Κατηγορία: Ενημέρωση

Όταν ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας κήρυξε την εξάπλωση του κορωνοϊού ως παγκόσμια πανδημία στις 11 Μαρτίου του 2020, σχεδόν τα πάντα ήταν αναπάντητα: Πώς εξαπλώθηκε τόσο γρήγορα;Τι συμπτώματα είχαν οι άνθρωποι;Πόσο σοβαρά ήταν αυτά τα συμπτώματα;

Τώρα γνωρίζουμε πολύ περισσότερα για το πώς εξαπλώνεται, γιατί επίσης πλήττει περισσότερο τους ενήλικες και όχι τόσο τα παιδιά, καθώς και τι κρύβεται πίσω από τα περισσότερα συμπτώματα που μπορεί να προκαλέσει.

Γιατί οι εμπειρίες των ανθρώπων που νοσούν από τον Covid ποικίλλουν τόσο πολύ;

Σύμφωνα με ρεπορτάζ των New York Times, μέχρι τώρα, οι περισσότεροι Αμερικανοί νόσησαν τουλάχιστον μία φορά από τον Covid.

Εν μέρει αυτό μπορεί να εξηγηθεί από τον τρόπο έκθεσης στον ιό, αλλά το σώμα μας παίζει επίσης μεγάλο ρόλο. Τα άτομα που είναι μεγαλύτερης ηλικίας ή έχουν υπάρχοντα προβλήματα υγείας τείνουν να έχουν πιο σοβαρά συμπτώματα επειδή το ανοσοποιητικό τους σύστημα είναι ήδη εξασθενημένο.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, το σώμα μπορεί να καταπολεμήσει τον ιό προτού πολλαπλασιαστεί αρκετά ώστε να προκαλέσει συμπτώματα, ή να τον αντιμετωπίσει τόσο γρήγορα ώστε το τεστ που θα κάνει το άτομο να μην βγει ποτέ θετικό.

Υπάρχουν επίσης ισχυρές στοιχεία ότι ο εμβολιασμός κάνει την ασθένεια λιγότερο σοβαρή.

Οι ειδικοί επισήμαναν ότι πιθανότατα, τα άτομα που δεν έχουν ποτέ μολυνθεί είναι πλήρως εμβολιασμένα και πολύ προσεκτικά όσον αφορά την αποφυγή έκθεσης.

Η εξάπλωση του Covid οφείλεται στον βήχα και το φτέρνισμα;

Τις πρώτες μέρες της πανδημίας, όλοι πιστεύαμε ότι ο Covid ήταν κάτι πέρα για πέρα πρωτοφανές… Σκουπίζαμε και καθαρίζαμε μανιωδώς όλες τις επιφάνειες, πλέναμε συνεχώς τα χέρια μας, ή είχαμε πάντοτε μαζί μας ένα αντισηπτικό!

Ωστόσο, οι μελέτες έχουν δείξει από τότε ότι οι μολυσμένες επιφάνειες σπάνια ευθύνονται για την εξάπλωση του ιού. Είναι πιο πιθανό να εξαπλωθεί μέσω του αέρα που αναπνέουμε. Σε αυτό ευθύνονταιμεγάλα σταγονίδια που παράγονται όταν κάποιος βήχει ή φτερνίζεται.

Αλλά η έρευνα στη συνέχεια έδειξε, ότι ο ιός θα μπορούσε επίσης να μεταφερθεί από μικρότερα σωματίδια που θα μπορούσαν να μολύνουν ανθρώπους από πιο μακριά.«Αυτά τα σωματίδια συμπεριφέρονται κάπως σαν καπνός τσιγάρου… εξαπλώνονται και παρασύρονται με τον αέρα», όπως ανέφεραν ερευνητές στους New York Times.

Άλλες μελέτες έχουν δείξει ότι ο ιός εξακολουθεί να εξελίσσεται για να γίνει αποτελεσματικότερος στην εξάπλωση μέσω του αέρα, δήλωσε ο Vincent Munster, επικεφαλής του τμήματος οικολογίας του ιού στο Εργαστήριο Rocky Mountain του Εθνικού Ινστιτούτου Αλλεργιών και Λοιμωδών Ασθενειών.

Πόσο διαρκεί η άμυνα του οργανισμού μας έναντι του ιού;

Σε γενικές γραμμές, η νόσηση ή ο εμβολιασμός μας προστατεύουν για αρκετούς μήνες, ανέφερε ο Akiko Iwasaki, ιολόγος και ανοσιολόγος στο Πανεπιστήμιο Yale.

Αλλά η ανοσία εξαρτάται από παράγοντες όπως η ηλικία, η υποκείμενη υγεία και αν ο ιός έχει κάνει μεταλλάξεις, τις οποίες το ανοσοποιητικό μας σύστημα δεν αντιμετωπίζει άμεσα και αποτελεσματικά.

Υπάρχουν πολλά συστατικά ανοσοπροστασίας, συμπεριλαμβανομένων αντισωμάτων που κυκλοφορούν στο αίμα και βοηθούν στην ανίχνευση και εξουδετέρωση του ιού, Β κύτταρα που παράγουν περισσότερα αντισώματα ανάλογα με τις ανάγκες και τα κύτταρα που μπορούν να μάθουν να αναγνωρίζουν και να προβλέπουν παραλλαγές της πρωτεΐνης ακίδας του ιού.

Οι ειδικοί πιστεύουν ότι τα υψηλότερα επίπεδα αντισωμάτων συσχετίζονται με την καλύτερη προστασία.

Ωστόσο, ορισμένες μελέτες έχουν δείξει ότι τα επίπεδα αντισωμάτων μειώνονται σημαντικά κατά τρεις μήνες μετά από μια μόλυνση ή έναν εμβολιασμό.Και ήταν δύσκολο να προσδιοριστεί ακριβώς πόσα αντισώματα χρειάζονται για την παροχή βασικής προστασίας, καθώς οι νέες παραλλαγές του ιού εμφανίζονται συνεχώς.

Τα Τ κύτταρα παρέχουν μια διαφορετική μορφή προστασίας, μειώνοντας τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων αντί να μπλοκάρουν τη μόλυνση και η έρευνα τώρα δείχνει ότι αυτή η ανοσία μπορεί να διαρκέσει ένα χρόνο ή περισσότερο.

Τι κρύβεται πίσω από τα περίεργα συμπτώματα του Covid;

Ενώ απαιτείται μια ισχυρή ανοσολογική απόκριση για την εξάλειψη του ιού, μια δυσλειτουργία στον οργανισμό, μπορεί να ευθύνεται για πολλές από τις ασυνήθιστες παρενέργειες του Covid.

Για παράδειγμα, οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι σε άτομα που αναπτύσσουν μια στρεβλή αίσθηση όσφρησης ή την χάνουν εντελώς, ο ιός κολλάει στους υποδοχείς ACE2 σε κύτταρα που υποστηρίζουν ορισμένα νεύρα στη μύτη. Αυτό προκαλεί μια ορμή ανοσοκυττάρων, τα οποία απελευθερώνουν πρωτεΐνες για να καθαρίσουν τη μόλυνση. Και έτσι στην πορεία, διαταράσσουν την αίσθηση της όσφρησης.

Δεδομένου ότι η μύτη λειτουργεί ως σημείο εισόδου στον εγκέφαλο και σε άλλα μέρη του κεντρικού νευρικού συστήματος, αυτή η υπερβολικά επιθετική ανοσολογική απόκριση και η επακόλουθη φλεγμονή θα μπορούσαν επίσης να είναι το «κλειδί» για την κατανόηση άλλων παρατεταμένων νευρολογικών επιπτώσεων του Covid, όπως πονοκεφάλων, μουδιάσματος στα άκρα, ακόμη και κατάθλιψης.

Ο Covid παρουσιάζεται ως μια εποχιακή ασθένεια;

Όταν οι λοιμώξεις από τον Covid «απογειώθηκαν» για πρώτη φορά τον χειμώνα του 2020, πολλοί άνθρωποι ήλπιζαν ότι κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού ο ιός θα εξασθενούσε και δε θα υπήρχαν τόσες πιθανότητες να κολλήσει κανείς σε σχέση με τους χειμερινούς μήνες.

Είναι αλήθεια ότι υπάρχουν φυσικά περισσότερες πιθανότητες για μετάδοση του Covid τους ψυχρότερους μήνες, όταν οι άνθρωποι περνούν περισσότερο χρόνο σε εσωτερικούς χώρους. Τα κτίρια είναι επίσης πιο κλειστά τον χειμώνα, οδηγώντας σε φτωχότερο αερισμό και δυνητικά υψηλότερα επίπεδα παθογόνων παραγόντων στον αέρα. Και ορισμένες μελέτες υποδεικνύουν ότι ο ιός παραμένει επίσης μολυσματικός για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα και τα σωματίδια που τον μεταφέρουν μπορούν να παραμείνουν στον αέρα για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, όταν η υγρασία είναι χαμηλή.

Ωστόσο, ο Covid δεν φαίνεται να είναι εγγενώς εποχιακός, «είχαμε ξεκάθαρα αυξήσεις και το καλοκαίρι», τονίζουν οι ερευνητές.

Γιατί ο Covid πλήττει περισσότερο ενήλικες και όχι τόσο παιδιά;

Στις αρχές της πανδημίας, ο κόσμος φοβόταν ότι τα παιδιά, ως «οι διαβόητοι μεταφορείς μικροβίων», θα κολλούσαν και θα μετέδιδαν εύκολα τον ιό. Ανησύχησαν επίσης ότι τα παιδιά θα αρρωστήσουν ιδιαίτερα, επειδή τείνουν να βιώνουν μερικά από τα πιο σοβαρά συμπτώματα με τη γρίπη και τον RSV.

Το ανοσοποιητικό σύστημα των παιδιών μπορεί να είναι καλύτερα προετοιμασμένο κατά του Covid ακριβώς επειδή εκτίθενται συχνά στους καλοήθεις κορωνοϊούς που προκαλούν τα κοινά κρυολογήματα.Επιπλέον, οι μελέτες δείχνουν ότι ένας άλλος αμυντικός μηχανισμός, γνωστός ως η έμφυτη ανοσολογική απόκριση, είναι ισχυρότερος στα παιδιά, βοηθώντας να ειδοποιήσουν το σώμα τους για ξένα παθογόνα όπως ο ιός που προκαλεί τον Covid.

«Μακροχρόνιος Covid» και παρατεταμένα συμπτώματα

Τα παρατεταμένα συμπτώματα ή οι νέες επιπλοκές που μπορούν να εμφανιστούν τους μήνες μετά από μια αρχική μόλυνση (Long Covid) προκαλούνται από μια ανοσολογική αντίδραση που έχει πάει στραβά.

Τα άτομα που αναπτύσσουν Long Covid μπορεί να έχουν ανοσοποιητικό σύστημα που ανταποκρίνεται πολύ επιθετικά ή αρκετά επιθετικά στην οξεία λοίμωξη.

Μελέτες έχουν επίσης βρει ότι ο ιός μπορεί να κρυφτεί στο σώμα μετά το πέρας της κύριας μόλυνσης, προκαλώντας συνεχή χαμηλού επιπέδου ανοσοαπόκριση και φλεγμονή.

Άλλα στοιχεία δείχνουν ότι ο ιός μπορεί να βλάψει την επένδυση των αιμοφόρων αγγείων, προκαλώντας μικροσκοπικούς θρόμβους που εμποδίζουν την κυκλοφορία σε διάφορα μέρη του σώματος.Αυτό μπορεί να προκαλέσει επίμονο πόνο στις αρθρώσεις, συνεχείς πονοκεφάλους, ανεξήγητη και διαρκή κόπωση και έντονη ζάλη.

Τα μάτια και οι διαταραχές στην όραση μπορούν να αποκαλύψουν πολλά για την υγεία του εγκεφάλου μας. Πράγματι, τα προβλήματα με τα μάτια μπορεί να είναι ένα από τα πρώτα σημάδια γνωστικής έκπτωσης. Μία νέα μελέτη, δείχνει ότι η απώλεια της οπτικής ευαισθησίας μπορεί να προβλέψει την άνοια 12 χρόνια πριν διαγνωστεί.

Η έρευνα βασίστηκε σε 8.623 υγιείς ανθρώπους στο Νόρφολκ της Αγγλίας, οι οποίοι παρακολουθήθηκαν για πολλά χρόνια. Μέχρι το τέλος της μελέτης, 537 συμμετέχοντες είχαν αναπτύξει άνοια, οπότε οι επιστήμονες κατάφεραν να δουν ποιοι παράγοντες μπορεί να προηγήθηκαν αυτής της διάγνωσης.

Στην αρχή της μελέτης, ζητήθηκε από τους συμμετέχοντες να κάνουν ένα τεστ οπτικής ευαισθησίας.

«Τα οπτικά προβλήματα μπορεί να αποτελούν πρώιμο δείκτη γνωστικής εξασθένησης καθώς οι τοξικές πλάκες αμυλοειδούς που σχετίζονται με τη νόσο του Αλτσχάιμερ μπορεί πρώτα να επηρεάσουν περιοχές του εγκεφάλου που σχετίζονται με την όραση, με τμήματα του εγκεφάλου που σχετίζονται με τη μνήμη και να καταστρέφονται καθώς εξελίσσεται η ασθένεια» σημειώνουν οι ειδικοί.

Υπάρχουν, επίσης, πολλές άλλες πτυχές της οπτικής επεξεργασίας που επηρεάζονται στη νόσο του Αλτσχάιμερ, όπως η ικανότητα να βλέπει κάποιος περιγράμματα αντικειμένων (ευαισθησία αντίθεσης) και να διακρίνει ορισμένα χρώματα. Όλα αυτά μπορούν να επηρεάσουν τις ζωές των ανθρώπων χωρίς να το αντιληφθούν αμέσως.

Ένα άλλο πρώιμο σημάδι του Αλτσχάιμερ είναι το έλλειμμα στον «ανασταλτικό έλεγχο» των κινήσεων των ματιών.

Υπάρχουν επίσης κάποια στοιχεία, που υποδηλώνουν ότι τα άτομα με άνοια τείνουν να επεξεργάζονται τα πρόσωπα νέων ανθρώπων αναποτελεσματικά. Με άλλα λόγια, δεν ακολουθούν το συνηθισμένο «μοτίβο σκαναρίσματος» του προσώπου του ατόμου με το οποίο μιλάνε.

Σε υγιείς ανθρώπους, χωρίς άνοια, αυτή η διαδικασία είναι πολύ απλή. Ξεκινούν να «σκανάρουν» τα άτομα με τα οποία συναναστρέφονται από τα μάτια και καταλήγουν στη μύτη και το στόμα. Αυτό το κάνουμε για να «αποτυπώσουμε» το πρόσωπο και να το θυμόμαστε για αργότερα.

Τα άτομα με άνοια μπορεί μερικές φορές να φαίνονται χαμένα, επειδή δεν κινούν σκόπιμα τα μάτια τους για να «σκανάρουν» το περιβάλλον, συμπεριλαμβανομένου του προσώπου κάποιου που μόλις γνώρισαν.

Μπορεί η κίνηση των ματιών μας να βελτιώσει τη μνήμη;

Ορισμένες μελέτες διαπίστωσαν ότι η κίνηση των ματιών μπορεί να βελτιώσει τη μνήμη.

Ίσως αυτό εξηγεί γιατί οι άνθρωποι που βλέπουν περισσότερη τηλεόραση και διαβάζουν περισσότερο έχουν καλύτερη μνήμη και μικρότερο κίνδυνο άνοιας από αυτούς που δεν το κάνουν.

Ενώ παρακολουθούμε τηλεόραση ή διαβάζουμε, τα μάτια μας γυρίζουν πέρα ​​δώθε πάνω από τη σελίδα και την οθόνη της τηλεόρασης. Ωστόσο, οι άνθρωποι που διαβάζουν συχνά τείνουν επίσης να έχουν εκπαιδευτεί περισσότερο. Η καλή εκπαίδευση παρέχει και μεγαλύτερη ικανότητα του εγκεφάλου να λειτουργήσει επαρκώς, έτσι ώστε όταν οι συνδέσεις στον εγκέφαλο είναι κατεστραμμένες, το αρνητικό αποτέλεσμα είναι μικρότερο.

Σημαντικές διαφορές στον τρόπο με τον οποίο τα ρινικά κύτταρα των νέων και των ηλικιωμένων ανταποκρίνονται στον ιό SARS-CoV-2, θα μπορούσαν να εξηγήσουν γιατί τα παιδιά παρουσιάζουν συνήθως πιο ήπια συμπτώματα όταν νοσούν με κορωνοϊό.

Νέα μελέτη με επικεφαλής τους ερευνητές στο UCL και το Ινστιτούτο Wellcome Sanger, επικεντρώθηκε στις πρώιμες επιδράσεις της μόλυνσης από SARS-CoV-2 στα κύτταρα που στοχοποιήθηκαν αρχικά από τους ιούς, τα ανθρώπινα ρινικά επιθηλιακά κύτταρα (NECs).

Αυτά τα κύτταρα δωρίστηκαν από υγιείς συμμετέχοντες από το Great Ormond Street Hospital (GOSH), το University College London Hospital (UCLH) και το Royal Free Hospital, συμπεριλαμβανομένων παιδιών (0-11 ετών), ενηλίκων (30-50 ετών) καθώς και ηλικιωμένων (άνω των 70 ετών).

Χρησιμοποιώντας τεχνικές αλληλούχισης μονοκυττάρου RNA που επιτρέπουν στους επιστήμονες να αναγνωρίσουν τα μοναδικά γενετικά δίκτυα και τις λειτουργίες χιλιάδων μεμονωμένων κυττάρων, η ομάδα αναγνώρισε 24 διαφορετικούς τύπους επιθηλιακών κυττάρων.

Οι καλλιέργειες από κάθε ηλικιακή ομάδα είτε μολύνθηκαν ψευδώς, είτε μολύνθηκαν με SARS-CoV-2.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι, μετά από τρεις ημέρες, τα NEC των παιδιών ανταποκρίθηκαν γρήγορα στον SARS-CoV-2 αυξάνοντας την ιντερφερόνη (την πρώτη γραμμή αντι-ιικής άμυνας του οργανισμού), περιορίζοντας την αναπαραγωγή του ιού.

Όσον αφορά τα ηλικιωμένα άτομα, διαπιστώθηκε ότι παρήγαγαν περισσότερα μολυσματικά σωματίδια ιού, αλλά παρουσίασαν επίσης αυξημένη αποβολή και καταστροφή κυττάρων.

Η ισχυρή αντιική ανταπόκριση στα NEC των παιδιών θα μπορούσε να εξηγήσει γιατί οι νεότεροι συνήθως εμφανίζουν πιο ήπια συμπτώματα. Αντίθετα, η αυξημένη βλάβη και η υψηλότερη ιική αναπαραγωγή που βρέθηκαν στα NEC από ηλικιωμένα άτομα θα μπορούσε να συνδεθεί με τη μεγαλύτερη σοβαρότητα της νόσου που παρατηρείται σε ηλικιωμένους.

Η επικεφαλής του προγράμματος, Δρ Claire Smith τόνισε: «Η έρευνά μας αποκαλύπτει πώς ο τύπος των κυττάρων που έχουμε στη μύτη μας αλλάζει με την ηλικία και πώς αυτό επηρεάζει την ικανότητά μας να καταπολεμήσουμε τον SARS-CoV-2. Αυτό θα μπορούσε να είναι ζωτικής σημασίας για την ανάπτυξη αποτελεσματικών αντι-ιικών θεραπειών προσαρμοσμένων σε διαφορετικές ηλικιακές ομάδες, ειδικά για τους ηλικιωμένους που διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο σοβαρού COVID-19».

Η έρευνα υπογραμμίζει τη σημασία της εξέτασης της ηλικίας ως κρίσιμου παράγοντα τόσο στην έρευνα όσο και στη θεραπεία των μολυσματικών ασθενειών.

Ήδη από όταν η πανδημία του κορωνοϊού ήταν σε εξέλιξη, η παγκόσμια επιστημονική κοινότητα είχε ξεκινήσει τη συζήτηση για τις μελλοντικές υγειονομικές προκλήσεις. Μάλιστα, ήταν κοινά αποδεκτό ότιη επόμενη πανδημία δεν θα αργήσει.

Σήμερα κορυφαίοι επιστήμονες συμφωνούν ότι ο ιός της γρίπης έχει τις περισσότερες πιθανότητες να πυροδοτήσει μια νέα πανδημία. Μια διεθνής έρευνα, που θα δημοσιευθεί το επόμενο Σαββατοκύριακο, θα αποκαλύψει ότι το 57% των κορυφαίων ειδικών σε θέματα ασθενειών πιστεύουν πλέον ότι ένας ιός γρίπης θα είναι η αιτία του επόμενου παγκόσμιου ξεσπάσματος θανατηφόρας μεταδοτικής ασθένειας. Η πεποίθηση ότι η γρίπη αποτελεί τη μεγαλύτερη απειλή για μία επόμενη πανδημία στον κόσμο βασίζεται σε μακροχρόνια έρευνα που δείχνει ότι ο ιός εξελίσσεται και μεταλλάσσεται συνεχώς, δήλωσε ο Jon Salmanton-García του Πανεπιστημίου της Κολωνίας, ο οποίος διεξήγαγε τη μελέτη.

«Η γρίπη εμφανίζεται κάθε χειμώνα», είπε σύμφωνα με τον Guardian. «Θα μπορούσαμε να περιγράψουμε αυτά τα ξεσπάσματα ως μικρές πανδημίες. Ελέγχονται περισσότερο ή λιγότερο επειδή τα διαφορετικά στελέχη που τα προκαλούν δεν είναι αρκετά ιογενή – αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα συμβαίνει πάντα έτσι». Λεπτομέρειες της έρευνας – στην οποία συμμετείχαν 187 κορυφαίοι επιστήμονες – θα αποκαλυφθούν την επόμενη εβδομάδα στο συνέδριο της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Κλινικής Μικροβιολογίας και Λοιμωδών Νοσημάτων (ESCMID) στη Βαρκελώνη.

Ο ιός των πτηνών

Την προηγούμενη εβδομάδα, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας εξέφρασε ανησυχίες σχετικά με την εξάπλωση του στελέχους H5N1 της γρίπης που προκαλεί εκατομμύρια κρούσματα γρίπης των πτηνών σε όλο τον κόσμο. Αυτή η επιδημία ξεκίνησε το 2020 και έχει οδηγήσει στον θάνατο ή την σφαγή δεκάδων εκατομμυρίων πουλερικών ενώ παράλληλα έχει εξαλείψει εκατομμύρια άγρια πτηνά. Ο ιός έχει εξαπλωθεί και σε θηλαστικά, συμπεριλαμβανομένων των αγελάδων εκτροφής, οι οποίες είναι τώρα μολυσμένες σε 12 πολιτείες των ΗΠΑ, αυξάνοντας περαιτέρω τους φόβους για τους ανθρώπους. Όσο περισσότερα είδη θηλαστικών μολύνει ο ιός, τόσο περισσότερες ευκαιρίες έχει να εξελιχθεί σε στέλεχος επικίνδυνο για τον άνθρωπο, δήλωσε την περασμένη εβδομάδα στο περιοδικό Nature ο Daniel Goldhill, του Royal Veterinary College στο Hatfield.

Η εμφάνιση του ιού H5N1 στα βοοειδή ήταν έκπληξη, πρόσθεσε ο ιολόγος Ed Hutchinson του Πανεπιστημίου της Γλασκόβης. «Οι χοίροι μπορούν να νοσήσουν από γρίπη των πτηνών, αλλά μέχρι πρότινος τα βοοειδή δεν μπορούσαν. Μολύνονταν με τους δικούς τους τύπους της νόσου. Επομένως, η εμφάνιση του H5N1 στις αγελάδες ήταν σοκ».

«Αυτό σημαίνει ότι οι κίνδυνοι ο ιός να εισέλθει σε όλο και περισσότερα αγροτικά ζώα και στη συνέχεια να περάσει στους ανθρώπους αυξάνονται συνεχώς. Όσο περισσότερο εξαπλώνεται ο ιός, τόσο αυξάνονται οι πιθανότητες να μεταλλαχθεί ώστε να μπορεί να εξαπλωθεί στους ανθρώπους. Βασικά, παίζουμε ζάρια με αυτόν τον ιό».

Μέχρι σήμερα, δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι ο H5N1 εξαπλώνεται μεταξύ των ανθρώπων. Αλλά σε εκατοντάδες περιπτώσεις όπου άνθρωποι μολύνθηκαν μέσω επαφής με ζώα τα τελευταία 20 χρόνια, ο αντίκτυπος ήταν οδυνηρός. «Ο δείκτης θνησιμότητας είναι εξαιρετικά υψηλός επειδή οι άνθρωποι δεν έχουν φυσική ανοσία στον ιό», δήλωσε ο Jeremy Farrar, επικεφαλής επιστήμονας του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας.

Η προοπτική μιας πανδημίας γρίπης είναι ανησυχητική, αν και οι επιστήμονες επισημαίνουν επίσης ότι έχουν ήδη αναπτυχθεί εμβόλια κατά πολλών στελεχών, συμπεριλαμβανομένου του H5N1. «Εάν υπήρχε πανδημία γρίπης των πτηνών, θα εξακολουθούσε να αποτελεί μια τεράστια λογιστική πρόκληση η παραγωγή εμβολίων στην κλίμακα και την ταχύτητα που θα χρειαστούν. Ωστόσο, θα ήμασταν πολύ πιο μπροστά από όσο ήμασταν με τον Covid-19, που έπρεπε να αναπτυχθεί από την αρχή ένα εμβόλιο», είπε ο Hutchinson.

Τα όνειρα είναι μηνύματα, που προέρχονται βαθιά, από τον εγκέφαλό μας. Οι συζητήσεις για τα όνειρα αφθονούν σε όλη την κοινωνία, από τις ταινίες στον κινηματογράφο μέχρι τις ενημερωτικές εκπομπές στην τηλεόραση και τις αναλύσεις στα βιβλία. Όμως, παρά το γεγονός ότι είναι μια συνεχής πηγή γοητείας, ο ρόλος των ονείρων στη ζωή μας εξακολουθεί να παραμένει άπιαστος.

Όπως σημειώθηκε και στην τηλεοπτική σειρά Grey’s Anatomy: «Ειλικρινά, κανείς δεν ξέρει γιατί ονειρευόμαστε ή γιατί έχουμε εφιάλτες».

Αν και είναι αλήθεια, οι νευροεπιστήμονες βρίσκουν καινοτόμους νέους τρόπους για να μελετήσουν τα όνειρα και πώς αυτά επηρεάζουν τη γνωστικότητά μας.

Όπως παρουσιάστηκε στο CNS 2024, οι ερευνητές βρίσκουν όχι μόνο νέες προσεγγίσεις για την μελέτη των ονείρων, αλλά και τρόπους για να «σχεδιάσουν» τα όνειρα, ώστε να βοηθήσουν άτομα που πάσχουν από διαταραχές ύπνου.

Υποστηρίζεται ότι τα όνειρα είναι ένα ανοιχτό «παραθυράκι» για την κατανόηση της ποιότητας του ύπνου μας. Η Claudia Picard-Deland μαζί με τους συναδέλφους της στο Πανεπιστήμιο του Μόντρεαλ μελετούν σχεδιασμούς με τους οποίους, ξυπνούν ορισμένα άτομα κατά τη διάρκεια της νύχτας ενώ κοιμούνται, για να καθορίσουν κατά κάποιο τρόπο πως αντιλαμβάνονται οι συμμετέχοντες στη μελέτη, τον ύπνο τους.

Τα όνειρα δεν μελετώνται πολύ στο πλαίσιο της ποιότητας του ύπνου. Οι μελετητές εστιάζουν πιο συχνά σε αντικειμενικά μέτρα όπως η εγκεφαλική δραστηριότητα ή το στάδιο του ύπνου.

Η Claudia Picard-Deland, επισημαίνει ότι στο πλαίσιο αυτής της μελέτης, θα προσπαθήσουν να δουν πιο προσεκτικά τη δραστηριότητα των ονείρων και τον αντίκτυπό της.

Για τα άτομα που υποφέρουν από αϋπνία και σχετικές διαταραχές ύπνου, τα όνειρα μπορούν να αποκαλύψουν πολλά για τον ύπνο τους.

Στην πιο πρόσφατη, αδημοσίευτη μελέτη τους, η Picard-Deland και οι συνεργάτες της ξύπνησαν 20 ανθρώπους κατά τη διάρκεια ενός «καλού ύπνου» περίπου 12 φορές τη νύχτα. Σε κάθε ξύπνημα, οι ερευνητές ρωτούσαν τους συμμετέχοντες αν ήταν ξύπνιοι ή εάν κοιμόντουσαν, πόσο βαθιά κοιμόντουσαν, τι ήταν το τελευταίο πράγμα στο μυαλό τους και πόσο βυθισμένοι ένιωθαν στα όνειρά τους.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι όταν οι συμμετέχοντες ήταν σε θέση να ανακαλέσουν τα όνειρά τους, αντιλήφθηκαν τον ύπνο τους ως βαθύτερο.

Και όταν οι άνθρωποι είναι πιο βυθισμένοι στα όνειρά τους, αισθάνονται πιο σωματικά παρόντες ή έχουν πιο ζωντανά όνειρα και ξυπνούν νιώθοντας ότι ο ύπνος τους ήταν βαθύτερος.

Σε άλλη μελέτη, με ερευνητές στο Πανεπιστήμιο Northwestern, ο Al-Youssef και οι συνεργάτες του στοχεύουν να κατανοήσουν καλύτερα πώς ενεργεί ο εγκέφαλος κατά τη διάρκεια των ονείρων σε σύγκριση με τη συμπεριφορά του όταν είναι ξύπνιος. Όταν οι άνθρωποι είναι ξύπνιοι και κλείνουν τα μάτια τους, το οπτικό περιεχόμενο εξαφανίζεται και εμφανίζονται συγκεκριμένα ηλεκτρικά σήματα.

Οι ερευνητές λοιπόν αναρωτήθηκαν τι συμβαίνει στον εγκέφαλο όταν κάποιος κλείνει τα μάτια του σε ένα όνειρο. Ελπίζουν να κατανοήσουν καλύτερα τους νευρικούς συσχετισμούς της οπτικής αντίληψης κατά τη διάρκεια των ονείρων.

Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν συμμετέχοντες που περιελάμβαναν διαυγείς ονειροπόλους με ναρκοληψία και διαπίστωσαν, ότι οι συμμετέχοντες στη μελέτη τους, είχαν οπτικό περιεχόμενο κάθε φορά που έκλειναν τα μάτια τους.

Τόσο το έργο της Picard-Deland όσο και του Al-Youssef ανοίγει νέους δρόμους έρευνας για την κατανόηση των ονείρων μέσω της νέας τεχνολογίας και με άμεσα κλινικά οφέλη.