Κατηγορία: Ενημέρωση

Ετοιμάζονται αλλαγές από την πολιτική ηγεσία του υπουργείου Υγείας στις εφημερίες των νοσοκομείων της Αττικής μετά τις ευρωεκλογές.

Μετά και τα τελευταία περιστατικά που ήρθαν στο φως της δημοσιότητας με τους στοιβαγμένους ασθενείς στα Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών σε εφημερίες μεγάλων νοσοκομείων, η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Υγείας φέρεται αποφασισμένη να προχωρήσει άρον- άρον σε αλλαγές στις εφημερίες.

Στο πλαίσιο αυτό λένε έγκυρες πληροφορίες του HealthReport.gr το πρόγραμμα των εφημεριών θα τροποποιηθεί ώστε να ενταχθούν περισσότερα νοσηλευτικά ιδρύματα στην εφημέρευση.

Εξάλλου σήμερα το πρόγραμμα των εφημεριών που ακολουθείται δεν αποδίδει, γεγονός που αποδεικνύεται και από την ταλαιπωρία των ασθενών που σπεύδουν να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα υγείας τους. Το υπουργείο Υγείας εδώ και μήνες σχεδίαζε να κάνει αλλαγές, αλλά λόγω του ανασχηματισμού του περασμένου Ιανουαρίου, τα πλάνα «πάγωσαν».

Ωστόσο τώρα μετά και τις άθλιες εικόνες που διέρρευσαν, φαίνεται ότι επισπεύδονται οι διαδικασίες.

Ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης σχεδιάζει άμεσα – λένε πληροφορίες του HealthReport.gr – να προχωρήσει στην τροποποίηση του προγράμματος εφημεριών, ενισχύοντας τις ομάδες των νοσοκομείων που σήμερα εφημερεύουν ταυτόχρονα στην Αττική. Πρόκειται άλλωστε για μία πρόταση που είχαν κάνει εδώ και καιρό οι νοσοκομειακοί γιατροί της Αθήνας και του Πειραιά προκειμένου να αποσυμφορηθούν οι μεγάλες μονάδες ειδικά στο κέντρο της πρωτεύουσας.

Οι συσκέψεις για το θέμα είναι συχνές, έως ότου τα στελέχη του υπουργείου Υγείας σε συνεργασία με τους Διοικητές των Υγειονομικών Περιφερειών καταλήξουν στο ιδανικό μοντέλο εφημέρευσης των δημόσιων νοσοκομείων.

Τις ημέρες αυτές αναφέρουν οι ίδιες πληροφορίες του HealthReport.gr γίνεται συλλογή στοιχείων από όλα τα νοσοκομεία της Αττικής ώστε να διαπιστωθεί ποιες ειδικότητες γιατρών αλλά και γενικότερα υγειονομικών λείπουν.

Θα ακολουθήσουν συσκέψεις και με τους Διευθυντές των Ιατρικών Υπηρεσιών των νοσοκομείων αλλά και με τους Διευθυντές των κλινικών ώστε να υπάρχει συνεννόηση και συναίνεση για την αλλαγή του μοντέλου εφημέρευσης.

Πηγη: https://www.healthreport.gr/

Νέους ελπιδοφόρους ορίζοντες για το Πολλαπλούν Μυέλωμα

Ανοίγει ο δρόμος για ταχύτερη πρόσβαση σε νέες και αποτελεσματικές θεραπείες για ασθενείς με πολλαπλούν μυέλωμα.

Οι κλινικές μελέτες που στοχεύουν στην έγκριση νέων συνδυασμών φαρμάκων από διεθνείς εγκριτικούς μηχανισμούς όπως το FDA και ο EMA, στηρίζονται στην επίτευξη καταληκτικών στόχων. Ο πιο σημαντικός στόχος είναι η διαφορά στη συνολική επιβίωση των ασθενών μεταξύ των δύο ή περισσοτέρων συγκρινόμενων ομάδων. Ο δεύτερος στόχος είναι η επιβίωση χωρίς επιδείνωση της νόσου.

Στην περίπτωση του πολλαπλού μυελώματος, είναι τόσο μεγάλη η πρόοδος των θεραπειών τα τελευταία χρόνια, ώστε όταν χρησιμοποιούνται οι παραπάνω καταληκτικοί στόχοι να απαιτούνται πολλά χρόνια για την ολοκλήρωση των κλινικών μελετών. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα σημαντικές καθυστερήσεις στην έγκριση νέων φαρμάκων που θα μπορούν να βελτιώσουν περαιτέρω την πρόγνωση των ασθενών με πολλαπλούν μυέλωμα.

Στην περίπτωση του πολλαπλού μυελώματος γνωρίζουμε ότι η πλήρης ανταπόκριση της νόσου και ιδιαιτέρως η ελάχιστη υπολειπόμενη νόσος (Minimal Residual Disease – MRD) είναι συνήθως απαραίτητη προϋπόθεση για μακροχρόνια επιβίωση των ασθενών.

Πολλαπλούν Μυέλωμα: Οι νέες εξελίξεις

Πριν λίγες ημέρες, η Συμβουλευτική Επιτροπή Ογκολογικών Φαρμάκων (ODAC) της Υπηρεσίας Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) των ΗΠΑ ψήφισε ομοφώνως υπέρ της χρήσης της ελάχιστης υπολειπόμενης νόσου (MRD) ως έγκυρο πρώιμο καταληκτικό σημείο για την επιταχυνόμενη έγκριση θεραπειών που μελετώνται σε κλινικές δοκιμές στο πολλαπλούν μυέλωμα.

Η ελάχιστη υπολειπόμενη νόσος (Minimal Residual Disease – MRD) είναι ένας βιοδείκτης που χρησιμοποιείται για να περιγράψει έναν πολύ μικρό αριθμό καρκινικών κυττάρων που παραμένουν στο σώμα κατά τη διάρκεια ή μετά τη θεραπεία. Ο προσδιορισμός της ελάχιστης υπολειπόμενης νόσου απαιτεί εξαιρετικά ευαίσθητες εργαστηριακές μεθόδους. Ο έλεγχος αυτός μπορεί να βοηθήσει στον προγραμματισμό και την αξιολόγηση της θεραπείας. Η αρνητική εξέταση για ελάχιστη υπολειπόμενη νόσο, σημαίνει ότι ο ασθενής έχει πετύχει πολύ σημαντική ανταπόκριση.

Εάν η αρνητική εξέταση για MRD γίνει θετική δηλαδή ανευρίσκονται εκ νέου ελάχιστα καρκινικά κύτταρα, αυτό είναι προάγγελος υποτροπής της νόσου. Δηλαδή, η MRD είναι ένας αξιόλογος δείκτης για την πρόγνωση των ασθενών και χρησιμοποιείται κυρίως για αιματολογικές νεοπλασίες, όπως το πολλαπλούν μυέλωμα.

Χρειάστηκε περισσότερο από μία δεκαετία επίμονης έρευνας από διάφορες ερευνητικές ομάδες που ασχολούνται με το πολλαπλούν μυέλωμα για να εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα για την αξία της ελάχιστης υπολειπόμενης νόσου στο πολλαπλούν μυέλωμα.

Ένα από αυτά τα κέντρα με πρωτοποριακή και συστηματική έρευνα είναι η Μονάδα Πλασματοκυτταρικών Δυσκρασιών της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ (Καθηγητής Θάνος Δημόπουλος, Καθηγητής Ευάγγελος Τέρπος) σε συνεργασία με τη Μονάδα Κυτταρομετρίας Ροής του Τμήματος Βιολογίας του ΕΚΠΑ (Καθηγήτρια Ουρανία Τσιτσιλώνη).

Η απόφαση της Συμβουλευτικής Επιτροπής του FDA για την έγκριση της MRD ως πρώιμο καταληκτικό σημείο των κλινικών μελετών σε πολλαπλούν μυέλωμα βασίστηκε πάνω σε ισχυρά στατιστικά αποτελέσματα από μεγάλης κλίμακας και υψηλής ποιότητας αναλύσεις και μετα-αναλύσεις που δημοσιεύτηκαν σε διεθνή περιοδικά υψηλού κύρους.

Πρόκειται για μια σημαντική εξέλιξη, καθώς ανοίγει το δρόμο για ταχύτερη πρόσβαση σε νέες και αποτελεσματικές θεραπείες για ασθενείς με πολλαπλούν μυέλωμα, καθώς η υιοθέτηση της ελάχιστης υπολειπόμενης νόσου ως κύριο καταληκτικό σημείο των κλινικών μελετών αναμένεται να μειώσει σημαντικά το χρόνο από το έναυσμα μέχρι την ανάλυση των αποτελεσμάτων μιας μελέτης.

Ως εκ τούτου, αποτελεί ορόσημο στον τομέα του πολλαπλού μυελώματος και πιθανότατα θα θέσει βάσεις ακόμα και για την ανάπτυξη νέων θεραπειών και για άλλες μορφές καρκίνου.

ΠΗΓΗ: ΕΚΠΑ

Πηγη: https://www.healthreport.gr/

Μια νέα μετάλλαξη της Covid εντόπισαν οι ειδικοί και φέρει την ονομασία KP.2, γνωστή και με το παρατσούκλι FliRT.

Η νέα αυτή μετάλλαξη πυροδοτεί ανησυχία στους ειδικούς για πιθανή αύξηση των κρουσμάτων το καλοκαίρι στις ΗΠΑ και στη Βρετανία.

Σύμφωνα με στοιχεία των αμερικανικών Κέντρων Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC) η KP.2 -μία από τις παραλλαγές του στελέχους JN.1 της Όμικρον που είναι γνωστές με το παρατσούκλι FliRT (φλερτ) από τα ονόματα των μεταλλάξεων στον γενετικό τους κώδικα- έχει εξελιχθεί από τον περασμένο Μάρτιο που εμφανίστηκε στις ΗΠΑ σε κυρίαρχο στέλεχος της Covid και μέχρι τις 11 Μαΐου ευθυνόταν για το 28,2% των κρουσμάτων.

Η παραλλαγή KP1.1. εξαπλώνεται επίσης ταχύτατα και ευθύνεται για το 7,6% των κρουσμάτων της Covid στις ΗΠΑ, ενώ οι δύο αυτές παραλλαγές ευθύνονται για τέσσερα στα δέκα κρούσματα στη Βρετανία και την αύξηση των εισαγωγών στα νοσοκομεία.

Οι παραλλαγές αυτές εξαπλώνονται σε Καναδά, Αυστραλία, Ταϊλάνδη και Ινδία ενώ έχουν εντοπιστεί σε δεκάδες κράτη, ανάμεσά τους στην Ιταλία, στην Ισπανία και στην Πορτογαλία, στην Ιρλανδία και σε σκανδιναβικές χώρες.

FliRT: Πιθανή αύξηση κρουσμάτων το καλοκαίρι

Και μολονότι δεν υπάρχουν ενδείξεις πως οι νέες παραλλαγές θα προκαλέσουν αύξηση των σοβαρών λοιμώξεων και λοιμωξιολόγοι δεν αναμένουν αύξηση των εισαγωγών στα νοσοκομεία, ωστόσο προειδοποιούν ότι μπορεί να εκτοξευτούν τα κρούσματα της Covid το καλοκαίρι.

«Τα πρόσφατα δεδομένα δείχνουν ότι τα κρούσματα της Covid αυξάνονται. Αυτό είναι εξαιρετικά επικίνδυνο γιατί η Covid έχει κατά 35% υψηλότερη θνησιμότητα σε σύγκριση με τη γρίπη, βάσει των δεδομένων του τελευταίου χειμώνα», δήλωσε η δρ Μέρι Ράμσεϊ, διευθύντρια των Προγραμμάτων Δημόσιας Υγείας στην Υπηρεσία Ασφάλειας της Υγείας του Ηνωμένου Βασιλείου (UKHSA).

Από την πλευρά του ο δρ Τζον Μπράουνσταϊν, καθηγητής Παιδιατρικής και Βιοϊατρικής Πληροφορικής στο Χάρβαρντ, τόνισε ότι «δεδομένης της εποχικής διακύμανσης της Covid, περιμένουμε αύξηση των κρουσμάτων το καλοκαίρι» και συνέστησε συνέχιση της επιτήρησης και των προσπαθειών εμβολιασμού του πληθυσμού.
Τι γίνεται στην Ευρώπη

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας δήλωσε ότι οι παραλλαγές FliRT έχουν εντοπιστεί σε 14 χώρες στην Ευρώπη καθώς και στο Ισραήλ, αλλά, σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Κέντρο για τον Έλεγχο και την Εξάλειψη Ασθενειών, η δράση της Covid έχει παραμείνει «χαμηλή» στη γηραιά ήπειρο, αν και σε «μεμονωμένες χώρες καταγράφεται ελαφρά αύξηση των κρουσμάτων».

Παράλληλα, σημείωσε ότι παρατήρησε «περιορισμένο αριθμό» κρουσμάτων των παραλλαγών JN1.7 και KP.2.

Ο καθηγητής Ιατρικής του Πανεπιστημίου East Anglia, Πολ Χάντερ, τόνισε πως μολονότι είναι λιγοστές οι ενδείξεις ότι οι παραλλαγές FliRT είναι πιο μεταδοτικές, μάλλον έχουν αυξημένη ανοσιακή διαφυγή, «κι αυτό, σε έναν πληθυσμό με φθίνουσα ανοσία, πιθανώς να συντελέσει στην εξάπλωση της Covid».
FLiRT: Τα συμπτώματα της νέας μετάλλαξης

Η μετάλλαξη FLiRT έχει συμπτώματα παρόμοια με προηγούμενες μεταλλάξεις του ιού, όπως πυρετό, ρίγη, βήχα και μυϊκούς ή σωματικούς πόνους.

Οι κατευθυντήριες οδηγίες θεραπείας για αυτήν τη μετάλλαξη παραμένουν επίσης ίδιες, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης ΜΗΣΥΦΑ φαρμάκων για την ανακούφιση των συμπτωμάτων.

Πηγη: https://www.healthreport.gr/

Επίσκεψη υπουργού Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη στην Κύπρο. Αναλυτικότερα ο Υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης και ο Υφυπουργός Υγείας Μάριος Θεμιστοκλέους μετέβησαν σήμερα, Δευτέρα 20 Μαΐου, στη Λευκωσία, όπου είχαν συνάντηση με τον Υπουργό Υγείας της Κυπριακής Δημοκρατίας, κ. Μιχάλη Δαμιανό.

Μετά τη συνάντηση, ο Υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης τόνισε:«Είμαι εξαιρετικά ευτυχής που βρίσκομαι σήμερα στη Λευκωσία. Είχα μία μακρά συνεργασία με τον συνάδελφο, φίλο μου και ομόλογό μου Υπουργό Υγείας στην Κυπριακή Δημοκρατία, τον κύριο Μιχάλη Δαμιανό. Ανταλλάξαμε πολλές απόψεις. Εύχομαι να διδαχθούμε και εμείς από την Κυπριακή Δημοκρατία και τις μεταρρυθμίσεις που έχουν γίνει στο σύστημα υγείας, τα τελευταία χρόνια. Θεωρούμε επιτυχημένη τη συνταγή και προς τη σωστή κατεύθυνση. Οφείλω να πω ότι συζητήσαμε για την διεύρυνση της συνεργασίας μας και στον τομέα των μεταμοσχεύσεων και στον τομέα της αναγνώρισης των επιστημονικών ιατρικών εξειδικεύσεων. Είμαι βέβαιος πως η καλή συνεργασία που έχουμε όλα αυτά τα χρόνια, θα συνεχιστεί και στο μέλλον. Η Ελληνική Δημοκρατία και η Κυπριακή Δημοκρατία είναι δύο ξεχωριστές χώρες μεν, αλλά με μία καρδιά και είναι απολύτως προφανές ότι οτιδήποτε μπορούμε να κάνουμε υπέρ της Κύπρου, θα το κάνουμε χωρίς κανένα δισταγμό. Ευχαριστώ πάρα πολύ για την θερμή φιλοξενία, την ωραία συζήτηση και έτσι θα συνεχίσουμε».

Ο Υπουργός Υγείας της Κύπρου Μιχάλης Δαμιανός δήλωσε: «Καλωσορίζουμε τον φίλο Υπουργό Υγείας της Ελλάδος κύριο Άδωνι Γεωργιάδη και τον Υφυπουργό κύριο Μάριο Θεμιστοκλέους. Η συνεργασία της Κύπρου και της Ελλάδος, ιδιαίτερα στο κομμάτι της υγείας, είναι εξαιρετική και συνεχής εδώ και πάρα πολλά χρόνια και ευχαριστούμε τον Υπουργό Υγείας και τον Υφυπουργό για τη συνεργασία, αλλά και τη στήριξη την οποία έχουμε ως Υπουργείο Υγείας της Κύπρου. Έχουμε συζητήσει σημαντικά θέματα σχετικά με τη συνεργασία μας αυτή. Δύο συμφωνίες τις οποίες θα υπογράψουμε σχετικά με τον τομέα των μεταμοσχεύσεων όπως επίσης και μία τροποποίηση της διακρατικής συμφωνίας του 1987 όσον αφορά τις εξειδικεύσεις των γιατρών, αλλά και το θέμα των φαρμάκων. Να ευχαριστήσω ακόμα μια φορά την Κυβέρνηση της Ελλάδος και ιδιαίτερα τον Υπουργό Υγείας και τον Υφυπουργό Υγείας της Ελλάδος για την εξαιρετική συνεργασία που έχουμε τα τελευταία χρόνια. Είμαι σίγουρος ότι αυτή η συνεργασία θα συνεχιστεί. Ευχαριστώ».

Ο Υφυπουργός Υγείας Μάριος Θεμιστοκλέους δήλωσε: «Είναι ιδιαίτερη χαρά για εμένα να βρίσκομαι σήμερα εδώ και μάλιστα για δεύτερη φορά, στην ιδιαίτερη πατρίδα μου, την Κύπρο. Με τον φίλο Υπουργό Υγείας κ. Μιχάλη Δαμιανό έχουμε μια εξαιρετική συνεργασία και χαίρομαι ακόμα περισσότερο που βρισκόμαστε εδώ μαζί με τον Υπουργό Υγείας κ. Άδωνι Γεωργιάδη για να συζητήσουμε σημαντικά θέματα που αφορούν τη διεύρυνση και την ενίσχυση του τομέα της Υγείας μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου. Είναι καθήκον μας να ενδυναμώσουμε τη συνεργασία των χωρών μας έτσι ώστε να προσφέρουμε ποιοτικές υπηρεσίες υγείας στους πολίτες τόσο της Ελλάδας όσο και της Κύπρου».

Νωρίτερα, οι κ.κ. Γεωργιάδης και Θεμιστοκλέους συμμετείχαν σε σύσκεψη με την Πρόεδρο της Βουλής των Αντιπροσώπων της Κύπρου, κ. Αννίτα Δημητρίου, όπου είχαν την ευκαιρία να συζητήσουν θέματα που άπτονται του ενδιαφέροντος και των δύο χωρών .

Πηγη: https://www.healthreport.gr/

Πηγη: https://www.oloygeia.gr/

Εναν πλήρη ενημερωτικό οδηγό για τον παρβοϊό Β19 με τη μορφή ερωταπαντήσεων έδωσε στη δημοσιότητα η Ελληνική Εταιρία Λοιμώξεων.

Τον οδηγό επιμελήθηκε ο κ. Στυλιανός Φ. Ασημακόπουλος, Αν. Καθηγητής Παθολογίας – Λοιμώξεων, Τμήμα Ιατρικής Πανεπιστημίου Πατρών, Υπεύθυνος Μονάδος Ειδικών Λοιμώξεων Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Πατρών.

Τι είναι ο παρβοϊός (Parvovirus B 19) και ποια είναι η γεωγραφική, ηλικιακή και εποχική κατανομή των λοιμώξεων που προκαλεί;

Ο παρβοϊός B19 (Parvovirus B19) είναι το πιο γνωστό μέλος (γονότυπος) του γένους των ερυθροπαρβοϊών, που παίρνουν το όνομα τους από την ιδιαίτερη «αγάπη» που έχουν για προσβολή των πρόδρομων κυττάρων των ερυθρών αιμοσφαιρίων του αίματος. O παρβοϊός B19 προσβάλει αποκλειστικά των άνθρωπο και όχι ζώα (πχ σκύλος και γάτα) όπως συμβαίνει με άλλους παρβοϊούς. Η προσβολή από τον παρβοϊό B19 γίνεται συνήθως την Άνοιξη και στις αρχές του Καλοκαιριού και μπορεί να συμβεί σε οποιαδήποτε περιοχή του κόσμου με εμφάνιση περιπτώσεων λοίμωξης είτε σποραδικά ή υπό μορφή σποραδικών εξάρσεων ή ακόμα και μικρών τοπικών επιδημιών, όπως για παράδειγμα σε σχολικές μονάδες όπου μπορεί να προσβληθεί ποσοστό 25-50% των μαθητών. Οι τοπικές επιδημίες ή σποραδικές εξάρσεις μπορεί να ακολουθούν κύκλους επανεμφάνισης κάθε 4-10 χρόνια. Ο ιός προσβάλει τον πληθυσμό κυρίως στη σχολική ηλικία, ώστε στην ηλικία των 15 ετών οι μισοί έφηβοι να έχουν προσβληθεί από τον ιό. Στη μετέπειτα ενήλικη ζωή το ποσοστό αυτό φτάνει το 60-70% και σε προχωρημένη ηλικία το 80-90% των ανθρώπων έχουν προσβληθεί από τον ιό.

Yπάρχει αύξηση των περιστατικών λοίμωξης από παρβοϊό;

Το Ευρωπαϊκό Κέντρο Ελέγχου Νοσημάτων (ECDC) σε πρόσφατη έκθεσή του (Απρίλιος 2024) επισημαίνει σημαντική αύξηση των περιστατικών λοίμωξης από τον παρβοϊό Β19 από τα τέλη του 2023 ως το πρώτο τρίμηνο του 2024 σε πολλές χώρες της Ευρώπης (Γαλλία, Ολλανδία, Ιρλανδία, Δανία, Νορβηγία). Παρότι σε πολλές Ευρωπαϊκές χώρες η λοίμωξη από παρβοϊό Β19 δεν ανήκει στα νοσήματα που βρίσκονται υπό συστηματική επιτήρηση, τα διαθέσιμα στοιχεία δείχνουν αύξηση των λοιμώξεων σε όλες τις ηλικιακές ομάδες. Συνακόλουθα καταγράφεται και αύξηση στα σοβαρά περιστατικά λοίμωξης από παρβοϊό σε παιδιά και περιστατικά θανάτων, κυρίως σε νεογέννητα λόγω λοίμωξης της μητέρας κατά την εγκυμοσύνη που οδήγησε σε λοίμωξη του εμβρύου (συγγενής λοίμωξη). Η παρατηρούμενη αυξημένη κυκλοφορία του ιού στην κοινότητα βάζει σε κίνδυνο ορισμένες ομάδες πληθυσμού, όπως οι έγκυες γυναίκες (για δυσμενή έκβαση της εγκυμοσύνης, ειδικά αν η λοίμωξη συμβεί στις πρώτες 20 εβδομάδες), οι ασθενείς με αιμοσφαιρινοπάθειες και οι ανοσοκατασταλμένοι.

Πώς μεταδίδεται ο ιός;

Ο παρβοϊός Β19 μεταδίδεται κυρίως μέσω των αναπνευστικών εκκρίσεων (με μεγάλα σταγονίδια που φτάνουν σε ακτίνα τα 2 μέτρα), οπότε προϋποθέτει στενή επαφή με άτομο που έχει λοίμωξη, ή επαφή με μολυσμένες επιφάνειες και εν συνεχεία μεταφορά του ιού με τα χέρια σε μύτη, μάτια και στόμα και πρόκληση λοίμωξης. Ένα άτομο που νοσεί είναι πιο μεταδοτικό στα αρχικά στάδια της νόσου, όταν εμφανίζει πυρετό και συμπτώματα λοίμωξης του αναπνευστικού, ενώ σε μετέπειτα στάδια, όπως όταν εμφανιστεί το εξάνθημα της νόσου, είναι πολύ λιγότερο ή καθόλου μεταδοτικό. Ο παρβοϊός Β19 είναι επίσης δυνατόν να μεταδοθεί με το αίμα (αυξημένος κίνδυνος σε άτομα με συχνές μεταγγίσεις και σε χρήστες ενδοφλέβιων ναρκωτικών) και από την έγκυο μητέρα στο έμβρυο με κίνδυνο για επιπλοκές του εμβρύου όταν η μετάδοση συμβεί στις πρώτες 20 εβδομάδες της εγκυμοσύνης.

Ποια είναι τα συμπτώματα της λοίμωξης από παρβοϊό Β19;

Ο παρβοϊός B19 προκαλεί σε παιδιά και εφήβους το λοιμώδες ερύθημα (γνωστό επίσης και ως πέμπτη νόσος) γιατί κατατάσσεται μέσα στις πέντε κλασσικές παιδικές αρρώστιες που εκδηλώνονται με εξάνθημα (ιλαρά, ερυθρά, παρωτίτιδα, οστρακιά). Υπάρχει πυρετός και συμπτώματα ιογενούς λοίμωξης (κεφαλαλγία, πονόλαιμος, βήχας, ρινική συμφόρηση, επιπεφυκίτιδα) και ένα χαρακτηριστικό εξάνθημα που αρχίζει από το πρόσωπο και προσομοιάζει με «χαστουκισμένα» μάγουλα, ενώ γύρω από το στόμα υπάρχει σχετική ωχρότητα. Ακολούθως επεκτείνεται στα άκρα (με περιφερική κατανομή τύπου γαντιών – καλτσών), στον κορμό και στους γλουτούς. To εξάνθημα έχει κηλιδοβλατιδώδη ή πορφυρική μορφολογία, ενώ μετά από μερικές ημέρες ορισμένες περιοχές καθαρίζουν και μένει ένα δικτυωτό (ή δαντελοειδές) πρότυπο. Το εξάνθημα μπορεί να επιμείνει για αρκετές εβδομάδες με υφέσεις και εξάρσεις. Ο ιός μπορεί να προκαλέσει επίσης πόνο στις αρθρώσεις (κυρίως σε ενήλικες, σπάνια στα παιδιά). Περίπου 20% όσων έχουν προσβληθεί από παρβοϊό Β19 δε θα έχουν καθόλου συμπτώματα, ενώ η συντριπτική πλειοψηφία θα νοσήσει ήπια, όπως σε μια ανεπίπλεκτη ίωση.

Ποιες είναι οι επιπλοκές που μπορεί να εμφανίσει κάποιος που νοσεί από παρβοϊό Β19;

Η λοίμωξη από τον παρβοϊό Β19 μπορεί να προκαλέσει σοβαρή αναιμία, καθώς όπως αναφέρθηκε ο συγκεκριμένος ιός αγαπάει να προσβάλει τα αρχέγονα κύτταρα των ερυθρών μας αιμοσφαιρίων, οπότε σταματά η παραγωγή τους στα αρχικά στάδια (απλασία της ερυθράς σειράς). Η αναιμία είναι συνήθως σοβαρή και απαιτεί μεταγγίσεις αίματος, μέχρι ο οργανισμός να αντιμετωπίσει τη λοίμωξη. Επιρρεπή σε αυτή την επιπλοκή είναι άτομα που πάσχουν από κληρονομικές αιμοσφαιρινοπάθειες (δρεπανοκυτταρική αναιμία, σφαιροκυττάρωση, β μεσογειακή αναιμία). Σε άτομα με σοβαρή ανοσοκαταστολή (μεταμοσχευμένοι) μπορεί να αναπτυχθεί χρόνια λοίμωξη και αναιμία. Μια άλλη σοβαρή επιπλοκή αφορά τις εγκύους και την πρόκληση βλάβης στο έμβρυο, ειδικά στις πρώτες 20 εβδομάδες της εγκυμοσύνης. Το ποσοστό των εγκύων που δεν έχουν ανοσία στον ιό και μπορεί να νοσήσουν κατά την εγκυμοσύνη υπολογίζεται σε 30%-40%. Η προσβολή του εμβρύου μπορεί να προκαλέσει σοβαρή αναιμία στο αναπτυσσόμενο έμβρυο (εμβρυικός ύδρωπας), βλάβη της καρδιάς και αυτόματη αποβολή σε ένα ποσοστό 5-10% περίπου των περιπτώσεων.

Πώς γίνεται η διάγνωση της νόσου και ποια η θεραπεία;

Η υπόνοια νόσησης από παρβοϊό Β19 τίθεται από τον ιατρό με βάση την κλινική εικόνα και το χαρακτηριστικό εξάνθημα, ενώ η διάγνωση επιβεβαιώνεται με ειδική ορολογική εξέταση αίματος για την ανίχνευση αντισωμάτων έναντι του ιού ή με μοριακή εξέταση του αίματος για την ανίχνευση του γονιδιακού υλικού του ιού (PCR). Επί του παρόντος δεν υπάρχει διαθέσιμη αντιϊική θεραπεία ή εμβόλιο. Οι ήπιες μορφές αντιμετωπίζονται συμπτωματικά με λήψη παυσιπόνων-αντιπυρετικών, καλή ενυδάτωση και ανάπαυση. Σε περίπτωση αρθρίτιδας χορηγούνται αντιφλεγμονώδη φάρμακα. Οι σοβαρές μορφές της νόσου και οι επιπλοκές αντιμετωπίζονται με νοσηλεία του ασθενούς και υποστήριξη με μεταγγίσεις, αν έχει αναπτυχθεί σοβαρή αναιμία (απλαστική κρίση), ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις χορηγούνται και ανοσολογικές θεραπείες.

Ποια τα μέτρα πρόληψης;

Ελλείψει εμβολίου τα μέτρα πρόληψης εστιάζονται στην αποφυγή στενής επαφής με άτομα που νοσούν και στην τήρηση σχολαστικών κανόνων υγιεινής όπως το τακτικό πλύσιμο των χεριών με σαπούνι και νερό, ειδικά μετά από επαφή με κοινόχρηστες επιφάνειες, καθώς και η αποφυγή της κοινής χρήσης τροφίμων ή ποτών. Όσοι νοσούν θα πρέπει να παραμένουν σπίτι για το διάστημα που εμφανίζουν πυρετό (μεταδοτικό στάδιο) και να καλύπτουν το στόμα και τη μύτη τους όταν βήχουν ή φτερνίζονται ώστε να αποφευχθεί η διασπορά και η μετάδοση του ιού. Έγκυες με επαγγέλματα υψηλού κινδύνου (πχ εργαζόμενες στον τομέα της υγείας, παιδικούς σταθμούς, σχολεία κλπ) πρέπει να είναι ιδιαίτερα επιμελείς στην τήρηση των ανωτέρω. Επειδή ο κίνδυνος προσβολής από τον ιό είναι παρόμοιος και στην κοινότητα δεν συνιστάται αποχή από την εργασία τους. Ο αποκλεισμός από την εργασία ως μέτρο πρόληψης της λοίμωξης από παρβοϊό Β19 σε οροαρνητικές εγκύους και μέχρι την 21η εβδομάδα κυήσεως μπορεί να εφαρμοστεί σε περιπτώσεις που εμφανιστεί συρροή κρουσμάτων στο χώρο εργασίας (2 ή περισσότερα κρούσματα σε ασθενείς ή προσωπικό του νοσοκομείου εντός τριών εβδομάδων, ή 2 κρούσματα στην ίδια τάξη ή τρία στην ίδια σχολική μονάδα σε διάστημα τριών εβδομάδων).
Στα νοσοκομεία οι νοσηλευόμενοι ασθενείς με σοβαρή νόσηση (απλαστική κρίση) πρέπει να νοσηλεύονται κατά προτίμηση σε μονόκλινο δωμάτιο (απομόνωση) για μία εβδομάδα και οι ανοσοκατασταλμένοι ασθενείς με χρόνια λοίμωξη για όλο το διάστημα νοσηλείας τους, ενώ το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό που τους περιθάλπει θα πρέπει να λαμβάνει προφυλάξεις επαφής (πλύσιμο χεριών, ποδιά, μάσκα, γυαλιά, γάντια). Για τους υπόλοιπους μη ανοσοκατασταλμένους ασθενείς δε χρειάζεται απομόνωση, λαμβάνονται όμως από το προσωπικό προφυλάξεις επαφής με σταγονίδια.

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Τα αποτελέσματα μεγάλης διαδικτυακής έρευνας αποδεικνύουν περίτρανα ότι πρέπει να γίνεται έλεγχος σπάνιων παθήσεων στην γέννηση.

Tην έρευνα διεξήγαγε η ομάδα του προγράμματος Rare Barometer της EURORDIS σε 5.569 ασθενείς από 50 χώρες, μία εκ των οποίων και η Ελλάδα. Συγκεκριμένα, τα αποτελέσματα της έρευνας, της οποίας το ερωτηματολόγιο μεταφράστηκε σε 24 γλώσσες, ήταν τα εξής:

• Ποσοστό μεγαλύτερο από 70% θα ήθελε η σπάνια πάθησή τους να έχει διαγνωστεί κατά τη γέννηση, ενώ αυτό ισχύει ακόμη περισσότερο από τη στιγμή που είναι γονείς παιδιών που ζουν με σπάνια πάθηση (82%) ή ζουν με σπάνια παιδιατρική πάθηση (73%).
• ο γενικός πληθυσμός είναι σε μεγαλύτερο βαθμό υπέρ του νεογνικού ελέγχου (84%) από τα άτομα που ζουν με την πάθηση και τα μέλη της οικογένειάς τους (70%)
• 90% υποστηρίζουν τον νεογνικό έλεγχο για οποιαδήποτε σπάνια πάθηση εάν αυτό μπορεί να επιταχύνει τη διάγνωσή της, να βελτιώσει την αναγνώριση σχετιζόμενων αναπηριών ή να προλάβει την πρόκληση βλάβης στο νεογνό.
• Το 82% των γονέων των ατόμων που ζουν με σπάνια πάθηση θα ήθελαν το παιδί τους να έχει διαγνωστεί κατά τη γέννηση.
• Το 63% των ατόμων που ζουν με σπάνια πάθηση θα ήθελαν να έχουν διαγνωστεί κατά τη γέννηση.

Οι περισσότεροι συμμετέχοντες υποστηρίζουν τον νεογνικό έλεγχο για όλες τις σπάνιες παθήσεις, ακόμη και εάν δεν θα ήθελαν η σπάνια πάθησή τους να έχει διαγνωστεί κατά τη γέννηση. Συγκεκριμένα το 90% των ερωτηθέντων πιστεύουν ότι οποιαδήποτε σπάνια πάθηση θα έπρεπε να ελεγχθεί κατά τη γέννηση εφόσον:

• Αυτό επιτρέπει την ταχύτερη διάγνωση, προς όφελος του ατόμου και των φροντιστών της οικογένειάς του.
• Αυτό δίνει τη δυνατότητα στο άτομο που ζει με τη σπάνια πάθηση να αναγνωριστούν καλύτερα οι αναπηρίες του, να έχει πιο ικανοποιητική κοινωνική υποστήριξη και να ζει αυτόνομα.
• Η πάθηση μπορεί να τεθεί υπό παρακολούθηση και να αποφευχθεί η πρόκληση βλάβης μέσω πρακτικών πρόληψης.

Η Ελληνική Εταιρεία Αντιρευματικού Αγώνα είναι μέλος της EURORDIS, δεδομένου ότι οι περισσότερες από τις ρευματικές παθήσεις ανήκουν στις σπάνιες παθήσεις, και συμμετέχει στο πρόγραμμα Rare Barometer της EURORDIS,του οποίου βασικοί στόχοι είναι η ενημέρωση όσων ασχολούνται με τη νομοθεσία και την πολιτική για θέματα που σχετίζονται με ασθενείς με σπάνιες ασθένειες.

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Η σκόπιμη πρόκληση φερρόπτωσης θα μπορούσε να εξουδετερώσει ασθένειες όπως ο καρκίνος όπου η αχαλίνωτη κυτταρική ανάπτυξη εμφανίζεται επικίνδυνα. Η ικανότητα αναστολής της φερρόπτωσης, από την άλλη πλευρά, θα μπορούσε να προσφέρει στους γιατρούς νέους τρόπους καταπολέμησης του κυτταρικού θανάτου που δεν θα έπρεπε να συμβαίνει, όπως στην περίπτωση της πνευμονοπάθειας COVID-19.

Φερρόπτωση: Σε ορισμένες σοβαρές περιπτώσεις COVID-19, οι πνεύμονες υφίστανται ακραία βλάβη, με αποτέλεσμα μια σειρά απειλητικών για τη ζωή καταστάσεων όπως η πνευμονία, η φλεγμονή και το σύνδρομο οξείας αναπνευστικής δυσχέρειας. Η βασική αιτία αυτών των ευρείας κλίμακας αντιδράσεων στους πνεύμονες παρέμενε μέχρι τώρα ασαφής. Μια νέα μελέτη από ερευνητές της Κολούμπια και του Ιατρικού Κέντρου Irving του Πανεπιστημίου Κολούμπια ρίχνει φως σε αυτό το μυστήριο.

Η μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο Nature Communications, διαπίστωσε ότι η φερρόπτωση, μια μορφή κυτταρικού θανάτου που ονομάστηκε και αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά στο Κολούμπια το 2012, είναι ο κύριος μηχανισμός κυτταρικού θανάτου που βρίσκεται στη βάση της πνευμονικής νόσου COVID-19. Το εύρημα δείχνει ότι η σκόπιμη διακοπή της φερρόπτωσης με υποψήφια θεραπευτικά φάρμακα θα μπορούσε να βελτιώσει τα αποτελέσματα της COVID-19. «Αυτό το εύρημα προσθέτει κρίσιμη εικόνα για την κατανόησή μας για το πώς η COVID-19 επηρεάζει το σώμα που θα βελτιώσει σημαντικά την ικανότητά μας να καταπολεμούμε απειλητικές για τη ζωή περιπτώσεις της νόσου», δήλωσε ο καθηγητής Brent Stockwell, ένας από τους κύριους συγγραφείς της μελέτης. Η Ferroptosis αναφέρθηκε για πρώτη φορά από τον καθηγητή Stockwell το 2012. Η Ferroptosis είναι μια ασυνήθιστη μορφή κυτταρικού θανάτου κατά την οποία ορισμένα κύτταρα πεθαίνουν επειδή τα εξωτερικά στρώματα λίπους τους καταρρέουν. Διαφέρει από το πιο κοινό είδος κυτταρικού θανάτου, που συμβαίνει τόσο σε περιβάλλοντα ασθενειών όσο και σε φυσιολογικές διαδικασίες όπως η γήρανση και περιλαμβάνει τα κύτταρα που κόβουν τα μόρια στο εσωτερικό τους.

Από τότε που πρότεινε την έννοια της φερρόπτωσης, το εργαστήριο Stockwell έδειξε ότι είναι καθοριστικής σημασίας για τις φυσιολογικές σωματικές διαδικασίες, αλλά ότι μπορεί επίσης να επιτεθεί και να σκοτώσει υγιή κύτταρα σε ασθενείς με νευροεκφυλιστικές ασθένειες όπως το Πάρκινσον, το Αλτσχάιμερ και η νόσος του Λου Γκέριγκ. Αν και η φερρόπτωση μπορεί να είναι καταστροφική, πρόσφατες μελέτες δείχνουν ότι θα μπορούσε επίσης να αξιοποιηθεί για τα καλά. Η σκόπιμη πρόκληση φερρόπτωσης θα μπορούσε να εξουδετερώσει ασθένειες όπως ο καρκίνος όπου η αχαλίνωτη κυτταρική ανάπτυξη εμφανίζεται επικίνδυνα. Η ικανότητα αναστολής της φερρόπτωσης, από την άλλη πλευρά, θα μπορούσε να προσφέρει στους γιατρούς νέους τρόπους καταπολέμησης του κυτταρικού θανάτου που δεν θα έπρεπε να συμβαίνει, όπως στην περίπτωση της πνευμονοπάθειας COVID-19. «Είμαστε αισιόδοξοι ότι αυτά τα σημαντικά νέα ευρήματα θα μπορούσαν να βελτιώσουν την ικανότητά μας να αντιμετωπίσουμε αυτήν την ολέθρια ασθένεια, η οποία, σε πάρα πολλές περιπτώσεις, εξακολουθεί να μειώνει τα αποτελέσματα της υγείας και οδηγεί σε θάνατο», δήλωσε ο Stockwell.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Tι συμβαίνει στην Ελλάδα με βάση τα επίσημα στοιχεία.

Το 2022, 3,88 εκατομμύρια παιδιά γεννήθηκαν στην Ε.Ε, αντιστοιχώντας σε αναλογία γεννήσεων (ο αριθμός των ζώντων γεννήσεων ανά 1.000 άτομα) 8,7. Η αναλογία ήταν 10,5 το 2000, 12,8 το 1985 και 16,4 το 1970.

Κατά την περίοδο 1961–2022, το υψηλότερο ετήσιο σύνολο ζώντων γεννήσεων στην ΕΕ καταγράφηκε το 1964, με 6,8 εκατομμύρια παιδιά. Από αυτό το συγκριτικό υψηλό έως τις αρχές του 21ου αιώνα, ο αριθμός των ζώντων γεννήσεων στην ΕΕ μειώθηκε με σχετικά σταθερό ρυθμό, φθάνοντας στο χαμηλότερο επίπεδο των 4,36 εκατομμυρίων το 2002. Κατά την πανδημία του COVID-19, οι ζώντες γεννήσεις στην ΕΕ αρχικά μειώθηκαν στο 4,07 (το 2020), στη συνέχεια αυξήθηκαν ελαφρώς στα 4,09 εκατομμύρια το 2021 και μειώθηκαν ξανά το 2022 σε 3,88 εκατομμύρια παιδιά.

Οι γυναίκες στην ΕΕ γίνονται μητέρες αργότερα στη ζωή τους

H μέση ηλικία των γυναικών κατά τον τοκετό στην ΕΕ συνέχισε να αυξάνεται μεταξύ 2001 και 2022, από το μέσο όρο των 29,0 ετών σε 31,1 έτη. Η ίδια τάση παρατηρείται και για τη μέση ηλικία των γυναικών κατά τη γέννηση του πρώτου τους παιδιού κατά την ίδια περίοδο, από μια τιμή 28,8 στην ΕΕ το 2013 (το πρώτο έτος για το οποίο είναι διαθέσιμη η τιμή ΕΕ) σε μια τιμή 29,7 έτη το 2022.

Ενώ τα ποσοστά γονιμότητας για τις γυναίκες ηλικίας κάτω των 30 ετών στην ΕΕ έχουν μειωθεί από το 2001, τα ποσοστά γονιμότητας για τις γυναίκες ηλικίας 30 ετών και άνω έχουν αυξηθεί. Το 2001, το ποσοστό γονιμότητας για τις γυναίκες ηλικίας 25-29 ετών ήταν το υψηλότερο μεταξύ όλων των ηλικιακών ομάδων. Το 2022, το ποσοστό γονιμότητας για τις γυναίκες ηλικίας 30-34 ετών έγινε το υψηλότερο. Το ποσοστό γονιμότητας για τις γυναίκες ηλικίας 35 ετών και άνω είναι επίσης σε αύξηση.

Η Γαλλία με το υψηλότερο ποσοστό γονιμότητας και η Μάλτα με το χαμηλότερο

Μεταξύ των κρατών μελών της ΕΕ, η Γαλλία ανέφερε το υψηλότερο συνολικό ποσοστό γονιμότητας το 2022, με 1,79 γεννήσεις ζώντων ανά γυναίκα, ακολουθούμενη από τη Ρουμανία (1,71) και τη Βουλγαρία (1,65). Αντίθετα, τα χαμηλότερα συνολικά ποσοστά γονιμότητας το 2022 καταγράφηκαν στη Μάλτα (1,08 ζωντανές γεννήσεις ανά γυναίκα), στην Ισπανία (1,16) και στην Ιταλία (1,24). Μεταξύ των χωρών της ΕΖΕΣ, το υψηλότερο συνολικό ποσοστό γονιμότητας το 2022 είχε η Ισλανδία (1,59) και το χαμηλότερο η Ελβετία (1,39).

Μεταξύ 2020 και 2021, το συνολικό ποσοστό γονιμότητας αυξήθηκε σε 21 κράτη μέλη της ΕΕ, μειώθηκε σε τέσσερα κράτη μέλη της ΕΕ και παρέμεινε σταθερό στην Ισπανία και τη Σουηδία. Αυτή η τάση αντιστράφηκε μεταξύ 2021 και 2022, με το συνολικό ποσοστό γονιμότητας να μειώνεται σε 25 κράτη και να αυξάνεται σε δύο κράτη -μέλη της ΕΕ: η υψηλότερη αύξηση σημειώθηκε στην Πορτογαλία (από 1,35 το 2021 σε 1,43 το 2022) ενώ η μεγαλύτερη μείωση καταγράφηκε στην Ιρλανδία (από 1,78 το 2021 σε 1,54 το 2022).

Στην πλειονότητα των κρατών μελών της ΕΕ, το συνολικό ποσοστό γονιμότητας μειώθηκε σημαντικά μεταξύ 1980 και 2000-2003: έως το 2000, οι τιμές είχαν πέσει κάτω από 1,30 στη Βουλγαρία, την Τσεχία, την Ελλάδα, την Ισπανία, την Ιταλία, τη Λετονία και τη Σλοβενία. Αφού έφτασε σε χαμηλό σημείο μεταξύ 2000 και 2003, το συνολικό ποσοστό γονιμότητας αυξήθηκε σε πολλά κράτη μέλη της ΕΕ και μέχρι το 2022, όλα εκτός από την Ισπανία, την Ιταλία, τη Λιθουανία, τη Μάλτα και την Πολωνία ανέφεραν συνολικά ποσοστά γονιμότητας που ήταν πάνω από 1,30.

Τα τελευταία 50 χρόνια, τα συνολικά ποσοστά γονιμότητας στα κράτη μέλη της ΕΕ συγκλίνουν γενικά: το 1970, η διαφορά μεταξύ των υψηλότερων ποσοστών (που καταγράφηκαν στην Ιρλανδία) και των χαμηλότερων ποσοστών (που καταγράφηκαν στη Φινλανδία) ήταν περίπου 2,0 ζώντες γεννήσεις ανά γυναίκα. Μέχρι το 1990 αυτή η διαφορά — μεταξύ ενός υψηλού στην Κύπρο και ενός χαμηλού στην Ιταλία — είχε μειωθεί σε 1,1 γεννήσεις ζώντων ανά γυναίκα. Μέχρι το 2010, η διαφορά μειώθηκε ξανά σε 0,8 γεννήσεις ζώντων ανά γυναίκα με υψηλό στην Ιρλανδία και χαμηλό στην Ουγγαρία. Μέχρι το 2022 η διαφορά μειώθηκε στο 0,7 όταν το υψηλότερο συνολικό ποσοστό γονιμότητας καταγράφηκε στη Γαλλία και το χαμηλότερο ποσοστό καταγράφηκε στη Μάλτα.

Συνολικό ποσοστό γονιμότητας και ηλικία των γυναικών κατά τη γέννηση του πρώτου παιδιού

Τέσσερις διαφορετικές ομάδες κρατών μελών της ΕΕ μπορούν να προσδιοριστούν γενικά με βάση τη θέση τους σε σχέση με τους μέσους όρους της ΕΕ.
Η πρώτη ομάδα αποτελείται από τη Δανία, τη Γερμανία, την Ιρλανδία, την Ολλανδία και τη Σουηδία, καθώς και το Λιχτενστάιν όπου τόσο το συνολικό ποσοστό γονιμότητας όσο και η μέση ηλικία των γυναικών κατά τη γέννηση του πρώτου τους παιδιού ήταν πάνω από τον μέσο όρο της ΕΕ.
Μια δεύτερη ομάδα αποτελείται από την Εσθονία, τη Λιθουανία και την Πολωνία: όπου τα συνολικά ποσοστά γονιμότητας όσο και οι μέσες ηλικίες των γυναικών κατά τη γέννηση του πρώτου τους παιδιού ήταν κάτω από τους μέσους όρους της ΕΕ.
Μια τρίτη ομάδα που αποτελείται από την Ελλάδα, την Ισπανία, την Ιταλία, την Κύπρο, το Λουξεμβούργο, την Αυστρία, την Πορτογαλία και τη Φινλανδία, καθώς και τη Νορβηγία και την Ελβετία κατέγραψε υψηλότερη από τη μέση ηλικία των γυναικών κατά τη γέννηση του πρώτου τους παιδιού, αλλά χαμηλότερο συνολικό ποσοστό γονιμότητας από τον μέσο όρο της ΕΕ.
Η τελευταία ομάδα αποτελείται από το Βέλγιο, τη Βουλγαρία, την Τσεχία, τη Γαλλία, την Κροατία, τη Λετονία, την Ουγγαρία, τη Ρουμανία, τη Σλοβενία και τη Σλοβακία, καθώς και την Ισλανδία. Σε καθεμία από αυτές τις χώρες, το συνολικό ποσοστό γονιμότητας ήταν υψηλότερο από τον μέσο όρο της ΕΕ, αλλά η μέση ηλικία των γυναικών κατά τη γέννηση του πρώτου τους παιδιού ήταν κάτω από τον μέσο όρο της ΕΕ.

Πηγές:
https://ec.europa.eu/eurostat/statistics-explained/index.php?title=Fertility_statistics

Πηγη: https://www.iatronet.gr/