Αντ. Αντωνιάδης: Η Πολιτεία να στηρίξει τη βασικότερη ιατρική ειδικότητα, την Παθολογία

Να υπάρχουν  διακριτές αναγγελίες πρόσληψης, σημειώνει ο γενικός γραμματέας της Επαγγελματικής Ένωσης Παθολόγων Ελλάδας.

Άμεσες και βιώσιμες λύσεις για την ουσιαστική στήριξη της Παθολογίας, καθώς ολοένα και λιγότεροι γιατροί επιλέγουν την συγκεκριμένη ειδικότητα ενώ οι παλιοί που απασχολούνται στις δημόσιες δομές οδηγούνται σε παραίτηση λόγω του υπερβολικού φόρτου εργασίας και όχι μόνο πρέπει να δώσει η Πολιτεία, λέει στο iatronet.gr ο ιατρός ειδικός παθολόγος Αντώνιος Αντωνιάδης , γενικός γραμματέας στην Επαγγελματική Ένωση Παθολόγων Ελλάδας.  

Εξαγγελίες γίνονται, μέτρα ανακοινώνονται, αποφάσεις λαμβάνονται. Παρόλα αυτά η γκρίνια για τις δομές του ΕΣΥ , όπως και η απαξίωση μέρα με την ημέρα αυξάνουν. Ξέρει κανείς πραγματικά από την Πολιτεία τις πραγματικές ανάγκες των νοσοκομείων αλλά και του προσωπικού που απασχολεί. Υπάρχει κάποιος Χάρτης, όπως ισχύει στο εξωτερικό; 

Δεν υπάρχει στην Ελλάδα Υγειονομικός Χάρτης. Αυτό είναι μια διαχρονική απαίτηση και έκκληση και του Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου και των Παθολόγων ιατρών. Εάν υπήρχε υγειονομικός χάρτης θα γνωρίζαμε ακριβώς τις ανάγκες που υπάρχουν ανά την επικράτεια σε γιατρούς και νοσηλευτές και ο προγραμματισμός της κάλυψης των θέσεων θα ήταν σαφέστερα πολύ πιο εύκολος και αποδοτικός.

Είναι σαφές ότι η Πολιτεία διαχρονικά δεν έχει εικόνα του προσωπικού που απασχολεί και ούτε του απαραίτητου προσωπικού που θα έπρεπε να έχει και δεν κάνει καμία προσπάθεια προς αυτή την κατεύθυνση. Δεν γνωρίζουμε ποιοι είναι αυτοί οι οποίοι συμβουλεύουν τον εκάστοτε Υπουργό Υγείας και το επιτελείο του αλλά είναι σαφές ότι μάλλον δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα στην υγεία της Ελλάδας του σήμερα. Μέρα με την ημέρα τα προβλήματα διογκώνονται και ειδικά όσον αφορά την ειδικότητα της παθολογίας όλο και λιγότερο είναι οι νέοι γιατροί θέλουν να γίνουν Παθολόγοι. Την ίδια στιγμή, όσοι Παθολόγοι ήδη εργάζονται σε δημόσιες δομές αναγκάζονται σε παραίτηση από τον υπερβολικό φόρτο εργασίας και τα συνεχόμενα αδικαιολόγητα – αψυχολόγητα εντέλλεσθε.

Οι γιατροί συχνά πυκνά βρίσκονται στο μάτι του κυκλώνα με τις υπερσυνταγογραφήσεις . Η δική σας ειδικότητα σε πόσους (αριθμητικά) ασθενείς εκτιμάται ότι απευθύνεται στην Ελλάδα και ποιες είναι οι κατευθύνσεις που έχει δώσει η Επαγγελματική Ένωση Παθολόγων Ελλάδος (π.χ. τι γίνεται με τα θεραπευτικά πρωτόκολλα);

Η μόνιμη επωδός του εκάστοτε yπουργού Υγείας και του ΕΟΠΥΥ αφορά την υπερσυνταγογράφηση και την εξ’ αυτής αναφερόμενης αύξησης του κόστους της Υγείας στο σύνολό της. Σαφέστατα υπάρχουν εξαιρέσεις ιατρών αλλά το σύνολο των ιατρών καλείται να συνταγογραφήσει σειρά φαρμάκων για πολλές συνυπάρχουσες παθήσεις.

Ο παθολόγος ειδικά καλείται καθημερινά να αντιμετωπίσει ταυτόχρονα πολλαπλές νόσους για παράδειγμα συνύπαρξη σακχαρώδη διαβήτη-  δυσλιπιδαιμία, υπέρταση-, στεφανιαία νόσο, οστεοπόρωση και υπερπλασία προστάτη.

Πιστεύουμε ότι το να πηγαίνει ο κάθε ασθενής σε κάθε μία ειδικότητα ξεχωριστά να συνταγογραφήσει την αγωγή του, θα προκαλούσε περισσότερα προβλήματα από αυτά που θα έλυνε, ενώ ταυτόχρονα ο Παθολόγος είναι ο ιδανικός γιατρός για τη ρύθμιση του συνόλου των νόσων των ασθενών.

Επίσης, το κόστος των φαρμάκων διογκώνεται καθημερινά, λόγω των νέων φαρμάκων που έχουν καλύτερο αποτέλεσμα, αλλά είναι τελικά ακριβότερα, ενώ πολλά χορηγούνται από φαρμακοποιούς, οι οποίοι συχνά  επιλέγουν να δώσουν ακριβότερο πρωτότυπο φάρμακο και όχι γενόσημο για προσωπικό οικονομικό όφελος.

Τέλος, η γήρανση του πληθυσμού αυξάνει το προσδόκιμο επιβίωσης εις βάρος της πολυφαρμακίας που απαιτείται για τη βελτίωση της ποιότητας της ζωής των υπέργηρων ασθενών.

Πρακτικά, η ειδικότητα της Παθολογίας αφορά το σύνολο των ασθενών στην Ελλάδα και σε κάθε χώρα του κόσμου γιατί όλες οι παθήσεις αφορούν τον Παθολόγο ο οποίος αποτελεί το συνδετικό κρίκο μεταξύ των διαφόρων ειδικοτήτων στην πρώτη γραμμή άμυνας και την τελευταία γραμμή βοήθειας σε κάθε νόσο σε κάθε ασθενή.  Για κάποιο περίεργο λόγο τα θεραπευτικά πρωτόκολλα έχουν τίτλους που αφορούν υποειδικότητες της Παθολογίας αλλά το σύνολο αυτών αφορά  το γνωστικό αντικείμενο της Παθολογίας, όπως σαφώς καθορίζεται από ΦΕΚ.

Οι οδηγίες της Ένωσης συμβαδίζουν με τις διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες και προτείνουν τη σαφή ακολουθία των πρωτοκόλλων έχοντας πάντοτε στο μυαλό μας την εξατομίκευση ανά ασθενή.

Η φαρμακοβιομηχανία αναφέρει ότι εξαιτίας της γενικότερης φαρμακευτικής πολιτικής είτε λείπουν σκευάσματα από την αγορά είτε δεν έρχονται καινοτόμα. Ποια είναι η δική σας αίσθηση. Υπάρχουν κενά στις θεραπείες; 

Το μεγαλύτερο πρόβλημα αφορά στην έλλειψη φθηνών φαρμάκων από την αγορά γιατί καθώς φαίνεται δεν συμφέρει τις φαρμακευτικές εταιρείες να συνεχίσουν να παράγουν αυτά τα φθηνότερα φάρμακα σε βάρος των νέων ακριβότερων θεραπειών. Από την άλλη πρέπει να παραδεχθούμε ότι η ιατρική επιστήμη προοδεύει και δυστυχώς παράλληλα βρίσκονται ολοένα και νεότερα φάρμακα περισσότερο αποτελεσματικά και περισσότερο ακριβά.

θα πρέπει, λοιπόν, να βρεθεί η μέση λύση και να επιτρέπεται η κυκλοφορία των καινοτόμων φαρμάκων, ενώ παράλληλα θα εξασφαλίζεται και από την πλευρά του κράτους και από την πλευρά των φαρμακευτικών εταιρειών η επάρκεια σε φθηνότερα και παλαιότερα φάρμακα.

Σαφώς παρατηρούνται κενά στη θεραπεία, ενώ σε πολλές περιπτώσεις ο φαρμακοποιός είναι αυτός που επιλέγει το φάρμακο που θα πάρει ο  ασθενής,  καθώς δεν επιτρέπεται στους γιατρούς να γράφουν φάρμακα με εμπορική ονομασία.

Στο παρελθόν, είχατε έρθει σε “διαμάχη” με άλλη ειδικότητα αυτή των διαβητολόγων και τώρα υπάρχει κάποια σύγχυση με τους γενικούς γιατρούς. Ισχύει;  

Απλά, τονίζουμε σε κάθε περίπτωση ότι όλα τα φάρμακα για το σακχαρώδη διαβήτη θα πρέπει να γράφονται από όλους τους παθολόγους χωρίς περιορισμούς. Εννοείται πως οι παθολόγοι παραπέμπουν σε διαβητολόγο δύσκολα περιστατικά και το αντίστροφο (vice versa!!).

Ούτε με τους γενικούς γιατρούς υπάρχει διαμάχη,  αποτελούν και αυτοί εξίσου πυλώνα της πρωτοβάθμιας υγείας,  απλά ζητούμε σαφή διαχωρισμό των ειδικοτήτων και  ξεχωριστές-διακριτές αναγγελίες πρόσληψης ανά περίπτωση (διάκριση προκηρύξεων παθολογίας από τις αντίστοιχες της γενικής ιατρικής).

Ποια είναι τα αιτήματά σας προς το υπουργείο Υγείας για την προστασία της ειδικότητάς σας και ποιες λύσεις προτείνετε; 

Η πρόταση του υπουργείου Υγείας για χορήγηση οικονομικών κινήτρων σε νέους ιατρούς για να ακολουθήσουν την ειδικότητα της Παθολογίας (και της γενικής ιατρικής) είναι προς τη σωστή κατεύθυνση. Θα θέλαμε βέβαια τα ποσά που αναφέρθηκαν να υπολογιστούν μετά τη φορολογία, γιατί αυτή η πάγια τακτική αναφοράς σε μισθοδοσίες προ φόρων δημιουργεί την εσφαλμένη εντύπωση ότι οι Παθολόγοι αμοίβονται καλά. Γεγονός που δεν ισχύει.

  • Ζητάμε άμεσα πρόσληψη ικανού αριθμού παθολόγων στην Πρωτοβάθμια όσο και στην Τριτοβάθμια βαθμίδα Υγείας με κανονική θέση και όχι με τη μορφή επικουρικού προσωπικού ή πανεπιστημιακών υποτρόφων.
  • Ζητάμε να επανεκτιμηθεί και να συζητηθεί η λειτουργία του θεσμού του προσωπικού ιατρού για όσους ήδη είναι συμβεβλημένοι, γιατί σίγουρα το θέμα αυτό επιδέχεται πολλών βελτιώσεων – διορθώσεων.
  • Θα θέλαμε να αναγνωριστεί το φορτίο του έργου των Παθολόγων και η δυσκολία της ειδικότητας στην πράξη με αναγνώριση του χρόνου εφημεριών και της ψυχολογικής επιβάρυνσης που προκαλεί στην καθημερινότητα των Παθολόγων.

Είμαστε διαθέσιμοι σε συζήτηση,  το έχουμε αποδείξει και μπορούμε να παρέχουμε συμβουλευτική στο υπουργείο για το θέμα της υγείας στην Ελλάδα,  αφού η παθολογία αποτελεί την βασικότερη ιατρική ειδικότητα και συνεχίζει να παρέχει τις υπηρεσίες της τόσο στη γειτονιά, όσο και στο νοσοκομείο 365 ημέρες το χρόνο.

 

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Βαρτζόπουλος για αύξηση σε ακούσιες νοσηλείες: “Η ελληνική οικογένεια δεν μπορεί να ‘απορροφά’ δύσκολα περιστατικά”

Ένα θλιβερό αρνητικό “ρεκόρ” καταγράφει η χώρα μας στην Ευρώπη και συγκεκριμένα σε αναγκαστικές (ακούσιες) νοσηλείες με εισαγγελική εντολή παιδιών και ενηλίκων.

Πρόσφατη μελέτη για τις ακούσιες νοσηλείες απέδειξε πως στα δύο μεγάλα αστικά κέντρα της χώρας, δηλαδή σε Αττική και Θεσσαλονίκη, τα ποσοστά των ατόμων που εγκλείονται με εισαγγελική εντολή σε ψυχιατρικές κλινικές είναι διπλάσια σε σύγκριση με τον μέσο όρο της Ευρώπης, που βρίσκεται περίπου στο 23%.

Συγκεκριμένα, στην Ελλάδα επί του συνόλου των νοσηλειών, οι ακούσιες νοσηλείες καταγράφονται στο 57% στην Αττική, στο 53% στη Θεσσαλονίκη και στο 45% στην Πάτρα.

Αυτό απέδειξε η μελέτη που εκπονήθηκε από τηνΕταιρεία Περιφερειακής Ανάπτυξης και Ψυχικής Υγείας (ΕΠΑΨΥ) σε συνεργασία με το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ) και το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης (ΔΠΘ).

Παρόμοια αύξηση εντοπίζεται στα παιδιά και τους εφήβους, σύμφωνα με δεύτερη μελέτη που διενεργήθηκε στο πλαίσιο διπλωματικής εργασίας του ΕΚΠΑ.

Όπως αποδείχθηκε, μέσα σε μία τετραετία και με έμφαση την εποχή της πανδημίας, καταγράφηκε δραματική αύξηση σε υποθέσεις που σχετίζονται με ακούσιες νοσηλείες ανηλίκων.

Ταστοιχεία δόθηκαν στη δημοσιότητα την περασμένη εβδομάδα από τον υφυπουργό Υγείας, αρμόδιο για τα θέματα ψυχικής υγείας, Δημήτρη Βαρτζόπουλο, ως απάντηση στη Βουλή σε βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ που κατέθεσαν ερώτηση για προβλήματα στην νοσηλεία ψυχικώς πασχόντων παιδιών στην Ελλάδα.

Τα στοιχεία απέδειξαν πως πράγματι, από το 2018 έως το 2022 η Εισαγγελία Ανηλίκων Αθηνών χειρίστηκε πληθώρα τέτοιων περιστατικών. Και συγκεκριμένα, 459 υποθέσεις εφήβων, στις 254 από τις οποίες κρίθηκε επιβεβλημένη η νοσηλεία.

Την ψυχοπιεστική περίοδο των lockdown και της πανδημίας COVID-19, σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία, και συγκεκριμένα μεταξύ 2019 και 2021, η Εισαγγελία χειρίστηκε 322 υποθέσεις ανηλίκων,  ενώ οι 168 από αυτές (36,4%) κατέληξαν σε ακούσιες νοσηλείες.

Λιγότερες από τις μισές περιπτώσεις, ωστόσο, που κλήθηκαν να διαχειριστούν οι αρχές ήταν πραγματικά αναγκαίες οι νοσηλείες.

Βαρτζόπουλος: Το δημόσιο σύστημα ψυχικής υγείας είναι κατακερματισμένο

Σχολιάζοντας στο iatropedia.gr τα παραπάνω ευρήματα, ο υφυπουργός Υγείας και Καθηγητής Ψυχιατρικής, Δημήτρης Βαρτζόπουλος, υποστηρίζει πως όλα αυτά είναι “συμπτώματα” ενός κατακερματισμένου δημόσιου συστήματος ψυχικής υγείας που δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις ανάγκες των πολιτών, αλλά και ταυτόχρονη απόρροια της αδυναμίας της ελληνικής οικογένειας να ανταποκριθεί στις πολύ μεγάλες ανάγκες ενός ατόμου που νοσεί ψυχικά:

“Έχουν αυξηθεί οι εισαγγελικές εντολές πράγματι, διότι από τη μία μεριά έχουν αυξηθεί σίγουρα οι πραγματικές ανάγκες, αλλά και από την άλλη βλέπει κανείς και την αδυναμία της ελληνικής οικογένειας να κρατήσει αυτά τα περιστατικά στους κόλπους της, προφανώς επειδή εργάζονται και οι δύο γονείς. Με λίγα λόγια, βλέπουμε πως έχει μειωθεί η ικανότητα της ελληνικής οικογενείας να απορροφά δύσκολα περιστατικά”, τονίζει ο ίδιος.

Ένα ακόμα σημαντικό στοιχείο, πάντως, που αναδείχθηκε από τις παραπάνω μελέτες είναι ότι μεγάλο ποσοστό των εφήβων για τις οποίους αποφασίστηκε η ακούσια νοσηλεία, νοσηλεύτηκε σε μονάδες ενηλίκων, εξαιτίας του μειωμένου αριθμού ψυχιατρικών δομών παιδιών και ενηλίκων.

Ο υφυπουργός Υγείας παραδέχεται ότι στη χώρα μας η νοσηλείας παιδιών και εφήβων παρουσιάζει σημαντικές ελλείψεις:

“Οι δομές οι παιδοψυχιατρικές στη χώρα μας είναι ελάχιστες σε σχέση με την κεντρική Ευρώπη. Έχουμε μεγάλες ελλείψεις οφειλόμενες στην οικονομική κατάσταση της χώρας”, αναφέρει συγκεκριμένα ο ίδιος.

Ωστόσο, επισημαίνει επίσης, πως πολύ συχνά η νοσηλεία των εφήβων άνω των 16 ετών σε κλινικές ενηλίκων είναι επιβεβλημένη εξαιτίας της σωματικής ανάπτυξης των παιδιών.

“Η ηλικία 16+ είναι σε πολλές περιπτώσεις η ηλικία που για αντικειμενικούς λόγους επιβάλλει τη νοσηλεία σε καταστήματα ενηλίκων, ακριβώς γιατί η ψυχοπαθολογία που έχουν δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί τα πλαίσια μιας παιδοψυχιατρικής κλινικής”, εξηγεί ο υφυπουργός.

Ακούσιες νοσηλείες: Λιγότερες όπου υπάρχουν ανεπτυγμένα συστήματα κοινωνικής περίθαλψης

Τα μεγάλα ποσοστά ακούσιων νοσηλειών στην Ελλάδα, είναι ουσιαστικά «σύμπτωμα ενός συστήματος που νοσεί, καθώς δεν υπάρχει κοινωνικό σύστημα περίθαλψης ψυχικής υγείας», επισημαίνουν και οι επιστήμονες που εκπόνησαν την μελέτη των ενηλίκων.

Η μελέτη των ΕΠΑΨΥ, ΑΠΘ και ΔΠΘ συγκεκριμένα, κατέγραψε πως σε περιοχές της χώρας με ανεπτυγμένα συστήματα κοινωνικής περίθαλψης, τα ποσοστά των ακούσιων νοσηλειών πέφτουν κατακόρυφα.

Κοντά στον μέσο όρο των χωρών της Ευρώπης (23%), για παράδειγμα, είναι οι ακούσιες νοσηλείες στα Ιωάννινα (28%), αλλά και στην Αλεξανδρούπολη (24%).

«Διότι στα Ιωάννινα και στην Αλεξανδρούπολη υπάρχουν ανεπτυγμένα συστήματα κοινωνικής περίθαλψης. Δηλαδή οι άνθρωποι που έχουν ανάγκη παρακολουθούνται από ειδικούς, υπάρχουν κινητές μονάδες και επομένως δεν βρίσκονται μόνοι τους και να αναγκάζονται να μεταβούν με ακούσια όταν πλέον βρίσκονται σε κρίση», ανέφερε στην παρουσίαση της μελέτης η κα. Ευγενία Γεωργάκα, αναπληρώτρια καθηγήτρια στο τμήμα Ψυχολογίας του ΑΠΘ και εκπρόσωπος της ΕΠΑΨΥ.

Ψυχιατρική Μεταρρύθμιση: Αυτήν την εβδομάδα κατατίθεται το νομοσχέδιο

Με το νομοσχέδιο για την Ψυχιατρική Μεταρρύθμισηπου αναμένεται να κατατεθεί αυτήν την εβδομάδα στη Βουλή για δημόσια διαβούλευση και να ψηφιστεί μετά το Πάσχα, το Υπουργείο Υγείας φιλοδοξεί να βάλει τάξη στο άναρχο μέχρι σήμερα τοπίο της Ψυχικής Υγείας, όπως υποστηρίζει ο ίδιος ο υφυπουργός.

“Η ψυχιατρική μεταρρύθμιση θα συνενώσει όλες τις ψυχιατρικές υπηρεσίες της χώρας σε ένα Ενιαίο Δίκτυο Κοινωνικών Υπηρεσιών, έτσι ώστε να υπάρχει καλύτερη διακίνηση των περιστατικών”, αναφέρει συγκεκριμένα ο κ. Δημήτρης Βαρτζόπουλος και προσθέτει:

“Έτσι θα μειωθεί η ανάγκη αναγκαστικής νοσηλείας ακριβώς επειδή θα υπάρχει έγκαιρη ανίχνευση και άρα, πρόληψη της επιδείνωσης, η οποία και θα μειώσει τις ανάγκες αυτές”

Αξίζει να σημειωθεί πως το νομοσχέδιο αυτό έχει ήδη προκαλέσει σοβαρές αντιδράσεις από τους εργαζόμενουςστις δημόσιες δομές ψυχικής υγείας, καθώς όπως λένε οι ίδιοι, η συνένωση θα επιφέρει συρρίκνωση των υπηρεσιών και ως εκ τούτου “έκπτωση” της προσφερόμενης φροντίδας προς τον πάσχοντα.

Ο υφυπουργός κ. Δημήτρης Βαρτζόπουλος, ωστόσο, υποστηρίζει το αντίθετο.  Πως θα υπάρξει, δηλαδή, σημαντική ποσοτική και ποιοτική ενίσχυση των δομών της ψυχικής υγείας.

“Η ποσοτική αύξηση μέσω του νομοσχεδίου θα βελτιώσει την ποιοτική παροχή υπηρεσιών. Η αύξηση της ποσοτικής διαθέσεως των υπηρεσιών έχει ξεκινήσει με τις γνωστές πρωτοβουλίες της κυβέρνησης για προσλήψεις 10.000 γιατρών και νοσηλευτών, πολλές από τις οποίες θα κατευθυνθούν στην ψυχική υγεία”, καταλήγει ο ίδιος.

 

 

Πηγη: https://www.ygeiamou.gr/

Άνοια: Θεραπείες της νόσου που συνδέονται με σοβαρές παρενέργειες – Μελέτη

«Υπάρχει επομένως κίνδυνος να συνταγογραφηθούν σε ασθενείς επιβλαβή αντιψυχωσικά απλώς επειδή το εκπαιδευμένο προσωπικό που μπορεί να διαχειριστεί με ασφάλεια τη συμπεριφορά τους δεν είναι επαρκώς διαθέσιμο», είπε ο νευρολόγος Δρ Τσαρλς Μάρσαλ, σημειώνοντας ωστόσο ότι οι θεραπείες μπορεί να δικαιολογούνται σε σπάνιες περιπτώσεις.

Άνοια: Αρκετές αντιψυχωτικές θεραπείες που χορηγούνται σε ασθενείς με άνοια έχουν συνδεθεί με σοβαρές παρενέργειες συμπεριλαμβανομένης της καρδιακής ανεπάρκειας, σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύθηκε την Πέμπτη. «Η χρήση αντιψυχωσικών σε άτομα με άνοια σχετίζεται με… ένα ευρύ φάσμα σοβαρών δυσμενών εκβάσεων, όπως εγκεφαλικό επεισόδιο, θρόμβοι αίματος, καρδιακή προσβολή, καρδιακή ανεπάρκεια, κάταγμα, πνευμονία και οξεία νεφρική βλάβη», σύμφωνα με τη μελέτη που δημοσιεύτηκε στο βρετανικό Ιατρικό Περιοδικό (BMJ).

Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι οι υψηλότεροι κίνδυνοι εμφανίζονται όταν ξεκινά η θεραπεία, «υπογραμμίζοντας την ανάγκη για αυξημένη προσοχή στα αρχικά στάδια της θεραπείας». Τα αντιψυχωσικά – ρισπεριδόνη, κουετιαπίνη, αλοπεριδόλη και ολανζαπίνη – συνταγογραφούνται συνήθως σε ασθενείς με ψυχωσικές διαταραχές όπως η σχιζοφρένεια. Χρησιμοποιούνται επίσης για τη θεραπεία της κατάθλιψης που είναι ιδιαίτερα ανθεκτική σε άλλα φάρμακα, καθώς και για τη θεραπεία ασθενών που πάσχουν από άνοια, όπως η νόσος του Αλτσχάιμερ. Τα αντιψυχωσικά δεν θεραπεύουν αυτές τις ασθένειες, αλλά έχουν σκοπό να κατευνάσουν ορισμένα συμπτώματα όπως η επιθετική συμπεριφορά. Οι θεραπείες είναι ιδιαίτερα αμφιλεγόμενες λόγω των σοβαρών παρενεργειών και της περιορισμένης αποτελεσματικότητάς τους. Στη Γαλλία, όπως και στο Ηνωμένο Βασίλειο ΗΒ όπου πραγματοποιήθηκε η μελέτη που δημοσιεύτηκε στο βρετανικό Ιατρικό Περιοδικό BMJ, μόνο η ρισπεριδόνη και η αλοπεριδόλη είναι εξουσιοδοτημένες για τη θεραπεία των συμπτωμάτων της άνοιας.

Ωστόσο, η μελέτη που δημοσιεύτηκε στο βρετανικό Ιατρικό Περιοδικό BMJ δηλώνει ότι είναι «παρατηρητική» και ότι «δεν μπορούν να εξαχθούν σταθερά συμπεράσματα σχετικά με την αιτία και το αποτέλεσμα». Είναι πιθανό ότι σε ορισμένες περιπτώσεις, η παρενέργεια της πνευμονίας μπορεί να ευνοηθεί έναντι της έναρξης της άνοιας. Αρκετοί νευρολόγοι επαίνεσαν τη μελέτη σε μια εποχή που τα αντιψυχωσικά παρουσιάζουν αναζωπύρωση των συνταγών μετά την πανδημία του COVID. «Υπάρχει επομένως κίνδυνος να συνταγογραφηθούν σε ασθενείς επιβλαβή αντιψυχωσικά απλώς επειδή το εκπαιδευμένο προσωπικό που μπορεί να διαχειριστεί με ασφάλεια τη συμπεριφορά τους δεν είναι επαρκώς διαθέσιμο», είπε ο νευρολόγος Δρ Τσαρλς Μάρσαλ, σημειώνοντας ωστόσο ότι οι θεραπείες μπορεί να δικαιολογούνται σε σπάνιες περιπτώσεις.

 

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Συσσωματώματα Καρκινικών Κυττάρων: Εναποθέσεις όγκων σε καρκίνους του παχέος εντέρου και του στομάχου

Ανεξάρτητα από τον τρόπο με τον οποίο οι εναποθέσεις όγκου TD ενσωματώνονται στο στάδιο Τ ή Ν, ο στόχος είναι να παρέχεται μια ακριβέστερη αναπαράσταση των χαρακτηριστικών του όγκου σε ιστοπαθολογικό επίπεδο. Συμπερασματικά, έχει επιτευχθεί συναίνεση σχετικά με την κλινική σημασία και την επακόλουθη διαχείριση των εναποθέσεων όγκου TDs.

Συσσωματώματα Καρκινικών Κυττάρων: Οι εναποθέσεις όγκων (TDs), που αρχικά αναγνωρίστηκαν στον καρκίνο του παχέος εντέρου, έχουν εντοπιστεί σε διάφορους άλλους τύπους καρκίνου, συμπεριλαμβανομένου του καρκίνου του στομάχου. Ορίζονται ως συσσωματώματα καρκινικών κυττάρων που βρίσκονται σε λιπώδεις και ινώδεις ιστούς στην περιοχή αποστράγγισης των λεμφαδένων ενός πρωτοπαθούς όγκου.

Αυτές οι εναποθέσεις στερούνται αναγνωρίσιμων λεμφικών δομών και δεν συνδέονται άμεσα με τον πρωτοπαθή όγκο. Διαφέρουν από τη μετάσταση. Οι εναποθέσεις όγκων TDs θεωρούνται ως τοπικές εισβολές όγκων στο εύρος της αποστράγγισης των γαστρικών λεμφαδένων, ενώ η μετάσταση του πνεύμονα ταξινομείται ως απομακρυσμένη μετάσταση. Η 8η έκδοση της σταδιοποίησης με τη μέθοδο TNM υιοθετεί αυστηρότερα πρότυπα, ορίζοντας τις εναποθέσεις όγκου TD ως εναποθέσεις καρκινικών κυττάρων χωρίς αναγνωρίσιμες αγγειακές ή νευρικές δομές εκτός από την απουσία λεμφικών δομών. Επί του παρόντος υπάρχει διαμάχη σχετικά με τη δομή και την προέλευση των εναποθέσεων όγκου TDs και οι μελέτες υποδεικνύουν ότι οι εναποθέσεις όγκου TDs είναι εξωκυτταρικές επεκτάσεις LNM ή LNs που αντικαθίστανται από κύτταρα όγκου, που προκύπτουν είτε από συνεχή ανάπτυξη είτε από σπορά από τον πρωτογενή όγκο.

Η προεγχειρητική ανίχνευση των εναποθέσεων όγκου TDs βοηθά στην αποσαφήνιση του ρόλου και της σημασίας τους στην υποχώρηση του όγκου, προσδιορίζοντας έτσι τον αρχικό κίνδυνο όγκου και προσδιορίζοντας το βέλτιστο σχέδιο προεγχειρητικής θεραπείας. Ωστόσο, η αναγνώριση των εναποθέσεων όγκου ΤΔ βασίζεται κυρίως στη μετεγχειρητική παθολογική διάγνωση, χωρίς προεγχειρητικές και διεγχειρητικές μεθόδους διαφοροποίησης, κάτι που δεν ευνοεί την έγκαιρη αξιολόγηση των όγκων. Η ανάπτυξη νέων τεχνολογιών απεικόνισης και τεχνητής νοημοσύνης έχει φέρει νέες δυνατότητες για την προεγχειρητική αναγνώριση των εναποθέσεων όγκου ΤΔ. Οι εναποθέσεις όγκου TDs έχει αποδειχθεί ότι μειώνουν σημαντικά την επιβίωση ασθενών με διάφορους τύπους όγκων και συχνά συνδέονται με άλλους δυσμενείς παθολογικούς παράγοντες. Εν τω μεταξύ, έχει επίσης αναφερθεί ότι οι εναποθέσεις όγκου TDs αυξάνουν τον κίνδυνο ηπατικών, πνευμονικών και περιτοναϊκών μεταστάσεων, αντανακλώντας την ισχυρή τάση εξάπλωσης του όγκου και την πιθανότητα για απομακρυσμένη μετάσταση. Ωστόσο, επί του παρόντος, η διάγνωση των εναποθέσεων όγκου TD βασίζεται κυρίως στη μετεγχειρητική παθολογική διάγνωση, η οποία δεν συμβάλλει στην έγκαιρη αξιολόγηση των όγκων, επομένως είναι επωφελές για τους ερευνητές να διερευνήσουν προεγχειρητικές μεθόδους απεικόνισης για την πρόβλεψη των εναποθέσεων όγκου TD.

Ωστόσο, αυτές οι μελέτες εξακολουθούν να έχουν αξιοσημείωτες ελλείψεις, όπως το μικρό μέγεθος δείγματος και την έλλειψη δεδομένων εξωτερικών δοκιμών. Οι  εναποθέσεις όγκου TDs έχουν συμπεριληφθεί στη σταδιοποίηση της μεθόδου TNM του καρκίνου του παχέος εντέρου, η οποία όριζε ότι ανεξάρτητα από τον αριθμό, το σχήμα και το μέγεθος των εναποθέσεων όγκου TDs, ταξινομήθηκαν ως σημεία της νόσου σταδίου N1c εάν δεν εμφανίζονταν μαζί με εξωκυτταρικές επεκτάσεις LNM. Οι αλλαγές στους κανόνες σταδιοποίησης οδήγησαν σε αύξηση του ποσοστού των ασθενών με νόσο σταδίου Ⅲ και υψηλού κινδύνου σταδίουⅡ, γεγονός που δείχνει ότι ένας αυξανόμενος αριθμός ασθενών χρειάζονται επικουρική θεραπεία. Ωστόσο, οι εναποθέσεις όγκου TDs δεν έχουν εμπλακεί στο σύστημα σταδιοποίησης TNM για GC, σχετικές μελέτες προτείνουν ότι μπορούν να ενσωματωθούν στη σταδιοποίηση Ν ή Τ ή να επισημανθούν ως παράγοντες υψηλού κινδύνου.

Ανεξάρτητα από τον τρόπο με τον οποίο οι εναποθέσεις όγκου TD ενσωματώνονται στο στάδιο Τ ή Ν, ο στόχος είναι να παρέχεται μια ακριβέστερη αναπαράσταση των χαρακτηριστικών του όγκου σε ιστοπαθολογικό επίπεδο. Συμπερασματικά, έχει επιτευχθεί συναίνεση σχετικά με την κλινική σημασία και την επακόλουθη διαχείριση των εναποθέσεων όγκου TDs. Έχουν επιζήμιο αντίκτυπο στην πρόγνωση των ασθενών με CRC και GC, τονίζοντας την ανάγκη για ενδελεχή ανάκτηση από χειρουργούς και την αναφορά παθολογικών εκθέσεων από παθολόγους. Οι θετικές εναποθέσεις όγκου TD υποδηλώνουν την ανάγκη για πιο επιθετική μετεγχειρητική επικουρική θεραπεία. Ωστόσο, οι διαμάχες εξακολουθούν να υφίστανται και απαιτούνται προοπτικές μελέτες μεγάλης κλίμακας για να διερευνηθεί η ακριβής αξία των εναποθέσεων όγκου TDs στη σταδιοποίηση GC. Η εργασία δημοσιεύεται στο περιοδικό Medicine Plus.

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Χαιρετισμός Εξαδάκτυλου στην επίσημη εκδήλωση της Ένωσης Ασθενών Ελλάδος και του ΕΚΠΑ

Η Ευρωπαϊκή Ημέρα για τα Δικαιώματα των Ασθενών εορτάζεται ετησίως με σκοπό την ευαισθητοποίηση κυβερνήσεων και συστημάτων υγείας σχετικά με τα δικαιώματα όλων των ληπτών υπηρεσιών υγείας.

Ηφετινή εκδήλωση της Ένωσης Ασθενών Ελλάδος πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της Πέμπτης 18 Απριλίου στη Μεγάλη Αίθουσα του Ε.Κ.Π.Α., παρουσία εκπροσώπων πολιτικών κομμάτων, βουλευτών, ευρωβουλευτών, ακαδημαϊκών και φυσικά εκπροσώπων συλλόγων ασθενών.

Την εκδήλωση χαιρέτισε ο Πρόεδρος του Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου, Δρ Αθανάσιος Εξαδάκτυλος τονίζοντας την ανάγκη συμπερίληψης των ασθενών στα κέντρα λήψης αποφάσεων και της διατήρησης του ενεργού τους ρόλου σε κάθε επαφή τους με τα συστήματα υγείας σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο.

Ο Π.Ι.Σ. διατηρεί στενή συνεργασία με την Ένωση Ασθενών Ελλάδος, εκπρόσωποι της οποίας παρέστησαν και στην τελευταία Σύνοδο Προέδρων που πραγματοποιήθηκε στην Κρήτη.

 

 

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Στριγγάρης: Ποιες απεικονιστικές εξετάσεις πρέπει να κάνουν κάθε χρόνο, άνδρες και γυναίκες

Σε μια σειρά απεικονιστικών διαγνωστικών εξετάσεων που πρέπει να κάνουν άνδρες και γυναίκες, έπειτα από κάποια ηλικία, αναφέρθηκε ο ομότιμος καθηγητής Ακτινολογίας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, επίτιμος πρόεδρος της Ελληνικής Ακτινολογικής Εταιρείας, Κυριάκος Στριγγάρης.

Συγκεκριμένα, ο κ. Κυριάκος Στριγγάρης έδωσε έμφαση στη σημαντική συνεισφορά της ακτινολογίας και των πολλαπλών μεθόδων της, καθώς σύμφωνα με πολλές μελέτες αυξάνει το προσδόκιμο ζωής και μειώνει τη θνησιμότητα

«Από την ενηλικίωση και μετά ένα υπερηχογράφημα άνω κάτω κοιλίας κατ’ έτος, είναι πολύ σημαντικό και προλαμβάνει πάρα πολλά νοσήματα, ιδιαίτερα της κοιλιακής χώρας. Με αυτή την εξέταση βλέπουμε συκώτι, νεφρούς, πάγκρεας, αλλά και τα έσω γεννητικά όργανα, στις γυναίκες, που κινδυνεύουν από τον καρκίνο των ωοθηκών, ο οποίος είναι ένας καρκίνος που διατρέχει τελείως αθόρυβα, δεν προειδοποιεί και διαγιγνώσκεται σε τελικό στάδιο. Για τους δε άντρες αυτή η εξέταση είναι σημαντική, καθώς σε όργανα όπως οι νεφροί και ο προστάτης, προλαμβάνονται πολλά νοσήματα και ιδιαίτερα ο καρκίνος του προστάτη, σε μεγαλύτερες ηλικίες. Σε περίπτωση ευρήματος στο υπερηχογράφημα ή στην κλινική εξέταση, και αν βρεθεί αυξημένο το PSA, τότε αντί βιοψίας όπως γινόταν μέχρι πρόσφατα, πλέον γίνεται πολυπαραμετρική μαγνητική τομογραφία. Συγχρόνως όμως, με τις απεικονιστικές εξετάσεις χρειάζονται και οι γενικές εξετάσεις αίματος», είπε ο ομότιμος καθηγητής Ακτινολογίας, μιλώντας στο Πρακτορείο FM και την Τάνια Μαντουβάλου για να προσθέσει στη συνέχεια πως στην ενηλικίωση πρέπει να γίνεται και μία ακτινογραφία θώρακος για να υπάρχει σημείο αναφοράς, και εν συνεχεία μπορεί να γίνεται ανά τριετία, ή εφόσον υπάρχουν συμπτώματα.

Αξονική τομογραφία για καπνιστές άνω των 40

Σύμφωνα με τον καθηγητή, για όλες οι γυναίκες χαμηλού και υψηλού κινδύνου, (σ.σ.: που έχουν ιστορικό ή ύποπτες γονιδιακές μεταλλάξεις) προβλέπεται στην ηλικία των 30 ετών ένα υπερηχογράφημα μαστών, ως υπερηχογράφημα αναφοράς, όπως αντίστοιχα γίνεται και με τη μαστογραφία στην ηλικία των 40. «Και στη συνέχεια κάθε χρόνο μαστογραφία, πάντα συνδυαστικά με υπερηχογράφημα μαστών. Εφόσον υπάρχει εύρημα ή αποτιτανώσεις στο υπερηχογράφημα μαστών, οι οποίες δεν είναι ξεκάθαρο αν είναι καλοήθεις ή κακοήθεις, τότε μία μαγνητική μαστογραφία λύνει το πρόβλημα». Είναι σημαντική η συμβολή της αξονικής τομογραφίας και είναι κάτι που από χρόνια συνιστά η Αμερικανική Πνευμονολογική Εταιρεία σε άτομα άνω των 40 ετών που είναι καπνιστές, αναφέρει, σε άλλο σημείο της συνέντευξης του, ο επίτιμος πρόεδρος της Ελληνικής Ακτινολογικής Εταιρείας, για να επισημάνει στη συνέχεια ότι «αν διαπιστώσουμε έγκαιρα έναν μικρό καρκίνο του πνεύμονα που δεν έχει εξαπλωθεί και ο ασθενής χειρουργηθεί, σώζεται η ζωή του. Και τώρα πια το υπουργείο Υγείας έχει αναγνωρίσει αυτή τη δυνατότητα και πρόκειται σύντομα να βάλει την αξονική υψηλής ευκρίνειας και χαμηλής δόσης ακτινοβολίας στον προσυμπτωματικό έλεγχο».

Όσον αφορά την κολονοσκόπηση, που θεωρείται η μόνη gold standard διαγνωστική εξέταση για καρκίνο παχέος εντέρου, ο καθηγητής τονίζει ότι πρέπει να γίνεται μετά τα 45 ανά πενταετία προληπτικά, και όταν υπάρχει ιστορικό μπορεί να ξεκινά από τα 35, και πάλι να γίνεται ανά πενταετία. «Σε περίπτωση ευρημάτων πχ πολύποδες, ο γιατρός θα κρίνει αν η εξέταση γίνει νωρίτερα από την πενταετία. Αν κάποιος όμως δεν μπορεί να κάνει κανονική κολονοσκόπηση, έχει τη δυνατότητα να κάνει εικονική κολονοσκόπηση, δηλαδή αξονική κολονοσκόπηση, όπου εκεί “τρέχοντας” με ανασυνθέσεις εικόνων μέσα στο έντερο, μπορούμε να δούμε αν υπάρχει κάποια εστία, αλλά δεν μπορούμε να κάνουμε βιοψία», καταλήγει ο κ. Στριγγάρης.

 

 

Πηγη: https://www.news4health.gr/

Τι αλλάζει στη διάγνωση και παρακολούθηση για την Οστεοπόρωση

Περιορισμούς στη συνταγογράφηση εργαστηριακών εξετάσεων για την Οστεοπόρωση θέτει νέο διαγνωστικό πρωτόκολλο.

Στον εξορθολογισμό της δαπάνης που προκαλείται από τη συνταγογράφηση εργαστηριακών εξετάσεων για την Οστεοπόρωση και στην διευκόλυνση της διαδικασίας διάγνωσης και παρακολούθησης της, με χρήση των ενδεδειγμένων εργαστηριακών εξετάσεων στοχεύει η εφαρμογή Διαγνωστικού Πρωτοκόλλου  από το υπουργείο Υγείας για το συγκεκριμένο νόσημα.

Για τη διάγνωση και παρακολούθηση της οστεοπόρωσης χρησιμοποιούνται συγκεκριμένοι κωδικοί και επιτρέπεται η συνταγογράφηση και εκτέλεση των ακόλουθων εργαστηριακών εξετάσεων:

Ηλικία κάτω των 50 ετών στις ακόλουθες περιπτώσεις:

  • Κατάγματα χαμηλής βίας -Υπογοναδισμός -Πρώιμη εμμηνόπαυση (κάτω των 45 ετών)
  • Σύνδρομα δυσαπορρόφησης
  • Πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός
  • Φαρμακευτική αγωγή σχετιζόμενη με απώλεια οστικής μάζας ή/και κίνδυνο κατάγματος (ενδεικτικά: στεροειδή, αναστολείς αρωματάσης)
  • Άλλα παθολογικά νοσήματα σχετιζόμενα με απώλεια οστικής μάζας ή/και κίνδυνο κατάγματος (ενδεικτικά: ρευματοειδής αρθρίτιδα, σύνδρομο Cushing, σακχαρώδης διαβήτης, σοβαρή χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια, HIV/AIDS).

Ηλικία 50 – 64 ετών στις ακόλουθες περιπτώσεις:

  • Κάταγμα χαμηλής βίας μετά την ηλικία των 40 ετών
  • Κάταγμα ισχίου γονέα
  • Σπονδυλικό κάταγμα ή/και οστεοπενική απεικόνιση οστών σε ακτινογραφίες
  • Χαμηλό σωματικό βάρος (BMI κάτω από 20 kg/m2) ή/και απώλεια σωματικού βάρους πάνω από 10% από το βάρος του ασθενή στην ηλικία των 25 ετών
  • Κατανάλωση οινοπνεύματος (πάνω από 25 γρ. ημερησίως) -Κάπνισμα
  • Άλλοι παράγοντες και νόσοι, όπως αυτοί αναφέρονται στην ηλικιακή ομάδα κάτω των 50 ετών

Ηλικία μεγαλύτερη ή ίση των 65 ετών:

Σε όλους, ανεξαρτήτως φύλου και συνοδών νοσημάτων.

Ποιες εξετάσεις και κάθε πότε πρέπει να γίνονται

Προβλέπεται συγκεκριμένο πακέτο εξετάσεων αίματος και ούρων όχι νωρίτερα από μία φορά κατ’ έτος:

  • Προσδιορισμός στο αίμα ασβεστίου
  • Προσδιορισμός στο αίμα αλβουμίνης (ALB)
  • Προσδιορισμός στο αίμα φωσφόρου (P)
  • Γενική εξέταση αίματος
  • Εξέταση αίματος για ταχύτητα καθιζήσεως ερυθρών αιμοσφαιρίων (TKE)
  • Κρεατινίνη αίματος
  • Αλκαλική φωσφατάση αίματος (ALP)
  • Θυροειδοτρόπος ορμόνη (TSH) -Ολική 25 (ΟΗ) βιταμίνη D
  • Ασβέστιο ούρων 24-ώρου
  • Κρεατινίνη ούρων 24-ώρου

Αν εκ του ιστορικού, της φυσικής εξέτασης και των αποτελεσμάτων του αρχικού εργαστηριακού ελέγχου κριθεί αναγκαία η διερεύνηση δευτεροπαθών αιτίων οστεοπόρωσης, επιτρέπεται η συνταγογράφηση και εκτέλεση των ακόλουθων εξετάσεων, όχι νωρίτερα από μία φορά κατ’ έτος:

  • Παραθορμόνη (PTH intact)
  • Τεστοστερόνη αίματος (TESTO)
  • Ανοσοηλεκτροφόρηση ή Ανοσοκαθήλωση πρωτεϊνών αίματος
  • Ανοσοηλεκτροφόρηση ή Ανοσοκαθήλωση πρωτεϊνών ούρων
  • Κορτιζόλη ούρων 24 ωρών -Αντισώματα έναντι ιστικής τρανσγλουταμινάσης (ΑΝΤΙ- TTG IGA)
  • Ολική ΙGA
  • Αντισώματα έναντι ιστικής τρανσγλουταμινάσης (ΑΝΤΙ- TTG)
  • Οξαλοξεική τρανσαμινάση (AST/SGOT)
  • Πυροσταφυλική τρανσαμινάση (ALT/SGPT)

Οι ακόλουθες ακτινογραφίες όχι νωρίτερα από μία φορά κατ’ έτος και μόνο αν συνυπάρχει αναφερομένη ραχιαλγία ή/και οσφυαλγία ή/και προοδευτική κύφωση ή/και απώλεια ύψους μεγαλύτερη των 4 εκ. από το μέγιστο ύψος ή μεγαλύτερης του 1,5 εκ. το τελευταίο έτος:

  • Ακτινογραφία θωρακικής μοίρας σπονδυλικής στήλης (ΘΜΣΣ) (F)
  • Ακτινογραφία θωρακικής μοίρας σπονδυλικής στήλης (ΘΜΣΣ) (P)
  • Ακτινογραφία οσφυϊκής μοίρας σπονδυλικής στήλης (ΟΜΣΣ) (F)
  • Ακτινογραφία οσφυϊκής μοίρας σπονδυλικής στήλης (ΟΜΣΣ) (P)

Για την παρακολούθηση της οστεοπόρωσης, σε ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία μέσω του θεραπευτικού πρωτοκόλλου συνταγογράφησης για την οστεοπόρωση, επιτρέπεται η μέτρηση οστικής πυκνότητας με διπλή φωτονιακή απορροφησιομέτρηση είτε σε ένα σημείο (αυτό με το χαμηλότερο Τ- score) είτε σε δύο διαφορετικά σημεία (μία μέτρηση σε ΟΜΣΣ και μία σε Ισχίο), όχι νωρίτερα από την παρέλευση ενός έτους από την τελευταία μέτρηση. Επίσης συγκεκριμένο πακέτο εργαστηριακών εξετάσεων όχι νωρίτερα από δύο φορές κατ’ έτος:

  • Προσδιορισμός στο αίμα ασβεστίου
  • Προσδιορισμός στο αίμα αλβουμίνης (ALB)
  • Προσδιορισμός στο αίμα φωσφόρου (P)
  • Γενική εξέταση αίματος
  • Εξέταση αίματος για ταχύτητα καθιζήσεως ερυθρών αιμοσφαιρίων (TKE)
  • Κρεατινίνη αίματος -Αλκαλική φωσφατάση αίματος (ALP)
  • Θυροειδοτρόπος ορμόνη (TSH) -Ολική 25 (ΟΗ) βιταμίνη D
  • Ασβέστιο ούρων 24-ώρου -Κρεατινίνη ούρων 24ώρου

Αν εκ του ιστορικού, της φυσικής εξέτασης και των αποτελεσμάτων του αρχικού εργαστηριακού ελέγχου κριθεί αναγκαία η διερεύνηση δευτεροπαθών αιτίων οστεοπόρωσης, επιτρέπεται η συνταγογράφηση και εκτέλεση των ακόλουθων εξετάσεων, όχι νωρίτερα από μία φορά κατ’ έτος:

  • Παραθορμόνη (PTH intact)
  • Τεστοστερόνη αίματος (TESTO)
  • Ανοσοηλεκτροφόρηση ή Ανοσοκαθήλωση πρωτεϊνών αίματος
  • Ανοσοηλεκτροφόρηση ή Ανοσοκαθήλωση πρωτεϊνών ούρων
  • Κορτιζόλη ούρων 24 ωρών Αντισώματα έναντι ιστικής τρανσγλουταμινάσης (ΑΝΤΙ- TTG IGA) – Ολική IGA
  • Οξαλοξεική τρανσαμινάση (AST/SGOT)
  • Πυροσταφυλική τρανσαμινάση (ALT/SGPT)

 

 

Πηγη: https://www.oloygeia.gr/

Οι υγειονομικές καλύψεις των ασθενών με μεσογειακή αναιμία από τον ΕΟΠΥΥ

Οι πολιτικές που υλοποιεί ο ΕΟΠΥΥ για τους πάσχοντες από μεσογειακή αναιμία συζητήθηκαν  στην Πανελλήνια Ενημερωτική Συνάντηση με τη συμμετοχή της διοικήτριας του Οργανισμού.

Όλες οι τελευταίες εξελίξεις στον τομέα της γονιδιακής θεραπείας, αλλά και νέων φαρμάκων για την αύξηση της αιμοσφαιρίνης,
παρουσιάστηκαν στην Πανελλήνια Ενημερωτική Συνάντηση για τη Θαλασσαιμία και τη Δρεπανοκυτταρική Νόσο που διοργάνωσε ο Ελληνικός Σύλλογος Θαλασσαιμίας.

Η διοικήτρια του ΕΟΠΥΥ , σε συζήτηση στρογγυλής τραπέζης που διεξήχθη την Κυριακή, 21 Απριλίου, με τον Πρόεδρο της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ατόμων με Αναπηρία (ΕΣΑμεΑ) κ. Ιωάννη Βαρδακαστάνη, τον Πρόεδρο του Ελληνικού Συλλόγου Θαλασσαιμίας (ΕΣΘΑ) κ. Βασίλη Δήμο, τον Πρόεδρο της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Σωματείων – Συλλόγων Ατόμων με Σακχαρώδη Διαβήτη (ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ) κ. Χρήστο Δαραμήλα και τον Πρόεδρο της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Νεφροπαθών (ΠΟΝ) κ. Γρηγόρη Λεοντόπουλο υπογράμμισε τη σημασία του έργου που επιτελεί ο Ελληνικός Σύλλογος Θαλασσαιμίας για τους ασθενείς, τονίζοντας ότι «μέσα από την προσφορά και τη διεκδίκηση επιτυγχάνονται σπουδαία αποτελέσματα».

Οι πολιτικές που υλοποιεί ο Οργανισμός για τα άτομα με μεσογειακή αναιμία

Κατά τη διάρκεια της ομιλίας της, η Διοικήτρια του ΕΟΠΥΥ στάθηκε στις πολιτικές που έχει υλοποιήσει ο Οργανισμός τα τελευταία χρόνια για την ουσιαστική στήριξη των ασθενών, στις οποίες συμπεριλαμβάνεται:

η δημιουργία ηλεκτρονικής εφαρμογής, όπου γίνεται η καταγραφή των ασθενών με θαλασσαιμία

η πλήρης κάλυψη του κόστους των συνταγογραφούμενων διαγνωστικών εξετάσεων για όλους τους ασφαλισμένους.

Επιπλέον, επισημάνθηκε ότι ο ΕΟΠΥΥ καλύπτει τις φαρμακευτικές αγωγές που χρησιμοποιούνται για τη διαχείριση της ασθένειας, όπως σκευάσματα αποσιδήρωσης, ενώ οι πάσχοντες από αιμοσφαιρινοπάθειες δεν καταβάλλουν καμία συμμετοχή επί του ποσού αποζημίωσης που έχει ορίσει ο Οργανισμός στο υγειονομικό υλικό.

Η κα Καρποδίνη αναφέρθηκε επίσης στις διαρκείς προσπάθειες και ενέργειες του Οργανισμού όσον αφορά στη βελτιστοποίηση της παροχής υπηρεσιών υγειονομικής περίθαλψης και στην ενίσχυση της αποτελεσματικότητας των θεραπειών, ενώ τόνισε ότι: «Ο ΕΟΠΥΥ μεθοδικά, σταθερά και αποφασιστικά μετατρέπεται σε έναν σύγχρονο και αποτελεσματικό Οργανισμό εστιάζοντας πάντα στην βέλτιστη εξυπηρέτηση του ασθενή».

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Κάνε το όπως το “Γ. Παπανικολάου”: Δεκάδες πρώιμες διαγνώσεις καρκίνου του πνεύμονα

Περίπου 2.500 άτομα έχουν εξεταστεί μέχρι σήμερα στο πλαίσιο του προγράμματος προσυμπτωματικού ελέγχου για τον καρκίνο του πνεύμονα, του πρώτου σε πανελλαδικό επίπεδο, που λειτουργεί από το 2017 στην Πανεπιστημιακή Πνευμονολογική Κλινική του ΑΠΘ, στο νοσοκομείο “Γ. Παπανικολάου” της Θεσσαλονίκης. Σε 75 εξ αυτών, έγινε διάγνωση της νόσου, στο σύνολό τους σε πρώιμο στάδιο.

Η υπεύθυνη του Ιατρείου Προσυμπτωματκού Ελέγχου, reader (βαθμίδα κάτω από τον καθηγητή) Πνευμονολογίας για τον καρκίνο του πνεύμονα στο ΑΠΘ, Σοφία Λαμπάκη , μιλάει στο iatronet.gr για τον μέχρι σήμερα απολογισμό του πιλοτικού προγράμματος, για την προοπτική υιοθέτησης ενός εθνικού προγράμματος που έχει προαναγγελθεί από το υπουργείο Υγείας και για τα πολλαπλά οφέλη του προσυμπτωματικού ελέγχου, που εκτός από τον καρκίνο του πνεύμονα μπορεί να αποκαλύψει κι άλλες ασθένειες που χρήζουν άμεσης ιατρικής παρέμβασης.

Το πρόγραμμα

Το Ιατρείο Προσυμπτωματικού Ελέγχου για τον Καρκίνο του Πνεύμονα στο νοσοκομείο “Γ. Παπανικολάου”, που διανύει το 8ο έτος εφαρμογής, χρησιμοποιεί ως εργαλείο την αξονική τομογραφία χαμηλής δόσης ακτινοβολίας σε ενεργούς ή πρώην καπνιστές που πληρούν τα κριτήρια ελέγχου, ως άτομα αυξημένου κινδύνου για την ανάπτυξη της νόσου. Στόχος δεν είναι η πρόληψη του καρκίνου, αλλά η πρώιμη διάγνωσή του, ώστε να ξεκινήσει έγκαιρα η θεραπεία, που στη μεγάλη πλειοψηφία γίνεται χειρουργικά.

Το ίδιο εργαλείο πρόκειται να χρησιμοποιηθεί και στο πλαίσιο του εθνικού προγράμματος προσυμπτωματικού ελέγχου, που όπως έχει προαναγγελθεί από την ηγεσία του Υπουργείου Υγείας, πρόκειται να ξεκινήσει από τέσσερα νοσοκομεία της χώρας.

“Αναμένουμε πληροφορίες και οδηγίες από το υπουργείο για τον χρόνο έναρξης και την ακριβή διαδικασία, η οποία είναι πολύπλοκη και απαιτεί την συνεργασία πολλών άλλων ειδικοτήτων”, αναφέρει η κ. Λαμπάκη, η οποία συμμετείχε μέσω της Ένωσης Πνευμονολόγων Ελλάδας στη σύνταξη των κατευθυντήριων οδηγιών, σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα.

Το 3% όσων ελέγχθηκαν στο πλαίσιο του πιλοτικού ερευνητικού προγράμματος στο “Γ. Παπανικολάου” (75 στους 2.500) διαγνώστηκε με καρκίνο του πνεύμονα, όλοι τους σε πρώιμο στάδιο, από Ι ως ΙΙΙΑ. “Αυτό σημαίνει ότι όλοι αυτοί οι άνθρωποι υποβλήθηκαν σε χειρουργείο και οι 73 από τους 75 ήταν σε στάδιο που δεν χρειάστηκαν συμπληρωματική χημειοθεραπεία. Οι άνθρωποι αυτοί είναι τώρα σε παρακολούθηση για την επόμενη δεκαετία, όπως προβλέπεται σύμφωνα με τις οδηγίες”, σημειώνει η υπεύθυνη του ιατρείου.

Το προφίλ των ασθενών

Οι ασθενείς έχουν μέσο όρο ηλικίας τα 65 έτη, αλλά δεν λείπουν και μικρότερες ηλικίες, στην περιοχή των 45 ετών. Περίπου 8 στους 10 είναι άνδρες και η συντριπτική πλειονότητα ενεργοί καπνιστές, εκτός από δύο που ήταν πρώην καπνιστές. Στο 70% των περιπτώσεων η διάγνωση έγινε στην πρώτη αξονική τομογραφία και το 30% στο follow up που γίνεται ανά έτος.

“Κανένας δεν είχε κάποιο σύμπτωμα, ούτως ή άλλως το πρόγραμμα απευθύνεται σε ανθρώπους με αυτό το προφίλ, επειδή το κακό με τον καρκίνο του πνεύμονα είναι ότι όταν δώσει συμπτώματα συνήθως έχει εξαπλωθεί και είναι σε εκτεταμένο στάδιο. Δεν επιδέχεται χειρουργικής αντιμετώπισης και οι επιβιώσεις είναι πολύ μικρότερες από ότι είναι οι δυνητικά των ανθρώπων που θα χειρουργηθούν”, διευκρινίζει η κ. Λαμπάκη, προσθέτοντας πως στους τελευταίους οι επιβιώσεις άνω της πενταετίας φτάνουν από το 75% ως και το 93%. “Δηλαδή, ως και οι 93 στους 100 θα ξεπεράσουν την πενταετία, την επταετία, όταν και θα θεωρούνται πια ελεύθεροι νόσου”, τονίζει.

Εκτός από τον καρκίνο του ήπατος, ένα μικρό ποσοστό ανθρώπων που υποβλήθηκαν στον έλεγχο βρέθηκε με πνευμονική ίνωση, σε αρκετούς άλλους εμφύσημα (ΧΑΠ), ενώ σε κάποιους διαγνώστηκαν καρδιακά νοσήματα που παραπέμφθηκαν σε καρδιολόγους και χρειάστηκε να αντιμετωπιστούν με by pass. Συνολικά σε ένα ποσοστό περίπου 15% βρέθηκαν νοσήματα που χρειάστηκαν άμεση ιατρική παρέμβαση.

Τα άτομα που πληρούν τα κριτήρια ένταξης στο πρόγραμμα έχουν ηλικία 50 ως 80 ετών και είναι ενεργοί καπνιστές ή έχουν διακόψει το κάπνισμα τα τελευταία 15 χρόνια.

Αν η Ελλάδα υιοθετήσει εθνικό πρόγραμμα προσυμπτωματικού ελέγχου για τον καρκίνο του πνεύμονα θα είναι μια από τις πρώτες χώρες της Ε.Ε. που θα το κάνουν, καθώς σήμερα μόνο η Κροατία και η Πολωνία έχουν προχωρήσει σε κάτι ανάλογο.

Οι survivors και η ψυχολογική στήριξη

Η κ. Λαμπάκη μίλησε για το θέμα στο πλαίσιο επιστημονικής ενημερωτικής συνάντησης για την υγεία των πνευμόνων που διοργάνωσε το απόγευμα της Παρασκευής στη Θεσσαλονίκη ο μη κερδοσκοπικός κοινωνικός φορέας “FairLife – Φροντίδα και Πρόληψη για τον καρκίνο του πνεύμονα”.

Η πνευμονολόγος τονίζει την πολύτιμη βοήθεια του φορέα, στηρίζοντας έμπρακτα τους ανθρώπους που νοσούν από καρκίνο του πνεύμονα και τους φροντιστές τους, και καλύπτοντας ένα κενό που υπάρχει στο σύστημα Υγείας.

“Τα δεδομένα σήμερα έχουν αλλάξει. Το 2005, όταν εγώ ξεκίνησα να ασχολούμαι με την ογκολογία, η επιβίωση των ανθρώπων που νοσούσαν από εκτεταμένο καρκίνο του πνεύμονα ήταν 18 με 24 μήνες το πολύ. Σήμερα έχουμε ανθρώπους που έχουν λάβει ανοσοθεραπεία και ζουν με μεταστατικό καρκίνο του πνεύμονα και 6, 7, 8 χρόνια και πάμε να φτάσουμε τη δεκαετία, όπως έχει συμβεί στο μελάνωμα”, τονίζει, προσθέτοντας: “όλοι αυτοί οι άνθρωποι που ζουν αυτά τα χρόνια με εναλλασσόμενες θεραπείες, έχουν πολύ μεγάλο ψυχολογικό βάρος. Μελέτες έχουν δείξει πως αυτοί οι άνθρωποι, που τους λέμε survivors στον καρκίνο του πνεύμονα, αντιμετωπίζουν σοβαρή ψυχολογική επιβάρυνση, γιατί φοβούνται ότι στο επόμενο τρίμηνο τα πράγματα μπορεί να αλλάξουν. Πολλοί από τους ασθενείς μου έχουν βρει στη FairLife πολύτιμη δωρεάν βοήθεια με γραμμές υποστήριξης”.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Δεκάδες μεταλλάξεις του ιού της Covid σε άντρα που νοσούσε από κορωνοϊό για 1,5 χρόνο

Πρόκειται για το περιστατικό με τη μακρύτερης διάρκειας λοίμωξη COVID.

Aνοσοκατεσταλμένος άντρας με λοίμωξη long COVID που διήρκησε 1,5 χρόνο αποτέλεσε πρόσφορο έδαφος για να προκύψουν δεκάδες μεταλλάξεις του κορωνοϊού, αναφέρει νέα έρευνα.

Αρκετές από τις μεταλλάξεις ήταν στην πρωτεΐνη ακίδα της COVID-κάτι που δείχνει ότι ο ιός είχε προσπαθήσει να εξελιχθεί γύρω από τα τρέχοντα εμβόλια.

Το περιστατικό υπογραμμίζει τον κίνδυνο των επίμονων λοιμώξεων από SARS-CoV-2 σε ανοσοκατεσταλμένους, καθώς μοναδικές παραλλαγές του ιού μπορούν να προκύψουν, δήλωσε η  Magda Vergouwe του Amsterdam University Medical Center.

Ο ασθενής είχε τη μακρύτερη σε διάρκεια έως τώρα λοίμωξη COVID καθώς πολεμούσε με τον ιό  613 ημέρες πριν πεθάνει από την αιματολογική νόσο που είχε επηρεάσει το ανοσοποιητικό του σύστημα.

Ανοσοκατεσταλμένοι ασθενείς που εμφανίζουν εμμένουσες λοιμώξεις δίνουν στον ιό της COVID την ευκαιρία να προσαρμοστεί και να εξελιχθεί.

Ο άντρας εισήχθη στο Amsterdam University Medical Center τον Φεβρουάριο  2022 με λοίμωξη COVID σε ηλικία 72 ετών, και είχε υποβληθεί σε επανειλημμένους εμβολιασμούς.

Υπέφερε από μυελοδυσπλαστικό σύνδρομο. Μετά από μεταμόσχευση βλαστικών κυττάρων, είχε εμφανίσει και λέμφωμα.

Φάρμακο που έλαβε για το λέμφωμα, το rituximab, εξάντλησε όλα τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος,  που φυσιολογικά παράγουν αντισώματα κατά της COVID.

Για την καταπολέμηση της COVID, του χορηγήθηκε κοκτέιλ μονοκλωνικών αντισωμάτων, που τελικά δεν φάνηκε αποτελεσματικό.

Η γονιδιακή αλληλούχιση έδειξε ότι ο κορωνοϊός άρχισε να μεταλλάσσεται για να διαφύγει από τα αντισώματα που έλαβε, κάτι που πιθανόν θα μπορούσε να υποσκάψει την αποτελεσματικότητα της αγωγής σε άλλους, δήλωσαν ερευνητές.

Η γονιδιακή αλληλούχιση 27 ρινικών δειγμάτων του άντρα αποκάλυψε περισσότερες από 50 παραλλαγές του ιού της COVID, περιλαμβανομένων παραλλαγών με αλλαγές στην πρωτεΐνη ακίδα την οποία στοχεύουν τα εμβόλια.

Η παρατεταμένη λοίμωξη οδήγησε στην εμφάνιση νέας παραλλαγής που διέφευγε του ανοσοποιητικού λόγω της εκτεταμένης εξέλιξης εντός του ξενιστή.
Τέτοια περιστατικά αποτελούν πιθανή απειλή για τη δημόσια υγεία όσον αφορά πιθανή εισαγωγή παραλλαγών διαφυγής ιού στην κοινότητα.
Όμως δεν κατεγράφη μετάδοση κάποιας μετάλλαξης από τον άντρα σε άλλους ανθρώπους.

Οι ερευνητές θα παρουσιάσουν την επόμενη εβδομάδα τα ευρήματα στο συνέδριο European Society of Clinical Microbiology and Infectious Diseases, τα οποία θεωρούνται προκαταρκτικά.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/