Κατηγορία: Ενημέρωση

Οι προσπάθειες για την καταπολέμηση των νοσοκομειακών λοιμώξεων εκ μέρους του ΕΟΔΥ βρίσκονται σε εξέλιξη, χρησιμοποιώντας νέες ψηφιακές πλατφόρμες και εκπαιδευτικούς πόρους.

Στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης, οι πρακτικές υγιεινής των χεριών του ιατρικού προσωπικού έχουν αναδειχθεί ως σημαντικός παράγοντας για νοσοκομειακές λοιμώξεις, όπως επισημάνθηκε από συμμετέχοντες σε ένα συνεχιζόμενο πρόγραμμα που στοχεύει στην αντιμετώπιση αυτού του ζητήματος.

Οι προσπάθειες για την καταπολέμηση των νοσοκομειακών λοιμώξεων εκ μέρους του ΕΟΔΥ βρίσκονται σε εξέλιξη, χρησιμοποιώντας νέες ψηφιακές πλατφόρμες και εκπαιδευτικούς πόρους. Παρά το γεγονός ότι αποτελεί επίμονο πρόβλημα για τη δημόσια υγεία, η χώρα μας κατατάσσεται σταθερά σε δυσμενή θέση σε σύγκριση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες, με πάνω από το 12,1% των νοσηλευόμενων ασθενών να παθαίνουν πολλαπλές λοιμώξεις κατά τη διάρκεια της παραμονής τους.

Η εισαγωγή μιας ψηφιακής πλατφόρμας για την παρακολούθηση νοσοκομειακών λοιμώξεων σηματοδοτεί μια κομβική πρόοδο, ενδυναμώνοντας τις επιστημονικές και υγειονομικές αρχές με πολύτιμα δεδομένα. Επιπλέον, η εκπαίδευση περίπου 1.000 επαγγελματιών υγείας τα τελευταία δύο χρόνια ενίσχυσε το σύστημα υγειονομικής περίθαλψης με βελτιωμένες στρατηγικές διαχείρισης για τον μετριασμό των κινδύνων που ενέχουν αυτές οι συχνά επικίνδυνες λοιμώξεις.

Τα πρώιμα δεδομένα από το Πρόγραμμα για την Πρόληψη και τον Έλεγχο Νοσοκομειακών Λοιμώξεων και Αντιμικροβιακής Αντίστασης (GRIPP-SNF), που εφαρμόζεται σε δέκα εξέχοντα νοσοκομεία από τον Νοέμβριο του 2021, προσφέρουν πολλά υποσχόμενα στοιχεία.

Ενώ υπογραμμίζουν τη ζοφερή πραγματικότητα που αναγνωρίζεται τόσο από τους ασθενείς όσο και από τους παρόχους υγειονομικής περίθαλψης, αυτά τα ευρήματα αποκαλύπτουν επίσης μια αισθητή πτωτική τάση στις καταγεγραμμένες λοιμώξεις μετά την εφαρμογή αυστηρών παρεμβάσεων στο νοσοκομειακό περιβάλλον. Αυτό υπογραμμίζει τη βαθιά επίδραση των προληπτικών μέτρων στα αποτελέσματα των ασθενών, στα ιδρύματα υγειονομικής περίθαλψης και στη δημόσια υγεία γενικότερα.

Επιβλέπει την εκτέλεση του προγράμματος το Κέντρο Κλινικής Επιδημιολογίας και Αποτελεσμάτων Νοσημάτων (CLEO), που χρηματοδοτείται από το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος και λειτουργεί στο πλαίσιο της Διεθνούς Πρωτοβουλίας Υγείας. Οι εποπτικές αρμοδιότητες βαρύνουν τον Οργανισμό Διασφάλισης Ποιότητας στην Υγεία (ΟΔΗΠΥ), ο οποίος είναι επιφορτισμένος με την επέκταση των προσπαθειών παρέμβασης στο Εθνικό Σύστημα Υγείας έως το 2026.

Από τον Νοέμβριο του 2021, 73 τμήματα σε δέκα νοσοκομεία έχουν ενσωματωθεί στο ηλεκτρονικό σύστημα παρακολούθησης του προγράμματος, που περιλαμβάνει διάφορες ειδικότητες όπως παθολογία, ογκολογία και εντατική θεραπεία. Οι βασικοί δείκτες υπό συστηματική επιτήρηση περιλαμβάνουν τη συμμόρφωση του προσωπικού με τα πρωτόκολλα υγιεινής των χεριών, τον μικροβιακό αποικισμό που σχετίζεται με κεντρικούς φλεβικούς καθετήρες και τις λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος που συνδέονται με τη χρήση καθετήρα.

Τα πιο πρόσφατα δεδομένα που συλλέχθηκαν μεταξύ Φεβρουαρίου και Νοεμβρίου 2023 υποδεικνύουν μια ολοκληρωμένη προσέγγιση για την παρακολούθηση και τη βελτίωση των πρακτικών υγιεινής, με ομάδες εμπειρογνωμόνων να παρακολουθούν πάνω από 26.000 περιπτώσεις φροντίδας ασθενών και τη διανομή Εγχειριδίων Καλών Πρακτικών και καταλόγων ελέγχου σε επαγγελματίες υγείας.

Ανησυχητικά στατιστικά στοιχεία του Εθνικού Οργανισμού Δημόσιας Υγείας (ΕΟΔΥ) αποκαλύπτουν τον υψηλότερο επιπολασμό νοσοκομειακών λοιμώξεων μεταξύ των ασθενών της Μονάδας Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ), ακολουθούμενες από εκείνους των παθολογικών και χειρουργικών τμημάτων. Η υγιεινή των χεριών αναδεικνύεται ως κρίσιμος παράγοντας για την καταπολέμηση αυτών των λοιμώξεων, με τα ποσοστά συμμόρφωσης μεταξύ των επαγγελματιών υγείας να παρουσιάζουν βελτίωση, έστω και σταδιακά.

Μετά από δύο χρόνια πρωτοβουλιών επιτήρησης και εκπαίδευσης, το ποσοστό των επαγγελματιών υγείας που τηρούν τα πρωτόκολλα υγιεινής των χεριών έχει αυξηθεί κατά 7 ποσοστιαίες μονάδες, σηματοδοτώντας την πρόοδο σε αυτόν τον ζωτικό τομέα. Επιπλέον, οι παρεμβάσεις που στοχεύουν σε λοιμώξεις που σχετίζονται με κεντρικούς φλεβικούς καθετήρες έχουν αποφέρει πολλά υποσχόμενα αποτελέσματα, με αξιοσημείωτη μείωση στα ποσοστά μόλυνσης ανά 1.000 ημέρες νοσηλείας.

Κοιτάζοντας το μέλλον, οι προσπάθειες θα επικεντρωθούν στην επέκταση της επιτήρησης για να συμπεριλάβει τις λοιμώξεις του χειρουργικού σημείου και τις λοιμώξεις που σχετίζονται με τον αναπνευστήρα, με γνώμονα την τεχνογνωσία του Ινστιτούτου για τη Βελτίωση της Υγείας (IHI). Οι πρωτοβουλίες για την ενίσχυση των προγραμμάτων εκπαίδευσης και πιστοποίησης για νοσηλευτές υπογραμμίζουν τη δέσμευση για διατήρηση της δυναμικής στον αγώνα κατά των νοσοκομειακών λοιμώξεων.

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

“Οι δοκιμές αλκοόλ άλλαξαν το παιχνίδι για τη μείωση των τροχαίων ατυχημάτων και των σχετικών σοβαρών τραυματισμών και θανάτων, και είναι πιθανό να επιτύχουμε το ίδιο με την κούραση. Αλλά απαιτείται ακόμη πολλή δουλειά για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος.”

Δείκτης με Βάση το Αίμα: Μια εξέταση αίματος που μπορεί να ανιχνεύσει με ακρίβεια πότε κάποιος δεν έχει κοιμηθεί για 24 ώρες αναπτύχθηκε από ειδικούς στο Πανεπιστήμιο Monash, στην Αυστραλία, και στο Πανεπιστήμιο του Birmingham, στο Ηνωμένο Βασίλειο. Αυτό το επίπεδο στέρησης ύπνου αυξάνει τον κίνδυνο σοβαρού τραυματισμού ή θανάτου σε κρίσιμες καταστάσεις ασφάλειας. Ο βιοδείκτης χρησιμοποίησε έναν συνδυασμό δεικτών που βρέθηκαν στο αίμα υγιών εθελοντών και δημοσιεύτηκε στο Science Advances. Μαζί, αυτοί οι δείκτες πρόβλεψαν με ακρίβεια πότε οι εθελοντές της μελέτης ήταν ξύπνιοι για περισσότερες από 24 ώρες υπό ελεγχόμενες εργαστηριακές συνθήκες. Ο βιοδείκτης ανίχνευσε εάν τα άτομα ήταν ξύπνια για 24 ώρες με 99,2 τοις εκατό πιθανότητα να είναι σωστός, σε σύγκριση με το δικό τους καλά ξεκουρασμένο δείγμα.

Όταν ένα μεμονωμένο δείγμα εξετάστηκε χωρίς τη σύγκριση με καλή ανάπαυση (παρόμοια με μια διαγνωστική εξέταση αίματος), έπεσε στο 89,1 τοις εκατό, το οποίο ήταν ακόμη πολύ υψηλό. Με περίπου 20 τοις εκατό των τροχαίων ατυχημάτων παγκοσμίως να προκαλούνται από στέρηση ύπνου, οι ερευνητές ελπίζουν ότι η ανακάλυψη μπορεί να ενημερώσει μελλοντικές δοκιμές για τον γρήγορο και απλό εντοπισμό των οδηγών που στερούνται ύπνου. Ο βιοδείκτης θα μπορούσε επίσης να αναπτυχθεί για άλλες καταστάσεις όπου η στέρηση ύπνου μπορεί να οδηγήσει σε καταστροφικές συνέπειες, όπως σε κρίσιμους για την ασφάλεια χώρους εργασίας. Η ανώτερη συγγραφέας Καθηγήτρια Clare Anderson ηγήθηκε της έρευνας ενώ ήταν στη Σχολή Ψυχολογικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Monash και στο Ινστιτούτο Turner για τον Εγκέφαλο και την Ψυχική Υγεία. Τώρα είναι καθηγήτρια Ύπνου και Κιρκαδικής Επιστήμης στο Πανεπιστήμιο του Μπέρμιγχαμ στο Ηνωμένο Βασίλειο. «Αυτή είναι μια πραγματικά συναρπαστική ανακάλυψη για τους επιστήμονες του ύπνου και θα μπορούσε να μεταμορφώσει τη μελλοντική διαχείριση της υγείας και της ασφάλειας που σχετίζεται με τον ανεπαρκή ύπνο», είπε ο καθηγητής Άντερσον. «Αν και απαιτείται περισσότερη δουλειά, αυτό είναι ένα πολλά υποσχόμενο πρώτο βήμα. «Υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις ότι λιγότερο από πέντε ώρες ύπνου σχετίζεται με μη ασφαλή οδήγηση, αλλά η οδήγηση μετά από 24 ώρες χωρίς ύπνο, όπως εντοπίσαμε εδώ, θα ήταν τουλάχιστον συγκρίσιμη με υπερδιπλάσιο του αυστραλιανού νομικού ορίου απόδοσης αλκοόλ. ” Η δοκιμή μπορεί επίσης να είναι ιδανική για μελλοντική ιατροδικαστική χρήση, αλλά απαιτείται περαιτέρω επικύρωση. Η πρώτη συγγραφέας Δρ. Katy Jeppe, από την πλατφόρμα Monash Πρωτεομική και Μεταβολομική (Monash Proteomics and Metabolomics) παλαιότερα από τη Σχολή Ψυχολογικών Επιστημών, είπε ότι ήταν δύσκολο να πούμε πόσο σύντομα θα μπορούσε να αναπτυχθεί το τεστ για χρήση μετά από ατύχημα. «Τα επόμενα βήματα θα είναι η δοκιμή του σε ένα λιγότερο ελεγχόμενο περιβάλλον και ίσως υπό ιατροδικαστικές συνθήκες, ιδιαίτερα εάν επρόκειτο να χρησιμοποιηθεί ως αποδεικτικό στοιχείο για ατυχήματα που περιλαμβάνουν οδηγούς που αποκοιμήθηκαν» είπε ο Δρ Jeppe. «Δεδομένου ότι είναι αίμα, το τεστ είναι πιο περιορισμένο σε ένα πλαίσιο στον δρόμο, αλλά μελλοντική εργασία θα μπορούσε να εξετάσει εάν οι μεταβολίτες μας, και επομένως ο βιοδείκτης, είναι εμφανείς στο σάλιο ή στην αναπνοή». Αυτός ο βιοδείκτης στέρησης ύπνου βασίζεται σε 24 ώρες ή περισσότερες χωρίς ύπνο, αλλά μπορεί να ανιχνεύσει έως και 18 ώρες χωρίς ύπνο.

Θα μπορούσε να αναπτυχθεί ένας βιοδείκτης για περιορισμένο ύπνο κατά τη διάρκεια της προηγούμενης νύχτας, αλλά απαιτείται περισσότερη έρευνα για να συνδυαστεί ο χρόνος από τον ύπνο με την ποσότητα του ύπνου στις προβλέψεις. «Θα χρειαζόταν πολύ περισσότερη δουλειά εάν αλλάξουν οι νόμοι και καθιερωθεί ένα τεστ στέρησης ύπνου στον δρόμο ή στους χώρους εργασίας», είπε ο Δρ Τζεπ. «Αυτό θα περιλαμβάνει περαιτέρω επικύρωση βιοδεικτών, καθώς και τη δημιουργία ασφαλών επιπέδων ύπνου για την πρόληψη και την ανάκαμψη από την αναπηρία, για να μην αναφέρουμε την εκτεταμένη νομική διαδικασία». «Θα μπορούσε να αναπτυχθεί ένας βιοδείκτης για περιορισμένο ύπνο την προηγούμενη νύχτα και άλλοι έχουν σημειώσει πρόοδο από αυτή την άποψη (Depner et al.)». Η στέρηση ύπνου μπορεί να έχει θανατηφόρες συνέπειες για άλλα κρίσιμα για την ασφάλεια επαγγέλματα. Μεγάλες καταστροφές, συμπεριλαμβανομένης της κατάρρευσης του πυρηνικού αντιδραστήρα του Τσερνόμπιλ και του διαστημικού λεωφορείου Challenger Disaster* πιστεύεται ότι προκαλούνται, εν μέρει, από ανθρώπινο λάθος που σχετίζεται με την κόπωση. «Οι αντικειμενικές εξετάσεις που προσδιορίζουν άτομα τα οποία παρουσιάζουν κίνδυνο για τον εαυτό τους ή τους άλλους χρειάζονται επειγόντως σε καταστάσεις όπου το κόστος ενός λάθους είναι μοιραίο» είπε ο καθηγητής Άντερσον. “Οι δοκιμές αλκοόλ άλλαξαν το παιχνίδι για τη μείωση των τροχαίων ατυχημάτων και των σχετικών σοβαρών τραυματισμών και θανάτων, και είναι πιθανό να επιτύχουμε το ίδιο με την κούραση. Αλλά απαιτείται ακόμη πολλή δουλειά για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος.”

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Ανοσοποιητικό: Τα ευρήματα μπορεί να έχουν επιπτώσεις στην ανάπτυξη νέων θεραπευτικών στρατηγικών που ενισχύουν τα κύτταρα Tfh ή τα αναστέλλουν σε αυτοάνοσες και αλλεργικές ασθένειες.

Τα βοηθητικά κύτταρα των ωοθυλακίων (Tfh) είναι απαραίτητα για ισχυρές αντιδράσεις του ανοσοποιητικού μας συστήματος που προκαλούνται από αντισώματα κατά τη διάρκεια λοιμώξεων και εμβολιασμών. Ωστόσο, εάν ξεφύγουν από τον έλεγχο, αυτό μπορεί να προκαλέσει ασθένειες όπως αυτοάνοσα, αλλεργίες ή καρκίνο.

Ερευνητές από το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Βόννης (UKB) και το Cluster of Excellence ImmunoSensation2 στο Πανεπιστήμιο της Βόννης ερεύνησαν τους υποκείμενους μηχανισμούς ανάπτυξης κυττάρων Tfh σε ένα μοντέλο ποντικιού και έτσι αποκωδικοποίησαν την εσωτερική τους δικτύωση. Ελπίζουν ότι αυτό θα οδηγήσει σε νέες στρατηγικές για την ανάπτυξη εξαιρετικά αποτελεσματικών εμβολίων και νέων θεραπειών για την καταπολέμηση διαφόρων ασθενειών. Τα αποτελέσματα έχουν δημοσιευτεί στο Science Immunology.

Τα βοηθητικά κύτταρα Τ ωοθυλακίων (κύτταρα Tfh) είναι μια εξειδικευμένη υποομάδα εντός των λεγόμενων βοηθητικών κυττάρων CD4+ Τ του ανοσοποιητικού συστήματος. Το κύριο καθήκον τους είναι να βοηθήσουν τα Β κύτταρα στην ανοσολογική άμυνα. Είναι απαραίτητα για τη δημιουργία εξαιρετικά αποτελεσματικών αντισωμάτων. Τα κύτταρα Tfh επομένως παίζουν αποφασιστικό ρόλο στην προστασία και την καταπολέμηση των λοιμώξεων.

«Αν και τα κύτταρα Tfh περιγράφηκαν για πρώτη φορά πριν από περισσότερα από 20 χρόνια, δεν υπάρχει ακόμα αξιόπιστο πρωτόκολλο για τη δημιουργία τους στην κυτταρική καλλιέργεια», λέει ο συν-πρώτος συγγραφέας Δρ. Yinshui Chang, πρώην μεταδιδακτορικός ερευνητής στο Πανεπιστήμιο της Βόννης στο UKB, περιγράφοντας κίνητρο για να ρίξουμε μια πιο προσεκτική ματιά στη διαδικασία στο μοντέλο του ποντικιού. Ο αυξητικός παράγοντας μετασχηματισμού TGF-β είναι μια κυτοκίνη. Αυτή είναι μια ομάδα πρωτεϊνών που ξεκινά και ρυθμίζει την ανάπτυξη και τη διαφοροποίηση των κυττάρων.

Η ομάδα της Βόννης με επικεφαλής τον καθηγητή Dr. Dirk Baumjohann ανακάλυψε τώρα ότι αυτό το σηματοδοτικό μόριο προκαλεί ισχυρή έκφραση πρωτεΐνης τόσο του μεταγραφικού παράγοντα Bcl6 όσο και του υποδοχέα χημειοκίνης CXCR5, που είναι χαρακτηριστικά των κυττάρων Tfh. Το τελευταίο παίζει σημαντικό ρόλο στη στοχευμένη μετανάστευση των κυττάρων Tfh στην περιοχή των Β κυττάρων.

Ο μεταγραφικός παράγοντας c-Maf ελέγχει τη μοίρα των Τ βοηθητικών κυττάρων

Χρησιμοποιώντας μια νέα μέθοδο που βασίζεται στο γονιδιακό ψαλίδι CRISPR, η διεθνής ομάδα με επικεφαλής τους ερευνητές της Βόννης ανακάλυψε ότι η παραγωγή του CXCR5 που προκαλείται από τον TGF-β είναι ανεξάρτητη από τον μεταγραφικό παράγοντα Bcl6, αλλά απαιτεί τον μεταγραφικό παράγοντα c-Maf. Είναι αξιοσημείωτο ότι, αν και τα κύτταρα Tfh και Th17 υποβάλλονται εν μέρει σε κοινά αναπτυξιακά στάδια, το c-Maf δρα ως παράγοντας αλλαγής για την μοίρα των κυττάρων Tfh έναντι Th17. Τα κύτταρα Th17 είναι ένας άλλος ειδικός τύπος βοηθητικών κυττάρων CD4+ T και παίζουν σημαντικό ρόλο σε βακτηριακές λοιμώξεις και αυτοάνοσα νοσήματα.

“Συνολικά, τα δεδομένα μας αποσαφηνίζουν σημαντικές πτυχές των μακροχρόνιων ασαφών προϋποθέσεων και των μοριακών οδών για την ανάπτυξη των κυττάρων Tfh. Υπογραμμίζουν επίσης τις διαφορετικές λειτουργίες του μετασχηματιστικού αυξητικού παράγοντα TGF-β. Επιπλέον, αυτά τα δεδομένα υποδεικνύουν ότι η ανάπτυξη κυττάρων Tfh σε ποντίκια και οι άνθρωποι μπορεί να μην είναι τόσο διαφορετικοί όσο υποθέταμε προηγουμένως”, λέει ο καθηγητής Baumjohann από το Πανεπιστήμιο της Βόννης.

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Η επίλυση της αβεβαιότητας σχετικά με το πώς και πότε σχηματίζονται τα κύτταρα μνήμης θα μπορούσε να βοηθήσει στη βελτίωση του σχεδιασμού των εμβολίων και των θεραπειών που ενισχύουν την ικανότητα του ανοσοποιητικού συστήματος να παρέχει μακροπρόθεσμη προστασία από διάφορες μολυσματικές ασθένειες.

Ανοσοποιητικό: Τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος μπορούν να προσαρμοστούν στα εισβάλλοντα παθογόνα, αποφασίζοντας αν θα πολεμήσουν τώρα ή θα προετοιμαστούν για την επόμενη μάχη  Πώς αποφασίζει το ανοσοποιητικό σας σύστημα μεταξύ της καταπολέμησης των παθογόνων που εισβάλλουν τώρα ή της προετοιμασίας για την καταπολέμησή τους στο μέλλον; Αποδεικνύεται ότι μπορεί να αλλάξει γνώμη. Κάθε άτομο έχει 10 εκατομμύρια έως 100 εκατομμύρια μοναδικά Τ-λεμφοκύτταρα που έχουν μια κρίσιμη δουλειά στο ανοσοποιητικό σύστημα: περιπολούν το σώμα για εισβολή παθογόνων ή καρκινικών κυττάρων για εξάλειψη. Κάθε ένα από αυτά τα Τ κύτταρα έχει έναν μοναδικό υποδοχέα που του επιτρέπει να αναγνωρίζει ξένες πρωτεΐνες στην επιφάνεια μολυσμένων ή καρκινικών κυττάρων.

Όταν το σωστό Τ κύτταρο συναντά τη σωστή πρωτεΐνη, σχηματίζει γρήγορα πολλά αντίγραφα του εαυτού του για να καταστρέψει το προσβάλλον παθογόνο. Είναι σημαντικό ότι αυτή η διαδικασία πολλαπλασιασμού δημιουργεί τόσο βραχύβια τελεστικά Τ κύτταρα που διακόπτουν την άμεση επίθεση του παθογόνου και Τ κύτταρα μακράς διάρκειας μνήμης που παρέχουν προστασία από μελλοντικές επιθέσεις. Πώς όμως αποφασίζουν τα Τ κύτταρα αν θα σχηματίσουν κύτταρα που σκοτώνουν παθογόνα τώρα ή θα προστατεύουν από μελλοντικές λοιμώξεις; Είμαστε μια ομάδα βιομηχανικών που μελετούν πώς ωριμάζουν τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος. Στην έρευνά μας που δημοσιεύτηκε πρόσφατα στο περιοδικό Immunity, ανακαλύψαμε ότι η ύπαρξη πολλαπλών οδών για να αποφασίσουμε εάν θα σκοτωθούν τα παθογόνα τώρα ή θα προετοιμαστούν για μελλοντικούς εισβολείς ενισχύουν την ικανότητα του ανοσοποιητικού συστήματος να ανταποκρίνεται αποτελεσματικά σε διαφορετικούς τύπους προκλήσεων.

Να πολεμήσεις ή να θυμηθείς; Για να κατανοήσουμε πότε και πώς τα Τ κύτταρα αποφασίζουν να γίνουν τελεστικά κύτταρα που σκοτώνουν παθογόνα ή κύτταρα μνήμης που προετοιμάζονται για μελλοντικές λοιμώξεις, τραβήξαμε ταινίες με Τ κύτταρα που διαιρούνται ως απόκριση σε ένα ερέθισμα που μιμείται μια συνάντηση με ένα παθογόνο. Συγκεκριμένα, παρακολουθήσαμε τη δραστηριότητα ενός γονιδίου που ονομάζεται παράγοντας Τ κυττάρου 1 ή TCF1. Αυτό το γονίδιο είναι απαραίτητο για τη μακροζωία των κυττάρων της μνήμης. Βρήκαμε ότι η στοχαστική ή πιθανολογική σίγαση του γονιδίου TCF1 όταν τα κύτταρα αντιμετωπίζουν εισβάλλοντα παθογόνα και φλεγμονή οδηγεί σε μια πρώιμη απόφαση μεταξύ του εάν τα Τ κύτταρα γίνονται τελεστές ή κύτταρα μνήμης. Η έκθεση σε υψηλότερα επίπεδα παθογόνων ή φλεγμονή αυξάνει την πιθανότητα σχηματισμού τελεστικών κυττάρων. Παραδόξως, όμως, διαπιστώσαμε ότι ορισμένα κύτταρα-τελεστές που είχαν απενεργοποιήσει νωρίς το TCF1 μπόρεσαν να το ενεργοποιήσουν ξανά μετά την εκκαθάριση του παθογόνου, και αργότερα έγιναν κύτταρα μνήμης. Μέσω της μαθηματικής μοντελοποίησης, προσδιορίσαμε ότι αυτή η ευελιξία στη λήψη αποφάσεων μεταξύ των Τ κυττάρων μνήμης είναι κρίσιμη για τη δημιουργία του σωστού αριθμού κυττάρων που ανταποκρίνονται άμεσα και κυττάρων που προετοιμάζονται για το μέλλον, ανάλογα με τη σοβαρότητα της μόλυνσης.

Κατανόηση της ανοσολογικής μνήμης Ο σωστός σχηματισμός επίμονης, μακρόβιας μνήμης Τ-κυττάρων είναι κρίσιμος για την ικανότητα ενός ατόμου να αποκρούει ασθένειες που κυμαίνονται από το κοινό κρυολόγημα έως τον COVID-19, έως τον καρκίνο. Από την σκοπιά της κοινωνικής και γνωστικής επιστήμης, η ευελιξία επιτρέπει στους ανθρώπους να προσαρμόζονται και να ανταποκρίνονται βέλτιστα σε αβέβαια και δυναμικά περιβάλλοντα. Ομοίως, για τα κύτταρα του ανοσοποιητικού που ανταποκρίνονται σε ένα παθογόνο, η ευελιξία στη λήψη αποφάσεων σχετικά με το αν θα γίνουν κύτταρα μνήμης μπορεί να επιτρέψει μεγαλύτερη ανταπόκριση σε μια εξελισσόμενη ανοσοποιητική πρόκληση. Τα κύτταρα μνήμης μπορούν να υποταξινομηθούν σε διαφορετικούς τύπους με διακριτά χαρακτηριστικά και ρόλους στην προστατευτική ανοσία. Είναι πιθανό η οδός όπου τα κύτταρα μνήμης αποκλίνουν νωρίς από τα τελεστικά κύτταρα και η οδός όπου τα κύτταρα μνήμης σχηματίζονται από τα τελεστικά κύτταρα αργότερα να δημιουργούν συγκεκριμένους υποτύπους κυττάρων μνήμης. Η μελέτη μας επικεντρώνεται στη μνήμη των Τ-κυττάρων στο πλαίσιο οξειών λοιμώξεων που το ανοσοποιητικό σύστημα μπορεί να καθαρίσει με επιτυχία σε ημέρες, όπως το κρυολόγημα, η γρίπη ή η τροφική δηλητηρίαση. Αντίθετα, χρόνιες παθήσεις όπως ο HIV και ο καρκίνος απαιτούν επίμονες ανοσολογικές αποκρίσεις. Τα μακρόβια κύτταρα που μοιάζουν με μνήμη είναι κρίσιμα για αυτήν την επιμονή. Η ομάδα μας διερευνά εάν η λήψη αποφάσεων ευέλικτης μνήμης ισχύει επίσης για χρόνιες παθήσεις και εάν μπορούμε να αξιοποιήσουμε αυτή την ευελιξία για να βελτιώσουμε την ανοσοθεραπεία του καρκίνου. Η επίλυση της αβεβαιότητας σχετικά με το πώς και πότε σχηματίζονται τα κύτταρα μνήμης θα μπορούσε να βοηθήσει στη βελτίωση του σχεδιασμού των εμβολίων και των θεραπειών που ενισχύουν την ικανότητα του ανοσοποιητικού συστήματος να παρέχει μακροπρόθεσμη προστασία από διάφορες μολυσματικές ασθένειες.

 

 

Πηγη: https://www.healthweb.gr/

Τι επισημαίνουν ιατροί του Πανεπιστημίου της Αθήνας.

Ο καρκίνος του παχέος εντέρου είναι ένα από τα συχνότερα νεοπλάσματα που διαγιγνώσκονται στις ανεπτυγμένες χώρες. Τα τελευταία χρόνια μάλιστα έχει διαπιστωθεί ότι η μέση ηλικία διάγνωσης του καρκίνου παχέος εντέρου μετατοπίζεται προς μικρότερες ηλικίες. Συγκεκριμένα, η μέση ηλικία διάγνωσης ήταν τα 72 έτη το 2000, αλλά μόλις τα 66 έτη το 2020.

Όπως αναφέρουν οι ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής (νοσοκομείο Αλεξάνδρα) Μιχάλης Λιόντος (επίκουρος καθηγητής Ογκολογίας), η Θεοδώρα Ψαλτοπούλου (παθολόγος, καθηγήτρια Επιδημιολογίας-Προληπτικής Ιατρικής) και ο Θάνος Δημόπουλος (τ. πρύτανης ΕΚΠΑ, καθηγητής Ογκολογίας – Αιματολογίας και διευθυντής της Θεραπευτικής Κλινικής), τα προσφάτως δημοσιευμένα επιδημιολογικά δεδομένα για τον καρκίνο στις ΗΠΑ έδειξαν ότι ο καρκίνος του παχέος εντέρου και του ορθού είναι η δεύτερη αίτιά θανάτου από καρκίνο στο γενικό πληθυσμό και πλέον η πρώτη αιτία θανάτου σε άτομα ηλικίας κάτω από 50 ετών.

Η μεταβολή αυτή θεωρείται ότι σχετίζεται κυρίως με την αλλαγή του τρόπου ζωής και των καθημερινών διατροφικών συνηθειών σε νεότερα άτομα. Βέβαια, περίπου το ένα τρίτο των ασθενών που διαγιγνώσκονται με καρκίνο παχέος εντέρου και ορθού πριν την ηλικία των 50 ετών έχουν κληρονομική προδιάθεση για τη νόσο ή οικογενειακό ιστορικό τέτοιων νεοπλασιών.

Ο καρκίνος του παχέος εντέρου όμως μπορεί να προληφθεί και για αυτό το λόγο είναι απαραίτητη η ενημέρωση του κοινού για τα διαθέσιμα προγράμματα προσυμπτωματικού ελέγχου που προτείνονται από τις κατευθυντήριες οδηγίες των διεθνών επιστημονικών εταιρειών. Η εξέταση αναφοράς είναι η κολονοσκόπηση με την οποία μπορούν να ανευρεθούν προκαρκινικές αλλοιώσεις (πολύποδες) και να εξαιρεθούν αποτρέποντας την εξέλιξή τους σε καρκίνο. Επιπλέον, με τον προσυμπτωματικό έλεγχο μπορεί να ανακαλυφθεί ο καρκίνος του παχέος εντέρου σε πρώιμο στάδιο αυξάνοντας σημαντικά τις πιθανότητες ίασης από τη νόσο. Υπολογίζεται ότι η πενταετής επιβίωση των ασθενών με τοπική νόσο ξεπερνά το 90%.

Στο πλαίσιο αυτό, ο Μάρτιος καθιερώθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής ως ο μήνας ενημέρωσης για τον καρκίνο παχέος εντέρου και ορθού με σκοπό την ενίσχυση της πρόληψης, τη διάδοση της πληροφορίας για τα προγράμματα προσυμπτωματικού ελέγχου στον πληθυσμό αλλά και την εντατικοποίηση της έρευνας για νέες διαγνωστικές προσεγγίσεις που θα ωφελήσουν τους ασθενείς από τη νόσο. Οι ισχύουσες οδηγίες των διεθνών επιστημονικών εταιρειών προτείνουν την έναρξη του προσυπτωματικού ελέγχου για τη νόσο στην ηλικία των 45 ετών.

Πέρα από την κολονοσκόπηση υπάρχουν και άλλες λιγότερο επεμβατικές μέθοδοι οι οποίες μπορούν αν χρησιμοποιηθούν στο πλαίσιο οργανωμένων προγραμμάτων προσυμπτωματικού ελέγχου κάτω από ιατρική καθοδήγηση και παρακολούθηση. Επιπλέον, θα πρέπει να υπάρχει επαγρύνπηση για συχνά συμπτώματα της νόσου όπως είναι οι διαταραχές των κενώσεων, το κοιλιακό άλγος, το αίμα στα κόπρανα, το αίσθημα κορεσμού τα οποία θα πρέπει να οδηγούν στην αναζήτηση ιατρικής συμβουλής.

Ο καρκίνος του παχέος εντέρου είναι ένα τυπικό παράδειγμα νόσου που σε μεγάλο βαθμό μπορεί να προληφθεί. Η ευαισθητοποίηση του πληθυσμού για τα συμπτώματα της νόσου και η ενημέρωση για τις δυνατότητες πρόληψης μπορούν να μειώσουν σημαντικά την επίπτωση αυτού του νεοπλάσματος.

Πηγές:
ΕΚΠΑ

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Screening για καρκίνο του πνεύμονα: 1.000 έλεγχοι αποτρέπουν 9 θανάτους

Η ηγεσία του υπουργείου Υγείας έχει προαναγγείλει πως η Ελλάδα θα είναι μια από τις πρώτες χώρες της Ε.Ε. που θα υλοποιήσουν πρόγραμμα προσυμπτωματικού ελέγχου για την πρώιμη διάγνωση του καρκίνου του πνεύμονα. Αυτό, όπως έχει ανακοινωθεί πρόσφατα από την αναπληρώτρια υπουργό, Ειρήνη Αγαπηδάκη, σχεδιάζεται να εφαρμοστεί σε άτομα υψηλού κινδύνου, σε 4 μεγάλα νοσοκομεία της χώρας.

Σύμφωνα με τα ευρήματα μεγάλων διεθνών μελετών, ο προσυμπτωματικός έλεγχος αυτών των ομάδων με χαμηλής δόσης αξονική τομογραφία θώρακα (Low Dose CT) μπορεί να μειώσει τη θνητότητα από καρκίνο του πνεύμονα κατά 20% ως και 25%.

Το θέμα απασχόλησε ειδική ενότητα του 13^ου Επιστημονικού Συνεδρίου του Τμήματος Ιατρικής του ΑΠΘ. Ο αναπληρωτής καθηγητής Πνευμονολογίας, Διονύσιος Σπυράτος (φωτογραφία), μέλος της επιστημονικής επιτροπής της Ελληνικής Πνευμονολογικής Εταιρείας που πρόκειται να δημοσιεύσει τις εθνικές οδηγίες για τον προσυμπτωματικό έλεγχο καρκίνου του πνεύμονα, συμπύκνωσε τα επιδημιολογικά και διαγνωστικά δεδομένα, περιέγραψε τα κριτήρια ένταξης στο πρόγραμμα και ανέλυσε τα πολλαπλά οφέλη του screening, το οποίο εκτός του καρκίνου του πνεύμονα μπορεί να εντοπίσει πρώιμα και άλλες ασθένειες, μάζες, όγκους και αλλοιώσεις.

Τα κύρια χαρακτηριστικά ενός προγράμματος screening

Ο καρκίνος του πνεύμονα αποτελεί την πρώτη αιτία θανάτου στους άνδρες στην Ευρώπη και τη συχνότερη αιτία θανάτου από καρκίνο παγκοσμίως και στα δύο φύλα, αντιπροσωπεύοντας 1 στους 5 θανάτους από καρκίνο. Η πενταετής επιβίωση έχει αυξηθεί σήμερα στο 23%, έναντι περίπου 15% που ήταν στις δεκαετίες του 1980 και 1990, γεγονός που οφείλεται και στον προσυμπτωματικό έλεγχο.

“Από τις μελέτες screening φάνηκε ότι 5ετής επιβίωση των ασθενών από πρώιμο καρκίνο του πνεύμονα που έχει ανακαλυφθεί στα πλαίσια screening φτάνει ακόμα και στο 90%”, επισήμανε ο κ. Σπυράτος, εξηγώντας πως επτά στους δέκα καρκίνους που ανακαλύπτονται μέσω αυτών των προγραμμάτων βρίσκονται στα στάδια 1 και 2.

Όπως ανέφερε, ένα πρόγραμμα screening πρέπει να βασίζεται σε αλγόριθμους και να μη βασίζεται σε εξατομικευμένες προσεγγίσεις. Να έχει απλά κριτήρια ένταξης, να βασίζεται σε απλή, διαδεδομένη και αναπαραγώγιμη διαγνωστική μέθοδο, τα οφέλη να είναι μεγαλύτερα από τους παράπλευρους κινδύνους και να είναι οικονομικά εφαρμόσιμο.

Μεγάλη μελέτη που διήρκεσε πάνω από μια δεκαετία έδειξε ότι η ακτινογραφία θώρακα δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν μέθοδος πρώιμης διάγνωσης. Η προτεινόμενη μέθοδος είναι η low dose αξονική τομογραφία θώρακα, με ακτινοβολία που αντιστοιχεί περίπου σε 10 – 15 ακτινογραφίες θώρακα.

Χίλια “σκριναρίσματα” αποτρέπουν 9 θανάτους

Οι δύο μεγάλες τυχαιοποιημένες μελέτες για το ζήτημα είναι:

• Η αμερικανική NLST, η μεγαλύτερη μέχρι στιγμής παγκοσμίως με περίπου 53.000 συμμετέχοντες.
• Η NELSON, που πραγματοποιήθηκε σε Ολλανδία και Βέλγιο, με περισσότερους από 15.000 συμμετέχοντες.

Σύμφωνα με τα ευρήματά τους, ο προσυμπτωματικός έλεγχος μείωσε τη θνητότητα από καρκίνο του πνεύμονα κατά 20% και 23%, αντίστοιχα.

Ένας θάνατος από καρκίνο του πνεύμονα αποτρέπεται με τον έλεγχο 320 περιστατικών, σύμφωνα με τους αλγόριθμους της μελέτης NLST και 130 περιστατικών σύμφωνα με αυτούς της μελέτης NELSON.

“Επομένως, αν σκρινάρουμε περίπου 1000 περιστατικά θα γλιτώσουμε 9 θανάτους από καρκίνο του πνεύμονα με βάση τον αλγόριθμο της Nelson”, επισήμανε ο αναπληρωτής καθηγητής, προσθέτοντας πως αν συγκριθούν με άλλους καρκίνους, τα προγράμματα screening για τον καρκίνο του πνεύμονα αποδεικνύονται πολύ πιο αποτελεσματικά.

Ενδεικτικά, σύμφωνα με άλλες μελέτες, χρειάζονται 570 έλεγχοι στον προληπτικό έλεγχο μαστού για να αποτραπεί ένας θάνατος, 1.254 PSA για να αποτραπεί ένας καρκίνος προστάτη και 455 κολονοσκοπήσεις για έναν καρκίνο του παχέος εντέρου.

Παράπλευρα οφέλη

Ένα πρόγραμμα πρώιμης διάγνωσης για τον καρκίνο του πνεύμονα μπορεί να ανιχνεύσει σε πρώιμο στάδιο και άλλες βλάβες, όπως:

• Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια.
• Επασβεστώσεις στεφανιαίων αγγείων.
• Ανευρίσματα θωρακικής αορτής.
• Μάζες, όγκους και κύστες σε νεφρούς, μαστούς, επινεφρίδια, ήπαρ, πάγκρεας και θυρεοειδή αδένα.
• Λοιμώδεις ή φλεγμωνώδεις διεργασίες.
• Λεμφαδενοπάθεια τραχήλου και μεσοθωρακίου.

Επίσης, έχει αποδειχθεί ότι τα προγράμματα αυτά, τόσο στην ομάδα του screening όσο και στην ομάδα control, έχουν αυξήσει τα ποσοστά διακοπής καπνίσματος σε σχέση με τον γενικό πληθυσμό.

Κριτήρια ένταξης

Στα τρέχοντα κριτήρια ένταξης σε προγράμματα screening για τον καρκίνο του πνεύμονα συμπεριλαμβάνονται το να είναι κάποιος ενεργός καπνιστής, με 20 ή 30 πακέτα – έτη (ανάλογα με τις συστάσεις των επιστημονικών εταιρειών), ή πρώην καπνιστές με λιγότερα από 10 ή 15 έτη από τη διακοπή. Η ένταξη στο πρόγραμμα γίνεται σε ηλικία 50 ως 55 ετών και λήξη παρακολούθησης περίπου στα 75 – 80 έτη.

Η Ελλάδα βρίσκεται στις τρεις πρώτες χώρες με τον υψηλότερο επιπολασμό καπνίσματος στην ευρύτερη ευρωπαϊκή οικογένεια, με ποσοστό 27%, έναντι 27,3% της Βουλγαρίας και 27,2% της Τουρκίας, όταν ο μέσος ευρωπαϊκός όρος είναι στο 18%. Το γεγονός, όπως επεσήμανε ο κ. Σπυράτος, καθιστά αναγκαία την εφαρμογή και στη χώρα μας προγραμμάτων πρώιμης διάγνωσης.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Λύνοντας διαδοχικούς γρίφους σε μαθήματα που έχουν διδαχτεί, οι φοιτητές Ιατρικής οδηγούνται στην κρυφή φόρμουλα, που θα σώσει την ανθρωπότητα από την επιδημία.

Έτος 2030: ο εγγονός ενός μεγάλου επιστήμονα εξερευνά το παλιό, εγκαταλελειμμένο επί δεκαετίες, εργαστήριο της κλινικής που διατηρούσε ο παππούς του. Εκεί ανακαλύπτει ένα ηχογραφημένο μήνυμα που έκρυψε με επιμέλεια ο επιστήμονας πριν φύγει από τη ζωή κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες. Στο μήνυμα εκείνος ισχυρίζεται ότι έχει ανακαλύψει την φόρμουλα για ένα φάρμακο που θα έσωζε εκατομμύρια ζωές από μια άκρως επικίνδυνη μεταδοτική ασθένεια, η οποία είχε πάρει τη μορφή επιδημίας. Η έρευνά του ήταν κρυφή, επειδή ήθελε να διασφαλίσει πως η θεραπεία θα ήταν διαθέσιμη σε κάθε άνθρωπο, κι ότι δεν θα έπεφτε στα χέρια μιας πολυεθνικής που θα την πουλούσε ακριβά.

Το παθογόνο για το οποίο είχε σχεδιαστεί το φάρμακο εξακολουθεί να υπάρχει, και μάλιστα απειλεί πάλι την ανθρωπότητα με επιδημία, όπως τότε. Ο εγγονός καλείται τώρα, με τη βοήθεια κι άλλων, να ανασύρει την κρυφή φόρμουλα και να σώσει εκατομμύρια απειλούμενες ζωές. Μεταξύ αυτών και τη δική του, καθώς στη διάρκεια αρρωσταίνει και ο ίδιος.

Αυτό είναι το σενάριο του νέου εκπαιδευτικού δωματίου απόδρασης (escape room) που σχεδίασαν οι επιστήμονες του Εργαστηρίου Ιατρικής Φυσικής και Ψηφιακής Καινοτομίας του ΑΠΘ, και παρουσιάζεται στο πλαίσιο του 13^ου Επιστημονικού Συνεδρίου του Τμήματος Ιατρικής.

Επτά γρίφοι ξεκλειδώνουν τη λύση

Οι φοιτητές του 2^ου έτους, Γιάννης Κουντουρατζής, Αγγελος Κουρπανίδης, Οδυσσέας Κόνιαρης, Αλέξανδρος Νικολαϊδης και Ιωάννα Δουφεξή, καθώς και η καρδιολόγος, διδάσκουσα στο αγγλόγνωσσο πρόγραμμα, Ελένη Ντάφλη, περιέγραψαν στο iatronet.gr το σενάριο και τον τρόπο με τον οποίο οδηγούνται στη λύση του μυστηρίου.

Στα διαδοχικά στάδια της διαδικασίας, οι φοιτητές καλούνται να λύσουν επτά διαδοχικούς γρίφους. Κάθε ένας αντιστοιχεί σε προκλινικά μαθήματα που έχουν διδαχτεί ως τώρα στην Σχολή και σχετίζεται με κάποιο σύμπτωμα της ασθένειας: η αύξηση των λευκών αιμοσφαιρίων, μια μυοπάθεια, η προσβολή άλλων ιστών και του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος, είναι ορισμένα από αυτά, ενώ θα χρειαστεί να ασκήσουν και κλινικές δεξιότητες, όπως η ΚΑΡΠΑ στον εγγονό που υπέστη ανακοπή. Η λύση του κάθε γρίφου ξεκλειδώνει τη μετάβαση στον επόμενο και στο τέλος εισέρχονται στο δωμάτιο του επιστήμονα. Ο τελικός γρίφος τους οδηγεί στο να συνθέσουν οι ίδιοι την κρυμμένη φόρμουλα του φαρμάκου. Όπως διαπιστώνεται, είναι η ίδια που είχε βρει και ο παππούς. Όπως διαπιστώνουν, εκείνος δεν είχε προλάβει να προσδιορίσει την ακριβή δοσολογία και έτσι πέθανε από την ίδια ασθένεια.

Ένας βιωματικός τρόπος μάθησης

Τα εκπαιδευτικά escape rooms είναι μια εναλλακτική, καινοτόμος και ελκυστική στη νέα γενιά μορφή ιατρικής εκπαίδευσης. Με βιωματικό τρόπο, οικείο στους ίδιους, οι φοιτητές και οι φοιτήτριες καλούνται να συναντήσουν και να εφαρμόσουν όσα διδάσκονται στο αμφιθέατρο και στο εργαστήριο, σε ένα περιβάλλον που προσομοιάζει στο πραγματικό πεδίο άσκησης της Ιατρικής.

Το Εργαστήριο Ιατρικής Φυσικής και Ψηφιακής Καινοτομίας του ΑΠΘ, με επικεφαλής τον καθηγητή Παναγιώτη Μπαμίδη, που είναι ενταγμένο σε ένα διεθνές «οικοσύστημα» καινοτόμων ερευνητικών δομών στην ιατρική εκπαίδευση, σχεδιάζει δωμάτια απόδρασης με διάφορα σενάρια, στο πλαίσιο ερευνητικών προγραμμάτων, και σταδιακά τα εντάσσει στο πρόγραμμα σπουδών του Τμήματος Ιατρικής.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Ορίστηκε από τον FDA ως πιθανή σημαντικής ανακάλυψης θεραπεία.

Εταιρεία βιοτεχνολογίας ανακοίνωσε την Πέμπτη ότι φάρμακό της με βάση το LSD ορίστηκε από τον FDA ως πιθανή σημαντικής ανακάλυψης θεραπεία για την αντιμετώπισή της γενικευμένης αγχώδους διαταραχής.

Το φάρμακο, MM120, πρέπει να περάσει από τη συνήθη διαδικασία έγκρισης του FDA που θα περιλάβει δοκιμές φάσης III.

Ο ερευνητής David Feifel, δήλωσε ότι το ότι το MM120 εμφάνισε γρήγορη και ισχυρή αποτελεσματικότητα που διατηρήθηκε για 12 εβδομάδες μετά από μια δόση είναι αξιοσημείωτο.

Η MindMed σκοπεύει να έχει συνάντηση ‘’τέλους φάσης 2’’ με τον FDA το πρώτο εξάμηνο του 2024 και να ξεκινήσει κλινικό πρόγραμμα φάσης 3 στο δεύτερο εξάμηνο του έτους.

Η MindMed ανακοίνωσε ότι η απόφαση να οριστεί το MM120 ως σημαντικής ανακάλυψης θεραπεία για τη γενικευμένη αγχώδη διαταραχή και τα στοιχεία διάρκειας από τη δοκιμή φάσης 2b παρέχουν περαιτέρω επικύρωση του σημαντικού δυνητικού ρόλου της αγωγής στην αντιμετώπιση της τεράστια ανάγκης σε ανθρώπους με τη διαταραχή.

Η εταιρεία ανακοίνωσε ότι σε δοκιμή φάσης 2b, το MM120 ήταν γενικά καλά ανεκτό με ελαφρές έως μέτριες ανεπιθύμητες ενέργειες που ήταν παροδικές και συνέβησαν στην ημέρα λήψης.

Οι πιο συνήθεις από τις ανεπιθύμητες ενέργειες που συνέβησαν τουλάχιστον στο 10% των ομάδων υψηλής δόσης περιλάμβαναν ευφορία, άγχος, πονοκέφαλο, ζάλη, τρόμο, ναυτία, εμετό, μυδρίαση, υπεριδρωσία, παραισθήσεις, μη φυσιολογική σκέψη και παραισθησία.

Tα αποτελέσματα θα παρουσιαστούν τον Μάιο στο συνέδριο της American Psychiatric Association.

 

 

Πηγη: https://www.iatronet.gr/

Τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα αυξήθηκαν σε όλη την Ευρώπη το 2022 με τα καταγεγραμμένα κρούσματα γονόρροιας να έχουν σχεδόν διπλασιαστεί, αναφέρει το Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου Νόσων δημοσιεύοντας σήμερα τα πιο πρόσφατα στοιχεία του.

Τα κρούσματα της σύφιλης αυξήθηκαν κατά 34% σε σχέση με τον προηγούμενο χρόνο ξεπερνώντας τα 35.000, ενώ τα χλαμύδια αυξήθηκαν κατά 16% ξεπερνώντας τα 216.000.

Τα κρούσματα της γονόρροιας αυξήθηκαν κατά 48% ξεπερνώντας τα 70.000.

“Οι αριθμοί σκιαγραφούν μια σκληρή εικόνα, που απαιτεί την άμεση προσοχή και τις ενέργειές μας”, ανέφερε σε συνέντευξη Τύπου η Αντρέα Αμόν, διευθύντρια του Κέντρου.

Χωρίς θεραπεία, τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα μπορούν να οδηγήσουν σε μια σειρά από προβλήματα υγείας, περιλαμβανομένου του χρόνιου πόνου, της υπογονιμότητας και –σε ό,τι αφορά τη σύφιλη–σε νευρολογικές και καρδιαγγειακές επιπλοκές.

Τα κρούσματα του λεμφοκοκκιώματος και της συγγενούς σύφιλης-όταν η μόλυνση μεταδίδεται από την μητέρα στο έμβρυο–επίσης αυξάνονται ραγδαία, σύμφωνα με το Κέντρο, ωστόσο παραμένουν σε χαμηλότερα επίπεδα.

Τα ποσοστά των σεξουαλικώς μεταδιδόμενων νοσημάτων αυξάνονται εδώ και χρόνια σε πολλές χώρες, ανάμεσά τους και σε ευρωπαϊκές, παρότι η πορεία αυτή ανακόπηκε από την πανδημία της COVID-19 καθώς οι περισσότερες κυβερνήσεις επέβαλαν μέτρα κοινωνικής απομόνωσης, οι πολίτες παρέμεναν στα σπίτια τους και η αναφορά των ποσοστών μειώθηκε.

Για τη συστηματική αύξηση ευθύνεται μια σειρά από λόγους, αναφέρει το Κέντρο, μεταξύ των οποίων και η καλύτερη παρακολούθηση, αλλά και η αύξηση της κατ’οίκον εξέτασης όπως και η αύξηση μιας πιο ριψοκίνδυνης σεξουαλικής συμπεριφοράς.

Στα τελευταία στοιχεία, η αύξηση στις μολύνσεις μεταξύ νεαρών ετεροφυλόφιλων ανθρώπων–και κυρίως νέων γυναικών–πιθανόν να οφείλεται σε μια αλλαγή της σεξουαλικής συμπεριφοράς στην μετά την πανδημία εποχή, εκτιμά το Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου Νόσων.

Σύμφωνα με την ίδια πηγή, δεν υπάρχει κάποια ένδειξη ότι η αύξηση στα κρούσματα γονόρροιας οφείλεται στην μικροβιακή αντοχή. Ωστόσο, το Κέντρο επισημαίνει ότι θα συνεχίσει την παρακολούθηση αυτής της τάσης.

Όπως είπε χαρακτηριστικά η Αμόν, οι αριθμοί αυτοί είναι πιθανόν “η κορυφή του παγόβουνου” καθώς πολλά κρούσματα δεν καταγράφονται.

Οι ευρωπαϊκές χώρες πρέπει να επικεντρωθούν στις προσπάθειες εξέτασης, θεραπείας και πρόληψης, είπε η ίδια, και οι πολίτες να λαμβάνουν μέτρα προστασίας, όπως για παράδειγμα με τη χρήση προφυλακτικού.

 

 

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Συγκεκριμένα ο κ. Μάριος Θεμιστοκλέους μιλώντας στην εφημερίδα «Βραδυνή» και τη δημοσιογράφο Γεωργία Σκιτζή επισήμανε: «Τα απογευματινά χειρουργεία θα ξεκινήσουν την επόμενη εβδομάδα. Την Τρίτη θα γίνει το πρώτο απογευματινό χειρουργείο στο ΓΝ Παπαγεωργίου στη Θεσσαλονίκη και σταδιακά θα εντάσσονται και άλλα νοσοκομεία που πληρούν τις απαραίτητες προϋποθέσεις σε όλη τη χώρα.
Οι επεμβάσεις χωρίζονται σε 6 κατηγορίες – πολύ μικρή, μικρή, μεσαία, μεγάλη, βαριά αλλά και εξαιρετικά βαριά – και το κόστος τους κυμαίνεται από 300 μέχρι και 2.000€ ανάλογα με την πολυπλοκότητα της επέμβασης. Για παράδειγμα μια επέμβαση για καταρράκτη χαρακτηρίζεται ως πολύ μικρή ή μικρή, ενώ για αρθροπλαστική γόνατου ή ισχίου ως μεγάλη ή βαριά.
Θα ήθελα να διευκρινίσω ότι τα απογευματινά χειρουργεία είναι μία επιπλέον επιλογή για τους πολίτες. Κάθε πολίτης μπορεί να επιλέξει εάν θέλει να χειρουργηθεί στα τακτικά χειρουργεία του ΕΣΥ ή σε μία ιδιωτική κλινική ή σε απογευματινό χειρουργείο σε ένα δημόσιο νοσοκομείο. Οι παροχές θα είναι πλήρεις και εάν ένα χειρουργείο απαιτεί νοσηλεία θα νοσηλεύεται κανονικά. Είναι μια μεγάλη μεταρρύθμιση για το ΕΣΥ».

Ερωτηθείς σχετικά με τις λίστες αναμονής και τα πλεονεκτήμα του θεσμού για τους ασθενείς έναντι των ιδιωτικών νοσοκομείων, ο υφυπουργός Υγείας τόνισε πως «στόχος μας είναι να μειώσουμε την αναμονή και να ολοκληρωθούν τα χειρουργεία που είναι εδώ και μήνες στις λίστες. Στο πλαίσιο αυτό έχουμε αναπτύξει παράλληλα επιχειρησιακά σχέδια, όπως η εφαρμογή της απογευματινής λειτουργίας των χειρουργείων που θα αυξήσει σημαντικά τη δυναμική του συστήματος, η χρηματοδότηση από το Ταμείο Ανάκαμψης των χειρουργείων με μεγαλύτερη των τεσσάρων μηνών αναμονή, η δημιουργία χειρουργικών ομάδων από άλλα νοσοκομεία του ΕΣΥ που θα μπορούν να αναλάβουν περιστατικά σε νοσοκομεία της περιφέρειας. Βασικό εργαλείο για να ελέγξουμε τις αναμονές είναι η Ενιαία Ψηφιακή Λίστα των χειρουργείων, που δημιουργήσαμε μετά από συστηματική δουλειά και πιστέψτε με μεγάλη επιμονή. Η Ενιαία Λίστα χειρουργείου μας δίνει τα δεδομένα, την πληροφορία, έτσι ώστε να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα. Γνωρίζοντας πού έχουμε πρόβλημα, θα εφαρμόζουμε σε κάθε περίπτωση την κατάλληλη λύση. Τα απογευματινά χειρουργεία θα έχουν πολύ μικρότερο κόστος σε σχέση με τον ιδιωτικό τομέα. Για παράδειγμα ένα απογευματινό χειρουργείο για βουβωνοκήλη θα κοστίζει 500€ ενώ σε ιδιωτικό ξεπερνά τα 1.800€. Μία χολοκυστεκτομή που σε ιδιωτικό κοστίζει πάνω από 2.500€ στο απογευματινό χειρουργείο θα στοιχίζει από 500 – 1.200€.

Όσον αφορά τις αιτιάσεις της αντιπολίτευσης για το φακελάκι και τη νομιμοποίησή του με τον θεσμό των απογευματινών χειρουργείων ο κ. Θεμιστοκλέους ήταν ξεκάθαρος: «Ο μοναδικός τρόπος να καταπολεμηθεί το φακελάκι είναι να μειώσουμε τον χρόνο αναμονής. Εάν δεν υπάρχει αναμονή, δεν υπάρχει λόγος να δώσεις φακελάκι. Σε αυτήν την κατεύθυνση είναι και τα απογευματινά χειρουργεία, που όπως έχουμε ξαναπεί, δεν είναι ελληνική πατέντα, αλλά εφαρμόζονται σε όλα τα ευρωπαϊκά δημόσια συστήματα υγείας. Στην Ελλάδα αν και ψηφίστηκε το 2001 επί ΠΑΣΟΚ, δεν εφαρμόστηκε μέχρι σήμερα. Στην ίδια ακριβώς φιλοσοφία λειτουργούν και τα απογευματινά ιατρεία πάνω από 20 χρόνια με μεγάλη επιτυχία σε όλη τη χώρα».

Στη συνέχεια ο υφυπουργός αναφέρθηκε στα επόμενα βήματα για την ανανέωση του ΕΣΥ: «Το Εθνικό Σύστημα Υγείας όχι μόνο άντεξε στην πανδημία, αλλά και πρωτοστάτησε, την ώρα που αντίστοιχα συστήματα άλλων ευρωπαϊκών χωρών κατέρρευσαν. Οι προκλήσεις φυσικά συνεχίζονται και προτεραιότητα μας είναι η ενίσχυση του ΕΣΥ μέσα από τολμηρές μεταρρυθμίσεις. Με πόρους από το Ταμείο Ανάκαμψης προχωράμε στην ανακαίνιση πάνω από 80 νοσοκομείων, στην αναβάθμιση του ιατροτεχνολογικού εξοπλισμού καθώς και στον ψηφιακό μετασχηματισμό του ΕΣΥ. Επίσης βασική μας προτεραιότητα είναι η ενίσχυση του προσωπικού. Όπως έχει δεσμευτεί ο Πρωθυπουργός θα γίνουν 10.000 προσλήψεις στο ΕΣΥ εκ των οποίων οι 6.500 θα γίνουν εντός του 2024. Την προηγούμενη εβδομάδα υπογράψαμε προκήρυξη για 2.145 θέσεις μόνιμου νοσηλευτικού προσωπικού σε νοσοκομεία του ΕΣΥ καθώς και 704 θέσεις ειδικευομένων ιατρών όλων των ειδικοτήτων και βαθμών. Οι θέσεις αυτές θα καλύψουν ανάγκες και θα δώσουν νέα δυναμική στα νοσοκομεία μας».

Τέλος ο κ. Θεμιστοκλέους ρωτήθηκε για τον κυβερνητικό σχεδιασμό στα αιτήματα των υγειονομικών, θεσμικά και οικονομικά για να απαντήσει ως εξής: «Όπως ανέφερα η στήριξη του προσωπικού του ΕΣΥ αποτελεί προτεραιότητα μας και για αυτό καταβάλλουμε κάθε δυνατή προσπάθεια με νέες προσλήψεις και θέσπιση κινήτρων. Αρχές του έτους έγινε αύξηση 20% στις εφημερίες, όπως και αύξηση των μισθών όλων των δημόσιων υπαλλήλων της χώρας. Επίσης τα απογευματινά χειρουργεία είναι ένας νέος τρόπος αύξησης των αποδοχών τους συνδέοντας την αμοιβή με την εργασία. Παράλληλα επεξεργαζόμαστε νέα κίνητρα για το προσωπικό προκειμένου να ενισχύσουμε ακόμα περισσότερο την ελκυστικότητα και την ανθεκτικότητα του ΕΣΥ».

 

 

Πηγη: https://www.news4health.gr/