Κατηγορία: Ενημέρωση

Το νέο πληροφοριακό σύστημα θα συνδέει τον ΕΟΜ με όλες τις μεταμοσχευτικές μονάδες των νοσοκομείων και θα έχει διασυνδεδεμένα τα διαφορετικά λογισμικά που υπάρχουν σήμερα

Ακόμη ένα βήμα για την ενίσχυση των μεταμοσχεύσεων στη χώρα μας κάνουν το Υπουργείο Υγείας και ο Εθνικός Οργανισμός Μεταμοσχεύσεων (ΕΟΜ). Η ψηφιοποίηση των δεδομένων, των διοικητικών διαδικασιών του ΕΟΜ και η διασύνδεση όλων των μεταμοσχευτικών μονάδων των νοσοκομείων θα επιφέρουν ταχύτητα, αύξηση του αριθμού των μεταμοσχεύσεων και καλύτερη οργάνωση όλων των εμπλεκόμενων.

Παράλληλα, το επόμενο διάστημα προσλαμβάνονται επιπλέον 20 Συντονιστές Μεταμοσχεύσεων, γεγονός που θα δώσει μεγαλύτερη ώθηση στη μεταμοσχευτική δραστηριότητα.

Πιο αναλυτικά, το Υπουργείο Υγείας δρομολογεί την ανάπτυξη Πληροφοριακού Συστήματος Μεταμοσχεύσεων (ΠΣΜ) από τον Ελληνικό Οργανισμό Μεταμοσχεύσεων (ΕΟΜ), με στόχο αφενός την επιτάχυνση της επιθυμητής ψηφιοποίησης, αφετέρου την ενίσχυση του ρόλου των μεταμοσχεύσεων.

Μέσω του ΠΣΜ καθίσταται εφικτός ο προγραμματισμός, η παρακολούθηση και ιχνηλάτηση όλων των σταδίων της μεταμοσχευτικής διαδικασίας, καθώς και η πρόσβαση των εμπλεκόμενων μερών/επαγγελματιών υγείας στα σχετικά δεδομένα. Ταυτόχρονα διασφαλίζεται η διαφάνεια των διαδικασιών δωρεάς-συλλογής-μεταμόσχευσης, διευκολύνεται η λήψη αποφάσεων βασισμένων σε αμιγώς ιατρικά στοιχεία και βελτιώνεται η ποιότητα της παρεχόμενης φροντίδας.

Ολοένα και πιο ανοδική τάση

Η Ελλάδα διαχρονικά ήταν ουραγός της Ευρώπης στον τομέα της δωρεάς οργάνων και των μεταμοσχεύσεων. Το τελευταίο διάστημα, όμως, η κατάσταση έχει αλλάξει και παρατηρείται ανοδική τάση του αριθμού των δοτών οργάνων και συνεπώς των μεταμοσχεύσεων.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΕΟΜ για το 2023, συνολικά 87 οικογένειες δοτών συναίνεσαν στη δωρεά των οργάνων τους, δίνοντας ζωή σε πάνω από 200 ασθενείς. Οι παραπάνω δότες συνέβαλαν στην διενέργεια 138 μεταμοσχεύσεων νεφρού στα ΓΝΑ «Λαϊκό», ΓΝΘ «Ιπποκράτειο», ΓΝΑ «Ευαγγελισμός», ΠΓΝ Πατρών και ΠΓΝ Ιωαννίνων, 40 μεταμοσχεύσεων ήπατος στα ΓΝΘ «Ιπποκράτειο» και ΓΝΑ «Λαϊκό» και 14 μεταμοσχεύσεων καρδιάς και 12 πνευμόνων στο Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο. Η θετική αυτή μεταβολή διατηρείται και το 2023, σύμφωνα με τις πληροφορίες.

Την ίδια στιγμή, το 2023 σημειώθηκε ρεκόρ ζώντων δοτών νεφρού. Ειδικότερα, 101 ζώντες δότες, του οικογενειακού και φιλικού περιβάλλοντος ασθενών υπό αιμοκάθαρση, προχώρησαν σε δωρεά νεφρού χωρίς προβλήματα, επιβεβαιώνοντας τη μεγάλη ασφάλεια της χειρουργικής επέμβασης για τον δότη. Η πλειονότητα των επεμβάσεων αυτών πραγματοποιήθηκε στη Μονάδα Μεταμοσχεύσεων νεφρού του ΓΝΑ «Λαϊκό» (73 μεταμοσχεύσεις), ενώ ζώσες μεταμοσχεύσεις νεφρού πραγματοποιήθηκαν με επιτυχία και στις άλλες εγχώριες Μονάδες Μεταμοσχεύσεων νεφρού.

Ακόμη 20 Συντονιστές Μεταμοσχεύσεων

Την 1η Απριλίου 2022, προσελήφθησαν από τον ΕΟΜ και χρηματοδοτήθηκαν από το Ίδρυμα Ωνάση επτά Συντονιστές Μεταμοσχεύσεων και τοποθετήθηκαν σε ισάριθμα νοσοκομεία: Στον «Ευαγγελισμό», στο «Σωτηρία», στο νοσοκομείο Νίκαιας, στο «Ιπποκράτειο» Θεσσαλονίκης, στο «Παπανικολάου» Θεσσαλονίκης, στο Πανεπιστημιακό Ιωαννίνων καθώς και στο Πανεπιστημιακό του Ηρακλείου.

Αναγνωρίζοντας τον εξαιρετικά σημαντικό τους ρόλο, ο Εθνικός Οργανισμός Μεταμοσχεύσεων προσλαμβάνει ακόμη 20 Συντονιστές Μεταμοσχεύσεων οι οποίοι θα τοποθετηθούν τόσο στις υπηρεσίες του ΕΟΜ όσο και σε νοσηλευτικά ιδρύματα ανά την Ελλάδα. Ο Τοπικός Συντονιστής είναι ο άνθρωπος «κλειδί» για την ενίσχυση της μεταμοσχευτικής δραστηριότητας. Πρόκειται για αυτόν που έρχεται σε άμεση επαφή με την οικογένεια του δυνητικού δότη, που τηρεί και ενημερώνει διαρκώς τη λίστα των υποψήφιων ληπτών, έτσι ώστε οι ασθενείς να είναι ανά πάσα στιγμή σε ετοιμότητα. Επίσης, συντονίζει τις διαδικασίες εξασφάλισης και αφαίρεσης οργάνων, καθώς και όποια διοικητική πράξη χρειαστεί.

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Στην Ελλάδα από το 2014 έως τα μέσα Ιουνίου του 2021 αναφέρθηκαν συνολικά έξι περιστατικά εγκεφαλίτιδας μετά από τσίμπημα τσιμπουριών

Χιλιάδες Ευρωπαίοι προσβάλλονται από εγκεφαλίτιδα μετά από τσίμπημα τσιμπουριών, σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (ECDC).

Στη νεότερη έκθεσή του, που αφορά στοιχεία για το έτος 2021,  το ECDC αναφέρει 3.027 περιστατικά εγκεφαλίτιδας από τσιμπούρια σε 25 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης/Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου, εκ των οποίων τα 2.949 (97,4%) επιβεβαιώθηκαν.

Το ποσοστό καταγραφών στην ΕΕ/ΕΟΧ για το 2021 ήταν 0,71 ανά 100.000 κατοίκους και είναι ελαφρώς μειωμένο σε σύγκριση με τα αποτελέσματα του 2020. Τα κρούσματα αναφέρθηκαν συχνότερα μεταξύ ανδρών (αναλογία ανδρών προς γυναίκες: 1,5:1) και στην ηλικιακή ομάδα 45-64 ετών.

Τα τσιμπούρια μολύνονται κυρίως από μικρά τρωκτικά και εντομοφάγα ζώα. Στη συνέχεια, μεταφέρουν τον ιό σε άλλα ζώα ή στους ανθρώπους που θα τσιμπήσουν.

Στα περίπου δύο τρίτα των περιπτώσεων, η λοίμωξη που προκαλεί το τσίμπημα είναι ασυμπτωματική. Οι υπόλοιποι ασθενείς εκδηλώνουν λίγες ημέρες ή εβδομάδες από το τσίμπημα συμπτώματα, όπως:

• Πυρετό
• Κούραση
• Πονοκέφαλο
• Πόνους στο σώμα
• Ναυτία

Σε μερικούς ασθενείς τα συμπτώματα μπορεί να υποχωρήσουν για λίγες ημέρες ή εβδομάδες, και να ξαναπαρουσιασθούν μετά πιο έντονα, με προσβολή του κεντρικού νευρικού συστήματος (ο ασθενής μπορεί να εκδηλώσει εγκεφαλίτιδα ή μηνιγγίτιδα).

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Η ομάδα αναπτύσσει τώρα κοινοτικές παρεμβάσεις για την ενίσχυση των ποσοστών εμβολιασμού σε γυναίκες με χαμηλή πρόσληψη. Αυτό περιλαμβάνει εκπαίδευση μαιών ώστε να συμβουλεύουν τις εγκύους σχετικά με τους εμβολιασμούς και να μοιράζονται πραγματικές ιστορίες για να ενδυναμώσουν τη λήψη αποφάσεων με τεκμηρίωση.

Εγκυμοσύνη: Ερευνητές από το St George’s του Πανεπιστημίου του Λονδίνου εντόπισαν βασικούς φραγμούς στην πρόσληψη εμβολίων για τον κοκκύτη, τη γρίπη και τον COVID-19 σε έγκυες γυναίκες και περιέγραψαν συστάσεις για την αντιμετώπιση της διστακτικότητας εμβολιασμού. Τα αποτελέσματα προέρχονται από την πρώτη κριτική του είδους και δημοσιεύονται στο περιοδικό PLOS ONE.

Οι έγκυες γυναίκες διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο ιογενών λοιμώξεων λόγω αλλαγών στο ανοσοποιητικό τους σύστημα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Ως εκ τούτου, συνιστώνται ανεπιφύλακτα οι εμβολιασμοί – ιδιαίτερα για τη γρίπη (γρίπη), τον κοκκύτη (κοκίτη) και τον COVID-19. Εάν οι έγκυες γυναίκες επιλέξουν να μην κάνουν αυτά τα εμβόλια, όχι μόνο θέτουν τον εαυτό τους σε αυξημένο κίνδυνο ασθένειας, νοσηλείας και θανάτου, αλλά επίσης εμποδίζουν το μωρό τους να έχει αυξημένη προστασία από τη γέννηση. Παρά το γεγονός ότι το NHS και ο ΠΟΥ συνιστούν σθεναρά αυτά τα εμβόλια κατά την εγκυμοσύνη, η πρόσληψη παραμένει χαμηλή στο Ηνωμένο Βασίλειο, καθώς μόνο το 51% των εγκύων έχει δύο δόσεις εμβολίου για τον COVID-19, το 60% το εμβόλιο για τον κοκκύτη και μόλις το 30% το εμβόλιο κατά της γρίπης. Για να προσδιορίσουν καλύτερα τα κύρια εμπόδια και τους παράγοντες διευκόλυνσης για τη λήψη εμβολίων σε έγκυες γυναίκες, οι ερευνητές πραγματοποίησαν την πρώτη συστηματική ανασκόπηση ποιοτικών μελετών που βασίζονται σε συνεντεύξεις που δημοσιεύθηκαν μεταξύ 2012 και 2022 σε χώρες υψηλού εισοδήματος με καθιερωμένα προγράμματα εμβολιασμού καθ’ όλη την εγκυμοσύνη. Οι χώρες περιλαμβάνουν το Ηνωμένο Βασίλειο, την Αυστραλία, τη Νέα Ζηλανδία και τις Η.Π.Α.

Η αναζήτησή τους εντόπισε 2.681 σχετικά άρθρα, εκ των οποίων 28 άρθρα με κριτές που κάλυπταν 1.573 γυναίκες συμπεριλήφθηκαν στην ανασκόπηση. Η πλειοψηφία των μελετών (78%) επικεντρώθηκε στη γρίπη και τον κοκκύτη. Η ανασκόπηση αποκάλυψε ότι τα κύρια εμπόδια στην πρόσληψη του εμβολίου σε έγκυες γυναίκες περιελάμβαναν ανησυχίες σχετικά με την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα του εμβολίου, έλλειψη γνώσης για τα οφέλη και την αναγκαιότητα των εμβολίων, φόβο για δυσμενείς επιπτώσεις για τις ίδιες και το μωρό τους, κακή κατανόηση της σοβαρότητας αυτών των ασθενειών. μπορεί να είναι χωρίς εμβολιασμό, έλλειψη έγκρισης από επαγγελματίες υγείας και φραγμούς στη φυσική πρόσβαση στα εμβόλια, ενώ ταυτόχρονα ταχυδακτυλουργείτε άλλα ραντεβού και προτεραιότητες υγείας. Τώρα, ο Δρ. Mohammad Razai και η ομάδα του έχουν διατυπώσει βασικές συστάσεις που ελπίζουν ότι θα ενσωματωθούν στις στρατηγικές δημόσιας υγείας. Επικεντρώνονται σε “πέντε C” – εμπιστοσύνη, εφησυχασμός, ευκολία, επικοινωνία και πλαίσιο. Πιο συγκεκριμένα, οι κλήσεις τους περιλαμβάνουν: κάνουν τους εμβολιασμούς πιο προσιτούς, όπως την ενσωμάτωσή τους σε προγεννητικές επισκέψεις ρουτίνας, μέσω προγραμμάτων εμβολιασμού στον χώρο εργασίας, έχοντας μόνο ένα ραντεβού για όλους τους εμβολιασμούς και παροχή ωρών ραντεβού εκτός ωρών εργασίας ισχυρότερες και πιο προληπτικές συστάσεις από έμπιστους επαγγελματίες υγείας βελτιωμένους πόρους πληροφόρησης για την υγειονομική περίθαλψη και εκστρατείες δημόσιας υγείας για την καλύτερη επικοινωνία των κινδύνων για τη μητέρα και το μωρό.

Οι ανακοινώσεις θα πρέπει να είναι σε πολλές γλώσσες για να υποστηρίζεται καλύτερη ισότητα στην υγεία Διασφαλίστε ότι οι μαιευτήρες, οι γενικοί γιατροί και οι μαίες λαμβάνουν εκπαίδευση επικοινωνίας για να τους βοηθήσουν να καταρρίψουν μύθους και να παρέχουν έγκαιρες, ακριβείς και τεκμηριωμένες πληροφορίες σχετικά με τον εμβολιασμό στην εγκυμοσύνη, στήριξη της ισότητας στοχεύοντας σε κοινωνικοοικονομικά ευάλωτες ομάδες Ο Δρ Mohammad Razai, επικεφαλής ερευνητής και κλινικός ακαδημαϊκός γιατρός από το Ινστιτούτο Έρευνας για την Υγεία του Πληθυσμού στο St George’s του Πανεπιστημίου του Λονδίνου, είπε: «Η διαστακτικότητα εμβολιασμού παραμένει πολύ υψηλή μεταξύ των εγκύων, αλλά ο εμβολιασμός κατά του κοκκύτη, της γρίπης και του COVID-19 στην εγκυμοσύνη είναι ζωτικής σημασίας. Στην εποχή μας, οι άνθρωποι δεν πρέπει να νοσηλεύονται ή ακόμη και να πεθαίνουν από ασθένειες που μπορούν να προληφθούν με ασφαλή και αποτελεσματικά εμβόλια . «Η δουλειά μας έχει συγκεντρώσει τις απόψεις περισσότερων από 1.000 εγκύων γυναικών και ελπίζουμε ότι οι βασικές συστάσεις που έχουμε θέσει θα εφαρμοστούν στις στρατηγικές δημόσιας υγείας στο Ηνωμένο Βασίλειο και μακρύτερα. Πιστεύουμε ότι αυτές είναι ζωτικής σημασίας για την αντιμετώπιση της διστακτικότητας στον εμβολιασμό και αύξηση της προστασίας της μέλλουσας μητέρας και των παιδιών της». Η ομάδα αναπτύσσει τώρα κοινοτικές παρεμβάσεις για την ενίσχυση των ποσοστών εμβολιασμού σε γυναίκες με χαμηλή πρόσληψη. Αυτό περιλαμβάνει εκπαίδευση μαιών ώστε να συμβουλεύουν τις εγκύους σχετικά με τους εμβολιασμούς και να μοιράζονται πραγματικές ιστορίες για να ενδυναμώσουν τη λήψη αποφάσεων με τεκμηρίωση.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Συμπερασματικά, αυτή η μελέτη αντιπροσωπεύει ένα σημαντικό βήμα προς τα εμπρός στην κατανόησή μας για την περίπλοκη σχέση μεταξύ της παχυσαρκίας και της γνωστικής έκπτωσης. Ανακαλύπτοντας τα πιθανά οφέλη των T3 στη διατήρηση της γνωστικής λειτουργίας, η έρευνα ανοίγει νέους δρόμους για θεραπευτικές παρεμβάσεις που στοχεύουν σε νευροεκφυλιστικές ασθένειες που σχετίζονται με την παχυσαρκία.

Παχυσαρκία: Η παχυσαρκία έχει γίνει ένα πιεστικό πρόβλημα υγείας παγκοσμίως, με τα ποσοστά να αυξάνονται σταθερά τις τελευταίες δεκαετίες. Πέρα από τις καλά τεκμηριωμένες συσχετίσεις της με θέματα σωματικής υγείας, όπως οι καρδιαγγειακές παθήσεις και ο διαβήτης, η παχυσαρκία έχει επίσης συνδεθεί με γνωστική έκπτωση, συμπεριλαμβανομένων καταστάσεων όπως η νόσος του Αλτσχάιμερ και η νόσος του Πάρκινσον. Η κατανόηση των πολύπλοκων μηχανισμών στους οποίους βασίζεται αυτή η γνωστική εξασθένηση είναι ζωτικής σημασίας για την ανάπτυξη αποτελεσματικών παρεμβάσεων.

Σε μια μελέτη που δημοσιεύτηκε στο International Journal of Molecular Sciences, ο Επίκουρος Καθηγητής Yugo Kato από το Πανεπιστήμιο Tottori και το Ινστιτούτο Τεχνολογίας Shibaurhttps://www.healthweb.gr/nea-ygeias/paidiki-paxysarkia-epireazei-tin-gnostiki-ikanotita-tis-mesis-ilikias-kai-ton-kindyno-anoiasa, ο καθηγητής Koji Fukui από το Τεχνολογικό Ινστιτούτο Shibaura και η ομάδα τους προσφέρουν πληροφορίες για πιθανές λύσεις. Η μελέτη διερεύνησε τις νευροπροστατευτικές επιδράσεις των τοκοτριενολών (T3s) στον μετριασμό των δυσμενών επιπτώσεων της παχυσαρκίας που προκαλείται από τη διατροφή στη λειτουργία του εγκεφάλου. «Στόχος μας είναι να καταπολεμήσουμε τις ασθένειες που σχετίζονται με την παχυσαρκία χρησιμοποιώντας φυσικές ενώσεις και έτσι να μειώσουμε τον επιπολασμό καταστάσεων όπως η άνοια μεταξύ των ατόμων που πάσχουν από παχυσαρκία», λέει ο καθηγητής Kato. Τα T3 είναι μια ομάδα φυσικών χημικών ενώσεων που ανήκουν στην οικογένεια της βιταμίνης Ε. Προηγούμενες μελέτες έχουν αποκαλύψει ότι τα T3 έχουν νευροπροστατευτικές ιδιότητες και κατά της παχυσαρκίας. Επιπλέον, έχει επίσης αποδειχθεί ότι περνούν από τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό και εισέρχονται στα κύτταρα για να παράγουν αντιοξειδωτικά αποτελέσματα. Ωστόσο, λίγα είναι γνωστά για το πώς τα T3 συμβάλλουν στη μείωση της εγκεφαλικής λειτουργίας που προκαλείται από την παχυσαρκία.

Για να αντιμετωπίσει αυτό το κενό, η ομάδα διεξήγαγε μια ολοκληρωμένη έρευνα χρησιμοποιώντας ένα σύστημα μοντέλων ποντικιού. Χρησιμοποίησαν έναν σχολαστικό πειραματικό σχεδιασμό, με αρσενικά ποντίκια C57BL/6 που υποβλήθηκαν είτε σε δίαιτα υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά, υψηλής περιεκτικότητας σε σακχαρόζη (HFSD) είτε σε δίαιτα ελέγχου, συμπληρωμένη με ή χωρίς T3s. Στην αρχική φάση της μελέτης, η ομάδα αξιολόγησε τα αποτελέσματα κατά της παχυσαρκίας των T3. Για να το κάνουν αυτό, ενσωμάτωσαν ένα μείγμα 50 mg T3s σε 100 g και των δύο πειραματικών διαιτών, δηλαδή του ελέγχου και της δίαιτας υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά, υψηλής περιεκτικότητας σε σακχαρόζη HFSD. Οι βασικές παράμετροι, συμπεριλαμβανομένου του σωματικού βάρους, της εναπόθεσης λίπους, της χοληστερόλης ορού, των τριγλυκεριδίων και των συγκεντρώσεων γλυκόζης, αξιολογήθηκαν παράλληλα με τη γνωστική λειτουργία χρησιμοποιώντας τις δοκιμές Morris Water Maze και Y-maze. Επιπλέον, αναλύθηκαν δείκτες οξειδωτικού στρες και πρωτεομικών αλλαγών στον φλοιό για να αποκτηθούν βαθύτερες γνώσεις σχετικά με τους υποκείμενους μηχανισμούς. Τα αποτελέσματα της μελέτης ήταν πολλά υποσχόμενα.

Ενώ η σίτιση με δίαιτα υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά, υψηλής περιεκτικότητας σε σακχαρόζη HFSD προκάλεσε παχυσαρκία στα ποντίκια, η συμπλήρωση με T3s δεν μείωσε την αύξηση βάρους. Ωστόσο, η θεραπεία με T3s έδειξε σημαντική βελτίωση στη γνωστική λειτουργία, όπως αποδεικνύεται από την ενισχυμένη μαθησιακή ικανότητα σε ποντίκια που τρέφονταν με δίαιτα υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά, υψηλής περιεκτικότητας σε σακχαρόζη HFSD. Επιπλέον, η μελέτη αποκάλυψε τον ρόλο του οξειδωτικού στρες στην προκαλούμενη από την παχυσαρκία γνωστική έκπτωση, με τα ποντίκια που τρέφονταν με δίαιτα υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά, υψηλής περιεκτικότητας σε σακχαρόζη HFSD να παρουσιάζουν αυξημένα επίπεδα οξείδωσης του εγκεφάλου. Είναι αξιοσημείωτο ότι η θεραπεία με T3s φάνηκε να μετριάζει αυτό το οξειδωτικό στρες, υποδηλώνοντας έναν πιθανό μηχανισμό για τις νευροπροστατευτικές τους επιδράσεις. Επιπλέον, αντίθετα με τις προσδοκίες, η ομάδα διαπίστωσε ότι ο αναπνευστικός μεταβολισμός μειώθηκε και η θερμοκρασία γύρω από τον καφέ λιπώδη ιστό αυξήθηκε σε ποντίκια που τρέφονταν με δίαιτα υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά, υψηλής περιεκτικότητας σε σακχαρόζη HFSD. Αυτό το απροσδόκητο εύρημα υποδηλώνει ότι η δίαιτα υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά, υψηλής περιεκτικότητας σε σακχαρόζη HFSD μπορεί να έχει πολύπλοκο αντίκτυπο στις μεταβολικές διεργασίες και στη ρύθμιση της θερμοκρασίας στο σώμα.

“Τέλος, θέλαμε να εξετάσουμε την αλλαγή πρωτεΐνης που σχετίζεται με την κατανάλωση της δίαιτας υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά, υψηλής περιεκτικότητας σε σακχαρόζη HFSD. Έτσι, πραγματοποιήσαμε μια ποσοτική πρωτεομική ανάλυση του φλοιού του ποντικιού. Η εστίασή μας ήταν στις πρωτεΐνες που εκφράστηκαν διαφορετικά μεταξύ των ομάδων δίαιτας υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά, υψηλής περιεκτικότητας σε σακχαρόζη HFSD και ελέγχου”, εξηγεί. Ανακάλυψαν ότι σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου, η παχυσαρκία που προκλήθηκε από τη διατροφή με δίαιτα υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά, υψηλής περιεκτικότητας σε σακχαρόζη HFSD άλλαξε 12 πρωτεΐνες και τα ποντίκια που έλαβαν θεραπεία με T3 έδειξαν σημαντική πρόληψη αυτών των αλλαγών. Συμπερασματικά, αυτή η μελέτη αντιπροσωπεύει ένα σημαντικό βήμα προς τα εμπρός στην κατανόησή μας για την περίπλοκη σχέση μεταξύ της παχυσαρκίας και της γνωστικής έκπτωσης. Ανακαλύπτοντας τα πιθανά οφέλη των T3 στη διατήρηση της γνωστικής λειτουργίας, η έρευνα ανοίγει νέους δρόμους για θεραπευτικές παρεμβάσεις που στοχεύουν σε νευροεκφυλιστικές ασθένειες που σχετίζονται με την παχυσαρκία.

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Πηγη: https://www.iatropedia.gr/

Τι επισημαίνεται σε πρόσφατη γνωμοδότηση του Κεντρικού Συμβουλίου Υγείας (ΚΕΣΥ).

Τις ενδείξεις χορήγησης θεραπειών βοτουλινικής τοξίνης (όπως το Botox) και υαλουρονικού οξέος, περιγράφει σε εγκύκλιό του ο υφυπουργός Υγείας Μάριος Θεμιστοκλέους.

Στην εγκύκλιο, που παρατίθεται πιο κάτω, επισημαίνεται πως πρόκειται για υλοποίηση πρόσφατης γνωμοδότησης του Κεντρικού Συμβουλίου Υγείας (ΚΕΣΥ), στην οποία διευκρινίζονται τα εξής:

Η εφαρμογή υαλουρονικού οξέος και βοτουλινικής τοξίνης (Botox) αποτελεί ιατρική πράξη και διενεργείται για αισθητικούς και θεραπευτικούς σκοπούς από ειδικευμένους/-ες ιατρούς των εξής ειδικοτήτων (στα εκπαιδευτικά προγράμματα των οποίων εμπίπτει η εν λόγω τεχνική):

• Πλαστικής, Επανορθωτικής και Αισθητικής Χειρουργικής.
• Δερματολογίας και Αφροδισιολογίας.
• Στοματικής και Γναθοπροσωπικής Χειρουργικής.

Επιπλέον, ιατροί των ειδικοτήτων Νευρολογίας, Νευροχειρουργικής και Οφθαλμολογίας δύνανται να χρησιμοποιούν την ως άνω τεχνική αποκλειστικά για θεραπευτικούς σκοπούς, τοπικά στην πάσχουσα περιοχή και σε συγκεκριμένες επιστημονικά τεκμηριωμένες ενδείξεις.

Σύμφωνα με ειδικούς, το Βotox και το υαλουρονικό οξύ είναι από τις πιο δημοφιλείς και ελάχιστα επεμβατικές θεραπείες αντιγήρανσης που άλλαξαν τα δεδομένα της αισθητικής ιατρικής.

Το Botox είναι ένα φάρμακο που χρησιμοποιείται στην ιατρική πάνω από 35 χρόνια με πλήθος κλινικών μελετών να αποδεικνύουν την αποτελεσματικότητα και την ασφάλειά του.

Οι διάφορες φαρμακοτεχνικές μορφές βοτουλινικής τοξίνης τύπου Α που κυκλοφορούν διαφέρουν ως προς το μέγεθος και τη δομή του μορίου τους, κάτι που αντανακλά σε κάποιο βαθμό και στο αποτέλεσμα.

Μπορεί, λοιπόν, συγκεκριμένες θεραπείες να είναι πιο οικονομικές σε σχέση με άλλες, υπάρχει όμως ο κίνδυνος να πρόκειται για φάρμακο χωρίς έγκριση.

Όταν η εφαρμογή γίνεται από πιστοποιημένο ιατρό, χρησιμοποιείται το αυθεντικό σκεύασμα και η κατάλληλη τεχνική, τα αποτελέσματα είναι εντυπωσιακά και απόλυτα ασφαλή.

Επιπλέον Πληροφορίες

• Εγκύκλιος υφυπουργού Υγείας

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Η δυτικοποίηση, η απώλεια της πυξίδας στη νέα γενιά και η πανδημία. Ο καθηγητής Ψυχιατρικής του ΑΠΘ, που βραβεύτηκε για τη μελέτη με τις περισσότερες αναφορές, εξηγεί στο iatronet.gr.

Πριν από λίγες ημέρες η Ευρωπαϊκή Εταιρία Νευρο-Ψυχοφαρμακολογίας (European College of Neuropsychopharmacology – ECNP) ανακοίνωσε πως απονέμει το βραβείο ECNP CITATION AWARD 2024 στον καθηγητή του ΑΠΘ και διευθυντή της Γ Πανεπιστημιακής Ψυχιατρικής Κλινικής στο νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ, Κωνσταντίνο Φουντουλάκη .

Η διεθνής μελέτη με επικεφαλής τον ίδιο, για την κατάθλιψη στην εποχή της πανδημίας, που δημοσιεύτηκε το 2022 με 55.589 συμμετέχοντες από 40 χώρες, είχε τις περισσότερες βιβλιογραφικές αναφορές από κάθε άλλη στο περιοδικό της Επιστημονικής Εταιρείας, κατά την τελευταία διετία.

Ο καθηγητής Φουντουλάκης άλλωστε είχε καταταχθεί για το έτος 2023 στο ανώτερο 0,5% όλων των επιστημόνων όλων των εποχών από την κατάταξη του Πανεπιστημίου του Στάνφορντ και πρώτος με βάση την κατάταξη αυτή στην Ιατρική Σχολή του ΑΠΘ.

Η συγκεκριμένη μελέτη προσδιόριζε την επίπτωση της κατάθλιψης στον γενικό πληθυσμό, σε επίπεδα που έπειτα από επεξεργασία κυμαίνονται από 10% ως 12% ενώ καταδείκνυε πως ένα στα τρία άτομα με ιστορικό ψυχικής νόσου υποτροπίασαν και επανεμφάνισαν κατάθλιψη κατά την περίοδο της πανδημίας και των περιορισμών μετακίνησης.

Δύο χρόνια μετά, ενώ έχουμε αφήσει πίσω μας την οξεία φάση της πανδημίας, ο καθηγητής μιλάει στο iatronet.gr για πόσο αυτή επηρέασε την αύξηση της κατάθλιψης στον πληθυσμό και τι έχει αφήσει πίσω της. Επισημαίνει πως η πανδημία επιτάχυνε περαιτέρω μια προϊούσα αύξηση των ψυχικών διαταραχών, που παρατηρείται σε παγκόσμιο επίπεδο – και στην Ελλάδα – από τις αρχές του 21^ου αιώνα.

Παράλληλα, επιχειρεί μια πολιτικο-κοινωνικο-οικονομική προσέγγιση για τις αιτίες αυτής της αύξησης, που σύμφωνα με την οπτική του είναι βαθύτερες και δεν περιορίζονται σε παράγοντες όπως η πανδημία ή η οικονομική κρίση.

Η βαθύτερη “δυτικοποίηση”

Η προϊούσα επιδείνωση της ψυχικής υγείας στην Ελλάδα, που παρατηρείται την τελευταία 20ετία δεν μπορεί να ερμηνευτεί με απόλυτη σαφήνεια, αναφέρει ο κ. Φουντουλάκης. Σύμφωνα με την προσέγγισή του, είναι πιθανό να οφείλεται και στην αλλαγή όλων των παραμέτρων της κοινωνίας, του θεσμού της οικογένειας και οικονομικών παραγόντων.

“Η Ελλάδα για πάρα πολλά χρόνια βρισκόταν στην πλεονεκτική θέση να συνδυάζει όλα τα πλεονεκτήματα της δύσης με όλα τα πλεονεκτήματα της ανατολής. Σήμερα δυτικοποιούμαστε σε πολύ μεγάλο βαθμό, αλλά αυτό είναι ασύμμετρο και ατελές, τελικά μπορεί να βρεθούμε με το άθροισμα των μειονεκτημάτων τόσο της δύσης όσο και της ανατολής. Αυτό είναι ένα καμπανάκι”, παρατηρεί και συμπληρώνει: “η οικογένεια γίνεται όλο και πιο μικρή, πιο πυρηνική, αποδυναμώνεται ο κοινωνικός ιστός παραδοσιακού τύπου, στον οποίο η Ελλάδα βασίστηκε διαχρονικά. Την ώρα που αυτός ο ιστός καταρρέει, δεν φαίνεται να μπορούμε να αναπτύξουμε τον κοινωνικό ιστό δυτικού τύπου, που βασίζεται κυρίως στην κοινότητα και όχι τόσο στην οικογένεια”.

Τα αποτελέσματα αυτού του μετασχηματισμού, κατά τον καθηγητή, φαίνονται σε πολλά πεδία: “Το βλέπουμε στη βία των ανηλίκων, όπου η οικογένεια αδυνατεί να παίξει τον ρόλο της, γιατί έχει σχεδόν απονομιμοποιηθεί ο γονέας στη δυνατότητά του να καθοδηγήσει και να πειθαρχήσει το παιδί”, σημειώνει και προσθέτει: “Σήμερα, βλέπουμε ότι κανένα δυτικό πανεπιστήμιο, και πολύ σύντομα και τα ελληνικά, δεν μπορεί να επιβιώσει χωρίς υπηρεσία ψυχολογικής στήριξης και συμβουλευτικής. Για θέματα που κατά το παρελθόν τα θεωρούσαμε χωρίς ιδιαίτερη αξία, π.χ. να χάσει ο φοιτητής ένα μάθημα ή να χαλάσει ένας δεσμός, σήμερα αναζητούν συμβουλευτική. Ήταν μάλλον αδιανόητα αυτά πριν από 30 – 40 χρόνια”.

Ο ίδιος σημειώνει ότι αυτό δεν αποτελεί Ελληνικό αλλά παγκόσμιο φαινόμενο, και αποδίδει εν μέρει τα φαινόμενα αυτά σε ένα κενό κανόνων που αφήνουν αυτές οι κοινωνικές αλλαγές, με τα social media να γεμίζουν κάποια κενά και να δημιουργούν δικούς τους κανόνες. Όπως επισημαίνει, αν τα κοινωνικά δίκτυα ερχόταν στη δεκαετία του 1950 θα αναπτυσσόταν και θα λειτουργούσαν σε πολύ διαφορετικό πλαίσιο επειδή δεν θα έβρισκαν αυτό το κενό. Σήμερα πολλοί παράγοντες φαίνεται να αλληλεπιδρούν και να οδηγούν στην αύξηση της ψυχικής ευαλωττότητας που παρατηρείται.

Οικονομική κρίση και πανδημία

Η μεταβατική και πολύπλοκη αυτή κοινωνική κατάσταση δοκιμάστηκε κατά τη διάρκεια τα πανδημίας, όταν χρειαζόταν ένας υποστηρικτικός κοινωνικός ιστός, ο οποίος σήμερα είναι αποδυναμωμένος στη δύση, και φυσικά και στην Ελλάδα. Σε αντιπαραβολή, στις ασιατικές χώρες φαίνεται να εμφανίστηκε μια νέα αυταρχικότητα στην κοινωνία, με σχεδόν ακραίου τύπου εκδηλώσεις. Ο επιπολασμός της κατάθλιψης, που το 2000 υπολογιζόταν στο 4,5% (3% στους άνδρες και 6% στις γυναίκες), έφτασε στα διψήφια ποσοστά του 10% με 12% στην περίοδο της πανδημίας, όπως έδειξε η μελέτη. Αυτό, ωστόσο, δεν συνέβη ξαφνικά και απότομα, ούτε είχε ως μοναδική αιτία την πανδημία.

“Το 4,5%, που υπήρχε ως κλασική γνώση στις αρχές του αιώνα, είναι σήμερα εκτός πραγματικότητας. Από το 2010 και μετά -πριν από την πανδημία- φαινόταν να ανεβαίνει στο 6%, στο 7% και στο 8%, δηλαδή έφτασε στην πανδημία σε διψήφιο νούμερο, αφού προηγουμένως είχε περάσει από το 8%”, διευκρινίζει ο κ. Φουντουλάκης.

Ο ίδιος θεωρεί πως κατά τη διάρκεια της υγειονομικής κρίσης δεν υπήρξε πολύ σημαντική και μακροχρόνια ψυχολογική επιβάρυνση του πληθυσμού με την έννοια της ψυχικής διαταραχής αυτής καθαυτής. Όπως και η οικονομική κρίση, προκάλεσε δυσφορία και σημαντικότατο στρες, αλλά περιορίστηκε σε καταστάσεις που σε σημαντικό βαθμό ήταν αντιστρεπτές, αναφέρει.

“Το σημαντικότερο εύρημα της μελέτης ήταν πως μεγάλο ποσοστό ατόμων με ιστορικό ψυχικών διαταραχών υποτροπίασαν”, σημειώνει ο καθηγητής, διευκρινίζοντας πως σήμερα είναι δύσκολο να προσδιοριστεί τι έχει αφήσει η πανδημία πίσω της. “Είμαστε σε μεταβατική φάση και γι’ αυτό δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι για το πού βρισκόμαστε, αλλά είναι απολύτως βέβαιο ότι είμαστε σίγουρα πολύ πάνω από το 4,5% που είχαμε ως κλασική γνώση”, τονίζει και προσθέτει: “Σε όλο το διάστημα της τελευταίας 20ετίας, και πριν και μετά την πανδημία, υπάρχει μια γενικότερη αύξηση των ψυχικών διαταραχών, κυρίως της κατάθλιψης, η οποία οφείλεται σε μεγάλο βαθμό, αλλά μόνο εν μέρει, και στο ότι οι νέες  γενιές μεγαλώνουν χωρίς οδηγό και κανόνες, με αποτέλεσμα να μην μπορούν εύκολα να δομήσουν εσωτερικά πρότυπα συμπεριφοράς”.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Ποια είναι τα νέα δεδομένα, όπως τα παρουσιάζουν καθηγητές του Πανεπιστημίου της Αθήνας.

Ο καρκίνος του νεφρού αποτελεί ένα από τα δέκα συχνότερα νεοπλάσματα σε άντρες και γυναίκες. Τα επιδημιολογικά δεδομένα μάλιστα δείχνουν ότι η διάγνωση αυτής της νόσου αυξάνεται σταδιακά τα τελευταία 30 χρόνια ως αποτέλεσμα της εκτεταμένης χρήσης απεικονιστικών μεθόδων όπως το υπερηχογράφημα ή η αξονική τομογραφία που αναγνωρίζουν μικρούς υποκλινικούς καρκίνους. Η αντιμετώπιση του καρκίνου του νεφρού περιλαμβάνει τη νεφρεκτομή για τους ασθενείς με τοπική νόσο και τη χορήγηση στοχευουσών θεραπειών (αντιαγγειογενετικών παραγόντων) και ανοσοθεραπείας για όσους έχουν μεταστατική νόσο. Οι θεραπευτικές αυτές επιλογές μάλιστα έχουν μειώσει τη θνητότητα της νόσου τις δύο τελευταίες δεκαετίες.

Όπως όμως αναφέρουν οι ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής (Νοσοκομείο Αλεξάνδρα) της Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ Μιχάλης Λιόντος (επίκουρος καθηγητής Ογκολογίας), Θεοδώρα Ψαλτοπούλου (παθολόγος, καθηγήτρια Επιδημιολογίας – Προληπτικής Ιατρικής), Μαρία Καπαρέλου (δρ παθολόγος – ογκολόγος) και Θάνος Δημόπουλος (τ. πρύτανης ΕΚΠΑ, καθηγητής Ογκολογίας – Αιματολογίας και διευθυντής της Θεραπευτικής Κλινικής), ο ρόλος της φαρμακευτικής αγωγής για την μείωση της πιθανότητας υποτροπής στους ασθενείς που έχουν τοπική νόσο και υποβάλλονται σε νεφρεκτομή αποτελούσε διαχρονική επιστημονική πρόκληση.

Την προηγούμενη δεκαετία διεξήχθησαν μια σειρά μεγάλων κλινικών μελετών που εξέτασαν τον ρόλο της αντιαγγειογενετικής αγωγής ως επικουρικής θεραπείας στον καρκίνο νεφρού. Καμία μελέτη όμως και κανένα από τα σκευάσματα που εξετάστηκαν δεν κατάφεραν να αυξήσουν τελικά την επιβίωση. Ως συνέπεια, οι αντιαγγειογενετικές θεραπείες δεν χρησιμοποιήθηκαν ποτέ στην κλινική πράξη σαν επικουρική αγωγή στον καρκίνο νεφρού.

Τα δεδομένα όμως φαίνεται να αλλάζουν με την ανοσοθεραπεία. Πριν από δύο χρόνια ανακοινώθηκε στο συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρείας Κλινικής Ογκολογίας (ASCO) κλινική μελέτη που αποδείκνυε ότι η χορήγηση του ανοσοθεραπευτικού παράγοντα πεμπρολιζουμάμπη ως επικουρική θεραπεία για ένα χρόνο σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε νεφρεκτομή για εντοπισμένο διαυγοκυτταρικό καρκίνο νεφρού μπορούσε να καθυστερήσει την επανεμφάνιση της νόσου. Με βάση μάλιστα τα αρχικά αυτά αποτελέσματα της μελέτης το φάρμακο έλαβε έγκριση τόσο στις Ηνωμένες Πολιτείες όσο και στην Ευρώπη.

Καθώς γνωρίζουμε ότι ο κίνδυνος υποτροπής της νόσου δεν είναι ίδιος για όλους τους ασθενείς που υποβάλλονται σε νεφρεκτομή για καρκίνο νεφρού, η έγκριση αφορούσε τις ομάδες των ασθενών που εντάχθηκαν στην μελέτη, δηλαδή όσους είχαν υψηλής κακοήθειας μεγάλους όγκους που εντοπίζονταν στο νεφρό αλλά και όσους είχαν εξωνεφρική επέκταση της νόσου ή/και επέκτασή της στους λεμφαδένες. Τα επιδημιολογικά δεδομένα δείχνουν ότι περίπου οι μισοί από αυτούς τους ασθενείς υποτροπιάζουν εντός 5 ετών από τη νεφρεκτομή.

Μέχρι πολύ πρόσφατα όμως δεν γνωρίζαμε αν αυτή η πρακτική που καθυστερεί την επανεμφάνιση της νόσου, αυξάνει και την επιβίωση τελικά των ασθενών. Όπως ανακοινώθηκε πριν από δύο μήνες σε διεθνές ουρολογικό συνέδριο και δημοσιεύθηκε πολύ πρόσφατα στο περιοδικό New England Journal of Medicine, τα ανανεωμένα αποτελέσματα της μελέτης κατέδειξαν όφελος και στην συνολική επιβίωση των ασθενών. Οι ερευνητές υπολόγισαν ότι μετά από 4 έτη παρακολούθησης, ο σχετικός κίνδυνος θανάτου από τη νόσο μειώθηκε κατά 38% σε όσους έλαβαν πεμπρολιζουμάμπη. Μάλιστα, το όφελος φαίνεται ότι είναι παρόμοιο μεταξύ των διαφόρων υποομάδων ασθενών που εντάχθηκαν στη συγκεκριμένη μελέτη. Είναι προφανές ότι τα νέα αυτά αποτελέσματα ισχυροποιούν τη θέση της ανοσοθεραπείας ως επικουρικής αγωγής στο διαυγοκυτταρικό καρκίνο νεφρού.

Έρευνα

Είναι σίγουρο ότι χρειάζεται περαιτέρω έρευνα για να κατανοήσουμε τον ακριβή ρόλο της ανοσοθεραπείας ως αγωγής για όσους ασθενείς έχουν υποβληθεί σε ριζική εξαίρεση του καρκίνου νεφρού. Άλλοι ανοσοθεραπευτικοί παράγοντες ή συνδυασμοί ανοσοθεραπείας που δοκιμάσθηκαν ως επικουρική αγωγή δεν απέδειξαν αποτελεσματικότητα ανάλογη της πεμπρολιζουμάμπης. Πιστεύεται ότι ο διαφορετικός σχεδιασμός των μελετών, το διαφορετικό προφίλ τοξικότητας και αποτελεσματικότητας μεταξύ των ανοσοθεραπευτικών παραγόντων είναι υπεύθυνο για τα αντικρουόμενα αποτελέσματα.

Είναι όμως σίγουρα ένδειξη ότι πρέπει να καθοριστούν συγκεκριμένοι βιοδείκτες που θα προβλέπουν ποιοι ασθενείς θα λάβουν το μεγαλύτερο όφελος από την επικουρική χρήση ανοσοθεραπείας. Ενισχυτικό αυτής της άποψης είναι το σημαντικό ποσοστό ασθενών που έλαβαν επικουρική ανοσοθεραπεία και εμφάνισαν σημαντικές ανεπιθύμητες ενέργειες. Στο πλαίσιο της μελέτης περίπου ένας στους πέντε ασθενείς που εκτέθηκαν στην πεμπρολιζουμάμπη ανέπτυξαν σημαντική τοξικότητα με συνέπεια να διακόψουν την αγωγή. Δεδομένου ότι σε κάποιες περιπτώσεις οι ανεπιθύμητες ενέργειες της ανοσοθεραπείας μπορεί να έχουν μακροχρόνιες επιπτώσεις και η χρήση της σε αυτή την περίπτωση είναι προφυλακτική, θα πρέπει οι ασθενείς να ενημερώνονται αναλυτικά για τα οφέλη και τους πιθανούς κινδύνους της θεραπείας.

Συμπερασματικά, η χορήγηση πεμπρολιζουμάμπης αυξάνει την επιβίωση και μειώνει τις πιθανότητες υποτροπής σε ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε νεφρεκτομή για διαυγοκυτταρικό καρκίνου νεφρού με εντοπισμένη νόσο. Τα δεδομένα αυτά μετατοπίζουν το ενδιαφέρον στην εντατικότερη αντιμετώπιση πιο πρώιμων μορφών της νόσου ώστε να αποφεύγεται η εμφάνιση μεταστάσεων.

Πηγές:
ΕΚΠΑ

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Ερευνητής δήλωσε ότι αν το αποτέλεσμα είναι αρνητικό, τότε είναι σχεδόν σίγουρο ότι ο ασθενής δεν έχει επιθετικό καρκίνο προστάτη.

Ερευνητές του University of Michigan ανακοίνωσαν ότι ανέπτυξαν τεστ ούρων για τον καρκίνο του προστάτη όσον αφορά το αν ο όγκος είναι επιθετικός.

Η εξέταση ονομάζεται MyProstateScore2.0 (MPS2).

Ο Dr. Arul Chinnaiyan, δήλωσε ότι αν το αποτέλεσμα είναι αρνητικό, τότε είναι σχεδόν σίγουρο ότι ο ασθενής δεν έχει επιθετικό καρκίνο προστάτη.

Σχεδόν μια δεκαετία πριν, οι ερευνητές του University of Michigan ανέπτυξαν το MyProstateScore test πρώτης γενιάς, το οποίο εντόπιζε 2 γονίδια, τα TMPRSS2::ERG, που προκαλούν τον καρκίνο προστάτη, και τον καρκινικό δείκτη PCA3.

Το τεστ ήταν καλό αλλά μάλλον όχι αρκετά καλό.

Στο τεστ τελευταίας γενιάς, η ερευνητική ομάδα πρόσθεσε αναλύσεις 54 ακόμα γονιδίων που συνδέονται με επιθετικούς όγκους καρκίνου προστάτη.

Περαιτέρω εξέταση μείωσε τη λίστα των γονιδίων σε 16, τα οποία περιλαμβάνονται τώρα στο MyProstateScore2.0.

Tο MyProstateScore2.0 test φάνηκε αποτελεσματικό στον εντοπισμό όγκων με σκορ GG2 ή υψηλότερο και ήταν 100% αποτελεσματικό στον εντοπισμό όγκων σταδίου GG1.

Αυτό σημαίνει ότι πολλοί άντρες μπορεί ενδεχομένως να μη χρειάζεται να υποβληθούν σε βιοψία, ανάλογα με τα αποτελέσματα του τεστ MPS2.

4 από τους 10 άντρες που θα είχαν αρνητική βιοψία θα έχουν τώρα αποτέλεσμα χαμηλού κινδύνου στο MPS2 και θα μπορούν με άνεση να αποφύγουν τη βιοψία.

Αν ένας άντρας έχει υποβληθεί σε βιοψία πριν, το τεστ δουλεύει ακόμα καλύτερα. Αυτό το σενάριο θα μπορούσε να συμβεί αν οι τιμές του τεστ PSA ενός ασθενούς άρχιζαν να αυξάνονται με τον καιρό.

Σε αυτούς που είχαν υποβληθεί σε βιοψία πριν και ενδεχομένως χρειάζονται νέα βιοψία, το MPS2 θα εντοπίσει μισούς από αυτούς των οποίων η δεύτερη βιοψία θα είναι αρνητική.

Η μελέτη δημοσιεύτηκε στο JAMA Oncology.

Πηγη: https://www.iatronet.gr/