“Γενικοί Ιατροί, Παθολόγοι και ιατροί άνευ ειδικότητας
ζητούνται για καλοκαιρινή ημερήσια εργασία σε ιατρεία στο νομό Πιερίας.
Μηνιαίες αποδοχές ανάλογα με τις ημέρες εργασίας (εώς 100€/ημέρα).
Αποστολή βιογραφικών: [email protected]
“Γενικοί Ιατροί, Παθολόγοι και ιατροί άνευ ειδικότητας
ζητούνται για καλοκαιρινή ημερήσια εργασία σε ιατρεία στο νομό Πιερίας.
Μηνιαίες αποδοχές ανάλογα με τις ημέρες εργασίας (εώς 100€/ημέρα).
Αποστολή βιογραφικών: [email protected]
Τριήμερο “λουκέτο” έχουν βάλει από την Τετάρτη (8/5) και μέχρι σήμερα, περίπου 1.400 Διαγνωστικά Κέντρα και Εργαστήρια της περιφέρειας (εκτός Αθήνας και Πειραιά).
Οι ιδιοκτήτες τους – κλινικοεργαστηριακοί γιατροί- διαμαρτύρονται για τα υπέρογκα ποσά (clawback και rebate) που καλούνται να καταβάλλουν στο κράτος από την τσέπη τους, από το 2012 και μέχρι σήμερα.
Από την πλευρά της η Διοίκηση του ΕΟΠΥΥ, επικαλούμενη πρόσφατο νόμο του Υπουργείο Υγείας που ψηφίστηκε από την Ολομέλεια της Βουλής, απειλεί τους εργαστηριακούς γιατρούς της περιφέρειας με λύση συμβάσεων.
Η τροπολογία ψηφίστηκε -όπως κατήγγειλαν πρόσφατα οι εργαστηριακοί γιατροί- ειδικά για να εμποδίσει αυτήν την κινητοποίηση.
Σε ανακοίνωσή του Οργανισμού την Πέμπτη 9/5/24αναφέρεται συγκεκριμένα πως πλέον, με το άρθρο 69 του ν. 5102/2024 (Α’ 55) προβλέπεται η αυτοδίκαιη λύση των συμβάσεων παρόχων σε περίπτωση εκ μέρους τους άρνησης παροχής υπηρεσιών ή εκτέλεσης των παραπεμπτικών σε δικαιούχους περίθαλψης του ΕΟΠΥΥ.
“Οι συμβάσεις παρόχων με τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., οι οποίοι αρνούνται την παροχή υπηρεσιών ή την εκτέλεση των παραπεμπτικών σε δικαιούχους περίθαλψης του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. κατά παράβαση των όρων των συναφθεισών συμβάσεων και της υπό στοιχεία ΓΠ 80157/31.10.2018 κοινής απόφασης των αναπληρωτών Υπουργών Οικονομικών και Υγείας με θέμα «Ενιαίος Κανονισμός Παροχών Υγείας (ΕΚΠΥ) του Ε.Ο.Π.Υ.Υ.» (Β΄4898) λύονται αυτοδικαίως και αζημίως για τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. και οι πάροχοι αποκλείονται της δυνατότητας σύναψης νέας σύμβασης για διάστημα δεκαοκτώ (18) μηνών από την ημερομηνία διαπίστωσης της παράβασης”, τονίζει η Διεύθυνση Συμβάσεων του ΕΟΠΥΥ.
Σύμφωνα με πληροφορίες του iatropedia.gr, πάντως, οι κλινικοεργαστηριακοί γιατροί επέλεξαν να προχωρήσουν σε κινητοποίηση με τη μορφή των «κλειστών εργαστηρίων» και όχι να μην εκτελούν τα παραπεμπτικά του ΕΟΠΥΥ όπως συνέβαινε σε παλαιότερες κινητοποιήσεις, ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο. Για να μην κατηγορηθούν, δηλαδή, για άρνηση υπηρεσιών και ο ΕΟΠΥΥ καταγγείλει τις συμβάσεις τους.
“Με το κλείσιμο των εργαστηρίων μας, δεν τεκμηριώνεται η άρνηση των υπηρεσιών”, αναφέρουν πηγές από τον κλάδο των εργαστηριακών γιατρών.
Από την άλλη χαρακτηρίζουν “άδικη” τη στάση της κυβέρνησης και δηλώνουν αποφασισμένοι να μην υποκύψουν στον εκβιασμό, καθώς έχουν ξεπεράσει τα όρια της αντοχής τους, όπως λένε.
Μάλιστα προαναγγέλλουν νέο μεγάλο κύμα φυγής γιατρών στο εξωτερικό και σε χώρες που δίνουν «παχυλούς μισθούς» στις εργαστηριακές ειδικότητες.
Οι κλινικοεργαστηριακοί γιατροί τονίζουν πως οι επιχειρήσεις τους οδηγούνται σε μαρασμό και τα χρέη τους απέναντι στο δημόσιο ολοένα και διογκώνονται, χωρίς να διαφαίνεται πολιτική λύση στον ορίζοντα.
Αυτό συμβαίνει, καθώς το κράτος ακολουθεί τη μέθοδο των “κλειστών προϋπολογισμών” για την κάλυψη των αναγκών του πληθυσμού σε διαγνωστικές εργαστηριακές και απεικονιστικές εξετάσεις.
Η όποια υπέρβασή των προϋπολογισμών αυτών, καταβάλλεται στο κράτος από τα Διαγνωστικά Κέντρα με τη μορφή των υποχρεωτικών επιστροφών και εκπτώσεων (clawback – rebate).
Το clawback μαζί με το rebate ξεπερνά σήμερα το 60% σε περικοπές στο τιμολόγιο των Διαγνωστικών Κέντρων.
Για “οικονομικό θρίλερ” κάνει λόγο μιλώντας στο iatroepdia.gr, η Ράνια Σουλτούκη, πρόεδρος της Ένωσης Ιδιωτών Μικροβιολόγων Βιοπαθολόγων Λάρισας.
“Το συνολικό χρέος που έχουμε να διαχειριστούμε όλα τα εργαστήρια της Ελλάδας είναι 1, 6 δισ. είναι τεράστιο ποσό και δεν υπάρχει τέλος σ’ αυτό το οικονομικό θρίλερ”, αναφέρει συγκεκριμένα.
Η πρόεδρος της Ένωσης Ιατρών ΕΟΠΥΥ (ΕΝΙ ΕΟΠΥΥ), Άννα Μαστοράκου, δηλώνει στο iatropedia.gr πως η σύμβαση αυτή είναι εξαιρετικά ζημιογόνα και πλήρως αποτρεπτική για την επιβίωση των εργαστηρίων.
“Δεν υπάρχει δυνατότητα από τον κλάδο να “γεννήσει” χρήματα για να χρηματοδοτήσει ένα σύστημα, το οποίο δεν αναλαμβάνει τις ευθύνες του. Αυτή τη στιγμή, δεν υπάρχουν χρήματα. Εγώ μιλάω με τους συναδέλφους και με τους προμηθευτές υπάρχει τεράστια στάση πληρωμών. Από που θα προκύψουν αυτά τα χρήματα για να καλυφθούν οι ανάγκες των εργαστηρίων;”, αναφέρει η ίδια.
Πρόσφατα το Υπουργείο Υγείας, αποδεχόμενο ότι τα Διαγνωστικά Κέντρα δέχονται υπέρμετρες πιέσεις από την εφαρμογή του clawback, θέσπισε την επιβολή του 1 και 3 ευρώ ανά συνταγή για τις μικροβιολογικές και απεικονιστικές εξετάσεις που διενεργούνται αντίστοιχα, στα Διαγνωστικά Κέντρα.
Τα ποσά αυτά τα οποία πληρώνουν οι ασθενείς από την τσέπη τους, αναμένεται να συμψηφιστούν με τις οφειλές των Διαγνωστικών Κέντρων , όπως έχει υποσχεθεί ο υπουργός Υγείας, Άδωνις Γεωργιάδης.
Ωστόσο, η οικονομική αυτή ενίσχυση των Διαγνωστικών Κέντρων έναντι του χρέους του 1,6 δισ. δεν είναι παρά “σταγόνα στον ωκεανό”, τονίζουν οι γιατροί.
“To μέτρο του 1 και 3 ευρώ μετακύλισε ένα μέρος του προβλήματος στους ασφαλισμένους για να κλείσει “τρύπες” από το clawback. Όμως είναι ένα πολύ μικρό κομμάτι αναλογικά με το χρέος και το κόστος λειτουργίας των εργαστηρίων. Είναι μέτρο “ασπιρίνη”. Δεν μπορεί να σώσει τη ρευστότητά μας”, επισημαίνει η κα. Μαστοράκου.
Σχολιάζοντας από την πλευρά της τη ρύθμιση αυτή και η κα. Κυριακή Κώτσα, Πρόεδρος του Συνδέσμου Ιδιωτών Εργαστηριακών Γιατρών Δυτικής Ελλάδας, τονίζει πως δεν θα σώσει τα Διαγνωστικά Κέντρα και Εργαστήρια.
“Είναι ουσιαστικά μια σταγόνα στον ωκεανό. Είναι ελάχιστο ποσό κι αυτό θα κρατηθεί υπέρ ΕΟΠΥΥ και θα δούμε πώς θα καταλήξει τελικά το μέτρο αυτό ώστε να ανακουφίσει εμάς”, καταλήγει.
Εάν πάντως ο ΕΟΠΥΥ πραγματοποιήσει την απειλή του, τα Διαγνωστικά Κέντρα που απεργούν δεν θα μπορέσουν να ανακτήσουν τις συμβάσεις τους με τον Οργανισμό, εάν δεν παρέλθουν 18 μήνες, όριο που έχει θέσει ο νομοθέτης ως “ποινή” για τους απεργούς.
Ο Οργανισμός προειδοποιεί τους συμβεβλημένους παρόχους του, “να τηρούν απαρέγκλιτα τους όρους των συμβάσεων με τον ΕΟΠΥΥ και την κείμενη νομοθεσία, ακολουθώντας τις οδηγίες και τις συστάσεις που γίνονται από τα αρμόδια όργανα του Οργανισμού με σκοπό την απρόσκοπτη εξυπηρέτηση των δικαιούχων του”.
Τέλος ο ΕΟΠΥΥ προτρέπει τους ασφαλισμένους του, σε περίπτωση άρνησης παροχής υπηρεσιών ή μη εκτέλεσης παραπεμπτικών, να ενημερώνουν ηλεκτρονικά τη Δ/νση Συμβάσεων του ΕΟΠΥΥ στο e-mail: [email protected] προκειμένου να προβεί “στις περαιτέρω κατά νόμο ενέργειες”.
Πηγη: https://www.iatropedia.gr/
Το μεγαλύτερο βάρος έχουν οι καρδιοπάθειες, τα εγκεφαλικά, ο καρκίνος, ο διαβήτης και το Alzheimer.
Χρόνιες ασθένειες όπως ο διαβήτης, οι καρδιακές παθήσεις, το εγκεφαλικό επεισόδιο και ο καρκίνος ήταν και συνεχίζουν να είναι μερικές από τις κύριες αιτίες νοσηρότητας και θνησιμότητας παγκοσμίως. Μια μετάβαση μεταξύ μολυσματικών και μη μεταδοτικών ασθενειών συνέβη στις αρχές του 1900 ως αποτέλεσμα της βελτίωσης της δημόσιας υγείας και συνεχίζεται από τότε. Τώρα, καθώς τα άτομα ζουν περισσότερο, ο επιπολασμός και το κόστος της χρόνιας νόσου συνεχίζουν να αυξάνονται. Το εκτιμώμενο κόστος των χρόνιων ασθενειών αναμένεται να φτάσει τα 47 τρισ. δολ. παγκοσμίως έως το 2030.
Ο ατομικός τρόπος ζωής και οι συμπεριφορές παίζουν σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη και τη διαχείριση χρόνιων ασθενειών. Πολλές από αυτές τις καταστάσεις (διαβήτης, καρδιακές παθήσεις και αναπνευστικές παθήσεις) μπορούν να προληφθούν και οι κύριοι παράγοντες κινδύνου τους είναι η σωματική αδράνεια, η κακή διατροφή,το κάπνισμα και το υπερβολικό αλκοόλ. Δυστυχώς, η επένδυση στην πρόληψη παραμένει μικρή σε σύγκριση με τη θεραπεία, τόσο από την άποψη του τρόπου ζωής όσο και από την άποψη των κοινωνικών καθοριστικών παραγόντων της υγείας.
Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, το 63% των θανάτων παγκοσμίως το 2008 προκλήθηκαν από σημαντικές ασθένειες που μπορούσαν να προληφθούν (καρδιαγγειακές παθήσεις, καρκίνος, χρόνιες αναπνευστικές παθήσεις και διαβήτης). Το 2011, το κόστος των χρόνιων ασθενειών παγκοσμίως εκτιμήθηκε ότι θα φτάσει τα 47 τρισεκατομμύρια δολάρια έως το 2030.
Καρδιοπάθειες και εγκεφαλικό
Το 2020, παγκοσμίως, εκτιμάται ότι 523 εκατομμύρια άνθρωποι ανέφεραν κάποια μορφή καρδιαγγειακής νόσου και περίπου 19 εκατομμύρια θάνατοι οφείλονταν σε καρδιαγγειακή νόσο. Αυτό αντιπροσωπεύει περίπου το 32% όλων των παγκόσμιων θανάτων και είναι μια απόλυτη αύξηση 18,7% από το 2010.
Καρκίνος
Παγκοσμίως, ο καρκίνος είναι η δεύτερη κύρια αιτία θανάτου. Το 2020, σχεδόν 10 εκατομμύρια θάνατοι οφείλονταν στον καρκίνο. Η κύρια αιτία θανάτων από καρκίνο παγκοσμίως ήταν ο καρκίνος του πνεύμονα, ακολουθούμενος από τον καρκίνο του παχέος εντέρου. Υπολογίζεται ότι η συχνότητα εμφάνισης του καρκίνου θα αυξηθεί πάνω από 40% έως το 2040. Το συνολικό κόστος του καρκίνου παγκοσμίως εκτιμάται ότι θα φτάσει τα 25 τρισ.δολ. μεταξύ 2020 και 2050. Συγκεκριμένα, οι καρκίνοι της τραχείας, των βρόγχων και του πνεύμονα, παχέος εντέρου και του ορθού- στήθος- συκώτι και η λευχαιμία, αντιπροσωπεύουν σχεδόν το ήμισυ του παγκόσμιου κόστους.
Διαβήτης
Σε όλο τον κόσμο, περίπου 422 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν διαβήτη και ο επιπολασμός αυξάνεται σταθερά. Συνολικά 1,5 εκατομμύρια θάνατοι παγκοσμίως αποδίδονται άμεσα στον διαβήτη ετησίως, όπως αναφέρθηκε το 2019. Εκτιμήσεις, το 2016, υποδεικνύουν ότι εάν συνεχιστούν οι τάσεις, περισσότεροι από 700 εκατομμύρια ενήλικες σε όλο τον κόσμο θα μπορούσαν να έχουν διαβήτη μέχρι το 2025. Η παγκόσμια δαπάνη για την υγεία, για τον διαβήτη, υπολογίστηκε σε 966 δισ. δολ. το 2021 για ενήλικες ηλικίας 20 έως 79 ετών.
Νόσος Alzheimer και άλλες άνοιες
Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, υπάρχουν σήμερα περισσότερα από 55 εκατομμύρια άτομα σε όλο τον κόσμο με άνοια και κάθε χρόνο υπάρχουν σχεδόν 10 εκατομμύρια νέα κρούσματα. Το 2019, υπολογίστηκε ότι το βάρος της άνοιας κόστιζε την παγκόσμια οικονομία 1,3 τρισ. δολ.
Υποστήριξη αλλαγών στον τρόπο ζωής και αντιμετώπιση κοινωνικών καθοριστικών παραγόντων της υγείας
Οι κύριοι παράγοντες κινδύνου για όλες τις προαναφερθείσες χρόνιες ασθένειες συνδέονται στενά με τις αλλαγές στον τρόπο ζωής. Η υγιεινή διατροφή, η σωματική δραστηριότητα, η διακοπή του καπνίσματος και η μείωση του αλκοόλ απαιτούν ατομική δράση και αλλαγές στον τρόπο ζωής. Ο ρόλος των επαγγελματιών ιατρών στην υποστήριξη αυτών των αλλαγών συμπεριφοράς στον τρόπο ζωής δεν μπορεί να υποτιμηθεί και αποτελεί σημαντικό συμπλήρωμα της θεραπείας. Επιπλέον, η διασφάλιση μιας δίκαιης και με σεβασμό προσέγγισης στη φροντίδα θα συμβάλει στον μετριασμό των γνωστών ανισοτήτων στον τομέα της υγείας και στη δημιουργία εμπιστοσύνης.
Το μέλλον και η καινοτομία
Η επιδημιολογία χρόνιων ασθενειών που μπορούν να προληφθούν, όπως ο καρκίνος, οι αναπνευστικές παθήσεις, ο διαβήτης τύπου 2, οι καρδιακές παθήσεις και το εγκεφαλικό επηρεάζεται βαθιά από αλλαγές στον τρόπο ζωής που σχετίζονται με τη διατροφή, το κάπνισμα, τη σωματική δραστηριότητα και τη χρήση αλκοόλ. Είναι προφανές ότι αυτές οι συμπεριφορές επηρεάζουν επίσης την ανάπτυξη της νόσου Αλτσχάιμερ και άλλων ανοιών.
Επιπλέον, μεγάλα ποσοστά ατόμων επιβαρύνονται με πολλαπλές χρόνιες παθήσεις, γεγονός που περιπλέκει περαιτέρω την υγειονομική περίθαλψη και τα αποτελέσματα υγείας. Καθώς προσβλέπουμε στο μέλλον για να μειώσουμε το βάρος των χρόνιων ασθενειών, αναμένουμε τη συνέχιση της καινοτομίας. Για παράδειγμα, υπάρχει μια αυξανόμενη εστίαση στην αυτο-παρακολούθηση των βιομετρικών στοιχείων που σχετίζονται με τη σωματική δραστηριότητα, τη διατροφή και την αρτηριακή πίεση. Καθώς οι καταναλωτές παίρνουν στα χέρια τους τις μετρήσεις υγείας τους μέσω φορητών συσκευών, εφαρμογών τεχνολογίας και αυτοματοποιημένων μηνυμάτων, αναμένουμε να δούμε αλλαγές στη χρήση της υγειονομικής περίθαλψης, της διαλειτουργικότητας και, ελπίζουμε, αναφέρει το άρθρο, σε ενθαρρυντικές ειδήσεις για την αλλαγή συμπεριφοράς και την αυτοδιαχείριση χρόνιων ασθενειών.
Ωστόσο, η τεχνολογία είναι δαπανηρή και απαιτεί μεγαλύτερη προσβασιμότητα. Μέχρι σήμερα, υπάρχουν ανισότητες, όπως η πρόσβαση στο διαδίκτυο, η ασφαλιστική κάλυψη, η εκπαιδευτική ευαισθητοποίηση κ.α Αρα, για να επιτευχθεί η ισότητα στην υγεία, αυτές οι καινοτομίες πρέπει να υιοθετηθούν από όλα τα κράτη.
Πηγές:
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC10830426/
Πηγη: https://www.iatronet.gr/
Τι επισημαίνεται σε επιστημονικό άρθρο στο περιοδικό Cancer Diagnosis and Prognonis.
Ένα σπάνιο περιστατικό όγκου στον σπλήνα 56χρονης γυναίκας, κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν γιατροί του νοσοκομείου της Νέας Ιωνίας. Πρόκειται για φλεγμονώδη μυοϊνοβλαστικό όγκο, ο οποίος διαγνώστηκε μετά την αφαίρεση του οργάνου.
Τα παραπάνω επισημαίνονται σε άρθρο που δημοσιεύτηκε πρόσφατα στο επιστημονικό περιοδικό Cancer Diagnosis and Prognonis. Το άρθρο υπογράφουν οι Δ. Φαγκρέζος, Μ. Κακαβέλου, Ευγ. Χαριτάκη, Σ. Δελλής, Κ. Παπαπαρασκευά, Χ. Τριαντοπούλου, Π. Μανιάτης, Δ. Χρυσικός και Θ. Τρουπής.
Όπως αναφέρει η συντακτική ομάδα, το περιστατικό αφορούσε μία 56χρονη γυναίκα, η οποία διακομίστηκε στο “Κωνσταντοπούλειο” νοσοκομείο Νέας Ιωνίας με πόνο στην κοιλιά και ενόχληση.
Η ασθενής δεν είχε σημαντικό ιατρικό ιστορικό και οι εργαστηριακές εξετάσεις της ήταν κανονικές. Η αξονική τομογραφία κοιλίας αποκάλυψε, ωστόσο, μία μεγάλη μάζα στον σπλήνα. Πραγματοποιήθηκε σπληνεκτομή και η ιστοπαθολογική ανάλυση αποκάλυψε φλεγμονώδη μυοϊνοβλαστικό όγκο.
Το όργανο είχε υποστεί μία ελαφρά μεγέθυνση. Οι τομές που έγιναν αποκάλυψαν νεκρωτικές περιοχές, ενώ δεν παρατηρήθηκαν μακροσκοπικές ανωμαλίες στο υπόλοιπο σπληνικό παρέγχυμα.
Οι φλεγμονώδεις μυοϊνοβλαστικοί όγκοι (IMTs) είναι σπάνιες, συμπαγείς, δυνητικά κακοήθεις βλάβες αβέβαιης αιτιολογίας. Ιστολογικά, εμφανίζουν συνδυασμό λεμφοκυττάρων και φλεγμονωδών κυττάρων μέσα σε ένα ινοβλαστικό μυξοειδές στρώμα.
Η διάγνωσή τους αποτελεί πρόκληση για διάφορες ιατρικές ειδικότητες, συμπεριλαμβανομένων των χειρουργών, των παθολογοανατόμων και των ογκολόγων, λόγω της μη ειδικής κλινικής τους εικόνας.
Επιπλέον, οι ακτινολόγοι αντιμετωπίζουν δυσκολίες στην ερμηνεία των αποτελεσμάτων της αξονικής τομογραφίας ή της μαγνητικής τομογραφίας, οι οποίες συχνά δίνουν πολυμορφικά και ασαφή ευρήματα.
Τελικά, οι ιστοπαθολόγοι παίζουν καθοριστικό ρόλο στην επίτευξη οριστικής διάγνωσης, με βάση τα ιστολογικά χαρακτηριστικά του όγκου. Ανιχνεύονται σε κάθε σύστημα του ανθρώπινου σώματος, πιο συχνά στους πνεύμονες.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες οι φλεγμονώδεις μυοϊνοβλαστικοί όγκοι στον σπλήνα είναι σπάνιοι καλοήθεις όγκοι, με μέτρια κακοήθη πιθανότητα. Δεν έχουν διακριτή κλινική εικόνα και τυπικά εντοπίζονται είτε τυχαία είτε κατά την εξέταση του κοιλιακού πόνου.
Περιγράφηκαν για πρώτη φορά στους πνεύμονες από τον Brunn, ο οποίος αρχικά το ονόμασε φλεγμονώδη ψευδο-όγκο. Άλλες ονομασίες που χρησιμοποιούνται για την περιγραφή τους είναι κοκκίωμα πλασματοκυτταρικού, ξανθωματώδης ψευδο-όγκος, μεταφλεγμονώδης όγκος, φλεγμονώδης μυοϊνοβλαστικός πολλαπλασιασμός, μυοϊνοβλάστωμα και ψευδοσαρκωματώδης μυοϊνοβλαστικός πολλαπλασιασμός.
Ωστόσο, ο όρος “φλεγμονώδης μυοϊνοβλαστικός όγκος” είναι ο επίσημος όρος για την περιγραφή του.
Παρατηρείται συχνά σε παιδιατρικούς και εφηβικούς πληθυσμούς. Εμφανίζεται κυρίως στους πνεύμονες, αλλά και σε εξωπνευμονικές θέσεις σε όλο το σώμα, με πιο συνηθισμένο το ήπαρ, την καρδιά, το κεντρικό νευρικό σύστημα και το οπισθοπεριτόναιο.
Ο υποκείμενος παθοφυσιολογικός μηχανισμός παραμένει άγνωστος. Πιθανοί παθογόνοι μηχανισμοί περιλαμβάνουν λοιμώξεις, τραύματα, προηγούμενες χειρουργικές επεμβάσεις και χρωμοσωμικές ανωμαλίες.
Τα τυπικά συμπτώματα που αντιμετωπίζουν οι ασθενείς είναι πόνος, αναιμία, κόπωση και απώλεια βάρους.
Πηγη: https://www.iatronet.gr/
Ερευνητές στο Sylvester Comprehensive Cancer Center στο Πανεπιστήμιο του Μαϊάμι Miller School of Medicine ανέπτυξαν ένα νανοσωματίδιο που μπορεί να διαπεράσει τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό. Στόχος τους είναι να σκοτώσουν πρωτογενείς όγκους καρκίνου του μαστού και εγκεφαλικές μεταστάσεις με μία θεραπεία και η έρευνά τους δείχνει ότι η μέθοδος μπορεί να συρρικνώσει τους όγκους του μαστού και του εγκεφάλου σε εργαστηριακές μελέτες.
Οι εγκεφαλικές μεταστάσεις, όπως ονομάζονται αυτοί οι δευτερογενείς όγκοι, προέρχονται συνήθως από συμπαγείς όγκους όπως ο καρκίνος του μαστού, του πνεύμονα και του παχέος εντέρου και συχνά συνδέονται με κακή πρόγνωση. Όταν ο καρκίνος εισβάλλει στον εγκέφαλο, μπορεί να είναι δύσκολη η θεραπεία, εν μέρει λόγω του αιματοεγκεφαλικού φραγμού, μιας σχεδόν αδιαπέραστης μεμβράνης που χωρίζει τον εγκέφαλο από το υπόλοιπο σώμα.
Το νανοσωματίδιο της ομάδας Sylvester μπορεί μια μέρα να χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία των μεταστάσεων με το πρόσθετο όφελος της ταυτόχρονης θεραπείας του πρωτοπαθούς όγκου, σύμφωνα με την Shanta Dhar, αναπληρώτριας καθηγήτριας Βιοχημείας και Μοριακής Βιολογίας και βοηθό διευθύντρια Τεχνολογίας και Καινοτομίας στο Sylvester, η οποία ηγήθηκε της μελέτης που δημοσιεύτηκε στο Proceedings of the National Academy of Sciences.
Φορτώνοντας το σωματίδιο με δύο φάρμακα που στοχεύουν τα μιτοχόνδρια, το κέντρο παραγωγής ενέργειας του κυττάρου, οι ερευνητές έδειξαν ότι η μέθοδός τους θα μπορούσε να συρρικνώσει τους όγκους του μαστού και του εγκεφάλου σε προκλινικές μελέτες.
«Πάντα λέω ότι η νανοϊατρική είναι το μέλλον, αλλά φυσικά είμαστε ήδη σε αυτό το μέλλον», είπε η Δρ. Dhar, αναφερόμενη στα εμπορικά διαθέσιμα εμβόλια για την COVID-19, τα οποία χρησιμοποιούν νανοσωματίδια στη σύνθεσή τους. «Η νανοϊατρική είναι σίγουρα και το μέλλον για τη θεραπεία του καρκίνου».
Η νέα μέθοδος χρησιμοποιεί ένα νανοσωματίδιο κατασκευασμένο από βιοδιασπώμενο πολυμερές, που αναπτύχθηκε προηγουμένως από την ομάδα της επιστήμονα, σε συνδυασμό με δύο φάρμακα που στοχεύουν τις πηγές ενέργειας του καρκίνου. Επειδή τα καρκινικά κύτταρα έχουν συχνά διαφορετική μορφή μεταβολισμού από τα υγιή, η καταστολή του μεταβολισμού τους μπορεί να είναι ένας αποτελεσματικός τρόπος να σκοτωθούν οι όγκοι χωρίς να βλάψουν άλλους ιστούς.
Ένα από αυτά τα φάρμακα είναι μια τροποποιημένη εκδοχή ενός κλασικού φαρμάκου χημειοθεραπείας, της σισπλατίνης, που σκοτώνει τα καρκινικά κύτταρα καταστρέφοντας το DNA σε ταχέως αναπτυσσόμενα κύτταρα, σταματώντας αποτελεσματικά την ανάπτυξή τους. Αλλά τα καρκινικά κύτταρα μπορούν να επιδιορθώσουν το DNA τους, οδηγώντας μερικές φορές σε αντίσταση στη σισπλατίνη.
Η ομάδα της Δρ. Dhar τροποποίησε το φάρμακο για να μετατοπίσει τον στόχο του από το πυρηνικό DNA, το DNA που αποτελείται από τα χρωμοσώματα και το γονιδίωμά μας, στο μιτοχονδριακό DNA. Τα μιτοχόνδρια είναι οι πηγές ενέργειας των κυττάρων μας και περιέχουν τα δικά τους, πολύ μικρότερα γονιδιώματα που δεν έχουν τον ίδιο μηχανισμό επιδιόρθωσης DNA που έχουν τα μεγαλύτερα γονιδιώματά μας.
Επειδή τα καρκινικά κύτταρα μπορούν να αλλάζουν μεταξύ διαφορετικών πηγών ενέργειας για να διατηρήσουν την ανάπτυξη και τον πολλαπλασιασμό τους, οι ερευνητές συνδύασαν την τροποποιημένη σισπλατίνη τους, την οποία ονομάζουν Platin-M και επιτίθεται στη διαδικασία παραγωγής ενέργειας γνωστή ως οξειδωτική φωσφορυλίωση, με ένα άλλο φάρμακο που ανέπτυξαν, το Mito-DCA. Αυτό στοχεύει συγκεκριμένα μια μιτοχονδριακή πρωτεΐνη γνωστή ως κινάση και αναστέλλει τη γλυκόλυση, ένα διαφορετικό είδος παραγωγής ενέργειας.
Η Δρ. Dhar είπε ότι ήταν μακρά η διαδρομή για την ανάπτυξη ενός νανοσωματιδίου που μπορεί να έχει πρόσβαση στον εγκέφαλο. Εργαζόταν σε νανοσωματίδια σε όλη την καριέρα της και σε ένα προηγούμενο έργο που μελετούσε διαφορετικές μορφές πολυμερών, οι ερευνητές παρατήρησαν ότι ένα μικρό κλάσμα μερικών από αυτά τα νανοσωματίδια έφτασε στον εγκέφαλο σε προκλινικές μελέτες. Ακονίζοντας περαιτέρω αυτά τα πολυμερή, η ομάδα της Dhar ανέπτυξε ένα νανοσωματίδιο που μπορεί να διασχίσει τόσο τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό όσο και την εξωτερική μεμβράνη των μιτοχονδρίων.
«Υπήρξαν πολλά σκαμπανεβάσματα για να το καταλάβουμε και εξακολουθούμε να εργαζόμαστε για να κατανοήσουμε τον μηχανισμό με τον οποίο αυτά τα σωματίδια διασχίζουν τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό», είπε η Δρ. Dhar.
Στη συνέχεια, η ομάδα δοκίμασε το εξειδικευμένο νανοσωματίδιο με φάρμακο σε προκλινικές μελέτες και διαπίστωσε ότι λειτουργεί για τη συρρίκνωση τόσο των όγκων του μαστού όσο και των καρκινικών κυττάρων του μαστού που είχαν μεταφερθεί στον εγκέφαλο για να σχηματίσουν όγκους εκεί. Ο συνδυασμός νανοσωματιδίων-φαρμάκου φάνηκε επίσης να είναι μη τοξικός και να παρατείνει σημαντικά την επιβίωση σε εργαστηριακές μελέτες.
Στη συνέχεια, η ομάδα θέλει να δοκιμάσει τη μέθοδό της στο εργαστήριο για να αναπαράγει τις μεταστάσεις του ανθρώπινου εγκεφάλου πιο στενά, ίσως ακόμη και χρησιμοποιώντας καρκινικά κύτταρα που προέρχονται από ασθενείς. Θέλουν επίσης να δοκιμάσουν το φάρμακο σε εργαστηριακά μοντέλα γλοιοβλαστώματος, ενός ιδιαίτερα επιθετικού καρκίνου του εγκεφάλου.
«Ενδιαφέρομαι πραγματικά για τη χημεία των πολυμερών και η χρήση της για ιατρικούς σκοπούς με συναρπάζει πραγματικά», είπε ο Akash Ashokan, διδακτορικός φοιτητής του Πανεπιστημίου του Μαϊάμι που εργάζεται στο εργαστήριο της Dhar και πρώτος συγγραφέας στη μελέτη μαζί με τη διδακτορική φοιτήτρια Shrita Sarkar. «Είναι υπέροχο να βλέπεις ότι εφαρμόζεται στη θεραπεία του καρκίνου».
Πηγη: https://www.oloygeia.gr/
ψήφισμα υποστήριξης του Π.Ι.Σ. από την Μόνιμη Επιτροπή των Ευρωπαίων Ιατρών (C.P.M.E.)
για την κατάργηση του clawback ,
για ενημέρωση των μελών σας και των τοπικών Μ.Μ.Ε.
ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΙΑΤΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ
2ο σεμινάριο του Διαδικτυακού Κύκλου Σεμιναρίων με θέμα «Ιατρική και Λογοτεχνία» που θα πραγματοποιηθεί μέσω zoom στις 05/06/2024 και ώρα 20:30-22:00 με συμμετέχοντες από τους SOS ΙΑΤΡΟΥΣ και την Ελληνική Εταιρεία Εξωνοσοκομειακής Επείγουσας Ιατρικής (ΕΕΕΕΙ), και το οποίο απευθύνεται στο σύνολο των Επαγγελματιών Υγείας.
Περισσότερες πληροφορίες: https://www.sosiatroi.gr/our-news/coprorate-activity/diadiktyako-seminario-iatriki-logotexnia/
Link Εγγραφής: https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLSeqUrMOzrUjExct3w-3dS5KVOiFwtnQmD-Ban4tzL8ywowlrA/viewform?usp=sf_link
Η Ελληνική Εταιρεία Εξωνοσοκομειακής Επείγουσας Ιατρικής (ΕΕΕΕΙ) και οι SOS ΙΑΤΡΟΙ διοργανώνουν ένα κύκλο διαδικτυακών σεμιναρίων με θέμα «Ιατρική και Λογοτεχνία» με Ομιλήτρια την κα Φραγκίσκη Αμπατζοπούλου (Συγγραφέας, Καθηγήτρια Νεοελληνικής Φιλολογίας στη Φιλοσοφική Σχολή του Παν. Θεσσαλονίκης) και σχολιαστή τον κο Γιώργο Θεοχάρη (Παθολόγος και Πρόεδρος των SOS ΙΑΤΡΩΝ).
Ένας κύκλος σεμιναρίων βασισμένος σε λογοτεχνικά έργα, τα οποία έχουν γραφεί από ιατρούς λογοτέχνες, στηρίζονται στις εμπειρίες τους και μας επιτρέπουν να βρούμε νοητούς συνοδοιπόρους στην άσκηση της ιατρικής. Αλλά και κείμενα μυθοπλασίας καθώς και δοκίμια από συγγραφείς που μπορούν να δώσουν κίνητρα για αναστοχασμό και γενικότερα προβληματισμό.
Στόχος των σεμιναρίων είναι η διερεύνηση της σχέσης ιατρού-ασθενούς, θέτοντας το βασικό ερώτημα πόσο «τέχνη» είναι η άσκηση της ιατρικής.
Κάθε σεμινάριο θα περιλαμβάνει κατατοπιστική εισαγωγική παρουσίαση και ανάλυση ενός λογοτεχνικού κειμένου ή ενός δοκιμίου το οποίο θα έχει σταλεί προηγουμένως ηλεκτρονικά και θα ακολουθεί συζήτηση.
Ο αριθμός των συμμετεχόντων σε κάθε σεμινάριο δεν θα υπερβαίνει τα 50 άτομα. Ορίζεται επίσης μια συμβολική συμμετοχή 8€ ανά σεμινάριο.
Στο σεμινάριο μπορούν να συμμετέχουν γιατροί, φοιτητές ιατρικής, επαγγελματίες υγείας αλλά και λογοτέχνες, εικαστικοί, φιλόλογοι και όσοι ενδιαφέρονται για θέματα που αφορούν την ιατρική και τη λογοτεχνία.
Σύμφωνα με τα κριτήρια της UEMS – EACCME (Πανελλήνιος Ιατρικός Σύλλογος) χορηγούνται 1,5 μόρια Συνεχιζόμενης Ιατρικής Εκπαίδευσης (CME-CPD credits). Το συνέδριο είναι εγκεκριμένο από τον ΕΟΦ.
Λίγα λόγια από την Ομιλήτρια των σεμιναρίων κα Φραγκίσκη Αμπατζοπούλου (Συγγραφέας, Καθηγήτρια Νεολληνικής Φιλολογίας στη Φιλοσοφική Σχολή του Παν. Θεσσαλονίκης)
“Ο σκοπός του σεμιναρίου
Γνωρίζουμε πολύ καλά τι είναι η ιατρική, οι σπουδές της και το επάγγελμα-λειτούργημα που ασκεί ο γιατρός, πανάρχαιο και από τα πλέον σπουδαία στις κοινωνίες μας, τις αρχαίες και ακόμη περισσότερο τις σύγχρονες.
Αυτό που ίσως δεν σκεφτόμαστε είναι ότι εκτός από τον γιατρό, εκείνος που ασχολείται συνεχώς με τα ιατρικά ζητήματα, τον πόνο, την αρρώστια, τη θεραπεία σε όλες τις εκφάνσεις τους, είναι ο λογοτέχνης.
Ο λόγος είναι εξαιρετικά απλός: η λογοτεχνία είναι η ανάγκη των ανθρώπων να εκφράσουν ανθρώπινα συναισθήματα και καταστάσεις που ξεπερνούν την καθημερινή γλώσσα της επικοινωνίας και εντυπώνονται βαθύτερα στον άνθρωπο. Και ασφαλώς τα κυριότερα από αυτά τα συναισθήματα, που δύσκολα κοινωνούνται, είναι ο μεγάλος σωματικός πόνος και ο φόβος του θανάτου. Και στις δυο περιπτώσεις καλείται ο γιατρός να κάνει το ιατρικό καθήκον του, και αυτόκλητος είναι ο λογοτέχνης που παρατηρεί, προβληματίζεται, στοχάζεται, περιγράφει, θυμίζοντας πόσο αβοήθητος είναι ο θνητός και υποχρεωτικά θνητός και ευπρόσβλητος άνθρωπος.
Ο λογοτέχνης, όπως και κάθε άνθρωπος, θα αναζητήσει πολλές φορές στη ζωή του τη βοήθεια του γιατρού.
Ο γιατρός όμως έχει να ωφεληθεί από το έργο του λογοτέχνη; Πριν φωνάξουμε κατηγορηματικά ΟΧΙ!, αξίζει να σκεφτούμε τα εξής.
Ο γιατρός δεν έχει να θεραπεύσει μόνο ασθένειες, γιατί για να το κάνει αυτό πρέπει να επικοινωνήσει με τους ασθενείς που ανήκουν στο ευρύτερο κοινωνικό σύνολο, με διαφορετικό μορφωτικό επίπεδο. Χωρίς την καλή επικοινωνία είναι δύσκολο να δρομολογήσει την εξέταση και τη διάγνωσή του, γιατί προϋπόθεση είναι να ρωτήσει σωστά για να λάβει χρήσιμες απαντήσεις.
Ο γιατρός δεν έχει να παλέψει μόνο με την αρρώστια, αλλά και με το φαντασιακό του ασθενούς, εννοώ τις προκαταλήψεις, τους ψυχολογικούς φραγμούς που δεν προκαλεί μόνο η άγνοια αλλά και το υποσυνείδητο. Είναι δύσκολο να πείσεις κάποιον να κάνει μια δύσκολη θεραπεία ή ένα αναγκαίο εμβόλιο.
Το λειτούργημα του γιατρού είναι κουραστικό, εξοντωτικό. Η ανάγνωση της λογοτεχνίας, ή αλλιώς του «ιατρικού» μυθιστορήματος, είδους αναγνωρισμένου και σχετικά μοντέρνου, ή ακόμη της αυτοβιογραφίας άλλων γιατρών, του προσφέρει παρήγορη συντροφιά, ενώ τον κρατά μέσα στον κύκλο των ενδιαφερόντων του και διευρύνει τους ορίζοντές του. Σωστά έχει λεχθεί ότι όσοι διαβάζουν μυθιστορήματα ζουν πολλές ζωές, και όχι μόνο τη δική τους.
Για την αρρώστια και την υγεία έχουν γράψει οι λογοτέχνες από την αρχαιότητα Πριν η ιατρική γίνει επιστήμη τον 18ο αιώνα λόγω της προόδου στις φυσικές επιστήμες, ―ανακάλυψη του μικροσκοπίου, των ακτίνων Χ, κλπ. μέχρι τα σύγχρονα πολύπλοκα μηχανήματα―, ο γιατρός ασκούσε ξεκάθαρα μια τέχνη ―ας πούμε ήταν ένας καλλιτέχνης των μέσων ανακούφισης― και ένας συμπαραστάτης των αρρώστων, γι’ αυτό και η σχέση του γιατρού με τη θεότητα και η ιερή του διάσταση. Σας θυμίζω την αρχαία ιατρική, τον Ασκληπιό και τους μαθητές του, τα ιερά του Ασκληπιού σε διάφορα μέρη της Ελλάδας. Όταν σήμερα μιλάμε για παρηγορητική φροντίδα, δεν απέχουμε πολύ από την εμπειρική ιατρική των αρχαίων προγόνων μας, με τα περίεργα ματζούνια από φυτά, τον «μανδραγόρα» κλπ., αλλά παράλληλα το νοιάξιμο, την κατανόηση και τον σεβασμό στον συνάνθρωπο.
Υπάρχουν κείμενα μυθοπλασίας καθώς και δοκίμια από συγγραφείς που μπορούν να δώσουν στο γιατρό τροφή για σκέψη, κίνητρο για αναστοχασμό και γενικότερο προβληματισμό, δηλαδή αυτό το λίγο παραπάνω που χρειάζεται κάθε επιστήμονας για να ζει όμορφα την επαγγελματική ζωή του.
Πολύτιμα ανάμεσα σ’ αυτά είναι κείμενα συγγραφέων που υπήρξαν και οι ίδιοι γιατροί και στηρίζονται στις εμπειρίες τους, γιατί μας επιτρέπουν όχι μόνο να μάθουμε από αυτούς αλλά και να ταυτιστούμε μαζί τους, να βρούμε έναν νοητό συνοδοιπόρο.
Απόδειξη για τα παραπάνω είναι ότι σε πολλά πανεπιστήμια στις ΗΠΑ έχει εισαχθεί στις ιατρικές σχολές το μάθημα Ιατρικής και Λογοτεχνίας εδώ και δεκαετίες, ενώ εκδίδονται ειδικά περιοδικά με ανάλογα θέματα, γραμμένα αποκλειστικά από γιατρούς, όπως το γνωστό Literature and Medicine, που εκδίδεται από το 1982 στο πανεπιστήμιο του Illinois, στο Σικάγο.
θα σας δώσω μερικά παραδείγματα στα οποία ο γιατρός έχει κάτι να μάθει από την παρατήρηση και την ανησυχία του λογοτέχνη. Τα παραδείγματα χωρίζονται ανάλογα με ιδιαίτερους άξονες ενδιαφέροντος. Πολλά από τα κείμενα είναι κλασικά και εμπλουτίζουν την περιουσία μας στο χώρο του πολιτισμού και, εννοείται, στο πνεύμα του ανθρωπισμού.
Κάθε μάθημα θα περιλαμβάνει κατατοπιστική εισαγωγή, παρουσίαση και ανάλυση ενός λογοτεχνικού κειμένου ή ενός δοκιμίου το οποίο θα έχει σταλεί προηγουμένως ηλεκτρονικά στους συμμετέχοντας, και θα ακολουθεί συζήτηση.”
Τρίτη 23 Απριλίου 2024, 20:30-22:00 – ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΕ
Σούζαν Σόνταγκ: Η νόσος ως μεταφορά
Η διάσημη Αμερικανίδα διανοούμενη, ακτιβίστρια και δοκιμιογράφος στο κλασικό αυτό βιβλίο που έγραψε με αφορμή το φόβο για το AIDS, απομυθοποιεί τη γλώσσα των στερεοτυπικών αντιλήψεων για αρρώστιες κι επιδημίες όπως παλιότερα η φυματίωση και η σύφιλη, που γεννά ο φόβος και κυριαρχούν στο κοινωνικό φαντασιακό. Η συγγραφέας προσεγγίζει την αρρώστια στις πραγματικές διαστάσεις της, επισημαίνοντας το βαθμό στον οποίο η αντιμετώπιση της ιατρικής επηρεάζεται από ζητήματα κουλτούρας, μυθοποίησης και φαντασιώσεων όχι μόνο των ασθενών αλλά και των γιατρών.
Τετάρτη 5 Ιουνίου 2024, 20:30-22:00
Πατήστε εδώ για να εγγραφείτε στο σεμινάριο
Άντον Τσέχωφ: «Εχθροί», «Ο καθρέφτης».
Ουίλλιαμ Κάρλος Ουίλλιαμς: «Η άσκηση βία»
Παρουσιάζονται δυο σπουδαία διηγήματα στα οποία οι συγγραφείς, γιατροί και οι ίδιοι, διηγούνται όσα θλιβερά τους συνέβησαν σε μια ιατρική επίσκεψη, που θα μπορούσαν να συμβούν στον κάθε γιατρό. Οι γιατροί-αφηγητές αναλύουν την εσωτερική τους σύγκρουση και προκαλούν τον αναγνώστη- φοιτητή ή γιατρό να κάνει τις δικές του σκέψεις.
Τρίτη 24 Σεπτεμβρίου 2024, 20:30-22:00
Σοφοκλή: Φιλοκτήτης.
Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης: Βαρδιάνος στα Σπόρκα
Και στα δυο κείμενα το θέμα είναι ότι ο ασθενής που υποφέρει δεν ζητά μόνο ένα φάρμακο από τον γιατρό, αλλά την ψυχική στήριξη που σημαίνει αναγνώριση του πόνου του, συμπαράσταση, και προπάντων αυτιά ανοιχτά. Από τον τραγικό μυθικό ήρωα Φιλοκτήτη, λογοτεχνικό ήρωα του Σοφοκλή, και τα μαρτύρια που πέρασε μετά από έναν τραυματισμό του αλλά και την απομόνωση ―για τον οποίο, σημειωτέο, έγραψε σπουδαίοι γιατροί ανά τον κόσμο―, μέχρι τα επεισόδια που συνέβησαν στη διάρκεια μιας καραντίνας για χολέρα στη Σκιάθο του 19ου αιώνα, έχουμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε τι κάναν και πως σκέφτηκαν οι γιατροί που βρέθηκαν εκεί.
Τρίτη 19 Νοεμβρίου 2024, 20:30-22:00
Elaine Scarry: The body in pain
Άλλο ένα πολυσυζητημένο στοχαστικό δοκίμιο για τον πόνο, κυρίως αυτόν που προκαλείται σε βασανιστήρια, αλλά και σε ιατρικές πρακτικές. Σε ποια γλώσσα και με ποιες λέξεις εκφράζεται ο πόνος; Μήπως δεν υπάρχουν καν λέξεις αλλά κραυγές; Όμως ο γιατρός πρέπει να εκμαιεύσει λέξεις για να προχωρήσει στην εξέταση και την αρχή της διάγνωσης. Πως λύνεται το πρόβλημα;
Τρίτη 14 Ιανουαρίου 2025, 20:30-22:00
Λέων Τολστόι: Ιβαν Ίλιτς
Κλασικό διήγημα του Ρώσου μεγάλου συγγραφέα, για την αρρώστια και τις τελευταίες μέρες στη ζωή ενός Ρώσου ευκατάστατου κι ευτυχισμένου ανθρώπου, που νόμιζε ότι όλα πήγαν καλά στη ζωή του, μέχρι που με την αρρώστια είδε τους δικούς του να απομακρύνονται από αυτόν. Και τότε ξανασκέφτηκε την ύπαρξή του. Ο γιατρός συναντά ετοιμοθάνατους συνεχώς. Τι σκέφτονται αυτοί οι άνθρωποι; Μήπως υπάρχει κάτι άλλο πέρα από τα παυσίπονα που χρειάζονται;
Τρίτη 11 Φεβρουαρίου 2025, 20:30-22:00
Περικλή Σφυρίδη: «Από τη θητεία στην ιατρική» στα Διηγήματα
Του ίδιου: Μεταμόσχευση νεφρού, Από πρώτο χέρι
Ο Περικλής Σφυρίδης, γιατρός και λογοτέχνης της Θεσσαλονίκης με καταγωγή από τη Σκύρο, αφηγείται με χιούμορ και αμεσότητα τις εμπειρίες του από την ιατρική σταδιοδρομία του. Γίνεται σύντροφος του γιατρού, μοιράζεται μαζί του καταστάσεις και μας μεταφέρει στους οικείους χώρους του νοσοκομείου με ειλικρίνεια και χωρίς ταμπού.
Τρίτη 18 Μαρτίου 2025, 20:30-22:00
Κωστής Παλαμάς: «Θάνατος παλληκαριού»
Θα μιλήσουμε για ένα παλιότερο διήγημα, από την εποχή που οι επιστήμονες γιατροί πάλευαν ακόμη με τους κομπογιαννίτες, τις παραδοσιακές αντιλήψεις και προκαταλήψεις που προεκτείνονται και στο σήμερα. Ο πρωταγωνιστής, ένα παλληκάρι από το χωριό, έχει να διαλέξει ανάμεσα στη συμβουλή του επιστήμονα να του κόψει το τραυματισμένο πόδι του προκειμένου να σώσει τη ζωή του, αλλά να μείνει ανάπηρος, και στο θάνατο. Τι σημαίνει γι’ αυτόν η πιθανή αναπηρία; Τι θα κάνει στο τέλος; Πως τη συμβολοποιεί σε μια μικρή αγροτική κοινωνία που λόγω πρακτικών αναγκών ζητά τη σωματική ακεραιότητα από τα μέλη της; Τι θα κάνει στο τέλος;
Πόσο ένας τέτοιος φόβος για την αναπηρία μπορεί να αντιμετωπιστεί σήμερα στον τεχνολογικό πολιτισμό μας;
Τρίτη 30 Απριλίου 2025, 20:30-22:00
Μάριος Χάκκας: Ιστορίες από Το κοινόβιο
Η ιστορία ενός ανθρώπου με καρκίνο. Η αφήγηση ανήκει σε έναν πάσχοντα από καρκίνο ταλαντούχο λογοτέχνη, που υπέκυψε, αλλά μας άφησε τη μαρτυρία του, τα τρεξίματα σε γιατρούς εντός και εκτός Ελλάδος και όσα αισθάνθηκε και σκέφτηκε σ’ αυτό το διάστημα.
Τετάρτη 28 Μάϊου 2025, 20:30-22:00
Κλωντ Μπερνάρ και Εμίλ Ζολά: «Πειραματική» ιατρική και «πειραματικό» μυθιστόρημα
Θα μιλήσουμε για την κορυφαία στιγμή του τέλους του 19ου αιώνα, όταν η ιατρική έχει γίνει πλέον επιστήμη που στηρίζεται στο πείραμα, όπως δίδαξε ο μεγάλος πρωτοπόρος Γάλλος γιατρός Κλωντ Μπερνάρ. Στο κοινωνικό πείραμα έκρινε ότι πρέπει να στηριχθεί κι ένας λογοτέχνης, ο διάσημος Γάλλος Εμίλ Ζολα, για να γράψει το πολύτομο έπος της οικογένειας Ρουγκόν-Μακάρ, που την βαραίνει η κληρονομικότητα, σύφιλη, φυματίωση και ό, τι άλλο θεωρούσαν κληρονομικό πριν από την ανακάλυψη της πενικιλλίνης, και την στέλνει καθοριστικά στον «εκφυλισμό» και στο χαμό της. Ένας τόμος αυτού του έργου είναι και το μυθιστόρημα Νανά, που σκανδάλισε την εποχή του. Ας μην ξεχνάμε ότι η θεωρία περί «εκφυλισμού» ήταν και ο άξονας της ναζιστικής ιδεαολογίας και πράξης.
Αρκεί η θεωρία και η ψυχρή νομοτέλεια για να προσεγγίσουν, γιατροί και λογοτέχνες, τον πάσχοντα άνθρωπο;