα μπορούσαν να αποφευχθούν, τονίζει το ECDC. Αυτό θα μπορούσε να επιτευχθεί με απλά και με σύνθετα μέτρα. Απλά μέτρα είναι λ.χ.:

  • Η καλή υγιεινή των χεριών
  • Η ύπαρξη συσκευών απολύμανσης των χεριών με βάση το οινόπνευμα δίπλα σε κάθε νοσοκομειακή κλίνη

Σύνθετα μέτρα είναι η επάρκεια σε μονόκλινα δωμάτια στα νοσοκομεία και σε προσωπικό εξειδικευμένο στην πρόληψη των λοιμώξεων.

«Οι λοιμώξεις που σχετίζονται με την υγειονομική περίθαλψη αποτελούν σημαντική πρόκληση για την ασφάλεια των ασθενών στα νοσοκομεία της Ευρώπης. Τα νέα δεδομένα υπογραμμίζουν την επείγουσα ανάγκη για περαιτέρω δράσεις για τον μετριασμό αυτής της απειλής», δήλωσε η Dr. Andrea Ammon, διευθύντρια του ECDC.

 

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Ποια εμπόδια δυσχεραίνουν την πρόσβαση στις καινοτόμες θεραπείες

Τρεις Ενώσεις Ασθενών καταθέτουν τις προτάσεις τους για την άρση των δυσκολιών.

Δυσκολίες και σημαντικές καθυστερήσεις στην πρόσβαση, ειδικά όταν πρόκειται για ογκολογικές και ανοσοκατασταλτικές θεραπείες, καθώς και για καινοτόμα φάρμακα για σπάνια ή και πιο συχνά χρόνια νοσήματα αντιμετωπίζουν οι ασθενείς στην Ελλάδα.

Σύμφωνα με κοινό κείμενο θέσεων από την Ένωση Ασθενών Ελλάδος, την Ελληνική Ομοσπονδία Καρκίνου και την Ένωση Σπανίων Ασθενών Ελλάδος η ύπαρξη εμποδίων στην πρόσβαση στην καινοτομία οφείλεται κυρίως στους παρακάτω λόγους:

1. Μειωμένη χρηματοδότηση από το σύστημα Υγείας και περίπλοκες οδοί χρηματοδότησης: Η επί σειρά ετών υποχρηματοδότηση του συστήματος Υγείας έχει δημιουργήσει συνθήκες που δεν ευνοούν την κανονικότητα στην υποβολή αιτημάτων για έγκριση, τιμολόγηση και κυκλοφορία νέων καινοτόμων θεραπειών, εγείροντας ανησυχίες για την εξασφάλιση της πρόσβασης στην καινοτομία τα επόμενα χρόνια. Επιπλέον, οι διαφορετικές οδοί για την είσοδο φαρμάκων στη χώρα, που αναπτύχθηκαν ως αποτέλεσμα της έλλειψης κανονικότητας και μεσοπρόθεσμης στρατηγικής από την Πολιτεία, έχουν συμβάλει ακόμη περισσότερο στη στρέβλωση του τοπίου. Παράλληλα, η δημιουργία φραγμών, με αποκλειστικό στόχο τη συγκράτηση της φαρμακευτικής δαπάνης μέσα από την υιοθέτηση εξωτερικών κριτηρίων, που καμία σχέση δεν έχουν με την επιστημονική τεκμηρίωση των αποφάσεων, δεν ευνοεί την πρόσβαση των ασθενών.

2.Υψηλό κόστος νέων θεραπειών: Οι υψηλές τιμές των νέων καινοτόμων θεραπειών αποτελούν μία σοβαρή πρόκληση για την υιοθέτηση και αποζημίωση από τα Συστήματα Υγείας διεθνώς. Το κόστος των νέων φαρμάκων θα πρέπει να σχετίζεται με την οικονομική κατάσταση των κρατών, αλλά και με την προστιθέμενη αξία που με την ευρύτερη έννοια αυτά προσφέρουν στους ασθενείς.

3. Έλλειψη κατανόησης της αξίας της καινοτομίας για το σύστημα Υγείας και τους πολίτες: Σύμφωνα με διεθνείς μελέτες, η Καινοτομία και οι νέες θεραπευτικές εξελίξεις έχουν συμβάλλει στην αύξηση της επιβίωσης από τον καρκίνο στην Ε.Ε. κατά 50% σε σχέση μετο 2010. Η συμβολή των νέων καινοτόμων θεραπειών στη μείωση των νοσηλειών,  των παρενεργειών και της διαχείρισής τους, την αυξημένη παραγωγικότητα των ασθενών και την ταχεία επανένταξη στην εργασία και την Κοινωνία, σε συνδυασμό με την καλύτερη ποιότητα ζωής, δεν έχουν ληφθεί επαρκώς ή καθόλου υπόψη κατά τις διαδικασίες αξιολόγησης της Καινοτομίας. Τα οφέλη της Καινοτομίας δεν θα πραγματωθούν παρά μόνο εάν τα συστήματα φροντίδας της υγείας και οι ασθενείς μπορούν να τα αξιοποιήσουν στο έπακρο και με βιώσιμο τρόπο σε μεγάλη κλίμακα.Από αυτή την άποψη, η συνεργασία ανάμεσα στις Ενώσεις Ασθενών και στους φορείς της Πολιτείας είναι κρίσιμης σημασίας, ώστε να διασφαλίζεται ότι οι ασθενείς παραμένουν στο επίκεντρο της λήψης αποφάσεων σχετικά με την υγεία τους, ιδιαίτερα στις διαρκώς μεταβαλλόμενες καινοτόμες υπηρεσίες φροντίδας της υγείας.

4. Μειωμένη συμμετοχή των εκπροσώπων των ασθενών: οι ασθενείς πρέπει να είναι αναπόσπαστο κομμάτι μιας απόφασης που αφορά μέτρα για την επίτευξη της έγκαιρης, ισότιμης και βιώσιμης πρόσβασης. Αυτή η γενική αρχή δεν ισχύει μόνο για την ενδυνάμωση επιμέρους ασθενών στο πλαίσιο της δικής τους φροντίδας, αλλά και για την προώθηση ευρύτερων βελτιώσεων. Οι ασθενείς και οι Οργανώσεις των ασθενών θα πρέπει να συνεργαστούν με επαγγελματίες Υγείας, Ερευνητές, και όλους τους σχετικούς φορείς του υπουργείου Υγείας για την ανάπτυξη, την αξιολόγηση και την υιοθέτηση καινοτόμων τεχνολογιών. Προκειμένου να διευκολυνθεί η ομαλή ένταξη των ασθενών και των εκπροσώπων τους στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων σχετικά με την Υγεία, η Πολιτεία θα πρέπει να διαθέτει πόρους που θα επενδυθούν στη βελτίωση των γνώσεων των ασθενών, των φροντιστών και των πολιτών γενικότερα.

Με τη χώρα να εισέρχεται πλέον σε μια περίοδο οικονομικής ανάκαμψης και ανάπτυξης,αποκτά πρωταρχική σημασία η κάλυψη των κενών, αλλά και η ενίσχυση της απρόσκοπτης και ισότιμης πρόσβασης στην καινοτομία.

Μόνο το 2023, ο EMA συνέστησε 77 φάρμακα για έγκριση στην Ε.Ε., με 39 από αυτά να είναι νέες δραστικές ουσίες. Αυτό υποδηλώνει μια σημαντική εισροή φαρμακευτικής καινοτομίας για την αντιμετώπιση σοβαρών ανεκπλήρωτων ιατρικών αναγκών, και αντανακλά μια σταθερή αύξηση στον αριθμό των φαρμάκων που προτείνονται για έγκριση κάθε χρόνο.

Δεδομένης αυτής της αυξανόμενης τάσης καινοτομίας στην Ευρώπη αλλά και στη χώρα μας, προκύπτει η αναγκαιότητα για ενδελεχή προσαρμογή του υγειονομικού συστήματος με την εφαρμογή μεταρρυθμίσεων για την απλούστευση των ρυθμιστικών διαδικασιών, τη διασφάλιση της αποδοτικότητας των αξιολογήσεων και την προώθηση στρατηγικών για τη βελτίωση της πρόσβασης των ασθενών σε καινοτόμα φάρμακα.

Πιο συγκεκριμένα, η Ένωση Ασθενών Ελλάδος, η Ελληνική Ομοσπονδία Καρκίνου και η Ένωση Σπανίων Ασθενών Ελλάδος, ενωμένες, υποστηρίζουν τις παρακάτω κοινές θέσεις:

  • Αυξημένη επένδυση για την υποστήριξη της Καινοτομίας 

«Ένας παράγοντας της περιορισμένης πρόσβασης σε καινοτόμες θεραπείες στη χώρα μας είναι η διαχρονική υποχρηματοδότηση και ο ανεπαρκής προϋπολογισμός για τα φάρμακα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να καταγράφονται εξαιρετικά υψηλά επίπεδα των συνολικών υποχρεωτικών επιστροφών των φαρμακευτικών εταιρειών, επηρεάζοντας αρνητικά την κυκλοφορία ενός νέου φαρμάκου, καθώς πολλά καινοτόμα προϊόντα δεν μπορούν να εισέλθουν στην αγορά λόγω του μη βιώσιμου περιβάλλοντος που επικρατεί.» «Η συμβολή του δημόσιου τομέα στη συνολική χρηματοδότηση για δαπάνες υγείας μειώθηκε από 62,1% το έτος 2021 σε 61,9% το έτος 2022. Αντίθετα, η συμβολή του ιδιωτικού τομέα στη συνολική χρηματοδότηση για δαπάνες υγείας αυξήθηκε από 37,5% το έτος 2021 σε 37,6% το έτος 2022.Οι ιδιωτικές δαπάνες των πολιτών αυξήθηκαν και το μεγαλύτερο μέρος τους αφορούσε την αγορά φαρμάκων καθώς και πληρωμές σε νοσοκομεία, γιατρούς, διαγνωστικά κέντρα».

  • Δημιουργία κατάλληλων υποδομών. Το Εθνικό Σύστημα Υγείας οφείλει να κατευθύνει τις προσπάθειές του προς την ενίσχυση της ποιότητας της υγειονομικής περίθαλψης, εστιάζοντας στη δημιουργία κατάλληλων υποδομών που θα επιτρέψουν την ακριβή διάγνωση, καθώς και την έγκαιρη και ισότιμη πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας υψηλού επιπέδου και σύγχρονες θεραπευτικές προσεγγίσεις, στοχεύοντας στην ικανοποίηση των ανεκπλήρωτων ιατρικών αναγκών. Είναι απαραίτητη η ολοκληρωμένη υποστήριξη −πολιτική, οικονομική και τεχνολογική−, για τον εμπλουτισμό ενός ώριμου και αποδοτικού οικοσυστήματος υγείας, το οποίο, σε συνεργασία με Ενώσεις Ασθενών και όλους τους εμπλεκόμενους φορείς, θα προάγει τη βελτίωση των εκβάσεων υγείας και την ποιότητα ζωής των ασθενών, προσφέροντάς τους την αναγκαία φροντίδα και θεραπεία.
  • Αύξηση & προτεραιοποίηση κατανομής των πόρων. Επισημαίνουμε την ανάγκη για διαμόρφωση πολιτικών υγείας που θα εστιάζουν στην προτεραιοποίηση και την αύξηση της κατανομής των δημόσιων πόρων, καθώς και στην εφαρμογή εθνικών προγραμμάτων και στρατηγικών για την ενίσχυση της διαθεσιμότητας και προσβασιμότητας καινοτόμων θεραπειών. Αναγνωρίζοντας ότι οι πόροι για την Υγεία αποτελούν ζωτικής σημασίας επένδυση η οποία ωφελεί όχι μόνο τα άτομα που λαμβάνουν άμεση φροντίδα αλλά και την κοινωνία ευρύτερα, υποστηρίζουμε την ανάγκη για αύξηση της δημόσιας χρηματοδότησης υγείας, καθώς αυτό παραμένει κρίσιμο τόσο για τη βιωσιμότητα των Συστημάτων Υγείας, όσο και για την αποφυγή καταστροφικών ιδιωτικών δαπανών υγείας από τους ασθενείς. Υποστηρίζουμε πρωτοβουλίες διαμόρφωσης πολιτικών υγείας για τη διαθεσιμότητα και προσβασιμότητα των καινοτόμων θεραπειών, και αναζητούμε τη σύμπραξη με την ευρύτερη κοινότητα για βαθύτερη κατανόηση των χρηματοδοτικών αναγκών και την εξεύρεση λύσεων που είναι προσαρμοσμένες στις τοπικές συνθήκες.
  • Αναζήτηση νέων μεθόδων χρηματοδότησης. Η διερεύνηση καινοτόμων μεθόδων χρηματοδότησης και η αναζήτηση νέων πηγών εσόδων θα μπορούσαν να προσφέρουν ουσιαστική ενίσχυση. Παραδείγματα περιλαμβάνουν πρωτοβουλίες και μοντέλα χρηματοδότησης που βασίζονται σε δημόσιο-ιδιωτικές συνεργασίες, ειδικών δωρεών συνδεδεμένων με πωλήσεις και συμπράξεις που στοχεύουν στην απόκτηση συμπληρωματικών κεφαλαίων. Για παράδειγμα, στη Σκωτία, η δημιουργία του Νέου Ταμείου Φαρμάκων διευκολύνει την πρόσβαση σε ορφανά φάρμακα, ενώ στη Σιγκαπούρη έχει συσταθεί ειδικό ταμείο για την υποστήριξη ατόμων με σπάνιες παθήσεις, συνδυάζοντας δωρεές και κυβερνητική αντιστοίχιση συνεισφορών. Παράλληλα, η καλύτερη αξιοποίηση ευρωπαϊκών προγραμμάτων χρηματοδότησης της Έρευνας (π.χ. για τον καρκίνο,τα σπάνια νοσήματα κ.ά.) μπορεί να συνεισφέρει στη βιώσιμη πρόσβαση σε νέες θεραπευτικές επιλογές.
  • Εκσυγχρονισμένες διαδικασίες για τη βελτίωση της πρόσβασης στην Καινοτομία. «Σύμφωνα με την έκθεση Patients WAIT Indicator (2023), ο χρόνος μεταξύ της άδειας κυκλοφορίας ενός νέου φαρμάκου και της ένταξής του στη λίστα αποζημίωσης έχει αυξηθεί κατά 176 ημέρες, λόγω της τοπικής διαδικασίας HTA από το Ελληνικό Δημόσιο (από 498 σε 674ημέρες). Σύμφωνα με την ίδια έκθεση, από το σύνολο των 168 φαρμάκων που εγκρίθηκαν από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων μεταξύ 2018-2021, μόλις τα 90 είναι διαθέσιμα στη χώρα μας, με μόνο το 42% εξ αυτών να είναι πλήρως διαθέσιμα στους ασθενείς. Χαρακτηριστικό παράδειγμα εμποδίων πρόσβασης που θέτει η Πολιτεία είναι η τρέχουσα νομοθεσία, και πιο συγκεκριμένα η χρήση εξωτερικών κριτηρίων ως προϋπόθεση για την εφαρμογή HTA από τη φαρμακευτική εταιρεία. Τα εξωτερικά κριτήρια HTA (αποζημίωση σε 5/11 ευρωπαϊκές χώρες με καθιερωμένα συστήματα HTA) εισάγουν καθυστερήσεις στην πρόσβαση των ασθενών σε νέα φάρμακα/ενδείξεις για σημαντικό διάστημα μετά την κεντρική έγκριση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων, καθώς δεν μπορεί να ξεκινήσει αξιολόγηση των υποβολών των φακέλων αξιολόγησης πριν από την κάλυψη του κριτηρίου. Επιπλέον,απουσιάζει η προβλεψιμότητα στη δημοσίευση της θετικής λίστας, καθώς δεν υπάρχουν σταθερά χρονικά όρια που οδηγούν σε καθυστερήσεις στην εφαρμογή των συμφωνιών διαπραγμάτευσης και σε καθυστερήσεις στην πρόσβαση σε καινοτόμες θεραπείες που εγκρίνονται πρόσφατα».
  • Αναθεώρηση του ρυθμιστικού πλαισίου 
    Προτείνουμε την ενίσχυση και εξέλιξη του ελληνικού νομοθετικού και ρυθμιστικού πλαισίουπρος την κατεύθυνση εκσυγχρονισμού και βελτίωσης της αποδοτικότητας των τοπικών διαδικασιών για την έγκριση, αδειοδότηση, αξιολόγηση, τιμολόγηση και αποζημίωση φαρμάκων, με στόχο την ενίσχυση της πρόσβασης σε καινοτόμες θεραπευτικές προσεγγίσεις. Οι Ενώσεις Ασθενών λειτουργούν ως αξιόπιστοι συνεργάτες, παρέχοντας υποστήριξη στους ρυθμιστικούς οργανισμούς για την υιοθέτηση και ανάπτυξη προσεγγίσεων που ανταποκρίνονται στις τοπικές ανάγκες, και δεσμεύονται για τη δημιουργία μιας συνεργατικής και δίκαιης διαδικασίας, προκειμένου να διασφαλιστεί η πρόσβαση σε κρίσιμης σημασίας καινοτόμες θεραπείες για όσους ασθενείς τις έχουν ανάγκη.
  • Εστίαση στην ολιστική προσέγγιση και κατανόηση της αξίας της Καινοτομίας. Η πρόσβαση στην Καινοτομία έχει αντίκτυπο που υπερβαίνει την κλινική αξία για τον ασθενή, περιλαμβάνοντας σημαντικά οφέλη για τους φροντιστές, τα Συστήματα Υγείας και την Κοινωνία. Έτσι, γίνεται επιτακτικό να αναγνωρίσουμε και να εκτιμήσουμε ολιστικά την αξία της Καινοτομίας ως κρίσιμο στοιχείο για την αξιολόγηση και διαθεσιμότητα των φαρμακευτικών προϊόντων. Είναι απαραίτητο να καθοριστούν με σαφήνεια οι προϋποθέσεις για την αξιολόγηση και την εισαγωγή των φαρμάκων, με στόχο να μην παραμένουν ανεκπλήρωτες ιατρικές ανάγκες στην Ελλάδα. Ακόμη, θα πρέπει να διαμορφωθούν διαδικασίες με τησυμμετοχή όλων των αρμόδιων φορέων που θα επιτρέπουν την ταχεία αξιολόγηση νέων δεδομένων και την έγκαιρη ενσωμάτωση αυτών των πληροφοριών στις υφιστάμενες θεραπευτικές πρακτικές.
  • Η αξία των προγραμμάτων πρώιμης πρόσβασης. Τα προγράμματα πρώιμης πρόσβασης σε φάρμακα που έχουν λάβει «έγκριση υπό όρους» αποτελούν ένα κρίσιμο εργαλείο για την εξασφάλιση της πρόσβασης των ασθενών, το οποίο πρέπει να διατηρηθεί χωρίς προσκόμματα. Η ευθύνη για την αποδοτική λειτουργία των προγραμμάτων πρώιμης πρόσβασης ανήκει σε όλους μας, και απαιτεί συνεργασία και διαφάνεια.Τα προγράμματα πρώιμης πρόσβασης δίνουν τη δυνατότητα σε ασθενείς που έχουν άμεση ανάγκη για θεραπεία να λάβουν φάρμακα που δεν έχουν ακόμη πλήρη έγκριση. Η σπουδαιότητα αυτών των προγραμμάτων είναι ακόμα πιο εμφανής σε περιπτώσεις ασθενών με σοβαρές ή θανατηφόρες παθήσεις, και ειδικά για εκείνους που πάσχουν από σπάνια νοσήματα, και διάφορες σπάνιες μορφές καρκίνου. Επειδή αυτές οι παθήσεις συχνά περιορίζονται σε λίγες ή καθόλου επιλογές θεραπείας, η πρόσβαση σε νέες και καινοτόμες θεραπείες που βρίσκονται υπό όρους έγκρισης καθίσταται κρίσιμη. Η άμεση ανάγκη για θεραπεία εξαιτίας της σοβαρότητας ή της θανατηφόρας φύσης αυτών των παθήσεων καταδεικνύει την αναγκαιότητα της έγκαιρης πρόσβασης στις διαθέσιμες θεραπείες. Η βελτίωση της ποιότητας ζωής, καθώς και η μείωση του κοινωνικοοικονομικού φόρτιου που επωμίζονται οι ασθενείς και οι οικογένειές τους είναι επιπλέον σημαντικοί παράγοντες που επισημαίνουν την επιτακτική ανάγκη για πρόσβαση σε αυτές τις θεραπείες.

Χαρακτηριστικά,στην Ελλάδα υπολογίζεται ότι το μέσο συνολικό ετήσιο κόστος ανά ασθενή που πάσχει από μια σπάνια νευρομυϊκή νόσο είναι ίσο με 25-260 χιλ. ευρώ, εκ των οποίων το 81-90% αφορά στο κόστος των φαρμάκων.

Είναι ουσιώδες, λοιπόν, να διασφαλίζεται από το Ελληνικό Σύστημα Υγείας η υποστήριξη προς τις πρωτοβουλίες που προάγουν την πρόσβαση στις νέες θεραπείες,ειδικά για τους ασθενείς με πολύπλοκες, σοβαρές και σπάνιες ασθένειες. Αυτή η ευελιξία επιτρέπει στους ασθενείς να έχουν ισότιμη πρόσβαση σε καινοτόμες θεραπείες πολύ πιο γρήγορα από ό,τι θα ήταν δυνατόν μέσω των παραδοσιακών διαδικασιών έγκρισης. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό σε περιπτώσεις όπου κάθε ημέρα μετράει για τους ασθενείς που αντιμετωπίζουν σοβαρές ασθένειες.
Επιπλέον, η «υπό όρους έγκριση»προσφέρει στους Ερευνητές τη δυνατότητα να συλλέξουν σημαντικά δεδομένα από την πραγματική χρήση του φαρμάκου, τα οποία μπορούν να ενισχύσουν την κατανόηση της ασφάλειας και αποτελεσματικότητας του φαρμάκου σε ευρύτερο πληθυσμό. Η προσέγγιση αυτή αντικατοπτρίζει μια ισορροπημένη στρατηγική ανάμεσα στην παροχή πρόσβασης σε καινοτόμες θεραπείες και στη διασφάλιση της δημόσιας υγείας μέσω της συνεχούς αξιολόγησης της ασφάλειας και αποτελεσματικότητας των φαρμάκων. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, η«υπό όρους έγκριση» από τον FDA διευκολύνει την πρόσβαση σε πρωτοποριακές θεραπείες, παρέχοντας παράλληλα ένα μέσο για την προστασία της δημόσιας υγείας μέσω ενός πιο δυναμικού πλαισίου ρυθμιστικού ελέγχου.

  • Ο ρόλος του ΙΦΕΤ . Η εισαγωγή φαρμάκων μέσω του ΙΦΕΤ αποτελεί μια σημαντική επένδυση στην Υγεία και στην ποιότητα ζωής των ασθενών, και όχι απλώς μια οικονομική δαπάνη για την απόκτηση ακριβών φαρμάκων. Το ΙΦΕΤ λειτουργεί ως κρίσιμο εργαλείο για την εξασφάλιση πρόσβασης σε θεραπείες που είναι καθοριστικές για ασθενείς με σοβαρές και σπάνιες παθήσεις.Υποστηρίζουμε τις προσπάθειες της ηγεσίας του Υπουργείου Υγείας που στοχεύουν στην αποτελεσματική αξιοποίηση των διαθέσιμων πόρων, με κινήσεις που επιδιώκουν την εξοικονόμηση πόρων, και την αποφυγή σπατάλης, χωρίς ωστόσο αυτό να θίγει την πρόσβαση των ασθενών σε αναγκαίες θεραπείες.
  • Υιοθέτηση εργαλείων για την υποστήριξη της πρόσβασης στην Καινοτομία.
  • Δημιουργία πλαισίου έγκρισης και αποζημίωσης βιοδεικτών. Η πρόσβαση στις νέες στοχευμένες θεραπευτικές επιλογές απαιτεί την ανίχνευση της επιλεξιμότητας μέσω συγκεκριμένων γονιδιακών διαγνωστικών εξετάσεων. Είναι παράδοξο η Πολιτεία σήμερα να καλύπτει το κόστος των θεραπειών, αλλά να μην υπάρχει πρόβλεψη για την κάλυψη του κόστους για τις αντίστοιχες εξετάσεις. Η δημιουργία ενός πλαισίου για την έγκριση και αποζημίωση των βιοδεικτών, σε συνδυασμό με τη διαδικασία σάρωσης ορίζοντα(horizon scanning) για τη διαρκή επικαιροποίηση του καταλόγου αποτελεί αδήριτη ανάγκη για την πρόσβαση των ασθενών στις κατάλληλες για αυτούς θεραπείες. Παράλληλα, η εστίαση στην πρόληψη αποτελεί το θεμέλιο κάθε Συστήματος Υγείας. Η ήδη εκφρασμένη βούληση της πολιτικής ηγεσίας της χώρας να αναπτύξει προγράμματα προσυμπτωματικών ελέγχων και έγκαιρης ανίχνευσης πρέπει να συνδυαστεί με τις δυνατότητες που παρέχουν τα καινοτόμα διαγνωστικά εργαλεία, ιδιαίτερα για τις σπάνιες και κληρονομικές νόσους. Η πρόσβαση σε διαγνωστικές εξετάσεις βιοδεικτών που αποτελούν τη μόνη επιλογή για την πρόληψη και την παρακολούθηση των πολιτών αποτελεί επίσης αναγκαιότητα, και πρέπει να αποτελέσει μέρος του σχετικού πλαισίου.
  • Επένδυση στην προσέλκυση νέων κλινικών μελετών. Οι κλινικές δοκιμές αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της ιατρικής προόδου, κατέχουν κεντρική θέση στη διαδικασία ανάπτυξης και έγκρισης νέων θεραπειών, και αποτελούν τον σύνδεσμο μεταξύ Καινοτομίας και ακάλυπτων ιατρικών αναγκών των ασθενών. Με τη συμμετοχή τους σε κλινικές μελέτες, ωφελούνται ασθενείς που συχνά δεν έχουν άλλες θεραπευτικές επιλογές,ενώ ταυτόχρονα δεν επιβαρύνουν το Σύστημα Υγείας. Η Πολιτεία πρέπει να αντιμετωπίσει ως επένδυση υψηλής αξίας τις κλινικές μελέτες, και να θεσπίσει επιπλέον κίνητρα για την προσέλκυση μεγαλύτερου αριθμού μελετών στη χώρα μας.
  • Αξιοποίηση της ψηφιακής τεχνολογίας, της τεχνητής νοημοσύνης & των δεδομένων. Ενθαρρύνουμε την ενσωμάτωση τεχνολογιών ψηφιακής υγείας, και τη βελτιστοποίηση των υγειονομικών δεδομένων που έχουν το δυναμικό να ενισχύσουν σημαντικά την αποτελεσματικότητα του Συστήματος Υγείας. Η ψηφιοποίηση της υγειονομικής φροντίδας επιτρέπει την ταχύτερη επεξεργασία και ανάλυση των δεδομένων, καθιστώντας δυνατή την πιο γρήγορη λήψη αποφάσεων, και την προσαρμογή των θεραπευτικών παρεμβάσεων στις ανάγκες του κάθε ασθενούς. Με αυτόν τον τρόπο, το υγειονομικό σύστημα μπορεί να ανταποκρίνεται πιο άμεσα και αποτελεσματικά στις υγειονομικές προκλήσεις, βελτιώνοντας την ποιότητα της φροντίδας και την οικονομική διαχείριση των πόρων.Η επένδυση στον ψηφιακό μετασχηματισμό και στη διαλειτουργικότητα των δομών και υπηρεσιών υγείας αποτελεί καθοριστική παράμετρο για την πρόσβαση των ασθενών στις καινοτόμες τεχνολογίες και θεραπείες, αλλά και για την αξιολόγησή τους. Η ενίσχυση του eHealth και της τηλεϊατρικής θα μετριάσουν ανισότητες στην πρόσβαση και θα γεφυρώσουν κενά στη φροντίδα. Παράλληλα, η αξιοποίηση της εμπειρίας (Prems) και των εκβάσεων (Proms) των ασθενών,μέσα από τη δευτερογενή χρήση δεδομένων τους και εργαλείων ΑΙ, μπορούν να συνδράμουν στην επίσπευση της ανάπτυξης νέων εξατομικευμένων θεραπειών, ενώ την ίδια στιγμή θα αξιολογούν την αποτελεσματικότητα κατά τη χρήση τους. Με τη χρήση ψηφιακών εργαλείων που βελτιώνουν την ακρίβεια των διαγνώσεων και την αποδοτικότητα της φροντίδας, η χώρα μπορεί να προσφέρει πιο προσαρμοσμένες και αποτελεσματικές θεραπευτικές προσεγγίσεις, ενισχύοντας την ικανότητα για ταχύτερη και ακριβέστερη παροχή υπηρεσιών.
  • Μητρώα Ασθενών. Οι Ενώσεις Ασθενών επισημαίνουν την επιτακτική ανάγκη για δημιουργία ενός νέου πλαισίου συνεργασίας, το οποίο θα εμπλέκει όχι μόνο τους θεσμικούς και ρυθμιστικούς φορείς, αλλά και άλλους σημαντικούς εμπλεκόμενους, όπως οι Επαγγελματίες Υγείας, Εκπρόσωποι Ασθενών και Φαρμακευτικές Εταιρείες. Αυτή η συνεργασία θα επιδιώξει την αξιοποίηση κατάλληλων εργαλείων στη διαδικασία αξιολόγησης φαρμάκων και λήψης αποφάσεων, ώστε να διευκολυνθεί η πρόσβαση των ασθενών σε καινοτόμες θεραπείες. Τα εργαλεία αυτά περιλαμβάνουν τη χρήση Μητρώων Ασθενών για τη συγκέντρωση Δεδομένων Πραγματικού Κόσμου (Real-World Data, RWD) και την εφαρμογή του «συστήματος σάρωσης ορίζοντα»(horizon scanning) για την έγκαιρη ανίχνευση και ενσωμάτωση νέων και αναδυόμενων τεχνολογιών υγείας. Αυτή η προσέγγιση θα διευκολύνει τη μακροχρόνια παρακολούθηση των εκβάσεων υγείας των ασθενών που λαμβάνουν καινοτόμες θεραπείες, συμβάλλοντας έτσι στην αναβάθμιση της ποιότητας της φροντίδας, την ενίσχυση της ασφάλειας των ασθενών, και την εξασφάλιση της βιωσιμότητας του υγειονομικού συστήματος. Στο πλαίσιο αυτό, υπογραμμίζουμε την ανάγκη για ενίσχυση των υποδομών που αφορούν τη συγκέντρωση και εναρμόνιση δεδομένων από τα μητρώα ασθενών, με στόχο την ανάπτυξη νέων προσεγγίσεων αξιολόγησης, τιμολόγησης και αποζημίωσης που θα συμβάλουν στη βελτίωση της πρόσβασης των ασθενών σε καινοτόμα φάρμακα. Αυτές περιλαμβάνουν την εφαρμογή συμφωνιών επιμερισμού κινδύνου και συμφωνιών βασισμένων στα αποτελέσματα,οι οποίες απαιτούν τη χρήση τέτοιων δεδομένων για την αντιμετώπιση της αβεβαιότητας και του ρίσκου που συνδέονται με τη χρήση καινοτόμων φαρμάκων. Ενθαρρύνουμε την ενεργή συμμετοχή των Επαγγελματιών Υγείας και των ασθενών στις διαδικασίες διαμόρφωσης μητρώων και συλλογής δεδομένων, στοχεύοντας στην εμπεριστατωμένη αντιμετώπιση των αβεβαιοτήτων που σχετίζονται με τη μακροχρόνια αποτελεσματικότητα και ασφάλεια των καινοτόμων φαρμάκων, καθώς και τον επιμερισμό του οικονομικού ρίσκου μεταξύ των εταιρειών και του Συστήματος Υγείας.
  • Ασθενοκεντρική προσέγγιση στην υποστήριξη της Καινοτομίας. Ο ψηφιακός φάκελος υγείας ασθενών παρέχει ουσιαστικά οφέλη για το υγειονομικό σύστημα, καθώς διευκολύνει την άμεση πρόσβαση στο ιατρικό ιστορικό των ασθενών, βελτιώνει τη διαλειτουργικότητα μεταξύ υγειονομικών φορέων, μειώνει τα ιατρικά λάθη, και ενισχύει την αποτελεσματική εφαρμογή κλινικών οδηγιών. Επίσης, αυξάνει την αποδοτικότητα διαχείρισης των πόρων και συμβάλλει στην έρευνα και στον ποιοτικό έλεγχο, διασφαλίζοντας τη βελτίωση της ποιότητας φροντίδας που παρέχεται στους ασθενείς. Οι Ενώσεις Ασθενών υπογραμμίζουν την ανάγκη για επανεκκίνηση του ψηφιακού φακέλου υγείας των ασθενών, εστιάζοντας στην αποτελεσματική ιχνηλάτηση των νόσων. Αυτή η πρωτοβουλία έχει ως στόχο την παροχή σαφών πληροφοριών σχετικά με τον αριθμό των ασθενών, συμβάλλοντας έτσι στην κατάλληλη διαμόρφωση του προϋπολογισμού. Αυτό οδηγεί σε αποδοτικότερη διαχείριση των πόρων του υγειονομικού συστήματος και συμβάλλει στη βελτίωση της πρόσβασης σε καινοτόμες θεραπείες.

Οι Ενώσεις Ασθενών αναλαμβάνουν την πρωτοβουλία να διασφαλίσουν ότι οι απόψεις των ασθενών και των φροντιστών εντάσσονται σταθερά σε όλες τις φάσεις των διαδικασιών λήψης αποφάσεων και αξιολόγησης της Καινοτομίας, διασφαλίζοντας μια διαφανή ανταλλαγή πληροφοριών με όλους τους σχετικούς φορείς. Επικεντρωνόμαστε στην παροχή διεπιστημονικής εκπαίδευσης, ενδυναμώνοντας ασθενείς, φροντιστές και Επαγγελματίες Υγείας με τις απαραίτητες γνώσεις, ώστε να έχουν ενεργό ρόλο στις συζητήσεις περί καινοτόμων θεραπειών. Δεσμευόμαστε επίσης να συμμετέχουμε ενεργά σε σχετικά συμβούλια και επιτροπές, υπερασπιζόμενοι τα συμφέροντα και τα δικαιώματα των ασθενών, για να διασφαλίσουμε μια ολοκληρωμένη και δίκαιη εκπροσώπηση στις διαδικασίες που καθορίζουν την εισαγωγή και την πρόσβαση σε νέα καινοτόμα φάρμακα.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Σοβαρό το κενό της καινοτομίας στην αντιμετώπιση των προβλημάτων ψυχικής υγείας

Το 75% των περιπτώσεων μείζονος κατάθλιψης δεν έχουν επαρκή θεραπεία.

Παρά την αυξανόμενη επιβάρυνση των προβλημάτων ψυχικής υγείας, αυτά παραμένουν μια σημαντική ανεκπλήρωτη ιατρική ανάγκη.

Τα τρέχοντα δεδομένα δίνουν μια ανησυχητική εικόνα της επιβάρυνσης της ψυχικής υγείας στην Ευρώπη. Σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ, ο μισός πληθυσμός θα αντιμετωπίσει ψυχικές ασθένειες κάποια στιγμή στη ζωή του. Στην ΕΕ, 32 εκατομμύρια πολίτες (7,2%) πάσχουν από χρόνια κατάθλιψη και εμφανίζουν αυτοκτονικές τάσεις. Το παράρτημα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας στην Ευρώπη αναφέρει ότι το 75% των περιπτώσεων μείζονος κατάθλιψης δεν έχουν επαρκή θεραπεία. Έως και το 50% των ασθενών που λαμβάνουν αγωγή εμφανίζουν αντίσταση στη θεραπεία, και σχεδόν το ένα τρίτο θα επιχειρήσει να αυτοκτονήσει. Κάθε χρόνο, 130.000 Ευρωπαίοι αυτοκτονούν.  Αυτές οι σκληρές πραγματικότητες υπογραμμίζουν τον επείγοντα χαρακτήρα της αντιμετώπισης των προβλημάτων της ψυχικής υγείας ως προτεραιότητας δημόσιας υγείας.

Παρά τη σαφή ανάγκη, το τοπίο καινοτομίας στην περίθαλψη ψυχικής υγείας υστερεί. Οι τρέχουσες εκτιμήσεις δείχνουν ότι μέχρι το 2040, θα είμαστε σε θέση να αποτρέψουμε μόνο το 14% της επιβάρυνσης που προκύπτει από παθήσεις ψυχικής υγείας. Ο φαρμακευτικός τομέας έχει σημειώσει περιορισμένη πρόοδο στην ανάπτυξη νέων θεραπειών για την ψυχική υγεία. Υπάρχουν περίπου 30 διαφορετικά αντικαταθλιπτικά, 20 αντιψυχωσικά φάρμακα, επτά σταθεροποιητές διάθεσης για τη διπολική διαταραχή και έξι διαφορετικές κατηγορίες φαρμάκων για ΔΕΠΥ. Δυστυχώς, σχεδόν κανένα από αυτά δεν είναι πιο αποτελεσματικό από τα φάρμακα που ήταν διαθέσιμα πριν από τρεις δεκαετίες, ενώ εμφανίζουν μόνο ορισμένες βελτιώσεις στο προφίλ των παρενεργειών.

Πέρυσι, από τα 89 νέα φάρμακα που προτάθηκαν για έγκριση από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων, ούτε ένα δεν στόχευε στις παθήσεις ψυχικής υγείας. Από το 2015, μόνο επτά νευροψυχιατρικά φάρμακα έχουν εγκριθεί παγκοσμίως, σε πλήρη αντίθεση με τα 80 φάρμακα που έχουν εγκριθεί στον τομέα της ογκολογίας. 

Αυτό το κενό καινοτομίας στην περίθαλψη ψυχικής υγείας προκαλεί σημαντική ανησυχία. Σε αυτό το πλαίσιο, μεταξύ των πιο υποσχόμενων τομέων στην καινοτομία στην ψυχική υγεία είναι οι νέες ψυχεδελικές θεραπείες. Αυτές οι θεραπείες έχουν δείξει δυνατότητες σε κλινικές δοκιμές, προσφέροντας γρήγορα και διαρκή αποτελέσματα στη θεραπεία διαφόρων καταστάσεων ψυχικής υγείας και διαταραχών από τη χρήση ουσιών.

Φέτος, η Αυστραλία έγινε η πρώτη χώρα που ρυθμίζει επίσημα την ιατρική χρήση ψυχεδελικών ουσιών για τη θεραπεία της διαταραχής μετατραυματικού στρες και της κατάθλιψης. Στις ΗΠΑ, η πρώτη ψυχεδελική θεραπεία αναμένεται να εγκριθεί έως το 2024.

Παρά τη σημαντική πρόοδο στον τομέα αυτό, η Ευρώπη αντιμετωπίζει επί του παρόντος ελλείψεις σε προγράμματα μεταγενέστερων σταδίων που διευκολύνουν την έγκριση νέων θεραπειών. Πολυάριθμες δοκιμές πρώιμου και μεσαίου σταδίου βρίσκονται σε εξέλιξη στην Ευρώπη και η ήπειρος υπήρξε πρόσφορο έδαφος για πρωτοποριακές γνώσεις στην ψυχεδελική έρευνα, σε μεγάλο βαθμό χάρη στη συνεισφορά Ευρωπαίων επιστημόνων και συμμετεχόντων στη μελέτη. Ωστόσο, η πλειονότητα της ρυθμιστικής υποστήριξης και ευελιξίας που ενθαρρύνει την προώθηση αυτών των θεραπειών στα τελικά στάδια ανάπτυξής τους παρατηρείται κυρίως εκτός Ευρώπης.

Αυτή η πρόσκληση συμπεριλήφθηκε σε ένα έγγραφο πολιτικής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που κυκλοφόρησε πρόσφατα με τίτλο «Ανεκπλήρωτες ιατρικές ανάγκες.

Το έγγραφο ζητά τη δημιουργία ενός Ευρωπαϊκού Κέντρου Ε&Α Ψυχικής Υγείας. Αυτός ο κόμβος θα ενώσει τα θεσμικά όργανα της ΕΕ, τα κράτη μέλη, τους χρηματοδότες της υγειονομικής περίθαλψης και τις φιλανθρωπικές οργανώσεις για να προωθήσουν τη λήψη αποφάσεων αντιμετωπίζοντας τις ουσιαστικές ανεκπλήρωτες ιατρικές ανάγκες στη φροντίδα ψυχικής υγείας στην Ευρώπη.

Πηγές:
https://www.openaccessgovernment.org/closing-the-innovation-gap-advancing-psychedelic-therapy-and-medicines-in-eu-mental-health-care/171824/

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Γρίπη των πτηνών: Χαμηλός ο κίνδυνος μετάδοσης από τα ζώα στον άνθρωπο στις πόλεις

Αυστριακοί ερευνητές βρήκαν τον ιό Η5Ν1 σε επιτόπια έρευνα στη Νέα Υόρκη. Οι επιστήμονες ζητούν να συμπεριληφθούν τα αστικά κέντρα στην παρακολούθηση.

Ομάδα με επικεφαλής τους Αυστριακούς ερευνητές Κριστίν Μαρίζι και Φλόριαν Κράμερ εντόπισε τον υψηλής παθογονικότητας ιό της γρίπης των πτηνών Η5Ν1 ακόμη και στην πόλη της Νέας Υόρκης.

Αυτό σημαίνει ότι ακόμη και σε αστικές περιοχές υπάρχει μικρή πιθανότητα να μεταδοθούν ασθένειες όπως αυτή από τα ζώα στον άνθρωπο. Στην περίπτωση της γρίπης των πτηνών είναι απαραίτητη η στενή επαφή με τα άγρια ζώα, αλλά οι πόλεις θα πρέπει και πάλι να συμπεριληφθούν στην παρακολούθηση της διαδικασίας επιμόλυνσης.

Μέχρι σήμερα, η επιτήρηση του ιού H5N1, ο οποίος έχει πλέον ανιχνευθεί σε όλο τον κόσμο, έχει επικεντρωθεί κυρίως σε πτηνοτροφικές μονάδες και αγροτικές περιοχές, γράφει η ομάδα επιστημόνων της πρωτοβουλίας “BioBus” και των αυστριακών ερευνητών που εργάζονται στην Ιατρική Σχολή Icahn της Νέας Υόρκης στη δημοσίευσή τους, η οποία δεν έχει ακόμη αξιολογηθεί από εξιδικευμένους συναδέλφους και είναι διαθέσιμη στην πλατφόρμα προεκτύπωσης “bioRxiv”.

Οι νέες αναλύσεις βασίστηκαν σε δείγματα από κέντρα διάσωσης άγριων ζώων και περιττώματα πουλιών από την αμερικανική μεγαλούπολη, τα οποία συλλέχθηκαν μεταξύ άλλων από τους συμμετέχοντες στο πρόγραμμα “New York City Virus Hunters”. Στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας “Citizen Science” με επικεφαλής τον Marizzi, οι επιστήμονες συνεργάζονται με μαθητές και εκπαιδευτικούς για τη συλλογή δειγμάτων σε πάρκα και άλλα περιβάλλοντα της πόλης.

Συνολικά, ο ιός H5N1 βρέθηκε έξι φορές σε τέσσερα διαφορετικά είδη πτηνών στο δειγματοληπτικό υλικό – αλλά σε σύνολο σχεδόν 2.000 δειγμάτων που αναλύθηκαν.

Το παθογόνο βρέθηκε σε αρκετές χήνες του Καναδά (Branta canadensis), ένα γεράκι με κόκκινη ουρά (Buteo jamaicensis), ένα γεράκι πετρίτης (Falco peregrinus) και ένα οικόσιτο πτηνό (Gallus gallus domesticus).

Αν συνειδητοποιήσουμε ότι οι πόλεις φιλοξενούν μερικές φορές εκτεταμένους χώρους πρασίνου ή υδάτινες περιοχές και ταυτόχρονα είναι πυκνοκατοικημένες, έχουμε να κάνουμε με ένα περιβάλλον στο οποίο οι άνθρωποι και τα κατοικίδια ζώα μπορεί κάλλιστα να έρθουν σε επαφή με τοπικά πτηνά ή μεταναστευτικά πτηνά κάθε είδους.

Αυτό είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον αν αναλογιστεί κανείς πόσο έντονα κυκλοφορεί σήμερα η ομάδα N5N1 με τον χαρακτηρισμό “2.3.4.4b”.

Το παθογόνο έφτασε στη Βόρεια Αμερική το χειμώνα του 2021/22 και ο ιός είναι πλέον ευρέως διαδεδομένος όχι μόνο στη Βόρεια και Νότια Αμερική και έχει προκαλέσει μεγάλες απώλειες στους πληθυσμούς άγριων πτηνών και στη βιομηχανία πουλερικών.

Από τα τέλη Μαρτίου, το Υπουργείο Γεωργίας των ΗΠΑ έχει ήδη καταγράψει τον ιό σε περισσότερες από 30 γαλακτοπαραγωγικές μονάδες σε περίπου δέκα πολιτείες των ΗΠΑ – όχι μόνο στα ζώα, αλλά και στο ίδιο το γάλα.

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) προτρέπει τώρα σε αυξημένη επαγρύπνηση όσον αφορά πιθανές μολύνσεις σε ζώα και ανθρώπους. Εκτός από αρκετές μεταδόσεις σε θηλαστικά, έχουν επιβεβαιωθεί μέχρι στιγμής μόνο λίγα κρούσματα σε ανθρώπους. Γεγονός που ο Florian Krammer περιέγραψε πρόσφατα ως αρκετά εκπληκτικό σε συνέντευξή του στο Αυστριακό Πρακτορείο Ειδήσεων.

Λόγω ορισμένων ομοιοτήτων με ιούς γρίπης που έχουν κυκλοφορήσει ευρέως τα τελευταία χρόνια, πολλοί άνθρωποι μπορεί να έχουν ανθεκτικότητα στον “H5N1 clade 2.3.4.4b”. Παρ’ όλα αυτά, δεν είναι σαφές αν ο Η5Ν1 θα μπορούσε ακόμη να αποτελέσει πρόβλημα εκτός των πληθυσμών των πτηνών, καθώς έχουν ήδη υπάρξει ενδείξεις μετάδοσης μεταξύ θηλαστικών σε φάρμες γούνας στην Ευρώπη, μεταξύ θαλάσσιων θηλαστικών στη Νότια Αμερική, αλλά και μεταξύ αγελάδων και κατσικιών στη Βόρεια Αμερική.

Για τους ερευνητές είναι σαφές ότι απαιτείται παρακολούθηση του ιού στα αστικά κέντρα. Η εργασία δείχνει επίσης πώς ο πληθυσμός μπορεί να συμμετέχει σε τέτοιες πρωτοβουλίες χωρίς να εκτίθεται σε αυξημένο κίνδυνο μόλυνσης και ότι έχει νόημα να συμμετέχουν διάφοροι φορείς, όπως κέντρα διάσωσης άγριων ζώων.

“Η πρωτοβουλία ‘New York City Virus Hunters’ λειτουργεί εδώ και τέσσερα χρόνια και είναι πραγματικά μοναδική στον κόσμο, επειδή αναπτύσσεται και προωθείται μαζί με επιστήμονες-πολίτες”, δήλωσε στο Αυστριακό Πρακτορείο Ειδήσεων ο Marizzi.

Πρόκειται για “πολύ περισσότερα από δεδομένα που λειτουργούν ως σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης για πιθανές μολυσματικές ασθένειες στις πόλεις.

Εάν οι άνθρωποι μπορούν να συμμετέχουν ενεργά, προωθείται μια βαθύτερη κατανόηση του τρόπου λειτουργίας της επιστήμης και σχετικά με τις αναδυόμενες μολυσματικές ασθένειες και τον αντίκτυπό τους στον πληθυσμό”.

Συνολικά, θα πρέπει επίσης να αυξηθεί η ευαισθητοποίηση σχετικά με τα πουλιά που φαίνονται άρρωστα και συμπεριφέρονται περίεργα στις πόλεις.

Ο Marizzi αναφέρει ότι είναι σημαντικό να παρατηρούμε γενικά τα άγρια ζώα από απόσταση ασφαλείας – για την προστασία των ανθρώπων και των ζώων”.

Οι άνθρωποι θα πρέπει να γνωρίζουν σε ποιους οργανισμούς μπορούν να απευθυνθούν σε περίπτωση ύποπτων κρουσμάτων και ποιοι μπορούν να αντιμετωπίσουν επαγγελματικά τέτοια ύποπτα κρούσματα.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Ερευνητές δημιούργησαν αντιπηκτικό με “αντίδοτο”

Mειώνει σημαντικά τον κίνδυνο σοβαρής αιμορραγίας.

Ερευνητές του Πανεπιστημίου της Γενεύης ανέπτυξαν ένα νέο αντιπηκτικό με ένα είδος “αντιδότου” που ακυρώνει γρήγορα την επίδρασή του. Οι επιστήμονες ελπίζουν ότι αυτό θα μειώσει σημαντικά τον κίνδυνο σοβαρής αιμορραγίας, όπως ανακοίνωσε σήμερα το πανεπιστήμιο.

Αν και οι θεραπείες με αντιπηκτικά είναι απαραίτητες για πολλές ασθένειες, οδηγούν εντούτοις επανειλημμένα σε επιπλοκές. Σύμφωνα με το Πανεπιστήμιο της Γενεύης, περίπου το 15% όλων των επισκέψεων στα επείγοντα περιστατικά λόγω ανεπιθύμητων αντιδράσεων των φαρμάκων οφείλεται σε επιπλοκές που σχετίζονται με τα αντιπηκτικά.

Οι ερευνητές με επικεφαλής τον Nicolas Winssinger από το Πανεπιστήμιο της Γενεύης θέλησαν να το αντιμετωπίσουν αυτό με το νέο αντιπηκτικό με λειτουργία διακοπής. Παρουσίασαν τη νέα τους δραστική ουσία σε μελέτη στο περιοδικό “Nature Biotechnology”. Στην μελέτη συμμετείχαν και ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Σίδνεϊ.

Σύμφωνα με το πανεπιστήμιο, αυτό θα μπορούσε να θεωρηθεί “επαναστατικό” ειδικά για τις χειρουργικές επεμβάσεις. Μέχρι τώρα, το δραστικό συστατικό ηπαρίνη χρησιμοποιούνταν συνήθως για τις διαδικασίες αυτές. Αυτό εξάγεται από τον εντερικό βλεννογόνο των χοίρων.

Σύμφωνα με τους ερευνητές της Γενεύης, η επίδραση της ηπαρίνης είναι μεταβλητή. Οι  επιστήμονες θεωρούν ότι  πρέπει επομένως να γίνονται τεστ πήξης κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης. Το νέο, συνθετικό αντιπηκτικό θα μπορούσε να λύσει αυτά τα προβλήματα με την καθαρότητα και τη διαθεσιμότητα της ηπαρίνης, αναφέρθηκε στην ανακοίνωση του Πανεπιστημίου της Γενεύης.

Η δραστική ουσία αποτελείται από δύο μόρια, τα οποία στοχεύουν σε διαφορετικά σημεία της λεγόμενης θρομβίνης, μιας πρωτεΐνης που είναι υπεύθυνη για την πήξη του αίματος.

Αφού συνδεθούν με τη θρομβίνη, τα δύο αυτά μόρια συνδυάζονται.

Αυτό αναστέλλει τη δραστηριότητα της πρωτεΐνης και έτσι μειώνεται η δράση της που προάγει την πήξη. Το αντίδοτο διαχωρίζει και πάλι τα δύο μόρια και έτσι εξουδετερώνει την επίδραση της δραστικής ουσίας.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

1 στους 2 υγειονομικούς θεωρούν μη ασφαλή την παρεχόμενη φροντίδα, λόγω των ελλείψεων [ανάλυση]

Οι συνθήκες εργασίας γίνονται όλο και πιο δύσκολες, σύμφωνα με πρόσφατη ανάλυση του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ).

Ένας στους δύο γιατρούς και νοσηλευτές που εργάζονται σε νοσοκομεία εκτιμούν πως τα επίπεδα στελέχωσης και ο ρυθμός εργασίας δεν επαρκούν για την παροχή ασφαλούς φροντίδας.

Αυτό αναφέρεται, μεταξύ άλλων, σε πρόσφατη ανάλυση ειδικών του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ).

Όπως επισημαίνουν, η έλλειψη προσωπικού έχει σημαντικές επιπτώσεις στην ικανότητα των συστημάτων Υγείας να προσφέρουν ποιοτική φροντίδα στους ασθενείς.

Τα εκτεταμένα κενά στον τομέα της Υγείας επιδεινώνουν τις συνθήκες εργασίας των υγειονομικών, οι οποίοι βιώνουν συστηματικά ανεπάρκειες κατά την άσκηση των καθηκόντων τους.

Τονίζεται πως ένα εργασιακό περιβάλλον υψηλής ποιότητας είναι ουσιαστικό για την προσέλκυση και διατήρηση εργαζομένων στην Υγεία, ενώ πολύ σημαντικό ρόλο διαδραματίζουν οι ελλείψεις προσωπικού.

Οι εργαζόμενοι αναφέρουν υψηλά επίπεδα ψυχικής ασθένειας, σωματικές βλάβες και κακή διάθεση. Αυτά έχουν ως αποτέλεσμα χαμηλή εργασιακή ικανοποίηση και μπορεί να οδηγήσουν σε εγκατάλειψη του επαγγέλματος.

Στις ΗΠΑ και στο Ηνωμένο Βασίλειο, η επαγγελματική εξουθένωση επηρεάζει πάνω από το ένα τρίτο των εργαζομένων.

Εξαντλημένοι

Στοιχεία από 10 χώρες του ΟΟΣΑ δείχνουν ότι κατά μέσο όρο, σχεδόν το 40% των γιατρών πρωτοβάθμιας περίθαλψης κάτω των 55 ετών αναφέρουν ότι αισθάνονται εξαντλημένοι και πάνω από το 10% σκοπεύουν να σταματήσουν να εξετάζουν ασθενείς στο εγγύς μέλλον.

Λιγότεροι από έναν στους πέντε ανέφεραν υψηλά επίπεδα ικανοποίησης σε σχέση με την ισορροπία επαγγελματικής και προσωπικής ζωής.

Οι αρχές στο Ηνωμένο Βασίλειο, στην Ολλανδία, στην Ιρλανδία, στο Βέλγιο και στις  ΗΠΑ έχουν εφαρμόσει εθνικές έρευνες για την αξιολόγηση των εμπειριών των υγειονομικών πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την πανδημία.

Οι έρευνες αυτές αναδεικνύουν τα προβληματικά σημεία και οδηγούν σε πολιτικές παραμονής γιατρών και νοσηλευτών στον εργασιακό τους χώρο.

Κίνδυνοι

Στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής έδειξαν ότι επαγγέλματα που σχετίζονται με την Υγεία βιώνουν υψηλότερη από το μέσο όρο έκθεση σε σωματικούς και συναισθηματικούς κινδύνους.

Το 2021, οι νοσηλευτές ήταν το επάγγελμα με τους περισσότερους κινδύνους ασφάλειας στην εργασία (69%, έναντι 34% σε άλλους κλάδους).

Το ποσοστό των νοσοκόμων και των μαιών που αντιμετωπίζουν εργασιακή πίεση βρέθηκε στο 61%, διπλάσιος από τον μέσο όρο (30%) σε όλες τις κατηγορίες εργαζομένων.

Στις περισσότερες περιπτώσεις, η πανδημία επιδείνωσε την κατάσταση. Στις ΗΠΑ, οι υγειονομικοί εμφάνισαν αύξηση κατά 2,5 φορές στα ποσοστά τραυματισμών και ασθενειών μεταξύ 2019 και 2020.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Νέες Διοικήσεις στις Υγειονομικές Περιφέρειες μέχρι τέλος Μαΐου – Όλο το παρασκήνιο

Τα νέα στελέχη που θα προκύψουν μέσα από τον διαγωνισμό του ΑΣΕΠ
Μέχρι το τέλος Μαΐου, δηλαδή μία ανάσα πριν τις ευρωεκλογές, αναμένεται να επιλεγούν και να διοριστούν οι Διοικητές των Υγειονομικών Περιφερειών (ΥΠΕ). Τα νέα στελέχη που θα προκύψουν μέσα από τον διαγωνισμό του ΑΣΕΠ, πρόκειται να αναλάβουν καθήκοντα στις αρχές Ιουνίου στο ΕΣΥ, εκτιμούν στο ethnos.gr υψηλόβαθμα κυβερνητικά στελέχη.
Άλλωστε από τους νέους Διοικητές των ΥΠΕ εξαρτάται και η επιλογή των νέων Διοικητών Νοσοκομείων, αφού συμμετέχουν στις επιτροπές επιλογής που θα συσταθούν.
Παρότι η διαδικασία για τους διοικητές νοσοκομείων αναμένεται να αργήσει με βάση πληροφορίες του ethnos.gr, οι Διοικητές των Υγειονομικών Περιφερειών θα πρέπει να διοριστούν άμεσα, καθώς ασκούνται και πιέσεις από υψηλόβαθμα κυβερνητικά στελέχη ώστε να προχωρήσει η διαδικασία μέσω του ΑΣΕΠ.
Ήδη πάντως μετά τον γραπτό διαγωνισμό που έγινε, η ειδική Επιτροπή Επιλογής Διοικητών και Υποδιοικητών των Υγειονομικών Περιφερειών (ΥΠΕ) του ΑΣΕΠ διενεργεί έλεγχο των προσόντων των υποψηφίων που κατέλαβαν τις 15 πρώτες θέσεις στον πίνακα κατάταξης με βάση τα αποτελέσματα της γραπτής εξέτασης.
Σε περίπτωση που τα προσόντα δεν ταυτίζονται με όσα έχουν ζητηθεί, οι υποψήφιοι αφαιρούνται από τη λίστα. Ακολουθεί μοριοδότηση των τυπικών εκπαιδευτικών προσόντων και των προσόντων εμπειρίας για τους 15 υποψήφιους και κατόπιν προσθήκης της βαθμολογίας της γραπτής εξέτασης, καταρτίζονται οι προσωρινοί πίνακες ανά προκηρυσσόμενη θέση.
Αμέσως μετά θα κληθούν για συνέντευξη οι 7 υποψήφιοι με τη μεγαλύτερη συνολική βαθμολογία προκειμένου να καταρτιστεί πίνακας με τους τρεις επικρατέστερους ανά προκηρυσσόμενη θέση υποψήφιους, που θα αποσταλεί στον Υπουργό Υγείας για να επιλέξει.
Μετά την ολοκλήρωση της τοποθέτησης των Διοικητών των ΥΠΕ, θα συγκροτηθούν οι Επιτροπές Επιλογής Διοικητών και Αναπληρωτών Διοικητών Νοσοκομείων, στις οποίες συμμετέχουν οι Διοικητές των ΥΠΕ ώστε να ακολουθηθεί αντίστοιχη διαδικασία για τα Νοσοκομεία.
Αξιοσημείωτο είναι πάντως ότι εδώ και καιρό έχουν φουντώσει οι φήμες για τα πρόσωπα που θα στελεχώσουν τις ΥΠΕ, ενώ είναι και πολλοί που θεωρούν δεδομένο τον διορισμό τους.
Όσα «γαλάζια» στελέχη έχουν περάσει με ικανοποιητικό βαθμό τις γραπτές εξετάσεις του ΑΣΕΠ και εκτιμούν ότι θα βρεθούν στη λίστα των 7 ώστε να υποβληθούν σε προσωπική συνέντευξη, θεωρούν και βέβαιο τον διορισμό τους, περιγράφουν καλά γνωρίζοντες στο ethnos.gr.
Αντίστοιχη βεβαιότητα έχουν και πολλοί νυν Διοικητές Νοσοκομείων. Εξάλλου η προσωπική συνέντευξη σε έναν διαγωνισμό αποτελεί πάντα μία αμφισβητούμενη διαδικασία, καθώς η βαθμολόγηση δεν αποτελεί ένα αντικειμενικό δεδομένο.
Ιδιαίτερα μάλιστα όταν ακολουθεί shortlist με 3 άτομα από τα οποία επιλέγει ο υπουργός Υγείας.
Πηγη: https://medispin.blogspot.com/

Μεγάλος ασθενής τα νοσοκομεία της Ευρώπης

Σε τεντωμένο σκοινί ισορροπούν τα συστήματα Υγείας στη Γηραιά Ήπειρο λόγω των ελλείψεων σε γιατρούς και νοσηλευτές – Τα σημάδια της φθοράς και η χαριστική βολή
Σε κρίση διαρκείας έχουν περιέλθει τα συστήματα Υγείας ανά την Ευρώπη (και όχι μόνον), παρά το πανδημικό αφήγημα που ήθελε τη δυναμική ενίσχυσή τους. Η ανάγνωση, δε, πως τα κύματα της COVID-19 αποτέλεσαν την αιτία τίθεται υπό σοβαρή αμφισβήτηση καθώς τα σημάδια φθοράς ήταν ήδη εμφανή πριν από το 2019, συνεπώς ολοένα και περισσότεροι αναλυτές επιμένουν πως στην πράξη η πανδημία έδωσε τη… χαριστική βολή.
Τα συμπεράσματα μελέτης του Βασιλικού Κολλεγίου Επείγουσας Ιατρικής (RCEM) που καταλήγουν ότι το 2023 περίπου 300 θάνατοι την εβδομάδα σχετίζονταν με τις μεγάλες αναμονές στα Επείγοντα της Αγγλίας δεν είναι πάρα ένα από τα συμπτώματα παρακμής.
«Από το 2010 έως το 2022 υπήρξε υποχρηματοδότηση του συστήματος της τάξεως των 322 δισ. λιρών. Αυτό είχε επιπτώσεις στις επενδύσεις στο σύστημα Υγείας, τόσο σε επίπεδο υποδομών όσο και επίπεδο στελέχωσης των δομών. Αυτή τη στιγμή υπολογίζεται πως τα κενά σε γιατρούς, νοσηλευτές και άλλες κατηγορίες προσωπικού ανέρχονται σε 110.781» σημειώνει μιλώντας στο «Βήμα» ο καθηγητής Πολιτικής της Υγείας στο LSE, Ηλίας Μόσιαλος.
Τα στοιχεία που παραθέτει όμως δεν σταματούν εδώ: Σύμφωνα με τις τελευταίες καταγραφές, 1,6 εκατομμύρια πολίτες στην Αγγλία είναι στην αναμονή για διαγνωστικές εξετάσεις, ενώ 7,4 εκατ. (δηλαδή, πάνω από το 10% του πληθυσμού) περιμένουν ραντεβού για ιατρική εκτίμηση ή για χειρουργική επέμβαση. Μοιραία, οι πιεστικές εργασιακές συνθήκες εντός του συστήματος Υγείας είναι ο λόγος που οι φοιτητές Ιατρικής αποφεύγουν να ενταχθούν στο NHS.
«Στην Αγγλία αναλογούν 2,9 γιατροί ανά 1.000 κατοίκους όταν ο μέσος όρος του ΟΟΣΑ είναι 3,7 γιατροί. Στη Γερμανία πάλι η αναλογία είναι 4,3 γιατροί ανά 1.000 κατοίκους. Συνεπώς από το σύστημα της Αγγλίας λείπουν 50.000 γιατροί. Παρ’ όλα αυτά πολλοί απόφοιτοι Ιατρικής αναζητούν δουλειά στη φαρμακοβιομηχανία ή σε εταιρείες βιοτεχνολογίας, καθώς γνωρίζουν πως το ιατρικό επάγγελμα συνοδεύεται από πολύ μεγάλο στρες» προσθέτει ο κ. Μόσιαλος.
«Ιατρικές έρημοι» σε Γαλλία, Γερμανία
Αντίστοιχη είναι και η εικόνα στη Γαλλία όπου τα τελευταία χρόνια χαρτογραφήθηκαν οι «ιατρικές έρημοι» – δηλαδή, απομακρυσμένες περιοχές χωρίς ιατρικό προσωπικό, με αποτέλεσμα σημαντικό τμήμα του πληθυσμoύ της χώρας να μένει ακάλυπτο. Το ίδιο παρατηρείται και σε άλλες χώρες όπως στη Γερμανία – με την Ελλάδα να ακολουθεί τον ίδιο κανόνα. Σε κρίση όμως, σύμφωνα με ανακοίνωση-έκκληση που συνυπέγραψαν πρόσφατα 14 επιφανείς επιστήμονες βρίσκεται και το ιταλικό σύστημα υγείας κυρίως λόγω της σταδιακής υποχρηματοδότησής του.
«Τα προβλήματα που συσσωρεύονται στα συστήματα Υγείας στην Ευρώπη οφείλονται κατά πρώτον στην αύξηση της ζήτησης για υπηρεσίες Υγείας λόγω γήρανσης του πληθυσμού, αυξημένων απαιτήσεων των Ευρωπαίων καθώς θέτουν την υγεία τους σε προτεραιότητα αλλά και εξαιτίας του γεγονότος ότι αλλάζει το νοσολογικό πρότυπο (λοιμώξεις, επιδημία καρκίνων και ψυχικών διαταραχών). Αυτές οι αλλαγές συνεπάγονται και μεγαλύτερο κόστος περίθαλψης, δεδομένου πως κατά βάση πρόκειται για προβλήματα υγείας που απαιτούν επιπλέον πόρους για την αντιμετώπισή τους» αναλύει στο «Βήμα» ο ομότιμος καθηγητής Κοινωνικής και Προληπτικής Ιατρικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, Γιάννης Τούντας.
Αντιστρόφως ανάλογη όμως είναι κατά κανόνα η χρηματοδότηση των συστημάτων σύμφωνα με τον ίδιο, την ώρα που η ιατρική τεχνολογία γίνεται πιο ακριβή. «Ενας από τους βασικούς λόγους, συνεπώς, που η κατάσταση είναι προβληματική, είναι πως τα κράτη δεν μπορούν να ανταποκριθούν στο αυξανόμενο δημόσιο κόστος. Διαπιστώνει, όμως, κανείς πως τα κράτη δεν αντιμετωπίζουν την υγεία ως επένδυση, παρότι η προστασία της υγείας αποτελεί τεκμηριωμένα αναπτυξιακή δύναμη, υπό το πρίσμα πως η βελτίωση της υγείας του πληθυσμού επιδρά θετικά στην οικονομία».
Το βιοϊατρικό μοντέλο
Έπειτα, όπως ο ίδιος εξηγεί, τα προβλήματα υποχρηματοδότησης προκαλούν δευτερεύοντα προβλήματα. «Η αδυναμία αύξησης των μισθών των γιατρών και των νοσηλευτών δημιουργεί ελλείψεις. Επίσης, τα συστήματα Υγείας επιμένουν καθηλωμένα στο βιοϊατρικό μοντέλο – αυτό δηλαδή που διαμορφώθηκε στον 20ό αιώνα και δίνει έμφαση στο νοσοκομείο και στη θεραπεία –, παρότι η διαχείριση των πανδημιών, των ψυχικών νοσημάτων και του καρκίνου θα έπρεπε να ξεκινούν από την πρόληψη και την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας. Και, τέλος, καθυστερεί η προσαρμογή των συστημάτων στο ψηφιακό περιβάλλον. Η αλλαγή της αρχιτεκτονικής των συστημάτων Υγείας – με εργαλεία εξ αποστάσεως πρόληψης και παρακολούθησης – θα συγκρατούσε τις νοσοκομειακές δαπάνες».
«Το μοναδικό που διοικείται απευθείας από το γραφείο του υπουργού»
Οι μεταρρυθμίσεις στο ΕΣΥ – όπως είναι τα απογευματινά χειρουργεία και η δυνατότητα άσκησης ιδιωτικού έργου από τους γιατρούς των δημόσιων δομών – υλοποιούνται με ταχείς ρυθμούς. Στην πραγματικότητα, όπως υπενθυμίζει ο καθηγητής Πολιτικής της Υγείας στο LSE, Ηλίας Μόσιαλος, η λειτουργία απογευματινής ζώνης στα δημόσια νοσοκομεία δεν αποτελεί πρωτοτυπία, υπό το πρίσμα πως είναι συνέχεια της πολιτικής που είχε χαράξει ο Αλέκος Παπαδόπουλος. Ο ίδιος όμως σχολιάζει ως «παγκόσμιο παράδοξο» πως οι δύο αυτές εργασιακές αλλαγές υλοποιούνται ταυτόχρονα, αν και αναγνωρίζει πως είναι αναγκαία η εύρεση λύσεων για την αύξηση του εισοδήματός τους.
«Θα έπρεπε πρωτίστως να είχε εξασφαλιστεί η λειτουργία ενός σημαντικού εποπτικού μηχανισμού. Και αντίστοιχα να είχε προηγηθεί ένα επιχειρησιακό πλάνο σε συνεργασία με τους γιατρούς. Να έχει δηλαδή αποκρυσταλλωθεί η εικόνα σχετικά με τις προθέσεις των γιατρών – πόσοι επιθυμούν να ενταχθούν στον θεσμό των απογευματινών χειρουργείων, πόσοι θα ήθελαν να ασκήσουν ιδιωτικό έργο αλλά και ποιοι θα επιχειρήσουν να συνδυάσουν και τα δύο. Και βάσει αυτών να γίνει ο σχεδιασμός, με το άνοιγμα στο ιδιωτικό επάγγελμα να ακολουθεί κατά τη γνώμη μου σε δεύτερο χρόνο. Τώρα όμως δεν γνωρίζει κανείς προς ποια κατεύθυνση πάει το σύστημα» προσθέτει ο καθηγητής.
Χωρίς συνολικό σχέδιο
Ο τομέας της πρόληψης, όπου επίσης γίνονται σημαντικά βήματα, αλλά και η οργάνωση της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, που έχει καθυστερήσει, είναι οι δύο τομείς που εστιάζει από την πλευρά του ο κ. Τούντας.
Στέκεται εν τούτοις και σε δύο μεγάλες αδυναμίες: «Απουσιάζει ένα συνολικό σχέδιο μεταρρύθμισης, κοστολογημένο και με σαφές χρονοδιάγραμμα, που θα εμπνέει εργαζόμενους και πολίτες. Και η δεύτερη μεγάλη αδυναμία είναι ότι δεν θίγεται ο πυρήνας της κακοδιοίκησης και του πελατειακού κράτους, όσο δεν εφαρμόζεται μία ανεξάρτητη και αξιοκρατική κεντρική διοίκηση του συστήματος. Και αυτό μπορεί να συμβεί μόνο εάν το ΕΣΥ μετατραπεί σε ΝΠΔΔ. Πρέπει να καταστεί σαφές πως το ελληνικό σύστημα είναι και το μοναδικό που διοικείται απευθείας από το γραφείο του υπουργείου Υγείας».
Πηγη: https://medispin.blogspot.com/